02-08-16

hierzie... weer "on line"... 't is lang geleden dat ik nog goesting had om te bloggen, maar nu heb ik eindelijk weer iets te vertellen... denk ik toch!

We gaan geen uitleg geven over het hoe en waarom van al die maanden stilte op het "blogfront", want dat zou ons te ver leiden, maar direct beginnen met ons reisverslag van de cruise naar de Noorse fjorden en de Noordkaap!

We zullen dat proberen dag per dag te vertellen... vandaag is 't dus over vrijdag 15 juli.  

20160715_095325.jpg

Het reisverhaal begint op vrijdag 15 juli, als we vrolijk en in opperbeste stemming zwaar gepakt en gezakt de trein nemen in Zaventem. Ik neem aan het station nog gauw een kiekje van de affiches op de ramen van een failliete Italiaan aan de overkant, post dat prompt op Facebook en amuseer mij de verdere treinreis met het volgen van de FB-reacties op mijn berichtje: blijkbaar winden sommige "pizzafans" zich geweldig op over de commentaren op het ter ziele gegane Vlaams onvriendelijke etablissement en worden zelfs een beetje grof in de mond... of pen... onder andere een zeker George D. - een ouwe en duidelijk zwaar verzuurde mens en zelfs geen faceboekvriendje van ondergetekende - maakt zich geweldig dik en dat, dat vinden wij geweldig plezant.

tongue-out

De treinreis verloopt vlotjes, met overstap in het Noord en we staan iets na twee uur in de namiddag - nog steeds even zwaar gepakt en gezakt - voor het Centraal Station in Amsterdam... de sfeer is goed en het weer ook!

20160715_141134.jpg

20160715_141147.jpg

20160715_141946.jpg

De gemiddelde toerist schuift al braaf in de file aan voor een tochtje met een rondvaartbootje, maar dát soort vaartuigen is deze zomer een maat te klein voor onze plannen. Wij gaan naar de Noordkaap, met een echt schip... een héél groot trouwens. (maar daarover later meer)

We steken wij fluks over naar de overkant van het plein: we hebben geboekt in het A-Train hotel, vlak tegenover het station.

20160717_082628.jpg

20160715_144233.jpg

DSC_8860.JPG

DSC_8862.JPG

20160715_144327.jpg

We checken in, krijgen een kamer op het vierde aan de voorkant en terwijl ik van het uitzicht geniet, test Martine de thee-en koffiefaciliteiten en de zetel, eet haar laatste boterkoek op en pakt de pyjama alvast uit en een half uurtje later trekken we de stad in en slenteren langsheen de Warmoesstraat en de Dam voorbij een half dozijn grachten en nog veel meer bruggetjes... en al eens een antieke pompiersjeep en een paar oude fietsen... en terrasjes en restaurants - met soms vaag bekende namen - en een markt... en nog veel meer fietsen en bruggen en grachten en fietsen.

IMG_0002.JPG

20160715_153900.jpg

20160715_155621.jpg

20160715_155934.jpg

20160715_160007.jpg

20160715_160635.jpg

20160715_162318.jpg

IMG_0017.JPG

20160715_162426.jpg

20160715_162658.jpg

en we stoppen al eens op een terras voor een "verfrissing"... en een selfie.

20160715_164416.jpg

20160715_164327.jpg

Zijn toevallig getuige van de opname van een actiescène van één of andere toekomstige Amerikaanse film...

20160715_174129.jpg

20160715_174044.jpg


We wandelen na de actie terug richting hotel langs de Zeedijk... waar de cafeetjes blijkbaar druk bezette banken voor de deur hebben... 

20160715_174907.jpg

We bewonderen op een ander terras de huizen aan het eind van de Sint Olofssteeg en organiseren onderwijl een fel gesmaakte en wetenschappelijk verantwoordde proeverij van een inheemse biersoort.  

20160715_180515.jpg

20160715_180520.jpg

 20160715_180222.jpg

20160715_183217.jpg

Het is ondertussen bijna zeven uur en het wordt wat frisjes. We gaan even terug naar het hotel, halen een pulleke en nemen ondertussen een paar foto's van het hotelinterieur... het pand heet duidelijk niet zomaar gratuit "A-Train hotel"... ik kan me natuurlijk vergissen, maar volgens mij heeft de eigenaar iets met treinen en aanverwante spulletjes.

IMG_0012.JPG

IMG_0006.JPG

IMG_0007.JPG

IMG_0008.JPG

IMG_0010.JPG

Een kwartiertje later staan we weer op de Zeedijk en besluiten om een aperitiefje te nemen in Zilt, een whiskybar annex biercafé... waar Martine een wijntje bestelt en ik een soort whisky waar ik nog nooit heb van gehoord en mij nadien ook de naam niet meer van herinner... maar 't was heel lekkere!

IMG_0013.JPG

20160715_195441.jpg

20160715_195534.jpg

20160715_195447.jpg

20160715_195210.jpg

Terwijl ik geniet van mijn glas en de meer dan honderd andere flessen bestudeer, doet Martine buiten een smoorke op de obligate bank voor de deur en geraakt aan de klap met een andere toerist... die toevallig toch wel uit Noorwegen blijkt te komen zeker.

20160715_202910.jpg

Hij werkt op een booreiland en is hier ook op congé. Hij houdt van pinten (maar dat hadden we al door), bezweert ons dat die hier in Amsterdam veel makkelijker te krijgen en bovendien véél goedkoper zijn dan bij hem thuis en plant straks ook nog een "bezoek" aan de meisjes van de rode-lichtenbuurt vlakbij - die volgens mij hier ook veel makkelijker te krijgen en toegankelijker zijn dan op zo een booreiland - en hij is compleet opgetogen als hij hoort dat wij overmorgen naar zijn thuisland afvaren.

Hij wil ons bijgevolg absoluut wat goede raad meegeven... zoekt op zijn slimme foon het weerbericht op voor Bergen en Alesund... onze eerste stops volgende week.

Hij geeft nog wat tips... waarvan ik de helft niet versta... kortom, 't is een toffe gast en ik neem ondertussen nog een pintje en vraag aan de eigenaar van de kroeg waar we hier in de buurt volgens zijn ervaring lekker kunnen dineren en een beetje nadien schuiven we aan in een zeer enthousiast aanbevolen Thaïs restaurantje...

IMG_0022.JPG

IMG_0020.JPG

We sluiten de dag dus af op culinaire wijze... Little Thai Prince... op de Zeedijk in Amsterdam... 't is een aanrader.

IMG_0021.JPG

20160715_212145.jpg

Na een voortreffelijk dineetje lopen we nog een ommetje langs de uitstalramen aan de Oude Kerk en de Oudsezijds Voorburgwal en komen onze Noor dan wel niet tegen, maar wel honderden andere gapende toeristen. De wallen zijn duidelijk veel meer "bewandelbaar" en toeristisch aantrekkelijk en ook veel properder dan bijvoorbeeld de rosse buurt achter het Brusselse Noordstation... maar er zijn nog wel meer dingen in Brussel die minder aantrekkelijk en zelfs ronduit groezelig en verdacht zijn... de halve Brusselse regering bijvoorbeeld! embarassed 

En met die vaderlandslievende gedachte in het achterhoofd wandelen we terug naar A-Train en kruipen onder de lakens en vallen tevreden in slaap... voor heel even dan toch...  het is namelijk best warm op de kamer en een raam openzetten blijkt geen optie... er is redelijk wat verkeerslawaai op de kade en het plein voor onze deur en ik sluimer toch zachtjes in... tot een uur of twee. 


  

Terwijl wij de halve dag nietsvermoedend rustig en vredelievend door Amsterdam kuierden, heeft Erdogan in Turkije blijkbaar een soort staatsgreep tegen zijn eigen zelve "georchestreerd" en een aantal fanatieke - duidelijk niet zo echt fel geïntegreerde - Nederturken en aanhangers van de man vinden bijgevolg dat ze half nacht het recht hebben om luid toeterend door de straten te scheuren en normale mensen wakker te maken en/of te houden.

Hopelijk zitten er zondag géén Turken op die boot... ik wil een rustige cruise... zonder politieke spanningen of ambras en zonder gekrijs over allah!  

 

 

 

     

18:01 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-01-16

Sentido... de eerste (eigenlijk tweede) kennismaking!

Ik ben vroeg op. Thuis ga ik meestal veel te laat slapen, omdat er met die 88 (of meer?) "posten" op mijn TV toch wel altijd nog ergens iets interessants te zien valt, zelfs in het putteke van de nacht.

Hier hebben we een TV met iets minder keuzemogelijkheden. 't Is een antiek dingetje met beeldbuis en je kan kiezen uit een 30-tal zenders, toch volgens het bijhorende kaartje. Het merendeels blijken plaatselijke stations waar je geen bal van verstaat, een filmzender die originele films geeft met Arabische ondertitels, waar een mens hoorndol van wordt: wij zijn in Vlaanderen ons hele leven lang geconditioneerd om ondertitels te lezen en doen dat automatisch en dus kijk ik verdwaasd naar die rare krolletjes onderaan mijn scherm in plaats van te luisteren naar het originele Engelse geluid... wreed ambetant maar 't is sterker dan mezelf.

Daarnaast bieden ze een aantal Italiaanse of Oost-Europese dingen aan en een Amerikaanse nieuwszender en als kers op de taart... BVN!

Gisterenavond waren we rond middernacht terug op de kamer en na een lange en vermoeiende dag kroop Martinneke direct onder de lakens, maar ik wou dus nog wat TV zien en ben geruime tijd zoet geweest met dat ding. De helft of meer van de beschikbare kanalen kwamen in min of meerdere mate wazig door,  bij twee had ik enkel ruis en de rest was wat bibberig. Ik vermoedde dat het misschien aan de connectie kon liggen en heb wat geprutst aan de TV-kabel, met als gevolg dat ze uiteindelijk allemaal een beverig beeld met strepen produceerden. Na de kabel een paar keer in en uit te pluggen was de toestand weer "normaal"... de helft wazig en de rest bibberend.

Tja... uiteindelijk kom je niet naar Egypte om TV te kijken, dát kan ik thuis ook en beter. En wat dat BVN betreft: ik voel absoluut geen enkele behoefte om in een ver land van in mijn bed naar Ben Crabbé zijn Blokken te liggen loeren... of naar een oude(?) aflevering van Thuis... van thuis gesproken, daar doe ik dat ook nooit, kijken naar de gelijknamige soap, bedoel ik, dus waarom zou ik er hier aan beginnen. 

De zon is net op als ik uit bed kruip, moeiteloos van de televisie af blijf en op het terras ga poolshoogte nemen. Gisteren heeft onze vriendelijke valiezendragende rallypiloot mij met gepaste trots en eerbied gewezen op ons "zicht-op-zee", maar in het donker was toen niet helemaal duidelijk wat daarmee juist bedoeld werd. Nu wel en 't moet gezegd... het valt best mee. Mijn telefoon is ondertussen helemaal opgeladen, dus kan ik nu vrolijk kiekjes maken van ons panorama!

20151219_070720.jpg

20151219_070658.jpg

We zien de zee inderdaad liggen... we kijken er wat schuin naar en het strand is hoop en al 100 meter verderop en vlak voor ons ligt een zwembadcomplex, met veel ligstoelen en parasols... heel veel... en er ligt nog nergens een handdoek. Da's bijzonder positief, want soms moet je half nacht opstaan om een plaatsje te reserveren. Hier dus duidelijk niet. Misschien is er inderdaad heel weinig volk... of zijn ze hier meer gedisciplineerd... we zullen het wel merken... maar het is bijna kwart voor zeven en er is nog geen levende ziel te bespeuren. We gaan hier rustig zitten op onze zetel, peins ik... én aan de bar in het water. Want dat vinden we leuk... voor straks dan toch, want momenteel ligt het hele zaakje in de schaduw en is de temperatuur nog niet van die aard dat je in je zwembroek tot aan je middel in het water vrolijk aan een toog kan hangen... 't is namelijk nog iets te vroeg en iets te fris... bijzonder frisjes zelfs... 

Ik trek de deur van de kamer heel stil tot bijna in het slot, niet helemaal - we hebben maar één sleutelkaart en anders kan ik seffens niet meer binnen! - en wandel tot op het strand.

20151219_070518.jpg

20151219_065627.jpg

Dat strand ligt er op dit vroege uur helemaal verlaten bij, hoewel er al wel sporen van "passage" zijn.

In zuidelijke richting strekt het zich uit langs een nieuwe villawijk, waar duidelijk voor zeven uur nog geen beweging is op deze winterse zaterdagochtend. Aan die villa's waren ze 6 jaar geleden druk aan het bouwen, toen stond er één kronkelende rij huizen in het zand, maar ondertussen is het blijkbaar een heel dorp geworden, met paadjes en beplanting en alles er op en er aan. Straks moeten we daar eens op verkenning, denk ik bij mezelf... Maar eerst seffens ontbijten en wachten tot het wat warmer wordt. In de zon valt de temperatuur mee, maar in de lommer is het maar net te doen.

Het strand voor het hotel is ook helemaal leeg, nu ja, het staat vol ligbedden en parasols en windschermen en zo, maar er is nog geen personeel te zien om zeven uur... en ook nog geen gereserveerde stoelen!

De zee is rimpelloos en naar het schijnt is het rif heel mooi...

20151219_065849.jpg

Er is geen zuchtje wind, de wolken zijn ver weg en eigenlijk voel je de zon al stevig branden. We gaan hier goed liggen... denk ik.

't is half acht als ik weer naar kamer 511 wandel en genoeg lawaai maak om de madam uit haar bed te halen. Een half uurtje later wandelen we naar het ontbijt en wordt het al lekker warm... in de zon!

(wordt vervolgd)        

 

13:25 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-01-16

Sentido, an Oriental Dream... ?

Een mens kan niet altijd liggen leuteren op dat Facebook over vuilbakken die te vroeg buitenstaan, sjoemelsoftware, vluchtelingenmiserie of franskiljonse onrechtvaardige (onderzoek)rechters, die abusievelijk al wel eens dingen vergeten te ondertekenen alvorens hun te laag opgeleide chauffeur er met de dossiers vanonder muist. 

Zoals beloofd ga ik mij dus eens bezighouden met het vertellen over onze kerstvakantie in Egypte. Het wordt trouwens hoog tijd: we denken al na over een volgende congé. Niet direct met Pasen of zo, want door een wat "ongelukkige" planning van de betreffende vereniging, speel ik plat in die vakantie een paar weekends mee toneel in Zaventem... nee hoor, we denken na over IJsland in de zomer en blijkbaar moet je daar vroeg genoeg voor boeken, want ginder boven is de reisperiode wreed kort en zijn de plaatsen beperkt.

Maar eerst dus Egypte.

Traditiegetrouw trokken we weer naar de Rode Zee, deze keer niet naar ons vast hotel Gorgonia Beach, maar we wilden eens een ander uitproberen: het Sentido Oriental Dream Resort, een kleine 40 km ten noorden van Port Ghalib, waar de luchthaven van Marsa Alam ligt.

Op donderdag 17 december gaan we dus vroeg naar bed, nu ja, Martine toch. Ik blijf op zo een momenten eigenlijk al even lang als anders in de zetel voor TV liggen sluimeren, kruip dan op een onzalig uur toch nog onder de lakens, kan niet meer slapen van de schrik dat ik de wekker niet ga horen en lig te woelen en mij ambetant te maken... tot zo rond een uur of vijf dat verdomde ding toch begint te spelen en ik zwijmelend de douche in sukkel. Nu ja, de vlucht vertrekt om 8.30u, dus we moeten pas rond een uur of zes op de luchthaven zijn en op dat tijdstip rijden er op vrijdag al om de haverklap bussen naar de terminal. We staan dus mooi op tijd aan de halte achter de hoek op post met valiezen en handbagage en zeven minuten later zet de vriendelijke chauffeuse ons af. Van bijna aan de eigen voordeur tot aan de luchthaven, voor nog geen anderhalve euro per kop, valiezen inbegrepen... ge kunt er zelf niet voor met de auto naar het vliegveld rijden, laat staan er twee weken parkeren... en met die bus hoef je zelfs geen diabolotaks op te hoesten.

Het inchecken en de paspoort- en andere controles verlopen allemaal heel vlotjes, we drinken nog iets en eten een (vreselijk dure) koffiekoek en ik één van mijn hardgekookte eitjes. Een flesje drank of eigen boterhammen mogen denk ik nog altijd niet doorheen de controle, maar tot nu toe geraak ik met mijn eitjes probleemloos doorheen de scanners.  Zoals voorzien begint rond 8.00 het boarden.

Ik had het al in de mot: naar andere bestemmingen zoals Kaapverdië, Senegal en de Canarische eilanden, zaten de vluchten met kerst allemaal bomvol, maar Egypte blijkt tegenwoordig niet echt populair bij de modale reislustige Vlaming... er zijn nog zeker een 30-tal zetels vrij als we allemaal zitten. Eigenlijk hebben we dat nog nooit meegemaakt. Zodra de boarding compleet is en ik al een lichte vorm van vliegangst begin te bespeuren in mijn onderbuik en aanverwante lichaamsdelen, krijgen we bericht dat we weliswaar klaar zijn om te vertrekken, maar de motoren nog niet mogen starten, want er is net gemeld dat een computer- of elektriciteitspanne ('k weet het niet meer precies) de controletoren heeft plat gelegd... we moeten dus wachten!

Nu heb ik toch ook liever dat we niet zomaar op zicht zouden beginnen taxiën en zo... het zal minstens een uur duren, weet de hostess ons te vertellen... tja... buiten wordt het helemaal klaar en wij zitten binnen hetzelfde te wachten.    

't Is uiteindelijk bijna half tien als we opstijgen... en ik zit al die tijd ongemakkelijk te draaien want heb dikke pis van de zenuwen... ik heb het al gezegd: ik vlieg niet graag... 'k rij nog liever drie dagen ver met de auto (of nog beter: 3 weken ver met een camper), dan 5 uur in een Airbus te zitten... 'k ben niet echt een "groene" jongen, maar als het mij uitkomt gebruik ik dat argument wel schaamteloos: je ecologische voetafdruk is trouwens al vliegend ook veel indrukwekkender dan met de auto... zelfs als het een diesel is... hou ik mezelf voor, maar als je naar Egypte wil, is de eigen auto geen echt valabel alternatief en doe ik dus een zware toegeving op milieugebied.  

Ik wil wel aan een venstertje zitten, want om één of andere duistere psychologische reden is mijn "ongerustigheid" kleiner als ik visueel contact kan houden met de wereld onder mij!

20151218_105002.jpg

20151218_105957.jpg

We stijgen op via de 25R, vermijden de route boven Brussel - waar de politici verdomme wel de naam en de voordelen van een vliegveld lusten, maar liever passen voor de lasten, de vorte vetzakken - en draaien boven Diegem resoluut en kort in een bocht naar links en zetten koers naar het Zuiden.

Na een uur of zo zitten we al boven de Alpen, waar van 11 km hoog gezien niet echt veel sneeuw ligt en daarna zie ik de kust van Kroatië en herken zelfs Sibenic en Split, waar we een jaar of vijf geleden met de camper passeerden. Het eiland Murter - waar we een week op een camping stonden - ligt te ver op de horizon... maar ik geniet van het uitzicht en zo schuift de kust langzaam onder mij door en boven Griekenland wordt het bewolkt... we eten onderweg ons bakje mooi leeg, schaffen ons taksvrij een voorraad rookgerief aan (voor de madam) kijken naar een tekenfilm zonder geluid, lezen de krant en tegen dat we de Afrikaanse kust passeren is het wolkendek alweer dunner en ligt de woestijn mooi in mijn schootsveld.

Om kwart voor drie plaatselijk tijd steken we de Nijl over.

20151218_144343.jpg

20151218_145221.jpg

en een half uurtje later zetten we de daling in en vliegen dan ongeveer boven de kustlijn van de Rode Zee... waar ik zowaar plots ons hotel zie liggen.

20151218_151728.jpg

Ik herken het perfect vanuit de lucht... want 'k heb mij goed voorbereid op Google Earth en bovendien zijn we er ooit al eens even geweest, in 2010. Toen de vulkaan Eyjafjallajökull uitbarstte!

Deze zomer wil ik trouwens eens life tot aan of - indien mogelijk - op die vulkaan bollen, liefst in een Landrover Defender, een unieke trip maar wel een wreed kostelijke bedoening, als ik het zo lees in de reisboekjes.

In elk geval, toen ze uitbarstte en het Europese luchtverkeer bijna een week werd opgeschort, zaten wij in een 3-Corners hotel in Port Ghalib en moesten normaal net de dag na de eruptie naar huis vertrekken, maar dat ging dus lekker niet door! Met dank aan de Eyjaf...

laughing

We werden toen 6 dagen lang op kosten van Thomas Cook ondergebracht in Sentido Oriental Dream... én in all-inclusive... heel fijn en waarlijk onovertroffen op gebied van prijs/kwaliteit, maar 't was er toen wel druk en aan de balie zelfs wat chaotisch... toch bij de toenmalige dagelijkse informatiesamenkomsten: wij trokken ons geen lor aan van het feit dat we daar vast zaten... de kleine lettertjes garandeerden ons een volledige dekking en alles werd bijgevolg piekfijn door Thomas Cook geregeld, maar sommige klantjes hadden toen blijkbaar geen waterdichte verzekering en dienden elke dag zelf op te draaien voor kost en inwoon. 

Nu vermoeden we wel dat het complex er deze keer veel rustiger gaat bijliggen... zelfs al is Sharm-el-Sheik momenteel weeral geen aanrader en worden er niet al te veel vluchten naar de Sinaï uitgevoerd, aan de lege zetels in het vliegtuig te zien, kan ik me niet voorstellen dat de hotels in Marsa Alam en omstreken allemaal vol gaan zitten.

20151218_152135.jpg

Bij de nadering van Port Ghalib vlieg je eerst een kleine tien kilometer naar het zuiden en dan draait het vliegtuig 180 graden naar rechts zodat je mooi het stadje en de haven ziet liggen: op de voorgrond ligt de schildpaddenbaai waar we gingen snorkelen tussen die beesten en even verder het 3-Corners Fayrouz, waar we toen twee weken zaten.  Ik ben dus een tevreden mens als we even later aan de grond staan... tevreden dat ik al die dingen mooi heb zien liggen en vooral tevreden omdat we weer met onze beide voeten op de wereld staan.

20151218_153204.jpg

De gebruikelijke stormloop op de handbagage breekt los, iedereen staat recht te wurmen aan pakken en zakken en ik wacht zoals altijd braaf op mijn zeteltje tot de deuren opengaan en de leegloop begint. Je kan trouwens ook langs de achterkant het vliegtuig verlaten, iets wat sommige haastigaards in het begin niet helemaal door hebben... ze trachten zich eerst naar voren te wringen en even later weer naar achteren. Met gepast leedvermaak aanschouw ik dan het zootje drummende medemensen en bedenk fijntjes dat diegenen die buiten het laatst in die bus stappen, er nadien ook het eerst uit geraken en dus seffens de eersten in de rij aan de balie gaan staan. 

Ik neem van in het busdeurgat een fotootje van ons vliegtuig en krijg het prompt aan de stok met één of andere politieman(?) in zwart uniform en baret en met geel hesje en walkie-talkie. Hij gebaart woest dat foto's nemen niet mag... ... maar geloof me vrij... 't is ik kijk zo onschuldig mogelijk, doe alsof ik hem niet begrepen heb en moffel discreet mijn smartfoon in mijn zak... alles is weer onder controle maar Martine sommeert me voor alle zekerheid om géén foto's meer te maken! 

De kerel ijsbeert voor het vliegtuig heen en weer en houdt me nauwgezet in de gaten, maar voor de boel toch nog fout zou kunnen lopen, gaan de deuren dicht en rijden we  naar het luchthavengebouw... 100 meter verder. Case closed!   

We zijn deze keer helemaal alleen, de rij is dus kort en de zaal heel rustig: vorig jaar stonden ze tot buiten te duwen en te schreeuwen tegen mekaar want toen stonden er zes vliegtuigen op het tarmac die allemaal op een half uur tijd waren geland en waarvan 4 of 5 vol Italianen. Als je nog nooit 5 of 600 opgedraaide Italiaanse families - handenvol jengelende bambinos-in-buggy incluis - hebt meegemaakt in een Egyptische paspoort en visumrij, dan weet je niet waarover ik het heb, maar geloof me vrij: 't is een beeld om nooit te vergeten.

Deze keer zijn we met hoop en al 150 rustige Vlamingen... en zo te horen ook een paar francofonen... en alles verloopt heel vlot en rustig. Op de bus zitten we met een man of 20. We moeten eerst langs een ander hotel, maar staan drie kwartier later voor onze Sentido. We zijn met twee Vlaamse koppels, de valiezen worden op het bordess gestald en wijzelf worden binnen prompt naar een zetel gedirigeerd, krijgen katoenen doekje om ons te verfrissen, en een drankje... waar een onbestemde soort fruit in zit en zeker geen alcohol, maar ik herken dadelijk de situatie en herinner mij dat de bar links in het hoekje indien gewenst deftige cocktails serveert. De voucher wordt in ontvangst genomen en we krijgen een armbandje rond de arm, we vullen de obligate documenten in en even later zitten we achter op een golfkarretje en worden met onze valiezen naar de kamer gereden.

Het is ondertussen al bijna pikdonker en foto's nemen heeft geen zin. De kerel achter het stuur leeft trouwens in de stellige overtuiging dat hij meedoet aan de "Boucles de Spa" en scheurt - weliswaar geruisloos - over de paadjes, rakelings langs hagen en door bochten en dropt ons ergens onder een arcade. Hij stormt met de valiezen de trappen op... wij hollen op een drafje achter hem aan en even later opent hij plechtig de deur van kamer 511.

Nog even neemt hij de tijd om de bagage binnen te zetten, de terrasdeur open te rukken, ons te wijzen op ons zijdelingse zicht op zee en zijn welverdiende 2 euro in ontvangst te nemen... en weg is hij alweer... het andere koppel zit in het golfkarretje te wachten en de tijd loopt... of zoiets.

20151219_184524.jpg

Wij monsteren onze kamer en ontdekken dat we niet alleen zijn: een hagedis hangt acrobatisch boven tegen de wand en schiet even later weg... leuk denk ik dan... een huisdier... maar we gaan ze de rest van de vakantie niet meer zien en hebben er dus ook geen last van. 

20151219_184444.jpg

20151219_184414.jpg

Het is best een mooie kamer, ruim en met een prachtig koepelvormig plafond, maar de infrastructuur oogt wel wat "afgeleefd". Het elektronische slot van de buitendeur pakt niet steeds even vlotjes, zullen we later merken... de deur van de badkamer gaat niet dicht, ze is te groot om in de "chambrang" te passen...of die laatste is te klein voor de deur. Het bad is ook niet nagelnieuw en een stop behoort blijkbaar niet tot de uitrusting, maar de douche loopt lekker en de temperatuur van het water is beheersbaar.

20151231_074406.jpg

20151231_074455.jpg

20151231_074545.jpg

Er zit wel een plaatje van een sleutelgat tegen de muur in de douche... zonder dat eronder een gat in de tegels valt te bespeuren...  een feit dat mij mateloos intrigeert... ik zal pas na meer dan een week doorkrijgen dat het ding dient om een wasdraad op te spannen boven het bad!

20151231_074612.jpg

Terwijl ik me op dat moment het hoofd breek over dergelijke rare details en verder mijn handbagage uitpak en de kamer vol strooi met rommel, organiseert Martine vakkundig de kasten en laden en na een klein uurtje zijn we klaar voor een drankje en een hapje... maar eerst toch een drankje! 

We komen onderweg toevallig het andere koppel tegen en gaan samen een paar uurtjes héél uitgebreid aperitieven... er zijn geen beelden van,  die eerste avond is plots mijn gsm plat...  maar we ontdekken dat de cocktails in de bar van de receptie inderdaad héél lekker en straf smaken, dat de obers van het restaurant bijzonder vriendelijk zijn en de rode wijn aan tafel best te pruimen valt en de buffetten... die zijn lekker... gewoon lekker... na het diner zitten we weer tesamen in een andere bar te bekomen en na te praten en de eerste indruk is bij alle vier: dat gaat hier goed meevallen... zeker weten!

 

16:15 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-01-16

El que passa a Barcelona es queda a Barcelona

Heelder dagen worden we de laatste tijd om de oren geslagen met onheilsberichten over sjoemelsoftware in auto's: ze doen iets met de motor om hem op de juiste momenten zuiniger te laten rijden... of de uitstoot te verminderen... of het vermogen aan te passen... of van alles tegelijk. En de consument, die wordt blijkbaar bedrogen waar hij bijstaat.

Tja... het autosalon is net deze week bezig en dus is het vermoedelijk best dat de gemiddelde autokoper-in-spe zich deftig informeert.

We wisten al dat het verbruik bij de meeste wagens op de weg iets of wat hoger ligt dan in de brochure wordt beloofd. Dat valt meestal makkelijk empirisch vast te stellen als je even oplet bij de pomp.

De koploper van al die foefelaars blijkt Volkswagen en gezien al deze huidige heisa leek het me een nuttige bezigheid om eens te bekijken hoeveel onze Volkswagen Polo verleden jaar eigenlijk verbruikte. Niet dat ik zo een ding in de garage heb staan: wij rijden met Peugeots 205 en 308CC (en één Yamaha 750), maar eind verleden zomer huurden we zo een ding, toen we met vijf vrienden van de Vlaamse Volksbeweging voor een weekje in Barcelona zaten om samen met de Catalanen uitgebreid hun Diada te vieren.

Nu is ons devies normaal gezien: El que passa a Barcelona es queda a Barcelona  (of om het in een iets meer verstaanbare taal te formuleren: What happens in Barcelona, stays in Barcelona) 

We amuseren ons daar stichtelijk en maakten al verschillende vrienden... vooral bij cafébazen, nationalisten en de combinatie van beiden en mogen tot nader order nog steeds naadloos Catalonië binnen... maar genoeg daarover!

In het licht van de recente ontwikkelingen op gebied van sjoemelen met gegevens over brandstofverbruik, wil ik u echter onze ervaring in deze niet onthouden.

We huurden in september 2015 een autootje van het merk Volkswagen Polo, bij de plaatselijke afdeling van verhuurmaatschappij AVIS.

De bedoeling was om er twee dagen mee op stap te gaan in de omgeving en o.a. Montserrat en Tarragona te bezoeken en hem op de vooravond van de Diada (een feestdag!) binnen te brengen. De afspraken waren heel duidelijk gemaakt, dachten wij, maar dat liep duidelijk een beetje fout. Ze wilden ons nadien eerst al om te beginnen een dag te veel aanrekenen én ons bijkomende kosten voor het zogezegde laattijdige inleveren opsolferen, maar dat werd uiteindelijk gecrediteerd... na zwaar protest en veel gepalaver en omstandige uitleg van onzentwege: wij konden er niks aan doen dat de dag na het - correcte! - binnenleveren, de boel daar gesloten was wegens "feestdag" en ze pas een dag later de sleutels in de bus vonden. Wij hadden ze er op tijd ingestoken en na enig hevig heen en weer gemail kwam dat toch in orde.

Maar Avis had - toevallig? - voor ons toch wel het meest versleten en bijgevolg diesel zuipende exemplaar van zijn hele vloot uitgekozen zeker. Het ding was een 1.0 diesel met 75CV handgeschakeld en slechts 31.000 km op de teller. 

Volgens de boekjes zou zo een autootje hoop en al een liter of 5 mogen verbruiken.

Wij zaten er wel met vijf volwassenen in, maar zonder bagage en 't was tussendoor naar Montserrat al wel eens bergop... maar nadien ook weer bergaf! En veel file kwamen we niet tegen onderweg. Een verbruik van 7 liter per 100 kilometer, dat hadden we nog normaal gevonden... maar groot was mijn verbazing toen ik de factuur onder ogen kreeg. 

barcelona avis 1.jpg

We dienden zelf niet vol te tanken als er nog genoeg inzat. Dat gingen zij wel doen voor ons en de prijs van die brandstof dan gewoon erbij factureren... wat een service, denk je dan, maar nu weten we waarom!

Voor een afgelegde afstand van 457 km, rekende AVIS ons doodleuk 88,91€ aan (of 107,58 € btw inbegrepen).

barcelona avis.jpg

De brandstofprijzen in Spanje waren verleden zomer - en zijn nog steeds - zowat gelijk met die van ons... eigenlijk zelfs iets goedkoper... met die 107,58 euro hadden we met een beetje geluk toen zelf een goeie 100 liter kunnen tanken.

Als je dan berekent hoeveel kilometer we aflegden met die 100 liter brandstof, kom je op een gemiddeld verbruik van bijna 22 liter mazout... en nu gij! (als de berekening niet klopt, mag u dat gerust zeggen, wiskunde was vroeger al mijn sterkste vak niet)

Dat komt volgens mijn bescheiden berekeningen op een werkelijk verbruik van 22 liter op 100 kilometer... en dat voor een piepklein VW-dieseltje... manmanman!

We hadden geen zin om nog eens opnieuw te protesteren of mails beginnen te zenden... tot welke boosdoener moest je je trouwens richten... tot AVIS?... tot Volkswagen?... en dan hun respectievelijk kantoor hier... of ginderachter?... en ons Spaans of Duits is al niet fameus... en Catalaans is nog moeilijker!

We hebben het dus zo gelaten en huren volgende keer wel bij een andere verhuurbedrijf... een Peugeot of zo!  

Maar je vraagt je eigenlijk feitelijk dan verdorie toch wel af welke soort software ze daar in Wolfsburg op een mottige maandagmorgen in dat Polo-ding hebben gestoken, helemaal koosjer lijkt het me toch allemaal niet! 

Tenzij...  er niks aan de hand was met die Polo zijn computertje en we gewoon zwaar in de zak zijn gezet door die gasten van Avis... mmmm... dát kan ook natuurlijk.

Maar ik zou voor alle zekerheid deze week op het salon toch voorzichtig zijn, als ik van u was!

wink    

 

15:59 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-01-16

Pasta met wijn, friet met jenever en quiz met streekbieren... en tussendoor was er dan nog iets te drinken ook!

Vrijdag ging het jaarlijkse Nieuwjaarsdiner van de wijngilde de Italiaanse toer op: we schoven aan bij Mercato in Zaventem, waar we een gevarieerde pastamenu kregen voorgeschoteld. Eerst een bord antipasta en rucola (met een heel lekkere dressing) en een glaasje Prosecco en nadien 4 gangen hapjes... telkens een ander vormpje pasta in een ander sausje én met een andere wijn.

20160115_204118.jpg

20160115_211042.jpg

Vier gangen... vier (nu ja, gangetjes) en een dessertbord... met koffie en Grappa na...  'k heb het niet allemaal met mijn nieuwe smartfoon vereeuwigd... eigenlijk vind ik het ook maar raar, zo je eigen bord liggen fotograferen, maar 't is wel makkelijk om nadien aan de madam thuis uit te kunnen leggen wat er zoal achter de kiezen viel te steken... ik ben meestal niet echt bedreven in het onthouden van dat soort details... en trek dus prospectief al eens regelmatig mijn (bijna) volle teljoor... tja... 

We hebben dik 4 uur aan tafel gezeten en bij elke gang hoorde een nieuw bord en bestek en glas en ons "dineetje" genereerde bijgevolg een hele grote hoop afwas, maar 't was lekker... en al die verschillende soorten Italiaanse wijn ook... die kwam van de streek van Puglia... "ergens beneden in de bot"... dat herinner ik me nog!

De sfeer was héél goed, de bediening vlot en vriendelijk en de speech van de voorzitter... heuuuu... héél speciaal... en al keuvelend met mijn tafelgenoten vloog de avond voorbij en was het middernacht voor een mens er erg in had en dus de hoogste tijd om in de Uiver een (voor)laatste pint te gaan pakken... ge kunt niet geloven hoeveel dorst dat een mens kan krijgen van al die pasta en wijn... vooral die wijn!

20160115_200352.jpg

Tof restaurant trouwens, die Mercato... 'k was er nog nooit geweest maar vroeger was het pand naar het schijnt een drukkerij... met blijkbaar veel rekken in het midden van de zaal... en daar hebben ze een originele lichtwand van gemaakt.

Zaterdag was de Italiaanse nevel rond mijn hoofd op tijd verdwenen en buiten scheen de zon ook in een strak blauwe lucht, ik trok na een voedzaam ontbijt een kostuum aan en naam tegen de noen de trein naar Aalst: de VVB - Vlaamse Volksbeweging - hield daar zijn Nieuwjaarszitting met toespraken van de burgemeester (van Aalst) de MP (van Vlaanderen) en onze eigen voorzitter én receptie na... in het Belfort.

Ik kan me niet bewust herinneren ooit al in Aalst te zijn geweest... laat staan met de trein er naartoe te bollen en gezien die trein langs de lijn Laken, Bockstael en Jette spoorde, herkende ik heel vaag hier en daar dingen van in mijn studententijd, genoot ik voluit van het uitzicht op de koterijen die de modale Brusselaar achter zijn huis bijeen timmert en we passeerden Groot-Bijgaarden nog in volle zon... en plots betrok de blauwe hemel en tussen Sint-Katherina-Lombeek en Denderleeuw werd het pikzwart en viel er een fikse hagelbui...

Het was duidelijk niet de eerste nattigheid die ze daar te verduren kregen... even verder was de hagel op, maar het water in de velden precies nog niet weg...

20160116_124238.jpg

 

ik begon al te piekeren over hoe ik zonder al te veel waterschade aan mijn zondagse broek en botten in Aalst in dat Belfort ging geraken, maar tegen dat we in Erembodegem waren, brak de zon er alweer door.

Vrolijk en opgeruimd stapte ik van de trein om prompt midden in een hels lawaai te verzeilen.

Er schalde oerend harde hoempapamuziek doorheen het station en buiten op het plein was het nog erger en stonden er op de koop toe een hele verzameling pompiercamions te ronken en te toeteren...

20160116_125751.jpg

20160116_125836.jpg

Ik dacht eerst al dat er één of ander noodplan was afgekondigd en dat ze net gingen vertrekken om die ondergelopen velden van daarjuist droog te pompen, maar dan viel het op dat het toch wel redelijk antiek brandweermateriaal was en besefte ik dat vermoedelijk één of andere carnavalgroep zich opmaakte om in stoet door de stad te trekken. In Aalst zijn ze er toch wel heel vroeg bij om te oefenen, dacht ik onderweg, maar kwam later te weten dat het net die dag verkiezingen waren van Prins Carnaval en dat één of andere groep - die iets heeft met de pompiers? - met veel lawaai zijn steun betuigde aan één of andere kandidaat.

Rare jongens toch, die Ajuinen... en als het op carnaval aankomt, precies wel een klein beetje fanatiek!  

20160116_132450.jpg

Ik vond vlot de markt - waar het nog net markt was - en het Belfort - waar je niet echt naast kan kijken, zelfs als er snoepkramen voor staan - en was goed op tijd binnen om in het Belfort eerst een koffietje te nemen en een stukje vla en dag te zeggen aan de Vlaamse maten... er was trouwens veel volk, bijzonder veel volk... ze mogen op al die Gazetten- en televisieredacties denken wat ze willen... maar de VVB is dus nog niet dood! Bijlange niet!

20160116_135453.jpg

(ik moet wel dringend eens beginnen oefenen om met die Samsung treffelijke foto's te nemen... 't is een handig ding om te telefoneren en SMS'en zo... maar voor foto's gaat er toch niks boven een echt toestel... peins ik dan... hoewel, 't kan natuurlijk aan mij en mijn fotografische onkunde liggen!?)

In elk geval, tegen twee uur verhuisden we naar de statige feestzaal van het oude stadhuis en zochten een plaatsje achteraan. Met mooi uitzicht op de "bhune"!

20160116_152025.jpg

Tijdens de academische zitting zelf waren de speechen best interessant: de burgemeester was blij en tevreden dat hij iedereen mocht verwelkomen, nadien mocht MP Bourgeois ons zeer voorzichtig proberen te overtuigen van de goede - zij het momenteel wat onderhuidse - Vlaamse bedoelingen van de partij en voorzitter Bart sloot af met een brief aan zijn "peter" en met de dwingende vraag of het niet beter zou zijn nu al om eens deftig op de tafel te kloppen. Voor een meer uitgebreid en objectief (hmmm?) verslag verwijs ik graag naar de traditionele media: het journaille was massaal aanwezig en zelfs de RTBF had een cameraploeg naar het verre Aalst gezonden... die hebben ongetwijfeld secuur genoteerd wat er allemaal werd verteld... en wat niet!

De receptie nadien was dik in orde: op facebook staan honderden goeie(!) kiekjes o.a. van de Werner, zodra ik hem bezig zag met zijn professioneel digitale toestel, wist ik dat ik mij daar zelf niet meer mee bezig moest houden en mijn  volledig kon concentreren op de hapjes en drank. Er waren chips en sossiskes en kaas en aardbeien en lychees(!) en pinten van een plaatselijk soort bier en citroen- en oude jenever en buiten stond er een frietkot en veel madammen kregen hun vijf jetons niet geconsumeerd en waren bijgevolg bereid tot vrijgevigheid naar de meer dorstige medemensen en toen Dieter voorstelde om mijn trein te laten rijden en met hem mee te rijden - hij passeerde toch in Zaventem - was ik direct akkoord... en zo verliep de achternoen in opperbeste sfeer.

De kleien van de Werner kapte wel per ongeluk een halfvolle pint over mijn voorkant, maar tegen dat we vertrokken was mijn hemd alweer zo goed als droog.  

Ik was op tijd terug thuis om dag te zeggen aan Martine, Dieter en zijne maat van de VSV werden even voorgesteld en toen was het de hoogste tijd om naar de Streekbierenquiz te trekken in het ZAVO.

Ik dacht nog even een proper hemd aan te doen, want die pint maakte wel geen plekken, maar er hing een zweem van een bierreukje over mijn buik... en bedacht toen dat je op een Streekbierenquiz best naar gerstenat mag ruiken.

20160116_234836.jpg

20160116_234845.jpg

De zaal zat ook daar goed vol en de sfeer en de aangeboden catering waren ook daar opperbest... en bij de eerste vraag kreeg ik het zelfs even benauwd: in Egypte had ik enkele weken geleden een oorlogsroman gelezen die zich afspeelt boven Malta in WOII. Verleden week was ik op Google Earth aan het rondstruinen, dacht aan de conge én aan dat boek en toen ik eens nakeek waar die op Malta al die oorlogsvliegvelden van de Engelsen wel lagen en wat daarvan geworden is, bedacht ik: " 'k ga eens nakijken wat de hoofdstad is van dat eiland en hoe die andere eilanden heten en zo... 't moest zo maar eens een kwisvraag zijn volgende zaterdag"!

De eerste vraag was zaterdag: "u ziet de kaart van Malta, hoe heten de twee grootste eilanden?"

Malta en Gozo... 't was een makkie en Comino (het kleinste) wist ik ook en zelfs Filfla... een onbewoond stuk rots op 5 km van de zuidkust... had ik kunnen opschrijven... maar dát vroegen ze allengs allemaal niet!

frown

Een mens zou beginnen geloven in hogere machten... of in toeval... maar toeval bestaat niet...

De tweede en derde vraag gingen ook nog... die gingen onder meer over stripverhalen van Asterix en dáár heb ik als stripliefhebber/verzamelaar meestal geen hulp van bovenaf voor nodig... maar vanaf dan haperde het een beetje... uiteindelijk haalden we net iets meer dan de helft van de punten en eindigden 49 op 65... 't is niet fameus, maar de andere ploeg van Plankenkoorts stond nog lager genoteerd... dus wij blij!

Onze prijs bestond uit het traditionele zakje met "vanalles"... de rommel werd volgaarne toegewezen aan Sandu, die toen al naar huis was gemoeten... en ik zelf hield er een magnumfles Duvel aan over... meer moet dat niet zijn! 

 

15:26 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

14-01-16

Hier zijn we weer.

Na een lange afwezigheid, heb ik besloten om de draad terug op te pikken en opnieuw mijn blog te "activeren" en de lezende en surfende bevolking blogsgewijs te teisteren met allerhande verslagen, commentaren en allerlei nuttige en waarschijnlijk vooral onnuttige weetjes, feiten, gebeurtenissen en andere zever... ik heb namelijk een nieuwe laptop (de oude was gecrasht) en een nieuwe telefoon (de ouwe is... kwijtgeraakt) en vooral... 'k heb precies opnieuw goesting om te bloggen.       

't Is maar dat u het weet... dus u bent gewaarschuwd!

Een omstandig reisverslag over onze "Kerst- en Nieuwjaarscongé" in Egypte volgt nog, maar eerst wou ik even melden dat we de laatste maanden vrij druk bezig waren!

Er was het wildfestijn van de Wijngilde Septem Tumbas, waar we kelner speelden.

20151121_111339.jpg

20151121_203341.jpg

Het laatste weekend van november gingen we op zaterdag traditiegetrouw met de bus inkopen doen in de Champagnestreek en deze editie blijft in het geheugen gegrift wegens de aanval die we ondernamen op het wereldrecord "champieter drinken in een autocar"!

Ik ben geen echte voetbalfan, maar die mannen van Genk hebben sinds dat weekend een streepje voor!

20151128_082252.jpg

20151128_083424.jpg

we stonden uren in de file aan de grens en werden, vooraleer in het land binnen te mogen, uiterst grondig gecontroleerd... maar eigenlijk enkel toen we nog broodnuchter waren... 's avonds geraakten we vlot en naadloos weg uit Frankrijk... maar iets minder nuchter...  'k ga er verder niet te veel woorden aan wijden... er volgt enkel een summier beeldverslag:

20151128_090332.jpg

20151128_102157.jpg

20151128_085817.jpg

20151128_112324.jpg

20151128_133635.jpg

20151128_133755.jpg

20151128_134056.jpg

20151128_153125.jpg

20151128_172834.jpg

20151128_203903.jpg

De toch was zwaar en lang maar vruchtbaar! 

En de week nadien ook, want dan hielden we ons onledig met het bijstaan en "helpen" of vervangen van de goede Sint in een aantal scholen... (voor alle zekerheid: de zwarte medemens ben ikzelf, de lieftallige jongedame was een plaatselijke juf/schminkster!)

20151202_104113.jpg

En het weekend nadien - in mijn gewone goed - zaten we ook al traditiegetrouw twee dagen achter de kassa tijdens het Jaarlijkse N-VA steak- en haantjesweekend.

20151205_150957.jpg

Gezien ik weeral net begonnen was met een soort dieet, werd het een weekend met meer sla en tomaten dan frieten... getuige het bordje dat wij verorberden vooraleer de massa ons overspoelde... 't was het laatste rustige moment...

20151206_143557.jpg

want even later sijpelden de eersten de zaal binnen en de rest van het weekend stond er een volwassen file aan mijn kassa aan te schuiven voor bonnetjes... dat steakweekend was dus dit jaar een topper: van heinde en verre repten sympathisanten, kennissen, bestuurs- en ander leden en aanhangende familie en dorps- en andere politiekers zich spoorslags naar het Veldeke in Zaventem... en er zaten zelfs hier en daar Taktivisten en halve Catalanen tussen!

20151206_143607.jpg

De volgende activiteit die wij graag even vermelden, was een weekje later de Zaventemse kerstmarkt.

20151212_172649.jpg

Onze dappere bestierders hadden - onder leiding van de schepen van vermakelijkheden - nog eens het vermetele plan opgevat om de verenigingen te laten opdraven en ze zoveel mogelijk kraampjes te laten vullen. Om de kerstsfeer compleet te maken, was er zowaar zelfs gezorgd voor een (zeer bescheiden) kerststal achter glas en een bonte verzameling viskramen, draaimolens, hamburger en frietkoten en zo stonden wij de hele avond in ons tentje van Plankenkoorts oesters, cava, pannenkoeken, jenever en warme wijn te serveren met op de achtergrond het muziekje van een kindermolentje.... echt irritant is zo een achtergrondgeluid niet, maar echt bijdragen aan de kerstsfeer deed het ook niet echt!

20151212_172701.jpg

Ik trachtte met mijn nieuwe "smartfoon" - 'k ben de ouwe kwijtgeraakt in oktober - een paar foto's te nemen, hetgeen naderhand niet direct een succesvolle bezigheid is gebleken...

20151212_172641.jpg

20151212_182144.jpg

Maar de sfeer was goed... het weer in de namiddag iets minder, zodat de bevolking eerst wat de kat uit de boom keek, maar tegen een uur of acht negen liep er toch wat volk rond en liep de jenever (en de rest) vlotjes naar binnen... mijn schoonmoeder was enthousiast over de warme wijn, ik genoot samen met mijn madam van een bordje oesters en de zaak draaide effenaf vollenbak... en tussendoor stak er een windje op... de tent wapperde al eens heen en weer, maar uiteindelijk is het redelijk normaal dat er in december al eens een frisse en stijve bries staat.

En plots - iets voor 22.00u - was het uit met de pret. De omroeper van dienst meldde dat het marktplein "om veiligheidsredenen" dringend diende ontruimd... er was een zware storm op komst en de verantwoordelijke schepen had blijkbaar na overleg met de pompiers beslist om de boel op te doeken.

20151212_221555.jpg

We kregen het bevel om alles in te pakken en weg te wezen... de tenten waren niet stabiel genoeg om de storm te doorstaan... alles moest raprap opgeruimd en opgeborgen. Wij trachtten nog even te protesteren omdat we net goed bezig waren, maar als uit het niets schoof plots een gans peloton jonge politieagenten de markt op die vakkundig de meute van het plein dreef... wij haasten ons om de overschot van oesters aan de man te brengen, maar we moesten snel zijn, want we kregen zelf nauwelijks tijd om in te pakken en op te ruimen.

Gezien iedereen tegelijk moest opkramen gaf dat een beetje chaos, maar uiteindelijk ging het nog vrij vlot... en zonder noemenswaardige hinder van ook maar enige stormwind. 

20151212_221709.jpg

Ondanks de blijkbaar imminente dreiging werd even later trouwens wel gemeld dat de gemeente verwachtte dat iedereen zijn geleende tafels en stoelen naar een verzamelpunt aan de kerk zou brengen... zo onveilig bleek het dan toch nog niet op dat kerkplein... we sleepten ons meubilair dus naar de juiste plek waar een dappere gemeentearbeider nauwgezet toezicht hield op het stapelen.

20151212_221652.jpg

Tegen half elf was heel onze inboedel met vereende krachten bijeengezocht, ingeladen en/of weggebracht... een geluk dat we een opslagplaats hebben in de school, net aan de overkant van het kruispunt...

De overtollige oesters waren op dat moment allemaal verkocht - aan ongeveer de inkoopprijs - en de andere restjes werden ter plekke geconsumeerd of verdeeld onder de medewerkers en daarna bleven we op de koer nog wat nababbelen en zeveren en vooral kijken en wachten op de storm... die duidelijk niet gehaast was.

Toen ik een eind na twaalven te voet naar huis wandelde, viel er nog steeds geen rukwind te bespeuren en stonden de tenten allemaal nog mooi in het gelid op de markt... blijkbaar was het dreigingsniveau plots gezakt?

De ochtend nadien stonden die verdomde tenten er trouwens nog altijd... ze werden dus pas uren na de doortocht van de zogezegd aangekondigde storm opgeruimd... en bleken al die tijd plotsklaps geen dreiging meer te wezen voor passanten...?

't Is vermoedelijk allemaal met de beste bedoelingen gedaan, maar misschien kunnen de verantwoordelijken in het vervolg toch dergelijke probleempjes op een betere en slimmere manier opvolgen en oplossen, want nu bleek die hele paniektoestand uiteindelijk vrij onnodig en zelfs een beetje belachelijk... nu ja... één aspect is er positief aan: als je voorheen belde voor een diefstal van een velo of iets dergelijks, dan moest je meestal heel lang wachten, het doet plezier te weten dat er in mijn dorp nu een hele troep vastberaden politie voorhanden is... die vanaf nu duidelijk ervaring hebben opgedaan in het beheersen van een massa en het ontruimen van publieke plaatsen...  't is te hopen dat het niet direct meer nodig is... maar toch... je weet maar nooit wat de toekomst nog gaat brengen.

Verder kan ik met gepaste trots meegeven dat de kroost zotte kosten heeft gedaan en een huis heeft gekocht... in Kortenberg!

20151120_112731.jpg

20151120_111223.jpg

Het is eigenlijk vooral een enorm stuk hof en bos, met vooraan tegen de straat een huisje op... maar daar hoort en leest u later nog wel meer van.

Maar eerst ga ik vertellen over Egypte, nu ja... 't zal volgende week pas zijn, want morgen moet ik mee naar de solden en dit weekend hebben we vrijdag diner van de Wijngilde en zaterdag Nieuwjaarsfeest van de VVB in Aalst en 's avonds streekbierenquiz in het Zavo en zo... en 'k ben tussendoor ook mijn ouwe dia's aan het digitaliseren... hetgeen nieuwe stof tot verhalen van vroeger geeft... dus tot...?

wink   

 

 

     

18:10 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

05-10-15

Franstalig FDF pamflet provoceert opnieuw de Zaventemse inwoners

Hopla,

Door de plotse benoeming van een Vlaams burgemeester in Linkebeek dreigt een nieuwe provocatie van onze fransdolle medeburgers naar de Vlaamse bevolking van Zaventem een beetje "ondergesneeuwd" te geraken, maar het is duidelijk dat Maingain en kornuiten weer op het oorlogspad zijn!

citoyens 1-8.jpg

citoyens 2-3.jpg

citoyens 4-5.jpg

citoyens 6-7.jpg

Hieronder de tekst van het N-VA persbericht, dat vandaag echter de nationale pers nog niet haalde!

 

Zes maanden nadat er vanuit de FDF gemeente Sint-Lambrechts-Woluwe een pamflet werd verspreid waarin de Franstalige inwoners uit Zaventem werden opgeroepen om op te komen voor hun rechten wordt er nu opnieuw een folder verspreid die nog veel provocerender is.

Deze folder van “Citoyens de Zaventem” roept de Franstalige inwoners op om zich zeker niet te integreren noch aan te passen. Volgens Erik Rennen (N-VA) Schepen van Vlaamse Aangelegenheden en Taalbeleid is dit de zoveelste provocatie en zelfs een regelrechte oorlogsverklaring vanuit Sint-Lambrechts-Woluwe aan het adres van de Vlaamse Zaventemnaar. Deze folder wordt verspreid vanuit hetzelfde adres, Tomberg 123, waar ook de gemeentelijke diensten: Stedebouw, huisvesting en milieu van Sint- Lambrechts-Woluwe zijn gevestigd. Dit past volledig in het initiatief van Burgemeester Olivier Mangain die in het begin van deze lokale legislatuur aankondigde om initiatieven te nemen in het voordeel van de Franstaligen in de rand en dan in het bijzonder in deze van Zaventem. Respect voor de geldige taalwetten is voor hen in Zaventem blijkbaar niet van toepassing. De verantwoordelijke uitgever is het Zaventems OCMW-raadslid en vroeger FDF gemeenteraadslid, Patrick Van Cauwenberghe.

Dit initiatief illustreert nogmaals dat er nog steeds Franstaligen zijn die in onze gemeente wonen en vinden dat niet zij zich moeten aanpassen aan hun omgeving maar dat deze zich moet aanpassen aan hen. Indien de Franstaligen een tweetalig bestuur wensen, dan kan dit perfect met de volgende leuze;” Pas u aan of verhuis”, besluit Schepen Rennen.

Voorzitter Laeremans gaat nog een stap verder: "we onderzoeken momenteel elke maatregel, inclusief juridische en andere stappen, die we zouden kunnen nemen om deze aanval af te slaan" Het aanbieden van een kortingskaart voor sport, culturele en andere evenementen door de gemeente Sint Lambrechts Woluwe is een regelrechte inmenging in een puur Zaventemse aangelegenheid. Stel u eens voor dat de gemeente Zaventem zou besluiten om iedereen korting te geven op de inkomgelden van bijvoorbeeld het zwembad behalve de inwoners van Sint Lambrechts Woluwe. Het centrum voor gelijke kansen en racismebestrijding was te klein. Toch is dit net wat hier gebeurt maar dan in omgekeerde richting.

Voorts is het spijtig dat wederom de noodzaak tot integratie in twijfel wordt getrokken. Nochtans hebben we bijvoorbeeld op de voorbije gemeenteraad gezien waar het onvoldoende begrijpen van het Nederlands of het onvoldoende geïntegreerd kunnen toe leiden. “Een simpel initiatief van de gemeente tegen woninginbraken (oa. door de oprichting van buurt informatie netwerken) wordt door de fractieleidster van de UF afgedaan als het oprichten van een privé militie en doet haar vrezen voor de creatie van kleine baronieën binnen de gemeente. Dit alles omdat ze de Nederlandse taal niet voldoende beheersen” aldus nog Laeremans.

 

We weten weer wat te doen de volgende dagen en als we genoeg foldertjes hebben verzameld tegen de volgende gemeenteraad, kunnen we ze misschien opnieuw aan de rechtmatige eigenaars gaan overhandigen, want één ding is nog steeds zeker: Zaventem is en blijft een ééntalig Vlaamse gemeente en die franstalige opruiende schrijfsels zijn eens te meer duidelijk niet gericht aan de juiste mensen, "terug naar afzender" lijkt me de enige eerlijke reactie! 

09:50 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-09-15

Vlaanderen zendt zijn (gepensioneerde) zonen uit!

Verleden week naar de IJzerwake... 

300820151258.jpg

300820151256.jpg

vandaag naar de Gordel "Groen en Vlaams"

060920151266.jpg

060920151277.jpg

060920151293.jpg

060920151292.jpg

en morgennacht met vlucht SN 3695 naar Barcelona... met de maten van TAK/VVB.

IMG_3885.JPG

IMG_3995.JPG

 een week lang de Diada vieren en de toerist uithangen... moet kunnen!

IMG_4085.JPG

IMG_4017.JPG

IMG_4138.JPG

Visca Catalunya lliure!

 

 

16:30 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

24-08-15

cruise... epiloog.

Vrijdag de 17e juli is onze laatste dag op het water, 't is te zeggen... tegen uiterlijk negen uur moeten we afgemonsterd zijn, dienen alle onze spullen van boord gehaald en de sleutels binnen gebracht op het kantoortje...

Ik strijk plechtig mijn Vlaamse Leeuw... nu ja, plechtig... 'k heb er niet speciaal een hemd en das voor aangetrokken, maar de vlag wordt van de gelegenheidsmast gehaald, opgevouwen en op gepaste wijze weggeborgen... en de mast - een doe-het-zelf-combinatie van een stuk buis en een halve borstelsteel - in de kant gegooid, want de vuilbakken staan helemaal aan de andere kant.

IMG_6291.JPG

Ik hou nauwlettend die overkant in het oog, maar het tijdstip om op te kramen nadert en er komt maar geen plaatsje vrij aan de kade... we besluiten de auto's uit de bewaakte parking te halen en helemaal rond te rijden tot op onze oever, dat scheelt hem telkens meer dan 250 meter gesleur met bagage, pakken en zakken... enkele reis!

IMG_6298.JPG 

Op een half uurtje zijn we uit- en weer ingeladen en de boel poetsen hoeft niet... daarvoor hebben we op voorhand 95€ opgehoest, maar gezien de stoffige en spinwebbige toestand van de boot ga ik daar subiet direct toch eens over klappen met de baliemadam.  

't is dus al even na negen als we onze opwachting maken aan diezelfde balie... met de twee fardes én een aantal ingevulde documenten. Ik geef de sleutel en het etui met mappen van de vaarkaarten en technische gegevens af en de juffrouw vraagt waar de boot ligt, want de vaaruren moeten berekend worden. Ik wijs naar buiten en leg uit dat er - in tegenstelling tot onze verwachting - geen plaatsje voorzien was voor ons en dat we dus aan de hele andere kant van het haventje liggen en dat we zulks niet echt klantvriendelijk noch praktisch vonden bij het leegmaken van de boot. Ze is niet echt onder de indruk van mijn opmerking, bekijkt me wat korzelig en stuurt dan een medewerker buiten om de cijfertjes te gaan noteren.

Als ze vraagt of ik soms de "debriefing" documenten ook al heb ingevuld, meld ik dat dit inderdaad al is gebeurd en overhandig haar met gepaste trots mijn lijvig epistel... een heel blad recto verso volgekribbeld met opmerkingen... in mijn beste Frans!

Ze loert verbaast naar al dat geschrijf en ik vertel haar dat de meeste van mijn grieven al wel onderweg mondeling werden vermeld in Narbonne, maar dat er toch nog een paar puntjes zijn die ik even wil bespreken... en dan begin ik in het lang en breed uit te weiden over de staat van properheid van de boot bij aanvang, van de spinnenwebben aan de vensters en het vingerdikke stof op het meubilair in de kombuis... en het servies met sporen van etensresten van een vorige gebruiker... en dat ik desgewenst foto's kan tonen van alle "dingetjes" die ik nu aanhaal.

Ze begint zich hoe langer hoe ongemakkelijker te voelen en de beide andere dames achter de balie hebben eerst intensief staan meeluisteren, maar hoe langer mijn exposé duurt, hoe meer ze doen alsof ze druk met iets anders bezig zijn. Het is duidelijk: onze juffrouw moet op geen morele steun rekenen van haar collega's.

Ik vertel verder over de deur op het dek, die niet afgesloten kan worden, omdat er een ander slot in zit dan in de deur aan stuurboord en we hadden maar één soort sleutel en begin dan over de piepkleine maar defecte ventilator die we zelf uiteindelijk wel aan de praat kregen, maar die mijn inziens niet helemaal beantwoordt aan de beschrijving uit hun brochure. Ik tracht haar diets te maken dat wij in Vlaanderen iets heel anders bedoelen wanneer we het hebben over "een goed werkend airconditioningssysteem".

Ik meld terloops dat we wél tevreden waren met de mand mondvoorraad en de indrukwekkende barbeque, als het goed is, dan zijn we niet te beroerd om dat ook te zeggen!

Wanneer ik echter over de boegschroef begin en pols naar de mail die ze in Narbonne zouden verstuurd hebben, weet ze van niks, ze bladert in een paar mappen maar vindt geen mail... ik vraag me af of ze niet op de pc in de mailbox zou zoeken, maar zwijg beleefd want wil haar niet meer opjagen dan nodig, ondertussen is ze namelijk redelijk zenuwachtig aan het worden.

Ik leg uit dat ik dezelfde vraagjes ook al stelde in het kantoor in Narbonne, maar het best nog eens wil proberen: waarom kregen we een boot zonder boegschroef terwijl voor dit type staat vermeld dat ze wel zo een ding in huis hebben en waarom heeft niemand ons vooraf uitgelegd dat we dus op dergelijk besturingshulp niet konden rekenen en we ons bijgevolg terecht afvragen waarom we zowat 700 euro meer hebben besteed aan een "viersterrenboot" terwijl we op eentje met twee sterren toch bijna van dezelfde "luxe" hadden genoten...

Misschien kan zij mij uitleggen en overtuigen waarom ik er toch goed aan deed een exemplaar met vier sterren te huren... het duizelt haar nu blijkbaar voor de ogen... en ze blijft het antwoord schuldig

Ik doe er nog een schepje op, wijs naar mijn genaaide lip en zeg dat we door hun schuld dus wel een ongeluk hebben gehad, omdat hun boot niet in orde was...

Dat is er zo te zien te veel aan, ze schuift een paar documenten naar mij, vraagt of ik die alvast wil invullen en spurt naar achteren. Ik trek dus naar buiten met o.a. een blanco "rapport d'incident en cours de croisière", een "dossier compensation client", en een "enquéte" formulier en het stellige voornemen dat allemaal helemaal vol te schrijven! 

Ik installeer me in de schaduw op het terras met genoeg schrijfgerief en haar verzameling papieren en begin welgemoed nog eens mijn grieven uitgebreid neer te pennen.. en even later komt er een mannetje bijzitten, die vraagt wat er aan de hand is.

Hij heeft geen blauwe uniformpolo aan, maar ik vermoed dat hij ook een lid van de staf is, een supervisor of zo, en begin dus nog maar eens op te sommen over welke dingetjes we niet echt tevreden zijn en vooral, vraag hem of hij het soms normaal vindt dat de klanten een ongeluk krijgen omdat ze een boot ontvangen hebben die onderweg niet conform blijkt aan de beschrijving en verwachting en als het dan zo is dat er dingen niet kloppen met de publiciteit, waarom niemand ons dat expliciet vooraf vertelt heeft en ik herhaal mijn vraag: of hij me kan overtuigen waarom ik er goed aan deed een "vier ankers" te huren... want ikzelf kan er geen zinnig antwoord op verzinnen.

Hij zegt dat hij daar niet direct kan op antwoorden en ik vraag dan of er dan niemand in huis is die dat wel kan... een manager bijvoorbeeld.

Daarop wordt hij lichtjes kregelig en verklaart dat hij de manager is. Ik monster hem aandachtig en vraag wat er dan nu moet gebeuren. In plaats van een deftig antwoord te zoeken en tot een oplossing te komen, doet hij wat managers vermoedelijk nog al wel eens plegen te doen... zijn paraplu opentrekken!

Hij heeft zich duidelijk vast voorgenomen een mogelijke eindeseizoensbonus niet op het spel te zetten en begint dus eerst en vooral uit te zoeken in zijn hiërarchie waar en door wie het fout liep en start helemaal bij het begin: de boeking.

Ik heb mijn Le Boat brochure - vastgekleefd in de vakantiemap - voor mij op tafel liggen en hij vraagt of hij even het blad met de beschrijving van de Clipper kan bekijken, besluit dan waarschijnlijk dat hij best een kopie zou nemen en scheurt plots de hele brochure uit mijn farde en beent er mee weg. Ik zit paf te kijken en hoop vooral dat ik ze nog terug krijg.

Pascale en Walter hebben nog een hele rit naar het Noorden voor de boeg en komen zeggen dat ze vertrekken en ik verzeker hen dat ik onze zaak naar best vermogen zal verdedigen!

Even later komt hij - de manager - weer naar de tafel gestapt, gooit triomfantelijk de losgescheurde brochure weer op mijn map en verklaart dat hij nu weet wat er mis is... de reisagent is in de fout gegaan. Dit is nog een uitgave van 2014! 

Tja, ik antwoord dat we al eind 2014 hebben geboekt... en enkel deze brochure konden krijgen toen. 

Hahaa... Dat kan zijn maar... in die van 2015 werden de gegevens aangepast. We hadden ons nadien maar op de meest recente uitgave moeten baseren voor de meest recente info, dan waren we van alle veranderingen op de hoogte geweest!

Ziezo, probleem opgelost, wat hem betreft.

Ik fluit hem echter onmiddellijk terug en vraag om dan eens uit te leggen hoe een type boot plots op één jaar kan veranderen... verleden jaar zaten er dus - als de brochure toen klopte - nog wel boegschroeven in een Clipper, maar vanaf 2015 niet meer. Ik vraag of ze die dan rond Nieuwjaar allemaal hebben gedemonteerd en of dat niet verschrikkelijk veel aan overuren heeft gekost om de mensen op zo een feestdagen te laten werken.

Hij kijkt me wantrouwig aan, maar weet geen afdoend antwoord te geven... de brochure wordt wel als schuldige afgevoerd en hij zoekt het nu dichterbij en vraagt wie ons de uitleg vooraf heeft gegeven.

Ik weet met de beste wil van de wereld niet meer hoe die keel heette die bij ons de summiere uitleg van de knopjes en het testvaartje deed... 't was een gast met een blauwe polo of t-shirt, dat weet ik nog, zonder baard of bril... een vriendelijke jongeman... die beschrijving slaat op de helft of meer van zijn werknemers hier, dus daar is hij ook niks mee...

Als ik hem er aan herinner dat ze in Narbonne een uur gezocht hebben naar het defect vooraleer te ontdekken dat er geen in zat en de technicus van dienst daar dus ook nog niet wist dat een Clipper vanaf dit jaar plots geen boegschroef meer heeft en ik nog langs mijn neus mee geef dat zulks geen goed doet aan de geloofwaardigheid van zijn stelling van daarnet, wordt hij nog iets ambetanter dan hij al was en wil weten hoe die kerel in Narbonne er dan uit zag... ik geef krek dezelfde beschrijving als daarnet, maar kan er wel een detail aan toevoegen, 't was een Engelstalige!

Hij denkt even na, maar geraakt er niet uit. Ik vraag hem - een beetje om hem nog meer op stang te jagen - of zijn technici dan niet op de hoogte zijn van het feit dat al die boegschroeven daar rond Nieuwjaar zijn uitgehaald, maar hij kan het sarcasme in mijn vraag niet echt smaken...

Als ik dan ook nog durf te opperen dat er misschien wel iets schort aan de opleiding van zijn mensen of toch op zijn minst aan de bijscholing, wordt hij zichtbaar boos... ik duw door, begin over ons ongeluk, wijs hem mijn lip en vertel voor de "elvendertigste" keer deze week zeer plastisch hoe het zover is gekomen en wiens fout het volgens ons is en zeg dat we eigenlijk niets minder verwachten dan een billijke tegemoetkoming...

Enig medeleven had ik niet echt verwacht, binnen aan die balie heeft vanochtend ook niemand ook maar een zweem van empathie vertoond, laat staan gevraagd of het nog zeer deed of zoiets... maar de manager ziet alweer een uitweg om een schuldige aan te duiden.

Hij verklaart dat uiteindelijk de stuurman - dus ikzelf - de eindverantwoordelijkheid draagt, dat ik kan zeggen over zijn boot wat ik wil, maar dat het wel mijn eigen fout is als ik dwars door een bende overhangende takken ben gevaren, 'k had maar voorzichtiger en oplettender moeten zijn!

Voila, probleem weeral opgelost... denkt hij... maar hij dwaalt!

Nu word ik lichtjes ambetant... mij zomaar beschuldigen... dat wens ik niet te pikken!

Ik bijt hem toe dat ik zijn visie absoluut niet volg en wel om het volgende: als ik mijn auto in de garage afhaal - pakweg na een onderhoud - en in de eerste de beste bocht draait mijn stuur niet omdat het stuurslot blokkeert, dan is dat mijn inziens absoluut niet mijn fout als ik het "decor" in rij. Je kan en mag sowieso verwachten dat de auto een stuur heeft dat draait indien nodig... wel, op zijn boot is 't net hetzelfde: je kan redelijkerwijs verwachten dat de boot reageert als je op de knop duwt en denkt dat je daarmee de boegschroef activeert... indien ze dat niet doet, omdat ze defect is of er gewoon geen zin zit of om welke reden dan ook, dan is dat niet de fout van de huurder/stuurman, maar van de firma die je het ding zo heeft afgeleverd.

Ik voeg er nog aan toe dat de richting van gesprek mij hoe langer hoe meer begint tegen te steken en vraag wanneer hij met oplossing of alvast een voorstel tot compromis gaat afkomen.

Hij zegt dat dit moet besproken worden met het hoofdbureau in Nederland. Ik maan hem prompt vriendelijk doch gedecideerd aan om daar dan maar direct mee te beginnen en contact op te nemen met zijn baas... en weg is hij.

We blijven tien minuutjes wachten aan, onze terrastafel, maar de manager blijkt verdwenen... definitief.

Uiteindelijk stevenen we terug op de balie af, monsteren vol verwachting de juffrouw die ons even bekijkt en dan ook naar achteren verdwijnt.

Even later komt ze terug met nieuws: we krijgen de 95€ kosten voor de eindpoetsbeurt volledig terugbetaald en de som van 40€ - die ik had uitgegeven aan een taxi van de kliniek naar de sluis - ook direct uitbetaald, als voorlopige compensatie... al de rest moet met "Nederland" geregeld worden... door onszelf!

Wij krijgen de manager duidelijk niet meer te zien, beseffen dat het hier stopt en hebben geen zin om nog verder te discuteren met de juffrouw, die doet tenslotte ook maar haar werk en heeft al helemaal zelf niks te zeggen.

We gaan dus schoorvoetend akkoord.

Ze brengt de vaartijd in rekening, trekt daar de garantie voor de bbq af en die voorlopige compensatie en debiteert mijn kredietkaart. Ik teken het papier "onder voorbehoud van verdere afhandeling door het kantoor in Nederland" en wij stappen het eindelijk af.

Buiten is het bloedheet... maar in de auto hebben we seffens wel airco! 

De cruise zit er nu echt op... en het laatste gedeelte was duidelijk eentje met "wild water" en veel tegenstroming!

Maar ondanks le Boat (en hun "lamentabele" service) hebben we ons een week lang best geamuseerd!

 

Ondertussen zijn we een maand later, hebben we - nog maar eens - het hele verhaal per mail doorgezonden aan dat hoofdkantoor en kregen zowaar een reactie:

Ze geven mij op alle punten gelijk, betreuren de foute informatie - die ondertussen zou zijn aangepast - op website en in de brochure, snappen niet goed wat er allemaal verkeerd ging in het kantoor in Port Cassafières,maar geloven mij volledig en verontschuldigen zich dan ook uitgebreid voor alle opgelopen ongemak, verzekeren mij dat dit allemaal nooit had mogen gebeuren en zeker niet conform de hoge standaard is, die ze normaal hanteren tegenover de klanten. Ze zullen zorgen dat zulks in de toekomst ten stelligste vermeden wordt en informeerden zelfs naar de staat van genezing van mijn gewonde lip, kortom ze doen hun uiterste best om hun imago op te krikken... maar dat is maar voor een deel gelukt.

En ik krijg namelijk geen duit terugbetaald, maar geniet wel een (aanzienlijke) korting op een volgende reis, op te nemen binnen de drie jaar!

Tja... dat vinden we toch een wat povere eindoplossing en daar moeten we dus nog eens over nadenken.

Het was de eerste keer dat we met onze twee koppels iets samen organiseerden... ik wil nog best eens samen gaan varen... liefst op een ander kanaal en bij voorkeur in géén Clipper meer... maar de agenda's moeten passen en zo... 't ware handiger geweest voor iedereen als ze gewoon de compensatie hadden terug gestort...

Mocht het toch nog helemaal in orde komen, dan zullen we niet nalaten om dit blogsgewijs te verkondigen...

Hoop doet leven!

Stoer 

 

 

16:48 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-08-15

Laatste dag op het Canal du Midi: beloofd is beloofd... een frisse pint voor de sluiswachter!

Op onze laatste dag zijn we traditioneel vroeg op, niet dat we niet goed kunnen slapen, dat valt best mee, maar ik wil nog zo veel mogelijk bewust genieten van onze tocht... die laatste dag gaat zo voorbij zijn, denk ik!

Vandaag is het voor de verandering weeral tropisch warm, het eerste uur nog redelijk bewolkt, maar daarom niet minder heet... ik verdom het een T-shirt aan te doen, maar we zetten wel het zondagse hoedje op... kwestie van straks in stijl Béziers te passeren. 

DSC_8004.JPG

IMG_6227.JPG

De sluizen van Fonséranne zijn "stroomafwaarts" open van 9.00u tot 10.30u... we zorgen er dus voor dat we iets voor negen daar aankomen en er liggen drie wachtenden voor ons. We gaan dus seffens met de tweede lichting mee versassen, 't gaat precies weeral vlotter gaan dan verwacht.

IMG_6228.JPG

Stipt om negen uur begint de operatie "trappen-af", de eerste boten varen binnen in de bovenste sluis en een kwartiertje later is ze leeg - en weer vol water - en zijn wij aan de beurt.

DSC_8014.JPG

DSC_8016.JPG

DSC_8017.JPG

Ik stuur met vaste hand onze Clipper het sas in, draai mooi naar bakboord en leg hem bijna perfect tegen de kant, Martine geeft de touwen door en Walter en Pascale houden ze vast op de wal.

DSC_8024.JPG

Na ons komt er nog één boot binnen om mee naar beneden te zakken, het gaat dus telkens vrij snel om in en uit te varen en de "kabelploeg" op de wal kan nu ook weer vier sluizen lang meelopen met de touwen in de hand... we versassen dus moeiteloos, alsof we al jaren niks anders doen tijdens de congé en ondervinden geen enkel probleem... toch wel een beetje tot onze eigen verbazing.

DSC_8025.JPG

DSC_8027.JPG

IMG_6232.JPG

IMG_6230.JPG

IMG_6233.JPG

achter ons is er niet veel beweging meer... blijkbaar zijn er vanochtend maar 5 "dalers" onderweg op dit gedeelte van het kanaal... echt druk kan je het dus niet noemen... en zelfs de toeristen staan maar dun gezaaid op het bruggetje. 

IMG_6234.JPG

IMG_6235.JPG

IMG_6236.JPG

IMG_6237.JPG

In de laatste sluis neem ik iedereen weer aan boord, we draaien even later naar rechts richting "pont-canal" en plots stijgt gejuich op vanaf de wal. Er ligt een Péniche te wachten om naar boven te versassen en blijkbaar is er een hele troep gepensioneerde Vlamingen met dat ding op uitstap: zodra ik de bocht om kom getuft... met mijn Leeuwenvlag wapperend aan de boeg, heffen die oudjes uit volle borst aan: "Ze zullen hem niet temmen... de fiere Vlaamse Leeuw..." ik zwaai en toeter enthousiast en zing vrolijk maar een beetje uit de toon mee...

'k ben een zeer tevreden Vlaams "taktivist": mijn vlag is dan toch niet ongemerkt in dat kanaal gepasseerd!

IMG_6238.JPG

Net voorbij de kanaalbrug moeten we even aanleggen want het licht van de heel diepe sluis staat op rood en achter ons legt de andere boot ook aan... 't is een Welsh koppel en de madam heeft wat moeite met de touwen bij het aanmeren, maar met behulp van Walter komt het allemaal in orde.

Ze hebben in dat type ook geen boegschroef... dat type heeft er sowieso nooit ééntje gehad... ook niet volgens de brochure. Als je maar met twee bent, lijkt het dan toch niet altijd evident om je boot te krijgen én te houden waar je dat graag zou willen, maar ze wisten op voorhand wel wat ze hadden of niet.    

Voor ons ligt één van de boten die met het eerste groepje in Fonséranne mee daalde, we zijn nu dus met drie om te versassen.

Vlak voor we de luis in varen, kijk ik op de klok, we vertrokken precies een uur geleden boven en liggen hier toch al even te wachten... we hebben er dus nog géén uurtje over gedaan om de hele sluizentrap en de kanaalbrug voorbij te geraken... als het zo verdergaat, gaan we veel te vroeg in Port Cassafières zijn... maar er zijn nog mogelijkheden genoeg om eens te stoppen straks. 

IMG_6239.JPG

IMG_6240.JPG

Bij het dalen valt het me op dat op die andere boot voor ons ook maar twee man zit en dat ze maar één lijn vastleggen achter de paal... maar de sluiswachter zegt er niks van, dus 't zal wel mogen zekers!?

IMG_6241.JPG

IMG_6242.JPG

De fotografe in Martine is wakker geschoten, maar de camera staat op "filmen"... 'k heb dus een hoop korte filmpjes van die ochtend, die ooit wel eens gemonteerd zullen geraken.

Onbeslist

Als de deuren opendraaien gaat onze voorganger er als een speer vandoor... hij geeft volgas en zigzagt met een forse vaart de haven van Béziers door om een paar minuten later weer voor ons te liggen aan de volgende sluis.

Wij varen vlot achter hem binnen en slaan de touwen om de palen, maar de Welshman en zijn lady achter ons hebben weer een "probleempje"...

IMG_6243.JPG

IMG_6244.JPG

uiteindelijk komt het allemaal goed te liggen en zakken we alle drie een metertje of vijf en dan spurt de haastigaard voor ons er weer vandoor.  

IMG_6245.JPG

IMG_6246.JPG

IMG_6248.JPG

IMG_6249.JPG

Wij tuffen rustig achter hem aan, mogen even verder zelfs door het rode licht varen aan de ophaalbrug... ik vertraag zoals voorgeschreven en we maken ons al klaar om tijdelijk aan te meren, maar op de wal doet één of andere kerel in een kostuum met fluo hesje erover druk teken dat ik door moet varen... dus doen we dat braaf!

IMG_6250.JPG

we wuiven wel naar de "Welsh" boot en doen teken dat ze door mogen!

P1040641.JPG

 

en komen na een half uurtje twee kilometer verder aan "mijn" sluis... die van Ariège!

Hier moet ik absoluut eerst even aanleggen, grabbel een fris blikje bier uit de frigo en storm de wal op tot bij de sluiswachter. Hij herkent me direct, informeert hoe het gaat met mijn gezicht en hoe de tocht is verlopen, ik vertel in het kort over onze wedervaren, geef hem het blikje cadeau... en hij verzekert me dat het zal smaken... straks... "pendant la pause de midi" want nu moet er gewerkt worden!

P1040642.JPG

De rappe gast van daarstraks ligt namelijk ondertussen te wachten in zijn sluis. Ik vraag of hij nog even wil openhouden, want dat we er ook bij willen en geen probleem... voor mij wil hij graag nog even wachten met versassen!

IMG_6251.JPG

Nog even heel serieus kijken naar het vogeltje voor een "selfie" en ik spurt weer naar de boot en een paar minuten later liggen we naast "le mec rapide" in de sluis, die mij redelijk donker monstert... hij heeft door dat het duidelijk door mij is dat hij hier al een tijdje ligt te wachten en daar is hij niet bepaald vrolijk van geworden.

P1040643.JPG

We doen alsof we het niet zien en versassen vrolijk en Martine is duidelijk zeer tevreden met haar taak... het vasthouden van het touw.

IMG_6254.JPG

Die andere al te wachtende mens werd ondertussen blijkbaar een beetje nerveus van de hele toestand en is er in geslaagd zijn boot compleet dwars in de sluis te laten afdrijven... hij ligt weer maar met één touw vast rond een bolder en botst tegen de sluismuur vooraan en dan achteraan en schuurt zelfs tegen onze zijkant...  

IMG_6253.JPG

Ik zou wel kunnen helpen... misschien... maar negeer hem feestelijk en als we versast zijn toeter en zwaai ik even later uitbundig naar mijn "copain-éclusier" en vaar statig de sluis uit en terwijl de "Black Panther" weer opstoomt, varen we traagjes naar de brug over de snelweg en bekijken we met gemengde gevoelens aan stuurboord de boom waar we zes dagen geleden "een conflict mee hadden"!

DSC_8042.JPG

DSC_8043.JPG

't Is dan volgens mij nog zelfs geen plataan maar eerder een fors soort struikgewas... duizenden van die mooie platanen moeten ze rooien, maar dit nutteloze in  de weg hangende stuk gewas, dat laten ze ongehinderd de mensen hinderen... rare jongens, die Fransen van de VNF!

Nu ja, 't is dat het zo moest zijn... hoewel, over die hele toestand ben ik zeker nog niet uitgebabbeld... morgen plan ik een hartig woordje te richten aan die "pipos" van Le Boat.

Maar nu moeten we verder...       

De sluizen liggen hier dicht op mekaar... een dikke kilometer verder komt de volgende al in zicht en besluiten wij om te stoppen voor de middag. In Villeneuve-lès-Béziers zal wel "horecagewijs" wel iets te doen of te vinden zijn, hopen we en je kan zo te zien iets voor de sluis mooi aanleggen aan de walkant... want er is plaats zat!

De sluis staat 300 meter verder op rood, dus de kerel voor ons drijft in het midden van het kanaal traagjes naar de deuren toe en ik steek hem aan stuurboord traag voorbij omdat ik vóór de sluis wil aanleggen.

En plots hebben we ambras: de onnozelaar denk waarschijnlijk dat ik hem wil voorbijsteken om seffens het eerst te kunnen binnenvaren en hij heeft daarnet al (te) lang moeten wachten op ons... dit is de druppel die zijn emmer doet overlopen. Hij begint te roepen en te schelden en sommeert me om achter hem te blijven... op dergelijke momenten van mogelijke crisis en conflicten verkies ik meestal om plots de Franse (of desgevallend een andere inheemse taal) niet langer machtig te zijn en mij te beperken tot wat dommig en onbegrijpend kijken (iets wat me dan meestal zeer goed af gaat),

maar ik wil nu geen aanleiding geven tot een spelletje zeeslag of zoiets en roep hem toe dat ik helemaal de sluis niet in wil en dat we gaan aanleggen en dat hij zich niet zo druk moet maken, maar hij heeft het eerst niet goed gesnapt peinzen wij, want hij keelt weer naar ons dat het niet mag, voorbijsteken... en dat hij het kan weten, want dat hij een "profesionel" is...

Wij lachen ons een bult als we terugdenken aan zijn passage in de sluis daarnet en ik wil nog iets "spitant" terugroepen, maar tegen dan heb ik mijn handen vol met stoppen, want zijn we al aan de plaats waar we willen aanmeren.

Terwijl Walter op de kant springt met een touw, dobbert de profesionel ons voorbij... iets gerustgesteld maar nog altijd veel kwader dan zou moeten... we zwaaien vriendelijk... maar nu negeert hij me een beetje... tja, dat moet hij weten... 

Wij gaan aan wal, sluiten de boot af en trekken op verkenning naar het centrum... en zoal in elk frans dorp was er hier toevallig toch wel markt zeker vanochtend, maar loopt ze net op haar einde... en dat is voor sommige kramen maar best ook... want er steekt een briesje op en de parasol van een legumenboer gaat prompt vliegen, vlak achter de rug van Walter en Pascale. 

IMG_6259.JPG

 

IMG_6260.JPG

IMG_6261.JPG

Er is hier trouwens van alles te doen: markt, kermis én er zijn een paar restaurants met mooie terrasjes!

We installeren ons op het terras van Le Grand Café.

IMG_6262.JPG

IMG_6263.JPG

't is gezellig zitten en gezien het ondertussen al één uur door is, wordt het rustig en besluiten we de menu te vragen... 

IMG_6267.JPG

 voor dat geld en in die temperatuur kan je het allemaal zelf niet staan klaarmaken...

IMG_6265.JPG

het is half drie als we opstappen... zeer tevreden en voldaan... tijd voor een siesta!

IMG_6270.JPG

en als we een half uurtje liggen te soezen en te puffen, komt plots de politie aangereden... ik bedenk al wat er zou kunnen fout zijn met ons... we hebben redelijk wat wijn gedronken bij het eten, maar 'k lig vast en ga nog zeker niet direct varen... maar ze komen gewoon een babbeltje doen met een visser... Walter leest ondertussen onder de lommer van een boom onverstoorbaar in zijn boek verder.    

De rest "zoezelt" doorheen de zwoele namiddag, maar ik hou mij een uurtje nuttig onledig met het invullen van de documenten "debriefing fin de croisière" van Le Boat en lijst alvast alle dingetjes op die niet in orde waren, waarbij het hoofdstuk "boegschroef" met bootlengtes op kop ligt van mijn grieven, op enkele kabellengtes gevolgd door de rubrieken airco en cleaning.

Om half vijf denken we dat het toch tijd wordt om nog een eindje verder te varen...

IMG_6274.JPG

We passeren de voorlaatste sluis en even later de kaalgeslagen rede ten oosten van Villeneuve-lès-Béziers en 35 minuten later liggen we voor het allerlaatste exemplaar waar we deze reis door moeten.

IMG_6275.JPG

IMG_6278.JPG

de fietsende vader en zoon beseffen niet dat het onze laatste is... en zelf maken we er ook niet echt een plechtig moment van... we versassen "as usual" probleemloos en perfect op mekaar ingespeeld...

IMG_6276.JPG

maar het is toch met enige weemoed dat ik achterom kijk.

P1040647.JPG

één van de laatste - en kleinste - bruggetjes! 

IMG_6279.JPG

Om twintig voor zes - onder een wat loden hemel - arriveren we in Port Cassafières en varen even later de haven binnen.. om daar vast te stellen dat er aan de kade gewoon geen plaatsje meer vrij is.

IMG_6281.JPG

Je zou zo denken dat de verantwoordelijken van Le Boat bijhouden wie er hoogstwaarschijnlijk elke avond binnen komt en dus morgenvroeg dient leeg- en schoongemaakt en in functie van dat aantal (veel kunnen dat er echt niet zijn) de nodige plaats dan voorzien aan de kade, maar zo ver hebben ze op dat kantoor duidelijk niet over het zaakje door gedacht.

Wij moeten morgen uitpakken en het ding definitief binnen leveren...  maar nee hoor... het hele haventje ligt zo vol als een ei.

Het merendeel van de boten is duidelijk niet verhuurd en paar waar er toch leven op valt te bespeuren, liggen hier ofwel om halfweg de tocht te overnachten of zijn voor ons toegekomen en moeten morgen ook teruggegeven.

IMG_6282.JPG

Ik leg me dan maar aan de overkant, voor een aantal niet gebruikte exemplaren en als we aangemeerd zijn, merk ik dat de deur aan de waterkant zit, dus maken we weer los en draai ik 180° om... hetgeen zeer vlot lukt en even later zijn we dan toch definitief aangemeerd. Morgen hoop ik te kunnen verhuizen naar een vrijgekomen gaatje, anders moeten we de hele haven rond om uit te pakken en alles naar de auto te brengen...

maar dat zien we dan wel!

IMG_6284.JPG

Ik mag de toastjes voor het aperitief maken en terwijl Walter en Pascale de bbq en het bijhorende lekkers klaarmaken ga ik op de wal nog een paar foto's nemen van onze Clipper en dan een wandelingetje maken rond de haven...

IMG_6285.JPG

IMG_6286.JPG

P1040648.JPG

IMG_6287.JPG

het kantoor is morgen open vanaf 09.00u. Vlak voor dat kantoor maak ik kennis met twee koppels Vlamingen uit het Antwerpse, die mij vrolijk goedenavond wensen... ik vraag me een seconde lang af hoe die nu kunnen weten dat ik ook Vlaming ben, maar dan valt mijn euro: als je met een grote Leeuwenvlag op de boeg binnen komt gevaren en daarna nog even in dat haventje begint donuts te draaien ook... dan blijft je aankomst - én afkomst - niet echt onopgemerkt.

Stoer

Die komen van Narbonne en blijven hier een nachtje liggen alvorens terug te varen. Ze doen net het omgekeerde traject van ons en zitten op een Corvette. Dat ding is ook voorzien voor 4 mensen en kost zowat 700 euro minder dan de onze... ze zijn er redelijk content van, maar ze hebben wel geen "deftig werkend koelingssysteem", enkel een kleine ventilator... en natuurlijk ook geen boegschroef!

Roepen

Ik leg uit dat wij eigenlijk niet meer hebben voor wel een pak meer geld en ons dus eigenlijk zwaar bekocht voelen en wanneer ik uitgebreid vertel van mijn "wreed accident", betuigen ze zowaar hun oprechte medeleven. Ik bedank hen en rep me dan naar de overkant... 't eten is gereed!

De laatste avond verloopt in feestelijke stemming... we eten zoals altijd heel lekker (met dank aan Walter en Pascale voor de puike culinaire zorgen) en ik ga met een gelukkig gevoel slapen... maar ook wel met het voornemen morgen eens goed mijn gedacht te gaan zeggen, daar in den bureau van Le Boat!        

  

18:46 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |