05-08-16

Noordkaap cruise dag 4: woensdag 20 juli

DSC_8970.JPG

Als ik opsta en naar boven wandel tot op dek 11, het ziet er op het eerste gezicht mooi uit.

DSC_8969.JPG

Gisteren lieten de weergoden het wat afweten, maar vandaag zijn Odin, Thor, Njord, Baldr en de rest van de familie ons duidelijk goedgezind. Want de zon doet moeite om te schijnen... in Bergen!

Niet het Waalse exemplaar van Di Rupo, maar de Noorse - véél mooiere - havenstad.

DSC_8972.JPG

Het is de tweede grootste stad van Noorwegen en het zuidelijke begin- en eindpunt van de postboten van Hurtigruten. Tevens is het volgens de statistieken de natste stad van heel Europa... er valt hier gemiddeld 2250mm regen per jaar en de droge dagen zijn hier bijgevolg op één hand te tellen.

Maar vandaag geeft de voorspelling op mijn Daily Navigator "droog en 26°C". De Noren gaan het zelf niet kunnen geloven peins ik.

Ik haal de madam, we passeren een Marlboro lang op onze hoek op het 9e en gaan dan ontbijten!

DSC_8968.JPG

IMG_0162.JPG

(mijn bordje vooraf met "smeurebreud", zalm, haring in dillesaus en gerookte vis, heb ik niet vereeuwigd)  

Om 10 uur en een klets zijn we voldaan en er klaar voor... voor Bergen.

Hoewel de zon echt wel moeite doet, is het toch lang geen 26°, we vertrekken dus met een pulleke, met de rugzak en met onze kamersleutel- en ID- kaarten. Je kamerkaart wordt sowieso gescand bij het buiten en binnengaan, ze weten dus perfect wie aan boord is en wie niet en we worden aangeraden om steeds een identiteitsdocument met foto op zak te hebben als we aan land gaan.

Ik weet niet precies hoe hoog in Noorwegen het risico hier is op potentiele aanslagen van moslimgekken, maar in elk geval is het dan handig dat ze ons makkelijk kunnen identificeren als we iets voor hebben?

We nemen alvast nog een kiekje van ons eigenzelve en trekken dan de stad in. 

DSC_8976.JPG

En lopen bots op een park en een oud fort.

DSC_8978.JPG

DSC_8979.JPG

DSC_8977.JPG

DSC_8983.JPG

Het complex heet bij nader inzien "Bergenhus Festning", het is een vrij goed bewaard fort en sommige delen dateren uit de 13e eeuw, toen het één van de belangrijkste Hanzesteden was.

Het fort zelf is maar één keer "in actie" moeten schieten, tijdens de Slag in de baai van Bergen in 1665. 

Een rijke Nederlandse handelsvloot had beschutting gezocht in de baai toen een Engelse oorlogsvloot hen achterna zat. De Deense koning (Noorwegen was toen deel van Denemarken) had echter stiekem een overeenkomst gesloten met de Engelsen: zij mochten de Hollanders kapen - mits er een percentje van de winst naar zijn zakken versluist werd, maar het garnizoen in Bergen was daar per abuus niet van op de hoogte gesteld. De vesting opende dus het vuur op de Engelsen die zich moesten terugtrekken. 

Hoe het met de Hollanders toen afliep, ben ik daar niet echt te weten gekomen, maar die mannen trokken - en trekken nog altijd - op zee redelijk goed hun plan, dus dat zal toen ook wel losgelopen zijn zeker?

Nu is in elk geval een oord van rust en vrede en lopen Hollandse en Engelse toeristen broederlijk naast malkander door het gras. Nu ja, misschien zijn ze niet allemaal bewust van de geschiedkundige details... wie zal het zeggen? 

Vanop de wallen heb je tegenwoordig een mooi uitzicht op Vagen, de natuurlijke baai in het midden van de stad.... heuu.. toen ook al natuurlijk... anders hadden ze dat fort hier niet gezet, ha neen!   

DSC_8981.JPG

DSC_8987.JPG

DSC_8986.JPG

En tussen de bomen door zie je ook weer de Koningsdam, maar die gaan we vermoedelijk altijd wel zien liggen... waar we ook aan wal gaan.

DSC_8982.JPG

In dezelfde site ligt ook de "Haakonshallen", uit de 13e eeuw. Het is het grootste niet-religieuze middeleeuwse bouwsel van heel Noorwegen.  

DSC_8984.JPG

Tja... we bestuderen het even, zien dat het goed is en wandelen verder.

Het volgende doel zijn de grote oude handelshuizen van Bryggen en vooral, de vismarkt op het eind van de haven.

DSC_8994.JPG

DSC_8996.JPG

Die vismarkt op Torget blijkt een toeristische topper van formaat. Alleman wil er precies zijn, maar er wordt dan  ook een massa vis gesleten... vermoedelijk heel verse vis! Je kan er trouwens ook ter plaatse vis eten, naast sommige kraampjes staan terrasjes en die zitten al redelijk vol. Zelfs met volk van onze boot! Ik herken hier en daar Holland-Amerika-tassen en merk tot mijn lichte verbijstering dat er al daarvan zelfs al aan tafel zitten achter een groot en vol bord.

Manmanman... je komt van een schip waar zowat op iedere hoek van elk dek bijna een restaurantje is of een toog met hapjes en het eerste wat je doet aan de wal is dus terug eten... en dan zeggen ze soms dat ik culinairsgewijs geen maat heb en veel te dik ga worden!

DSC_8998.JPG

DSC_8999.JPG

DSC_9000.JPG

DSC_9004.JPG

DSC_9003.JPG

het moet lukken... terribel polyglot, maar Vlaams, dát kunnen ze weer niet!

undecided

DSC_9002.JPG

Alles ziet er even vers en lekker uit, maar wat ons het meest fascineert, dat zijn de levende King-krabben.

DSC_9006.JPG

Serieuze gusten. Ik vraag me af hoe je die dan mee neemt naar huis? In een emmer of zo? Je moet dan trouwens een volwassen kastrol hebben om die beesten in te krijgen. 

Nog een kiekje met een bordkartonnen (of plastieken) zeekapitein en we laten vis en schaaldieren achter ons en wandelen verder langs de kade.

DSC_9008.JPG

Langsheen grote - maar ook kleine - huizen.

DSC_9010.JPG

DSC_9011.JPG

en weer zijn we getuige van een flagrante parkeerovertreding. In Amsterdam was 't een pedalo... hier een Berlingo... of iets vergelijkbaars van Peugeot.

laughing

We passeren ook grote boten... natuurlijk niet zo immens als de onze, maar het ziet er toch een stevige bonk uit.

DSC_9013.JPG

Langs de kade was het natuurlijk plat, maar eens je het "binnenland" in draait, merk je dat Bergen gebouwd is tussen zeven bergen.  

DSC_9014.JPG

We wandelen door een autovrije winkelstraat en net als we bij een oude toegangspoort "Muren" (what's in a name) komen, breekt de zon uitbundig door. 

DSC_9016.JPG

Het wordt op slag echt warm... en als we aankomen op Thorgallmenningen, een centraal plein, gaat de pul de rugzak in.

DSC_9017.JPG

DSC_9018.JPG

DSC_9019.JPG

DSC_9021.JPG

DSC_9024.JPG

IMG_0163.JPG

DSC_9026.JPG

DSC_9027.JPG

Na een tochtje doorheen smalle straatjes komen we plots weer op Bryggen terecht, de kade met de mooie gevels... en achter en tussen die gevels zit nog veel meer moois!

DSC_9029.JPG

IMG_0167.JPG

IMG_0171.JPG

DSC_9032.JPG

DSC_9034.JPG

IMG_0172.JPG

IMG_0173.JPG

DSC_9039.JPG

De houten huizen uit begin 18e eeuw plakken tegen mekaar en vormen een doolhof van steegjes en pleintjes en ergens middenin kom ik mijn eerste eland tegen... of is 't een rendier... dat is me niet helemaal duidelijk maar... één ding is zeker.

De kop is er af! Hoera!

cool

DSC_9037.JPG

Ik poseer ook nog eens voor één of ander stemmig stenen bouwseltje, op een gazon achter de houten wirwar... het heeft een hoog Bokrijkgehalte... vind ik, behalve dan dat de grond hier serieus scheef loopt en in Limburg niet... dacht ik toch. Behalve misschien op de mijnterrils, maar in Bokrijk liggen geen mijnen...

soit, we wijken weer af! Bryggen dus, daar zijn we... tussen de antieke huizen.   

DSC_9041.JPG

We steken langs een andere smalle steeg weer door naar de kade!

IMG_0174.JPG

Het loopt tegen één uur als we naar de cruisekade wandelen en de zon steekt.

Bij Odin, wie had dat ooit gedacht. In Bergen zitten met echt zwembadweer... in de plaats van de normale nattigheid.

IMG_0177.JPG

DSC_9046.JPG

De file op de rode loper(!) aan de inschepingscontrole is redelijk doenbaar en terwijl we aanschuiven, merk ik dat er buiten op de kade een soort paal staat met vermelding "Purell". gisteren in de regen is het me niet opgevallen, maar verschillende oudjes in de rij voor ons houden hun pollen even onder het ding en gaan dan handenwrijvend terug in de rij aanschuiven. blijkt het een machine te zijn om je handen te ontsmetten.

Vooral Amerikanen zijn precies als de dood voor besmettingen allerlei en wassen hun handen om de haverklap. Ik merk nadien ook in de restaurants verschillende toestellen om ledematen te ontdoen van allerlei bacteriologische viezigheden. Uit principe - en omdat ik soms al wel eens lekker tegendraads wil wezen - steek ik mijn handen niet in dat ding en ga dus vermoedelijk aan boord in het bijzijn van miljoenen beestjes.

DSC_9050.JPG

Ze hebben mij trouwens ooit op school geleerd - in biologie of toch iets van die strekking - dat alcohol ook ontsmet, we nemen dus in de Grand Dutch café eerst gauw een ouwe jenever tot ons, voor we ons concentreren op de ijskoude Jupiler en de maatjesharing!

Ziezo... alles is onder controle!

DSC_9054.JPG

Na dat voorafje, lunchen we buiten, naast het buitenzwembad... op zijn aziatisch.

IMG_0179.JPG

Het weer ziet er schitterend en vooral standvastig uit, dus ik loop het hele schip door en ga mijn zwembroek aandoen, terwijl Martine zich installeert.

DSC_9064.JPG

Die heeft dus géén zwempak of bikini mee, omdat ze vooraf overtuigd was dat het geen badpakweer zou zijn... tja... 't is vandaag al een missing van formaat gebleken en wie weet wat brengt ons de volgende dagen, maar niks aan te doen.  

Bergen ligt te bakken in de zon... en wij ook allemaal... nu ja, toch bijna!   

DSC_9055.JPG

DSC_9061.JPG

DSC_9056.JPG

DSC_9068.JPG

DSC_9063.JPG

DSC_9072.JPG

En ik, ik kruip bij in een broebelbad... vast van plan om daar te blijven zitten tot we afvaren... straks om 5 uur.

DSC_9073.JPG

Het is dus met neig rimpelige vingertoppen dat ik het afvaren meemaak.

DSC_9080.JPG

We vertrekken stipt op tijd, varen deze keer niet langs watervallen maar wel weer onder bruggen en ook voorbij booreilanden-in-opbouw-of-reparatie(?) en allerhande schepen, maar vooral urenlang langs een enig mooi landschap.

DSC_9083.JPG

DSC_9088.JPG

DSC_9089.JPG

DSC_9091.JPG

DSC_9092.JPG

DSC_9094.JPG

DSC_9097.JPG

DSC_9099.JPG

DSC_9102.JPG

ik verdeel mijn tijd tussen fotograferen, zonnen, het zwem- en bubbelbad en de bar...

DSC_9095.JPG

DSC_9100.JPG

We drinken tussendoor een bananensmoothie... (of in mijn geval, een mojito) en tegen 18.30u zijn we bijna op volle zee.  

IMG_0180.JPG

IMG_0181.JPG

Om 20.00u gaan we dineren, geen gala in de Dining Room, maar "smart casual" in de Lido Market en nadien brengt de B.B.KING'S band ons weeral in vervoering.

We blijven nog lang babbelen met Pol en Christine en als we om half één 's nachts op ons vaste plekje op het 9e staan, is het heel schip in diepe rust verzonken.

Achteraan, naar het zuiden toe, klimt de volle maan traagjes naar de hemel... 

IMG_0183.JPG

En voor de boeg, naar het noorden toe, heeft de zon het steeds moeilijker om onder te gaan.

IMG_0184.JPG

Morgen geven ze weer volle zon en 25°, maar nu is het op dit eigenste moment precies 22 minuten voor één... en eigenlijk nog absoluut niet donker... en zelfs een beetje zwoel.

De middernachtzon nadert dus... tegen 15 knopen per uur.

Langzaam maar zeker.

Tof!

   

                  

   

00:15 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

04-08-16

Noordkaap cruise dag 3: dinsdag 19 juli

We worden wakker in het groen... maar wel onder een grijze lucht én in de motregen!

Het binnenvaren hebben we vannacht gemist, maar straks gaan we dezelfde weg weer terug, dus tijd genoeg nog om het landschap te bewonderen tijdens het "scenic cruising", want om 18.00u vertrekken we alweer dezelfde weg terug.

Nu liggen we aan de kade in Eidfjord, een petieterig dorpje met normaal 900 vaste inwoners, die - vooral in het cruiseseizoen en in de zomer - het gezelschap krijgen van zo een 500.000 bezoekers, de meesten blijven maar heel even, maar toch... een half miljoen... dat is een bangelijke hoop volk. Ik vraag me af waar ze die dan allemaal steken. Het is dus klein, met weliswaar een groot hotel en een treintje en een paar souvenirwinkels en een benzinepomp en twee kerken... maar al bij al... het ligt dus toch wel wat onopvallend verscholen tussen de bergen aan het uiteinde van de gelijknamige, maar wel indrukwekkende fjord.

En dan zien we daar nog maar enkel het laatste stukje van, van de fjord: De Eidfjord is een "aanhangseltje" van de Hardangerfjord en dat is dan weer met zijn 170 km de tweede grootste fjord van het land. We zitten dus een heel eind in het binnenland, pakweg de afstand tussen de Vlaamse kust en Hasselt, maar eigenlijk toch ook nog altijd aan zee. Raar.

IMG_0123.JPG

IMG_0122.JPG

DSC_8867.JPG

Van op dek 9 gezien, lijkt Eidfjord zelf het wel een "Faller" dorpje... maar het bruist al van het leven... 't is te zeggen, de eerste toeristen stromen van boord en een steeds aangroeiende rij bussen wacht ongeduldig op excursiegangers. 

DSC_8870.JPG

DSC_8871.JPG

DSC_8868.JPG

Wij hebben niks geboekt aan wal, willen op eigen houtje dit stukje Noorwegen gaan verkennen en hebben dus tijd zat. Terwijl we bestuderen waar we straks heen kunnen wandelen, komt plots een kerel de vlag hijsen aan de mast op het achterdek.

DSC_8869.JPG

Het was me nog niet opgevallen, maar de eerste dag op zee voer de Koningsdam inderdaad geen vlag... er zullen regeltjes voor bestaan zeker? Of ze hangen ze uit zuinigheid misschien niet uit als er toch niemand anders ze vanaf het vaste land kan zien wapperen, kwestie van het ding niet voortijdig te laten verslijten? Je weet maar nooit, het blijft een (half en half) Hollandse firma!  

DSC_8865.JPG

Terwijl ik kiekjes maak van de fjord en van Martine en verder mijmer over die vlag, realiseer ik me plots vol afgrijzen dat ik zelf mijn grote Leeuwenvlag niet bij heb! Ze lag al dagen klaar op mijn bureau, maar vrijdag ben ik ze rats vergeten in te pakken. Ik heb enkel een klein nylon vlaggetje mee in de rugzak... tja... niks aan te doen, vermoedelijk hebben ze hier in de winkels geen grote "Vlaamse Leeuw" actievlaggen met stok in stock, dus ik zal het er mee moeten doen, met dat kleintje.    

DSC_8864.JPG

DSC_8866.JPG

Het is ondertussen negen uur door, tijd voor het ontbijt! In de hoop dat iedereen al op stap is, wandelen we opgeruimd en lichtjes hongerig de Lido Market binnen, maar dat valt redelijk tegen... wat volk betreft wil ik zeggen, want op de inrichting en het eten zelf valt niks aan te merken: mooi meubilair, op elke tafel een echte orchidee(!), verbazend efficiënte kelners, een zeer uitgebreide keur aan eetkraampjes en daar bovenop een schitterend uitzicht.

Zelfs op een wat sombere dag als deze.  

DSC_8875.JPG

Ik dacht echter dat op dit uur zo ongeveer iedereen al ergens op een bus of bergpad zat, maar 2700 man is veel... heel veel... er trokken al hele cohorten de kade op, maar er zijn er nog honderden die niet weg zijn en nog uitgebreid zitten te smikkelen. 

DSC_8873.JPG

DSC_8872.JPG

DSC_8874.JPG

DSC_8931.JPG

DSC_8935.JPG

Ik ga niet weer opnieuw in geuren en kleuren vertellen wat mijn ontbijt allemaal inhield, de mensen gaan nog denken dat zo een cruise alleen maar eten en drinken is... maar laat ons stellen dat we op dat moment genoeg krachten opdoen om een lange wandeling te ondernemen... een héél lange wandeling zelfs!

DSC_8876.JPG

DSC_8877.JPG

Aan de overkant van de rivier ligt een camping en verderop plakt een bundel huizen tegen de berg aan, maar we zetten voet aan wal - voor de eerste keer op Noorse bodem - en kiezen resoluut een baantje omhoog. Daar ligt een oud stenen viking-kerkje, dat we eerst eens van nabij willen bekijken.

DSC_8880.JPG

DSC_8878.JPG

Ze werd gebouwd in 1309, maar een paar jaar na de Guldensporenslag... eigenlijk dus best oud! Binnen ben je rap rond en buiten staat er een zuil in de vorm van een soort obelisk, die in 1914 herinnerde aan één of ander feit 100 jaar eerder.

Er staat een wapenschild met een leeuw op... en zoiets intrigeert me meestal. Mijn Noors is echter te basic om iets zinnigs op te maken uit de begeleidende inscriptie. 

"vaerg og bygg landet"... volgens google translate wil dat zeggen: "keuzes en bouwterreinen"

undecided mijn gedacht is het een veel later aangebrachte soort "graffiti".

  

  

DSC_8887.JPG

DSC_8888.JPG

Obelisken blijken nog al voor te komen... op begraafplaatsen bijvoorbeeld.

DSC_8884.JPG

We komen er niet uit... uit het gebruik van de obelisken, wil ik zeggen, uit het kerkhof lukt ons wel, we laten de kerk achter ons en stappen met fikse pas verder de vallei in.

DSC_8881.JPG

DSC_8882.JPG

DSC_8883.JPG

Na een klein uurtje kuieren langs rustige wegeltjes door het groen passeren we langsheen een soort villawijk... allemaal hetzelfde model huizen, precies prefab, maar allemaal "gepimpt" naar eigen smaak en goesting.

Deze keer ontdekken we wel het hoe en waarom, want er staat een infobord halfweg: de wijk werd ooit gebouwd voor arbeiders die een krachtcentrale bouwden, hier in de buurt en werd op een paar maanden tijd opgetrokken. het zijn inderdaad prefab huizen en nu wonen er een paar honderd Noren, vooral in de zomer.

Het is allemaal niet bijster spectaculair, maar we amuseren ons toch en bewonderen vooral het landschap rondom.

DSC_8890.JPG

Terug in het dorp zien we een nieuwe grote kerk, waar je ongehinderd naar een (heel proper en gratis) toilet kan.

embarassed

Het is inderdaad een klein dorpje... we zijn even later weer op de straat die naar de haven afloopt en zien onze Koningsdam al van boven liggen. 

DSC_8891.JPG

DSC_8895.JPG

DSC_8894.JPG

tja, je ziet die mastodont eigenlijk van overal in het dorp liggen, maar als we langs de baai naar de kleine jachthaven wandelen, dan heb je er pas een goed zicht op hoe enorm het ding wel is.

DSC_8898.JPG

DSC_8899.JPG

Even poseren nog, voor het schip... en voor de fjord... 

DSC_8901 (2).JPG

DSC_8902.JPG

DSC_8903.JPG

En dan terug naar de kade, langs Riksvegen nr 7... de enige grote baan waarmee je uit de fjord geraakt... we zien regelmatig campers passeren. Ooit wou ik de trip naar de Noordkaap trouwens doen met een camper, maar het is er nooit van gekomen... en nu is het ook niet meer nodig. We gaan er nu ook een eind makkelijker geraken!

Ze hebben hier weliswaar massaal kosten gedaan om tunnels en bruggen te bouwen, maar over het water gaat in Noorwegen vlotter peins ik dan langs de weg.  

Het komt er hier duidelijk ook op aan om op tijd te tanken, want benzinepompen liggen in Noorwegen duidelijk niet dicht gezaaid! 

DSC_8906.JPG

Langs diezelfde rijksweg vergapen we ons even verder aan een bizar tafereel: één of andere rare groepering heeft alle bomen ingepakt... in sjaals... gebreide wollen sjaals... in plezante kleurtjes...

De winters zijn hier volgens mij lang en saai... maar wel met een schier onbeperkte voorraad breiwol!  

DSC_8907.JPG

In de zomer kan je alvast een toeristische trip doorheen de fjord maken, per catamaran...

DSC_8908.JPG

Wij verkiezen echter in te schepen op ons eigen schip... 't is groter, gerieflijker en vooral... het eten is inbegrepen en onze drank is ook al betaald!

We geraken vlot door de pascontrole en scanners en schuiven even later aan op een barkruk van "onze" Seaview Pool Bar", op het 9e, waar ze mij een perfecte Mojito mixen.    

DSC_8909.JPG

DSC_8910.JPG

DSC_8912.JPG

Buiten trekt de lucht meer en meer dicht... we zijn op tijd binnen, peins ik... wat net niet kan worden gezegd van de dapperen die vanmorgen kozen voor een kajaktocht... nu ja... het motregent wel, maar die hebben precies waterdichte pakken aan.

DSC_8911.JPG

DSC_8913.JPG

Waterdicht... 't is iets wat ik van mijn nieuwe frak niet kan zeggen!

We kochten onlangs - speciaal voor deze reis - bij A.S. Adventure een regenjas... van Camel, een stevige mooie en normaal vooral dure jas (chance dat het solden waren). Nu zou je mogen verwachten dat een "outdoor" jas van zo een bekend merk tegen de nattigheid kan, maar niks blijkt minder waar: we hebben enkel wat in de miezerige motregen gelopen, maar ik ben al nat tot op mijn hemd. Mijn nieuwe jas laat sneller water door dan een gemiddelde Melitta koffiefilter... en dat kan toch de bedoeling niet zijn!

(ondertussen heb ik per mail mijn beklag gedaan bij A.S. Adventure en kreeg prompt een compleet belachelijke explicatie als antwoord, over fashionkledij en impregneren en zo, maar dat vertel ik later nog wel)

Het miezeren is opgehouden... het regent nu!

DSC_8917.JPG

We verhuizen naar binnen, naar het Grand Dutch Café, voor een koffietje en een jenever.

DSC_8916.JPG

DSC_8915.JPG

We eten iets... ik neem me soms voor om géén foto's van mijn telloor te trekken, maar het gevolg is dan wel dat ik niet meer weet wat er allemaal op lag en ik bijgevolg heb binnengespeeld... niet dat dit veel belang heeft... verdikken gaan we hier toch, met of zonder fotografische bewijslast!

Martine heeft geen zin meer om nog buiten te komen en nestelt zich knus ergens in een zetel, maar ik wil best nog een toertje doen... 'k ben nu toch nat!

Eerst verken ik de (zeiknatte) landtong tussen brug en fjord... van waar je weer eens een ander zicht hebt op de boot.

IMG_0128.JPG

IMG_0129.JPG

er liggen er trouwens nog aan deze kant... boten... zij het soms al wel iets modester van model dan de onze.

IMG_0126.JPG

Ik wandel dan de andere richting uit, de brug van de Eidfjordvatnet over, de camping voorbij en onderweg passeer ik mooie, vreemde, wat mysterieuze en vooral natte plekken!

IMG_0133.JPG

IMG_0132.JPG

IMG_0140.JPG

IMG_0135.JPG

IMG_0137.JPG

IMG_0139.JPG

IMG_0136.JPG

IMG_0131.JPG

Mijn Camel-jas is om uit te wringen... en mijn hemd, onderlijfke, schoenen en kousen ook... maar ik weet van geen opgeven. Resoluut plons ik de camping in... gewoon uit nieuwsgierigheid.

IMG_0141.JPG

Sommige opschriften - zoals daarstraks aan de kerk - zijn Chinees voor mij... of Noors... maar van andere is de betekenis glashelder... raar taaltje hoor.

IMG_0142.JPG

IMG_0143.JPG

IMG_0146.JPG

IMG_0125.JPG

Rond 16.00u ben ik weer binnen, zoek Martine op, trek iets anders aan en ga dan iets drinken... 't is nodig, want 15 drankjes per dag is veel... zeker met dit natte weer! Op deze manier gaan we niet aan ons getal geraken!

wink

Ik kom onderweg een paar Vlaamse "excursisten" tegen, die met een bus op uitstap naar een waterval zijn geweest. Een volgens mij wreed dure uitstap (de door Holland-Amerika georganiseerde dingen zijn trouwens allemaal bijzonder prijzig), maar normaal blijkbaar zijn geld toch wat waard. De Voringsfossen is namelijk een spectaculair geval: het water valt van 182 meter naar beneden, maar vandaag hebben ze hem enkel gehoord. Door de laaghangende wolken was het uitzicht nul.

Je moest echter vandaag een beetje geluk hebben, het weer verandert hier in Noorwegen even snel als bij ons een CD&V-er van mening. Sommige groepen hebben hem wel in volle glorie kunnen zien! Maar meer dan 300$ voor een trip naar een waterval blijf ik toch veel vinden, weer of geen weer!  

We zijn dus gerustgesteld, gelaafd en betrekkelijk gedroogd als het schip afvaart om 18.00u. Maar gezien we dat spektakel toch van op het dek willen volgen, word ik voor de derde keer die dag nat... zeiknat! 

IMG_0148.JPG

We geraken moeiteloos en heel statig weg van de kade, maar iedereen blijft buiten massaal op post want het eerste stuk fjord is voor iedereen nieuw en bovendien... 10 km verder gaan we onder de Hardangerbrua door... 't is de enige brug over de Hardangerfjord en werd pas in dienst genomen in 2013. Ze hangt 55 meter boven de zeespiegel, is 1380 meter lang, de pylonen staan op de rotsen vlakbij de fjordwanden, omdat het water gewoon te diep is om ze daar in te zetten en de weg duikt aan beide zijden in een tunnel. Binnen in de berg zit aan elke zijde een rotonde en je moet tol betalen om er over te rijden. Wij kunnen er net onderdoor. We hebben - volgens - de luidsprekerstem die onze scenic cruising van commentaar voorziet - maar een paar meter overschot.  

IMG_0150.JPG

IMG_0151.JPG

DSC_8919.JPG

DSC_8920.JPG

DSC_8921.JPG

DSC_8922.JPG

DSC_8926.JPG

DSC_8927.JPG

DSC_8928.JPG

DSC_8938.JPG

DSC_8937.JPG

We geraken er dus heelhuids onderdoor en de volgende twee uur varen we onder een indrukwekkend grijs en laag wolkendek door een dito landschap. Volle zon was misschien mooier geweest op de foto's, maar de sfeer is nu ook heel bijzonder. We gaan ondertussen iets eten, drinken ook al wel eens een glaasje rode wijn maar staan twee uur later weer paraat, want dan komen we aan de "Furebergfossen"... weeral een waterval.

We zien hem al van kilometers ver en zetten ons schrap, want het schip gaat er seffens heel dichtbij manoeuvreren!

DSC_8939.JPG

DSC_8941.JPG

IMG_0153.JPG

IMG_0157.JPG

DSC_8943.JPG

DSC_8945.JPG

DSC_8948.JPG

We komen inderdaad vrij dicht bij: het schip draait hier want de Furebergfossen ligt aan een zijarm van de Hardangerfjord, we hebben enkel een ommetje gemaakt om hem van dicht te kunnen zien. Even later zijn we weer weg en terwijl de massa zich aan bakboord verdringt om een laatste watervalkiekje te kunnen nemen, vraag ik me af welke VIP's hierboven onder die tentjes gaan mogen liggen... nu ja... als het iets beter weer is, wel te verstaan!

IMG_0160.JPG

DSC_8952.JPG

Ik ben in elk geval geen kandidaat: 'k ben allergisch voor konijnen... en zeker als het groene zijn!

tongue-out

DSC_8955.JPG

Het is iets na half tien als we eindelijk naar binnen trekken, genoeg "scenic cruising" voor vandaag. Martine neemt onderweg gauw - en passant - hier en daar een kiekje van een kunstwerk en van een vaas met bloemen... we geraken na twee dagen nog altijd niet uitgekeken op de kunst en de pure luxe die doorheen het schip worden geëtaleerd.

DSC_8958.JPG

DSC_8957.JPG

DSC_8959.JPG

DSC_8960.JPG

En we sluiten de avond af in stijl: bij B.B. King's All-Stars, met Pol en Christine... en een koppel Black Labels!

DSC_8967.JPG

En hopelijk schijnt morgen de zon wat meer, want dan zijn we van zin om Bergen te verzetten!

Figuurlijk... maar ook een beetje letterlijk!

cool

18:12 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Noordkaap cruise dag 2: maandag 18 juli

Ik ben vroeg wakker, zet de TV aan loer een beetje naar het vervolg van Tom Cruise... maar Edge of Tomorrow bekijken op je nuchtere maag en zonder klank, dat is echt geen ideale manier om de dag rustig te starten.

Ik douche uitgebreid, check dan op het scherm de positie van het schip en de weersvoorspelling, bekijk eens de beelden van de camera op de boeg en achteraan, merk dat CNN of FOX-news niks zinnigs te vertellen hebben, overloop de andere functies - je kan er bijvoorbeeld de menu's van de verschillende restaurants mee bekijken - en verdiep mij dan in de lectuur van mijn Daily Navigator.

Elke avond ligt er een map klaar op je bed, met twee chocolaatjes en de nieuwe Daily Navigator, waar alle informatie op staat die je de dag erna nodig kan hebben: de dag en datum, in welke stad of op welke plek we aanleggen (vandaag is dat "op zee"), het kledingvoorschrift voor het diner, enkel nuttige weetjes, de openingsuren van alle restaurants, de uren en de naam van alle shows en concerten in de verschillende zalen en bars en een heel uitgebreid dagprogramma... en ik bedoel daarmee héél uitgebreid. 

20160803_224242.jpg

Ik onthoud vooral dat we naar een presentatie kunnen van "de reis van de middernachtzon" in het Nederlands dan nog wel... of van Noorwegen... en dat ik de kerkdienst best aan mij ga laten voorbijgaan (wegens wreed vroeg, maar ook vooral omdat ik echt niet gelovig ben!), dat er hier vandaag ergens een Beatles concert doorgaat, terwijl ik dacht dat die mannen al jaren geleden voor een deel gesneuveld en de rest gesplit waren, dat we om 19.30u de kapitein in levende lijve gaan zien aan het binnenzwembad - als we daar zin in hebben - en dat voor het diner iedereen wordt gesommeerd zich deftig op te kleden, want de code is "Gala".

Ik heb dan toch - op bevel van Martine - mijn donker kostuum, zondagse goeie hemden en twee deftige dassen niet voor niks meegezeuld! 

Ze had gelijk... zoals altijd... nu ja... meestal!

Volgens de camera is het buiten zonnig, dus ik trek er op uit en ga op dek 11 een wandelingetje maken op de "jogging track" en aangrenzende open dekken.

IMG_0059.JPG

IMG_0060.JPG

't is nog waar ook, de lucht is blauw en de zee ook, maar er staat wel een flink briesje... niet direct zwembroekweer, maar het belooft toch een mooie dag te worden.

We ontbijten zeer copieus in de Lido Market en met copieus bedoel ik: eerst een bordje roze zalm met ajuinschilfers, kappertjes en een stukje tomaat en citroen, dan een portie haring in tomatensaus en een stukje andere heel lekkere vis waarvan ik de naam niet meer weet, dan twee kleine heerlijke koffiekoeken met chokolade, vervolgens een bordje "scrambled eggs and bacon (hard en crispy gebakken) en een warme tomaat en een klein sossiske of twee, een paar sneetjes brood erbij en dan een kommetje fruit om de boel gezond af te ronden.

Ik ga hier zwaar verdikken als dat zo voortgaat, maar dat zijn zorgen voor later!

Na het ontbijt doen we de obligate rookstop op het 9e en verkennen dan verder het schip.

In de Queen's Lounge, de Art Gallery naast het Casino en een stukje van de bar ernaast loopt blijkbaar een tentoonstelling, die niet op het programma staat... er is dus nog meer te doen dan verwacht. 

IMG_0061.JPG

IMG_0062.JPG

IMG_0064.JPG

IMG_0065.JPG

Er staan nergens prijzen vermeld, maar even later begrijpen we - na grondiger studie van de Navigator - dat al die werken klaar staan voor een veiling, seffens om 11.00u en ondertussen loopt in de Explorer's bar, aan de overkant van de gang, een seminarie over Acupunctuur, waar toch bijna 10 gegadigden zijn voor opgedaagd. 

Van kunst gesproken, alles staat en hangt hier vol kunst... sommige dingen snap ik niet, andere vind ik niet echt geslaagd, maar de meeste dingen zijn wel speciaal en bezorgen het schip in elk geval een allure die ik nog ooit heb meegemaakt. Hier kan geen hotel tegenop... of het moet misschien een 5, 6 of 7 sterren zijn of zo, in één of andere oliestaat.

IMG_0066.JPG

De Billboard is nu nog niet open, maar daar is het straks bierproeverij.

Je kan dus op zowat elk ogenblik bezig worden gehouden... als je dat wenst... meestal gratis, soms tegen een prijs(je).    

 IMG_0063.JPG

Het casino dan: ik speel thuis zelfs niet op de Lotto en neem me dan ook voor zeker niet aan die jackpotdingen te raken of me niet te laten verleiden tot een spelletje op de roulette of aan een kaarttafel. Ik heb ooit de Amerikaanse reeks "Las Vegas" met graagte en aandacht gevolgd... en herinner me vooral vrij ongeloofwaardige en soms zelfs onnozele verhaallijnen, meestal (mislukte pogingen tot) gefoefel met kaarten en dobbelstenen, veel veiligheidscamera's, straffe stoten van James Caen, dikke tapis- plains, dure suites en duizelingwekkende decolletés... maar verder dan dat gaat mijn interesse in goktoestanden echt wel niet.

IMG_0067.JPG

IMG_0069.JPG

Door al dat gedrentel tussen schilderijen en gokautomaten en speeltafels en zo verliezen we bijna het uur uit het oog en zijn net op tijd om de presentatie van 11.00u mee te pikken in de World Stage.

IMG_0070.JPG

IMG_0073.JPG

Na de uitgebreide uitleg weten we al iets meer over hetgeen ons te wachten staat en dat ziet er helemaal niet beroerd uit... integendeel! Dit wordt normaal gezien een onvergetelijke trip!

Het is buiten nog altijd zonnig, maar wat frisjes en dus zoeken we een plaatsje op de zetels boven de Lido Pool, waar een tros kinderen het zwembad hebben ingenomen...

Er zitten hier dus toch niet alleen gepensioneerden... raar.

We nemen een aperitiefje en lunchen dan vrij "sober"! 

Met een "ham and tuna" sandwich en chips(!) Heb ik al gezegd dat het eten soms al wel eens Amerikaans geïnspireerd is?

wink 

IMG_0075.JPG

IMG_0076.JPG

IMG_0077.JPG

IMG_0078.JPG

Voor de siësta kiezen we de rust van het Crow's Nest...

IMG_0083.JPG

Om half drie is het daar echter gedaan met dutjes doen, dan start het dagelijkse Team Triviant... een quiz waar vooral Engelstaligen massaal voor afzakken naar de hoogste verdieping en waarbij de teams gillend van plezier de meest simpele en onnozele vragen fout of helemaal niet kunnen beantwoorden.

Wij drinken ons glas rode wijn op en wenden de steven naar de Grand Dutch Café, een oer Hollands oord, waar je heel lekkere koffie kan krijgen... en ouwe of jonge jenever... of Hoegaarden, Jupiler, Duvel, Blauwe Chimay en Leffe... en ook nog Hollands spul zoals Heineken en Grolsch... (dat laatste zal ik enkel dagen later beter leren kennen en blijkt dan tot mijn verbazing best drinkbaar), maar nu opteer ik voor een Oranjebitter... iets wat in Nederland door de autochtonen vooral op Koningsdag wordt geconsumeerd, maar ik ben Vlaming... bovendien niet direct van royalistische strekking, bovendien zijn we momenteel al een heel eind zeemijlen buiten de Nederlandse wateren, dus ik mag het zonder gevaar voor lijf en leven gewoon binnen kappen!

Lekker...beetje raar van smaak, maar lekker.

IMG_0084.JPG

De Queen's Lounge achter het hoekje staat leeg: daar begint het optreden pas na 21.00 straks en dan wordt de prachtige zaal omgetoverd tot bluesbar B.B. KING, met optredens van de gelijknamige ALL-Stars band.

IMG_0085.JPG

Op hetzelfde dek vind je de Music Walk en in een hoekje kan je daar  - op reservatie en tegen forse vergoeding - onder deskundige begeleiding, whisky gaan proeven.

Ze hebben een 100-tal merken in stock... moet wel spectaculair zijn om uit te testen, maar ik denk toch dat ik het gewoon ga houden op een dagelijkse portie Chivas of Black Label van net geen 8$ de geut!  

IMG_0094.JPG

En zo stoomt het schip buiten tegen 15 knopen richting Noorwegen en kabbelt binnen de tijd kalmpjes voort en voor we ons gaan optutten voor de receptie met de kapitein en het Galadiner, pikken we nog even een Mojito mee in de Billboard en spoeden ons dan naar Interior Stateroom 7062.

IMG_0091.JPG

Onze hut is dus gerieflijk... maar wel klein, bijzonder praktisch ingericht en voorzien van alle comfort, kortom, precies een wreed luxueuze motorhome van de betere soort, maar dan ene zonder vitessen, pedalen of raampjes.

IMG_0079.JPG

IMG_0080.JPG

IMG_0081.JPG

IMG_0082.JPG

Terwijl we ons omkleden en optutten komt het schip blijkbaar al in de geburen van de Noorse Zuidkust, toch als we het plan op de TV mogen geloven...

IMG_0095.JPG

Morgenvroeg worden we wakker in de eerste fjord, maar nu eerst feestjeuuuu!

IMG_0096.JPG

Nu ja, dat "ontmoetmoment" met de kapitein en zijn staf blijkt een beetje een stijve bedoening, de mensen kennen mekaar na één dag nog niet echt goed en iedereen staat in zijn beste goed wat onwennig aan staantafeltjes te staren. Wij drinken onze coup cava (of prosecco?) uit... best lekker... trouwens het eerste drankje dat niet van onze dagelijkse dotatie af gaat!

wink

Gezien ze niet direct rondkomen voor een "refill" en we eigenlijk al genoeg aperitief hebben genomen, gaan we naar onze stek, buiten op het 9e, voor een fotosessie!

IMG_0098.JPG

IMG_0100.JPG

IMG_0104.JPG

IMG_0103.JPG

Mijn bovenste hemdknopke gaat al wat moeilijk dicht en we zijn nog maar anderhalve dag onderweg. Als ik hier veel verdik ga ik tegen de volgende Gala niet meer passen in mijn kostuum... dat wordt dan dus een zwaar probleem, want ik heb er maar één mee! 

smile

En dan is het tijd voor het diner! Ik heb een reservatie voor een gedeelde tafel met mensen die we dus (nog) niet kennen, maar in de file voor de deur van de "Dining Room", worden we plots door een koppel achter ons aangesproken.

Ze hoorden ons babbelen en vermoeden dat we uit dezelfde streek komen. En ja hoor, we zijn allemaal van Vilvoorde en omgeving en hebben op de koop toe bij dezelfde reisagent geboekt en waren dus sowieso op dezelfde infoavond een paar maanden geleden.

We besluiten onze reservatie te annuleren en een tafel voor 4 te vragen. Dat lukt na een kwartiertje wachten in de Ocean Bar en de rest van de avond genieten we samen met Pol en Christine van een best lekker maar vooral heel plezant galadiner!

IMG_0111.JPG

IMG_0112.JPG

IMG_0108.JPG

IMG_0116.JPG

Na de Escargots Bourguignon, Creamed Artichoke and Heritage Carrot Soup, Cracked Tenderloin With Grilled Shrimp en Crème Brulée... overgoten met een paar glazen Deakin Estate Chardonnay en Stone Cellars Merlot , ben ik er absoluut zeker van...

Dat gaat hier niet goed komen met mijn tonnemaat!

IMG_0117.JPG

We sluiten met zijn vieren de avond af bij de B.B. King's all-stars, die een steengoed concert geven!

En de Chivas  Regal smaakt ook zalig... "without ice" !!

Onze Matt en Anwar, de twee Indonesische kerels die de service van de statroom verzorgen, hebben de kamer klargemaakt voor de nacht, een nieuwe Navigator en twee verse chocolaatjes op bed gepresenteerd én een soort handdoekvis... een rog, peins ik.

IMG_0118.JPG

Er gaat sowieso elke dag 25$ van mijn kredietkaart "voor de fooien", maar die mannen gaan als ze zo voortdoen ooit nog een bijkomende tip krijgen... ik voel het!   

Ik hou het weeral maar 10 minuten uit bij Cruise zijn Edge of Tomorrow... want tomorrow is het weer echt cruise... en zitten we in de eerste fjord van de week... de Eidfjord!

01:16 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-08-16

Noordkaap cruise dag 1: zondag 17 juli

IMG_0044.JPG

Ik ben weeral vroeg op, al van iets voor zevenen, na een tweede woelige nacht in een (te) warme kamer en met (te) veel nachtelijke verkeershinder op straat. Op de TV aan de zijmuur is weer weinig of niks interessants te zien op dit ochtendlijk moment en Martine geraakt weer vlot uit haar bed... na enig porren van mijnentwege. Kortom "business as usual", maar dan in het Noord-Nederlands.

We gaan ontbijten en pakken dan ons boeltje in... afrekenen hoeft niet: betalen moest eergisteren bij het inchecken en in de minibar stond niks.

IMG_0047.JPG

IMG_0046.JPG

IMG_0049.JPG

Het Stationsplein ligt er opnieuw lekker zonnig bij. Ons schip moet ook al ergens in de verte liggen, het is vermoedelijk een eindje voor zeven uur gepasseerd en ik had het normaal kunnen zien voorbij varen, in de spleten links en rechts van het Ibis hotel aan het IJ, maar 'k heb hem net gemist peins ik.

IMG_0048.JPG

Iets voor tien uur rollen we onze bagage buiten en beginnen aan de wandeling langs het IJ... met halfweg even een fotostop... en om op adem te komen want het is al redelijk warm.

20160717_100250.jpg

20160717_101056.jpg

Voor de cruiseschepen aan de De Ruijterkade wachten al de toeristenbussen om straks een hoop Zwitsers(?) naar hun grachtenrondvaartboot te voeren, maar wij speuren verderop vol verwachting de einder af op zoek naar een iets volumineuzer exemplaar en plots zien we hem liggen... achter het muziekgebouw aan het IJ... nu ja, 't is wat in tegenlicht en we zien alleen nog maar zijn achterste, maar dat is toch al indrukwekkend!

20160717_101103.jpg

Om iets na kwart na tien maken we plechtig onze opwachting in de Passenger Terminal, worden vlot ontvangen en naar de juiste gang gewuifd door een heel vriendelijke dame, even verder vlot van onze bagage verlost door een andere heel vriendelijke medewerker, daarop door nog een andere heel vriendelijke dame naar een zaaltje gestuurd waar we door een weeral heel vriendelijke en efficiënte baliejuffrouw worden geregistreerd: we krijgen ieder een plastieken sleutel- en identificatiekaartje en een volgnummer voor het inschepen, er wordt een digitaal kiekje gemaakt van ons hoofd en even later zitten we te wachten in de vertrekhal. We maken deel uit van groep 4.

20160717_103945.jpg

De hele procedure heeft hoop en al een tiental minuten geduurd.

Heb ik al vermeld dat alles heel vlot verliep en werd afgehandeld door heel vriendelijke mensen?

Het is pas half elf door en het inschepen start rond half twaalf. Wij van de vierde linie gaan vermoedelijk tegen de middag aan boord mogen. We verbazen ons over het feilloze en snelle verloop van de hele operatie en passeren de tijd met het bestuderen van het schip, dat statig voor het raam oprijst... en van de medepassagiers die in dichte drommen binnenstromen... en de madam doet tussendoor buiten op straat een pafke.

20160717_112632.jpg

20160717_112804.jpg

Vanop het eerste verdiep van de wachtzaal heb je er een mooi zicht op en ik herken het direct want heb mij vooraf een beetje voorbereid.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Koningsdam_(schip,_2016)

De Koningsdam is echt wel een knoert van een schip: 296 meter lang, 38 meter breed en zo hoog als een volwassen appartementsgebouw. het is in de vaart gekomen op 8 april, pal op mijn verjaardag! Ik voel me er direct verbonden mee... en ik zit er nog allengs niet op.

Daarvoor moeten we nog een half uurtje geduld oefenen! 

Vanop het balkon monster ik de bende beneden en merk dat we met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid bij de 10% jongsten gaan behoren. De zaal vult zich met een verzameling oudjes en ik bespeur verschillende rolstoelen, rollators en ander soortgelijk gerief. Ik bedenk dan: oud maar dapper... en vooral rijk, want tien tegen één zitten die knarren niet in modeste binnenhutten maar in een grote suite... anders gaat hun rollend materieel daar vanzeleven niet bij in passen, mijn gedacht!   

20160717_112837.jpg

Klokslag 11u53 wordt groep 4 vriendelijk doch kordaat door de luidsprekers gesommeerd om in te schepen en wij drentelen opgewonden naar boven, werpen een blik op de camions die beneden nog vollenbak aan het uitladen zijn, poseren even in de slurf en zetten dan voet aan boord!

20160717_115402.jpg

20160717_115413.jpg

We worden welkom geheten door een hele troep security, het gloednieuwe kaartje wordt gescand, de zakken moeten leeg en de handbagage gaat door een grote scanner, wij door een poort. Alles blijkt OK en 5 minuten later staan we met de lift op het zevende, het Schubert dek, voor de open deur van interior stateroom (hut-zonder-venster in het Vlaams) 7062. 

20160717_115947.jpg

De bagage is er nog niet maar er ligt wel een massa informatie op de tafel en een Navigator op het bed, dat is de dagelijkse nieuwsbrief met vermelding van alle mogelijke activiteiten en op de TV loopt een infofilmpje over de verplichte veiligheidsdril voor vertrek... die zal straks doorgaan, rond een uur of drie... wanneer iedereen aan boord is. We hebben dus een zee van tijd om eerst op verkenning te trekken, bestuderen het scheepsplan, nemen de lift naar dek 9 en staan even later aan de Lido pool... het binnenzwembad met onder meer drie bubbelbaden, 't is twee verdiepingen hoog, met een schuifdak en aan beide kanten van het schip een bar.... met o.a. Mojito!

cool

20160717_122547.jpg

20160717_122529.jpg

Kostprijs van zo een cocktail... 7,50$ + 15% dienst... dus pakweg 8 euro. En een glas wijn is - afhankelijk van de soort - soms zelfs nog iets kostelijker. Hallo!

tongue-out

Wij hebben vooraf echter een "signature beverage package" gekocht, van zowat 45$ per dag per kop, waarbij we maximum 15 drankjes mogen bestellen van 8$ of minder, dienst niet inbegrepen. Het is allemaal niet echt goedkoop zo op het eerste zicht... op het tweede eigenlijk ook nog altijd niet, maar ik voel toch nu al dat we daar precies geen echt verlies gaan mee doen!

20160717_124026.jpg

Er hangt een net over de bubbelbaden, het is dus duidelijk nog niet de bedoeling dat we daar al gaan in kruipen... en terwijl we onder mekaar die opmerking maken, lijkt het of ze ons hebben gehoord... en verstaan... want er begint een nijvere badmeester - of toch iemand die over de netten en de "pools" gaat - met ze bijeen te plooien en weg te brengen... 't is dat ik nog geen zwembroek heb, die zit in de valies, anders...

We nemen een kijkje aan het grote bad in de Spa, naast de Lido pool... mooi, heel mooi maar daar moet je sowieso voor bijbetalen, heb ik ergens gelezen. We hebben nog geen idee hoeveel, maar als 't is zoals met de drank, zal het niet voor twee keer niks zijn.  

20160717_124138.jpg

We wandelen door naar de achterzijde van het schip en passeren Lido Market, het "gewone" restaurant, waar een hele verzameling eetstanden wachten op klanten... straks. Ik heb geen tijd voor foto's, want de madam wil dringend naar de rokershoek, de enige... en die zou op het buitendek achteraan op dit verdiep moeten zijn. 

20160717_143549.jpg

Aan bakboordzijde achteraan naast de Sea View Pool, is er inderdaad een zone waar je mag roken... maar nu even nog niet: ze zijn brandstof aan het tanken en dan geldt op het schip een algemeen rookverbod!

De eerste zonnekloppers hebben zich al wel geïnstalleerd, in afwachting van de evacuatieoefening, maar roken mag pas als de plaatselijke verantwoordelijke vanaf de brug toelating heeft gekregen de asbakken terug te zetten.

We kijken dan maar wat naar Amsterdam... en de bootjes... die mogen blijkbaar wel dicht bij komen om naar het schip te kijken... ook tijdens het tanken.

20160717_124640.jpg

20160717_132259.jpg

20160717_123749.jpg

En dan is het plots tijd om de voorbereiding van de oefening te starten, de scheepsomroep meldt om 15.00u dat iedereen zich naar zijn hut moet begeven, zijn reddingsvest moet nemen en klaar houden en daar dan ter plaatse verdere instructies dient af te wachten. 

We pakken alvast onze bagage uit tot het alarmsignaal gaat... en we de melding krijgen dat we naar onze tenderpost (die staat op het kaartje, en op de deur) moeten... ZONDER reddingsvest.

Iedereen is verplicht om deel te nemen: op een mum van tijd staat de gang dan ook vol ouwetjes in hun zondags reisgoed... in het geval van onze gang zelfs vermoedelijke heel gefortuneerde ouwetjes: aan de overkant van onze "interior stateroom" liggen namelijk allemaal "Deluxe Verandah Neptune Suites" 35m² groot, met een balkon van 13m² ( da's bijna zo veel balkon als onze hele hut) Ze kosten dus een ietsje meer.   

Bij een evacuatie mogen geen liften worden gebruikt, de hele horde strompelt dus de trappen af naar dek 3, 4 dekken lager dan het onze en onderweg komen er steeds meer bij... precies de intro van Ivanhoe, dat jaren 60 feuilleton met Roger Moore, (heel lang geleden dus), maar dan nu zonder ridders, zingen of paarden en véél, maar dan ook véél trager.

Vlak voor mij sukkelt een brave man zich voetje voor voetje naar het verlossende dek 3, terwijl hij krampachtig de leuning vasthoudt. Een familielid(?) tracht hem te helpen op zijn calvarietocht, maar dat drijft het ritme niet echt op en zodoende wordt onze hele trap vakkundig geblokkeerd en volgen we allemaal in een tergend langzaam tempo de vier verdiepingen af. Ik moet er niet aan denken wat het zou geweest zijn met een reddingsvest rond onze nek... maar blijkbaar hebben ze dat boven op de brug ook door!

undecided 

Het verkeer gaat volgens mij rapper vooruit op de Ring tussen Strombeek en Wemmel op een vrijdagmiddag om 4 uur dan dat het hier vordert!

Maar uiteindelijk geraken we aan de juiste hal, waar we tot onze verbazing - en opluchting - door een madam in een fluojasje niet naar het tenderdek worden gestuurd om positie in te nemen voor de juiste reddingsboot.

We worden in de plaats daarvan vrolijk het casino in gedirigeerd, waar iedereen een plaatsje zoekt om te bekomen van de helse afdaling.

Als dit ding ooit toch zou moet zinken, hoop ik dat het eventjes duurt voor hij helemaal onder gaat... liever op een ijsberg zoals de Titanic, dan op een rots en omkieperen, zoals de Costa Dinges, want in het laatste geval zijn we er allemaal aan... peins ik!

innocent

20160717_153750.jpg

Ik zit dus samen met Martine en een handvol Amerikaanse gepensioneerden wat beaat en stilletjes naar de speeltafel te loeren, tot we bericht krijgen dat de oefening afgelopen is. Ze is blijkbaar geslaagd, iedereen was op post en er zijn onderweg geen slachtoffers gevallen!

we keren terug naar de Interior Stateroom 7062... met de trap (onze overburen verdringen zich massaal voor de liften), pakken verder uit en iets na vieren is het zover: onder luid getoet gooien ze de trossen los en verwijderen we ons heel langzaam statig van de kade.

Je hebt niet echt het gevoel dat je vaart, zoals verleden jaar met onze Clipper op het Canal du Midi... dit lijkt meer op het plechtige wegdrijven van een appartementsblok

20160717_162325.jpg

Maar als we vanop dek 9 - aan het zwembad mét rokerszone - naar beneden kijken, dan wordt duidelijk dat we wel echt varen... het IJ kolkt en borrelt en een rood/geel officieel uitziend bootje (van de havenautoriteiten?) koerst als nijdige een Jack Russel rond de Koningsdam en jaagt en toetert andere boten die zich te dicht wagen resoluut uit de buurt.

We moeten tot halfweg voorbij het Java eiland om te draaien en zetten dan koers naar het Noordzeekanaal. 

20160717_163947.jpg

20160717_164654.jpg

20160717_164701.jpg

Wij bestellen een drankje aan de bar en zetten ons gemakkelijk... 't is een tocht van ongeveer twee uur tot de sluis in IJmuiden en dan straks de zee op... pal naar Noorwegen.

20160717_173645.jpg

We hebben vandaag nog krediet voor 13 consumpties... dat halen we wel!

De volgende twee uren schuift het landschap langzaam voorbij en wij maken kennis met een paar buren op de ligzetel naast ons en drinken nog iets...

20160717_175839.jpg

20160717_175854.jpg

Niet dat het veel belang heeft... maar de foto hieronder, dat is de tunnel van de A9  

 

20160717_175910.jpg

en dit is het Zijkanaal A in Velsen

20160717_180502.jpg

en dit de wijk Velsen-Zuid

20160717_180637.jpg

en dit dan weer de Houtkade, waar geen hout maar containers worden behandeld (tenzij het hout in de containers zit?)

20160717_181703.jpg

van deze ben ik zeker: da's de veerboot van IJmuiden... heuu... naar de andere kant van het kanaal.  

20160717_182339.jpg

en dit zijn wij!  laughing 

20160717_182803.jpg

Om kwart voor zeven liggen we voor de grote zeesluis, het schip past er net in, nu ja 't heeft naar het schijnt aan elke kant 5 meter overschot... we besluiten om ook eens te versassen en trekken naar de boeg op het 12e, naar het Crow's Nest!

De rode wijn is er niet slecht en we hebben zelfs binnen onze 8$-limiet de keuze uit een paar soorten, maar de foto's zijn wat in tegenlicht.     

20160717_183940.jpg

Als ons glas leeg is en het schip de sluis weer uit, keren we terug naar onze stek op het achterdek, het uitzicht is er zeker even mooi en we hebben de zon mee!

20160717_192805.jpg

En zo beginnen we aan drankje nummer 4... of 't kan ook 5 zijn... en verdwijnt Nederland - en zijn stranden en dijken en duinen en windturbines en schoorstenen en pollutie - traagjes op de achtergrond uit het gezicht.

20160717_193822.jpg

20160717_194054.jpg

20160717_194220.jpg

Een kwartier later haalt de Loodsboot ons in en daarop zijn ze blijkbaar zo uitgelaten als een jonge hond omdat ze de Koningsdam mochten begeleiden... of misschien ook niet, maar ik geloof nooit dat op volle snelheid een donut maken bij het naderen van een schip de standaard procedure is van die mannen.

20160717_195301.jpg

Als hij langszij komt en andere kunstjes uithaalt merken we dat er een uitgelaten entousiastelinge op het dek staat te zwaaien en te roepen. het nieuw lief van onze kapitein of één of andere VIP of gewoon een zware fan van Holland Amerika's nieuwste aanwinst? We komen het niet te weten, maar het is wel plezant om de capriolen van het bootje bezig te zien.



Als de loodsboot weer verdwijnt - met loods en fan, madam, lief, VIP of wie dan ook, gaan wij ons wat opfrissen en vergeet ik in onze "Interior Stateroom" mijn camera, we gaan zonder foto's een stukje eten in de Lido Market... ik kies voor de Aziatische toog en laat me een kommetje wokken, zelf samengesteld en lekker en nadien nog een stukje vis... maar je kan ook opteren voor een slaatje, (ook zelf samen te stellen), of pasta met verschillende soorten saus of gewoon frieten met stoofvlees of vis en puree en verschillende soorten groenten of sushi of roze zalm... en ijsjes en gebraden kalkoen met een bessensaus en andere rare Amerikaanse combinaties... de US invloed is hier en daar vrij duidelijk, maar het verdere aanbod zo enorm en gevarieerd dat je van slechte wil moet zijn om hier niks van je gading te vinden.

Je mag je bord wel zelf niet vullen en dat is maar goed ook: toestanden zoals in Egyptische hotels waar bijvoorbeeld vooral families van niet nader te noemen Zuid-Europese landen traditiegetrouw hele stapels voedsel naar hun tafel slepen om daar dan gezamenlijk maar hoop en al de helft van op te eten en de rest te laten liggen... wel dat kan hier niet en dat bespaart mij alvast een halve gram ergernis... maar dit terzijde.

We gaan hier goed gediend worden en ook niet direct van onze graat vallen, zoveel is zeker... en foto's van mijn eten nemen, daarvoor is er ook nog tijd genoeg later, maar voor we een bar opzoeken ga ik toch snel eentje halen.

We hebben mijn ouwe Ixus mee en onze nieuwe grote Nikon en dan ook nog mijn "slimme foon"... het wordt later ingewikkeld om alles op de juiste volgorde te krijgen (heb ik nu gemerkt).

Na het diner last de madam een korte smoorstop in op dek 9 en merken we dat de kust ondertussen al ver weg is!

IMG_0051.JPG

En dan is het tijd om de bars en optredens te ontdekken: de eerste avond kiezen we lukraak op het 2e dek de Billboard Onboard...

IMG_0053.JPG

Billboard Onboard is een mooie bar, waar een vrij jong koppel Amerikaanse pianisten zit te spelen... wreed enthousiast en gedreven, maar met zijn momenten precies wel wat vals en uit de toon, toch volgens ons, maar de Amerikanen vinden het prachtig.

IMG_0055.JPG

Het zal aan mij liggen... trouwens mijn foto's - met de Ixus - blijken achteraf ook niet loepzuiver... maar de whisky maakt veel goed: binnen mijn limiet van 8$ kan ik zelfs kiezen voor een Chivas Regal en J. Walker Black Label.

'k heb maar net genoeg "points", want die whisky's kosten 7.25$, maar meer moet dat niet zijn dat volstaat!... Nice, very nice!

20160727_204224.jpg

We krijgen die eerste dag onze dotatie van 15 drankjes echt niet op... het pianogedoe begint om 11.00u aan zijn laatste sessie, maar wij haken af en gaan een luchtje scheppen op ons ondertussen al vaste plaatsje op dek 9.

Het is zo te zien bijna volle maan... ik ben benieuwd wat dat gaat geven, binnen een paar dagen, in de middernachtzon...

IMG_0057.JPG

en als we op het achterdek een laatste stop maken en een laatste glaasje voor het slapengaan bestellen en nuttigen, is het schip zowat uitgestorven... 

IMG_0058.JPG

We wandelen om kwart voor twaalf naar ons eigen dek en bed zonder nog één andere toerist tegen te komen... die knarren gaan vermoedelijk allemaal vroeg slapen... of zitten nu lekker in hun weelderige suite in de privéjacuzzi of op hun 13 m² terras goed ingeduffeld naar de maan te staren... dat kan ook natuurlijk.

cool 

In elk geval: morgen zitten we een hele dag op zee... de weersvoorspelling is "zonnig maar fris" maar we hebben een druk programma... terwijl Martine onder de lakens kruipt, zet ik de TV op, begin een vrij ingewikkelde SF-film met Tom Cruise te bekijken en val prompt in slaap. 

 

09:26 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

02-08-16

Noordkaap-cruise: dag -1

Na een betrekkelijk korte en vooral onrustige nacht sta ik op zaterdagochtend toch vrij monter op, neem een kijkje door ons totaal niet geluidsdichte raam, merk dat het bewolkt is en maak dan zoveel gestommel rond het smalle bed dat Martine er na een tijdje ook wakker van wordt. Terwijl zij zich ook klaar maakt kijk ik wat TV... van in de zetel, want van in bed is dat onmogelijk gezien het ding tegen de zijmuur hangt en niet kan gedraaid worden. Die Amsterdamse Hollanders hebben soms een apart gevoel van humor, peins ik. Niet dat er veel op te zien is. Je hebt een massa Nederlandse posten, de obligate CNN en BBC en dies meer, een hele keur aan Franse, Duitse, Turkse(!), Arabische, Joodse en andere buitenlandse zenders... maar VRT of VTM... ho maar... dat blijkt niet nodig. Vlaamse toeristen moeten maar naar iets anders loeren zeker? Ik geef het hotel in gedachten een tweede slecht punt!

Het eerste betreft de gebrekkelijke isolatie van de ramen. Wie heeft er nu in godsnaam tegenwoordig nog enkel glas? Die mannen stoken veel goedkoper dan bij ons, anders kan dat niet!

frown  

Ondertussen is mijn madam helemaal gereed geraakt en we reppen ons daarop naar het ontbijt in de treincoupés. Dat zit wat verscholen in een hoekje van een compartiment, is vrij basic, maar lekker.

IMG_0026.JPG

IMG_0025.JPG

Ik laat de pindakaas bewust links liggen en na een paar boterhammen met een soort boterhamworst en een warme choco, zijn we klaar voor onze eerste en gelijk laatste volle dag Amsterdam.

IMG_0024.JPG

IMG_0023.JPG

Terwijl zij haar ochtendlijk smoorke pleegt voor de deur, trek ik diezelfde ingang eens van dicht en van iets verder en dan besluiten we om op verkenning te gaan.

Eerst en vooral naar de Piet Heinkade, waar morgen ons schip aanlegt. kwestie van nu comfortabel de kortste weg te ontdekken, want morgen sleuren we een tros valiezen mee. 

We volgen de baan voor het Centraal Station , wandelen de Oosterdokskade op, passeren een enorm drijvend Chinees restaurant, even verder een bibliotheek en moeten dan een draaibrug over en een klimmuur voorbij en geraken na wat slechte stukken straat en enkele trappen uiteindelijk op de juiste kade.

20160716_105056.jpg

De Terminal is vandaag dicht, er komen geen schepen aan, maar we merken vanaf hier dat het precies vlotter gaat gaan als we gewoon het brede voetpad langs het IJ volgen tot achter het station.

20160716_110831.jpg

En dat klopt als een timmerman in volle actie: het is een breed voetpad en op nog geen 20 minuten staan we aan het station... ideaal om de valiezen te trekken. En onderweg is er nog wat te zien ook... vooral veerboten die heen en weer varen... ik bedenk dat kapitein van zo een veer misschien toch wel wat minder uitdagend zal zijn dan kapitein op een cruiseschip... maar je bent wel elke avond thuis!

We lopen de tunnel door naast het station en staan vlak voor de brug die uitgeeft op de Prins Hendrikkade... 'k heb geen idee wie dat was, maar ons hotel ligt daar, dus we zitten goed voor morgen... de reisweg is gecheckt en goedgekeurd... dat komt net uit wat betreft timing... we moeten uiterlijk om 11.00u van de kamer en we schatten dat het een half uurtje transfer is... te voet.

Wat "te voet" betreft, volgens mij gaan enkel toeristen in Amsterdam te voet:

20160716_112027.jpg

20160716_112048.jpg

Nu ja, al de bezitters van die massa fietsen rijden er momenteel natuurlijk ook niet op... misschien met de trein weg... of te voet de stad in?

Of met de boot... want een oneindige stroom excursie en andere boten, sloepen, jollen, pedalo's en nog veel meer modellen waarvan ik de naam niet weet passeren op de grachten.

20160716_112352.jpg

Een koppel zwemvogels van een mij onbekende soort laat al die drukte in elk geval niet aan zijn hart komen: die hebben een kunstig nest gebouwd op een vlottend onderdeel van een kade en broeden rustig dobberend hun eierkroost uit.

IMG_0027.JPG

IMG_0028.JPG

Wij passeren ons hotel, verzeilen even in een hele troep Britse jongeren uit Manchester die enthousiast hun de bus uit duikelen en zich haasten... naar een rondvaart boot!

Maar ik heb meer oog voor de huizen langs de kades.

IMG_0029.JPG

IMG_0030.JPG

Ik weet dat de stad gebouwd is op palen... duizenden lange houten palen die de huizen en kades ondersteunen... maar hier en daar zit daar na een paar eeuwen al wel eens een rot exemplaar tussen peins ik, want de huizen staan op heel veel plaatsen min of meer scheef... soms zelfs heel scheef, ze leunen tegen mekaar of hellen naar voor... of allebei. De job van behanger moet hier hels zijn... mijn gedacht schilderen ze hun binnenmuren!

20160716_121453.jpg

20160716_122522.jpg

20160716_122505.jpg

We wandelen richting Jordaan, merken dat er al een volwassen file staat aan het (precies heel erg gemoderniseerde) achterhuis van Anne Frank, nemen een kijkje aan het Tulpenmuseum aan de overkant (die hebben echt musea van alles), en doen dan een terrasje even verder aan een bruggetje over een zijgracht en amuseren ons met het bestuderen van de scheepvaart.

20160716_121912.jpg

IMG_0032.JPG

We vinden rond de middag met moeite plaats aan het water, maar het lukt net... terwijl we een inheems biertje, een glas wijn en een bordje kaas, rook en osseworst (of zoiets) tot ons nemen, zijn we getuige van een (onbestrafte) parkeerovertreding... met een pedalo begot!  

20160716_125313.jpg

20160716_133918.jpg

De Jordaan, dat zijn gezellige autovrije winkelstraatjes, maar vooral veel rust en groen.

20160716_154323.jpg

20160716_134401.jpg

20160716_134623.jpg

We ontdekken een mooi binnenhof van een oud Kartuizerklooster uit 1650, ooit "huiszitten weduwenhof", een toenmalig soort OCMW voor arme weduwen, denk ik... nu verkaveld in gezellige huisjes en vermoedelijk iets duurder om er te wonen. 

De tocht leidt ons kriskras verder langs grachten en bootjes... weeral veel grachten en nog meer bootjes... en fietsen

20160716_160337.jpg

IMG_0037.JPG

20160716_164929.jpg

20160716_160553.jpg

20160716_162650.jpg

20160716_162755.jpg

IMG_0038.JPG

en langs een "gewone" markt...

IMG_0033.JPG

IMG_0034.JPG

en een bloemen en bollenmarkt...

20160716_164010.jpg

20160716_164141.jpg

waar je tevens moeiteloos een starterskit kan kopen om je eigen weed te kweken... hoewel ik vermoed dat uit die blikken bussen niet veel opbrengst gaat voortkomen.

20160716_164226.jpg

en we verzeilen alweer in de hoerenbuurt rond de Oude Kerk...

20160716_161231.jpg

20160716_160625.jpg

't is dag... ze liggen op dit uur nog in bed... heu... ik wil zeggen... ze slapen meestal nog, dus ik durf nu wel een kiekje maken.

20160716_161040.jpg

De coffeeshops zitten vol, dus zoeken we een plekje op het terras van een andere kroeg, waar ik voor de aardigheid eens iets van eigen bodem bestel.

20160716_170842.jpg

20160716_175307.jpg

en dan gaat de tocht verder langs kroket-uit-de-muur-toestanden... waar al wel eens een gevederde opportunist op vinkeslag - of duivenslag - zit, in de hoop een paar kroketkruimels te scoren?

20160716_175252.jpg

Wij besluiten niks uit de muur te halen maar om eens te gaan uitzoeken waar we 20 jaar geleden heel lekker Indonesisch hebben getafeld... in de buurt van het Leidseplein.

20160716_175511.jpg

20160716_175537.jpg

20160716_175614.jpg

de plaatselijke Bulldog coffeeshop is er nog altijd en ook een hoop kraampjes met rommel en een groep straatartiesten en een hele verzameling Argentijnse "Steakhouses", maar geen spoor meer van onze Indonesiër.

20160716_182838.jpg

20160716_180723.jpg

Ik ben echter vast van zinnens om eindelijk nog eens echt Indonesisch te tafelen, dus keren we terug richting station en hotel... passeren onderweg een paar leuke en/of populaire adresjes en verzeilen uiteindelijk weer in de omgeving van de Zeedijk.

IMG_0040.JPG

IMG_0041.JPG

IMG_0042.JPG

we drinken iets vooraf in "het Paleis van de Weemoed", waar geen mens zit want er is geen voorstelling en het gaat net sluiten... en in de Warmoesstraat hebben we prijs: Aneka Rasa blijkt een Indonesische zaak waar nog een plaatsje is en we opteren voor een rijstafel.

20160716_211615.jpg

20160716_201937.jpg

20160716_202001.jpg

de dienster staat erop vooraf een foto te trekken en met het glas wijn in de aanslag vallen we de verzameling kommetjes aan... en een half uurtje later is alles op.

20160716_205312.jpg

't was soms hier en daar wel wat pikant (heet, zeggen ze zelf) maar heel lekker... ook het wijntje!

IMG_0043.JPG

Nadien sluiten we de avond af zoals de vorige: met een toertje doorheen het "Red Light District".

20160716_213800.jpg

20160716_213821.jpg

20160716_215624.jpg

20160716_215042.jpg

na enkele passages doorheen de smalste hoerenstraatjes die ik ooit heb gezien... (heuuu... waar ik ooit heb van horen klappen), wandelen we weer naar het hotel en kruipen vroeg in bed... want morgen is het de groooote dag, dan schepen we in op de Koningsdam... en wenden de steven - of de boeg - resoluut richting Noorwegen.

Er valt die nacht blijkbaar voor de verandering eens geen staatsgreep te vieren, dus de Turkse ambrasmakers zitten deze keer thuis... of waar ze 's nachts ook moge zitten... maar het gewone verkeer hoor ik nog wel... en dat is zelfs op een zondagochtend om 3.23u al - of nog altijd - vrij druk... druk en lawaaierig. 

20160717_032354.jpg

Leve de dubbele beglazing... nu ja... op de boot hebben we vanaf morgen geen venster meer... dat komt dus dik in orde... peins ik.

wink

22:44 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

hierzie... weer "on line"... 't is lang geleden dat ik nog goesting had om te bloggen, maar nu heb ik eindelijk weer iets te vertellen... denk ik toch!

We gaan geen uitleg geven over het hoe en waarom van al die maanden stilte op het "blogfront", want dat zou ons te ver leiden, maar direct beginnen met ons reisverslag van de cruise naar de Noorse fjorden en de Noordkaap!

We zullen dat proberen dag per dag te vertellen... vandaag is 't dus over vrijdag 15 juli.  

20160715_095325.jpg

Het reisverhaal begint op vrijdag 15 juli, als we vrolijk en in opperbeste stemming zwaar gepakt en gezakt de trein nemen in Zaventem. Ik neem aan het station nog gauw een kiekje van de affiches op de ramen van een failliete Italiaan aan de overkant, post dat prompt op Facebook en amuseer mij de verdere treinreis met het volgen van de FB-reacties op mijn berichtje: blijkbaar winden sommige "pizzafans" zich geweldig op over de commentaren op het ter ziele gegane Vlaams onvriendelijke etablissement en worden zelfs een beetje grof in de mond... of pen... onder andere een zeker George D. - een ouwe en duidelijk zwaar verzuurde mens en zelfs geen faceboekvriendje van ondergetekende - maakt zich geweldig dik en dat, dat vinden wij geweldig plezant.

tongue-out

De treinreis verloopt vlotjes, met overstap in het Noord en we staan iets na twee uur in de namiddag - nog steeds even zwaar gepakt en gezakt - voor het Centraal Station in Amsterdam... de sfeer is goed en het weer ook!

20160715_141134.jpg

20160715_141147.jpg

20160715_141946.jpg

De gemiddelde toerist schuift al braaf in de file aan voor een tochtje met een rondvaartbootje, maar dát soort vaartuigen is deze zomer een maat te klein voor onze plannen. Wij gaan naar de Noordkaap, met een echt schip... een héél groot trouwens. (maar daarover later meer)

We steken wij fluks over naar de overkant van het plein: we hebben geboekt in het A-Train hotel, vlak tegenover het station.

20160717_082628.jpg

20160715_144233.jpg

DSC_8860.JPG

DSC_8862.JPG

20160715_144327.jpg

We checken in, krijgen een kamer op het vierde aan de voorkant en terwijl ik van het uitzicht geniet, test Martine de thee-en koffiefaciliteiten en de zetel, eet haar laatste boterkoek op en pakt de pyjama alvast uit en een half uurtje later trekken we de stad in en slenteren langsheen de Warmoesstraat en de Dam voorbij een half dozijn grachten en nog veel meer bruggetjes... en al eens een antieke pompiersjeep en een paar oude fietsen... en terrasjes en restaurants - met soms vaag bekende namen - en een markt... en nog veel meer fietsen en bruggen en grachten en fietsen.

IMG_0002.JPG

20160715_153900.jpg

20160715_155621.jpg

20160715_155934.jpg

20160715_160007.jpg

20160715_160635.jpg

20160715_162318.jpg

IMG_0017.JPG

20160715_162426.jpg

20160715_162658.jpg

en we stoppen al eens op een terras voor een "verfrissing"... en een selfie.

20160715_164416.jpg

20160715_164327.jpg

Zijn toevallig getuige van de opname van een actiescène van één of andere toekomstige Amerikaanse film...

20160715_174129.jpg

20160715_174044.jpg


We wandelen na de actie terug richting hotel langs de Zeedijk... waar de cafeetjes blijkbaar druk bezette banken voor de deur hebben... 

20160715_174907.jpg

We bewonderen op een ander terras de huizen aan het eind van de Sint Olofssteeg en organiseren onderwijl een fel gesmaakte en wetenschappelijk verantwoordde proeverij van een inheemse biersoort.  

20160715_180515.jpg

20160715_180520.jpg

 20160715_180222.jpg

20160715_183217.jpg

Het is ondertussen bijna zeven uur en het wordt wat frisjes. We gaan even terug naar het hotel, halen een pulleke en nemen ondertussen een paar foto's van het hotelinterieur... het pand heet duidelijk niet zomaar gratuit "A-Train hotel"... ik kan me natuurlijk vergissen, maar volgens mij heeft de eigenaar iets met treinen en aanverwante spulletjes.

IMG_0012.JPG

IMG_0006.JPG

IMG_0007.JPG

IMG_0008.JPG

IMG_0010.JPG

Een kwartiertje later staan we weer op de Zeedijk en besluiten om een aperitiefje te nemen in Zilt, een whiskybar annex biercafé... waar Martine een wijntje bestelt en ik een soort whisky waar ik nog nooit heb van gehoord en mij nadien ook de naam niet meer van herinner... maar 't was heel lekkere!

IMG_0013.JPG

20160715_195441.jpg

20160715_195534.jpg

20160715_195447.jpg

20160715_195210.jpg

Terwijl ik geniet van mijn glas en de meer dan honderd andere flessen bestudeer, doet Martine buiten een smoorke op de obligate bank voor de deur en geraakt aan de klap met een andere toerist... die toevallig toch wel uit Noorwegen blijkt te komen zeker.

20160715_202910.jpg

Hij werkt op een booreiland en is hier ook op congé. Hij houdt van pinten (maar dat hadden we al door), bezweert ons dat die hier in Amsterdam veel makkelijker te krijgen en bovendien véél goedkoper zijn dan bij hem thuis en plant straks ook nog een "bezoek" aan de meisjes van de rode-lichtenbuurt vlakbij - die volgens mij hier ook veel makkelijker te krijgen en toegankelijker zijn dan op zo een booreiland - en hij is compleet opgetogen als hij hoort dat wij overmorgen naar zijn thuisland afvaren.

Hij wil ons bijgevolg absoluut wat goede raad meegeven... zoekt op zijn slimme foon het weerbericht op voor Bergen en Alesund... onze eerste stops volgende week.

Hij geeft nog wat tips... waarvan ik de helft niet versta... kortom, 't is een toffe gast en ik neem ondertussen nog een pintje en vraag aan de eigenaar van de kroeg waar we hier in de buurt volgens zijn ervaring lekker kunnen dineren en een beetje nadien schuiven we aan in een zeer enthousiast aanbevolen Thaïs restaurantje...

IMG_0022.JPG

IMG_0020.JPG

We sluiten de dag dus af op culinaire wijze... Little Thai Prince... op de Zeedijk in Amsterdam... 't is een aanrader.

IMG_0021.JPG

20160715_212145.jpg

Na een voortreffelijk dineetje lopen we nog een ommetje langs de uitstalramen aan de Oude Kerk en de Oudsezijds Voorburgwal en komen onze Noor dan wel niet tegen, maar wel honderden andere gapende toeristen. De wallen zijn duidelijk veel meer "bewandelbaar" en toeristisch aantrekkelijk en ook veel properder dan bijvoorbeeld de rosse buurt achter het Brusselse Noordstation... maar er zijn nog wel meer dingen in Brussel die minder aantrekkelijk en zelfs ronduit groezelig en verdacht zijn... de halve Brusselse regering bijvoorbeeld! embarassed 

En met die vaderlandslievende gedachte in het achterhoofd wandelen we terug naar A-Train en kruipen onder de lakens en vallen tevreden in slaap... voor heel even dan toch...  het is namelijk best warm op de kamer en een raam openzetten blijkt geen optie... er is redelijk wat verkeerslawaai op de kade en het plein voor onze deur en ik sluimer toch zachtjes in... tot een uur of twee. 


  

Terwijl wij de halve dag nietsvermoedend rustig en vredelievend door Amsterdam kuierden, heeft Erdogan in Turkije blijkbaar een soort staatsgreep tegen zijn eigen zelve "georchestreerd" en een aantal fanatieke - duidelijk niet zo echt fel geïntegreerde - Nederturken en aanhangers van de man vinden bijgevolg dat ze half nacht het recht hebben om luid toeterend door de straten te scheuren en normale mensen wakker te maken en/of te houden.

Hopelijk zitten er zondag géén Turken op die boot... ik wil een rustige cruise... zonder politieke spanningen of ambras en zonder gekrijs over allah!  

 

 

 

     

18:01 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

30-01-16

Sentido... de eerste (eigenlijk tweede) kennismaking!

Ik ben vroeg op. Thuis ga ik meestal veel te laat slapen, omdat er met die 88 (of meer?) "posten" op mijn TV toch wel altijd nog ergens iets interessants te zien valt, zelfs in het putteke van de nacht.

Hier hebben we een TV met iets minder keuzemogelijkheden. 't Is een antiek dingetje met beeldbuis en je kan kiezen uit een 30-tal zenders, toch volgens het bijhorende kaartje. Het merendeels blijken plaatselijke stations waar je geen bal van verstaat, een filmzender die originele films geeft met Arabische ondertitels, waar een mens hoorndol van wordt: wij zijn in Vlaanderen ons hele leven lang geconditioneerd om ondertitels te lezen en doen dat automatisch en dus kijk ik verdwaasd naar die rare krolletjes onderaan mijn scherm in plaats van te luisteren naar het originele Engelse geluid... wreed ambetant maar 't is sterker dan mezelf.

Daarnaast bieden ze een aantal Italiaanse of Oost-Europese dingen aan en een Amerikaanse nieuwszender en als kers op de taart... BVN!

Gisterenavond waren we rond middernacht terug op de kamer en na een lange en vermoeiende dag kroop Martinneke direct onder de lakens, maar ik wou dus nog wat TV zien en ben geruime tijd zoet geweest met dat ding. De helft of meer van de beschikbare kanalen kwamen in min of meerdere mate wazig door,  bij twee had ik enkel ruis en de rest was wat bibberig. Ik vermoedde dat het misschien aan de connectie kon liggen en heb wat geprutst aan de TV-kabel, met als gevolg dat ze uiteindelijk allemaal een beverig beeld met strepen produceerden. Na de kabel een paar keer in en uit te pluggen was de toestand weer "normaal"... de helft wazig en de rest bibberend.

Tja... uiteindelijk kom je niet naar Egypte om TV te kijken, dát kan ik thuis ook en beter. En wat dat BVN betreft: ik voel absoluut geen enkele behoefte om in een ver land van in mijn bed naar Ben Crabbé zijn Blokken te liggen loeren... of naar een oude(?) aflevering van Thuis... van thuis gesproken, daar doe ik dat ook nooit, kijken naar de gelijknamige soap, bedoel ik, dus waarom zou ik er hier aan beginnen. 

De zon is net op als ik uit bed kruip, moeiteloos van de televisie af blijf en op het terras ga poolshoogte nemen. Gisteren heeft onze vriendelijke valiezendragende rallypiloot mij met gepaste trots en eerbied gewezen op ons "zicht-op-zee", maar in het donker was toen niet helemaal duidelijk wat daarmee juist bedoeld werd. Nu wel en 't moet gezegd... het valt best mee. Mijn telefoon is ondertussen helemaal opgeladen, dus kan ik nu vrolijk kiekjes maken van ons panorama!

20151219_070720.jpg

20151219_070658.jpg

We zien de zee inderdaad liggen... we kijken er wat schuin naar en het strand is hoop en al 100 meter verderop en vlak voor ons ligt een zwembadcomplex, met veel ligstoelen en parasols... heel veel... en er ligt nog nergens een handdoek. Da's bijzonder positief, want soms moet je half nacht opstaan om een plaatsje te reserveren. Hier dus duidelijk niet. Misschien is er inderdaad heel weinig volk... of zijn ze hier meer gedisciplineerd... we zullen het wel merken... maar het is bijna kwart voor zeven en er is nog geen levende ziel te bespeuren. We gaan hier rustig zitten op onze zetel, peins ik... én aan de bar in het water. Want dat vinden we leuk... voor straks dan toch, want momenteel ligt het hele zaakje in de schaduw en is de temperatuur nog niet van die aard dat je in je zwembroek tot aan je middel in het water vrolijk aan een toog kan hangen... 't is namelijk nog iets te vroeg en iets te fris... bijzonder frisjes zelfs... 

Ik trek de deur van de kamer heel stil tot bijna in het slot, niet helemaal - we hebben maar één sleutelkaart en anders kan ik seffens niet meer binnen! - en wandel tot op het strand.

20151219_070518.jpg

20151219_065627.jpg

Dat strand ligt er op dit vroege uur helemaal verlaten bij, hoewel er al wel sporen van "passage" zijn.

In zuidelijke richting strekt het zich uit langs een nieuwe villawijk, waar duidelijk voor zeven uur nog geen beweging is op deze winterse zaterdagochtend. Aan die villa's waren ze 6 jaar geleden druk aan het bouwen, toen stond er één kronkelende rij huizen in het zand, maar ondertussen is het blijkbaar een heel dorp geworden, met paadjes en beplanting en alles er op en er aan. Straks moeten we daar eens op verkenning, denk ik bij mezelf... Maar eerst seffens ontbijten en wachten tot het wat warmer wordt. In de zon valt de temperatuur mee, maar in de lommer is het maar net te doen.

Het strand voor het hotel is ook helemaal leeg, nu ja, het staat vol ligbedden en parasols en windschermen en zo, maar er is nog geen personeel te zien om zeven uur... en ook nog geen gereserveerde stoelen!

De zee is rimpelloos en naar het schijnt is het rif heel mooi...

20151219_065849.jpg

Er is geen zuchtje wind, de wolken zijn ver weg en eigenlijk voel je de zon al stevig branden. We gaan hier goed liggen... denk ik.

't is half acht als ik weer naar kamer 511 wandel en genoeg lawaai maak om de madam uit haar bed te halen. Een half uurtje later wandelen we naar het ontbijt en wordt het al lekker warm... in de zon!

(wordt vervolgd)        

 

13:25 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

29-01-16

Sentido, an Oriental Dream... ?

Een mens kan niet altijd liggen leuteren op dat Facebook over vuilbakken die te vroeg buitenstaan, sjoemelsoftware, vluchtelingenmiserie of franskiljonse onrechtvaardige (onderzoek)rechters, die abusievelijk al wel eens dingen vergeten te ondertekenen alvorens hun te laag opgeleide chauffeur er met de dossiers vanonder muist. 

Zoals beloofd ga ik mij dus eens bezighouden met het vertellen over onze kerstvakantie in Egypte. Het wordt trouwens hoog tijd: we denken al na over een volgende congé. Niet direct met Pasen of zo, want door een wat "ongelukkige" planning van de betreffende vereniging, speel ik plat in die vakantie een paar weekends mee toneel in Zaventem... nee hoor, we denken na over IJsland in de zomer en blijkbaar moet je daar vroeg genoeg voor boeken, want ginder boven is de reisperiode wreed kort en zijn de plaatsen beperkt.

Maar eerst dus Egypte.

Traditiegetrouw trokken we weer naar de Rode Zee, deze keer niet naar ons vast hotel Gorgonia Beach, maar we wilden eens een ander uitproberen: het Sentido Oriental Dream Resort, een kleine 40 km ten noorden van Port Ghalib, waar de luchthaven van Marsa Alam ligt.

Op donderdag 17 december gaan we dus vroeg naar bed, nu ja, Martine toch. Ik blijf op zo een momenten eigenlijk al even lang als anders in de zetel voor TV liggen sluimeren, kruip dan op een onzalig uur toch nog onder de lakens, kan niet meer slapen van de schrik dat ik de wekker niet ga horen en lig te woelen en mij ambetant te maken... tot zo rond een uur of vijf dat verdomde ding toch begint te spelen en ik zwijmelend de douche in sukkel. Nu ja, de vlucht vertrekt om 8.30u, dus we moeten pas rond een uur of zes op de luchthaven zijn en op dat tijdstip rijden er op vrijdag al om de haverklap bussen naar de terminal. We staan dus mooi op tijd aan de halte achter de hoek op post met valiezen en handbagage en zeven minuten later zet de vriendelijke chauffeuse ons af. Van bijna aan de eigen voordeur tot aan de luchthaven, voor nog geen anderhalve euro per kop, valiezen inbegrepen... ge kunt er zelf niet voor met de auto naar het vliegveld rijden, laat staan er twee weken parkeren... en met die bus hoef je zelfs geen diabolotaks op te hoesten.

Het inchecken en de paspoort- en andere controles verlopen allemaal heel vlotjes, we drinken nog iets en eten een (vreselijk dure) koffiekoek en ik één van mijn hardgekookte eitjes. Een flesje drank of eigen boterhammen mogen denk ik nog altijd niet doorheen de controle, maar tot nu toe geraak ik met mijn eitjes probleemloos doorheen de scanners.  Zoals voorzien begint rond 8.00 het boarden.

Ik had het al in de mot: naar andere bestemmingen zoals Kaapverdië, Senegal en de Canarische eilanden, zaten de vluchten met kerst allemaal bomvol, maar Egypte blijkt tegenwoordig niet echt populair bij de modale reislustige Vlaming... er zijn nog zeker een 30-tal zetels vrij als we allemaal zitten. Eigenlijk hebben we dat nog nooit meegemaakt. Zodra de boarding compleet is en ik al een lichte vorm van vliegangst begin te bespeuren in mijn onderbuik en aanverwante lichaamsdelen, krijgen we bericht dat we weliswaar klaar zijn om te vertrekken, maar de motoren nog niet mogen starten, want er is net gemeld dat een computer- of elektriciteitspanne ('k weet het niet meer precies) de controletoren heeft plat gelegd... we moeten dus wachten!

Nu heb ik toch ook liever dat we niet zomaar op zicht zouden beginnen taxiën en zo... het zal minstens een uur duren, weet de hostess ons te vertellen... tja... buiten wordt het helemaal klaar en wij zitten binnen hetzelfde te wachten.    

't Is uiteindelijk bijna half tien als we opstijgen... en ik zit al die tijd ongemakkelijk te draaien want heb dikke pis van de zenuwen... ik heb het al gezegd: ik vlieg niet graag... 'k rij nog liever drie dagen ver met de auto (of nog beter: 3 weken ver met een camper), dan 5 uur in een Airbus te zitten... 'k ben niet echt een "groene" jongen, maar als het mij uitkomt gebruik ik dat argument wel schaamteloos: je ecologische voetafdruk is trouwens al vliegend ook veel indrukwekkender dan met de auto... zelfs als het een diesel is... hou ik mezelf voor, maar als je naar Egypte wil, is de eigen auto geen echt valabel alternatief en doe ik dus een zware toegeving op milieugebied.  

Ik wil wel aan een venstertje zitten, want om één of andere duistere psychologische reden is mijn "ongerustigheid" kleiner als ik visueel contact kan houden met de wereld onder mij!

20151218_105002.jpg

20151218_105957.jpg

We stijgen op via de 25R, vermijden de route boven Brussel - waar de politici verdomme wel de naam en de voordelen van een vliegveld lusten, maar liever passen voor de lasten, de vorte vetzakken - en draaien boven Diegem resoluut en kort in een bocht naar links en zetten koers naar het Zuiden.

Na een uur of zo zitten we al boven de Alpen, waar van 11 km hoog gezien niet echt veel sneeuw ligt en daarna zie ik de kust van Kroatië en herken zelfs Sibenic en Split, waar we een jaar of vijf geleden met de camper passeerden. Het eiland Murter - waar we een week op een camping stonden - ligt te ver op de horizon... maar ik geniet van het uitzicht en zo schuift de kust langzaam onder mij door en boven Griekenland wordt het bewolkt... we eten onderweg ons bakje mooi leeg, schaffen ons taksvrij een voorraad rookgerief aan (voor de madam) kijken naar een tekenfilm zonder geluid, lezen de krant en tegen dat we de Afrikaanse kust passeren is het wolkendek alweer dunner en ligt de woestijn mooi in mijn schootsveld.

Om kwart voor drie plaatselijk tijd steken we de Nijl over.

20151218_144343.jpg

20151218_145221.jpg

en een half uurtje later zetten we de daling in en vliegen dan ongeveer boven de kustlijn van de Rode Zee... waar ik zowaar plots ons hotel zie liggen.

20151218_151728.jpg

Ik herken het perfect vanuit de lucht... want 'k heb mij goed voorbereid op Google Earth en bovendien zijn we er ooit al eens even geweest, in 2010. Toen de vulkaan Eyjafjallajökull uitbarstte!

Deze zomer wil ik trouwens eens life tot aan of - indien mogelijk - op die vulkaan bollen, liefst in een Landrover Defender, een unieke trip maar wel een wreed kostelijke bedoening, als ik het zo lees in de reisboekjes.

In elk geval, toen ze uitbarstte en het Europese luchtverkeer bijna een week werd opgeschort, zaten wij in een 3-Corners hotel in Port Ghalib en moesten normaal net de dag na de eruptie naar huis vertrekken, maar dat ging dus lekker niet door! Met dank aan de Eyjaf...

laughing

We werden toen 6 dagen lang op kosten van Thomas Cook ondergebracht in Sentido Oriental Dream... én in all-inclusive... heel fijn en waarlijk onovertroffen op gebied van prijs/kwaliteit, maar 't was er toen wel druk en aan de balie zelfs wat chaotisch... toch bij de toenmalige dagelijkse informatiesamenkomsten: wij trokken ons geen lor aan van het feit dat we daar vast zaten... de kleine lettertjes garandeerden ons een volledige dekking en alles werd bijgevolg piekfijn door Thomas Cook geregeld, maar sommige klantjes hadden toen blijkbaar geen waterdichte verzekering en dienden elke dag zelf op te draaien voor kost en inwoon. 

Nu vermoeden we wel dat het complex er deze keer veel rustiger gaat bijliggen... zelfs al is Sharm-el-Sheik momenteel weeral geen aanrader en worden er niet al te veel vluchten naar de Sinaï uitgevoerd, aan de lege zetels in het vliegtuig te zien, kan ik me niet voorstellen dat de hotels in Marsa Alam en omstreken allemaal vol gaan zitten.

20151218_152135.jpg

Bij de nadering van Port Ghalib vlieg je eerst een kleine tien kilometer naar het zuiden en dan draait het vliegtuig 180 graden naar rechts zodat je mooi het stadje en de haven ziet liggen: op de voorgrond ligt de schildpaddenbaai waar we gingen snorkelen tussen die beesten en even verder het 3-Corners Fayrouz, waar we toen twee weken zaten.  Ik ben dus een tevreden mens als we even later aan de grond staan... tevreden dat ik al die dingen mooi heb zien liggen en vooral tevreden omdat we weer met onze beide voeten op de wereld staan.

20151218_153204.jpg

De gebruikelijke stormloop op de handbagage breekt los, iedereen staat recht te wurmen aan pakken en zakken en ik wacht zoals altijd braaf op mijn zeteltje tot de deuren opengaan en de leegloop begint. Je kan trouwens ook langs de achterkant het vliegtuig verlaten, iets wat sommige haastigaards in het begin niet helemaal door hebben... ze trachten zich eerst naar voren te wringen en even later weer naar achteren. Met gepast leedvermaak aanschouw ik dan het zootje drummende medemensen en bedenk fijntjes dat diegenen die buiten het laatst in die bus stappen, er nadien ook het eerst uit geraken en dus seffens de eersten in de rij aan de balie gaan staan. 

Ik neem van in het busdeurgat een fotootje van ons vliegtuig en krijg het prompt aan de stok met één of andere politieman(?) in zwart uniform en baret en met geel hesje en walkie-talkie. Hij gebaart woest dat foto's nemen niet mag... ... maar geloof me vrij... 't is ik kijk zo onschuldig mogelijk, doe alsof ik hem niet begrepen heb en moffel discreet mijn smartfoon in mijn zak... alles is weer onder controle maar Martine sommeert me voor alle zekerheid om géén foto's meer te maken! 

De kerel ijsbeert voor het vliegtuig heen en weer en houdt me nauwgezet in de gaten, maar voor de boel toch nog fout zou kunnen lopen, gaan de deuren dicht en rijden we  naar het luchthavengebouw... 100 meter verder. Case closed!   

We zijn deze keer helemaal alleen, de rij is dus kort en de zaal heel rustig: vorig jaar stonden ze tot buiten te duwen en te schreeuwen tegen mekaar want toen stonden er zes vliegtuigen op het tarmac die allemaal op een half uur tijd waren geland en waarvan 4 of 5 vol Italianen. Als je nog nooit 5 of 600 opgedraaide Italiaanse families - handenvol jengelende bambinos-in-buggy incluis - hebt meegemaakt in een Egyptische paspoort en visumrij, dan weet je niet waarover ik het heb, maar geloof me vrij: 't is een beeld om nooit te vergeten.

Deze keer zijn we met hoop en al 150 rustige Vlamingen... en zo te horen ook een paar francofonen... en alles verloopt heel vlot en rustig. Op de bus zitten we met een man of 20. We moeten eerst langs een ander hotel, maar staan drie kwartier later voor onze Sentido. We zijn met twee Vlaamse koppels, de valiezen worden op het bordess gestald en wijzelf worden binnen prompt naar een zetel gedirigeerd, krijgen katoenen doekje om ons te verfrissen, en een drankje... waar een onbestemde soort fruit in zit en zeker geen alcohol, maar ik herken dadelijk de situatie en herinner mij dat de bar links in het hoekje indien gewenst deftige cocktails serveert. De voucher wordt in ontvangst genomen en we krijgen een armbandje rond de arm, we vullen de obligate documenten in en even later zitten we achter op een golfkarretje en worden met onze valiezen naar de kamer gereden.

Het is ondertussen al bijna pikdonker en foto's nemen heeft geen zin. De kerel achter het stuur leeft trouwens in de stellige overtuiging dat hij meedoet aan de "Boucles de Spa" en scheurt - weliswaar geruisloos - over de paadjes, rakelings langs hagen en door bochten en dropt ons ergens onder een arcade. Hij stormt met de valiezen de trappen op... wij hollen op een drafje achter hem aan en even later opent hij plechtig de deur van kamer 511.

Nog even neemt hij de tijd om de bagage binnen te zetten, de terrasdeur open te rukken, ons te wijzen op ons zijdelingse zicht op zee en zijn welverdiende 2 euro in ontvangst te nemen... en weg is hij alweer... het andere koppel zit in het golfkarretje te wachten en de tijd loopt... of zoiets.

20151219_184524.jpg

Wij monsteren onze kamer en ontdekken dat we niet alleen zijn: een hagedis hangt acrobatisch boven tegen de wand en schiet even later weg... leuk denk ik dan... een huisdier... maar we gaan ze de rest van de vakantie niet meer zien en hebben er dus ook geen last van. 

20151219_184444.jpg

20151219_184414.jpg

Het is best een mooie kamer, ruim en met een prachtig koepelvormig plafond, maar de infrastructuur oogt wel wat "afgeleefd". Het elektronische slot van de buitendeur pakt niet steeds even vlotjes, zullen we later merken... de deur van de badkamer gaat niet dicht, ze is te groot om in de "chambrang" te passen...of die laatste is te klein voor de deur. Het bad is ook niet nagelnieuw en een stop behoort blijkbaar niet tot de uitrusting, maar de douche loopt lekker en de temperatuur van het water is beheersbaar.

20151231_074406.jpg

20151231_074455.jpg

20151231_074545.jpg

Er zit wel een plaatje van een sleutelgat tegen de muur in de douche... zonder dat eronder een gat in de tegels valt te bespeuren...  een feit dat mij mateloos intrigeert... ik zal pas na meer dan een week doorkrijgen dat het ding dient om een wasdraad op te spannen boven het bad!

20151231_074612.jpg

Terwijl ik me op dat moment het hoofd breek over dergelijke rare details en verder mijn handbagage uitpak en de kamer vol strooi met rommel, organiseert Martine vakkundig de kasten en laden en na een klein uurtje zijn we klaar voor een drankje en een hapje... maar eerst toch een drankje! 

We komen onderweg toevallig het andere koppel tegen en gaan samen een paar uurtjes héél uitgebreid aperitieven... er zijn geen beelden van,  die eerste avond is plots mijn gsm plat...  maar we ontdekken dat de cocktails in de bar van de receptie inderdaad héél lekker en straf smaken, dat de obers van het restaurant bijzonder vriendelijk zijn en de rode wijn aan tafel best te pruimen valt en de buffetten... die zijn lekker... gewoon lekker... na het diner zitten we weer tesamen in een andere bar te bekomen en na te praten en de eerste indruk is bij alle vier: dat gaat hier goed meevallen... zeker weten!

 

16:15 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

20-01-16

El que passa a Barcelona es queda a Barcelona

Heelder dagen worden we de laatste tijd om de oren geslagen met onheilsberichten over sjoemelsoftware in auto's: ze doen iets met de motor om hem op de juiste momenten zuiniger te laten rijden... of de uitstoot te verminderen... of het vermogen aan te passen... of van alles tegelijk. En de consument, die wordt blijkbaar bedrogen waar hij bijstaat.

Tja... het autosalon is net deze week bezig en dus is het vermoedelijk best dat de gemiddelde autokoper-in-spe zich deftig informeert.

We wisten al dat het verbruik bij de meeste wagens op de weg iets of wat hoger ligt dan in de brochure wordt beloofd. Dat valt meestal makkelijk empirisch vast te stellen als je even oplet bij de pomp.

De koploper van al die foefelaars blijkt Volkswagen en gezien al deze huidige heisa leek het me een nuttige bezigheid om eens te bekijken hoeveel onze Volkswagen Polo verleden jaar eigenlijk verbruikte. Niet dat ik zo een ding in de garage heb staan: wij rijden met Peugeots 205 en 308CC (en één Yamaha 750), maar eind verleden zomer huurden we zo een ding, toen we met vijf vrienden van de Vlaamse Volksbeweging voor een weekje in Barcelona zaten om samen met de Catalanen uitgebreid hun Diada te vieren.

Nu is ons devies normaal gezien: El que passa a Barcelona es queda a Barcelona  (of om het in een iets meer verstaanbare taal te formuleren: What happens in Barcelona, stays in Barcelona) 

We amuseren ons daar stichtelijk en maakten al verschillende vrienden... vooral bij cafébazen, nationalisten en de combinatie van beiden en mogen tot nader order nog steeds naadloos Catalonië binnen... maar genoeg daarover!

In het licht van de recente ontwikkelingen op gebied van sjoemelen met gegevens over brandstofverbruik, wil ik u echter onze ervaring in deze niet onthouden.

We huurden in september 2015 een autootje van het merk Volkswagen Polo, bij de plaatselijke afdeling van verhuurmaatschappij AVIS.

De bedoeling was om er twee dagen mee op stap te gaan in de omgeving en o.a. Montserrat en Tarragona te bezoeken en hem op de vooravond van de Diada (een feestdag!) binnen te brengen. De afspraken waren heel duidelijk gemaakt, dachten wij, maar dat liep duidelijk een beetje fout. Ze wilden ons nadien eerst al om te beginnen een dag te veel aanrekenen én ons bijkomende kosten voor het zogezegde laattijdige inleveren opsolferen, maar dat werd uiteindelijk gecrediteerd... na zwaar protest en veel gepalaver en omstandige uitleg van onzentwege: wij konden er niks aan doen dat de dag na het - correcte! - binnenleveren, de boel daar gesloten was wegens "feestdag" en ze pas een dag later de sleutels in de bus vonden. Wij hadden ze er op tijd ingestoken en na enig hevig heen en weer gemail kwam dat toch in orde.

Maar Avis had - toevallig? - voor ons toch wel het meest versleten en bijgevolg diesel zuipende exemplaar van zijn hele vloot uitgekozen zeker. Het ding was een 1.0 diesel met 75CV handgeschakeld en slechts 31.000 km op de teller. 

Volgens de boekjes zou zo een autootje hoop en al een liter of 5 mogen verbruiken.

Wij zaten er wel met vijf volwassenen in, maar zonder bagage en 't was tussendoor naar Montserrat al wel eens bergop... maar nadien ook weer bergaf! En veel file kwamen we niet tegen onderweg. Een verbruik van 7 liter per 100 kilometer, dat hadden we nog normaal gevonden... maar groot was mijn verbazing toen ik de factuur onder ogen kreeg. 

barcelona avis 1.jpg

We dienden zelf niet vol te tanken als er nog genoeg inzat. Dat gingen zij wel doen voor ons en de prijs van die brandstof dan gewoon erbij factureren... wat een service, denk je dan, maar nu weten we waarom!

Voor een afgelegde afstand van 457 km, rekende AVIS ons doodleuk 88,91€ aan (of 107,58 € btw inbegrepen).

barcelona avis.jpg

De brandstofprijzen in Spanje waren verleden zomer - en zijn nog steeds - zowat gelijk met die van ons... eigenlijk zelfs iets goedkoper... met die 107,58 euro hadden we met een beetje geluk toen zelf een goeie 100 liter kunnen tanken.

Als je dan berekent hoeveel kilometer we aflegden met die 100 liter brandstof, kom je op een gemiddeld verbruik van bijna 22 liter mazout... en nu gij! (als de berekening niet klopt, mag u dat gerust zeggen, wiskunde was vroeger al mijn sterkste vak niet)

Dat komt volgens mijn bescheiden berekeningen op een werkelijk verbruik van 22 liter op 100 kilometer... en dat voor een piepklein VW-dieseltje... manmanman!

We hadden geen zin om nog eens opnieuw te protesteren of mails beginnen te zenden... tot welke boosdoener moest je je trouwens richten... tot AVIS?... tot Volkswagen?... en dan hun respectievelijk kantoor hier... of ginderachter?... en ons Spaans of Duits is al niet fameus... en Catalaans is nog moeilijker!

We hebben het dus zo gelaten en huren volgende keer wel bij een andere verhuurbedrijf... een Peugeot of zo!  

Maar je vraagt je eigenlijk feitelijk dan verdorie toch wel af welke soort software ze daar in Wolfsburg op een mottige maandagmorgen in dat Polo-ding hebben gestoken, helemaal koosjer lijkt het me toch allemaal niet! 

Tenzij...  er niks aan de hand was met die Polo zijn computertje en we gewoon zwaar in de zak zijn gezet door die gasten van Avis... mmmm... dát kan ook natuurlijk.

Maar ik zou voor alle zekerheid deze week op het salon toch voorzichtig zijn, als ik van u was!

wink    

 

15:59 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-01-16

Pasta met wijn, friet met jenever en quiz met streekbieren... en tussendoor was er dan nog iets te drinken ook!

Vrijdag ging het jaarlijkse Nieuwjaarsdiner van de wijngilde de Italiaanse toer op: we schoven aan bij Mercato in Zaventem, waar we een gevarieerde pastamenu kregen voorgeschoteld. Eerst een bord antipasta en rucola (met een heel lekkere dressing) en een glaasje Prosecco en nadien 4 gangen hapjes... telkens een ander vormpje pasta in een ander sausje én met een andere wijn.

20160115_204118.jpg

20160115_211042.jpg

Vier gangen... vier (nu ja, gangetjes) en een dessertbord... met koffie en Grappa na...  'k heb het niet allemaal met mijn nieuwe smartfoon vereeuwigd... eigenlijk vind ik het ook maar raar, zo je eigen bord liggen fotograferen, maar 't is wel makkelijk om nadien aan de madam thuis uit te kunnen leggen wat er zoal achter de kiezen viel te steken... ik ben meestal niet echt bedreven in het onthouden van dat soort details... en trek dus prospectief al eens regelmatig mijn (bijna) volle teljoor... tja... 

We hebben dik 4 uur aan tafel gezeten en bij elke gang hoorde een nieuw bord en bestek en glas en ons "dineetje" genereerde bijgevolg een hele grote hoop afwas, maar 't was lekker... en al die verschillende soorten Italiaanse wijn ook... die kwam van de streek van Puglia... "ergens beneden in de bot"... dat herinner ik me nog!

De sfeer was héél goed, de bediening vlot en vriendelijk en de speech van de voorzitter... heuuuu... héél speciaal... en al keuvelend met mijn tafelgenoten vloog de avond voorbij en was het middernacht voor een mens er erg in had en dus de hoogste tijd om in de Uiver een (voor)laatste pint te gaan pakken... ge kunt niet geloven hoeveel dorst dat een mens kan krijgen van al die pasta en wijn... vooral die wijn!

20160115_200352.jpg

Tof restaurant trouwens, die Mercato... 'k was er nog nooit geweest maar vroeger was het pand naar het schijnt een drukkerij... met blijkbaar veel rekken in het midden van de zaal... en daar hebben ze een originele lichtwand van gemaakt.

Zaterdag was de Italiaanse nevel rond mijn hoofd op tijd verdwenen en buiten scheen de zon ook in een strak blauwe lucht, ik trok na een voedzaam ontbijt een kostuum aan en naam tegen de noen de trein naar Aalst: de VVB - Vlaamse Volksbeweging - hield daar zijn Nieuwjaarszitting met toespraken van de burgemeester (van Aalst) de MP (van Vlaanderen) en onze eigen voorzitter én receptie na... in het Belfort.

Ik kan me niet bewust herinneren ooit al in Aalst te zijn geweest... laat staan met de trein er naartoe te bollen en gezien die trein langs de lijn Laken, Bockstael en Jette spoorde, herkende ik heel vaag hier en daar dingen van in mijn studententijd, genoot ik voluit van het uitzicht op de koterijen die de modale Brusselaar achter zijn huis bijeen timmert en we passeerden Groot-Bijgaarden nog in volle zon... en plots betrok de blauwe hemel en tussen Sint-Katherina-Lombeek en Denderleeuw werd het pikzwart en viel er een fikse hagelbui...

Het was duidelijk niet de eerste nattigheid die ze daar te verduren kregen... even verder was de hagel op, maar het water in de velden precies nog niet weg...

20160116_124238.jpg

 

ik begon al te piekeren over hoe ik zonder al te veel waterschade aan mijn zondagse broek en botten in Aalst in dat Belfort ging geraken, maar tegen dat we in Erembodegem waren, brak de zon er alweer door.

Vrolijk en opgeruimd stapte ik van de trein om prompt midden in een hels lawaai te verzeilen.

Er schalde oerend harde hoempapamuziek doorheen het station en buiten op het plein was het nog erger en stonden er op de koop toe een hele verzameling pompiercamions te ronken en te toeteren...

20160116_125751.jpg

20160116_125836.jpg

Ik dacht eerst al dat er één of ander noodplan was afgekondigd en dat ze net gingen vertrekken om die ondergelopen velden van daarjuist droog te pompen, maar dan viel het op dat het toch wel redelijk antiek brandweermateriaal was en besefte ik dat vermoedelijk één of andere carnavalgroep zich opmaakte om in stoet door de stad te trekken. In Aalst zijn ze er toch wel heel vroeg bij om te oefenen, dacht ik onderweg, maar kwam later te weten dat het net die dag verkiezingen waren van Prins Carnaval en dat één of andere groep - die iets heeft met de pompiers? - met veel lawaai zijn steun betuigde aan één of andere kandidaat.

Rare jongens toch, die Ajuinen... en als het op carnaval aankomt, precies wel een klein beetje fanatiek!  

20160116_132450.jpg

Ik vond vlot de markt - waar het nog net markt was - en het Belfort - waar je niet echt naast kan kijken, zelfs als er snoepkramen voor staan - en was goed op tijd binnen om in het Belfort eerst een koffietje te nemen en een stukje vla en dag te zeggen aan de Vlaamse maten... er was trouwens veel volk, bijzonder veel volk... ze mogen op al die Gazetten- en televisieredacties denken wat ze willen... maar de VVB is dus nog niet dood! Bijlange niet!

20160116_135453.jpg

(ik moet wel dringend eens beginnen oefenen om met die Samsung treffelijke foto's te nemen... 't is een handig ding om te telefoneren en SMS'en zo... maar voor foto's gaat er toch niks boven een echt toestel... peins ik dan... hoewel, 't kan natuurlijk aan mij en mijn fotografische onkunde liggen!?)

In elk geval, tegen twee uur verhuisden we naar de statige feestzaal van het oude stadhuis en zochten een plaatsje achteraan. Met mooi uitzicht op de "bhune"!

20160116_152025.jpg

Tijdens de academische zitting zelf waren de speechen best interessant: de burgemeester was blij en tevreden dat hij iedereen mocht verwelkomen, nadien mocht MP Bourgeois ons zeer voorzichtig proberen te overtuigen van de goede - zij het momenteel wat onderhuidse - Vlaamse bedoelingen van de partij en voorzitter Bart sloot af met een brief aan zijn "peter" en met de dwingende vraag of het niet beter zou zijn nu al om eens deftig op de tafel te kloppen. Voor een meer uitgebreid en objectief (hmmm?) verslag verwijs ik graag naar de traditionele media: het journaille was massaal aanwezig en zelfs de RTBF had een cameraploeg naar het verre Aalst gezonden... die hebben ongetwijfeld secuur genoteerd wat er allemaal werd verteld... en wat niet!

De receptie nadien was dik in orde: op facebook staan honderden goeie(!) kiekjes o.a. van de Werner, zodra ik hem bezig zag met zijn professioneel digitale toestel, wist ik dat ik mij daar zelf niet meer mee bezig moest houden en mijn  volledig kon concentreren op de hapjes en drank. Er waren chips en sossiskes en kaas en aardbeien en lychees(!) en pinten van een plaatselijk soort bier en citroen- en oude jenever en buiten stond er een frietkot en veel madammen kregen hun vijf jetons niet geconsumeerd en waren bijgevolg bereid tot vrijgevigheid naar de meer dorstige medemensen en toen Dieter voorstelde om mijn trein te laten rijden en met hem mee te rijden - hij passeerde toch in Zaventem - was ik direct akkoord... en zo verliep de achternoen in opperbeste sfeer.

De kleien van de Werner kapte wel per ongeluk een halfvolle pint over mijn voorkant, maar tegen dat we vertrokken was mijn hemd alweer zo goed als droog.  

Ik was op tijd terug thuis om dag te zeggen aan Martine, Dieter en zijne maat van de VSV werden even voorgesteld en toen was het de hoogste tijd om naar de Streekbierenquiz te trekken in het ZAVO.

Ik dacht nog even een proper hemd aan te doen, want die pint maakte wel geen plekken, maar er hing een zweem van een bierreukje over mijn buik... en bedacht toen dat je op een Streekbierenquiz best naar gerstenat mag ruiken.

20160116_234836.jpg

20160116_234845.jpg

De zaal zat ook daar goed vol en de sfeer en de aangeboden catering waren ook daar opperbest... en bij de eerste vraag kreeg ik het zelfs even benauwd: in Egypte had ik enkele weken geleden een oorlogsroman gelezen die zich afspeelt boven Malta in WOII. Verleden week was ik op Google Earth aan het rondstruinen, dacht aan de conge én aan dat boek en toen ik eens nakeek waar die op Malta al die oorlogsvliegvelden van de Engelsen wel lagen en wat daarvan geworden is, bedacht ik: " 'k ga eens nakijken wat de hoofdstad is van dat eiland en hoe die andere eilanden heten en zo... 't moest zo maar eens een kwisvraag zijn volgende zaterdag"!

De eerste vraag was zaterdag: "u ziet de kaart van Malta, hoe heten de twee grootste eilanden?"

Malta en Gozo... 't was een makkie en Comino (het kleinste) wist ik ook en zelfs Filfla... een onbewoond stuk rots op 5 km van de zuidkust... had ik kunnen opschrijven... maar dát vroegen ze allengs allemaal niet!

frown

Een mens zou beginnen geloven in hogere machten... of in toeval... maar toeval bestaat niet...

De tweede en derde vraag gingen ook nog... die gingen onder meer over stripverhalen van Asterix en dáár heb ik als stripliefhebber/verzamelaar meestal geen hulp van bovenaf voor nodig... maar vanaf dan haperde het een beetje... uiteindelijk haalden we net iets meer dan de helft van de punten en eindigden 49 op 65... 't is niet fameus, maar de andere ploeg van Plankenkoorts stond nog lager genoteerd... dus wij blij!

Onze prijs bestond uit het traditionele zakje met "vanalles"... de rommel werd volgaarne toegewezen aan Sandu, die toen al naar huis was gemoeten... en ik zelf hield er een magnumfles Duvel aan over... meer moet dat niet zijn! 

 

15:26 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |