17-12-17

Alea iacta est

Het was weer oorverdovend stil op deze blog... wekenlang!

"Writers block" of zoiets... niet goed weten welke (on)zinnige dingen ik hier zou moeten verkondigen... We waren trouwens druk bezig met Oosterse nachten... een balletvoorstelling (jaja... ballet, maar zelf moest ik gelukkig niet op mijn tippen staan huppelen) van de Academie van Zaventem.

Tussen een heleboel sierlijke ranke danseresjes sultan spelen... een volslanke kletskop van een sultan... bijna op mijn lijf geschreven... 't was weer eens iets anders dan de Sint bijstaan op zijn drukke ronde...

20171130_173542[1].jpg

20171130_203613[1].jpg

20171206_090143[1].jpg

Maar de Sint - en zijn Zwarte(!) Pieten - zijn weer naar huis vertrokken... naar Catalonië! 

Ze zijn weg... en wij bijna, want...

't Is gebeurd... we bollen het ook binnenkort af... zijn bijna definitief weg... kuisen volgend jaar in de lente onze schop af... en laten die - de schop - nadien waarschijnlijk achter in onze eigen hof of in die van de zoon... e gaan ze in elk geval zelf niet meer nodig hebben.

We verhuizen namelijk volgend jaar ergens halfweg maart of begin april - dat moeten we nog eens juist bekijken - naar Vilvoorde... mijn geboortestad!

Naar een appartement!

Een huis met 5 slaapkamers... en evenveel kelders en een grote tuin en veel trappen en nog een zolder erbovenop...  't werd allemaal wat te veel om te onderhouden... en te leeg, nu we daar met zijn tweetjes achterbleven.

Dus besloten we enkele maanden geleden om op zoek te gaan naar een nieuwe stek... iets ergens in de buurt van Kortenberg of omstreken, liefst gloednieuw en met een slaapkamer of drie, kwestie van toch nog wat spullen te kunnen zetten en een groot terras, liefst op zuiden, kwestie van toch nog wat buiten te kunnen zitten... en als het enigszins mogelijk was ook met een beetje uitzicht op groen...

De zoektocht verliep rustig en we gingen her en der nieuwbouwcomplexen bekijken en keuren... soms enkel de plannen bekijken... er zaten mooie dingen tussen, maar een duplex heeft nog altijd trappen.... die je moet kuisen en waar je in je oude dag op en af moet... en een terras dat uitkijkt op de koterij van de achterburen vinden we niet echt de max... of eentje dat halfweg in de woonkamer steekt... en sommige firma's hanteren toch wel heel bescheiden normen wat betreft oppervlakte... ik heb ooit op het werk borstelhokken geweten die "spacieuzer" waren dan sommige moderne slaapkamers!

En toen viel - al surfend doorheen het digitale immobiliënlandschap - toevallig op een website van een firma waar ik nog nooit van gehoord had, maar die wel een tiental appartementen in de aanbieding had in Vilvoorde... aan het kanaal in het gebouw Cantecleer. Mooie ruime appartementen... met twee, drie of vier slaapkamers en meestal met heel grote terrassen... niet echt goedkoop maar mooi gelegen daar aan het kanaal... dus maakten we een afspraak met de immo-jongen van dienst en kregen een rondleiding doorheen een viertal nagelnieuwe appartementen.

Relatief kleine exemplaren, zoals een penthouse op het 5e met heel mooi uitzicht en een groot terras, maar slechts 2 slaapkamers, waaronder één piepklein hokje... en op de lagere verdiepingen bijzonder ruime 3 en zelfs 4-kamerexemplaren, met bij sommigen een enorm terras dat uitgeeft op de "esplanade" op het dak van restaurant Canal.

Prachtige grote terrassen, voor een deel in de schaduw en vanwaar je uitkijkt op de omringende terrassen van je bovenburen en omgekeerd... en ook wel een streepje water van het kanaal bespeurt tussen twee bouwsels in. Allemaal met een mooie keuken en badkamer en vloeren, alles met vermoedelijk een prijskaartje proper binnen  de vooraf vastgestelde normen van het lastenboek... niets spectaculair speciaals, maar nieuw, dus modern en zo te zien best gerieflijk.

Kortom, de keuze was groot en moeilijk en de prijs lichtjes gepeperd... én ze waren nog niet echt af: je moet bij die nieuw opgeleverde toestanden nog wel zelf (laten) schilderen en/of behangen en overal voor passende verlichting zorgen en gordijnen laten maken en hangen en rekening houden met een fors percentage BTW en nog wat kosten her en der... én een staanplaats bijkopen in de gemeenschappelijke garage... hoe meer paden we bezochten, hoe ingewikkelder de keuze werd!

En toen we na enkele uren kijken en vergelijken en wikken en wegen wijselijk besloten om er thuis eens diep over na te denken en de vriendelijke man van het immo-kantoor bedankten voor zijn tijd en vakkundige uitleg, wou die ons nog gauw een "specialleke" laten zien... als toemaatje.

Absoluut niet hetgeen we zochten, maar een mooi gepersonaliseerd appartement voor twee, dat net op de markt was gekomen... de eigenaars waren op congé, hij had de sleutel en wij hadden nog wel vijf minuten.

En toen gebeurde er iets onverwacht: hij deed de deur open, wij stapten binnen en waren op de slag verliefd... liefde op het eerste gezicht!

appartement foto 2.jpg

appartement foto 14.jpg

Verliefd op een hoek-appartement in een wat rare vorm, met slechts één slaapkamer, maar met grote dressing, "ensuite" badkamer, heel ruime living en enorme keuken en een terras... een mooi terras, met veel zonlicht en prachtig onbelemmerd uitzicht op de vaartbrug van Vilvoorde, het domein 3 Fonteinen, het kanaal, de Kruitfabriek, het viaduct van de Ring in de verte én de passerende boten...

appartement foto 9.jpg

appartement foto 5.jpg

We loerden verbluft rond en vonden plots dat drie slaapkamers eigenlijk helemaal niet hoeven als je maar met twee bent... en dat dit de mooiste badkamer was die we tot nu toe waren tegengekomen en dat ik nog nooit zo een prachtig keukeneiland had gezien... en overal ingebouwde kasten en snufjes... en vooral dat we hier geen lik verf moesten geven, geen luster moesten hangen, geen spot invijzen... alles was er al!

appartement foto 10.jpg

Maar we beseften even later ook dat we geen enkele van onze "antieke" kasten konden meebrengen, ha ja, alles was ingebouwd... enkel het eigen bed, de tafel en zes stoelen en een (nieuw?) salon...

Er hoorde ook een afgesloten garagebox bij, met opbergruimte achterin... één van de weinigen en de tweede grootste van het complex. Daar konden misschien mijn stripverzameling en wat andere rommel terecht?   

We bedankten de kerel van het kantoor uitvoerig voor de moeite, polsten voorzichtig naar de vraagprijs en reden naar huis in een lichte staat van euforie én vertwijfeling.

Twee nachten nadenken, een ingewikkelde vergelijkende kostenberekening en een diepgaand gesprek met de kroost volgden... en dan beslisten we een bod uit te brengen... en per mail door te sturen.   

Twee uur later kreeg ik een mailtje terug... ons bod werd zonder discussie aanvaard door de eigenaars!

Sinds begin december kunnen we ons dus al een beetje eigenaar noemen van het appartement 3 E.L in gebouw Cantecleer aan de vaart in Vilvoorde...

't Is nog niet betaald, maar dat komt nog wel! 

Nu ik weer weet wat te vertellen, volgen via dit medium de volgende dagen, weken en/of maanden zeer waarschijnlijk de avonturen van onze verhuis en aanverwante perikelen... 't is maar dat u het weet!

wink

 

15:33 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Nog eens proficiat Yves geniet van je dromen en vooral van jullie verlof met zijn allen.Drink op 25/12 ene op mij. Tot gauw ziens X

Gepost door: Freddy | 21-12-17

De commentaren zijn gesloten.