14-01-15

frisfrisfris

Op Nieuwjaarsdag zijn we vroeg paraat, het klinkt wat tegenstrijdig, maar het voordeel van dergelijke all-inclusive toestanden is, dat er minder alcohol in de spullen zit dan je thuis gewoon bent en na twaalf uur de rondjes plots peperduur worden... zodat je de dag nadien echt wel géén kater hebt.

De lucht is diepblauw, de zon brandt ongenadig en er is weinig wind... één van mijn goede voornemens voor 2015 was om een duik te nemen in het grote zwembad... en ik hou mij direct aan mijn eigen belofte...

IMG_4639.JPG

't is wel fris... het water bedoel ik... hoop en al 20 graden... een pak frisser dan de zee, maar wel niet zo koud als de douche gisterenavond... eens je onder bent, valt het eigenlijk best mee... en je hebt op zo een speciale dag het hele zwembad voor jou alleen!

IMG_4640.JPG

IMG_4642.JPG

op andere dagen ook, want ik heb op die twee weken zo goed als niemand gezien die zo zot was om dáár te gaan zwemmen...

IMG_4643.JPG

ik plodder een minuut of tien in het water en dat geeft één voordeel... als je het kromme muurtje rechts over kruipt en je dan laat rollen in de "heated pool", is 't precies of je in een warm bad terecht komt... 

de rest van de dag lees ik in een nieuw boek... 'k heb gisteren in de hotelbib toevallig een andere Nederlandstalige avonturenroman gevonden " Vrije val" van Kyle Mills, de schrijver was me volledig onbekend, maar 't is spannend en 't moet uit voor morgenavond... anders ben ik seffens nog verplicht om het ding mee te zeulen in de valies om thuis het einde te weten te komen...

Ik lees dus stevig voort, hetgeen weeral zorgt voor "bewonderende" commentaar van de animator... denk ik toch...

IMG_4644.JPG

IMG_4646.JPG

we eten 's middags buiten op het terras... nu het nog kan, moeten we er zwaar van profiteren, want thuis gaat het de eerste maanden vermoedelijk géén terrasjesweer zijn!

IMG_4647.JPG

IMG_4648.JPG

ik lees nadien vlot verder en tegen het aperitief zit ik een eind over de helft... 't is dus met een gerust gemoed dat we verzamelen in de bar om met de hele bende samen te klinken op het nieuwe jaar - de Pierre heeft een fles Ricard mee, den Thierry een paar flessen wijn en wij besluiten het jaar te beginnen in stijl en ons in de "sjampieter" te smijten... of wat er daarvoor moet doorgaat... nu ja... 't is maar één keer Nieuwjaar!

Ik teken dus vlotjes een bonnetje van 350 EGP voor een fles...  ik heb geen idee wat de wisselkoers Egyptische Pond > Euro is... een mens heeft in een all inclusive hotel normaal geen behoefte aan het weten van de waarde van het plaatselijke geld... we zullen wel zien op de eindafrekening morgen...  

 

10:03 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-01-15

oudejaar

Dinsdag, de dag na onze uitstap, kan ik niet goed uit de voeten wegens wreed zeer aan mijn rechter exemplaar. Tijdens mijn zwemtochtje naar dat eerste Qulaan eiland gisteren, was ik vermoedelijk op een stukje steen of koraal gestapt op het strand of in het ondiepe water voorbij het rif en 's avonds in de bar deed dat een heel klein beetje pijn... 't was een zwart puntje, iets van niks, maar onder de massale en gezamenlijke belangstelling van de hele bende, heeft Thierry - die mens is in het dagelijks leven militair verpleger in het hospitaal van Neder-over-Heembeek - dat zwarte dingetje er proberen uit te prutsen... uit mijn voet...  

De ochtend nadien doet die hele voet zeer als ik er op sta...

Huilen

We blijven aan het zwembad... om tussendoor eens naar het water te kunnen pikkelen voor een uitwendige verfrissing... of naar de bar voor een inwendige... maar vooral om te liggen en te lezen en de dag vliegt voorbij... tegen 's avonds heb ik mijn "Dan Brown" (Het verloren symbool) helemaal uit... tot grote verbazing van de animator... die komt elke dag nakijken of ik alweer aan een nieuw boek bezig ben en staat paf van al dat "gelees"... in zijn ogen ben ik een zware intellectueel... en wie zijn wij om animatoren tegen te spreken! 

we worden in elk geval al goed bruin... en dat mag ook wel want morgen is het de laatste dag... niet van de congé, maar van het jaar... en daarna kort het toch wel af... 

IMG_4549.JPG

We gaan 's avonds pizza eten bij Pizza Basta... eentje met tonijn en ansjovis voor mij en een meer normale voor de madam... ze zijn -  zoals elke keer - bijzonder lekker en 't is rustig zitten ook... toch zodra het Italiaans koppel - met een bijna onverdraaglijk luidruchtige janker van een kleine - naast ons zijn biezen pakt! Ik heb mijn fototoestel wel mee maar ik vergeet bij al dat gesmikkel om iets te trekken!

De dag nadien - oudejaarsdag - is het bijna windstil als we opstaan en mijn voet doet precies nog even veel zeer.

Door dat gekerf om het zwarte spikkeltje er uit te prutsen, zit er nu een sneetje in en dat wil maar niet dichtgaan... nu ja... ik besluit dat dergelijke triviale pijntjes gewoon dienen genegeerd... ik laat er door niemand meer naar kijken, want zie dat het nadien dan nog erger gaat zijn.

Na het ontbijt hinkel ik dus weer naar het strand... waar we een parasol en zeteltjes versieren op de tweede rij

IMG_4557.JPG

en waar we tot onze verbazing ontdekken dat het water helemaal weg is op het rif.

We hebben het vorige jaren ook telkens eens meegemaakt: op sommige dagen komt door een combinatie van geen wind en laag water(?) het rif bijna helemaal droog te liggen... en dat geeft leuke beelden!

IMG_4552.JPG

 

IMG_4553.JPG

IMG_4554.JPG

IMG_4555.JPG

IMG_4556.JPG

IMG_4558.JPG

IMG_4563.JPG

IMG_4561.JPG

We wandelen tot op de pier, trekken ons eigenzelve eens en zitten dan lang te turen naar een school visjes vlak naast de pier... in een paar centimeter diep water ligt een hele school piepkleine visjes te dobberen en zich te verdedigen tegen veel grotere aanvallers... een aantal vissen jagen op de kleintjes en stormen de plek binnen waarbij die dan uit mekaar schieten om even later weer één front te vormen...

IMG_4564.JPG

IMG_4567.JPG

We staan er zelf ook op, zie ik nu, maar op dat moment vragen we ons af hoe lang het gaat duren voor de "groten" hun honger gestild is... één ding is zeker: er zijn zo veel kleintjes dat die toch niet allemaal gaan opgepeuzeld worden... hoop ik... nu ja... de ene zijn dood is de andere zijn brood... ook bij de vissen zo te zien!

IMG_4565.JPG

IMG_4566.JPG

We wandelen tot aan het buitenste rif en staan geruime tijd te genieten van het zonnetje en het zicht op de zee...

IMG_4568.JPG

IMG_4569.JPG

en ik neem nadien nog een paar foto's van het rif en zo en voor we het weten is het alweer tijd voor het aperitief en voor een bordje frieten en kippenvleugels op de bbq en een frisse pint en zo... aspecten van het dagelijkse leven waar we deze keer geen foto's van nemen: de mensen gaan anders nog denken dat je in zo een "all-inclusive" niets anders doet dan eten en drinken... hetgeen bij nader inzien er niet zo heel ver naast is gedacht!

Tong uitsteken

Traditioneel staat er vanavond een grote show op het programma... een aperitief in de Garden Bar en dan diner met buffetten in de tent en een fles Egyptische Champagne... en feesthoedjes en zo... maar nadien een show en daarvoor maken de animatoren na de noen al wat reclame!  

IMG_4570.JPG

Aan de uitrusting van de sportmonitoren te zien wordt het dit jaar iets met travestieten... zoals "les Filles de Malines"... maar dan Egyptisch... les Filles de Gorgonia? Dat zou pas straf zijn, want travestie en homotoestanden en zo, daar zijn de islamieten normaal niet direct wild van denk ik... hoewel... de heren lopen hier tradintioneel zelf ook in lange jurken... nu ja... dat zien we straks wel in de tent... eerst doen we rond 4 uur in de namiddag op het strand mee aan "de ballonwensen"!

Je schrijft een wens voor 2015 op een papiertje, steekt dat in een ballon, laat die opblazen en nadien lost iedereen tegelijk zijn exemplaar... zodat al die wensen de woestijn in waaien... richting Soedanese grens.

't is plezant en het kost niks, dus elk jaar wensen wij dapper mee!

IMG_4573.JPG

IMG_4574.JPG

IMG_4575.JPG

Het duurt wel even voor alles opgeschreven en opgeblazen geraakt... maar de bar is vlakbij!

IMG_4577.JPG

IMG_4578.JPG

IMG_4579.JPG

IMG_4580.JPG

IMG_4584.JPG

IMG_4582.JPG

IMG_4581.JPG

Mocht iedere toerist - zowat 600 man - meedoen, we stonden daar nu nog, want het opblazen en vastknopen gaat heel langzaam, gelukkig wil niet iedereen een ballon met wenskaartje de lucht in sturen, maar er komt toch wel wat volk op af en zelfs de dikke kerel met zijn golfkarretje komt kijken!

Voor het derde jaar op rij is er tijdens ons verblijf hier een Italiaan die slecht te been is... hij zit in de eerste blok naast de receptie en rijdt elke dag met zijn golfkarretje van de kamer naar het strand, parkeert boven op het duin naast de hangmatten en ligt dan steevast de hele dag onder de zelfde parasol, vlak naast zijn "parkeerplaats"... volgens mij woont die mens hier... of zit hij hier elk jaar in elk geval de hele winter... nu ja, we weten dat er Vlamingen zijn die hier ook jaarlijks komen overwinteren van november tot maart... en in de zomer ook nog eens een paar weken terugkomen! Maar die hebben hier geen golfkarretje... die Italiaan intrigeert mij dus... maar net niet genoeg om hem zelf te gaan vragen hoe dat eigenlijk zit met zijn situatie... mijn Italiaans is trouwens ook niet van die aard om een gesprek over lange congés en golfkarretjes in de juiste baan te krijgen. We gaan het bijgevolg nooit precies weten... of misschien volgend jaar... als zijn karretje dan nog op de duin staat, stap ik er naartoe voor meer uitleg!

Maar dit jaar hebben we onze handen vol met ballonnen...

IMG_4583.JPG

IMG_4585.JPG

IMG_4586.JPG

IMG_4587.JPG

IMG_4588.JPG

om klokslag drie minuten na half vijf tellen we af en gaat de pastelkleurige vloot de lucht in... recht naar het zuiden...

IMG_4589.JPG

IMG_4590.JPG

We kijken de gekleurde bolletjes na... zien dat de onze flink mee stijgt met de bende en besluiten dat de missie geslaagd is.. binnen enkele uren ligt er een beetje meer afval in of voorbij Wadi el Gemal Natural Park... maar met een blijde boodschap en/of geheime wens aan een touwtje... goed zo... hoogste tijd voor... juist, een aperitiefje!

IMG_4571.JPG

IMG_4572.JPG

Ik trek - en passant - een paar kiekjes in de souks, omdat ik in de zakkende zon de kleurtjes mooi vind en sla dan een gin-tonic achterover aan de Pool Bar en vervolgens moeten we dringend naar de kamer om te gaan douchen en ons zondagse broek en hemd aan te doen en zo... want tegen half acht worden we verwacht voor... het aperitief, maar deze keer wel een speciale: de nieuwjaarsapero!    

Maar als we voor onze kamerblok het wegje inslaan, merken we dat er iets niet pluis is in het kot vlak voor de deur... er staat een onderhoudsman te hameren op een grote waterketel... hij slaat er duchtig op los en als ik pols wat er zoal aan de hand is meldt hij laconiek "problem sir"

We stappen de kamer binnen en merken even later dat dit klopt als een bus: we hebben inderdaad een "problem"!

IMG_4595.JPG

Er komt maar een heel fijn straaltje water uit de kraan en dat ziet er bovendien niet echt fris uit. Ondertussen gaat het geklop en ge mompel buiten onverminderd voort en hebben we binnen nog steeds geen pressing op de kraan tot ik plots water hoor lopen en even later de kloppende kerel weg stapt met een soort kloetsj kloetsj kloetsj...        

Ik ga een kijkje nemen in het kot en de ketel staat er nog...

IMG_4593.JPG

Binnen loopt het heel moeizaam, maar buiten stroomt het vrolijk weg... er is duidelijk ergens een lek geslagen!

IMG_4591.JPG

IMG_4594.JPG

Ons hele wegje staat blank... het loopt net niet binnen bij ons, met dank aan het richeltje onder de deur dat net hoog genoeg blijkt.

Binnen hebben we na een kwartiertje plots wel weer water, ook in de douche, maar enkel koud...

We besluiten ons toch maar te wassen, want het kan precies nog een tijdje duren voor dat alles hier weer in orde is... ik scheer me met het wat bruine vocht in de lavabo... een mens ligt de hele dag in de zon om bruin te worden... dan kan een beetje kleur bij het scheren ook geen kwaad vermoed ik... en neem nadien een heel korte koude douche... maar ben nadien wel opgefrist!

IMG_4597.JPG

Aangezien het wassen veel minder tijd in beslag nam dan anders, zijn we goed op tijd klaar en zitten nog wat op ons terras te genieten van de ondergaande zon op deze laatste avond van 2014...  we zijn hier trouwens twee kamers verder het jaar 2014 begonnen en beseffen nu plots dat dit jaar echt is voorbij gevlogen... er is massaal veel in gebeurd, maar toch zitten we hier nu en lijkt het alsof we nog maar even geleden ook op ons terras zaten te mijmeren en te wachten op het aperitief... toen wel na een warme douche... als ik het me goed herinner!

Tegen half acht halen we onszelf uit de overpeinzingen en stappen opgewekt naar de receptie waar de feestelijk uitgedoste kelners ons opwachten met de traditionele droge koekjes, toastjes met vispasta en raar gekleurde dranken

IMG_4606.JPG

We zijn nog maar net compleet met onze bende en hebben net ons eerste glas binnen, als we bericht krijgen dat de eersten al mogen doorgaan naar de tent... ze willen iedereen deze keer in gespreide slagorde naar ginder krijgen, kwestie om seffens te lange files te vermijden aan de ingang... en wij zijn bij de eerste selectie uitverkorenen...

IMG_4608.JPG

IMG_4609.JPG

IMG_4610.JPG

IMG_4623.JPG

onder het geschetter van een Thebaanse trompet schrijden we 5 muniten later plechtig de tent binnen, doorheen een erehaag van (piepschuimen) Sfinksen en installeren ons aan de gereserveerde tafel

IMG_4614.JPG

IMG_4615.JPG

IMG_4617.JPG

IMG_4618.JPG

IMG_4624.JPG

het diner valt mee... de buffetten zijn overdadig en schitterend versierd en best lekker en als je een beetje oplet, hoef je echt geen lange file te doen... we verorberen dus vlot en moeiteloos enkele gangen en kijken nadien wat verbluft naar een ingehuurde groep die een soort historische evocatie brengt over de farao's en zo... nogal statisch en voor buitenstaanders wreed onbegrijpelijk... we "genieten" daarna van de show van het eigen animatieteam, bewonderen een derwish en een buikdanseres en voor we het weten is het tijd om de fles "champagne" te kraken...

IMG_4626.JPG

IMG_4627.JPG

IMG_4630.JPG

IMG_4632.JPG

IMG_4633.JPG

Klokslag middernacht is het zo ver... licht uit, aftellen, harde muziek en ballonnen die naar beneden vallen, toeters en gejuich en klinken en zoenen... vooral zoenen!

Hoera... 't is Nieuwjaar! we wensen mekaar het allerbeste toe en hopen dat we allemaal in het nieuwe jaar een goede gezondheid en standvastige pree of pensioen mogen hebben en houden en ook veel geluk in de liefde en de lotto en bij uitbreiding in alles wat we maar willen ondernemen en dat we volgend jaar hier allemaal samen weer terug mogen staan!

De sjampieter van inheemse makelij is iets minder, maar de sfeer is goed, tot één of andere pipo achter de draaitafel plots vindt dat er maar één soort muziek draaibaar is op zo een feestavond... "heavy dinges"... of zoiets: een dikke drie kwartier lang speelt hij enkel een soort "modern" maar totaal onaangepast lawaai, waar zelfs de aanwezige jeugd geen blijf mee weet... geen enkele slow, geen enkele gewone rock-en-roll, geen klassiek stukske ertussen... zelfs geen Italiaanse kaskraker... kortom, geen enkel dansbaar nummer... volgens mij doet hij het expres, want heeft hij opdracht gekregen iedereen buiten te jagen voor enen, zodat ze rap kunnen opruimen... en het plan lukt probleemloos...

de zaal loopt razendsnel leeg en wij - feestbeesten par excellence - houden het toch nog redelijk lang uit, maar rond 1.15u vinden we het ook welletjes en druipen af naar de bar in de lounge... waar de drank vanaf middernacht wel betalend is geworden en een fles van die mottige Egyptische schuimwijn bovendien omgerekend 35 euro kost... tja... dán snappen we het we plaatje helemaal.

Tegen dat het bij ons in België ook middernacht is, zitten wij al op de kamer SMS-jes te lezen en te beantwoorden... morgen is er een nieuwe dag... de eerste van een nieuw jaar en de voorlaatste hier voor ons... daarna zien we wel... over iets gaan reklameren hoeft echt niet, want den Alexis gaat zelf de CEO eens aanspreken over dat feest want "la musique et le show étaient encore pire que l'année passée!"

"t zal mij allemaal een zorg wezen! Mijn voet is beter... ik ga morgen zeker nog eens snorkelen en zwemmen in het grote zwembad en hopelijk daarna een warme douche nemen en overmorgen... dan gaan we quad rijden!   

 Yes!!

Stoer

13:17 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-01-15

Qulaan eilanden

Maandag 22 december is een wat speciale dag: we gaan op excursie met de bus! 't is de eerste keer deze vakantie dat we een echte uitstap buiten het hotel gaan doen, de wandelingen langs het strand niet meegerekend.

Tegen half negen Egyptische tijd komen ze ons oppikken, halftien voor ons dus: we gaan ontbijten en hebben daarna nog een zee van tijd voor de bus komt... en gezien ik nu toch mijn fototoestel mee heb, passeer ik de wachttijd met kiekjes te nemen van het bord met grondplan in de tuin (het pijltje geeft onze kamer aan) en het terras van de Garden Bar en de bar zelf en de trappen naar de receptie en de lounge voor die receptie... en Martinneke in een zetel en zo... IMG_4477 pijl.jpg

IMG_4478.JPG

IMG_4479.JPG

IMG_4474.JPG

IMG_4476.JPG

IMG_4481.JPG

IMG_4480.JPG

IMG_4482.JPG

en de vlaggen voor de deur... een geluk dat het busje er dan plots aan komt gestoven, wie weet wat had ik anders nog getrokken!

IMG_4483.JPG

de bus komt er dus door met een tiental minuutjes vertraging en blijkt zoals daarnet gezegd niet echt een grote autocar, maar een eerder bescheiden camionetteke, dat al bovendien propvol volk zit... we zijn met twee koppels en wurmen ons met moeite door de schuifdeur, terwijl de "gids" de voucher checkt en zich omstandig verontschuldigt voor de "delay", maar in een vorig hotel was het uur blijkbaar niet goed afgesproken en hebben ze moeten wachten op een klant... ik vind ondertussen samen met Martine op de achterste bank nog vrij hoekje en we zijn vertrokken...

IMG_4547.JPG

Onze "driver" is duidelijk vastbesloten om de verloren tijd in te halen en geeft kwistig gas... nu is het een meevaller dat er op die baan heel weinig verkeer is, anders zouden we nooit heelhuids in Hamata zijn geraakt... het traject loopt bijna 60 km door een zowat uitgestorven streek, enkel hier en daar kom je een kleine nederzetting tegen en op twee plaatsen passeren we een checkpoint en moet hij stapvoets langs de olievaten en over de verkeersdrempels, maar de hele tijd tatert de jonge knul onafgebroken met de twee andere kerels naast hem op de voorbank, hij kijkt voortdurend naar hen in plaats van de weg in het oog te houden, snijdt ongegeneerd bochten af, rijdt links van de baan als er rechts te veel putten zijn, steekt de - gelukkig zeer schaarse - camions voorbij in een bergop zonder enig zicht op de weg achter de top en mist hier en daar zelfs bijna een bocht, zodat we met piepende banden rakelings langs het stof en de stenen schuiven... wij loeren achteraan regelmatig ongerust naar mekaar en ik bestudeer alvast het schuifraampje naast mij... kwestie van te weten hoe je uit het wrak geraakt als we seffens overkop de woestijn in tollen... maar het geluk is met ons... na dik veertig minuten staan we aan het winkeltje voor de haven van Hamata, waar je snorkelspullen kan huren en even later mogen we er uit.

Ik besluit om hem straks géén fooi te geven... als hij absoluut zelfmoordneigingen koestert, dat hij dat dan doet zonder toeristen achterin, maar niet met mij op de achterbank... "astemblieft he seg"!

IMG_4484.JPG

Aan de chaos verleden week op de luchthaven te zien, zitten de hotels redelijk bomvol dit jaar... het onze toch in elk geval, maar zo te zien is er niet al te veel volk vandaag om in te schepen... de chauffeur daarnet was een laagvlieger, maar die uitstap naar de Qulaan eilanden is duidelijk geen hoogvlieger... 't is natuurlijk ver voor de mensen die in de buurt van Port Ghalib zitten.. minstens 2 uur en half op de bus... of in een soort "Formule 1" camionetteke... je zou voor minder aan je zwembad blijven liggen... maar toch loont de boottocht de moeite... 't is onze derde keer dat we het doen!

IMG_4485.JPG

IMG_4486.JPG

We zijn met zijn vijftienen uit het camionetteke gekropen en schepen in met 17 man - 12 toeristen en drie begeleiders (gids, fotograaf en nog éne waarvan ik de functie niet goed kan inschatten) en een kapitein en een stuurman... allemaal op de Qulaan Hopper en we vertrekken direct... we zijn de enige gegadigden en vandaag is dit de enige boot die uitvaart... 't zal rustig zijn tussen de eilanden 

IMG_4488.JPG

Dat betekent ook dat je veel plaats hebt op zo een boot... bij een vorige gelegenheid was het bijna wringen om een plaatsje te vinden voor je handdoek, maar deze keer kunnen we ons heel breed installeren en genieten onbekommerd van de tocht en het schitterend uitzicht.

IMG_4489.JPG

IMG_4490.JPG

De Qulaan eilanden liggen zes tot zeven kilometer uit de kust ter hoogte van Hamata, dik honderd kilometer ten zuiden van Marsa Alam, 130 km van de Soedanse grens en zowat op dezelfde hoogte als Assouan op de Nijl en ze bestaan uit een vijftal eilandjes die net boven de zeespiegel uitsteken en omgeven worden door kilometerlange koraalriffen.

qulaan.jpg

Wij zetten eerst koers naar het meest noordelijke van de groep, een driehoekig met mooi strand aan de luwzijde op de zuidelijke kant van de driehoek... daar mag je ook aan land, maar enkel tot op het strand... in de duinen zitten een tiental nesten van zeearenden en die mag je absoluut niet storen!  

IMG_4491.JPG

IMG_4493.JPG

IMG_4494.JPG

IMG_4495.JPG

We passeren eerst een paar eilandjes, waar je helemaal niet aan land mag... er is ook niet echt veel te zien, behalve dan het nest van een koppel zeearenden, dat boven op het graf van een visser is gebouwd.. die verdronk hier - volgens de overlevering - ooit heel lang geleden in een zware storm en zijn kameraden hebben hem dan maar prompt op het eiland begraven.

IMG_4496.JPG

IMG_4497.JPG

Na een uurtje varen komen we met een ommetje rond het rif tot voor het strand en daar gaan we eerst snorkelen en nadien een wandeling maken langs het strand... ik toch, Martine blijft aan boord om te zonnen zonnen en een paar fotootjes te trekken van mijn maritieme manoeuvers.

IMG_4503.JPG

 

IMG_4501.JPG

IMG_4498.JPG

IMG_4499.JPG

Het water is zalig, lauw en kristalhelder en het rif schitterend, maar na een half uur heb ik het wel gezien en klauter weer aan boord...

IMG_4500.JPG

IMG_4504.JPG

De rest van de toeristen klautert ook uit het water of wordt van het strand gehaald met de zodiac en dan is het tijd voor de lunch! 

IMG_4507.JPG

IMG_4505.JPG

IMG_4506.JPG

We poseren nadien even voor de foto en nemen dan een siesta terwijl we verhuizen naar de snorkelstop op het volgende eiland.

IMG_4510.JPG

IMG_4511.JPG

IMG_4513.JPG

Nog even een selfie en dan is het tijd om me klaar te maken voor de trip... hier mag je niet aan land, je moet onder begeleiding een toer maken langs enkele riffen, maar nergens kan je eigenlijk voet aan grond zetten... nu heb ik het zo niet meer op snorkelen in "dieper" water... verleden jaar ben ik eens zonder adem gevallen aan het hotel, toen ik voorbij het buitenste rif lag te snorkelen... 'k had plots geen adem meer (een wreed ambetant overschotje van mijn astma) en 'k ben toen enkel met de grootste moeite aan land geraakt... eerlijk gezegd dacht ik dat ik ging verzuipen... sindsdien ben ik wat onzeker als het te diep is onder mijn voeten... maar ze hebben reddingsvesten aan boord voor sukkelaars van mijn slag!

Ik wurm me in een XXL-model en klauter met enige moeite het trapje af...

IMG_4515.JPG

IMG_4518.JPG

IMG_4519.JPG

IMG_4520.JPG

Om dan tot de verbluffende vaststelling te komen, dat je met zo een ding niet echt kan snorkelen... 't is de bedoeling dat zo een zwemvest je hoofd boven water houdt... niet er onder... echt zwemmen gaat ook niet, want het spant een beetje onder mijn armen... na 5 minuten ploeteren geef ik de strijd op en kruip terug de boot op... snorkelen, dat hebben we alweer gehad... spijtig, maar niks aan te doen... 'k zal de zee en vissen wel van boven op het dek bekijken...     

IMG_4521.JPG

IMG_4522.JPG

IMG_4523.JPG

IMG_4525.JPG

De volgende twee uur amuseer ik mij dus met rustig de natuur te bewonderen en als eens te trachten in te zoomen op een arendsnest. 

IMG_4526.JPG

IMG_4528.JPG

Andere scheepvaart fotograferen is niet echt een optie: er passeert op de hele dag één ander bootje... een visserssloep... maar als die tegen de zakkende zon in weg tuft, geeft dat wel een mooi beeld... al zeg ik het zelf!

IMG_4529.JPG

IMG_4530.JPG

Ik ga ook regelmatig een frisdrankje halen in de kajuit... 

IMG_4531.JPG

IMG_4532.JPG

IMG_4533.JPG

en terwijl de bemanning in de schaduw zit te babbelen op het natte dek, nemen wij nog een foto van ons eigen op het bloedhete voordek

IMG_4534.JPG

En zo kabbelt de namiddag rustig voort en iets na half vier - Egyptische tijd - zijn we terug in de haven van Hamata... 

IMG_4535.JPG

IMG_4537.JPG

IMG_4538.JPG

IMG_4539.JPG

IMG_4540.JPG

IMG_4541.JPG

't is nog even wachten op Mostafa Schumacher en zijn minibus... waarvan ik gebruik maak om een schone foto te maken van een al even schone Peugeot... 

IMG_4543.JPG

IMG_4542.JPG

Bij ons zijn ze zeldzaam aan het worden, maar in Egypte rijden er nog veel van... deze is wat carrosseriewerk aan, maar niks dat ze op 't school van de madam niet zouden kunnen fiksen... dat zou nog eens een reis zijn: met zo een old-timer helemaal naar huis bollen... je bent "iets langer" onderweg dan met het vliegtuig, maar je moet om te beginnen die heksenketel op de luchthaven niet door... en de banen liggen er in Egypte vrij goed bij... ondanks het weinige verkeer, wel gevaarlijk... maar redelijk goed... 't is natuurlijk wel een heel eind bollen en met die oorlog in Syrië zou je misschien best de andere kant vertrekken... helemaal naar Cairo en dan linksaf, langs de kust van Libië en Tunesië, om daar over te steken naar Sicilië en naar de tip van de voet van Italië en zo helemaal naar boven... alles bij mekaar een kilometer of 6.000 schat ik... 'k zou wel lang onderweg zijn en veel mazout moeten tanken... maar 't zou lang mogen duren, gezien we met pensioen zijn... sjonge... dát zou nogal een trip wezen!

En met die vrolijke gedachte kruipen we even later weer - met ware doodsverachting - in het minibusje...

IMG_4546.JPG

Ik zou het vooraf niet voor mogelijk hebben gehouden, maar we zijn nog rapper in het hotel dan we vanmorgen aan de boot geraakten... 't is nochtans wind tegen...

We spoeden ons naar de Pool Bar om de emoties door te spoelen met een gin-tonic, doen omstandig verslag van de tocht bij de vrienden en trekken dan naar de kamer... waar onze housekeeper een mooie zwaan en hartje heeft gewrongen uit de verse badhanddoeken.  

IMG_4548.JPG

Die krijgt - in tegenstelling tot die snelheidsmaniak van daarstraks - morgen wél een fooi. Voila!

 

     

16:21 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

09-01-15

Wadi El Gemal National Park

Zaterdag 26 december: halfweg!

Nog een hele week te gaan, de vooruitzichten zijn dus zonnig... op alle gebied en de vooruitgang van mijn achteruitgang is zienderogen aan het "amelioreren"... en mijn Brussels precies ook...

't Is alweer een wijl geleden dat we de tijdsgrens overschreden, ik durf mij ondertussen met een gerust gemoed verder dan een boogscheut te verwijderen van een sanitaire installatie...  en dus wandelen we vandaag nog eens tot aan het andere hotel... vlak achter het complex begint een officieel natuurgebied en daar staat - volgens Google Earth - een bezoekerscentrum... en dát wil ik nu wel eens gaan bezichtigen!

Het is plots wat overtrokken als we vertrekken, met een stevig briesje... maar wolken houden het nooit lang vol... op een kwartier tijd kunnen ze helemaal verdwenen zijn en achter ons klaart de lucht vanuit het noorden inderdaad helemaal uit!

IMG_4441.JPG

We bestuderen onderweg de aanplant van nieuwe Mangroves en besluiten dat er sinds verleden jaar niet veel veranderde... de plantjes zien er nog altijd even troosteloos uit in een brakke plas water... enkel de rommel tussen het groen is precies toegenomen?

IMG_4439.JPG

IMG_4440.JPG

Natuurbehoud... tja... ik weet niet of ze er in het Arabisch wel een woord voor hebben en als dat al het geval mocht zijn, wordt het niet echt veel gebruikt, peins ik.

IMG_4443.JPG

Terwijl de madam een plaatsje zoekt op het strand, stap ik met forse tred alleen verder tot voorbij de duikers... ik wil en zal dat bezoekerscentrum gaan bezoeken en dat moet lukken: het ligt - volgens de kaart van Google Earth - maar 600 meter voorbij de uitgang van het duikcenter!

IMG_4444.JPG

De "security guard" ligt te dutten in zijn kotje als ik er passeer, ik zeg voor alle zekerheid "hello", wanneer ik naast de bareel de straat op stap, kwestie dat hij seffens beseft dat ik van hier binnen ben gekomen... de bedoeling van zo een slagboom en bewaker ontgaat me een beetje... als ze hier ooit westerse toeristen willen aanvallen en uitmoorden, gaat die slome kerel in zijn kot geen echte belemmering vormen... bedenk ik mij, terwijl ik vrolijk en onbekommerd vriendelijk naar hem knik en wuif en dan resoluut het natuurpark in wandel.

Het klonk op dat ogenblik vergezocht om te bedenken dat toeristen in deze uithoek doel van terroristische aanslagen zouden kunnen wezen... maar niemand hield het ooit voor mogelijk dat fundamentalistische gekken een hele redactie in Parijs zouden afknallen... OK, ze waren allemaal nijdig en opgesmeten, omdat hun profeet in cartoons werd opgevoerd en ze dreigden regelmatig met acties en smeten al eens een molotovcoctail... maar die mannen zijn dikwijls opgesmeten en staan voor een niks en een niet op straat te protesteren... onze politiek correcte bestierders verzekerden de massa bij elk "incidentje" dat de multiculturele samenleving een rijkdom en zegening was voor het volk en dat we allen samen moesten werken aan het vreedzame samenleven met malkander en dies meer en dat het allemaal zo geen vaart zou lopen, want dat het een bijzonder kleine minderheid fanatici was die echt agressief deden en zich niet wilden aanpassen aan de westerse normen en waarden, maar dat de overgrote meerderheid van de islamieten eigenlijk geen ambras wil...  tja... de overgrote meerderheid van de Duitsers waren in de jaren 20 ook geen massamoordenaar, maar ze zwegen (bijna) allemaal toen het fout liep en lieten de fanatici de macht overnemen... 'k heb in de krant een paar BV's van moslim-strekking vandaag zien staan met protestbordjes... maar de overgrote meerderheid van die mannen zwijgt... ik wacht op de eerste grote betoging in bijvoorbeeld Molenbeek of Borgerhout tegen deze dodelijke en fundamentalisme uitwassen van hun godsdienst... maar 'k heb er nog niks van gehoord!

Kom me trouwens niet vertellen dat geweld géén deel uitmaakt van hun godsdienst... die mannen zijn wel gewelddadig als het erop aankomt om hun "zaak" te verdedigen en ze hebben een heel kort lontje en lange tenen! 't kan zijn dat het telkens "extremisten" zijn, maar dan zitten er verhoudingsgewijs precies toch meer van dat soort tussen, dan bij andere geloofsbelijdenissen!

Enkel in Egypte al - onze vakantiestek bij uitstek in de winter - waren ze de voorbije jaren wreed goed bezig! Een jaar voor onze cruise op de Nijl en bezoek aan de Vallei der Koningen, werden er koudweg 58 Duitsers afgeknald op de vlakte voor de tempel van Hatsjepsoet, de Hilton in Taba werd door een bomauto vernield in 2004, een seizoen voor wij er in de Radisson SAS verbleven en in april 2006 vielen er 18 doden en een hoop gewonden in Dahab... op krek dezelfde plaats waar wij een tijdje tevoren nog een terrasje hadden gedaan met de zoon en de bomma... en een jaar eerder, even nadat we op congé in Nabq waren, werden een serie aanslagen gepleegd in Sharm-el-Sheikh waarbij een 80-tal mensen omkwamen... allemaal in naam van Allah! 

We voelden ons nu deze winter twee weken lang veilig en welkom... maar geen mens kan mij 100% verzekeren dat er in de streek ten zuiden van Marsa Alam alleen "gematigde" moslims huizen... er moet maar één zot met een AK47 tussen zitten newaar.

Misschien zijn wij naïef... én hebben we tot nu toe veel geluk gehad? 

Op dat moment ben ik mij gelukkig nog niet bewust van het komende Parijse drama en kuier ongegeneerd voorbij de ingang van Wadi El Gemal.

IMG_4461.JPG

Het rare stukje ruïne boven op het heuveltje aan de overkant van de weg laat ik rechts liggen, daar ben ik vorige jaren al eens gaan kijken en er is volstrekt niks te zien!

IMG_4445.JPG

In de verte zie ik het dak van het bezoekerscentrum liggen, steek de weg over en stap in het zand naast de asfalt verder... ze hebben hier de neiging hard te rijden en nemen het niet zo nauw met witte lijnen, zeker niet in bochten en aan de sporen in het stof te zien, rijden ze al eens de bermen in ook... er is gelukkig op een zaterdagochtend weinig verkeer... ik kom één pick-up tegen en 500 meter verder sla ik van de weg af, de woestijn in en trap prompt op een droge tak van één of andere doornstruik! Eén van de stekels schiet dwars door mijn sloefzool en blijft hangen. Ik word net niet zelf geprikt door het ding maar sta op één voet 5 minuten te wiebelen en prutsen, zoek een andere gewone tak als hulpmiddel en krijg de lange doorn er pas na veel moeite uit... Teensletsen blijken géén ideaal schoeisel om Egyptische natuurparken te bezoeken, veiligheidsschoenen met dikke zolen lijken me voor dit soort expedities meer aangewezen, maar die heb ik niet bij... ik klim dus behoedzaam het wegje op en zie goed waar ik mijn voeten zet en bereik zonder verdere stekels of ander ongemak de top.   

IMG_4459.JPG

IMG_4458.JPG

IMG_4457.JPG

IMG_4456.JPG

Na het klimmetje sta ik zweterig uit te puffen boven op de stoffige heuvel, check voet en schoenzolen, merk dat alles in orde is en bewonder dan het uitzicht... maar dat is eigenlijk ook het enige dat er te bewonderen valt, want het bezoekersgebouw zelf, dat valt dik tegen!

Het bouwsel ziet er robuust uit, maar niet erg uitnodigend... en dat is blijkbaar ook niet (meer) de bedoeling... het staat leeg en zo te zien al een hele tijd!

IMG_4455.JPG

IMG_4454.JPG

IMG_4453.JPG

in een (ver?) verleden kon je er iets te drinken krijgen aan een toog en je boterhammen opeten aan tafels en vermoedelijk ook een aantal dingen bekijken en informatie verkrijgen en zo...

IMG_4452.JPG

IMG_4450.JPG

IMG_4451.JPG

In het zaaltje binnen kan je momenteel nog enkel een lege kader aan de muur bewonderen en verder ligt er - uitgezonderd twee lege petflessen en een plank - alleen stof!

' t Is een wat naargeestig oord en ik dwaal het complex door en stuit aan de andere kant, dat blijkbaar de voorzijde is, op een soort informatiebord.

IMG_4448.JPG

Het gebouw werd zes jaar geleden opgericht met de steun van het "Amerikaanse Volk" door middel van USAID "United States Agency for International Development".

'k Weet niet hoe lang het effectief in bedrijf is geweest, maar vrees dat het door een of andere duistere oorzaak een zeer kort leven beschoren was... de Amerikanen die plots niet goed meer in de markt lagen of zo?

IMG_4447.JPG

Ik neem nog een kijkje buiten op het terras voor de deur, waar een stenen muurtje ervoor zorgt dat de rondvliegende rommel niet zomaar ongehinderd de woestijn in kan waaien... hoewel... 't is zwaar ontgoochelend te merken dat er eigenlijk zo goed als geen verschil is tussen de woestijn buiten en die binnen het nationale park. Er ligt overal even veel brol... vooral plastiek flessen en zakjes zie je massaal rondvliegen en rollen, zodra de wind opsteekt... en die kan hier flink waaien!

IMG_4460.JPG

Op de terugweg passeer ik een verkeersbord met opschrift en heb geen idee wat het wil zeggen, "gevaarlijke bocht" of zo... "verboden te storten" zal het in elk geval niet zijn!

IMG_4462.JPG

De twee boten liggen nog steeds op hun zij te zonnen aan het strand op de grens van het natuurpark... verleden jaar lagen die er ook al en ze gaan er nog lang liggen denk ik.. van mij mag het... ze liggen niet in mijn weg

en even verder trek ik nog een kiekje van een rijtje parasols... 'k weet niet goed waarom , maar op dat moment leek me dat een leuk initiatief...

IMG_4463.JPG

IMG_4464.JPG

na een dik half uur sta ik weer bij Martine en doe verslag van mijn verkenningstocht... ze heeft niet veel gemist besluit ze en met die opbeurende gedacht stappen we weer de tijdsgrens over... op naar Hotel Gorgonia, zijn Sandy Bar en zijn aperitief... na al dat gestap door zand en stof gaat een gin tonic er vlot ingaan, mijn gedacht!    

In onze kamer, veel later op de middag, neem ik een paar fotootjes terwijl we ons klaarmaken.

IMG_4467.JPG

IMG_4468.JPG

En dan doen we ons zaterdagse goed aan, want die avond is het na het diner "bal populair" op het terras van de Garden Bar... de temperatuur is zalig, de muziek goed, het gezelschap gezellig, de sfeer opperbest en de brandy is... nu ja... er is ook brandy... laat het ons daar op houden!

IMG_4469.JPG

IMG_4470.JPG

IMG_4471.JPG

 

14:17 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

08-01-15

zwembadweer

Kerstdag verloopt heel rustig... vrij "liquide" in mijn geval, maar voor de rest rustig! Zonnen, lezen, eens gaan snorkelen en verder een lunch in El Wadi, bestaande uit bouillon en rijst en een beetje geroosterde vis en zo... en 's avonds, terwijl de madam onder de douche, staat per abuus al zappend op BVN verzeild en even naar de Hollandse versie van De Slimste Mens zitten staren...

Manmanman... als ik het al niet had... je zou er het schijt van krijgen... tsjonge, wat is me dat voor een saaie bedoening, die presentator én de kandidaten nemen dat spelletje bloedserieus op, veel zeveren tussendoor is er niet bij en die Philip Freriks is lichamelijk gewoon niet in staat om iets zoals "godverdomme" uit zijn strot te wringen, peins ik en de jury bestaat uit een kerel - Maarten Van Rossem - die plots één heel ingewikkelde en lange tussenkomst pleegt, waar ik precies de pointe van mis, en voor de rest uit beeld wordt gehouden... en dat is maar goed ook. Ik heb ze nadien eens gegoocheld: 't zijn alle twee PvdA'ers... tja...

't is dat het muziekje en decor krek hetzelfde zijn, anders had ik het "spelletje" niet herkend... ik besluit na een paar minuten BVN te laten voor wat het is, marcheer met fikse pas naar de Garden Bar en waag me voorzichtig aan een ouzo... 's avonds - na de rijst met vis - blijven we met de bende plakken in de bar en gaan vroeg slapen... nu ja, 't is maar hoe je dat telt: middernacht Gorgonia tijd is bij ons 22.00u en dat vind ik vroeg!

IMG_4428.JPG

De volgende dag is het nog ietsje warmer... we opteren voor een plaats aan het zwembad, zodat de madam tussendoor ook eens in het water kan (een actie waarvan geen foto's zijn genomen) en ze ten gepasten tijde aan de Pool Bar van een koffietje kan genieten (aan actie waar dus wel een fotootje van is)   

IMG_4429.JPG

Ik snuister na de noen wat rond in de "Souk" en weer vakkundig de - niet al te opdringerige - verkopers af... 'k heb alles wat ik moet hebben, maar 't is plezant om al die rommel eens te bestuderen!

IMG_4431.JPG

IMG_4432.JPG

IMG_4433.JPG

Kortom... het leven van een toerist is niet echt beklagenswaardig...denk ik dan zo voor mezelf...en doe nadien ook een dutje, naast mijn eega!

IMG_4434.JPG

IMG_4435.JPG

Het heel grote zwembad ligt er pal voor mijn neus zeer uitnodigend bij, maar wordt niet verwarmd... 't is 21° fris, de zee is dus een graad of vier warmer en in het ronde "heated" zwembad ernaast is het zelfs 30°... ik neem me voor één dezer toch eens een plonske te doen in dat kouwe stuk... maar opteer vandaag toch voor het rif en ga een half uurtje snorkelen... ik kom o.a. een zeeschildpad, een wreed forse Napoleonvis en een rog met blauwe spikkeltjes tegen... mijn dag kan niet meer stuk!

IMG_4437.JPG

En zo kabbelt de vrijdag ongemerkt verder... tot tegen half zes de zon onder gaat en we vervallen in de dagelijkse routine van zwembroek uit, douche onder, proper hemd en lange broek aan en dan op naar de apero!

IMG_4438.JPG

Morgen zijn we halfweg... zoals eerder al gezegd: de tijd gaat snel(ler) als een mens zijn eigen amuseert!

Stoer         

12:21 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-01-15

28 graden en een fris windje: 't is precies bijna Kerstmis!?

De eerstvolgende dagen liggen we uitgebreid vakantie te nemen... 's ochtends niet al te lang blijven liggen, een douchke nemen, een short en T-shirt aan en dan naar het ontbijtbuffet en daarna op het gemak een vrije parasol met twee ligstoelen zoeken op het strand... waarbij we wel dagelijks tweedes komen om op de eerste rij te kunnen liggen: die plaatsjes worden standaard in alle vroegte al ingenomen door handdoeken van onverlaten die - tegen de regels in - eerst komen reserveren en zich dan op hun gemak gaan klaarmaken en ontbijten. Wij weigeren halsstarrig mee te doen aan dat gedoe en liggen dus meestal op de derde rij, hetgeen bij nader inzien eigenlijk de beste plaatsjes blijken, want na de middag heb je daar het langste ongehinderd volle zon!

Ik zeul een paar dagen mijn kodakske niet mee, maar wel een leesboek uit de hotelbibliotheek. Er liggen o.a. massa's Italiaanse en Duitse tijdschriften en boeken maar ook een 30-tal Nederlandstalige romans, meestal vermoedelijk achtergelaten door Hollanders... aan de oude stickers van de bibliotheken te zien... én door vrouwen... aan de titels te zien... maar ik vind toch enkele avonturen- en spionageverhalen en lees dus in twee dagen en half een spannende roman uit, waarvan ik de naam al niet meer weet, maar die in elk geval ooit eigendom was van de openbare bib van Heerenveen... ze gaan het ding daar niet missen, hoewel vrij goed geschreven, was het boek al enkele jaren afgeschreven.

Martine heeft zich ondertussen laten ompraten door een kerel van het spa- en massagecentrum. Die verkopers zijn nogal opdringerig, patrouilleren elke dag langs het strand en aan het zwembad en pikken er elke ochtend direct foutloos de nieuwkomers uit... heb je een wit velletje, dan staan ze daar de eerste of ten laatste tweede dag... ze stoppen naast je stoel met een farde onder de arm, stellen zich uitgebreid voor, zetten zich er gezellig bij en babbelen je dan lijnrecht de massagetafel op.

Ik doe dan alsof ik geen knijt Engels, Frans, Duits of wat dan ook versta... enkel Vlaams... en dát, dat kunnen ze toch niet!

De kerel die ons als prooi heeft uitgekozen tracht zijn commerciële exposé te slijten aan ons beiden tegelijk, maar ik knik vriendelijk doch een beetje beaat neen in zijn richting en lees gewoon verder in mijn afgeschreven romannetje, maar Martine kan of durft zich niet echt wegstoppen... ze blijft luisteren en heeft dus prijs... de kerel zet alle zeilen bij en zaagt en zeurt tot ze uiteindelijk akkoord gaat met een gezichtsmassage... "one hour complete massage" voor maar 40€.

Ge kunt er zelf niet voor aan uw tronie beginnen prutsen... we komen hier nog goed weg, peins ik dan mezelf... maar eens die voucher opgemaakt is, richt hij zijn aandacht naar mij... ik negeer hem uitgebreid maar hij legt Martine dan maar uit dat hij mijn haar wil afdoen... ze zegt dat ik nog maar onlangs naar de kapper ben geweest en ik duik dieper en dieper achter mijn boek en loer uiteindelijk toch heel eventjes geniepig door mijn zonnebril naar de volhouder... "shave beard?" probeert hij prompt... voor 10€... ik vervloek mezelf dat ik toch oogcontact maakte, knik nee en wanneer hij aandringt en lichtjes op mijn systeem begint te werken, zeg ik wat kortaf dat ik mijzelf wel zal scheren als ik daar een dwingende behoefte voor mocht voelen opkomen... hij kijkt verongelijkt terug in het besef dat ik dus wel Engels versta... ik voel me absoluut niet schuldig en lees voort. De eindstand blijft dus 1-0... voor hem.

In de late namiddag trekt Martinneke met haar voucher naar de "spa" voor haar "one hour facial massage", ik ga haar opwachten aan de bar van het zwembad... tot mijn verbazing staat ze twee gin-tonics en dik 25 minuten later alweer bij mij.

We hebben het al gemerkt, tijd is relatief en hij gaat sneller vooruit op congé dan als je pakweg op school voor de klas staat of gaat werken, hier maken ze echter van een vol uur nog geen halfje... maar... ze hebben wel met een soort draadje haar gezicht bewerkt... een vrij pijnlijke operatie, maar één waar ze volgens eigen zeggen een héél zacht velletje heeft aan overgehouden... ze is dus gematigd tevreden en ik prijs mezelf gelukkig dat ik me niet liet scheren... letterlijk en figuurlijk!

We liggen de tweede avond na het diner in een zetel in de garden bar als Martine plots een bekend gezicht ziet: Alexis en Chantal zijn hier ook! 't is een half en half Brussels koppel... zij is een Franstalige Brusselès en hij is van origine Grieks-Ciprioot en verleden jaar hebben we ons daar wreed goed mee geamuseerd! Ze zijn dit jaar een dag na ons gearriveerd en kwamen al op de vlucht hierheen andere vakantiekennissen van hen tegen.

We zitten dus vanaf dag drie meestal met zijn zessen te aperitieven... en dat durft al eens uitlopen, want we hebben mekaar die eerste dagen veel te vertellen!  

Op het terras voor het La Vela restaurant, doen ze elke avond aan een soort show-cooking... 't is te zeggen, aan de ene kant van de lange toog buiten ligt er elke dag iets op de barbeque - vis, kikkerbillen, rare sossiskes, krab, lever... - en aan de andere kant kan je verse(?) pasta laten klaarmaken... de Italianen staan daar elke dag rijen druk aan te schuiven maar dinsdagavond heb ik chance... we zijn zo lang blijven hangen in de bar dat de Italianen hun vaste (en vroege) shift al bijna door is... ik laat mij dus door de kok een pasta klaarmaken... met alle mogelijke soorten zeevruchten... die liggen in bakken klaar, je hoeft maar te wijzen wat je er in wil hebben... ik doe teken dat er "van alles wat" in mag... 't mag ook best "hot" zijn... en dát zal ik geweten hebben!

's Ochtends heb ik een beetje... hoe zal ik het beleefd uitdrukken... hmmm... laat ons stellen dat ik geen probleem heb met een te vaste stoelgang!

Wenkbrauw ophalen

IMG_4395.JPG

Het gaat echter de rest van de voormiddag vrij goed, we gaan ontbijten, ik neem mijn fototoestelletje mee naar het strand en ga - nadat we zijn geïnstalleerd - op wandel door het park rond het hotel en kuier eens tot aan de ingang op de grote baan... 

IMG_4399.JPG

Al loopt er maar één weg langs de kust naar het zuiden, veel verkeer passeert er hier niet echt... en veel is er ook niet te zien... enkel een lege bushalte en 100 meter verder links een militair checkpoint. De poortwachter houdt mij nauwgezet in de gaten en ik wandel na 5 minuten terug naar binnen... tot zijn grote opluchting... toeristen die midden op de weg gaan foto's trekken van wegen en controleposten en zo... dat hebben ze precies niet echt graag. Ik knik vriendelijk dag, steek mijn duim op en fixeer mijn aandacht dan maar op de enorme tent op de parking... alles staat klaar voor het kerstfeest, vanavond!

IMG_4397.JPG

IMG_4396.JPG

Vorig jaar was er geen tent, dan vierden we kerst en oudejaar in het gewone restaurant, wegens te weinig klanten was het toen budgettair niet haalbaar, maar gezien Sharm-el-Sheikh en Taba dit jaar no-go zone zijn, wegens te onveilig, zit alles hier dit jaar helemaal vol, de week tussen kerst en Nieuwjaar is er geen kamer meer vrij! Dat belooft voor vanavond: 't zal een file worden aan het buffet waar ze op de Ring aan de "Quatre bras" enkel van kunnen dromen...

Als ik terug aan de receptie kom, is 't weer van dat...

IMG_4400.JPG

Eén ding moet gezegd: de sanitaire infrastructuur is zeer goed in Gorgonia... ruim en in de marmer en vooral proper en zelfs met van die kleine handdoekjes in plaats van papieren servietten... dat hadden ze verdorie indertijd op het werk enkel op het verdiep van Bellens. De rest van het werkvolk moest het doen met wegwerppapiertjes. Ik voel me hier dan ook een beetje VIP... en beetje te veel zelfs... en te dikwijls... vandaag toch!      

Roepen

Als ik weer op het strand ben geraakt - na een korte stop onderweg aan het toilet naast het zwembad - besluiten we om een wandelingetje te doen naar links, in de richting van het noorden.... wind tegen in het opgaan, maar wind mee nadien! 

IMG_4403.JPG

IMG_4401.JPG

Eens een paar kilometertjes langs het strand en doorheen de redelijk ongerepte natuur wandelen is best fijn... deze keer wel niet helemaal tot aan het volgend hotel, want aan die kant ligt het dichtstbijzijnde etablissement meer dan 12 km ver en 't is op de koop toe verlaten: toen de Arabische Lente verkeerd uitdraaide een paar jaar geleden, heeft de Italiaanse eigenaar uit schrik zijn kot dicht gedaan en definitief zijn biezen gepakt en sindsdien staat het complex te verkommeren... nu heeft dat waarschijnlijk ook wel zijn charme... ronddwalen in een verlaten stoffig hotel... ik zie het wel zitten om mij eens te wagen aan Urban Exploring... midden in de woestijn, maar...

12 km is echt ver stappen... in dit weer, in zwembroek en op teensletsen... daarbij, in mijn buikzakske geraakt vanzeleven niet genoeg reservetoiletpapier om 24 km lang toe te komen!

IMG_4409.JPG

We beperken ons tot een tocht van een uurtje en gaan dan pootjebaden en naar de vissen kijken in het ondiepe water op het rif, terwijl de madam in het zonnetje zit te genieten van het uitzicht en ze zich terwijl afvraagt wie er hier zich heeft geamuseerd om twee stokken in het zand te steken.

IMG_4406.JPG

IMG_4408.JPG

IMG_4404.JPG

Er steekt trouwens in die duinen wel meer in het zand... ik loop nog venen een paar honderd meter verder en ontdek een bizar "kunstwerk", gemaakt door één of ander verliefd koppel met héél veel tijd...

IMG_4411.JPG

IMG_4413.JPG

IMG_4415.JPG

IMG_4414.JPG

IMG_4412.JPG

IMG_4417.JPG

Wie het ook was, die H en W en/of M en J moeten uren bezig geweest zijn met verzamelen en plaatsen van al die honderden schelpen en koralen... nu ja, je mag toch niks meenemen naar huis, daar staan zware boetes op en zelfs gevangenisstraf, dus kan je er maar beter hier iets moois van maken.

IMG_4410.JPG

Ik trek nog een "selfie" van mijn eigen en een fotootje van Martine en we wandelen weer naar ons hotel... om uit te rusten van de gedane inspanningen en... eens gauw naar het... juist!  

IMG_4402.JPG

De rest van de namiddag verloopt rustig en tegen half zes pakken we op het strand ons boeltje in, gaan uitgebreid douchen en hijsen ons in de zondags kleren, want vanaf zeven uur is 't grote receptie in de Garden bar... met rare drankjes en dito hapjes!

IMG_4418.JPG

IMG_4419.JPG

IMG_4421.JPG

De hele bende poseert even voor de foto: Thierry, Alexis, Chloé, Sandrine, Chantal en Martine... ze zijn precies op het moment van de opname niet helemaal overtuigd van mijn fotografische deskundigheid... en helemaal ongelijk kan ik hen bij nader inzien nu ook niet geven... maar ze staan er op, da's toch al iets! 

IMG_4422.JPG

Rond 8 uur is het zover: we mogen in groepjes naar boven en naar de tent!

IMG_4424.JPG

IMG_4423.JPG

't is even aanschuiven buiten... en daarna binnen ook... meer dan 600 man die allemaal het juiste plaatsje moeten krijgen, 't is een redelijk omvangrijke organisatorische en logistieke operatie, maar we geraken vlotjes aan de juiste tafel, waar we kennismaken met twee andere Belgen... uit Jette... ik kan dus mijn Brussels uitproberen en dat valt geweldig mee: we verstoen ons presees ofdawe malkander al joere frequenteire!

IMG_4426.JPG

IMG_4427.JPG

Over de rest van de avond kunnen we heel beknopt zijn: mijn ingewanden spelen al een hele dag solo slim en hebben het 's avonds duidelijk niet zo voorzien op buffetten... die zien er pertang heel mooi uit... maar ik neem enkel een soepke en nadien een beetje mager (?) vlees en een stukje brood en rijst... hou mij vooral ver van fruit en rauwe groente en spartel op die manier moeizaam doorheen het diner...

Maar als de show begint is het welletjes geweest... 't is maar pakweg 25 meter tot de uitgang van de tent en dan nog 150 meter tot aan de ingang van het hoofdgebouw, waar er zich naast de receptie - zoals eerder gezegd - een heel mooie sanitaire installatie bevindt... maar ik zie al dat weg en weer gedraaf echt niet meer zitten en Martine vindt het ook niet erg om nu al voort te gaan... tegen elf uur zijn we dus terug op de kamer... waar het toilet vlakbij is... en da's handig... echt héél handig... ge moogt gerust zijn! 

Later zal ik van de anderen vernemen dat de show niks voorstelde en dat ik dus niet echt iets gemist heb... maar toch... 'k hoop dat we tegen oudejaarsavond weer helemaal "operationeel" gaan zijn!

Wenkbrauw ophalen         

11:46 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-01-15

op verkenning in Gorgonia

Door één of andere rare hersenkronkel verwerk ik de opgedane jetlag helemaal averechts: om zeven uur ben ik al wakker... zeven uur plaatselijke tijd, hetgeen voor ons Vlaams tijdsgevoel eigenlijk nog maar pas vijf in de ochtend is. 'k ben dus vroeger wakker dan normaal, hoewel het hier 2 uur later is. Thuis geraak ik voor achten niet echt uit bed, maar hier loop ik dus al van iets na zonsopgang rond te drentelen op het gazon voor de kamer.

IMG_4361.JPG

Wij zitten in de middenste, met dat armetierig struikske voor de deur.

We hebben ook "zicht op zee"... zowat iedereen heeft zicht op zee peins ik, in ons geval wil dat zeggen dat, als je vanaf het terras goed voorover buigt en naar links kijkt, je in de verte de zee ziet liggen!

IMG_4362.JPG

Ik doe een T-shirt en mijn strandsloffen aan en besluit al eens op verkenning te gaan, kwestie dat ik omstandig verslag kan uitbrengen over al dan niet veranderde toestanden en infrastructuren tegen dat de madam wakker wordt!

IMG_4363.JPG

Het afdakje waar ze verleden jaar aan bezig waren, blijkt een soort fitnesscentrum geworden: er staan drie toestellen om vooral de biceps en borstspieren te trainen... 'k ben benieuwd welke macho's zich hier dagelijks in het zweet werken.

IMG_4365.JPG

Ik heb het meer voor de strandbar en aanpalend fastfoodrestaurantje... en die staan er in elk geval nog!

Het strand en de rijen parasols ook... Er is voor iedere kamer een parasol met twee ligbedden voorzien op het strand... reserveren hoeft dus echt niet... en mag ook niet. 't is nog heel vroeg en er i zo goed als geen beweging te bespeuren, maar traditiegetrouw liggen er toch al hier en daar al handdoeken en zwemgerief en tegen acht uur gaat dat hier vooraan op de eerste rij vol liggen. Wij doen daar uit principe niet aan mee... 'k zal dus weer niet te dikwijls vlak aan het water liggen, maar dat zal me worst wezen!

IMG_4366.JPG

IMG_4364.JPG

Van worst gesproken, ik heb precies een beetje honger en het ontbijt is open vanaf zeven uur... ik wandel terug naar de kamer en merk dat we vlak tegen de pizzeria liggen... en dat doet me er aan denken dat we daar zeker weer eens moeten reserveren, want die zijn bijzonder lekker! 't Is één keer per week inbegrepen in de all-inclusive, maar je moet op voorhand aan de receptie een tafel boeken! En vooraleer ik Martine uit bed haal, heb ik dus nog aan niet veel anders gedacht dan aan eten en drinken... dat gaat hier weer niet goed komen met mijn tonnage!

Tijdens het uitgebreide ontbijt is er de hernieuwde kennismaking met Mostafa en Abdul en die-met-zijn-puttekes-in-zijn-gezicht en nog een aantal andere vaste kelners die ons in meer of mindere mate herkennen... en we zijn vandaag zo vroeg klaar dat we zelfs een parasol kunnen vast krijgen vlak aan de vlaggetjes!

Gorgonia Beach 2013 2014 kerstvakantie 199.JPG

Er ligt namelijk een koraalrif vlak voor het strand en je mag maar op enkele plaatsen het water in... aan de pier en op twee plekken tussen vlaggetjes!

Ik ben echter niet te houden... na een uurtje liggen wil ik verder op verkenning... eens tot aan het andere hotel wandelen bijvoorbeeld... we laten om 10.00u Gorgonia achter ons en stappen even voorbij onze eigen pier de Egyptische tijdszone in... en de duinen.

IMG_4369.JPG

IMG_4370.JPG

IMG_4371.JPG

Het "multicolore" stelletje reigers zit hier ook nog steeds... verleden jaar zagen we die alle dagen vissen op het rif... en ja hoor de eerste dag al komen we ze weer tegen... een grijze en een witte reiger... 'k weet niet of het een echt koppel is of twee mannetjes of vrouwtjes, maar ze komen in elk geval nog altijd goed overeen!

Na 40 minuten rustig wandelen zijn we in Shams Alam... het hotelletje lag er verleden jaar bijzonder verlaten en wat verkommerd bij, maar er is dit seizoen duidelijk weer volk!

IMG_4386.JPG

De gebouwen kregen een nieuw kleurtje, het watersport- en duikcentrum is weer open en er is mogelijkheid tot volleybal en strandvoetbal en er is zelfs een winkeltje en een bar op het strand...

Verleden jaar lag het er eerder zo bij:

Gorgonia Beach 2013 2014 kerstvakantie 122.JPG

Gorgonia Beach 2013 2014 kerstvakantie 123.JPG

Maar nu is de boel zo te zien overgenomen door een Italiaanse keten "Villaggi Bravo"

IMG_4384.JPG

IMG_4385.JPG

IMG_4372.JPG

We wandelen tot op de pier aan het duikcentrum, waar één boot ligt te wachten op klantjes(?)

IMG_4378.JPG

IMG_4374.JPG

IMG_4376.JPG

IMG_4377.JPG

IMG_4375.JPG

nemen dan een kijkje aan een gloednieuwe shisha-tent

IMG_4379.JPG

IMG_4380.JPG

Ik neem nog een fotootje op het einde van de baai... waar het hotelstrand stopt en de parasols minder populair blijken... hoewel dat voor mij een heel mooi plekje is om te zitten...

IMG_4388.JPG

en tegen 10.15u (plaatselijke tijd) hebben we het daar allemaal wel gezien en vertrekken terug naar Gorgonia.

IMG_4389.JPG

IMG_4390.JPG

IMG_4391.JPG

We zijn ginder dus vertrokken, officieel ietsje later dan toen we hier om 10 uur begonnen aan de wandeling, maar passeren onderweg in de duinen opnieuw de grens tussen de twee tijdszones en een dik half uur later staan we weer bij ons... en hier 't is juist bijna middag... mocht u het allemaal niet meer kunnen volgen, maak u geen zorgen... de meeste toeristen geraken ook niet goed wijs uit die vierde dimensie... maar ik vind het plezant dat je van de ene tijd naar de andere kan wandelen... 't zal wel aan mij liggen... te veel naar Star Trek en andere "science fiction" gekeken, peins ik!

In welke tijd we daar ook zitten, 't is in elk geval hoogste tijd voor frieten en "chicken wings" en dat is geen scifi!

IMG_4393.JPG

IMG_4394.JPG

De rest van die zware eerste dag brengen we intensief door met luieren, wat lezen, mijmerend naar de zee kijken, zonnen, een dutje doen... en tussendoor iets drinken... en een namiddagsnackske gaan halen... en om half zes, als de zon begint onder te gaan, een aperitiefke nemen aan de strandbar... en dan douchen, proper kleren aan en een aperitiefke nemen in de gardenbar... en dan uitgebreid gaan aanschuiven aan de buffetten van het El Wadi restaurant.... en dan een druppel gaan drinken in de Badawia tent... 't zijn moeilijke momenten... die eerste dagen op congé... enige aanpassing is nodig om in het juiste ritme te komen... maar we doen ons best en gaan tevreden en voldaan slapen... moe maar tevreden... en vooral voldaan!

11:58 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

04-01-15

Gorgonia Beach - Marsa Alam

Onder het motto "waarom iets veranderen als het goed is" vertrokken we op 20 december van vorig jaar voor de derde kerstvakantie op rij naar Hotel Gorgonia Beach aan de Rode Zee... eigenlijk wilden we eerlijk gezegd eerst wel iets anders proberen... eens Kerst en Nieuwjaar gaan vieren in een Riu-hotel op Boa Vista, om maar iets te zeggen, maar alle vluchten naar Cabo Verde zaten bomvol in die periode (de crisis slaat ongemeen hard toe, denk ik) en als we dan toch terug naar het ook zo goed als "zonzekere" Egypte wilden, konden we evengoed weer naar hetzelfde als de twee jaar voordien: 't is wat afgelegen maar tof, proper kamers, goed eten en drinken, een puike en vriendelijke service en een mooi strand met huisrif vlak voor de deur... én nog iets goedkoper dan de vorige keer, (met dank aan de zotten van IS en/of onlusten in Cairo en de Sinaï?)... in elk geval... meer moest dat niet zijn!

Wij dus weg... maar eerst was er nog wel toneel! 

IMG_4313.JPG

IMG_4310.JPG

IMG_4311.JPG

IMG_4314.JPG

IMG_4316.JPG

IMG_4318.JPG

IMG_4322.JPG

IMG_4324.JPG

IMG_4327.JPG

IMG_4328.JPG

IMG_4332.JPG

IMG_4342.JPG

Na afloop van mijn première van de Poetspoezen, bij de Toneelvrienden in Evere, gieten we in de bar van de Aula Toots nadien dus rap een laatste Duvel naar binnen en haasten ons dan spoorslags naar huis om valies en handbagage te checken, doen rap een dutje en staan tegen half vijf klaar met bagage te wachten op de taxi...

de rit naar en de check-in op het vliegveld gaan bijzonder vlot en de vlucht is tot mijn niet geringe verbazing op tijd weg... en het gaat onderweg zo vlot vooruit (wind mee?) dat we zelfs iets te rap daar zijn, want boven Port Ghalib - waar de luchthaven van Marsa Alam ligt - is er zo veel inkomende "traffic", dat we een eindje moeten ronddraaien...

Sharm el Sheikh en Taba zijn momenteel dicht - wegens ambrasmakende islamisten en terroristische aanslagen in die buurt en zo - dus alle zonnekloppers en duikers en ander volk dat naar de Rode Zee wil in de winter, wel die moeten allemaal het land binnen via Hurghada of Marsa Alam en de luchthaven van dat laatste dorp is er duidelijk niet op voorzien om meer dan één of twee vliegtuigen tegelijk af te handelen... de tarmac staat bomvol als we landen... en binnen is het een complete heksenketel!

IMG_4348.JPG

IMG_4349.JPG

Er zijn net voor ons vier Duitsers van o.a. Air Berlin en een paar Italiaanse vluchten geland en de hele aankomsthal staat afgeladen vol... rijen dik staan al die Duitsers te duwen en te zweten met stapels handbagage en veel te dikke frakken... en bij de Italianen jengelen de doodvermoeide kinderen en hun stilaan ambetante ouders zich daar dan nog bovenuit.

Wij staren aan de deur eerst een minuutje verbouwereerd naar dat spektakel maar krijgen opdracht om ons te melden aan de stand van Neckermann-België, en die staat helemaal vooraan in de hal, vlak naast de pascontrole!

We wringen ons dus vrolijk langs de zijkant doorheen de dichte drommen wachtenden, ik mompel al vorderend "entschuldigung" en "scuzi" en wijs bij pogingen tot verzet onschuldig en met lichtjes gepijnigde blik naar voren alsof ik het ook niet prettig vind en er ook niks aan kan verhelpen... hetgeen eigenlijk bij nader inzien nog waar is ook... dat laatste toch.

Knipogen

Terwijl ik mij aldus met de handbagage als stormram, een weg baan, met Martine in mijn kielzog geraak ik zonder noemenswaardige strubbelingen tot bij de Neckermann-kerel die onze Visa uitdeelt en die onze ID-kaart grondig vergelijkt met een lijst, onze namen na enig speurwerk vindt en de foto aan de visumkaart niet. We vullen fluks de "entry"-kaart in en schuiven dan direct mee door naar de grenscontrole vijf meter verder naar links... ik schat dat we door dat manoeuver zo ongeveer minstens 300 man voorsteken, maar we trekken ons de priemende blikken in de nek niet echt aan en staan na nog enkele stempels en twee andere controles op precies 17 minuten buiten... mét de valiezen... gezien de situatie binnen is dát een waar huzarenstuk...

IMG_4354.JPG

De wachtende vertegenwoordiger streept de namen aan en wuift ons door naar bus 126... we weten de weg naar de parking... 't is vlak voor de deur en de outdoor cafetaria is een rommelig terras met geen echte toog of bediening, enkel een automaat die alleen lokale munten aanvaard en wie heeft dat al op zak als hij net toekomt... en het publieke toilet... daar wil je als toerist echt niet naartoe... echt niet... geloof me vrij... ik vraag me dus elk jaar af wat die wegwijzer daar staat te doen, maar 't geeft wel direct "couleur locale"     IMG_4355.JPG

 

 

Vorig jaren wachtten hier meestal een bus of vier/vijf en enkele minibusjes... maar dit jaar staat de parking afgeladen vol!

IMG_4356.JPG

IMG_4350.JPG

IMG_4351.JPG

Zelfs de politie is duidelijk zichtbaar aanwezig met enkele pick-ups... en militairen staan hier en daar te kijken... ik voel me direct veilig... denk ik toch...

 

Na enig speurwerk ontdekken we bus 126 van Blue Sky...

IMG_4352.JPG

We zijn bij de eersten van onze groep die buiten zijn geraakt en de chauffeur staat te popelen om bagage in te laden... hij zwiert onze koffers in zijn vooronder en klampt me dan direct aan om geld te wisselen... "change for 10 euro?"

Ik heb toevallig een briefje van tien op zak en krijg een in aluminiumfolie gerold hoopje munten in de plaats... "You check!" straalt hij al ja knikkend en moffelt mijn - nu zijn - briefje handig weg... ik rol het worstje open en tel de munten om te constateren dat er maar negen euro en half kleingeld in zit... ik bekijk hem vragend, maar hij knikt voldaan "OK"... ofwel kan de mens niet tellen ofwel ben ik hier voor een halve euro in de zak gezet... en met de glimlach... we zijn nog geen vijf minuten buiten... dat belooft!

Ik besluit om die halve euro straks af te trekken van de fooi die we normaal geven... juist is juist... en daarbij... 't is crisis voor alleman!

Onschuldig    

Ieder voordeel heb zijn nadeel: als je de eerste buiten bent moet je daar ook wel het langst wachten... maar we staan liever in het zonnetje rustig te kijken (25 graden, beetje wind en stralend blauwe hemel) dan in een overvolle aankomsthal vol Duitsers... na een dik half uur is de laatste van onze bus ook door de menigte gesparteld en vertrekken we voor een rit van een dikke 100 km naar het zuiden... met tussenstops in de Hilton Nubian Resort... aan zowat de enige rotonde die de streek rijk is

IMG_4358.JPG

IMG_4359.JPG

 

en even verder zetten we nog een hoop volk af in de Sentido Kahramana Park...

We blijven uiteindelijk met twee koppels over voor onze Gorgonia... 't gaat dus niet druk zijn aan de balie!

Het is half vier als we toekomen... eigenlijk half vijf Egyptische tijd en half zes Gorgonia tijd... de klok loopt hier een uur voor op de rest van Egypte... dat geeft een uur meer zon in de namiddag!

We krijgen een bandje om... een zilver in de plaats van een blauw: als vaste klant krijg je andere kleurtjes afhankelijk van het aantal congés dat je hier doorbracht... vanaf drie is 't zilver, vanaf vijf goud en vanaf tien beurten doen ze je een zwart bandje om...

IMG_4473.JPG

IMG_4430.JPG

 

't is ondertussen dus hoogste tijd om aan een aperitief te beginnen en terwijl onze valiezen naar kamer 1078 worden gebracht (in dezelfde blok als verleden winter, maar twee kamers verder) trekken we naar de poolbar om proefondervindelijk vast te stellen of de gin-tonic-with-ice nog steeds hetzelfde smaakt in die plastieken pottekes... en ja hoor... 't is net of we nooit zijn weg geweest... de drank smaakt hetzelfde de bar en het zwembad komen direct bekend voor... kortom de sfeer en het weer zijn goed! de vakantie kan beginnen!

IMG_4466.JPG

't is bijna donker als we naar de kamer trekken om uit te pakken... krek dezelfde als verleden jaar, maar twee deuren verder... en tegenwoordig hebben ze zelfs BVN op TV... we kunnen dus naar de Hollandse versie van de Slimste Mens kijken... en naar Blokken en Thuis... alsof we dáár zaten op te wachten!

     

18:09 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Goede voornemens voor 2015

Er lag waarschijnlijk niet al te veel volk wakker van, maar de laatste maanden was het razend windstil op mijnen blog hier... te weinig tijd wegens bezig met van alles en nog wat zoals een weekje Diada in Barcelona met de VVB, een weekendje citytrip met de madam naar "Flanders Fields", heen en weer rijden met ouders naar klinieken voor (goed gelukte) operatieve ingrepen, een koppel lopende regies van theaterproducties... (begin van) opruim van mijn rommelkelder, aankoop van stapels strips (die allemaal gelezen en gecatalogeerd dienden)... daarbovenop bijzonder geringe ambitie om via dit medium veel zever te verkondigen... lichtjes uitgeblust en inspiratieloos... een titselke gefrustreerd omwille van niet nader te noemen situaties... hardnekkige en vooral aanslepende "writersblock"... kortom er waren verschillende redenen en oorzaken en het kwam er dus niet meer van... een trimester lang!

Maar zie... twee weken in de Egyptische zon hebben mij weer goesting doen krijgen in het produceren van (dagdagelijkse?) schrijfsels en gezien een nieuwe jaar traditioneel betekent dat een mens goede voornemens neemt en het volgen van dieet mij nogal onnozel - en voor al onzinnig - voorkomt, vooral vlak na twee weken intensief lampetten en feesten in een magnifiek all-inclusive hotel, gaan we vanaf nu dus terug trachten om - met regelmaat van de klok - zinnige en andere praat te verkondigen... ik weet wel nog niet of het een klok gaat worden die sowieso luidkeels alle uren en kwartieren slaat... of eerder eentje dat tussendoor een klein digitaal piepje geeft... maar om te beginnen gaan we al eens de volgende dagen vertellen over onze congé aan de Rode Zee... of ge nu vaste lezer waart (zijt) of toevallig passerende surfer... 't is maar dat ge het weet dat het vooral over zon, zee, strand, niksdoen en eten en drinken gaat gaan!  

IMG_4561.JPG

Ha ja... en voor ik het vergeet... allemaal een heel gelukkige Nieuwjaar van ons allebei en maak er een fijn, plezant en vooral gezond 2015 van! 

15:55 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-09-14

Dan zullen we dansen, zeven dagen lang, dan zullen we dansen...

BnB 2014 532.JPG

BnB 2014 531.JPG

BnB 2014 297.JPG

BnB 2014 296.JPG

BnB 2014 435.JPG

BnB 2014 424.JPG

Onze thuisbasis voor de tweede week ligt zoals gezegd op een boogscheut van de Ventoux, even buiten Mollans-sur-Ouvèze. Sinds zowat een decennium vertroetelen Ann en Jo hun gasten in hun chambres d'hôtes "Le Lit Qui Danse", een mooie Provençaalse villa met 4 gastenkamers en een gîte, een prachtige tuin met verschillende terrasjes tussen het groen in de schaduw, visvijvertjes vol koi's en ander kleiner gespartel, een zwembad van volwassen afmetingen, een zonneterras en bar met frigo en self-service én bedden... bedden van allerlei model en afmetingen... alwaar de zonnekloppende toerist indien nodig verkoeling kan zoeken, een dutje doen, wat liggen mijmeren of lezen of zijn roes uitslapen of gewoon genieten van het bijzonder fraaie uitzicht op de wijngaarden vlakbij, het dorp en de heuvels in de verte en vooral... van het zicht op de witte top van de mythische Mont Ventoux.  

BnB 2014 429.JPG

BnB 2014 294.JPG

BnB 2014 293.JPG

BnB 2014 421.JPG

BnB 2014 406.JPG

Onze kamer heet "Jazz"... 't is de eerste van het rijtje want ze ligt het dichtste bij het grote gemeenschappelijke terras en bij de bar en het zwembad en 't is ook die waar Fredje in slaapt tijdens zijn jaarlijkse wekenlange knutsel-, schilder- en hoveniersessie in de lente. We voelen er ons dus direct al een beetje thuis.

BnB 2014 324.JPG

BnB 2014 322.JPG

BnB 2014 323.JPG

't is een leuke, mooie kamer... een beetje vurig... met achterin een badkamer met toilet en douche... deze keer niet achter een gordijn maar een echte deur.

We hebben ook een salonnetje - tafel en twee zeteltjes - en een frigo met goed gevulde minibar en er hangt zelfs een echte trompet aan de muur, waar ik wijselijk met mijn pikkelen afblijf!

Iedere kamer heeft zijn eigen terrasje voor de deur met droogrek en tafel en stoelen... kortom, we zitten hier perfect en voelen ons direct helemaal Jazzy!

BnB 2014 325.JPG

Je kan hier een hele dag probleemloos bomvol krijgen met bijvoorbeeld luieren, lezen, zwemmen, aan de bar wat onwillig staan poseren voor de foto en andere interessante zomerse bezigheden... wat we de eerste dag ook doen... en 's avonds dan picknicken op je eigen terrasje...     

BnB 2014 290.JPG 

BnB 2014 320.JPG

BnB 2014 321.JPG

Maar drie keer in de week kruipt Ann achter haar kookpotten en schotelt haar gasten dan 's avonds een exquis dineetje voor... drie gangen, geserveerd aan de lange tafel... maar eerst en vooral een dik uur lang uitgebreid aperitieven... in de tuin... met een hele verzameling gevarieerde en vooral ongelooflijk lekkere warme en koude hapjes...

BnB 2014 433.JPG

BnB 2014 298.JPG

BnB 2014 299.JPG

We zitten telkens ruim op tijd fris gewassen en gekleed klaar voor de festiviteiten want het zijn elke keer opnieuw culinaire hoogtepunten van de veel te korte week... en wreed gezellige op de koop toe!

BnB 2014 436.JPG

BnB 2014 437.JPG

BnB 2014 398.JPG

BnB 2014 301.JPG

BnB 2014 302.JPG

Ik verdeel mijn tijd telkens zo ergonomisch mogelijk tussen het degusteren van een paar glazen ijsgekoelde Suze en het proeven van zoveel mogelijk hapjes en trek tussendoor ook al wel eens wat sfeerbeelden of vereeuwig - zoals ik dikwijls pleeg te doen - gewoon mijn taloor!

BnB 2014 391.JPG

BnB 2014 392.JPG

BnB 2014 438.JPG

BnB 2014 439.JPG

BnB 2014 440.JPG

BnB 2014 441.JPG

BnB 2014 442.JPG

BnB 2014 397.JPG

BnB 2014 395.JPG

BnB 2014 396.JPG

De liefde van de man gaat door de maag... zeggen ze... 't is dus sterker dan mezelf maar ik geraak op dergelijke momenten zo vervuld van culinaire voldoening, dat enkel een dikke kus aan de kokkin kan weergeven in welke graad van verheven degustatieve tevredenheid ik verkeer... en dan zijn we op dat eigenste ogenblik nog allengs niet begonnen aan het voorgerecht! 

Lachen

BnB 2014 393.JPG

BnB 2014 394.JPG

Want na de Suze en de chips, toastjes met pesto of rilette of vissla, waanzinnig lekkere zwarte gerimpelde olijven, minipizzas, kokkels, kikkerbilletjes, ansjovis of andere lekkernijen verhuizen we naar het terras waar het feestje verdergaat... terwijl de zon langzaam ondergaat en er soms al eens een rare wolk rond de Ventoux komt gedreven!

BnB 2014 443.JPG

BnB 2014 303.JPG

BnB 2014 305.JPG

BnB 2014 304.JPG

We wisselen wel telkens van kant: ik bedoel dat ik de ene dag in de richting van de keuken zit en de andere dag met zicht op het zwembad, maar het diner is in beide gevallen even lekker... echt lekker en de zitrichting heeft ook geen merkelijke invloed op de fles wijn die we bestellen: 't is Martinneke die kiest! 

BnB 2014 400.JPG

BnB 2014 401.JPG

BnB 2014 403.JPG

BnB 2014 404.JPG

BnB 2014 446.JPG

BnB 2014 448.JPG

BnB 2014 453.JPG

BnB 2014 451.JPG

BnB 2014 455.JPG

na het diner zakken de gasten af naar de bar, waar een koffie wordt geschonken... of ook al wel eens iets anders...

BnB 2014 456.JPG

BnB 2014 457.JPG

Kortom... 't is aan de ene kant wreed spijtig dat die "tables d'hôtes" maar drie keer per week wordt aangeboden... maar aan de andere kant is het een chance dat ze máár drie avonden per week wordt aangeboden... het zou anders helemaal niet goed komen met mijn tonnage!

's morgens wordt het ontbijt eveneens geserveerd aan die lange tafel... vlak naast ons, we moeten enkel het poortje door.

BnB 2014 524.JPG

Ik ben meestal voor zeven uur wakker en op en pleeg dan mijn dagelijkse vroege zwemmeke: ik duik graag voor het ontbijt al eens in het water... lekker fris en ge zijt direct goed wakker en hongerig en uw eten smaakt dus nog beter... hoewel dat bij mij eigenlijk altijd wel een beetje het geval is!

BnB 2014 527.JPG

BnB 2014 526.JPG

BnB 2014 528.JPG

BnB 2014 533.JPG

Le Lit Qui Danse ligt in vogelvlucht op 1500 meter van het centrum van Mollans-sur-Ouvèze... en langs de baan eigenlijk ook, want je kan zo goed als recht op recht er naar toe wandelen, want de haarspeld beneden aan Le Moustier kan je te voet afsnijden langs een paadje.

BnB 2014 289.JPG

BnB 2014 407.JPG

Na 20 minuten wandelen - waarbij het eerste deel over een rustige veldweg - sta je in het dorp aan de fontein en wasplaats en even verder aan de brug...

'k heb mijn kodakske niet bij, als we de eerste keer tot daar wandelen, maar de foto's van verleden jaar kunnen nog perfect dienen: er zijn ondertussen geen ingrijpende verbouwingen gebeurd... het ziet er nog steeds even stemmig uit.  

campertrip 2013 1098.JPG

campertrip 2013 1099.JPG

campertrip 2013 1104.JPG

Dit jaar kan je toevallig op de donderdag dat wij er zijn ook deelnemen aan zomerse feestelijkheden, het hele dorp wordt ingepalmd door tafels en stoelen, er staat een pizzakraam en de plaatselijke middenstand houdt een grote mosselsouper...

BnB 2014 415.JPG

BnB 2014 414.JPG

BnB 2014 413.JPG

BnB 2014 411.JPG

Het hoofdstraatje richting Faucon is vakkundig en hermetisch afgesloten voor alle verkeer, 't is te zeggen, ze hebben de tafels en stolen gewoon over de hele breedte gezet en in de Rue Faubourg - de andere richting - kan nog net één auto door, als de mensen aan de eerste tafels hun voeten intrekken, maar dat wil daarom niet zeggen dat ze het dorp verkeersvrij hebben gemaakt. Vanaf de brug mag je nog steeds vrolijk en onbekommerd het centrum in om je daar dan muurvast te rijden. Als de plaatselijke grapjas van dienst... een lichtjes beschonken en wat verweerde 75-plusser met zo een autootje-zonder-rijbewijs zich dan nog vlak in de enige doorgang parkeert, om zich vervolgens wat onvast aan de toog te installeren, is de chaos niet meer te overzien. Wij hebben niet gereserveerd voor de mosselen-friet, maar mogen ons toch aan een tafeltje zetten "en attendent que les gens arrivent", kijken de ogen uit en amuseren ons kostelijk... en de perfect geschonken en ijskoude Witte van Hoegaarden maakt mijn geluk compleet.

BnB 2014 412.JPG

BnB 2014 410.JPG

We wisten trouwens op voorhand dat je diende te reserveren voor de mosselen maar hebben verzuimd om het te doen en na een tiental minuten bekruipt me de goesting om toch eens te checken wat we gaan missen!  

BnB 2014 408.JPG

En bij nader inzien ben ik er precies niet rouwig om... om het feit dat we geen mosselen friet gaan kunnen degusteren tegen de zeer democratische prijs van 12€, bedoel ik... de frietjes zien er redelijk doenbaar uit en worden geserveerd in een zacht plastieken bakje en de mosselen... wel... hoe zal ik het zeggen... ze hebben hier een iets andere visie op het bereiden van schaaldieren dan in Vlaanderen: bij ons worden ze "a-la-minute" gekookt en opgediend in een deftig kastrolleke met deksel... hier koken ze het hele zwik tegelijk... en goed op voorhand... de open mosselen liggen vervolgens uren(?) te sudderen in grote pannen en als iemand een portie wil, roert de brave mens met het klakske eerst wat in de pan (niet met zijn klakske maar met een grote schuimspaan) en schept dan van vanonderen uit de pan een handvol mossels in een plastieken kommeke... en 't is zeker geen kilo 300, zoals bij ons de norm is... eerder een half kilootje zo te zien...   

BnB 2014 409.JPG

Ik bestudeer uitgebreid de hele procedure, popel om te vragen of ik er eentje mag proeven... maar doe het bij nader inzien toch liever niet... mosselen zijn weliswaar weekdieren en we zijn donderdag... met die timing zit het dus wel goed, maar volgens mij moeten die beestjes op deze manier klaargemaakt zowat caoutchouc zijn.     

We versassen rond een uur of zeven naar de andere kant van de brug, waar we ons op een hoek neervlijen op het terrasje van "Restaurant Café Des Sports", het ziet er van buiten niet uit, maar 't blijkt een propere bedoening en ze serveren er best lekker eten... zo een beetje met "Aziatische toets"!

BnB 2014 416.JPG

BnB 2014 417.JPG

In het pikdonker geraken we na ons diner toch nog redelijk vlot weer tot aan onze chambres-d'hôtes, overwegen nog even om een nachtelijk plonske te doen, maar besluiten dan toch maar om de dag af te sluiten met een goed glas wijn. 

BnB 2014 402.JPG

BnB 2014 419.JPG

 

Je kan niet alleen naar Mollans wandelen, maar ook verder weg op verkenning in de streek, maar dan moet je wel de fiets nemen, zoals sommige fanaten... of de cabrio... zoals een meer "resonabele" mens!

Stoer

Eén van de leuke bestemmingen is bijvoorbeeld Vaison-la-Romaine, waar het op dinsdag markt is en het hele stadje overspoeld wordt door toeristen!

In 1992 werd het ook overspoeld... door de Ouvèze die na een heel heftige stortbui veranderde in een alles verwoestende stroom...  er vielen 37 doden en er was voor honderden miljoenen schade, maar de Romeinse brug hield stand!   


Volgens mij parkeer je best in de buurt van de kathedraal, 't daar zijn rustige straten en je bent op nog geen 10 minuten op de markt en kan eerst een kijkje nemen in de kathedraal en even verder heb je mooi uitzicht op de opgravingen! 

BnB 2014 308.JPG

BnB 2014 306.JPG

BnB 2014 307.JPG

BnB 2014 309.JPG

Die kerk staat trouwens precies ook op oud een veel ouder Romeins bouwsel, of anders hebben ze stukken van ruïnes gebruikt voor de funderingen.

BnB 2014 310.JPG

BnB 2014 311.JPG

BnB 2014 317.JPG 

BnB 2014 312.JPG

Als je de markt volgt op de Avenue Charles de Gaulle, kom je uit aan die stevige Romeinse brug, waaronder de Ouvèze kalmpjes kabbelt.

BnB 2014 315.JPG

Maar het stokoude bouwwerk krijgt het op zo een marktdag wel zwaar te verduren van automobilisten, die absoluut zo dicht mogelijk bij de kraampjes willen parkeren en zeker geen voorrang wensen te geven aan al die verdomde tegenliggers!

BnB 2014 314.JPG

BnB 2014 313.JPG

Boven op de brug zijn we getuige van een soort verkeersinfarct, iedereen staat in de weg van de andere en geeft geen duimbreed toe... en het duurt tot één of andere toerist (een flic op congé?) er zich mee bemoeit en er na veel gewijs en gewuif er in slaagt de knoop te ontwarren.   

BnB 2014 316.JPG

Je kan - als er verkeerstechnisch niks meer te beleven valt - best tot op de Place Montfort wandelen, daar zijn er verschillende cafés en restaurants en heb je het meeste kans om een zitje te bemachtigen.

Ze schenken er zelfs bieren van bij ons, zoals Duvel en Maredsous... maar dat weiger ik categoriek te bestellen, ik rij geen 1000 kilometer ver naar het zuiden om daar dan iets te pakken dat ze bij ons ook hebben.   

BnB 2014 318.JPG

Het Provencaalse Bière des Cigales kost voor een halve liter zowat even veel als een La Chouffe of Duvel... het is een grote plas en 't is goed fris... maar daarmee is dan ook alles gezegd... misschien toch maar mijn mening herzien!     

Er is in de streek natuurlijk ook wel wat anders te doen dan op markten rondlopen en pinten drinken... je kan bijvoorbeeld een mooie tocht maken helemaal rond de "Dentelles de Montmirail" en halfweg de rit eens stoppen en er dan zelfs te voet naartoe klimmen.

Die Dentelles de Montmirail is een heel speciaal gevormd rotsmassief met smalle uitstekende rotspieken die uitsteken bovenop de kam van de heuvels. Het ligt 17 km ten oosten van de top van de Ventoux. Volgens de reisgids vertrek je best in Crestet en bol je dan in wijzerzin helemaal rond het massief langs Malaucène, Suzette, Beaumes-de-Venise, Vacqueyras tot in Gigondas, waar je met de auto langs een (wreed slecht) wegeltje tot op de Col du Cayron kan geraken waar een parking is.

BnB 2014 328.JPG

BnB 2014 327.JPG

BnB 2014 329.JPG

BnB 2014 332.JPG

In Gigondas kan je een terrasje doen en wijn proeven bij de lokale producenten... of gewoon ook even stoppen om water kopen, als je vergeten bent om dat mee te brengen.

BnB 2014 331.JPG

BnB 2014 330.JPG

Er is een grote parking aan les Florets, op 300 meter hoogte, maar je ook verder omhoog langs een zoals gezegd wreed slecht pad, nog 700 meter verder en 100 hoger, tot op de laatste parking. Je weet dan gelijk of je banden en vering nog helemaal in orde zijn!

BnB 2014 333.JPG

BnB 2014 334.JPG

en van daar begint de klim naar de rotsformatie op de kam... een paadje loodrecht omhoog door een bos... de voet van de rotsen ligt 150 meter hoger!

BnB 2014 335.JPG

BnB 2014 336.JPG

BnB 2014 337.JPG

BnB 2014 338.JPG

BnB 2014 339.JPG

BnB 2014 342.JPG

BnB 2014 340.JPG

BnB 2014 341.JPG

Een half uur later sta je boven... bezweet en redelijk uit de adem... maar het uitzicht is de moeite waard!

BnB 2014 344.JPG

BnB 2014 345.JPG

Je kan dan naar de andere kant doorsteken en een wandeling van 6 km maken, helemaal rond de top en door de vallei erachter, of een kortere trip doen van 2 km, langs de noordkant tot op het einde van de pieken, daar naar beneden en langs een baantje terug naar de parking.

Wij opteren voor die laatste versie, de korte, en volgen 750 meter ver een paadje dat bovenop de kam vlak onder de rotsen kronkelt tot bijna boven op de meest oostelijke piek.

BnB 2014 346.JPG

BnB 2014 348.JPG

BnB 2014 347.JPG

BnB 2014 349.JPG

BnB 2014 350.JPG

BnB 2014 351.JPG

BnB 2014 352.JPG

BnB 2014 353.JPG

BnB 2014 355.JPG

BnB 2014 358.JPG

BnB 2014 359.JPG

BnB 2014 360.JPG

BnB 2014 361.JPG

BnB 2014 362.JPG

BnB 2014 357.JPG

wij doen er precies een uur over om die 750 meter langs een soms wel heel virtueel paadje op en af te klauteren... Maar dat kan waarschijnlijk rapper... als je een beter conditie hebt... de afdaling langs een vrij kale helling gaat een stuk vlotter... daar is het pad ook veel zichtbaarder aanwezig.  

BnB 2014 364.JPG

BnB 2014 363.JPG

BnB 2014 366.JPG

BnB 2014 367.JPG

BnB 2014 368.JPG

Je kan aan de andere kant weer een bergje op naar een panoramapunt, maar dat hoeft voor ons niet meer... om half één zitten we beneden op een bank uit te blazen en besluiten vanaf daar de grindweg naar de parking te nemen, zonder verdere omwegen of bijkomende klimmetjes

BnB 2014 369.JPG

BnB 2014 371.JPG

BnB 2014 372.JPG

BnB 2014 373.JPG

Om precies één uur staan we weer aan de auto en rijden even later heel voorzichtig het baantje af tot op de verharde weg...

BnB 2014 374.JPG

BnB 2014 375.JPG

Na Gigondas kan je verder het massief rond volgen langs velden en vooral wijngaarden en kom je vanzelf in Séguret. Nu ja, je moet wel de zijweg inslaan naar het dorp, maar het ligt al van in de verte stemmig tegen een heuvel te liggen.

BnB 2014 377.JPG

Het is een leuk Provençaals en ook nog een beetje middeleeuws dorpje... stemmige straatjes, een mooie fontein, een paar winkeltjes, een ijssalon met veel te weinig plaats op het terras en ruim onvoldoende horecagelegenheden.

BnB 2014 379.JPG

BnB 2014 380.JPG

BnB 2014 381.JPG

BnB 2014 383.JPG

BnB 2014 384.JPG

BnB 2014 385.JPG

We drentelen een half uurtje door de straten, met Martine op kop, zoeken ons in het zweet naar een café of bar, vinden uiteindelijk een restaurant met bomvol terras maar geraken toch binnen aan een drankje... besluit, 't is een schoon middeleeuws dorp, maar ze zitten hier - om in de sfeer te blijven peins ik -  nog een paar eeuwen achter op gebied van toeristische infrastructuur... ge moogt in elk geval niet plat op de middag proberen aan eten te geraken of anders hebben wij de rest van de horecazaken gewoon niet gevonden... dat kan ook... maar toch...

De parkings - er zijn er een stuk of vijf - liggen iets buiten het dorp, zijn gratis en staan bijlange niet vol... hoe het dan moet met het eten als het hier echt héél druk is... dat vraag ik me af... boterhammen meebrengen?

Van Séguret is het maar een goeie 20 km meer tot in Mollans en Vaison heb je al gezien als je naar de markt bent geweest. Een dik half uur later sta je weer aan Le Lit Qui Danse en daar kan je - als je boodschappen hebt gedaan en er nog iets over is in de frigo - bij thuiskomst een stukje smikkelen op je eigen terrasje... en daarna een frisse duik nemen in het zwembad en je dan afkappen in een ligzetel... of op een bedje in de tuin... om te bekomen van de inspanningen van de beklimming der Dentelles. 

BnB 2014 386.JPG

BnB 2014 291.JPG

En nadien ben je in de late namiddag - desgewenst - bevoorrechte getuige van het dagelijks ritueel van het voederen der vissen... deze delicate taak wordt bij voorkeur toevertrouwd aan de jongste gasten, die zich uitermate plichtbewust kwijten van hun taak!

BnB 2014 387.JPG

BnB 2014 389.JPG

BnB 2014 390.JPG

BnB 2014 430.JPG

BnB 2014 431.JPG

BnB 2014 434.JPG

BnB 2014 388.JPG

Martinneke stond er bij, keek er naar en zag dat het goed was... en 't moet gezegd... de vissen hebben deze zomer géén honger geleden... net als wij!

Maar afgezien van delicieuze spijzen geserveerd door Ann op zelfgemaakte teljoren, verstrekt het koppel ook nog andere diensten aan de gasten: je kan onder deskundige leiding van Jo bijvoorbeeld gaan fietsen of hij geeft goeie raad in verband met uitstappen en trektochten en bezienswaardigheden in nabije of verre omgeving... het rijden met fietsen lieten wij bewust links liggen... wegens te dik, te povere fietsconditie en vooral het ter plaatse ontberen van een eigen fiets... maar we kochten wel een schitterend fietsbloeske - ontworpen door Ann - dat nu thuis in de schuif ligt te wachten op... nu ja... voorlopig is 't op Godot, want fietsen zit er momenteel niet in... de voorbereidingen voor volgende week nemen te veel tijd in beslag, want zaterdag vertrekken we met een paar vrienden van de Vlaamse Volksbeweging naar Barcelona om deel te nemen aan de "Diada" en bijhorende feestelijkheden... maar we wijken af!

Een uitstap die ik absoluut niet wil missen is de Gorges de la Nesque, de tunnels zijn op sommige plaatsen te laag en smal voor een zwerfwagen, daar zijn we dus vorige jaren niet kunnen passeren. En als we dan toch bezig zijn, wil ik gelijk nog eens een keer de berg over ook!

Je start in Mollans en neemt daar de weg die langs de flank van de vallei van de Toulourenc loopt...

BnB 2014 458.JPG

BnB 2014 461.JPG

BnB 2014 462.JPG

BnB 2014 463.JPG

Na 15 km kom je voorbij het dorpje Brantes, dat hoog tegen een bergwand ligt geplakt

BnB 2014 465.JPG

en nog tien km verderop arriveer je dan in Montbrun-les-Bains

BnB 2014 466.JPG

waar het - toevallig - markt is... boerenmarkt!

BnB 2014 467.JPG

BnB 2014 468.JPG

Je kan er een terrasje doen, maar je dient in sommige zaken rekening te houden met zeer volwassen wachttijden: wij vinden een plaatsje op het terras van een soort macrobiotische sapjesbar, gerund door een paar zwaar getatoeëerde hippiedames, waarvan de uiterste versheidsdatum duidelijk al even is overschreden.

Hun sapjes zijn echter kakelvers, want het fruit wordt "a-la-minute" ter plekke geschild en geperst... maar wel tegen een héél héél héél gezapig tempo... ik bestel een gemengd fruitsapje en een soort milkshake, de dame verdwijnt fluks naar binnen en wij wachten... en wachten... en wachten... en ondertussen komt er volk toe, dat ook iets bestelt... en wacht... en soms weer verdwijnt zonder te hebben gedronken...

en wij doen een praatje met de andere wachtende aan de tafel naast ons, die uitleggen dat ze hier altijd al niet van de rapsten zijn, ook als er geen markt is, maar dat ze nu werkelijk een "coup-de-feu" hebben... en we lachen allemaal hartelijk om de situatie en heel af en toe komt de - overigens heel vriendelijke - ouwe hippiemadam met een vol glas buiten... soms zelfs met twee tegelijk... voor andere tafels... na 50 minuten is het plots toch aan ons...

Ik pols haar over de mogelijkheid om de rekening dadelijk te vereffenen, want we zijn bang dat we anders weer wat gaan moeten wachten en we willen vandaag nog ergens naartoe!

Ze begrijpt me volkomen zegt ze, maar ze kent de prijs niet precies, dus moet eerst binnen even checken... ik loer wat verbouwereerd naar de menukaart op tafel, waar de prijzen óók op staan, maar een later is ze er al weer en ontvangt mijn centen en legt omstandig uit dat het allemaal wat tijd in beslag neemt, omdat elke tafel apart wordt afgehandeld en er telkens nieuw vers fruit dient geschild en in stukjes gesneden en geperst of -mixt in de blender en zo...

Wij zeggen dat we het volkomen begrijpen, slagen er in om te betalen en genieten dan van ons drankje en 't moet gezegd ... 't is vers, fris en lekker... echt lekker!

BnB 2014 469.JPG

met al dat sapgedoe is het kwart voor twaalf als we in Montbrun vertrekken... BnB 2014 471.JPG

We rijden door Sault, vergeten onderweg foto's te nemen van de lavendelvelden en staan na een half uur aan het begin van de Gorges...

BnB 2014 472.JPG

BnB 2014 473.JPG

BnB 2014 474.JPG

Het landschap is schitterend, veel plaats om veilig te stoppen is er niet echt... maar na een paar kilometer kom je aan een panorama met redelijk wat parking... en een heel speciale bezoeker

BnB 2014 485.JPG

BnB 2014 486.JPG

BnB 2014 478.JPG

BnB 2014 475.JPG

BnB 2014 477.JPG

BnB 2014 484.JPG

BnB 2014 481.JPG

Een volwassen everzwijn ligt te soezen in het zonnetje en heeft hier blijkbaar zijn vaste stek, volgens een madam uit de buurt is het redelijk tam en doet het niks als het je kent... ik ken het niet, wens dat eigenlijk zo te houden en kom dan ook niet te dicht... wel een mooi beestje... het ontbreekt een stukje poot, maar gemarineerd in rode wijn en geserveerd met kastanjepuree, witloof en kroketten zou het het middelpunt van een feestje kunnen wezen!

Tong uitsteken

De rest van de Gorges de la Nesque komen we geen ever of andere zwijnen meer tegen, wel een groepje ezels op moto's en zelfs nadien nog enkel op velo's, die denken dat in scherpe bochten de witte lijnen op de baan enkel dienen ter versiering van het wegdek.

BnB 2014 487.JPG

BnB 2014 488.JPG

BnB 2014 489.JPG

Maar we geraken zonder moeite overal onder en door, doen een terrasje in Villes-Sur-Auzon en vatten dan de klim aan naar de top van de Ventoux.

BnB 2014 491.JPG

Ik weet niet welke tijd de gemiddeld goed getrainde wielertoerist zet op het traject van Bédoin naar boven, maar wij staan op iets minder dan een half uur boven... met een 308CC 1600 HDi van 115 pk... en 't had nog veel rapper gekund, als de weg niet vol zwalpende fietsers had gezeten en die stomme Duitse met haar ouwe VW-camionette mij direct had laten voorbijsteken in de plaats van mij op te houden, de eerste anderhalve kilometer na de Chalet Reynard!

BnB 2014 492.JPG

BnB 2014 493.JPG

BnB 2014 494.JPG

BnB 2014 496.JPG

Op het laatste stuk ligt de weg echter helemaal vrij, geef ik verkwistend gas en vlieg voorbij schapen en door bochten, kom met een brede glimlach boven en kan daar mijn banden even laten afkoelen in een plas... of ze zitten met een lek, of 't heeft hier precies geregend, maar dat zal ons een zorg wezen. We staan er... boven op de Mont Ventoux!

BnB 2014 497.JPG

BnB 2014 500.JPG

BnB 2014 501.JPG

BnB 2014 502.JPG

BnB 2014 504.JPG

BnB 2014 503.JPG

We genieten een tijdje van het uitzicht, bestuderen de vallei van de Toulourenc, waar we vanochtend zijn doorgereden en stappen dan weer in om af te dalen naar Malaucène...

BnB 2014 505.JPG

BnB 2014 508.JPG

BnB 2014 507.JPG

Ik ben nadien geweldig tevreden van mezelf... 'k heb nu de berg beklommen als passagier op de achterbank van een Opel Rekord (heel lang geleden in de jaren 60 met mijn ouders), al twee keer met een zwerfwagen en nu met de cabrio... met de moto, dát zou nog fijn zijn... en met de fiets... dat laat ik best aan anderen over... peins ik!       

Behalve bergen op en af rijden en zo kan je ook meer fysieke tochtjes maken: de Gorges de Toulourenc liggen op een paar kilometer van de "Lit Qui Danse" en je kan te voet vanaf Veaux door die kloof wandelen...

Martine ziet het niet zitten, maar Luk, een kennis die toevallig op bezoek is, wel en samen vatten we de tocht aan... omdat ik niet zeker ben dat mijn digitaal fototoestelletje deze expeditie zou overleven, neem ik het niet mee... spijtig, want het was wel te doen geweest... de enige foto die we dus hebben is er eentje van nadien... bij het bekomen van de doorstane "ontberingen"

BnB 2014 427.JPG

en mijn koraalsloefkes - verleden winter in Egypte gekocht - blijken geen ideaal schoeisel en zijn nadien zo goed als rijp voor de vuilbak...

BnB 2014 426.JPG

Voor schoen en sandaal minder sletige sportactiviteiten worden echter ook georganiseerd: je kan pingpongen of vogelpikken, maar het plezantste is als de hele bende gasten - onder impuls en deskundige leiding van Luk - meedoet aan een petanquetornooi!

BnB 2014 509.JPG

BnB 2014 512.JPG

BnB 2014 515.JPG

BnB 2014 510.JPG

BnB 2014 511.JPG

BnB 2014 514.JPG

BnB 2014 517.JPG

BnB 2014 518.JPG

BnB 2014 519.JPG

BnB 2014 516.JPG

De strijd was lang, hard, dorstig, op het scherp van de snee maar fair en wie er uiteindelijk gewonnen heeft... tja... dat heeft eigenlijk géén belang!

Een week gaat in Le Lit Qui Danse (te) snel voorbij en zonder dat je het goed beseft moet je alweer inpakken... de laatste avond kan je bijvoorbeeld afsluiten in een restaurantje in de omgeving... wij hebben Fredje beloofd dag te gaan zeggen bij zijn vrienden en trekken dus naar het terras van la Loupiotte in Le Crestet, verleden jaar mochten we daar met de camper op de parking blijven slapen na een zwaar avondje... dit jaar moet ik nog rijden... maar dat kan de pret niet bederven...

BnB 2014 520.JPG

BnB 2014 521.JPG

Vissoep met croutons, entrecôte en sorbet... een Suze vooraf en één glaasje wijn... en nadien komen we allengs geen politiecontrole tegen...

Zondagochtend is het dan zo ver... voor dag en dauw op... géén zwemmeke, want mijn zwembroek is al ingepakt, maar een toertje door de tuin in de opkomende zon... 

BnB 2014 422.JPG

samen voor de laatste keer ontbijten, dag zeggen tegen de vroege vertrekkers, een kijkje nemen in die andere kamer en dan een laatste blik op ons terras en kamertje... en het zit er op!

BnB 2014 534.JPG

BnB 2014 530.JPG

BnB 2014 535.JPG

We geven een hand aan Jo en zoenen Ann en zeggen dag tegen de anderen, wensen iedereen een goede terugreis en zijn vertrokken... in twee dagen terug naar huis met tussenstop in dezelfde B&B in de Jura als bij het komen... en van komen gesproken... hier komen we zeker weer... zeker weten!

        

16:50 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |