11-09-13

campertrip 2013 dag 11

'k ben de laatste weken echt niet goed verder geraakt met mijn verhaal, wegens veel te lekker weer om te computeren... dus veel in de zon en in de tuin liggen lezen en bbq gedaan en met de moto gereden... want die is eindelijk - na 15 weken in de garage! - hersteld geraakt... en er was de Ijzerwake en het Gordelfestival en de Hoogzomerfeesten in Zaventem en het verjaardagsfeest van oma en opa en open monumentendag... kortom... allemaal toestanden die een grotere prioriteit hadden dan met twee vingers op een klavier zitten rammen... ik geraakte dus maar niet verder dan dag 10...

onder lichte druk mijn fans echter (die zijn blijkbaar stijf curieus naar het verdere verloop van de reis, want hebben massaal gereageerd... alle drie!) besloten we vandaag om verder te vertellen... 't is toch aan het regenen...

'k ga er weliswaar niet alle dagen exclusief de hele dag tijd voor hebben, want we zijn ondertussen ook al met een regie begonnen bij Plankenkoorts in Zaventem... maar terwijl ik brainstorm met mijn eigenzelve over de tekst en regie van "Drinken de goden Duvel", ga 'k toch trachten tussendoor mijn reisverslag verder te posten... dus...      

dinsdag 16 juli - planning: 10.00u vertrekken - bestemming Piémanson - afstand: 50 km

om 7.30u sta ik op... niet dat ik zo lang geslapen heb... eigenlijk heb ik heel weinig geslapen, om niet te zeggen da'k geen oog heb dicht gedaan... mijn muggenbeten jeukten enorm en er was veel te veel lawaai buiten en 't was te warm binnen... toch in onze camper... die gasten op de cruiseschepen hebben vermoedelijk airco... dat hebben we precies toch willen horen... de hele nacht hebben zware generatoren - of 'k weet niet welke motoren - van die schepen zonder ophouden een hels geronk geproduceerd...

Martineke heeft oordoppen in en ooglappen op... toch 's nachts, als ze slaapt... maar ik niet en 'k heb mij dus al krabbend, wroetend en ergerend een moeizame weg gebaand doorheen deze zwoele zweterige zomernacht... 

campertrip 2013 676.JPG

En zeggen dat er op die verdomde stomme boot zo te zien hoop en al 15 man zit... daarvoor dan begot de rest van de bevolking in de wijde omgeving een hele nacht laten daveren in hun camper- of ander bed ... ik hoop van harte dat die cruisevaarders zelf ook wreed last hebben gehad van hun eigen bootgeronk... maar vermoedelijk zijn die schepen zo gemaakt dat mogelijke geluidshinder vakkundig naar buiten wordt afgevoerd... 

nu ja... 't is een stralende ochtend, dus na een paar minuten ben ik alweer in een opperbeste stemming en wandel langs de kade tot in de oude stad op zoek naar een bakker...   

campertrip 2013 680.JPG

campertrip 2013 679.JPG

Veel volk bespeur ik niet op de dekken van de boten verderop, maar 't is waarschijnlijk veel te vroeg... ik neem me in stilte voor om één van de volgende zomers ook eens een riviercruise te maken... en dan ga ik 's morgens steeds de eerste opstaan en dus de enige gegadigde zijn om voor het ontbijt al in het zwembad op het bovendek te plonzen... echt olympisch van afmetingen zijn die dingen wel niet, maar als je daar dan helemaal alleen in ligt te spartelen... met zicht op de landrotten... tof!

'k Moet alleen goed uitkijken bij reservatie hoe de faciliteiten er uit zien, want normaal zijn het al kleine ondiepe toestanden, maar bij sommige schepen valt er zelfs geen modest zwembad te bespeuren, enkel een rond soort broebelbadje... en om daar dan voor het ontbijt al in te gaan hangen... dát is er een beetje over... zelfs voor mijn normen!  

campertrip 2013 675.JPG

Hoewel vrij onzichtbaar voor de buitenwereld, blijken er toch wel degelijk toeristen aan boord te wezen... als ik van de bakker terugkom, staat een batterij Landrovers klaar om de cruisegangers naar de Camargue te voeren...

Wij ontbijten, ruimen op en maken de camper klaar en smeren onze boebels nog eens in en tegen 10.00u rij ik 200 meter verder naar de serviceplaats, waar net op dat moment van de andere kant ook een camper komt aangereden, die vrolijk net voor mijn neus de serviceplaats inpalmt... een geluk dat ik niet echt in de weg sta...

campertrip 2013 681.JPG

de mens neemt zijn tijd... en hij heeft gelijk... 't is congé, dus tijd, dat hebben we sowieso genoeg... we moeten trouwens maar 50 kilometer ver vandaag... en bestuderen aandachtig en oprecht geïnteresseerd de groepjes Japanners - 't kunnen ook Koreanen of zo geweest zijn - die op dat matinale ogenblik ook al op stap zijn... deze keer nog wel zonder paraplu of -sol!  

Terwijl wij even later druk in de weer zijn met vuil en proper water, wordt Arles ook hoe langer hoe drukker en beginnen er meer en meer toeristen over de kade te wandelen en naar het centrum te trekken... of in een toeristentreintje te kruipen...   

campertrip 2013 682.JPG

campertrip 2013 683.JPG

Wij kruipen even later achter het stuur en manoeuvreren ons foutloos langsheen het stadscentrum, steken via de snelweg de Rhone over en nemen dan de eerste afslag naar Salin-de-Giraud en daar gaat het bijna mis... bovenop de rotonde is er één of andere idioot die blijkbaar ook dezelfde weg op moet en mij absoluut midden in den draai nog rap links voorbij wil, om vóór mij die baan op te kunnen rijden... hij draait dus mee af, terwijl er eigenlijk geen plaats is voor twee auto's tegelijk... laat staan voor een auto(otje) en een camper... ik heb hem eerst niet zien komen, maar merk dan plots het autootje dat uit mijn linker dode hoek komt en zich met ware doodsverachting rakelings langs de voorbumper wurmt... hij steekt eventjes bijna half op de vluchtheuvel, slingert zich dan - met meer geluk dan stuurmanskunst - de ongeveer de juiste richting uit en ik ga noodgedwongen zwaar in de remmen om een aanrijding nipt te vermijden...

Ons servies en de potten en pannen protesteren luidskeels in de kastjes en ik spreek eventjes zeer uitgebreid en met luide stem tot "Hem" hierboven en verwens hartsgrondig alle plaatselijke inboorlingen-verkeersterroristen en bij uitbreiding alle moedwillige, onbezonnen en ronduit gevaarlijke pipo's, die overduidelijk ooit hun rijbewijs hebben verworven, enkel door middel van het sparen van genoeg Secapunten... of iets vergelijkbaars...

We zijn zowat een week lang geen enkele verkeershooligan tegengekomen en nu is 't al de tweede keer op twee dagen dat één of ander kieken pogingen onderneemt om mij koudweg te rammen... er zit hier in het zuiden iets in de lucht zeker?

Hopelijk - en met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid - zijn tegen Nieuwjaar al de rijbewijspunten van deze onverlaat opgesoupeerd... toch als hij zo verder doet!

En met die troostende gedachte zetten we onze weg voort en staan tegen kwart na elf in Salin-de-Giraud...

Daar stoppen we even aan een mini-supermarktje om nog enkele kleine - doch niet onbelangrijke - spullen in te slaan... we zijn gisteren in het magazijn namelijk rats vergeten chips en andere aperitiefhapjes in de kar te gooien... 

campertrip 2013 684.JPG

Salin-de-Giraud is een wat vreemd stadje... het maakt deel uit van de gemeente Arles, maar ligt 40 kilometer van het centrum, vlak naast de grote Rhone en helemaal in het hart van de Camargue...  maar het oogt niet echt provinciaals... het heeft wat sombers over zich en 't is bovendien vandaag zo goed als uitgestorven... en op de koop toe is de hoofdstraat helemaal afgesloten door hekken... 

Ik steek mijn licht op bij de winkelier: die hekken zijn voor de stierenloop... er is hier een arena en de stieren worden eerst ook doorheen de straten gejaagd.. een beetje zoals in Pamplona - waar we verleden jaar ook de feesten van San firmin meemaakten - maar dan minder beroemd en veel minder gevaarlijk... hier worden de stieren door ruiters begeleid en is het blijkbaar niet de bedoeling dat je vlak voor die beesten uit gaat rennen voor je leven... ze - de stieren - worden nadien ook niet in de arena afgeslacht... 

Al is de spaanse invloed duidelijk aanwezig, ze zijn hier toch iets beschaafder dan ginderachter... het stadje heeft bovendien ook een soort "belgische" roots... de firma Solvay doet hier al meer dan honderd jaar aan zoutwinning en bouwde begin 1900 hele straten vol huisjes voor zijn arbeiders... 't zijn inderdaad wat grauwe uniforme woningen... een beetje gelijk sommige cités in de walen...

En we komen ook te weten waar al het volk is... vandaag wordt een belangrijke notabele begraven en het hele dorp is massaal naar de uitvaart getrokken... wanneer we even later toevallig langs die kerk passeren, staan er honderden mensen reikhalzend te wachten op de corbillard... en zien dan plots een grote witte camping-car de hoek om draaien... un belge... en plus... parbleu!

Ik tracht zo waardig, respectvol, onopvallend en geruisloos mogelijk te passeren... hetgeen echt niet gemakkelijk is met een camper van 7 meter lang en drie hoog!  

en we komen ook te weten

We rijden na dit wat vreemde doch tevens leerzame intermezzo verder naar het zuiden... 't is nog twaalf kilometer tot aan het strand en vanaf nu loopt de weg doorheen de zoutpannen... en dito bergen...

campertrip 2013 690.JPG

en we komen ook te weten

en we komen ook te weten

en we komen ook te weten

 en we komen ook te weten

en we komen ook te weten

We bewonderen even verder onze eerste flamingo's... nog een paar bochten en we gaan het strand zien liggen... en ja hoor... enkele minuutjes later ontwaren we witte stippen aan de horizon... geen albino flamingo's maar honderden campers, caravans en aangebouwde koterij...

en we komen ook te weten

We waren hier drie jaar geleden al eens drie dagen en zijn heel blij dat we er dit jaar weer op terecht kunnen... op onze "Plage de Piémanson", het strand van Arles... vanaf Pasen ongeveer mag je hier een plaatsje uitzoeken en gratis en voor niks een "optrekje" installeren voor de zomer... en er zijn geen echte beperkingen op bouwkundig gebied... elke zomer wordt er dus een strook van dik 6 kilometer breed ingenomen door een bonte verscheidenheid aan bouwsels... nieuwe en mooie caravans maar vooral oude en lelijke caravans, afgedankte tuinhuizen, zelfgebouwde koterijen, gedeklasseerde legertenten, halve bungalows... alles wat tot ze tot hier konden sleuren, werd met vereende krachten effectief naar hier gesleurd en in de lente heeft elkeen uit Arles en omstreken zijn best gedaan, om tegen de grote vakantie een uniek buitenverblijf uit het zand te stampen... 

"Ze" zeggen al jaren dat "ze" de boel gaan sluiten om ecologische redenen, maar 't is een enorm populaire plek en vermoedelijk durft geen enkele politieker die knoop door te hakken... jaar na jaar is er al wel eens protest van één of ander soort groene jongens, maar jaar na jaar staat de boel elke zomer weer bomvol... en ook dit jaar mag het nog altijd!

en we komen ook te weten

Het gedeelte vlak tegen de toegangsweg of de dijk is vrij vlot bereikbaar voor campers en hier staan er dan ook weeral honderden... iedereen wil zo dicht mogelijk bij de zee geraken en daar staan ze werkelijk bijna bumper aan bumper, rijen dik... maar wij zoeken ons opnieuw een plaatsje aan de kant van de lagune... daar is het in principe lekker rustig en kan je probleemloos een metertje of twintig van je buren wegblijven... 

en we komen ook te weten

en we komen ook te weten

en we komen ook te weten

Een kwartiertje later staan we geïnstalleerd... met het terras naar het zuiden gericht, de luifel uit voor wat schaduw en een flesje klaar in de frigo... en ik wijd ik me prompt aan een zeer belangrijke taak: het ineensteken van de barbeque...

en we komen ook te weten

We heffen nadien het glas op de behouden aankomst en op de volgende drie dagen van enkel genieten en luieren... en merken dan plots dat er iets fundamenteels "mankeert" aan onze infrastructuur...

en we komen ook te weten

Even later wappert de Leeuw trots over het strand... we zijn Vlamingen en zijn daar fier op... en alleman mag dat weten... overal en altijd.. dus ook op Piémanson !    

De rest van de namiddag verloopt heel rustig en perfect zoals een dagje aan het strand volgens mij dient te verlopen... Martinneke leest in de lommer verder in haar boek "De zondaar van Laken" en ik pendel heen en weer tussen ons terras, de camper (bij uitbreiding het vaatje witte wijn in de frigo) én de zee...

We staan op zowat 350 meter van de waterlijn, telkens ik een verfrissende duik ga nemen, dien ik heen en weer die afstand af te leggen over het gloeiendhete zand en 'k ben dus elke keer alweer droog en lichtjes verhit als ik na een zwembeurt arriveer aan mijn glas wijn... waarna ik alweer zin heb om te gaan zwemmen en dus weer 350 meter door dat zand moet ploeteren...  nu ja, zo blijft een mens bezig... er bestaan veel slechtere manieren om je namiddag in te vullen... ik trek ook telkens een ietsje andere richting uit... zodat ik telkens andere campers "en passant" kan bestuderen... veel gasten staan namelijk vrij dicht bij de zee en dus vrij ver in het mulle zand en ik vraag me dan ook af hoe die ooit terug weg gaan geraken... nu ja... 't zal hun zorg wezen...

Ik wandel ook de hele bewaakte zwemzone af tot zelfs een kilometer voorbij de boeien... morgenvroeg gaan we echt op stap en wandelen naar links... naar het oosten.... richting naturistengebied en verderop naar de monding van de Grande Rhône... en de dag nadien zal het de andere kant uitgaan... maar 't kan geen kwaad als eens wat te oefenen... er is veel volk, vooral aan de bewaakte zone komen er veel dagjesmensen zwemmen... ik amuseer me opperbest en ben tegen de late namiddag lichtjes verbrand op de schouders en rug en zowat gepekeld op de rest van mijn lijf... maar mijn muggebeten zijn helemaal weg! 

Rond een uur of acht lijkt het me de hoogste tijd om een aperitiefje te nemen... we dekken de tafel en ik prepareer de barbeque...  

en we komen ook te weten

en we komen ook te weten

We hebben in de loop van de namiddag ook een nieuwe buur gekregen... een Hollander met een enorme motorhome, eigenlijk een uit de kluiten gewassen omgebouwde camion... het ding kan gerust een half peleton volk herbergen, maar die mens is zo te zien helemaal alleen op stap... nu zijn het absoluut onze zaken niet en we zijn helemaal niet nieuwsgierig van aard - vinden we zelf - maar op dergelijke momenten slaat de fantasie wat op hol en zoeken we een plausibele verklaring voor de vreemde combinatie "enorme motorhome" en "man alleen"...

Volgens onze bescheiden mening betreft het vemoedelijk een getrouwde vader met zeven kinderen die zeer onlangs gescheiden is en waarbij zijn vrouw de kinderen en het huis heeft gekregen en hij de motorhome... 

Voor hetzelfde geld zitten we er lichtjaren naast en komen er straks een hele bende vrienden toegestroomd, die vanmiddag met de fiets op stap waren of zoiets terwijl hij alvast naar het strand wou rijden...

Nu ja eigenlijk kan het ons niet schelen... het zal me worst wezen... maar het intrigeert toch wel een beetje...

Terwijl de eenzame camionneur achter een zeiltje rustig ligt te zonnen, leg ik mijn sossiskes op de rooster!

en we komen ook te weten

en we komen ook te weten

mijn vuur brandt perfect en minuutjes bakken later zijn mijn merguezen klaar... 't is de eerste keer dat we onze barbeque uit kunnen halen op deze reis en het smaakt dus bijzonder lekker... de sfeer is goed, het uitzicht prachtig en het eten en drinken vallen ook mee... van de kok geen kwaad woord! We hebben een volle frigo en dito watertank en batterij... hier kunnen we het gerust een dag of drie uithouden... peins ik! 

en we komen ook te weten

We kijken na het eten naar de ondergaande zon onder het genot van een glaasje wijn en als de schemering valt, vallen gelijk ook weer de muggen aan... inwrijven is dus de boodschap... en als dat niet echt help: opkramen en met glas en boek versassen naar binnen...

zodra het echt donker is, klauter ik - muggen of geen muggen - wel weer de camper uit: even verder, aan de andere kant, is een andere en deze keer zeer uitgebreide Hollandse familie geland, met twee antieke Mercedescampers en een boel kinderen... eé een massa strandmeubilair, luchtmatrassen, surfskites, fietsen... en vuurwerk... veel vuurwerk...

een half uur lang schieten ze vrolijk joelend vuurpijlen af en de gensters vliegen tot een eind in de lagune... de "quatorze juillet" is al enkele dagen voorbij en dit zijn trouwens Hollanders... 'k heb geen idee wat die te vieren hebben op 16 juli... vermoedelijk gewoon het feit dat ze ook goed op Piémanson zijn aangekomen... en wie zijn wij om daar niet volmonding akkoord mee te gaan!

Stoer

           

    

10:45 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) | Tags: en we komen ook te weten |  Facebook |