30-10-17

Dát weten we dan ook weer... zucht!

Jajaja...

embarassed

Het is alweer even geleden dat er hier iets werd gepost... het reisverhaal is door omstandigheden niet helemaal af geraakt en Senegal is ondertussen verworden tot een verre herinnering en een "bestand" vol vakantiekiekjes.

De volgende twee reizen liggen al wel vast... met de Kerst eerst een weekje Egypte en met Pasen iets verder weg... naar Java en Bali... maar daarover (misschien) later meer.

We zijn sinds Senegal trouwens bezig met andere dingen... een beetje toneel bijvoorbeeld... bij de Anjelier in Kampenhout en een weekje Barcelona, waar we mee met Catalaanse vrienden uitbundig hun Diada hebben gevierd!

20170908_135216.jpg

20170908_165359.jpg

20170910_195529.jpg

20170911_162538.jpg

P1000638.JPG

P1000658.JPG

P1000664.JPG

P1000671.JPG

Het was een prachtige week vol optochten, plechtigheden, ontmoetingen met fijne mensen, een streepje cultuur, veel en lekker eten en drinken en enkele bijzonder plezante straatfeestjes...

Twee weken nadien keken we verbouwereerd en verbluft naar het Spaanse politiegeweld tijdens het referendum. Zelf was ik er dan niet meer bij, maar een hele hoop vrienden uit de Vlaamse Beweging waren er wel als waarnemer en zij bevestigden spijtig genoeg de ongemeen harde repressie, het door Madrid bevolen ronduit krapuleus gedrag van de Spaanse "Gard-civil" en het - volgens de Europese tjeven - "proportionele" geweld tegen vreedzame Catalanen.

Ik ga daar geen filmpjes meer van posten, er zijn er de voorbije weken genoeg op de sociale media gepasseerd.

 

In afwachting van al die volgende reizen weet een mens (ik toch) meestal blogsgewijs ook niet goed wat zeggen. Blogs zijn wat uit de mode precies, alles wordt tegenwoordig via Facebook gedeeld... makkelijk toegankelijk, snel verteld en vluchtig...

Maar vandaag wou ik u - toevallige lezer of vaste volger - toch langs deze weg nog eens iets vertellen!! 

Geen wereldschokkende gebeurtenis of levensbedreigend probleem... noem het eerder een "fait-divers".

cool

Het betreft namelijk een lichte confrontatie die we hadden met een hysterisch Marokkaans buurmeisje... ik was er even niet helemaal wel van en dat evenement wou ik u echt niet onthouden!

Een beetje meer uitleg:

Vanmiddag kwamen we thuis van boodschappen en er was voor de deur - aan de overkant van de straat - een plaatsje vrij, net groot genoeg voor mijne Peugeot.

Ik zet dus mijn "pinker" en parkeer mij rustig in achteruit... én in één keer en als we uitstappen merk ik dat er op het voetpad een paar meter verder naast de struiken een jongentje boos naar ons staat te kijken. Terwijl wij beginnen uitladen, loopt hij de straat over en verdwijnt in een huis, twee deuren verder. Ik draag net mijn laatste doos binnen als even verderop zowat voor hetzelfde huis een autootje stopt en in het midden van de straat blijft staan.

Uit dat autootje klinkt plots heel luide Arabische muziek, maar echt héél luid, we horen het tot binnen in onze keuken en het duurt blijkbaar even eer die rijdende stereo vertrekt, want alles zit al bijna in de frigo, voor het lawaai verstomt. 

Wij pakken onze boodschappen verder uit, en 'k ben net bezig met het wegstouwen van koekjes en zo in de  kasten, als de bel gaat... een heel lang en blijkbaar dwingend belletje en als ik ga kijken wie er mij zo hoogdringend moet hebben, staat er een op het eerste zicht flink opgedraaide jongedame voor mijn deur die in het frans luidkeels begint te gillen dat we een "fils-de-pute" zijn en dat ik haar "place devant la porte" heb gepakt en dat ik haar "emmerder" en niet moet denken dat ik - "espèce de Flament" alles mag!

Ze slingert me nog een verzameling franse scheldwoorden naar het hoofd - Haddock zou er nog wat van kunnen leren, peins ik - en beent dan razend weg... met het schuim bijna op de lippen.

Als mijn vrouw net op dat moment komt kijken wat er scheelt, kijkt het wicht nog steeds even kwaad om en wordt zij - mijn vrouw - als toemaatje getrakteerd op "sale pute".

Op dat moment vind ik het eindelijk welletjes... ik wandel haar rustig achterna tot voor haar deur en vraag wat eigenlijk haar probleem is... met mijn gsm in de hand, naast mijn broekzak. 

Hoewel de uitzinnige Marokkaanse juffrouw denkt dat ik alles film, lijkt het mij geen goed idee om het zaakje nog meer te laten escaleren door een camera voor haar neus te houden, maar 'k wil wel het hysterische getier voor het nageslacht bewaren.

Met een gsm in je hand naast je lichaam en je vingers voor het cameraatje, kan je trouwens geen deftige beelden schieten... enkel geluid opnemen, heb ik nadien gemerkt... maar indien u wenst, kan u bij deze even meegenieten van onze kleine woordenwisseling.


podcast  

Zoals gezegd... dat weten we dan ook weer.

Laat me even duidelijk stellen dat we dat broertje op geen enkel moment in gevaar brachten, hij stond niet op de straat toen ik parkeerde maar blijkbaar - buiten mijn zicht - op het voetpad, enkele meter verder... en dat ik NIET op haar deur of raam ben gaan kloppen! 

Tja... de zegeningen van onze multiculturele maatschappij ontgaan mij soms toch wel een beetje.

undecided 

De zoektocht naar een appartement - liefst buiten Zaventem - gaat hier ten huize van ondergetekende eerstdaags lichtjes opgedreven worden... peins ik! 

17:09 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Man man dit geloof je niet!

je moet is de verhalen horen van Guy zijn broer werkt bij gemeente Machelen is alle dagen hier onderweg....mensen van allochtone afkomst permitteren zich vaak alles en zijn uitermate onbeschoft als je opmerking maakt.
Het aangenaam wonen is er in Diegem/ Machelen ook niet meer bij!

Gepost door: Josiane | 30-10-17

Moest het zo triest niet zijn ik zou het grappig vinden. Toch mijn groeten Yves en tot later.

Gepost door: freddy | 02-11-17

De commentaren zijn gesloten.