06-02-15

Martha, Mathilda en Mission...

Martha en Mathilda zijn de twee pronte "deernen" van iets over de middelbare leeftijd, waarmee ik tegenwoordig een groot deel van mijn avonden doorbreng... en met mij een aanzienlijk aantal andere Zaventemse toneelliefhebbers...

De beide dames zijn namelijk de hoofdfiguren in ons nieuwste theaterproductie... meer info volgt binnenkort op deze eigenste blog en op de website van Plankenkoorts: http://www.plankenkoortsers.be

02022015985.jpg

Je zou het - afgaande op dit fotootje - misschien zo op het eerste zicht niet zeggen... en op het tweede zicht nog niet... maar we repeteren de laatste weken zo fel dat het zweet in onze schoenen staat... moet ook wel, want binnen 5 weken is 't zover!

Tussendoor prepareren we ons dan ook nog voor activiteiten die vermoedelijk gaan leiden tot iets minder zweet in de schoenen... nog één keer slapen en we trekken namelijk op pad met "The Mission"... een winters nachtje door bos en veld kuieren met rugzak, kompas en zaklampje... en met het "10 PK"team en vooral met wanten, muts, dikke pul, zware leren motorfrak, legerbottinnen, twee paar kousen en heel veel goede moed...

Ze geven voor zaterdagnacht frisjes weer: -2 graden, maar gevoelstemperatuur -4, noordenwind en lichte regen of motregen die kan aanvriezen, maar later tijdens de nacht wordt het droger en de maan komt op om 20 voor tien en gaat dus het landschap hopelijk nog iets of wat bijlichten... 't was gisterennacht volle maan, geloof ik... kortom... ideaal weer voor een droppingske...

We gaan afzien... mijn gedacht!

 

14:41 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-01-15

vandaag gedichtendag...

spreuk.jpg

19:23 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

28-01-15

De zwarte bottinnen staan klaar!

Ze staan voor het venster van de veranda helemaal paraat en in slagorde te wachten... mijn ABL-bottinnen! 

28012015979.jpg

Niet om ermee door de Brusselse straten te marcheren, zoals Laurette onlangs nog hysterisch zat te gillen in het parlement.

Nee hoor, we gaan ermee op dropping!

We zijn voor de tweede keer in ons leven geselecteerd voor "The Mission". Na weken van moeilijke raadsels oplossen en antwoorden zoeken op ingewikkelde vragen en uren rondsnuffelen op het internet naar coördinaten en allerhande andere gegevens, stegen we gisteren tot op de hoogste trap en kregen het verlossende bericht: op 7 februari worden we in de vooravond verwacht in "Poepkapelle", waar traditiegetrouw de tocht van start gaat.  

'k heb dus verleden week mijn oude legerbottinnen uit de kelder gehaald en grondig gepoetst en er verleden weekend al zelfs eens mee op training geweest: een wandeltochtje langs Nossegem en Sterrebeek, om eens te testen hoe het met de conditie zat... een wandeling van een goeie 9 km... maar met maar één paar - veel te dunne - kousen aan mijn voeten. 

resultaat: op elke hiel nadien een dikke blaar en een rode lichtjes opgezwollen kleine teen aan de linker voet... en de dag nadien spierpijn tot bijna voorbij mijn achterwerk en nog een dag later krampen in de buik... maar dat laatste was niet van 't wandelen maar van iets anders.

Het wordt dus vermoedelijk een hele opdracht om mezelf die 7e februari doorheen de nacht te slepen... maar moeilijk gaat ook en het moreel is goed ... de uitdaging is dan ook niet min: vorig jaar hadden we wat pech in het begin en werden we niet echt gehinderd door enige kennis van kompaskoersen, bolleke-pijl en andere droppingstechnieken en eindigden we bijgevolg helemaal laatste... met uren vertraging, maar zonder blaren of ander lichamelijk ongemak... (tenzij "grote dorst" onder die categorie kan gesorteerd worden)

Dit jaar leggen we de lat hoog, bekeken alvast diagonaal - en dus misschien ietwat vluchtig(?) - het boekje met technieken en gaan resoluut voor de vóórlaatste plaats... zeker weten... voor minder doen we echt niet!!

Lachen

     

14:44 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-01-15

't is waarschijnlijk politiek en cultureel weeral niet correct, maar wel goed gemaakt en o zo plezant!


10:47 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-15

't is gedaan!

De laatste dag zijn we vroeg op... het boek uit de hotelbibliotheek is net op tijd uit en moest er dus niet bij, maar voor de rest zijn de valiezen gisteren al wel voor het grootste deel gevuld, de laatste spullen worden er bij gemoffeld en de handbagage klaargemaakt en alle kastjes en de kluis gecheckt en zo...

IMG_4688.JPG

IMG_4687.JPG

IMG_4686.JPG

ik neem buiten nog een kijkje... neem een kiekje van ons terras... en van de tuinen...

IMG_4685.JPG

IMG_4683.JPG

IMG_4684.JPG

en nog eentje van de badkamer... als we dan toch bezig zijn...

IMG_4689.JPG

en tegen half negen staan de valiezen buiten op de stoep klaar en wandelen we voor de laatste keer door de prachtige tuinen en gladgeschoren gazons naar het hoofdgebouw voor het ontbijt...

IMG_4690.JPG

IMG_4691.JPG

IMG_4692.JPG

waar ik mij een "omelet special" laat klutsen en bakken "two eggs, a little of everything and spicy"!

IMG_4694.JPG

we moeten er straf opstaan, want het wordt een lange dag en het eten op het vliegtuig stelt meestal niet veel voor... ik smeer mij dus een paar broodjes, met charcuterie, eet mijn ei helemaal op, ga dan nog eens langs bij de warme worstjes in ajuin en paprika, neem een gevulde tomaat als versiering en nadien nog een kommetje corn-flakes... en moffel drie koffiekoeken in papieren serviëtten... voor straks onderweg!

en dan is het tijd om uit te checken en af te rekenen... op mijn rekening staat sowieso de fles "champagne"... dat grapje kost me omgerekend een kleine 40€... voor die prijs schonken ze ons zowat de slechtste schuimwijn uit mijn hele culinaire carriëre... "cash sir?" de sir wenst inderdaad cash af te rekenen en ik diep een briefje van 50 op en krijg even later 6 euro terug in mijn pollen gestopt... dat lijkt me echt weinig dus bekijk ik iets grondiger mijn factuur en ontdek dat er nog een andere rekening op staat voor 30 pond... iets van verleden week in een bar... we kunnen ons geen van beiden herinneren waar en wanneer er verleden week iets besteld werd na twaalven... of buiten het all-inclusive arrangement... en we vragen om het bonnetje even te mogen bekijken... maar dat blijkt spoorloos... ik bevestig dat ik nooit iets voor dat bedrag heb getekend en toch graag een bewijsje zou willen zien en na enige interne discussie tussen de baliemedewerker en één of andere chef, wordt het papier plots met stift aangepast, krijg ik 4 euro meer toegestopt en verdwijnt de factuur achter de toog in de vuilbak... case closed!

We lopen nog even binnen in de shishabar naast de receptie... waar we dit jaar geen enkel keer hebben gezeten... en dat is maar goed ook, want het zien er mooie meubels uit, maar die zetels zitten vreselijk slecht!

IMG_4695.JPG

IMG_4696.JPG

IMG_4701.JPG

we zoeken een salonnetje in de receptieruimte en installeren ons en bestuderen dan een tijdje de andere "vertrekkenden"... een van mijn meer favoriete bezigheden is "mensjes kijken"... we maken er op congé meestal een echte sport van en ontdekken zo - mits een beetje fantasie - regelmatig mensen die we van haar nog pluim kennen, maar die volgens ons gelijken op bekende vedetten... of op mensen die we zelf wel kennen...

er liep hier de voorbije week bijvoorbeeld onder meer een Italiaanse rond, waarvan ik vond dat ze wreed geleek op Sandra Bullock... en zij wist het van haarzelf ook denk ik... aan haar "geste" te zien... en een andere die veel weg had van N-VA minister Homans... en zelfs een familie waarvan de vader echt trok op mijn garagist en zijn zoon op de broer van mijn garagist... heel raar... want 't waren Duitsers... en er was er eentje dit jaar die we de eretitel gaven van "Robert De Niro zijne kozijn"... de echte is zo groot als ik en deze was een klein onderdeurtje, maar zijn gezicht geleek sprekend De Niro... zonder puist en met bril, maar voor de rest kon hij volgens mij - mits een paar verhoogde zolen onder zijn schoenen- moeiteloos stand-in spelen... en terwijl we daar zitten, komt die "De Niro zijne kozijn" toevallig ook toe met zijn familie... hij vertrekt ook naar huis... naar Corleone, op Sicilië denk ik dan...!

Onbeslist 

IMG_4700.JPG

er gaat vandaag dus veel volk naar huis... vermoedelijk gaat het weeral vol zijn op het vliegveld... denken we bij onszelf en weten op dat moment nog niet hoe juist dat vermoeden wel gaat uitkomen.

IMG_4697.JPG

Er vertrekken duidelijk vooral Italianen... hele rijen valiezen staan klaar en vanaf een uur of tien schuiven de bussen in de rij aan om volk op te pikken

IMG_4702.JPG

IMG_4698.JPG

ik check onze bagage en die staat klaar, helemaal opzij... we zijn met een man of tien... om half elf - Gorgonia tijd - is onze bus daar, we nemen uitgebreid afscheid van de nieuwe vrienden en zwaaien dag en blijven dan staan met de bus... er blijven namelijk twee valiezen van ons rijtje alleen achter op de stoep... die zouden met ons mee moeten, maar de eigenaars zijn spoorloos... niemand weet wie het koppel precies is, aan de balie kunnen ze ook niet meer info geven en van de labels wordt ook al niemand wijzer... we wachten 10 minuten en dan besluit onze Neckermann verantwoordelijke om zonder hen door te rijden... een uur is een uur, ze zijn niet op de afspraak en moeten dus maar een taxi bellen, willen ze in Port Ghalib geraken.

En wij weg... met een kleine vertraging, maar ook deze chauffeur is weeral vast van plan om de "retard" in een mum van tijd recht te zetten... het moet gezegd... in een grote bus voel ik me iets veiliger... en ik amuseer me onderweg met het trekken van foto's van het landschap... en van verlaten controlehokjes en van onafgewerkte hotels en van winkelcentra in aanbouw en van werven voor woningen in Marsa Alam centrum... kortom, er staan aan de Rode Zee redelijk wat dingen in de steigers... honderden bouwwerven passeer je en bijna nergens valt er activiteit te bespeuren... sommige projecten staan er zo al jaren... en het ziet er niet naar uit dat daar direct veel verandering gaat in komen!

IMG_4703.JPG

IMG_4704.JPG

IMG_4705.JPG

IMG_4706.JPG

IMG_4707.JPG

IMG_4708.JPG

IMG_4709.JPG

IMG_4710.JPG

IMG_4711.JPG

IMG_4712.JPG

IMG_4713.JPG

IMG_4714.JPG

IMG_4715.JPG

IMG_4716.JPG

IMG_4717.JPG

we passeren ook een soort bunkers... vermoedelijk militaire installaties en voor en na het centrum van Marsa Alam de obligate controleposten... waar je normaal geen foto's mag van maken... denk ik... nu ja, toch niet als ze het zien!

IMG_4718.JPG

IMG_4719.JPG

IMG_4720.JPG

we pikken nog een paar mensen op onderweg en om half twaalf arriveren we op de luchthaven van Port Ghalib... waar we in een nog grotere heksenketel terecht komen dan veertien dagen geleden...

IMG_4724.JPG

IMG_4725.JPG

Iedereen is blijkbaar ongeveer op hetzelfde moment gelost uit de bussen en moet ongeveer op hetzelfde moment inchecken... en dat blijkt echt veel meer volk te zijn dan de luchthaven aan kan... we worden naar de achterste rij gedirigeerd, tegen de muur en zien honderden Italianen naast ons voorbij schuiven... als je vlucht vroeg vertrekt, mag je voorbij steken!

Wij vragen ons af waarom we géén prioriteit krijgen en de rest allemaal wel, maar horen dan in de file dat onze vlucht minstens twee uur vertraging heeft, ze mocht in Zaventem niet op tijd opstijgen, omdat hier het luchtruim te vol ging zitten en we hebben dus geen voorrang... de verschillende Italiaanse begeleiders en Egyptische functionarissen schreeuwen ononderbroken onverstaanbare info uit over de massa... wij begrijpen er uit dat die voor Verona nu eerst binnen mogen... en 't is precies of alle Italianen plots naar Verona willen!

IMG_4726.JPG

IMG_4727.JPG

IMG_4728.JPG

IMG_4729.JPG

Als we na 25 minuten nog steeds geen meter zijn opgeschoven en merken dat ze nu rechtstreeks vanaf de parking een rij hebben gevormd die zomaar tussen de file in mag schuiven, word ik wat kregelig en ik ben niet de enige... maar we staan nu eenmaal in de foute file... er zit niks beweging in... er zit niks anders op dan te wachten... tot er plots het gerucht opsteekt dat "Bruselas" aan de beurt is... we weten het niet helemaal zeker, want het tumult is niet van die aard dat je vlot de omgeroepen mededelingen kan verstaan, maar we draaien prompt ons karretje en rijden helemaal rond de file tot aan de ingang waar één of andere oververhitte hostess iets staat te schreeuwen... ik knik en schreeuw volmondig "si" terug en even later mogen we het touw onderdoor en staan binnen... waar de chaos zo mogelijk nog groter is!

IMG_4730.JPG

IMG_4731.JPG

er wordt duchtig heen en weer gelopen door allerhande ambtenaren en controleurs en lieden met een kostuum en een klak op en daar doorheen jengelen kinderen, discuteren opgewonden families en duwen ongedurigaards met hun karretje tegen mekaars schenen... ik schuif mee aan, naast Andrée en Pierre, het koppel waar we maatjes mee werden deze week en we snijden vakkundig alle ambetante en andere potientiële voorkruipers achter ons de pas af... we worstelen ons doorheen de veiligheidscontrole en de paspoortcontrole en geraken aan de check in, schuiven nadien iets vlotter doorheen de volgende controle en staan uiteindelijk in de laatste file... die aan de koffiebar, net op het moment dat we normaal hadden moeten opstijgen...   

IMG_4734.JPG

Ik eet mijn koffiekoeken op en amuseer mij met de incheckende troepen beneden aan de gate in het oog te houden en zo schuift de tijd langzaam voorbij... we zetten ons uur op Egyptische tijd... en even later alvast op Europese tijd... en zo blijven we een hele tijd hangen rond twee uur...

IMG_4735.JPG

hoewel we een mooi uitzicht hebben op de gate, ontgaat de oproep ons in het rumoer compleet... ik wil net nog even een sanitair bezoekje gaan plegen, als ik beneden plots merk dat onze vlucht op het bordje staat en de rest al bijna helemaal buiten in de bus zit... we spurten weg en weer en pikken Martine op en even later geraken we toch nog net op tijd op het vliegtuig... 'k heb het niet zien aankomen... maar we zijn blij dat het er geraakt is!

IMG_4737.JPG

Om 15.00u plaatselijk tijd - 16.00u Gorgonia time - vertrekken we voor een vlucht van bijna 6 uur... 't is wind tegen!

IMG_4738.JPG

IMG_4741.JPG

IMG_4743.JPG

de vlucht verloopt vlotjes... geen noemenswaardige turbulentie... hetgeen wij zeer positief vinden... eerst langer dan een uur over de woestijn ten westen van de Nijl, iets links van Alamein komen we aan de kust, vliegen nadien over de oostelijke kant van Kreta en dan pal boven de Peloponnesos en aan de kust van Albanië gaat buiten het licht uit...

Na vijf uur en half vliegen beginnen we aan de daling naar Zaventem en landen op de 25L, net achter onze hof... de bagage komt vlotjes en de bus die staat te wachten als we buiten komen, blijkt toevallig een goeie... iets na achten zijn we thuis... waar het frisjes is... wreed fris!

Het zit er op... aftellen dus naar de volgende congé... al weten we nog niet wanneer en naar waar dat gaat zijn!       

 

10:50 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-15

3 Quads... for 2 hours... and no tea!

De allerlaatste volle dag besluiten wij - en dat zijn Alexis, Thierry en ikzelf - om toch eens iets of wat aan lichaamsbeweging te doen... Thierry duikt wel alle dagen, maar boven water ligt hij ook meestal te lezen... en dus hebben we drie quads gereserveerd... tegen iets voor half twee moeten we aan hun balie zijn naast de Garden Bar, waar één van die gasten ons zal opwachten. Ik ben vroeg gaan lunchen op het strand (friet met een soort keftaballekes en geroosterde groene paprikas) en sta dus om kwart na één al rond te draaien aan die balie, om vast te stellen dat er daar geen mens is... 't is een nieuwe firma met zo te zien nagelnieuwe quads en ze boezemden ons bij het reserveren redelijk vertrouwen in... twee jaar geleden heb ik hier namelijk ook zo eens een quadtochtje gedaan, met de vorige verhuurders... de machientjes van toen waren doodop en versleten en een "3 hour" trip doorheen de woestijn bleek toen een tochtje van 35 minuten tot aan een tent ergens tussen de heuvels, daar een uur wachten en thee slurpen, terwijl een andere groep - die op "woestijnsafari" was - een tocht deed met jouw quad en dan een half uurtje terug naar het hotel... die gastjes verhuurden ongegeneerd hun machientjes twee keer tegelijk en wij voelden ons redelijk bekocht want de "3 hour" tocht bleek uiteindelijk maar een uurtje lang effectief rijden te bevatten.

Zoals gezegd zagen deze kerels - en vooral de quads - er iets betrouwbaarder uit bij de boeking... maar ze zijn nu wel ferm onzichtbaar... ik wandel voor alle zekerheid eens tot aan de ingang aan de grote baan, waar die dingen staan en passeer onderweg de feesttent... of wat er van overblijft.  

IMG_4649.JPG

er staat een stevige bries - 5 beaufort schat ik - maar dat weerhoudt de werkmannen er niet van om de zeilen los te maken en op te plooien en de rest van het ding af te breken...

IMG_4650.JPG

IMG_4651.JPG

IMG_4652.JPG

onder het afdakje van de quadverhuurder heerst diepe rust, zo na de noen... 

IMG_4653.JPG

de machientjes staan in slagorde te wachten... op ons(?) maar er is op het eerste zicht geen levende ziel te vinden... ik pruts wat aan de dichtstbijzijnde quad tot er plots in een hoek onder een grijze deken beweging komt en een lange, smalle baardige kerel in een groezelige grijze djellaba met kap zijn kop opsteekt... ik leg hem - met veel moeite en brede armgebaren - uit dat we komen rijden en een afspraak hebben met drie man om iets voor half twee... nu dus... en we ons afvragen waar we juist moeten zijn... en dat blijkt daar, bij hem... meen ik met enige moeite te begrijpen.

Ik trek dus met forse stap weer naar de Garden Bar om de andere twee te verwittigen dat ze - als ze daar blijven staan - gaan wachten op Godot... hoewel... Godot is bij die quads ook niet direct te bespeuren... tenzij Samuel Beckett een smalle Arabier met een baard en grijze djellaba met kapke voor ogen had...

iets na half twee staan we alle drie paraat en wachten...

IMG_4654.JPG

met een vertraging van nog geen 10 minuten komt eindelijk de kerel die ons de tocht heeft verkocht aangewandeld... hij checkt de vouchers, we leggen uit dat we maar met drie zijn en betalen uiteindelijk 5 euro per kop minder dan de afgesproken prijs voor drie man, maar de verantwoordelijke smeert me nog wel gauw een hoofddoek aan... ik heb een pareo van Martine rond mijn kop geknoopt, maar dat vindt hij maar niks... "no good for dust" bezweert hij me en wijst hoofdschuddend naar mijn pastelkleurige hoofdbeschutting... bij nader inzien is die lichtblauwe pareo eigenlijk ook wel een wat belachelijke uitrusting om de woestijn in te trekken, denk ik zelf...

voor de modeste som van 5 euro ben ik dus even later de gelukkige eigenaar van een rode/wit geblokte hoofddoek... hij "pluscht" een beetje en ruikt niet echt fris... maar dat is vermoedelijk omdat hij nieuw is en al lang in dat kastje ligt!?

Stoer

IMG_4656.JPG

we kiezen ons elk een quad en herhalen de gemaakte afspraken: geen theegedrink onderweg, geen oponthoud aan berber- of andere tenten, geen gezever... enkel gas geven... we willen gewoon twee uur rijden met dat ding!

IMG_4655.JPG

Om kwart voor twee tuffen we het hotel uit... braaf op een rijtje achter die met zijn grijze djellaba aan... want dat blijkt onze gids... met een gezapig gangetje toeren we door het stof en houden hier en daar halt voor een pits- plas- en fotostop...

IMG_4659.JPG

IMG_4657.JPG

IMG_4658.JPG

Thierry heeft zijn "gopro" cameraatje mee en filmt zowat de hele trip... maar hoe en wanneer ik aan die beelden ga geraken, dat is nog niet echt afgesproken... ik trek voor alle zekerheid tussendoor alvast eens mijn eigen ook

IMG_4660.JPG

't is wel een mooie tocht doorheen een buitenaards landschap... je waant je op sommige momenten werkelijk op een andere planeet... het tempo ligt minder hoog dan gehoopt, maar we amuseren ons toch en wisselen regelmatig van positie: als je je even een paar tientallen meter laat afzakken kan je tussendoor eens even flink gas geven en de rest voorbijsteken.. enkel de gids, die moet op kop blijven... daar mag je niet over...

IMG_4662.JPG

IMG_4663.JPG

IMG_4664.JPG

IMG_4665.JPG

IMG_4666.JPG

  en op één van de stops krijg ik de gids zo ver dat hij een foto neemt van ons allemaal...

IMG_4667.JPG

de gids is ook een verstokte kettingroker... we pauzeren dus zowat om de 20 minuten om even een sigaretje te smoren... Alex vindt dat niet echt erg... maar voor mezelf als niet-roker betekent het wel allemaal minder tijd om te rijden... 

IMG_4668.JPG

IMG_4661.JPG

en een mens zou dan denken, na deze stop gaan we seffens eens even lekker doortrekken, maar we blijven aan een heel rustig tempo rond hobbelen... nu ja... harder rijden zou nog meer stof opwerpen en ik zie nu al door mijn brilletje bijna niet meer waar ik rij... er hangt een dikke laag zand op... soms stop ik eens voor een foto... en neem er gelijk maar twee om zeker te zijn dat er eentje niet al te onscherp gaat zijn... en laat de rest ondertussen een eind rijden en ga er dan in vliegende vaart achteraan... plezant... en je maakt dan nog meer stof... maar wel achter jou!

Lachen

IMG_4669.JPG

IMG_4670.JPG

de twee foto's blijken nadien allebei even goed... of slecht...

IMG_4671.JPG

en zo rijden we op een rijtje een dik uur probleemloos rond tot plots de gids vooraan nogal brusk stopt... ogenschijnlijk zonder speciale reden... Alexis die tweede rijdt, remt ook af en ik kan nog net op tijd stoppen achter Alexis, maar Thierry is op dat moment net iets aan zijn linkerkant aan het bewonderen, ziet te laat dat de colonne voor hem stil staat en knalt vrolijk achter in mijn gat... van de quad wel te verstaan... 't is een fameuze dreun en ik schrik me bijna een ongeluk... onze quads blijken in mekaar gehaakt: zijn voorste bagagedrager heeft mijn achterste exemplaar geramd en zit van de slag vast... muurvast... de gids komt niet echt tevreden van zijn machientje gekropen en kordaat naar achter gemarcheerd... we hebben hem van de hele middag nog niet zo kwiek zien bewegen... en hij bestudeerd de situatie... we doen teken dat alles in orde is, maar krijgen de quads niet uiteen... pas met vereende krachten slagen we er in om - heel voorzichtig - de twee voertuigjes uit mekaar te halen en evalueren de schade... die blijkt mee te vallen... in zijn voorste metalen "bullbar" zit een deuk(je) en aan mijn achterkant is niks aan... de carrosserie zat wel geplooid, maar na de ontwarring van de twee komt de plastieken(?) vleugel terug braaf in model... er is een minuscuul streepje rode verf af... de moeite niet om over te zeveren... denken wij zelf. 

IMG_4672.JPG

IMG_4673.JPG

de kerel is wel niet echt tevreden met het incident en vanaf dan zakt de gemiddelde snelheid nog wat meer... we stoppen nog wel even verder om van het panorama te genieten, maar vanaf dan gaat het héél rustig doorheen de valleien weer richting hotel... wij durven niet echt meer achter zijn gat te slalommen of flink op te trekken en haasje over te spelen... we blijven braaf in het rijtje! 

Om kwart na drie staan we weer in Gorgonia... we hebben een goed anderhalf uur rond getuft... stops inbegrepen... weeral niet helemaal wat er op voorhand was afgesproken, maar 't was toch plezant... en we hebben zo goed als geen accidenten gehad... en géén thee moeten drinken... de balans is dus gematigd positief en we trekken een beetje stijf en stoffig naar de zwembadbar om de respectieve familieleden haarfijn uit te gaan leggen wat we allemaal hebben meegemaakt... en ook wel een beetje om een gin-tonic te proberen!  

na een zwemmeke - in het "warme" zwembad - is het meeste stof er al afgespoeld maar 's avonds sta ik lang onder de douche... want we hebben weer volop warm water!

IMG_4675.JPG

IMG_4676.JPG

en terwijl Martinneke ook uitgebreid in de badkamer bezig is, kijk ik naar Star Trek... de originele versie, maar met Arabische ondertitels... en dat blijkt wreed ambetant: in plaats van gewoon goed te luisteren, heb je als Vlaming de neiging om de ondertitels te willen lezen... jarenlang ben je daarop geconditioneerd... en dat gaat er op een paar avonden in Egypte echt niet uit.

Na een aperitiefje of twee schuiven we aan voor het laatste avondmaal... in Gorgonia... van deze congé... en kom ik tot de verbluffende vaststelling dat ik dit jaar nog geen kiekjes nam van het eten...

IMG_4677.JPG

IMG_4678.JPG

IMG_4680.JPG

IMG_4682.JPG

IMG_4681.JPG

IMG_4679.JPG

iets wat we prompt ter plekke in orde maken!

De foto's zijn misschien niet denderend, maar je eet niet slecht in Gorgonia... helemaal niet... smaakvol, warm genoeg, veel keus en redelijk gevarieerd en alle dagen andere spulletjes op de bbq... en zelfs een "healthy corner"... en lekkere, maar dan ook echt lekkere desserts... van die mierzoete honinggebakjes en zo...

ik vrees voor een aanzienlijke gewichtstoename... zoals altijd... maar dat zijn zorgen voor morgenavond... thuis op de weegschaal... de rest van de laatste avond wijden we ons uitgebreid en intensief aan het afscheid nemen van mekaar onder het nuttigen van ettelijke glazen ouzo... en gin-tonic.. en brandy... en slapen nadien als een roos!

   

 

11:27 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-15

frisfrisfris

Op Nieuwjaarsdag zijn we vroeg paraat, het klinkt wat tegenstrijdig, maar het voordeel van dergelijke all-inclusive toestanden is, dat er minder alcohol in de spullen zit dan je thuis gewoon bent en na twaalf uur de rondjes plots peperduur worden... zodat je de dag nadien echt wel géén kater hebt.

De lucht is diepblauw, de zon brandt ongenadig en er is weinig wind... één van mijn goede voornemens voor 2015 was om een duik te nemen in het grote zwembad... en ik hou mij direct aan mijn eigen belofte...

IMG_4639.JPG

't is wel fris... het water bedoel ik... hoop en al 20 graden... een pak frisser dan de zee, maar wel niet zo koud als de douche gisterenavond... eens je onder bent, valt het eigenlijk best mee... en je hebt op zo een speciale dag het hele zwembad voor jou alleen!

IMG_4640.JPG

IMG_4642.JPG

op andere dagen ook, want ik heb op die twee weken zo goed als niemand gezien die zo zot was om dáár te gaan zwemmen...

IMG_4643.JPG

ik plodder een minuut of tien in het water en dat geeft één voordeel... als je het kromme muurtje rechts over kruipt en je dan laat rollen in de "heated pool", is 't precies of je in een warm bad terecht komt... 

de rest van de dag lees ik in een nieuw boek... 'k heb gisteren in de hotelbib toevallig een andere Nederlandstalige avonturenroman gevonden " Vrije val" van Kyle Mills, de schrijver was me volledig onbekend, maar 't is spannend en 't moet uit voor morgenavond... anders ben ik seffens nog verplicht om het ding mee te zeulen in de valies om thuis het einde te weten te komen...

Ik lees dus stevig voort, hetgeen weeral zorgt voor "bewonderende" commentaar van de animator... denk ik toch...

IMG_4644.JPG

IMG_4646.JPG

we eten 's middags buiten op het terras... nu het nog kan, moeten we er zwaar van profiteren, want thuis gaat het de eerste maanden vermoedelijk géén terrasjesweer zijn!

IMG_4647.JPG

IMG_4648.JPG

ik lees nadien vlot verder en tegen het aperitief zit ik een eind over de helft... 't is dus met een gerust gemoed dat we verzamelen in de bar om met de hele bende samen te klinken op het nieuwe jaar - de Pierre heeft een fles Ricard mee, den Thierry een paar flessen wijn en wij besluiten het jaar te beginnen in stijl en ons in de "sjampieter" te smijten... of wat er daarvoor moet doorgaat... nu ja... 't is maar één keer Nieuwjaar!

Ik teken dus vlotjes een bonnetje van 350 EGP voor een fles...  ik heb geen idee wat de wisselkoers Egyptische Pond > Euro is... een mens heeft in een all inclusive hotel normaal geen behoefte aan het weten van de waarde van het plaatselijke geld... we zullen wel zien op de eindafrekening morgen...  

 

10:03 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-01-15

oudejaar

Dinsdag, de dag na onze uitstap, kan ik niet goed uit de voeten wegens wreed zeer aan mijn rechter exemplaar. Tijdens mijn zwemtochtje naar dat eerste Qulaan eiland gisteren, was ik vermoedelijk op een stukje steen of koraal gestapt op het strand of in het ondiepe water voorbij het rif en 's avonds in de bar deed dat een heel klein beetje pijn... 't was een zwart puntje, iets van niks, maar onder de massale en gezamenlijke belangstelling van de hele bende, heeft Thierry - die mens is in het dagelijks leven militair verpleger in het hospitaal van Neder-over-Heembeek - dat zwarte dingetje er proberen uit te prutsen... uit mijn voet...  

De ochtend nadien doet die hele voet zeer als ik er op sta...

Huilen

We blijven aan het zwembad... om tussendoor eens naar het water te kunnen pikkelen voor een uitwendige verfrissing... of naar de bar voor een inwendige... maar vooral om te liggen en te lezen en de dag vliegt voorbij... tegen 's avonds heb ik mijn "Dan Brown" (Het verloren symbool) helemaal uit... tot grote verbazing van de animator... die komt elke dag nakijken of ik alweer aan een nieuw boek bezig ben en staat paf van al dat "gelees"... in zijn ogen ben ik een zware intellectueel... en wie zijn wij om animatoren tegen te spreken! 

we worden in elk geval al goed bruin... en dat mag ook wel want morgen is het de laatste dag... niet van de congé, maar van het jaar... en daarna kort het toch wel af... 

IMG_4549.JPG

We gaan 's avonds pizza eten bij Pizza Basta... eentje met tonijn en ansjovis voor mij en een meer normale voor de madam... ze zijn -  zoals elke keer - bijzonder lekker en 't is rustig zitten ook... toch zodra het Italiaans koppel - met een bijna onverdraaglijk luidruchtige janker van een kleine - naast ons zijn biezen pakt! Ik heb mijn fototoestel wel mee maar ik vergeet bij al dat gesmikkel om iets te trekken!

De dag nadien - oudejaarsdag - is het bijna windstil als we opstaan en mijn voet doet precies nog even veel zeer.

Door dat gekerf om het zwarte spikkeltje er uit te prutsen, zit er nu een sneetje in en dat wil maar niet dichtgaan... nu ja... ik besluit dat dergelijke triviale pijntjes gewoon dienen genegeerd... ik laat er door niemand meer naar kijken, want zie dat het nadien dan nog erger gaat zijn.

Na het ontbijt hinkel ik dus weer naar het strand... waar we een parasol en zeteltjes versieren op de tweede rij

IMG_4557.JPG

en waar we tot onze verbazing ontdekken dat het water helemaal weg is op het rif.

We hebben het vorige jaren ook telkens eens meegemaakt: op sommige dagen komt door een combinatie van geen wind en laag water(?) het rif bijna helemaal droog te liggen... en dat geeft leuke beelden!

IMG_4552.JPG

 

IMG_4553.JPG

IMG_4554.JPG

IMG_4555.JPG

IMG_4556.JPG

IMG_4558.JPG

IMG_4563.JPG

IMG_4561.JPG

We wandelen tot op de pier, trekken ons eigenzelve eens en zitten dan lang te turen naar een school visjes vlak naast de pier... in een paar centimeter diep water ligt een hele school piepkleine visjes te dobberen en zich te verdedigen tegen veel grotere aanvallers... een aantal vissen jagen op de kleintjes en stormen de plek binnen waarbij die dan uit mekaar schieten om even later weer één front te vormen...

IMG_4564.JPG

IMG_4567.JPG

We staan er zelf ook op, zie ik nu, maar op dat moment vragen we ons af hoe lang het gaat duren voor de "groten" hun honger gestild is... één ding is zeker: er zijn zo veel kleintjes dat die toch niet allemaal gaan opgepeuzeld worden... hoop ik... nu ja... de ene zijn dood is de andere zijn brood... ook bij de vissen zo te zien!

IMG_4565.JPG

IMG_4566.JPG

We wandelen tot aan het buitenste rif en staan geruime tijd te genieten van het zonnetje en het zicht op de zee...

IMG_4568.JPG

IMG_4569.JPG

en ik neem nadien nog een paar foto's van het rif en zo en voor we het weten is het alweer tijd voor het aperitief en voor een bordje frieten en kippenvleugels op de bbq en een frisse pint en zo... aspecten van het dagelijkse leven waar we deze keer geen foto's van nemen: de mensen gaan anders nog denken dat je in zo een "all-inclusive" niets anders doet dan eten en drinken... hetgeen bij nader inzien er niet zo heel ver naast is gedacht!

Tong uitsteken

Traditioneel staat er vanavond een grote show op het programma... een aperitief in de Garden Bar en dan diner met buffetten in de tent en een fles Egyptische Champagne... en feesthoedjes en zo... maar nadien een show en daarvoor maken de animatoren na de noen al wat reclame!  

IMG_4570.JPG

Aan de uitrusting van de sportmonitoren te zien wordt het dit jaar iets met travestieten... zoals "les Filles de Malines"... maar dan Egyptisch... les Filles de Gorgonia? Dat zou pas straf zijn, want travestie en homotoestanden en zo, daar zijn de islamieten normaal niet direct wild van denk ik... hoewel... de heren lopen hier tradintioneel zelf ook in lange jurken... nu ja... dat zien we straks wel in de tent... eerst doen we rond 4 uur in de namiddag op het strand mee aan "de ballonwensen"!

Je schrijft een wens voor 2015 op een papiertje, steekt dat in een ballon, laat die opblazen en nadien lost iedereen tegelijk zijn exemplaar... zodat al die wensen de woestijn in waaien... richting Soedanese grens.

't is plezant en het kost niks, dus elk jaar wensen wij dapper mee!

IMG_4573.JPG

IMG_4574.JPG

IMG_4575.JPG

Het duurt wel even voor alles opgeschreven en opgeblazen geraakt... maar de bar is vlakbij!

IMG_4577.JPG

IMG_4578.JPG

IMG_4579.JPG

IMG_4580.JPG

IMG_4584.JPG

IMG_4582.JPG

IMG_4581.JPG

Mocht iedere toerist - zowat 600 man - meedoen, we stonden daar nu nog, want het opblazen en vastknopen gaat heel langzaam, gelukkig wil niet iedereen een ballon met wenskaartje de lucht in sturen, maar er komt toch wel wat volk op af en zelfs de dikke kerel met zijn golfkarretje komt kijken!

Voor het derde jaar op rij is er tijdens ons verblijf hier een Italiaan die slecht te been is... hij zit in de eerste blok naast de receptie en rijdt elke dag met zijn golfkarretje van de kamer naar het strand, parkeert boven op het duin naast de hangmatten en ligt dan steevast de hele dag onder de zelfde parasol, vlak naast zijn "parkeerplaats"... volgens mij woont die mens hier... of zit hij hier elk jaar in elk geval de hele winter... nu ja, we weten dat er Vlamingen zijn die hier ook jaarlijks komen overwinteren van november tot maart... en in de zomer ook nog eens een paar weken terugkomen! Maar die hebben hier geen golfkarretje... die Italiaan intrigeert mij dus... maar net niet genoeg om hem zelf te gaan vragen hoe dat eigenlijk zit met zijn situatie... mijn Italiaans is trouwens ook niet van die aard om een gesprek over lange congés en golfkarretjes in de juiste baan te krijgen. We gaan het bijgevolg nooit precies weten... of misschien volgend jaar... als zijn karretje dan nog op de duin staat, stap ik er naartoe voor meer uitleg!

Maar dit jaar hebben we onze handen vol met ballonnen...

IMG_4583.JPG

IMG_4585.JPG

IMG_4586.JPG

IMG_4587.JPG

IMG_4588.JPG

om klokslag drie minuten na half vijf tellen we af en gaat de pastelkleurige vloot de lucht in... recht naar het zuiden...

IMG_4589.JPG

IMG_4590.JPG

We kijken de gekleurde bolletjes na... zien dat de onze flink mee stijgt met de bende en besluiten dat de missie geslaagd is.. binnen enkele uren ligt er een beetje meer afval in of voorbij Wadi el Gemal Natural Park... maar met een blijde boodschap en/of geheime wens aan een touwtje... goed zo... hoogste tijd voor... juist, een aperitiefje!

IMG_4571.JPG

IMG_4572.JPG

Ik trek - en passant - een paar kiekjes in de souks, omdat ik in de zakkende zon de kleurtjes mooi vind en sla dan een gin-tonic achterover aan de Pool Bar en vervolgens moeten we dringend naar de kamer om te gaan douchen en ons zondagse broek en hemd aan te doen en zo... want tegen half acht worden we verwacht voor... het aperitief, maar deze keer wel een speciale: de nieuwjaarsapero!    

Maar als we voor onze kamerblok het wegje inslaan, merken we dat er iets niet pluis is in het kot vlak voor de deur... er staat een onderhoudsman te hameren op een grote waterketel... hij slaat er duchtig op los en als ik pols wat er zoal aan de hand is meldt hij laconiek "problem sir"

We stappen de kamer binnen en merken even later dat dit klopt als een bus: we hebben inderdaad een "problem"!

IMG_4595.JPG

Er komt maar een heel fijn straaltje water uit de kraan en dat ziet er bovendien niet echt fris uit. Ondertussen gaat het geklop en ge mompel buiten onverminderd voort en hebben we binnen nog steeds geen pressing op de kraan tot ik plots water hoor lopen en even later de kloppende kerel weg stapt met een soort kloetsj kloetsj kloetsj...        

Ik ga een kijkje nemen in het kot en de ketel staat er nog...

IMG_4593.JPG

Binnen loopt het heel moeizaam, maar buiten stroomt het vrolijk weg... er is duidelijk ergens een lek geslagen!

IMG_4591.JPG

IMG_4594.JPG

Ons hele wegje staat blank... het loopt net niet binnen bij ons, met dank aan het richeltje onder de deur dat net hoog genoeg blijkt.

Binnen hebben we na een kwartiertje plots wel weer water, ook in de douche, maar enkel koud...

We besluiten ons toch maar te wassen, want het kan precies nog een tijdje duren voor dat alles hier weer in orde is... ik scheer me met het wat bruine vocht in de lavabo... een mens ligt de hele dag in de zon om bruin te worden... dan kan een beetje kleur bij het scheren ook geen kwaad vermoed ik... en neem nadien een heel korte koude douche... maar ben nadien wel opgefrist!

IMG_4597.JPG

Aangezien het wassen veel minder tijd in beslag nam dan anders, zijn we goed op tijd klaar en zitten nog wat op ons terras te genieten van de ondergaande zon op deze laatste avond van 2014...  we zijn hier trouwens twee kamers verder het jaar 2014 begonnen en beseffen nu plots dat dit jaar echt is voorbij gevlogen... er is massaal veel in gebeurd, maar toch zitten we hier nu en lijkt het alsof we nog maar even geleden ook op ons terras zaten te mijmeren en te wachten op het aperitief... toen wel na een warme douche... als ik het me goed herinner!

Tegen half acht halen we onszelf uit de overpeinzingen en stappen opgewekt naar de receptie waar de feestelijk uitgedoste kelners ons opwachten met de traditionele droge koekjes, toastjes met vispasta en raar gekleurde dranken

IMG_4606.JPG

We zijn nog maar net compleet met onze bende en hebben net ons eerste glas binnen, als we bericht krijgen dat de eersten al mogen doorgaan naar de tent... ze willen iedereen deze keer in gespreide slagorde naar ginder krijgen, kwestie om seffens te lange files te vermijden aan de ingang... en wij zijn bij de eerste selectie uitverkorenen...

IMG_4608.JPG

IMG_4609.JPG

IMG_4610.JPG

IMG_4623.JPG

onder het geschetter van een Thebaanse trompet schrijden we 5 muniten later plechtig de tent binnen, doorheen een erehaag van (piepschuimen) Sfinksen en installeren ons aan de gereserveerde tafel

IMG_4614.JPG

IMG_4615.JPG

IMG_4617.JPG

IMG_4618.JPG

IMG_4624.JPG

het diner valt mee... de buffetten zijn overdadig en schitterend versierd en best lekker en als je een beetje oplet, hoef je echt geen lange file te doen... we verorberen dus vlot en moeiteloos enkele gangen en kijken nadien wat verbluft naar een ingehuurde groep die een soort historische evocatie brengt over de farao's en zo... nogal statisch en voor buitenstaanders wreed onbegrijpelijk... we "genieten" daarna van de show van het eigen animatieteam, bewonderen een derwish en een buikdanseres en voor we het weten is het tijd om de fles "champagne" te kraken...

IMG_4626.JPG

IMG_4627.JPG

IMG_4630.JPG

IMG_4632.JPG

IMG_4633.JPG

Klokslag middernacht is het zo ver... licht uit, aftellen, harde muziek en ballonnen die naar beneden vallen, toeters en gejuich en klinken en zoenen... vooral zoenen!

Hoera... 't is Nieuwjaar! we wensen mekaar het allerbeste toe en hopen dat we allemaal in het nieuwe jaar een goede gezondheid en standvastige pree of pensioen mogen hebben en houden en ook veel geluk in de liefde en de lotto en bij uitbreiding in alles wat we maar willen ondernemen en dat we volgend jaar hier allemaal samen weer terug mogen staan!

De sjampieter van inheemse makelij is iets minder, maar de sfeer is goed, tot één of andere pipo achter de draaitafel plots vindt dat er maar één soort muziek draaibaar is op zo een feestavond... "heavy dinges"... of zoiets: een dikke drie kwartier lang speelt hij enkel een soort "modern" maar totaal onaangepast lawaai, waar zelfs de aanwezige jeugd geen blijf mee weet... geen enkele slow, geen enkele gewone rock-en-roll, geen klassiek stukske ertussen... zelfs geen Italiaanse kaskraker... kortom, geen enkel dansbaar nummer... volgens mij doet hij het expres, want heeft hij opdracht gekregen iedereen buiten te jagen voor enen, zodat ze rap kunnen opruimen... en het plan lukt probleemloos...

de zaal loopt razendsnel leeg en wij - feestbeesten par excellence - houden het toch nog redelijk lang uit, maar rond 1.15u vinden we het ook welletjes en druipen af naar de bar in de lounge... waar de drank vanaf middernacht wel betalend is geworden en een fles van die mottige Egyptische schuimwijn bovendien omgerekend 35 euro kost... tja... dán snappen we het we plaatje helemaal.

Tegen dat het bij ons in België ook middernacht is, zitten wij al op de kamer SMS-jes te lezen en te beantwoorden... morgen is er een nieuwe dag... de eerste van een nieuw jaar en de voorlaatste hier voor ons... daarna zien we wel... over iets gaan reklameren hoeft echt niet, want den Alexis gaat zelf de CEO eens aanspreken over dat feest want "la musique et le show étaient encore pire que l'année passée!"

"t zal mij allemaal een zorg wezen! Mijn voet is beter... ik ga morgen zeker nog eens snorkelen en zwemmen in het grote zwembad en hopelijk daarna een warme douche nemen en overmorgen... dan gaan we quad rijden!   

 Yes!!

Stoer

13:17 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-01-15

Qulaan eilanden

Maandag 22 december is een wat speciale dag: we gaan op excursie met de bus! 't is de eerste keer deze vakantie dat we een echte uitstap buiten het hotel gaan doen, de wandelingen langs het strand niet meegerekend.

Tegen half negen Egyptische tijd komen ze ons oppikken, halftien voor ons dus: we gaan ontbijten en hebben daarna nog een zee van tijd voor de bus komt... en gezien ik nu toch mijn fototoestel mee heb, passeer ik de wachttijd met kiekjes te nemen van het bord met grondplan in de tuin (het pijltje geeft onze kamer aan) en het terras van de Garden Bar en de bar zelf en de trappen naar de receptie en de lounge voor die receptie... en Martinneke in een zetel en zo... IMG_4477 pijl.jpg

IMG_4478.JPG

IMG_4479.JPG

IMG_4474.JPG

IMG_4476.JPG

IMG_4481.JPG

IMG_4480.JPG

IMG_4482.JPG

en de vlaggen voor de deur... een geluk dat het busje er dan plots aan komt gestoven, wie weet wat had ik anders nog getrokken!

IMG_4483.JPG

de bus komt er dus door met een tiental minuutjes vertraging en blijkt zoals daarnet gezegd niet echt een grote autocar, maar een eerder bescheiden camionetteke, dat al bovendien propvol volk zit... we zijn met twee koppels en wurmen ons met moeite door de schuifdeur, terwijl de "gids" de voucher checkt en zich omstandig verontschuldigt voor de "delay", maar in een vorig hotel was het uur blijkbaar niet goed afgesproken en hebben ze moeten wachten op een klant... ik vind ondertussen samen met Martine op de achterste bank nog vrij hoekje en we zijn vertrokken...

IMG_4547.JPG

Onze "driver" is duidelijk vastbesloten om de verloren tijd in te halen en geeft kwistig gas... nu is het een meevaller dat er op die baan heel weinig verkeer is, anders zouden we nooit heelhuids in Hamata zijn geraakt... het traject loopt bijna 60 km door een zowat uitgestorven streek, enkel hier en daar kom je een kleine nederzetting tegen en op twee plaatsen passeren we een checkpoint en moet hij stapvoets langs de olievaten en over de verkeersdrempels, maar de hele tijd tatert de jonge knul onafgebroken met de twee andere kerels naast hem op de voorbank, hij kijkt voortdurend naar hen in plaats van de weg in het oog te houden, snijdt ongegeneerd bochten af, rijdt links van de baan als er rechts te veel putten zijn, steekt de - gelukkig zeer schaarse - camions voorbij in een bergop zonder enig zicht op de weg achter de top en mist hier en daar zelfs bijna een bocht, zodat we met piepende banden rakelings langs het stof en de stenen schuiven... wij loeren achteraan regelmatig ongerust naar mekaar en ik bestudeer alvast het schuifraampje naast mij... kwestie van te weten hoe je uit het wrak geraakt als we seffens overkop de woestijn in tollen... maar het geluk is met ons... na dik veertig minuten staan we aan het winkeltje voor de haven van Hamata, waar je snorkelspullen kan huren en even later mogen we er uit.

Ik besluit om hem straks géén fooi te geven... als hij absoluut zelfmoordneigingen koestert, dat hij dat dan doet zonder toeristen achterin, maar niet met mij op de achterbank... "astemblieft he seg"!

IMG_4484.JPG

Aan de chaos verleden week op de luchthaven te zien, zitten de hotels redelijk bomvol dit jaar... het onze toch in elk geval, maar zo te zien is er niet al te veel volk vandaag om in te schepen... de chauffeur daarnet was een laagvlieger, maar die uitstap naar de Qulaan eilanden is duidelijk geen hoogvlieger... 't is natuurlijk ver voor de mensen die in de buurt van Port Ghalib zitten.. minstens 2 uur en half op de bus... of in een soort "Formule 1" camionetteke... je zou voor minder aan je zwembad blijven liggen... maar toch loont de boottocht de moeite... 't is onze derde keer dat we het doen!

IMG_4485.JPG

IMG_4486.JPG

We zijn met zijn vijftienen uit het camionetteke gekropen en schepen in met 17 man - 12 toeristen en drie begeleiders (gids, fotograaf en nog éne waarvan ik de functie niet goed kan inschatten) en een kapitein en een stuurman... allemaal op de Qulaan Hopper en we vertrekken direct... we zijn de enige gegadigden en vandaag is dit de enige boot die uitvaart... 't zal rustig zijn tussen de eilanden 

IMG_4488.JPG

Dat betekent ook dat je veel plaats hebt op zo een boot... bij een vorige gelegenheid was het bijna wringen om een plaatsje te vinden voor je handdoek, maar deze keer kunnen we ons heel breed installeren en genieten onbekommerd van de tocht en het schitterend uitzicht.

IMG_4489.JPG

IMG_4490.JPG

De Qulaan eilanden liggen zes tot zeven kilometer uit de kust ter hoogte van Hamata, dik honderd kilometer ten zuiden van Marsa Alam, 130 km van de Soedanse grens en zowat op dezelfde hoogte als Assouan op de Nijl en ze bestaan uit een vijftal eilandjes die net boven de zeespiegel uitsteken en omgeven worden door kilometerlange koraalriffen.

qulaan.jpg

Wij zetten eerst koers naar het meest noordelijke van de groep, een driehoekig met mooi strand aan de luwzijde op de zuidelijke kant van de driehoek... daar mag je ook aan land, maar enkel tot op het strand... in de duinen zitten een tiental nesten van zeearenden en die mag je absoluut niet storen!  

IMG_4491.JPG

IMG_4493.JPG

IMG_4494.JPG

IMG_4495.JPG

We passeren eerst een paar eilandjes, waar je helemaal niet aan land mag... er is ook niet echt veel te zien, behalve dan het nest van een koppel zeearenden, dat boven op het graf van een visser is gebouwd.. die verdronk hier - volgens de overlevering - ooit heel lang geleden in een zware storm en zijn kameraden hebben hem dan maar prompt op het eiland begraven.

IMG_4496.JPG

IMG_4497.JPG

Na een uurtje varen komen we met een ommetje rond het rif tot voor het strand en daar gaan we eerst snorkelen en nadien een wandeling maken langs het strand... ik toch, Martine blijft aan boord om te zonnen zonnen en een paar fotootjes te trekken van mijn maritieme manoeuvers.

IMG_4503.JPG

 

IMG_4501.JPG

IMG_4498.JPG

IMG_4499.JPG

Het water is zalig, lauw en kristalhelder en het rif schitterend, maar na een half uur heb ik het wel gezien en klauter weer aan boord...

IMG_4500.JPG

IMG_4504.JPG

De rest van de toeristen klautert ook uit het water of wordt van het strand gehaald met de zodiac en dan is het tijd voor de lunch! 

IMG_4507.JPG

IMG_4505.JPG

IMG_4506.JPG

We poseren nadien even voor de foto en nemen dan een siesta terwijl we verhuizen naar de snorkelstop op het volgende eiland.

IMG_4510.JPG

IMG_4511.JPG

IMG_4513.JPG

Nog even een selfie en dan is het tijd om me klaar te maken voor de trip... hier mag je niet aan land, je moet onder begeleiding een toer maken langs enkele riffen, maar nergens kan je eigenlijk voet aan grond zetten... nu heb ik het zo niet meer op snorkelen in "dieper" water... verleden jaar ben ik eens zonder adem gevallen aan het hotel, toen ik voorbij het buitenste rif lag te snorkelen... 'k had plots geen adem meer (een wreed ambetant overschotje van mijn astma) en 'k ben toen enkel met de grootste moeite aan land geraakt... eerlijk gezegd dacht ik dat ik ging verzuipen... sindsdien ben ik wat onzeker als het te diep is onder mijn voeten... maar ze hebben reddingsvesten aan boord voor sukkelaars van mijn slag!

Ik wurm me in een XXL-model en klauter met enige moeite het trapje af...

IMG_4515.JPG

IMG_4518.JPG

IMG_4519.JPG

IMG_4520.JPG

Om dan tot de verbluffende vaststelling te komen, dat je met zo een ding niet echt kan snorkelen... 't is de bedoeling dat zo een zwemvest je hoofd boven water houdt... niet er onder... echt zwemmen gaat ook niet, want het spant een beetje onder mijn armen... na 5 minuten ploeteren geef ik de strijd op en kruip terug de boot op... snorkelen, dat hebben we alweer gehad... spijtig, maar niks aan te doen... 'k zal de zee en vissen wel van boven op het dek bekijken...     

IMG_4521.JPG

IMG_4522.JPG

IMG_4523.JPG

IMG_4525.JPG

De volgende twee uur amuseer ik mij dus met rustig de natuur te bewonderen en als eens te trachten in te zoomen op een arendsnest. 

IMG_4526.JPG

IMG_4528.JPG

Andere scheepvaart fotograferen is niet echt een optie: er passeert op de hele dag één ander bootje... een visserssloep... maar als die tegen de zakkende zon in weg tuft, geeft dat wel een mooi beeld... al zeg ik het zelf!

IMG_4529.JPG

IMG_4530.JPG

Ik ga ook regelmatig een frisdrankje halen in de kajuit... 

IMG_4531.JPG

IMG_4532.JPG

IMG_4533.JPG

en terwijl de bemanning in de schaduw zit te babbelen op het natte dek, nemen wij nog een foto van ons eigen op het bloedhete voordek

IMG_4534.JPG

En zo kabbelt de namiddag rustig voort en iets na half vier - Egyptische tijd - zijn we terug in de haven van Hamata... 

IMG_4535.JPG

IMG_4537.JPG

IMG_4538.JPG

IMG_4539.JPG

IMG_4540.JPG

IMG_4541.JPG

't is nog even wachten op Mostafa Schumacher en zijn minibus... waarvan ik gebruik maak om een schone foto te maken van een al even schone Peugeot... 

IMG_4543.JPG

IMG_4542.JPG

Bij ons zijn ze zeldzaam aan het worden, maar in Egypte rijden er nog veel van... deze is wat carrosseriewerk aan, maar niks dat ze op 't school van de madam niet zouden kunnen fiksen... dat zou nog eens een reis zijn: met zo een old-timer helemaal naar huis bollen... je bent "iets langer" onderweg dan met het vliegtuig, maar je moet om te beginnen die heksenketel op de luchthaven niet door... en de banen liggen er in Egypte vrij goed bij... ondanks het weinige verkeer, wel gevaarlijk... maar redelijk goed... 't is natuurlijk wel een heel eind bollen en met die oorlog in Syrië zou je misschien best de andere kant vertrekken... helemaal naar Cairo en dan linksaf, langs de kust van Libië en Tunesië, om daar over te steken naar Sicilië en naar de tip van de voet van Italië en zo helemaal naar boven... alles bij mekaar een kilometer of 6.000 schat ik... 'k zou wel lang onderweg zijn en veel mazout moeten tanken... maar 't zou lang mogen duren, gezien we met pensioen zijn... sjonge... dát zou nogal een trip wezen!

En met die vrolijke gedachte kruipen we even later weer - met ware doodsverachting - in het minibusje...

IMG_4546.JPG

Ik zou het vooraf niet voor mogelijk hebben gehouden, maar we zijn nog rapper in het hotel dan we vanmorgen aan de boot geraakten... 't is nochtans wind tegen...

We spoeden ons naar de Pool Bar om de emoties door te spoelen met een gin-tonic, doen omstandig verslag van de tocht bij de vrienden en trekken dan naar de kamer... waar onze housekeeper een mooie zwaan en hartje heeft gewrongen uit de verse badhanddoeken.  

IMG_4548.JPG

Die krijgt - in tegenstelling tot die snelheidsmaniak van daarstraks - morgen wél een fooi. Voila!

 

     

16:21 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-15

Wadi El Gemal National Park

Zaterdag 26 december: halfweg!

Nog een hele week te gaan, de vooruitzichten zijn dus zonnig... op alle gebied en de vooruitgang van mijn achteruitgang is zienderogen aan het "amelioreren"... en mijn Brussels precies ook...

't Is alweer een wijl geleden dat we de tijdsgrens overschreden, ik durf mij ondertussen met een gerust gemoed verder dan een boogscheut te verwijderen van een sanitaire installatie...  en dus wandelen we vandaag nog eens tot aan het andere hotel... vlak achter het complex begint een officieel natuurgebied en daar staat - volgens Google Earth - een bezoekerscentrum... en dát wil ik nu wel eens gaan bezichtigen!

Het is plots wat overtrokken als we vertrekken, met een stevig briesje... maar wolken houden het nooit lang vol... op een kwartier tijd kunnen ze helemaal verdwenen zijn en achter ons klaart de lucht vanuit het noorden inderdaad helemaal uit!

IMG_4441.JPG

We bestuderen onderweg de aanplant van nieuwe Mangroves en besluiten dat er sinds verleden jaar niet veel veranderde... de plantjes zien er nog altijd even troosteloos uit in een brakke plas water... enkel de rommel tussen het groen is precies toegenomen?

IMG_4439.JPG

IMG_4440.JPG

Natuurbehoud... tja... ik weet niet of ze er in het Arabisch wel een woord voor hebben en als dat al het geval mocht zijn, wordt het niet echt veel gebruikt, peins ik.

IMG_4443.JPG

Terwijl de madam een plaatsje zoekt op het strand, stap ik met forse tred alleen verder tot voorbij de duikers... ik wil en zal dat bezoekerscentrum gaan bezoeken en dat moet lukken: het ligt - volgens de kaart van Google Earth - maar 600 meter voorbij de uitgang van het duikcenter!

IMG_4444.JPG

De "security guard" ligt te dutten in zijn kotje als ik er passeer, ik zeg voor alle zekerheid "hello", wanneer ik naast de bareel de straat op stap, kwestie dat hij seffens beseft dat ik van hier binnen ben gekomen... de bedoeling van zo een slagboom en bewaker ontgaat me een beetje... als ze hier ooit westerse toeristen willen aanvallen en uitmoorden, gaat die slome kerel in zijn kot geen echte belemmering vormen... bedenk ik mij, terwijl ik vrolijk en onbekommerd vriendelijk naar hem knik en wuif en dan resoluut het natuurpark in wandel.

Het klonk op dat ogenblik vergezocht om te bedenken dat toeristen in deze uithoek doel van terroristische aanslagen zouden kunnen wezen... maar niemand hield het ooit voor mogelijk dat fundamentalistische gekken een hele redactie in Parijs zouden afknallen... OK, ze waren allemaal nijdig en opgesmeten, omdat hun profeet in cartoons werd opgevoerd en ze dreigden regelmatig met acties en smeten al eens een molotovcoctail... maar die mannen zijn dikwijls opgesmeten en staan voor een niks en een niet op straat te protesteren... onze politiek correcte bestierders verzekerden de massa bij elk "incidentje" dat de multiculturele samenleving een rijkdom en zegening was voor het volk en dat we allen samen moesten werken aan het vreedzame samenleven met malkander en dies meer en dat het allemaal zo geen vaart zou lopen, want dat het een bijzonder kleine minderheid fanatici was die echt agressief deden en zich niet wilden aanpassen aan de westerse normen en waarden, maar dat de overgrote meerderheid van de islamieten eigenlijk geen ambras wil...  tja... de overgrote meerderheid van de Duitsers waren in de jaren 20 ook geen massamoordenaar, maar ze zwegen (bijna) allemaal toen het fout liep en lieten de fanatici de macht overnemen... 'k heb in de krant een paar BV's van moslim-strekking vandaag zien staan met protestbordjes... maar de overgrote meerderheid van die mannen zwijgt... ik wacht op de eerste grote betoging in bijvoorbeeld Molenbeek of Borgerhout tegen deze dodelijke en fundamentalisme uitwassen van hun godsdienst... maar 'k heb er nog niks van gehoord!

Kom me trouwens niet vertellen dat geweld géén deel uitmaakt van hun godsdienst... die mannen zijn wel gewelddadig als het erop aankomt om hun "zaak" te verdedigen en ze hebben een heel kort lontje en lange tenen! 't kan zijn dat het telkens "extremisten" zijn, maar dan zitten er verhoudingsgewijs precies toch meer van dat soort tussen, dan bij andere geloofsbelijdenissen!

Enkel in Egypte al - onze vakantiestek bij uitstek in de winter - waren ze de voorbije jaren wreed goed bezig! Een jaar voor onze cruise op de Nijl en bezoek aan de Vallei der Koningen, werden er koudweg 58 Duitsers afgeknald op de vlakte voor de tempel van Hatsjepsoet, de Hilton in Taba werd door een bomauto vernield in 2004, een seizoen voor wij er in de Radisson SAS verbleven en in april 2006 vielen er 18 doden en een hoop gewonden in Dahab... op krek dezelfde plaats waar wij een tijdje tevoren nog een terrasje hadden gedaan met de zoon en de bomma... en een jaar eerder, even nadat we op congé in Nabq waren, werden een serie aanslagen gepleegd in Sharm-el-Sheikh waarbij een 80-tal mensen omkwamen... allemaal in naam van Allah! 

We voelden ons nu deze winter twee weken lang veilig en welkom... maar geen mens kan mij 100% verzekeren dat er in de streek ten zuiden van Marsa Alam alleen "gematigde" moslims huizen... er moet maar één zot met een AK47 tussen zitten newaar.

Misschien zijn wij naïef... én hebben we tot nu toe veel geluk gehad? 

Op dat moment ben ik mij gelukkig nog niet bewust van het komende Parijse drama en kuier ongegeneerd voorbij de ingang van Wadi El Gemal.

IMG_4461.JPG

Het rare stukje ruïne boven op het heuveltje aan de overkant van de weg laat ik rechts liggen, daar ben ik vorige jaren al eens gaan kijken en er is volstrekt niks te zien!

IMG_4445.JPG

In de verte zie ik het dak van het bezoekerscentrum liggen, steek de weg over en stap in het zand naast de asfalt verder... ze hebben hier de neiging hard te rijden en nemen het niet zo nauw met witte lijnen, zeker niet in bochten en aan de sporen in het stof te zien, rijden ze al eens de bermen in ook... er is gelukkig op een zaterdagochtend weinig verkeer... ik kom één pick-up tegen en 500 meter verder sla ik van de weg af, de woestijn in en trap prompt op een droge tak van één of andere doornstruik! Eén van de stekels schiet dwars door mijn sloefzool en blijft hangen. Ik word net niet zelf geprikt door het ding maar sta op één voet 5 minuten te wiebelen en prutsen, zoek een andere gewone tak als hulpmiddel en krijg de lange doorn er pas na veel moeite uit... Teensletsen blijken géén ideaal schoeisel om Egyptische natuurparken te bezoeken, veiligheidsschoenen met dikke zolen lijken me voor dit soort expedities meer aangewezen, maar die heb ik niet bij... ik klim dus behoedzaam het wegje op en zie goed waar ik mijn voeten zet en bereik zonder verdere stekels of ander ongemak de top.   

IMG_4459.JPG

IMG_4458.JPG

IMG_4457.JPG

IMG_4456.JPG

Na het klimmetje sta ik zweterig uit te puffen boven op de stoffige heuvel, check voet en schoenzolen, merk dat alles in orde is en bewonder dan het uitzicht... maar dat is eigenlijk ook het enige dat er te bewonderen valt, want het bezoekersgebouw zelf, dat valt dik tegen!

Het bouwsel ziet er robuust uit, maar niet erg uitnodigend... en dat is blijkbaar ook niet (meer) de bedoeling... het staat leeg en zo te zien al een hele tijd!

IMG_4455.JPG

IMG_4454.JPG

IMG_4453.JPG

in een (ver?) verleden kon je er iets te drinken krijgen aan een toog en je boterhammen opeten aan tafels en vermoedelijk ook een aantal dingen bekijken en informatie verkrijgen en zo...

IMG_4452.JPG

IMG_4450.JPG

IMG_4451.JPG

In het zaaltje binnen kan je momenteel nog enkel een lege kader aan de muur bewonderen en verder ligt er - uitgezonderd twee lege petflessen en een plank - alleen stof!

' t Is een wat naargeestig oord en ik dwaal het complex door en stuit aan de andere kant, dat blijkbaar de voorzijde is, op een soort informatiebord.

IMG_4448.JPG

Het gebouw werd zes jaar geleden opgericht met de steun van het "Amerikaanse Volk" door middel van USAID "United States Agency for International Development".

'k Weet niet hoe lang het effectief in bedrijf is geweest, maar vrees dat het door een of andere duistere oorzaak een zeer kort leven beschoren was... de Amerikanen die plots niet goed meer in de markt lagen of zo?

IMG_4447.JPG

Ik neem nog een kijkje buiten op het terras voor de deur, waar een stenen muurtje ervoor zorgt dat de rondvliegende rommel niet zomaar ongehinderd de woestijn in kan waaien... hoewel... 't is zwaar ontgoochelend te merken dat er eigenlijk zo goed als geen verschil is tussen de woestijn buiten en die binnen het nationale park. Er ligt overal even veel brol... vooral plastiek flessen en zakjes zie je massaal rondvliegen en rollen, zodra de wind opsteekt... en die kan hier flink waaien!

IMG_4460.JPG

Op de terugweg passeer ik een verkeersbord met opschrift en heb geen idee wat het wil zeggen, "gevaarlijke bocht" of zo... "verboden te storten" zal het in elk geval niet zijn!

IMG_4462.JPG

De twee boten liggen nog steeds op hun zij te zonnen aan het strand op de grens van het natuurpark... verleden jaar lagen die er ook al en ze gaan er nog lang liggen denk ik.. van mij mag het... ze liggen niet in mijn weg

en even verder trek ik nog een kiekje van een rijtje parasols... 'k weet niet goed waarom , maar op dat moment leek me dat een leuk initiatief...

IMG_4463.JPG

IMG_4464.JPG

na een dik half uur sta ik weer bij Martine en doe verslag van mijn verkenningstocht... ze heeft niet veel gemist besluit ze en met die opbeurende gedacht stappen we weer de tijdsgrens over... op naar Hotel Gorgonia, zijn Sandy Bar en zijn aperitief... na al dat gestap door zand en stof gaat een gin tonic er vlot ingaan, mijn gedacht!    

In onze kamer, veel later op de middag, neem ik een paar fotootjes terwijl we ons klaarmaken.

IMG_4467.JPG

IMG_4468.JPG

En dan doen we ons zaterdagse goed aan, want die avond is het na het diner "bal populair" op het terras van de Garden Bar... de temperatuur is zalig, de muziek goed, het gezelschap gezellig, de sfeer opperbest en de brandy is... nu ja... er is ook brandy... laat het ons daar op houden!

IMG_4469.JPG

IMG_4470.JPG

IMG_4471.JPG

 

14:17 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |