01-08-17

Senegal dag 2: (kleine) vergadering, (beetje) verkenning en (veel) verfrissing!

Het is een goed en groot bed, mijn hoofdkussen kan er ook mee door en het achtergrondgeluid van de branding buiten was rustgevend.

We hebben dus goed geslapen, maar om 6 uur - plaatselijke tijd - ben ik wakker. Bij ons is 't dan al 8 uur en gezien we er vrij vroeg in lagen, lijkt me dat niet echt abnormaal... 'k heb mijn uren gehad, dus 'k ben wakker!

Het is wel nog wat duister buiten en naast mij in bed is er nog niet veel beweging... mijn madam slaapt lekker uit.... nu ja, als je "blijven liggen tot na zessen" kan bestempelen als uitslapen.

Ik kijk wat TV en merk dat er 's ochtends al even veel - of even weinig - op is als 's avonds. 

Zodra het licht wordt buiten neem ik een douche, hijs me in een short en probeer voorzichtig de terrasdeur open te wrikken. Die klemt namelijk wat en helemaal geruisloos kregen we het ding dus niet dicht gisteren, hebben we ondervonden... open doen gaat iets beter... na een flinke trap onderaan tegen de kant van het slot schiet ze plots open.

Binnen zoemde de airco een ganse nacht lang en hield de kamer op 18°, buiten op mijn terras slaat de vochtige warmte me nu direct om de oren...'t loopt nog maar tegen zevenen, maar ik schat dat het een graad of tien warmer is dan binnen en het zweet loopt al van mijn rug voor ik goed en wel op het strand sta.

Dat strand ligt er op dit matinaal moment heel rustig bij...

20170714_085724.jpg

Het enige leven dat ik kan bespeuren is dat van een "security guard", die onder een parasol op een stoeltje de wacht houdt.

Veel beweging zit daar trouwens ook niet in, in die bewaker, want vermoedelijk heeft die mens daar de halve of hele nacht gezeten... als ik van het terras af kom en naar het water loop, kijkt hij heel even in mijn richting maar besluit vermoedelijk - en geheel terecht - dat ik geen imminent gevaar beteken voor het hotel en zijn ingezetenen en hij tuurt weer roerloos naar de einder.

Ik besluit maar geen foto's te trekken van die bewaker of van zijn collega's... wie weet hebben ze het graag en 'k wil liever geen ambras met die mannen vanaf het eerste moment.

Martine is door mijn gestommel met die deur blijkbaar toch ook wakker geworden en om half acht zijn we klaar en trekken we de voordeur van onze "strandhut" nr 19-32 achter ons dicht (die klemt niet!), wandelen een kleine halve kilometer doorheen het park en langs de kinderclub, de balie van de animatie, de grote trap naar de lounge en het terras met podium en het grote zwembad tot aan het hoofdrestaurant en zitten al een eind voor acht uur aan het ontbijt!

20170714_095749.jpg

20170714_095804.jpg

Een héél uitgebreid ontbijt!

Waarschijnlijk zullen er wel weeral ergens commentaren op Zoover en Tripadvisor en zo te vinden zijn van lieden die vinden dat het eten hier niet lekker is of te weinig gevarieerd of te warm of te koud of te veel of te weinig... maar wij vragen ons dan af wat dat soort "zageventen" thuis op zijn bord krijgt.

Gisterenavond was er bij het diner zeer uitgebreide keuze tussen vanalles: vermoedelijk worden er alle dagen vis, vlees, pizza en pasta's "a la minute" klaargemaakt en gisteren serveerden ze aan één "specialiteitentoog" nog versgerolde en gefriteerde nems ook en nog iets anders oosters, dat ik niet geproefd heb en daardoor vergeten ben wat het juist was.

Vanmorgen neem ik (nog) geen foto's van het buffet... daar hebben we nu geen tijd voor want we hebben een klein hongertje en er is véél te veel om te smikkelen: je hebt keuze tussen een paar soorten charcuterie en kaas en allerhande modellen van cornflakes en wel zeven soorten yoghourts maken in pottekes en warme bakken met gebakken aardappelen, "gescrambelde" eieren, warme tomaten, "éminence" van kip, merguezworstjes, bonen in tomatensaus, iets bruinachtig van onbestemde afkomst... een soort humus peins ik... en warme erwten en wortelen(!) en aan de koude toog vier soorten gemengde slaatjes + losse tomaten- en komkommerschijfjes en sla en geraspte wortels en sausjes en zo, ook een heel assortiment fruit, al dan niet voorgesneden en er worden aan de pasta en pizzatoog van gisteren nu verse wafels en pannenkoeken en gewonnen brood gebakken en je kan kiezen welk soort ei of omelet ze voor jou maken, er staan manden met koffiekoeken en croissantjes en kommen met honing en confituur (mango blijkt héél lekker) zeker 4 soorten stok- of gewoon brood en een assortiment kleine broodjes en drie soorten fruitsap (uit een karton, dat wel!)... maar je moet al een moeilijke eter of complete zeur zijn om je gading niet te vinden.

Ik ga vermoedelijk maar één probleem hebben: mijn lijn! 

Mijn dokter heeft me al heel dikwijls gezegd dat ik te dik ben en dus dringend op mijn eten moet letten... dat doen we dus de laatste maanden en nu ook: ik let heel goed op alles wat ik eet... elk rijkelijk gevuld bord wordt door ondergetekende nauwgezet in het oog gehouden!

innocent

Maar 'k ga het allemaal niet opsommen, kwestie van me niet te veel te compromiteren, want ik ben niet helemaal zeker dat mijn huisdokter deze blog niet kent of volgt!

wink   

Om kwart na acht zijn we voldaan. Het was dan ook rustig, nergens file aan het buffet, want we zaten zowat alleen in het restaurant. De meeste klantjes slapen blijkbaar nog... die hebben misschien géén last meer van jetlag!?

Op het terras is een nijvere poetskerel aan het borstelen tussen de tafels en zetels en op een gegeven moment denk ik al dat de rommel hier blijkbaar niet graag wordt opgeruimd: 't is precies of hij jacht maakt op iets dat op de grond ligt en niet direct in zijn bakje wil geveegd worden.... en er staat bijna geen wind!

Nu ben ik niet nieuwsgierig, maar 'k ben graag van alles op de hoogte... dus ga ik even poolshoogte nemen. Trots laat de man zijn vangst zien: een grote krab!

Ik loer verbluft naar het toch wel forse beest en hij legt uit dat het hier 's avonds en 's nachts vol krabben zit... er wonen er duizenden in holletjes op het strand én in de tuinen en tussendoor zit er al eens een dapper en avontuurlijk aangelegd exemplaar tussen dat zich tot aan - of zelfs in! - het zwembad waagt.

20170714_100825.jpg

Ik neem me voor telkens vooraf goed de bodem af te speuren als ik hier kom zwemmen.   

IMG_0932.JPG

   

Het weer is wat overtrokken... maar warm... drukkend warm!

IMG_0931.JPG

We hebben nog meer dan een uur de tijd voor onze samenkomst met Moussa van Thomas Cook, dus besluiten we op verkenning te gaan naar "de andere kant", naast en achter het restaurant. Daar loopt het strand uit op een mooi soort schiereilandje in de monding van La Somone, de rivier die hier een lagune vormt en 300 meter verder uitmondt in zee.

Het strand voor het hotel wordt beschermd door rotsen en dat is blijkbaar nodig: door de stroming wordt het zand weggevreten en zonder die golfbrekers zou er op termijn niet veel strand meer overblijven.   

20170714_095852.jpg

20170714_102818.jpg

20170714_102420.jpg

20170714_102428.jpg

Dat strand naast de monding heeft duidelijk minder of geen last van erosie en ligt er om 08.30u bijzonder rustig bij. Er lopen maar een paar verkopers/gidsen/schippers rond, maar er liggen wel tientallen bootjes klaar, waarmee je de lagune kan bezoeken.

Blijkbaar verwachten de inboorlingen zo vroeg op de ochtend nog geen toeristen: we worden maar één keer lastiggevallen door een kerel die ons prompt een boottocht wil aansmeren.   

Wij houden de boot af!

laughing

20170714_102907.jpg

Op een half uurtje zijn we rond en terwijl er nu plots meer en meer "handelaars" toekomen (die mannen hebben een zesde zintuig, peins ik), besluiten we om ons terug te plooien op het hoteldomein (daar mogen die verkopers niet op), eens een toertje te maken langs het strand voor de huisjes en helemaal tot aan het andere uiteinde van het domein te wandelen.. tegen dan zal 't juist tijd zijn om naar onze Moussa te trekken.   

Ons strand is ongeveer 500 meter lang en wordt bewaakt... en vooral gekuist! Het verschil is duidelijk!

We passeren onze kamer en het "stille" zwembad met bbq-restaurantje onderin en wandelen even een stukje het publieke strand op in de richting van het dorp.

20170714_110353.jpg

Zodra je uit het privédomein bent, passeer je een aantal verlaten en verkommerde hotels en barretjes... het was hier ooit vermoedelijk gezellig en leuk, maar buiten ons Royal Baobab hotel is alles hier precies verlaten... en vooral rommelig en vuil.

20170714_110412.jpg

20170714_110526.jpg

20170714_110513.jpg

't is zonde... want sommige locaties zien er best stemmig uit... we hebben geen idee waarom alles hier leeg staat, maar 't is onze eerste ochtend, dat komen we later nog wel te weten.

Na een halve kilometer ongeveer besluiten we terug te wandelen... 

20170714_110402.jpg

Tegen half tien komt de zon er door en wordt het (nog) iets warmer... ik puf dan ook al uitgebreid als we een kwartier later boven aan de trappen geraken voor onze afspraak... op de koop toe gaat de bar in de lounge pas open om 10.00u.

20170714_113452.jpg

Onze "meeting" met Moussa, een stevige en heel vriendelijke kerel met een brede glimlach, verloopt vlotjes. Hij legt een aantal dingen uit over het hotel, sommige financiële "details" hebben we gisteren al aan de lijve ondervonden, maar we vernemen toch een aantal nuttige tips en krijgen een lijstje met overzicht van mogelijke uitstappen.

Bij hem kunnen we wel met kredietkaart betalen en hij komt bijna alle dagen langs op ongeveer hetzelfde tijdstip, dus we mogen rustig onder mekaar bespreken welke excursies we willen boeken en dan één dezer langskomen om alles te regelen.

We melden dat we spullen mee hebben "om weg te geven" en hij vind dat fantastisch en legt uit dat er speciale "solidair" excursies worden georganiseerd, waarbij de toeristen de mogelijkheid krijgen in een typisch dorp ontvangen te worden en daar dan een aantal spullen kunnen doneren als bedanking voor de gastvrijheid.

Als ik zeg dat we ook zeker 100 stylo's mee hebben, vraagt hij wel of hij er zelf een paar mag hebben, om hier en daar iemand plezier mee te doen. Ik beloof dat ik er zeker voor zal zorgen.                      

Die mens is dus volgens mij véél te braaf, maar dat leg ik later nog uit!

Om half elf zijn we helemaal "op stroom"!

We zeggen dag tegen Moussa en bedanken hem hartelijk voor de info.

Ondertussen zijn er beneden aan de animatiebalie drukke voorbereidingen bezig voor de feestelijkheden van vandaag. 't Is vandaag "quatorze juillet", Senegal was een Franse kolonie en het zit hier vol Fransen... dus dat moet en zal uitbundig gevierd worden!

20170714_121458.jpg

20170714_121517.jpg

Het ziet er allemaal heel kleurrijk en leuk uit, maar we denken niet dat de Fransen ons gaan missen... en wandelen toch liever terug door de tuin - of het park - naar de kamer, pikken de strandtas op met de handdoeken en ander gerief en installeren ons aan het kalme zwembad.

20170714_121631.jpg

Volgens het huisreglement is het zwembad naast het restaurant de plaats waar de "activiteiten" plaats vinden: aquagym, waterpolo en andere wedstrijdjes en aperitiefspelletjes rond het zwembad en luide muziek... kortom, daar moet je zijn voor de ambiance... aan de andere - onze - kant ligt het kalme zwembad, daar heerst een verbod op spelletjes, luide muziek, duiken en dies meer en is het de bedoeling dat je in alle rust kan zonnen en zwemmen.

't is niet dat we niet houden van ambiance, maar zeker de eerste dagen wensen we het rustig aan te doen... en bovendien ligt het veel dichter bij de kamer... en vlak naast een stemmige poolbar!

undecided

20170714_131143.jpg

20170714_131114.jpg

De rest van de ochtend genieten we van de zon en doen een zwemmeke en drinken een gin-tonic als apero... en daarna nog eentje... en gaan dan eten onderin... waar het schitterend zitten is en ze weliswaar een beperkt buffet aanbieden, maar heel lekkere BBQ serveren!

20170714_150007.jpg

De jonge chef-kok heeft op de juiste momenten wel iets meer oog voor het passerende moois achter hem dan voor zijn friteuse, maar dat belet hem niet een heel mooie en smakelijke lunch uit zijn korte mouwen te schudden!  

20170714_145222.jpg

20170714_145243.jpg

Als de ober merkt dat ik een foto neem, wil hij absoluut een kiekje nemen waar we allebei op staan.

Een vriendelijke jongen en bovendien heel gedienstig... die is alvast goed op weg om regelmatig een fooi toegestopt te krijgen, denken wij bij onszelf... de service is perfect... ook zonder fooi en de wijn is lekker, het koude buffet ook en de geroosterde vis delicieus!  

Vandaag staat er haai op het menu. Haai!

Heerlijk van smaak, perfect geroosterd en met een pikant sausje en wat rijst erbij... als hoofdgerecht... meer moet dat niet zijn!

20170714_150416.jpg

Martine is echter wat wantrouwig als het vis betreft: na eerdere faliekante avonturen in Lissabon (waar ze ooit doodziek werd van bedorven vis... in een notabene heel chique restaurant, warm aanbevolen door Trotter) tracht ze vis en schaaldieren te vermijden als we "in den vreemde" zijn. Mijn eigen vis - traditioneel op maandag op de Zaventemse markt gekocht - lust ze gelukkig wel! 

Nu vermoed ik wel dat de vis hier verser is dan die van dat kraam in Zaventem, maar zij opteert vandaag liever voor een bizarre combinatie: een koolslaatje met ham en pizza en spruitjes... je waant je bijna in strip van Guust Flater, maar 't smaakt... zegt ze... en meer moet dat ook niet zijn, nietwaar!     

20170714_145842.jpg

20170714_151913.jpg

Tegen beter weten in wil Martine een fotootje van mij trekken ook... ik bezweer haar dat ze met tegenlicht gaat zitten, maar 't is vooral de achtergrond die ze wil vereeuwigen: we zitten niet alle dagen op een dergelijke mooie locatie te lunchen... hoewel... we besluiten om hier onze vaste stek te maken voor 's middags.

De rest van de namiddag brengen we door in complete rust... nu ja, we puffen ons vanonder een parasol doorheen de krant van gisteren en doen op tijd een plons in het zwembad, drinken regelmatig iets aan de bar, want je moet bij dergelijke tropische temperaturen goed opletten dat je niet uitdroogt(!) en maken alvast beter kennis met de barjongens... ook heel vriendelijke en pientere kerels die al na een halve dag door hebben wanneer ik meer goesting heb in een pintje of in een gin-tonic en vrij snel beseffen dat Martine geen ijs in haar witte wijn wenst en na de noen de voorkeur geeft aan rode. 

Die rest van de dag en avond valt er niks speciaals te melden: luieren, lezen, genieten, zweten, zonnen en zwemmen tot een uur of zes... een eerste (en tweede) apero aan de poolbar tot hij dicht gaat om zeven, naar de kamer douchen en omkleden, dan door de tuin naar bar aan de lounge voor een verse gin-tonic en tegen half negen aan tafel... 

20170714_221800.jpg

't is vandaag "seefood" thema: ik neem een paar oesters en garnaaltjes en de voorzie mij in de benodigdheden om zelfhespenrolletjes met asperges te rollen... en een half eitje als garnituur... allemaal als hapje vooraf... de rest van het diner staat niet meer op de foto.

innocent

Maar één ding is zeker... manmanman... we zijn nog maar net toegekomen, maar als we zo voort doen gaan we zwaar verdikt zijn tegen dat we hier vertrekken!

    

  

19:17 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

ZALIG! Knap verslag en prachtige sfeerfoto's.

Gepost door: Gidsjoris | 01-08-17

Bedankt sus voor dag 2,ik ga nu de kliekjes van gisteren eten.

Gepost door: Freddy | 02-08-17

Een heel leuke locatie om te ontspannen en te genieten, dat is nu al overduidelijk en de gin-tonic blijft vloeien ...

Gepost door: Franz Pieters | 03-08-17

De commentaren zijn gesloten.