03-08-17

Senegal dag 3: La Somone "centre"

Juli en augustus zijn volgens de statistieken de natste maanden in Senegal. Half juli is hier het begin van het regenseizoen. Nu ligt het land wel in een soort overgangsgebied: in het noorden leunt het aan tegen de Sahara en 't is daar wel iets droger, maar meer zuidelijk valt er redelijk wat regen. De voorbije twee dagen hadden we nog geluk, maar vandaag hangt er echt regen in de lucht... vinden wij... 't is zo vochtig dat mijn brilglazen aandampen als ik 's ochtends een kijkje neem op het terras.

Het voelt precies nog iets klammer aan dan gisteren, maar na het ontbijt besluiten we toch om eens een langere wandeling te maken. We zijn gisteren maar een paar honderd meter ver geraakt langs het strand en willen vandaag minstens tot aan de "vissershaven" die we zien in de verte. Geen echte haven, maar de plek waar de boten op het strand worden getrokken.

Om negen uur en een klets, slagen we er met enige moeite en een fikse ruk in om onze terrasdeur dicht te krijgen, trekken de voordeur van ons huisje zachtjes toe en wurmen ons door een gangetje van bloemen tot op het pad doorheen het park. Onze voordeur ligt namelijk aan de achterzijde, aan de tuinkant en bijgevolg wat verscholen in het groen!  

IMG_0935.JPG

IMG_0936.JPG

IMG_0937.JPG

Er is nog niet echt veel volk op stap en 100 meter verder lopen we naast het terras van "ons" restaurantje het bijna helemaal verlaten strand op.

IMG_0938.JPG

Het is laag water, er blijft dus redelijk wat zand over om te wandelen en op het natte, harde zand ligt er zelfs niet te veel rommel... alles spoelt aan op de hoogwaterlijn... maar daar ligt het dan ook - net als gisteren - weer vol met afval.

IMG_0939.JPG

Maar er zit hier vermoedelijk ook wel vis!

IMG_0941.JPG

IMG_0940.JPG

Halfweg de "haven" liggen er al een paar prauwen en ik denk die eerste dag dat het wrakken zijn die niet meer worden gebruikt... maar later op de week gaan we tot onze verbazing merken dat ze nog altijd met die dingen op zee gaan om te vissen... en dat bij sommige boten één van de mannen zijn handen vol heeft met onophoudelijk water te hozen!

Een kleine kilometer van het hotel is er wel bedrijvigheid... niet echt veel, maar er loopt net een boot binnen.  

IMG_0942.JPG

IMG_0943.JPG

Ik durf niet goed gaan kijken naar de mogelijke vangst en één van de kerels komt prompt naar ons toe om te melden dat hij ons wat graag wil - en zal - rondleiden en of we soms geen schelpen willen kopen? En hoe we heten? En waar we vandaan komen? En of het onze eerste keer is in Senegal? En of we seffens naar zijn shop willen komen in het dorp?

Terwijl Martine het hoofd tracht te bieden aan de "bestorming" en een antwoord zoekt op de onophoudelijke vragen, muis ik er discreet vanonder en neem een paar kiekjes van de vissersvloot die hoger op het strand ligt.

IMG_0944.JPG

IMG_0945.JPG

De dames zijn onder een afdak - buiten beeld - vis aan het kuisen en de mannen zijn bezig met aan hun boten te werken iets verderop en iedereen laat ons dus goed gerust... op die kandidaat-gids, visser en winkeluitbater na... maar er lopen wel een paar kindertjes die zeer geïnteresseerd zijn in twee nieuwe "Toubabs".

IMG_0946.JPG

IMG_0947.JPG

Na een half uurtje geraken we toch min of meer verlost van de diensten van "Shortboy", maar krijgen wel eerst nog een geplastificeerd kaartje in de handen gestopt met zijn gegevens.

Als we met de boot de lagune op willen of een andere uitstap willen doen of iets wensen te kopen aan zéér voordelige prijzen... of soms sloffen marlboro blieven... aan zowat de helft van de normale Senegalese winkelprijs(!)... één adres! Ik steek het kaartje alvast goed weg.

We beloven dat we zeker aan hem zullen denken als de gelegenheid zich de volgende twee weken mocht voordoen!     

Via een zandweg die achter de vissersboten door het dorp richting binnenland loopt, komen we na 400 meter uit op de hoofdbaan, de "Route Ngaparou-Somone" en eigenlijk de enige geasfalteerde weg van de hele streek.

Het is iets na tienen als we aan die hoofdweg staan te kijken en zien dat er nog niet te veel leven is in La Somone centrum.

IMG_0949.JPG

IMG_0950.JPG

IMG_0951.JPG

Maar even verder gonst het al wel van de activiteit. In Senegal valt het bouwverlof duidelijk niet in juli... met vereende krachten zijn ze een gebouw aan het zetten en daar komt redelijk wat handarbeid aan te pas!

IMG_0948.JPG

IMG_0952.JPG

We merken dat de meeste Senegalezen precies een beetje de neiging hebben alle rommel te laten liggen waar het valt en de leveranciers van zand en dergelijke kappen hun lading hier dan ook maar gewoon op de baan... het rijvak wordt gewoon iets smaller en de auto's tuffen rakelings langs de bouwvakkers... maar signalisatie of zo hoeft niet... iedereen toetert luidruchtig vooraleer de zandberg al dan niet halvelings te ontwijken en 't is in orde.

De meeste vervoermiddelen halen vermoedelijk ook geen echte topsnelheden meer en hebben trouwens hun beste tijd gehad, ze zijn zo te zien meestal afkomstig uit Frankrijk én uit de vorige eeuw en over een blutske hier en daar wordt niet moeilijk gedaan... maar er zitten ook vrij nieuwe en zelfs redelijk futuristische exemplaren tussen. 

IMG_0953.JPG

IMG_0954.JPG

Even verder snappen we waar de - tot nu toe precies spoorloze - bevolking zich ophoudt: 't is markt!

We komen zelfs andere "witten" tegen!

De dreigende wolken zijn ondertussen weggetrokken en de zon komt er door en we besluiten zweterig een kijkje op de markt te nemen.

20170715_121537.jpg

IMG_0955.JPG

Ik heb binnen in de markt zelf geen foto's genomen... 't is wat delicaat en bovendien niet echt beleefd om mensen van te dichtbij te trekken, maar we kijken wel onze ogen uit. Een kluwen van kraampjes en mensen... meestal heel kleurrijk geklede dames die onder een groot afdak elk aan een kraampje - of op de grond - hun groente, fruit en andere waren aan de vrouw brengen... en aan de zijkant bevinden zich de viskramen en slagers... en hier en daar zitten ook al wel eens een paar vliegen op... een paar!

Ik neem me stilletjes voor om deze vakantie nooit - maar dan ook nooit ofte nimmer! - buiten het hotel vis of vlees te consumeren ... en Martine is van hetzelfde gedacht!

yell

20170715_121354 (2).jpg

Aan de achterzijde van de markt lopen we een stoffig pleintje op, wandelen langs een andere zandstraat weer naar de grote baan en komen onderweg hier en daar al eens een typisch tafereeltje tegen. 

Het is ondertussen half elf en flink heet... we besluiten niet terug naar het strand te gaan maar via de weg naar het hotel terug te keren. Het is een omwegje van een kleine kilometer maar dan komen we hier en daar misschien iets leukers tegen dan al die plastieke afval op het strand.

20170715_121622.jpg

Even verder ligt aan de ene kant een soort Senegalese Gamma... of Brico... voor bouwmaterialen en ijzerwaren moet je hier zijn en ze hebben van alles in de aanbieding: van zware ijzeren hekken en kruiwagens tot bezems en geiten... hoewel die laatsten misschien toevallig een rustig schaduwplekje vonden voor het etablissement en niet echt tot het assortiment behoren...

Aan de andere kant van de straat doen ze met de overschotjes van de metalen(?) iets creatiefs.

20170715_121720.jpg

Dit is echt een plezante zaak waar ze best mooie en originele spullen verkopen... alleen, hoe krijg je zo een enorm metalen beeld mee op het vliegtuig?

20170715_121914.jpg

20170715_121945.jpg

Die bruine gestileerde metalen baobab om aan de muur te hangen, die ziet Martine helemaal zitten... ik heb geen idee hoeveel het ding kost en weegt... maar met al onze bagage samengeteld kwamen we op nog geen 45 kilo en we gaan sowieso een hele hoop zeepjes en kleren hier laten... ik schat dat we ons dus voor minstens 50 kg aan cadeaus mogen aanschaffen... maar die boom past wel niet in de valies, zelfs niet in onze grote harde. 

We gaan er nog eens over nadenken... we hebben nog een zee van tijd om te beslissen waar, wanneer en waaraan we ons budget wensen te besteden.

En zo een kleurrijk "car rapide" camionetteke zie ik ook helemaal zitten! 

IMG_0956.JPG

We laten bar en pizzeria links liggen en wandelen rustig door en nemen een kijkje in een klerenwinkel waar ze de betere merken aanbieden(!)

cool

IMG_0958.JPG

Quadrijden, dat pleeg ik met graagte al wel eens te doen op congé, maar deze is niet te huur en zoals u weet (of misschien niet weet, maar dan weet u het nu) ben ik zwaar allergisch voor paarden en tracht sowieso altijd en overal ver uit de buurt van die beesten te blijven, maar hier in La Somone blijkt dat niet echt evident.   

IMG_0957.JPG

Een kapper heb ik de laatste tijd ook niet echt meer nodig...

IMG_0959.JPG

Veel gaan ze hier dus vandaag niet verdienen aan mijn passage en de meeste andere barakken langs de baan zijn trouwens nog dicht... behalve dan toevallig die ene zaak van de zus van Shortboy, onze gids van daarstraks op het strand!

De tamtam heeft zijn werk gedaan: iedereen van de familie is op de hoogte dat er vanochtend twee nieuwe witte toeristen naar het dorp zijn gekomen en we ontsnappen er niet aan... we moeten en zullen een bezoek brengen aan hun shop!

en de andere winkeltjes zij

Ik ontsnap weeral redelijk vlot aan die verplichting... "om foto's te trekken nietwaar!"... maar Martine wordt onder lichte druk gezet om zich alvast één of ander artisanaal kleinood aan te schaffen... of een slof smoor... of iets anders... als we maar iets kopen... want we zijn de eerste klanten van de dag "et ça porte bonheur!  

't Is dat we géén geld mee hebben... anders zaten we er nu nog te onderhandelen.

Eén ding moet je de Senegalezen wel nageven: 't zijn volhoudertjes! 

Even verder worden we alweer door een andere kerel meegetroond in één of ander winkelcomplex.

en de andere winkeltjes zij

Rond een wat rommelige binnenkoer baten een hele groep vrouwen een artisanaal dorpje uit... 't is te zeggen, ze hebben allemaal een winkeltje van vier vierkante meter en verkopen zowat allemaal hetzelfde.

en de andere winkeltjes zij

en de andere winkeltjes zij

Ondertussen zijn we al iets meer bedreven geworden in het zakendoen... of het ontwijken ervan: met de argumenten "nog maar net aangekomen", "geen CFA's (Senegalese munt) op zak" en "we komen later wel eens terug", geraken we al iets vlotter buiten dan daarnet.   

en de andere winkeltjes zij

We moeten er nadien even van bekomen op een bankje en beginnen dan aan de laatste rechte lijn naar het hotel. De Route Ngaparou-Somone loopt dood aan de laguna, eigenlijk vlak voor de deur van ons hotel, en in het laatste stuk liggen er verschillende restaurants en hotels... die stuk voor stuk momenteel leeg staan... sommigen definitief, peins ik en bij de anderen zijn ze druk bezig met opfrissingswerken.

en de andere winkeltjes zij

en de andere winkeltjes zij

en de andere winkeltjes zij

en de andere winkeltjes zij

en de andere winkeltjes zij

en de andere winkeltjes zij

Het is duidelijk: directe concurrentie hoeft de Royal Decameron Baobab hier niet te vrezen! En 't is een chance dat we "all-inclusive" zitten, want veel keuze om buitenshuis te gaan eten is er hier ook al niet.   

We nemen even verder nog een kijkje op de sportvelden van ons hotel, aan de overkant van de weg.

en de andere winkeltjes zij

en de andere winkeltjes zij

Sporten in meer dan 30 graden celsius lijkt me echter niet gezond en daarbij... ik kan niet tennissen!

Hoogste tijd dus om terug binnen te wandelen en een aperitiefje te nemen. We worden eerst wel vrij grondig gecontroleerd aan de ingang - zelfs mijn buikzakje moet open! - en dat vinden we eigenlijk best een geruststellende zaak.

Het land is voor meer dan 80 % islamitisch, we hebben bij ons ervaring met de mogelijke "uitwassen" van die gasten, maar hier leven ze  - tot nu toe - probleemloos samen met een minderheid van animisten en christenen.

Tja... er moet echter maar ene zot tussen zitten nietwaar!

We mogen echter weer binnen en stevenen met fikse tred recht op de dichtstbijzijnde bar af - die boven tegenover de receptie - en bestellen dorstig een gin-tonic en een wit wijntje.   

Op het strand onderaan de trappen tussen bar en lounge heerst er ondertussen plots een drukte van jewelste: er is blijkbaar een hele troep geland van één of ander bedrijf, allemaal enthousiastelingen die zo te zien vrolijk de verplichte speechen en spelletjes ondergaan.

en de andere winkeltjes zij

We vernemen dat het hotel tijdens de week niet echt vol zit, maar dat hadden we al willen merken.

Tijdens het weekend verandert de bezetting lichtjes, want dan wordt het overspoeld door de betere klasse uit Dakar, die hier één of meer dagen komen uitblazen.

Het heeft ook een vrij groot congrescentrum, aan de overkant van de weg naast de lagune en is bijgevolg heel populair bij firma's om seminaries, congressen, familie-weekends en teambuildings te organiseren.

Vandaag en morgen zitten er zo te zien minstens twee firma's: de mannen met de witte T-shirts horen bij "ONE" of zoiets en er lopen er ook nog een paar honderd rond met oranjegele polo's van BHS.

De Banque d'Habitation de Senegal houdt hier tot zondagavond zijn jaarlijkse "retraite"... een jaarlijks uitje voor personeel en hun ganse familie en dat zullen we geweten hebben.

Ons rustige zwembad wordt vandaag overspoeld door families met kindertjes en de rest van de middag liggen we wat verbluft vanonder de parasol te kijken naar dat gejoel.

En als toemaatje zijn ze ook bezig met beton gieten op de werf vlak naast de deur... daar wordt op een paar meter van de scheidingsmuur een vrij hoog gebouw opgetrokken. 't zal schoon zijn als 't af is... maar 't is nog bijlange niet af... ze gaan wel een prachtig uitzicht hebben op "ons zwembad".

Op gebied van stedenbouw mag hier precies al even veel als bij ons?

undecided  

en de andere winkeltjes zij

en de andere winkeltjes zij

Nu ja, die bouwvakkers met zicht op het zwembad storen me niet en al de anderen in en rond het zwembad amuseren zich kostelijk... en wij eigenlijk ook.  

We gaan lunchen in ons restaurantje onderin en BHS wordt blijkbaar tegen 13.00u verwacht in het grote restaurant en ze nemen - met al die klein mannen erbij - nadien duidelijk een lange siesta in hun kamer.

De lucht is wat omsluierd, maar het blijft wennen aan de hitte en wij luieren de rest van de middag vrij rustig onder de parasol tot de hele bende weer opduikt en wij versassen naar de toog.

Tegen 4 uur geraken we in die poolbar aan de praat met een paar andere Vlamingen, waaronder Arthur... zeer joviale kerel, ex-para, Afrika-kenner en levensgenieter.

Hij komt hier al bijna tien jaar lang zowat elk jaar op vakantie, is hier dus zeer tevreden over accommodatie en service, kent zowat iedereen en bezweert ons dat we beter af zijn om via zijn contacten excursies te boeken. We krijgen dan sowieso meer voor minder geld en aangezien Elisa en Michiel - een ander Vlaams koppeltje (maar wel veel jonger dan wij) - ook interesse hebben, besluiten we prompt om met zijn vieren samen een uitstap te boeken.... bij Bob, plaatselijke gids en goeie vriend van Arthur. 

Een kwartiertje later is alles telefonisch geregeld: maandagochtend gaan we met zijn vieren op stap... naar een pittoreske markt en een "echt" dorpje in de brousse (waar we spullen kunnen doneren) en nadien naar een andere - tijdelijke - nederzetting van de Peul, een nomadenstam, en we passeren onderweg nog aan een heel dikke baobab en gaan ergens in een typisch restaurantje eten (géén vlees of vis, denk ik bij mezelf!) en dat allemaal in een 4x4 met airco... voor 50€ per persoon, alles inbegrepen... er wordt alleen nog een kleine bijdrage verwacht om onderweg rijst en snoep te kopen voor de dorpsbewoners.

Tegen dat we aan onze 4e aperitief beginnen, is alles geregeld. Maandag om 8.00u moeten we aan de poort staan... en Arthur heeft Bob verwittigd dat het in orde moet zijn! Wij, wij zijn er gerust in.

smile 

De rest van de middag en avond maken we beter kennis met onze nieuwe kennissen en babbelen zo honderduit dat ik vergeet van een fotootje te nemen.

Die kans krijgen we nog wel... Arthur vertrekt volgende dinsdag al naar huis, maar de anderen - David en Vanessa en Elisa en Michiel - blijven nog wel even.

We zijn uiteindelijk al twee volle dagen hier, hebben nog geen spat regen gehad en als we gaan slapen besluiten we dat het natte seizoen precies toch wel best mee valt.

        

 

 

   

12:55 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (2) | Tags: en de andere winkeltjes zij |  Facebook |