12-05-17

ZUID-AFRIKA dag 13 en 14 (de Tafelberg!!)

Het is echt routine geworden: elke ochtend vroeg op en vroeg ontbijten en vroeg valiezen buiten zetten... tja, een mens gaat natuurlijk niet zo ver vliegen om dan lang in zijn bed te liggen, dat kunnen we thuis ook... een pak beter en aanzienlijk goedkoper op de koop toe!

IMG_0863.JPG

Om 7 uur ziet het er buiten goed uit: een zonnetje dat zich boven de huizen uit wringt en de temperatuur is al aangenaam warm om nog zo vroeg te zijn en vooral... 't is bijna windstil! 

Beneden in de straat is het al volle ambiance. Later aan tafel verneem ik dat er hier achter in één of andere kroeg de hele nacht lawaai en muziek is geweest, maar 'k heb zelf niks gehoord.

Treinen, dáár pleeg ik mijn slaap al wel eens voor te laten, maar een streepje muziek... pfftt... we snurken er los door!  

IMG_0866.JPG

Het hotel ziet het weer helemaal zitten: ze hebben zelfs voor het ontbijt buiten gedekt... dat is de eerste keer, blijkbaar gaat het hier vandaag en misschien ook de volgende dagen een pak warmer worden... nu dat we vertrekken?

Spijtig, hoewel... as je in de hitte een programma zoals het onze moet afwerken, da's ook niet echt een cadeau. Per slot van rekening was het hier geen strand of zwembadvakantie.

IMG_0867.JPG

IMG_0868.JPG

Om acht uur moeten we de bus op, eerst naar Houtbaai de boot in en daarna de berg op... nadat we uit de boot en in de bus zijn gekropen en terug naar Kaapstad gebold, wel te verstaan!

IMG_0871.JPG

IMG_0872.JPG

IMG_0873.JPG

IMG_0875.JPG

Ik speel weeral een respectabele hoeveelheid lekkers binnen en ga dan voldaan een luchtje scheppen op het terras. Terwijl de laatste ontbijters in het restaurant gauw nog hun koffie binnen gieten, bestudeer ik met plezier nog een laatste keer de dagelijkse logistieke operatie... het ziet er chaotisch uit, maar als je goed toekijkt en de stromen materiaal bestudeerd, verloopt alles eigenlijk met een zekere routine en organisatie.

Mijn fantasie slaat op dergelijke momenten nogal vlug op hol en ik mijmer over de operatie "Market Building".

Hoe wij het ook mogen noemen, waarschijnlijk heeft dat gesleur met kraampjes en "souvenirs" géén operationele naam. Het zal de "zwartmensen" worst wezen, denk ik. Als hun winkel er maar staat tegen dat de toeristen komen.   

Maar deze toeristen gaan de kelk aan zich voorbij laten gaan... alweer! We zijn hier om 8 uur weg, waren telkens net te laat of te vroeg om potentiele klandizie te kunnen betekenen en komen niet meer terug... nu ja, toch vandaag of deze eerste tijden niet.

Misschien ooit nog wel eens... maar dan graag een beetje langer, zodat we meer op eigen tempo en dus vooral op ons gemak het land kunnen bezoeken.

We bollen stipt op tijd Kaapstad uit en nog geen 25 minuten later rijden we Houtbaai binnen, tussen de duinen... mooie duinen trouwens, met hagelwit zand en struiken... een beetje zoals bij ons aan de kust... en staan even later aan de kaai!

IMG_0877.JPG

IMG_0878.JPG

20170416_082533.jpg

20170416_082651.jpg

Hier gaan we dus naar de zeehonden kijken... of robben... of hoe die beesten ook mogen heten... maar het eerste dat we zien is alweer een marktje... in opbouw.

Zo gaan ze natuurlijk weeral geen rommel slijten aan ons, vroege vogels... tegen dat de kramen gemonteerd zijn en vol liggen, zijn we straks waarschijnlijk al weer weg. Het boottochtje duurt namelijk naar het schijnt maar drie kwartier.

Even de baai uit, tot aan Duikers Eiland, waar een uit de kluiten gewassen en kroostrijke kolonie robben woont en terug... maar dit is niet zoals met de "BIG 5". Hier hebben we 100% garantie dat we de beestjes gaan zien... er zitten er trouwens al een paar in de haven! Als voorsmaakje.

 

20170416_082758.jpg

20170416_082903.jpg

 

IMG_0882.JPG

Louis koopt de tickets, iedereen haast zich de loopplank op en zoekt een goed plaatsje... vooraan op de boeg zijn ze het felst begeerd, maar er is echt wel plaats genoeg want de boot zit absoluut niet vol.

Het is dan ook de eerste tocht van de dag peins ik. Om kwart voor negen zwaaien Louis en Marleen (die deze trip ooit al deed en nu geen goesting heeft om nog eens naar die robben te gaan zien) ons uit en varen we de haven uit in ideale omstandigheden: een stralende zon, een heel licht briesje en een bijna rimpelloze zee.

IMG_0881.JPG

IMG_0880.JPG

IMG_0885.JPG

IMG_0887.JPG

IMG_0888.JPG

IMG_0889.JPG

Als we de baai uit draaien en de oceaan op draaien, wordt de golfslag een ietsje hoger, maar het eilandje - eigenlijk meer een partij rotsen  - ligt maar goed anderhalve kilometer verder... veel tijd om echt mottig te worden hebben we niet.

Ik ga op verkenning en ontdek dat deze boot ook een onderwatervenster heeft... twee zelfs, naast mekaar, onderin het ruim. De broers zijn al even benieuwd als ikzelf naar wat er allemaal te zien is onder ons... maar dat valt wat tegen... niks eigenlijk!

IMG_0883.JPG

IMG_0884.JPG

Seffens misschien, als we bij de zeehonden zijn?

IMG_0892.JPG

Die kan je in elk geval niet missen... het eiland zelf ook al niet, want er ligt er maar eentje voor de kust en alle boten varen sowieso naar daar en de robben ook niet, want die zitten er het haar op de (zee)hond.

Dat Duiker Eiland (in het Engels vertaald als Seal Island) is lichtjes overbevolkt volgens mij, maar blijkbaar hebben robben graag veel vriendjes om zich heen.

20170416_090604.jpg

20170416_090925.jpg

De kapitein vertelt tijdens de nadering een hele uitleg over de luidsprekers, maar veel wijzer word ik er niet van.

Maar... dat kan ook zijn omdat ik niet echt mijn best doe om me te concentreren: filmen en luisteren tezamen en je tegelijk rechthouden én zien dat er genoeg robben in beeld komen maar niet te veel koppen van toeristen bij opstaan... 't is allemaal niet gemakkelijk!


 

 

20170416_091243.jpg

We gaan ook weer even naar onderen om te zien of er nu wat te zien valt, maar buiten een hoop wieren of andere plantenslierten is er niets... de robben blijven duidelijk van onder die boot weg en veel vis zit hier ook niet zo te zien... de stommelingen die hier komen rondzwemmen worden prompt allemaal opgepeuzeld, vermoed ik. 

IMG_0890.JPG

Na een kwartiertje "Seal-watching" zit ons bezoek aan het eilandje er op.

Met een flinke vaart gaat onze boot ervandoor, weer naar de baai... en naar de zon, want de meer dan 200 meter hoge rotswand naast de ingang van de baai werpt een serieuze schaduw op zee en het is dan echt nog frisjes.

20170416_091449.jpg

IMG_0895.JPG

 

IMG_0893.JPG

20170416_092445.jpg

IMG_0897.JPG

 

IMG_0898.JPG

Om half tien zit onze cruise er op en varen we naar de kade waar Marleen ons opwacht en Louis... en een dikke zeehond of zeeleeuw(?) én bovendien een heel varieté-ensemble.

IMG_0900.JPG

IMG_0899.JPG

Wij verzorgen echter onze eigen ambiance: Marleen heeft een soort ode aan Louis gemaakt en terwijl we ons installeren voor de voorlaatste rit, ontvangt hij een lofbetuiging in dichtvorm... in het Afrikaans én in naam van ons allemaal!


En zo rijden wij vrolijk Houtbaai met zijn vele duinzand (ze hadden het beter Zandbaai of Duinbaai genoemd) uit en spoeden ons gezwind naar de Tafelberg.  

20170416_094043.jpg

20170416_095011.jpg

20170416_095018.jpg

20170416_095025.jpg

Het landschap en vooral de kustlijn onder de Twaalf Apostelen - die je van uit de bus niet kan zien, wegens hoog boven ons uittorend - is gewoonweg schitterend.

20170416_100448.jpg

Boven op de Tafelberg Road, waar we stipt om 10.00u oprijden, is het uitzicht op de stad ook mooi... maar het zicht op de "road" zelf, dat is iets minder fraai.

IMG_0902.JPG

Het is vandaag Pasen... iederéén heeft congé en gaat op stap en gezien gisteren de kabelbaan dicht was en het weer vandaag ongelooflijk helder is, wil iederéén vandaag graag naar boven... er staat dus een file... een hele lange file.

Maar de Paashaas en een Prinses trachten het zaakje wat op te vrolijken en wandelen langs de wachtenden en gaan gewillig op de foto. Een Paashaas (op basketsloefen) en een prinses... of een elf(?)... de combinatie verbaast me een beetje, is dit de Afrikaanse versie van de schone en het beest? We snappen de betekenis van het koppel niet goed, maar ze komen goed overeen en blijken populair bij de inboorlingen, dus... 

Ieder diertje zijn pleziertje, nietwaar!

IMG_0903.JPG

Wij zelf, wij schuiven aan... we moeten wel. Er zijn er die van krommen haas gebaren en stiekem ergens willen invoegen, maar er staat genoeg volk in uniform om alles in goede banen te leiden... en als de toezichters het niet hebben gezien, worden de onverlaten door de wachtenden tot de orde geroepen.

Zo hoort het... braaf de queue volgen is de boodschap!

IMG_0904.JPG

IMG_0907.JPG

Wij hebben een ticket - dankzij de onvolprezen Louis - en die rij gaat een ietsje rapper... niet veel, maar toch!

IMG_0905.JPG

IMG_0906.JPG

IMG_0908.JPG

IMG_0909.JPG

We schuiven aan en schuiven stilaan naar voor en dan de straat over en dan de trap op en achter ons groeit de file automatisch terug aan en uiteindelijk bijna anderhalf uur nadat we de bus zijn uitgestapt, staan we klaar voor de volgende gondel.

IMG_0910.JPG

Die gondels (er zijn er twee) kunnen elk 64 man aan boord nemen, hebben een draaiende vloer, zodat iedereen bijna een even goed zicht heeft en overbruggen de 700 meter hoogteverschil op ongeveer 5 minuten.

't Is een speciale ervaring... ik heb normaal lichtjes hoogtevrees, maar het uitzicht is zo spectaculair dat ik vergeet van ongerust te zijn.

IMG_0911.JPG

Je kan ook te voet... langs een paadje steil omhoog... lijkt me ook spectaculair en vooral een sportieve uitdaging, maar daar hebben we geen tijd voor... de klok tikt en tegen 15.00u moeten we op de luchthaven zijn.

IMG_0913.JPG

IMG_0914.JPG

IMG_0915.JPG

IMG_0917.JPG

IMG_0919.JPG

IMG_0920.JPG

Iets na half twaalf staan we op de Tafelberg, lezen nauwgezet de instructies en zijn er redelijk gerust in... het blijft zo goed als windstil... een ideale dag... chance, want 't was vanmorgen de laatste kans.

Boven op de berg hebben we anderhalf uur: Louis gaat weer naar beneden en ik krijg de tickets voor de terugrit naar beneden en de gewichtige opdracht ervoor te zorgen dat iedereen ook wel degelijk beneden geraakt... liefst allemaal tegelijk en op tijd. Om 14.00u vertrekt de bus! 

We drentelen wat rond nemen de obligate kiekjes, vergapen ons aan het uitzicht en genieten van onze laatste uren in Zuid-Afrika.

20170416_113819.jpg

20170416_113406.jpg

20170416_114411.jpg

20170416_113607.jpg

IMG_0922.JPG

20170416_125259.jpg

20170416_125354.jpg

De klipdassen hopen op lekkere hapjes, maar mijn picknickrestantjes van gisteren zit in de handbagage in de bus... Martine wandelt met mij langs de korte route op het plateau, maar de paadjes liggen nogal onregelmatig en ze wil na een kwartier "goed oppassen waar en hoe je je voeten zet", toch liever nog wat rustig in het zonnetje blijven genieten, de jongste broers en ikzelf besluiten om een ander pad te nemen en eens te zien waar dat uitkomt.

20170416_115256.jpg

Ik ben er van overtuigd dat we de "grote tour" doen... de "Klipspringer walk". Volgens het infofoldertje "very easy" en een 45 min roundtrip, maar dat is een wat foutief gedacht van mijneigen zelf, hoewel ik het dan nog niet besef!

We steken een soort kloof over en komen op een ander plateau terecht en gaan dan met fikse stap op weg...

IMG_0924.JPG

IMG_0925.JPG

20170416_121336.jpg

IMG_0926.JPG

20170416_121908.jpg

Het adembenemende uitzicht moet natuurlijk uitbundig worden getrokken en door al dat getreuzel bij het fotograferen ligt het tempo duidelijk niet hoog genoeg voor de jeugd.

Ze doen teken dat ze al verder willen en gaan er dan als een speer vandoor... ik volg het paadje op mijn gemak... de grote toer moet je normaal op een 45 minuten kunnen wandelen, dus aan mijn stevig staptempo voorzie ik dat we hoop en op al een half uur rond gaan zijn.

We hebben dus alle tijd... maar het pad blijft maar in dezelfde richting lopen, terwijl we eigenlijk een rondje zouden moeten lopen want het plateau is maar hoop en al 600 meter lang

We zijn bovenaan aan uitzichtpunt 3 vertrokken in tegenwijzerzin... ik had dus na een paar honderd meter al moeten afbuigen naar links, maar na een half uur flink doorstappen ga ik nog steeds rechtdoor... 

kaartje tafelberg.jpg

20170416_122716.jpg

Om half één kom ik twee wandelaars tegen en vraag of het nog ver is tot aan het kabelbaanstation... ze bekijken me eerst wat vreemd en als ik vraag of ze dan niet de ronde van het plateau doen in wijzerzin, blijkt dat ze van Maclear's Beacon komen. Het hoogste punt van de berg en een paar kilometer van het toeristische paadje vandaan.

kaart tafelberg.jpg

Ik dacht dat ik een rondje deed van de veel kleinere Western Table, waar het bovenstation en café en zo zijn, maar zit dus al een heel eind op de uitgestrekte Central Table.

'k Heb nog iets meer dan een half uur om terug te geraken en zet er serieus vaart in, zowat een speedmars afgewisseld met lichte draf, neem op het eind - drijfnat van het zweet - toch nog even een kijkje op panoramapunt nr 1 op Dassie Walk en heb uiteindelijk zelfs een paar minuten over vooraleer we met de hele bende verzamelen om in groep naar beneden te zweven.

20170416_124427.jpg

20170416_124650.jpg

20170416_124831.jpg

20170416_130359.jpg

het was niet de bedoeling en alles behalve een rustig tochtje, maar dat hebben we toch weer meegemaakt en de natuur op die Central Table was mooi en zeker de moeite van het zweten waard. 

Marleen begint zich wel net af te vragen waar haar twee jongsten uitblijven als om klokslag twee uur de beide broers komen aangehold... lichtjes uit de adem maar tevreden dat ze helemaal tot op Maclear's Beacon zijn geraakt.... en terug!

Toch plezant... nog zo jong zijn... ik neem me voor iets meer aan mijn conditie te werken eens we thuis zijn!

We hadden afgesproken om goed op tijd - om één uur dus - samen te komen, omwille van de vermoedelijke file, maar blijkbaar wil wel iedereen wel snel naar boven vandaag, maar niet zo rap terug naar beneden als wij.

Het gaat zeer vlot... zowel het aanschuiven als het instappen.

20170416_131614.jpg

20170416_131645.jpg

20170416_131716.jpg

20170416_131729.jpg

20170416_131746.jpg

20170416_131823.jpg

20170416_131945.jpg

Het blijft een ongelooflijk prachtige ervaring, die Tafelberg, we zijn opgetogen dat we hem toch nog bezocht hebben... op de valreep!   

Op nog geen 20 minuten staan we van boven in de staart van de (heel korte file) terug beneden en zijn bijgevolg zo vroeg terug dat we de Louis missen, die staat ergens op de uitkijk maar heeft ons vermoedelijk niet zo vroeg verwacht en dus compleet gemist.

Het busje staat er wel, maar de chauffeur weet ook niet waar de gids uithangt.

Ik heb zere voeten, die huppeltocht over dat ongelijke terrein ginder boven heeft daarnet veel van mijn voeten gevergd, omdat ik nu niet direct wandelschoenen had voorzien. Lichte mocassins zijn handig op het vliegtuig maar niet bij speedmarsen.

Mijn voeten hebben de "wandeling" overleefd, maar zijn lichtjes oververhit en 'k heb minstens drie blaren, waarvan er eentje op mijn linker dikke teen al helemaal open is gewreven... dat gaat wreed ambetant worden de volgende dagen!

20170416_132900.jpg

We trakteren onszelf dan maar op een frisco terwijl we wachten op Louis. Die komt er uiteindelijk iets na twee uur door en staat paf dat we er allemaal zijn. Nu ja, we waren zonder hem toch niet vertrokken.

We geraken vlotjes op Cape Town International Airport, Louis begeleidt ons naar de "taxterugtrekkingsbalie-voor-toeristen": je kan de 14% BTW op aangekochte goederen terugbetaald krijgen, mits je een officieel aankoopbewijs bezit, de spullen bij de hand houdt en je paspoort en zo bij hebt. Je krijgt dan een document waarmee je - voorbij de check-in - in een speciale bank je geld cash kan terugkrijgen... of op je kredietkaart gestort, afhankelijk van de som.

Martine heeft sommige papiertjes niet bijgehouden maar we gaan toch van een paar spullen terugtrekken... weliswaar na ingewikkelde berekeningen en veel computerinput en uitprint en dan nog stempels op het document en zo... kortom, 't is een administratieve procedure om u tegen te zeggen, maar we krijgen toch bijna 50 rand , contant in de hand!

Bijna 4 euro, net genoeg om iets te drinken.

We nemen uitgebreid afscheid van Louis de gids, pinken een halve traan weg en slikken een krop door en slaan op mekaars schouders en wensen mekaar al het beste toe...

Baie dankie Louis.

En dan is het tijd voor de controle, we kopen nog een paar cadeautjes, zetten ons even later op het enige terras waar ze voedsel en drank verstrekken en besteden onze laatste Rands aan een glas wijn, een pint en een portie frieten!

20170416_161536.jpg

Buiten komen en gaan de vliegtuigen en om iets over 18.00u is 't aan ons en schepen we in voor een vlucht van 9 uur en half naar Dubai...

Voor de rest valt er niet veel meer te vertellen dan bij het vertrek 13 dagen geleden... Martine tracht zoveel mogelijk te slapen, ik hou me bezig met filmpjes kijken en op geregelde - maar voor ons tijdsgevoel compleet absurde - tijdstippen krijgen we eten en drinken.

Eerst in de late avond al een schotel met vis... nu vertrouw ik vis zo niet in dat soort culinaire situaties, maar de kip is uitverkocht tegen dat ze aan onze rij komt, we kijken dan zo sip dat we als compensatie van de lugwaardin twee blikjes bier en twee flesjes wijn ontvangen... maar 'k vergeet toch wel dat menu te vereeuwigen zeker!

Maandagochtend om 1u20u (onze tijd) serveren ze dan ontbijt... of wat daarvoor moet doorgaan.

20170417_012003.jpg

Een omelet met gebakken patatten en worst en een schelletje warme tomaat en daarbij een zoet broodje, een cracker, chesterkaas en een kommeke meloen...  waar halen ze het!

Om 3.30u - 5.30u plaatselijke tijd - staan we in Dubai.

't is daar... hoe zou ik het zeggen... druk... heel druk... om half zes in de ochtend!!

20170417_035500.jpg

20170417_045301.jpg

Het is zoeken naar een zitplaats en eens je eentje hebt gevonden, zaak om niet meer op te staan.

We laten ons dus niet meer verleiden om in hun schandalig dure bars iets te gaan consumeren... wij hebben trouwens nog een flesje wijn en een blik Heineken op zak... van daarstraks bij de vis. Maar om half zes in de ochtend - voor ons gevoel eigenlijk half vier - is mijn goesting in Heineken quasi nihil (anders ook trouwens, het blik staat nu nog altijd in de frigo thuis) 

Om iets voor acht, plaatselijke tijd, is het moment van inschepen daar en worden we de bus opgezet naar het vliegtuig, ik had graag eens in een A380 gezeten maar ze steken ons alweer in een 777-300. Nu ja, als we maar thuis geraken!

Ik had graag ook eens een fotootje van die heel hoge "Bursj dinges" getrokken in het daglicht, maar er hangt een grijsbruine nevel (pollutie vermengd met zand?) over de luchthaven en het zicht is niet denderend.

20170417_055334.jpg

20170417_055909.jpg

Om 8.20u plaatselijke tijd zouden we dan opstijgen richting Zaventem, maar als iedereen zit, blijven we staan!

20170417_063142.jpg

Er scheelt iets... de hostessen staan te fezelen tegen mekaar en tellen de koppen en kijken goed rond en ééntje heeft een map bij die druk wordt bestudeerd en ze geraken er precies niet uit... wij prutsen alvast wat met het schermpje voor ons en kiezen alvast een film en Martine en Jeanine trachten zelfs een dutje te doen

20170417_063646.jpg

maar er blijft commotie en we blijven aan de grond.

Er komen twee heren van het grondpersoneel (redcaps?) naar binnen en er wordt druk overlegd en in documenten gebladerd en gewezen naar blijkbaar belangrijke info waar iets mee scheelt... 

20170417_063545.jpg

Later zal blijken dat er iemand ontbrak en dat zijn bagage wel was ingeladen of zoiets en de standaard procedure is dan dat die spullen moeten gezocht en van het vliegtuig worden verwijderd.

Allemaal heel vervelend... we zijn nog niet lang genoeg onderweg en nu lopen we nog serieuze vertraging op ook! 

Maar uiteindelijk stijgen we dan toch op... zonder die bewuste valies, vermoed ik(?)

Ik neem eens een lichtjes onscherpe selfie en begin dan aan mijn eerste film van de tweede vlucht.

20170417_063804 (2).jpg

En dan begint het hele cateringgedoe weer van voren af aan: een drankje om te beginnen, dan een soort ontbijt, dat wordt opgediend om iets na achten onze tijd... door die vertraging in Dubai is dat alweer een beetje een redelijke timing.

20170417_081100.jpg

Drie uur en half later zijn ze er alweer met een dienblad vol warme bakjes, deze keer schaft de pot rundsstoverij met puree en erwtjes en worteltjes en pasta voor en een raar en loodzwaar stuk cake na.

20170417_113639.jpg

Ik eet braaf alles op maar neem me voor de eerste dagen niks uit plastieken bakjes meer te nuttigen. De service is best OK bij Emirates, maar na 24 uur onderweg te zijn begint het wat tegen te steken!

We zijn dan ook blij als we eindelijk in ons eigen dorpje landen, nemen afscheid, beloven foto's te delen en zo en staan om vijf voor vier aan de bushalte voor de laatste etappe: een ritje van drie haltes, tot op de hoek van mijn straat... de juiste bus laat nog wat op zich wachten... 't is Paasmaandag en dan rijden ze niet zo dik als normaal, maar om kwart na vier zijn we thuis. 

Precies 26 uur en 15 minuten na dat we aan de voet van de Tafelberg aan de terugreis begonnen.  

Het zit er op!

Was het een mooie reis? Absoluut!

Was het een fijne groep? Vast en zeker, ik bedank hierbij trouwens van harte iedereen die mij foto's en filmpjes doorstuurde.

Was het zijn geld waard? Dát weet ik eigenlijk niet goed: er werd ons op papier namelijk meer beloofd dan we kregen en die wijziging van vluchten zorgde er voor dat we een aantal dingen niet konden doen... terwijl aan onze afreisdatum toch één van de duurste prijskaartjes hing.

'k Zit dus met een beetje een dubbel gevoel. Het is een mooi land, de gids was dik in orde en heeft hemel en aarde bewogen om probleempjes met timing en slecht weer en dies meer naar best vermogen op te lossen.

We hebben ons dus echt wel fantastisch geamuseerd... echter niet "dankzij" maar ondanks De Blauwe vogel!

Ik neem mezelf voor om daar toch eens contact over op te nemen, want die foute communicatie en het gebrek aan duidelijke info, dat ligt wat op mijn maag.

(nu mijn verhaal eindelijk verteld is, zal ik die mannen eens een mail schrijven zie!)

Anderhalve dag later blijkt dat er bij het thuiskomen nog veel meer op mijn maag lag dan De Blauwe Vogel: we hebben op het vliegtuig duidelijk iets fout gegeten... we gaan echter nooit precies weten wat er bedorven was.

't Waren dan ook véél bakjes die we die nacht en ochtend voorgeschoteld kregen, maar Martine at bijvoorbeeld geen vis en heeft nadien niks gevoeld... ik at wel vis en had prijs... uitbundige "spuitpoep"!

Nooit vis vertrouwen in dergelijke toestanden... 'k heb het nog bij mijneigen gedacht, maar de kip was op!

Djutoch! 

De halve groep is trouwens - zo vernemen we later - min of meer zwaar ziek geweest "in de buik".

tongue-outcrysealed

In mijn geval heb ik een week op de pot gezeten en "ieder nadeel heeft zijn voordeel": de 2,5 kilo die er ginder waren bijgekomen, die waren er op die week terug af!

foto met hoed (2).jpg

Ziezo... dat was het... saluut!

(misschien volgt u al langer de "zever" die ik hier pleeg te debiteren op onregelmatige basis... misschien ook niet... nu ja, u doet maar... en misschien tot op een volgend vakantieverslag... dat wordt Senegal... in juli!)

cool      

             

08:41 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-05-17

ZUID-AFRIKA dag 12 (wreed veel wind en weinig wijn)

Ik word om kwart na zes wakker, kijk naar buiten en merk dat Kaapstad onder een staalblauwe hemel ligt te ontwaken... dat ziet er goed uit voor het uitzicht straks boven op de berg. Tegen 08.00 stipt wil de Louis met ons aan het grondstation staan om op de eerste gondel van de dag te kunnen!

We wurmen ons om beurten in en uit de badkamer en zitten een kwartiertje later aan het ontbijt.

20170415_063949.jpg

20170415_064703.jpg

20170415_064730.jpg

IMG_0851.JPG

Een croissant, wat balletjes in tomatensaus, paprika's, champignons en een kleine boerewors... meer moet dat niet zijn... om te beginnen... nadien (niet meer durven fotograferen) nog een paar toastjes met charcuterie en kaas en wat yoghourt met cornflakes en een paar glazen fruitsap en we kunnen er weer tegen!

Buiten wordt de markt weer opgebouwd. Elke dag sleuren al die mannen hun hele handel vanuit een paar depots in de zijstraatjes naar hier en bouwen hun kraam op en 's avonds om   uur moet alles weer weg... elke dag opnieuw... een beetje zoals de restaurantkraampjes op Djemaa el Fna.

20170415_072203.jpg

20170415_072348.jpg

20170415_073450.jpg

20170415_073551.jpg

20170415_072151.jpg

20170415_072339.jpg

De zon schijnt voluit... op de hogere gebouwen en het plein zelf ligt nog in de lommer. Het zal een heel mooie dag worden, maar nu voelt het hier nog fris aan... er staat trouwens ook een stevige bries... om niet te zeggen dat we bijna omwaaien van de wind die om de hoeken giert.

20170415_073516.jpg

Om twintig voor acht rijdt het busje voor en even later zijn we op weg naar "Tafelberg Road", om daar de "cabel car" te nemen... onderweg passeren we mooie plaatsjes en huizen, maar geen gedraal... de berg wacht!

20170415_074912.jpg

Aan de ingang van de weg naar het basisstation heerst er echter precies wat chaos... bussen die trachten te draaien en andere gewone auto's die aan het manoeuvreren zijn. Louis steekt zijn licht op bij één of andere medewerker van de toeristische dienst en we hebben prijs: De kabelbaan is vanmorgen niet open gegaan en blijft tot nader order gesloten.

Ik weet niet hoeveel beaufort het maximaal mag waaien, maar 't waait te hard. Om veiligheidsredenen blijft het zaakje dan dicht, tot het weer beter wordt.   

Louis en de chauffeur beleggen even een spoedvergadering en komen dan aanzetten met een plan B... of C. 

Vandaag lukt het zeker niet meer om boven te geraken, we gaan morgenvroeg een nieuwe - en laatste - poging wagen... in de hoop dat het dan minder waait.

Vanmorgen zullen we eerst eens naar Signal Hill rijden, daar uitstappen zodat we een Panorama hebben op de Tafelberg en Lion's Head en dan trekken we naar de wijnstreek van Paarl en Stellenbosch, gaan wijnproeven en het taalmonument bezoeken en we sluiten straks de dag af met een stadsrondrit en wandeling...

Iedereen gaat akkoord, we rijden een eindje terug, passeren dan de Lion's Head en staan dus tien minuten later boven op Signal Hill.

20170415_075834.jpg

Van hieruit heb je ook wel een mooi zicht op de stad... en je ziet mooi de Tafelberg liggen.

20170415_080917.jpg

De zon brandt al... maar er staat toch wel een briesje... een heel flink briesje.

DSC_0610.JPG

20170415_081710.jpg

 

De Louis geeft ons drie kwartier vrije fototijd... maar als we het waarschuwingsbord moeten geloven lopen we hier best niet alleen rond... nu ja, we zijn met 18, zelfs als we ons in kleinere groepjes opdelen, blijft dat veilig... hoop ik.

DSC_0609.JPG

We houden mekaar in het oog, maar toch vooral ook het uitzicht en geraken zonder kleerscheuren vlotjes door ons drie kwartier. 

20170415_080548.jpg

DSC_0597.JPG

DSC_0599.JPG

DSC_0603.JPG

DSC_0605.JPG

DSC_0606.JPG

DSC_0608.JPG

DSC_0607.JPG

Iets voor negen zijn we alweer op stap naar de volgende halte en rijden helemaal rond de heuvel. Signal Hill of Seinheuvel werd in vroegere tijden gebruikt voor wat de naam al doet vermoeden: vanaf hier werden met vlaggen seinen gegeven aan de schepen over bijvoorbeeld weersvoorspellingen of om ankerinstructies door te geven. Later communiceerden ze met kanonschoten en nu nog wordt op de middag een schot gelost, vroeger opdat de schepen hun chronometers konden juist zetten, nu weten de inboorlingen dat het tijd is om de patatten op te zetten.

wink

Onderaan de heuvel liggen aan de waterkant een paar betere wijken met chique appartementsblokken en zwaar bewaakte villa's en zo.

DSC_0614.JPG

DSC_0616.JPG

We passeren Woodstock (!) en gaan dan de snelweg op richting Stellenbosch, waar we tegen 10.00u aankomen. het ziet er een mooi stadje uit en we gaan hier zelfs even iets kunnen op het gemak bekijken want we krijgen een heel uur en tien minuten om rond te wandelen en iets te drinken... en misschien te shoppen.

DSC_0622.JPG

Stellenbosch blijkt een heel mooi en rustig stadje te wezen, het centrum , waar wij worden gedropt, staat vol met prachtige witte koloniale huizen langs schaduwrijke lanen, hier en daar een kerk en een gasthuis en ander bouwkundig fraais én een hoofdstraat(?) vol leuke winkeltjes...

DSC_0623.JPG

DSC_0624.JPG

DSC_0629.JPG

DSC_0630.JPG

DSC_0625.JPG

DSC_0634.JPG

DSC_0636.JPG

DSC_0639.JPG

DSC_0638.JPG

DSC_0637.JPG

Ik weet niet hoe de buitenwijken er bij liggen, maar het centrum is gewoon prachtig ... en 't is dan nog geweldig goed weer ook... een beetje wind, dat wel, maar een staalblauwe hemel... zalig om rond te kuieren en te shoppen... en we vinden na enige zoekwerk een plezant (hopen we toch) cadeautje voor de kroost.

DSC_0640.JPG

DSC_0631.JPG

DSC_0633.JPG

DSC_0627.JPG

Géén beestenkoppen in kralen of uit de kluiten gewassen houten giraffen of ander wild... 't zou wat moeilijk in de valies geraken, peins ik... maar een paar vruchten die eruitzien als houten bollen: gedroogde "Monkey apples", maar daar heb ik geen foto's van genomen.

Waar ik wel een foto van neem is van een Zuid-Afrikaan die duidelijk iets heeft met Vlaanderen... meer bepaald met Middelkerke... ofwel is zijn autootje een occasie, waar toevallig een paar stickers opstonden, maar 'k geloof niet zo direct dat ze van in Molenbeek of Anderlecht aan de vaart, tweedehandsspullen naar hier verschepen... wel naar "Zwart-Afrika" en de "Maghreb", dat wel... maar helemaal hier naartoe... 'k twijfel eraan!

DSC_0628.JPG

     

Na deze succesvolle winkeltocht sluiten we af op een terras van een soortement Mexicaanse cantina... niet direct een typisch Zuid-Afrikaans etablissement, maar wel bijzonder bizar en ze serveren frisse pinten en lekkere wijn...

DSC_0646.JPG

De gids en de chauffeur zitten er ook... en ik ga er meestal van uit dat zaken waar de "locals" zelf gaan pintelieren, over het algemeen best te doen zijn!

DSC_0641.JPG

20170415_103434.jpg

20170415_103500.jpg

20170415_103450.jpg

20170415_104010.jpg

20170415_103610.jpg

Om hier een hele avond te zitten en/of uitgebreid en rustig te dineren, daarvoor lijkt de aankleding me wat te psychedelisch... maar je kan niet zeggen dat het een somber kroegje is... en de toiletfaciliteiten zijn eveneens kleurrijk... en dan is het alweer tijd om al die sombrero's achter ons te laten, mijn safarihoed op te zetten en naar de bus te trekken... volgende stop is Paarl... waar we gaan wijnproeven!

Het volgende kwartier bollen we door uitgestrekte wijngaarden... met uitzicht op de Kleine Drakensteinbergen in de verte...  

DSC_0648.JPG

DSC_0654.JPG

Ons busje rijdt de parking op van "Spice Route", een complex met verschillende bedrijfjes en winkels en zo waaronder Seidelberg Wine Estate. Een vrij grote bedoening dus, waar - aan de auto's te zien - nogal veel volk op bezoek is. 

DSC_0655.JPG

DSC_0656.JPG

DSC_0676.JPG

DSC_0657.JPG

DSC_0661.JPG

DSC_0664.JPG

DSC_0665.JPG

DSC_0668.JPG

We krijgen 5 wijnen (twee witte en twee rode en dan nog een speciale rode) voorgeschoteld... nu ja, eigenlijk ingeschonken en de dame van dienst geeft er telkens een hele uitleg bij, maar er heerst nogal wat omgevingsgeluid onder dat afdak, ik versta maar half en half wat ze zegt en mijn foto's van de etiketten blijken naderhand ook wat mislukt... en dan hadden we nog zo goed als niks geproefd... laat staan gedronken.

Veel zinnigs kan ik er dus niet over vertellen, alleen dat ze best lekker waren, niets speciaals of wereldschokkend, maar gewoon lekker drinkbaar... we verdelen de klutsen van sommige van de broers, die niet echt wijn blieven en amuseren ons uiteindelijk redelijk goed. Al hebben we niks bijgeleerd, 't was toch plezant... en 't is een mooi terras  - met schitterend uitzicht - om nadien even te bekomen in het zonnetje.

DSC_0673.JPG

Na deze degustatie is het de hoogste tijd dat we iets tussen de kiezen kunnen steken... we bollen naar het taalmonument, een paar kilometer verder en gaan daar seffens lunchen!

Het taalmonument ( Voor meer info: https://nl.wikipedia.org/wiki/Die_Afrikaanse_Taalmonument ) in Paarl werd opgericht in 1975 en daarmee is Zuid-Afrika het enige land ter wereld dat monumenten (er staat er nog eentje in Burgersdorp) wijdt aan een taal... en niet zomaar de eerste de beste taal, nee hoor eigenlijk aan zowat de laatste taal die werd "uitgevonden", want het Afrikaans blijkt de jongste taal ter wereld (computertalen niet meegerekend).

Het ontstond uit Oud-Nederlands dat de kolonisten in de 17e eeuw uit Holland en omstreken meebrachten, vermengd met het plaatselijk gesproken Hottentots en ze werd redelijk beïnvloed door Maleis en Portugees, dat de geïmporteerde slaven spraken. Tot 1925 bleef de schrijftaal het Nederlands hoewel de spreektaal was veranderd onder al die invloeden. In 1961 werd Afrikaans - naast Engels - de officiële taal, maar was gelijkgesteld aan het Nederlands en het duurde tot 1983 voor het Nederlands als benaming werd geschrapt en Afrikaans de officiële benaming werd.

Nadat de taal de functie van ambtelijke taal had gekregen groeide de woordenschat spectaculair aan van 50.000 woorden tot ongeveer 750.000 woorden... en er is nu nog een commissie die voor elk nieuw "buitenlands" woord of nieuwe uitvinding een gepast Afrikaans woord creëert.

Onze gids heeft de ons de voorbije dagen al regelmatig opmerkzaam gemaakt op voor ons wat vreemde benamingen en opschriften en soms verdenk ik hem er van dat hij met onze voeten speelt.

Maar we leerden onderweg toch een paar dingetjes: een aftrekplek is een parkeerplaats (soms is er bij ons ook wel een relatie tussen beide), een riante villa van een struisvogelboer is een pluimpaleis, een podium heet gewoon een verhoog, een koersfiets (of het zadel, dat is me niet helemaal duidelijk geworden) is volgens Louis een gatzaag, terwijl een gatsnaar bij ons dan weer een klein slipje of tanga wil zeggen. 

Een lift heet hier een hysbak, een metro is een moltrein, een mooi meisje een prikkelpop en tegen perforator zeggen ze gewoon gaatjesmaker en een paperclip wordt een skuifspeld, een airhostess is volgens Louis een zweefteef... maar hij verwittigt ons met een monkellachje dat de betrokkenen zelf toch wel liever worden aangesproken als lugwaardin.

In het Krugerpark zagen we een verkleurmannetje (kameleon) en bobbejanen (bavianen), kamperen doe je volgens hem met een sleurhut (caravan) of in een wapperwoning (tent) en als de politie staat te flitsen, dat heet een spoedlokval.  

DSC_0682.JPG

Als we de rare pieken van het monument zien opduiken boven het groen, kennen we dus al best wat woordjes, maar eerst is er een verrassing: de Blauwe Vogel trakteert hier op de lunch! We gaan picknicken op het terras van het restaurant bij het monument.

Dat heet trouwens zeer gepast: Volksmond

DSC_0677.JPG

Terwijl de baas de picknickmanden aansleept, zoeken wij een plaatsje en bewonderen eerst even het uitzicht... 

DSC_0680.JPG

20170415_125721.jpg

DSC_0683.JPG

DSC_0685.JPG

DSC_0686.JPG

DSC_0687.JPG

DSC_0689.JPG

De zon schijnt, de sfeer is goed, het uitzicht is prachtig en de mand steekt vol met lekkers... het wordt dus een heel leuke lunch.

Eigenlijk vermoed ik wel dat deze picknick wordt aangeboden door het reisbureau omdat we half pension hebben en er normaal vanavond geen avondeten meer voorzien - en ook niet mogelijk - was: in principe doe je deze bezoeken de allerlaatste dag en vertrek je nadien in de late namiddag naar de luchthaven om 's avonds op te stijgen... een stevige picknick op de noen is dan welkom, omdat je dan toch pas na inchecken wat tijd hebt en er tot een uur of zeven, acht weinig of geen mogelijkheden zijn om iets deftig binnen te spelen.

Wij hebben noodgedwongen ons programma moeten omgooien en vertrekken morgen pas... straks in het hotel staat er bijgevolg alweer een rijkelijk buffet te wachten... deze picknick valt voor ons vandaag niet op het ideale moment en is dus niet zo nuttig als hij had kunnen zijn, maar 't is toch leuk meegenomen.... en het wordt allemaal gratis en voor niks aangeboden... zelfs de drank blijkt inbegrepen.

Morgen, als we wel echt afreizen, gaan we wel ons plan moeten trekken 's middags, maar dat zien we dan wel weer.                

We krijgen alles niet op, stouwen een paar dingen in de rugzak - voor morgenmiddag(?) - en wandelen dan naar het taalmonument.

DSC_0690.JPG

DSC_0691.JPG

 

DSC_0692.JPG

Het monument is een vreemde gestileerde betonnen constructie met heel veel symboliek... elke zuil of golving heeft een betekenis... voor meer info: zie het prentje hierboven of de website  

https://nl.wikipedia.org/wiki/Die_Afrikaanse_Taalmonument... 

DSC_0693.JPG

Eén ding is duidelijk: de Afrikanen houden precies wel van hun taal en maken ze bovendien nog elke dag rijker... je kan er als Vlaming in de Rand enkel van wegdromen... en ook wel een beetje jaloers wezen op zo een positieve mentaliteit.

DSC_0696.JPG

DSC_0700.JPG

DSC_0714.JPG

DSC_0697.JPG

 

DSC_0702.JPG

DSC_0705.JPG

DSC_0699.JPG

DSC_0698.JPG

DSC_0718.JPG

DSC_0715.JPG

Het is een fascinerende plek en de Zuid-Afrikanen genieten vanaf nu mijn diep en welgemeend respect: als je een dergelijks mooi bouwsel laat oprichten, eigenlijk gewoon om je eigen taal in de schijnwerper - eigenlijk  meer in het zonnetje - te zetten, dan ben je als volk en gemeenschap toch wel goed bezig.

De binnenkant heeft een prachtige akoestiek en leent zich uitermate tot het zingen van een liedje... in mijn geval een éénmans a capella uitvoering van "De Vlaamse Leeuw"... misschien niet helemaal toonvast, maar het klinkt onder die gewelven geweldig imposant...

en buiten kan je ideale foto's nemen, of laten nemen, van jezelf of van de hele groep.

DSC_0706.JPG

DSC_0709.JPG

P1090201 (Large).JPG

(foto = met dank aan Tony)

En dan zit onze "tijd voor taal" er hier alweer bijna op... nog een laatste kiekje en we stappen terug naar de bus. 

DSC_0694.JPG

DSC_0719.JPG

Het is ondertussen bijna drie uur en de namiddag kabbelt vlijtig voort... Louis ziet het niet meer zitten om het volledige programma af te werken en stelt voor een keuze te maken: ofwel bezoeken we de tweede wijnproeverij, zoals het op het programma staat, maar dan is er straks geen tijd meer om de stad te bezoeken, ofwel laten we die wijn vallen en rijden nu direct terug naar Kaapstad... kiezen is in dergelijk geval altijd ook een beetje verliezen, maar na beraad opteren we voor de stad. Die eerste wijnproeverij was nu ook weer niet zo denderend en morgen hebben we normaal géén tijd voor een stadsrit, tenzij de wind nog te hevig waait en de Tafelberg zou wegvallen... maar daar hopen we niet op.

Je kan toch niet twee dagen lang in Kaapstad zitten en niks van de stad zelf zien!

DSC_0723.JPG

Drie kwartier later rijden we door het centrum en stoppen op de hoek van Spin Street, vlakbij de Groote Kerk en het slavenmuseum en achter de hoek ligt de Sint Georges Kathedraal en begint het langwerpige park "Company Garden" waarlangs het Tuynhuys ligt, waar het parlement huist...

DSC_0724.JPG 

DSC_0728.JPG

DSC_0730.JPG

Volgens Louis, die nogal sceptisch is ingesteld op dat vlak, steken de eerbiedwaardige verkozenen hier anders al niet al te veel nuttigs uit, maar vandaag werken de excellenties zeker niet: 't is Paasweekend, er valt geen beweging te bespeuren... zelfs het levend standbeeld voor het hek zit roerloos te bellen... nu ja, niet bewegen, dat is feitelijk wel de hele "core-business" van levende standbeelden! 

undecided

DSC_0731.JPG

Aan de overkant van de wandeldreef is er véél meer leven: de eekhoorns huppelen vrolijk rond en er staan om de 50 meter troepen meisjes in traditionele klederdracht van jetje te geven.

DSC_0732.JPG

DSC_0729.JPG

DSC_0725.JPG

We hebben daar zelfs - met dank aan Tony - een filmpje van:


 

 

De kathedraal zelf is een beetje een buitenbeetje: in de crypte onderin zit een club... een Jazz club begot, maar voor de rest hebben ze niet echt graag dat er mensen in de directe omgeving komen... peins ik toch.

DSC_0726.JPG

DSC_0727.JPG

Rare jongens toch, die katholieken... ook ginderachter!

DSC_0733.JPG

In het park kan je lekker luieren met zicht op "de berg" (waar wij morgen op gaan... hoop ik, hoop ik, hoop ik)

Een mens zou er zo een schietgebed voor plegen, voor een bladstille dag met veel zon... maar de club in de kerk is nog niet open!   

We vernemen in dat park een massa weetjes over de fauna en de flora en de geschiedenis en de standbeelden... allemaal informatie die ik op het moment zelf gretig aanhoor en ondertussen allemaal vergeten ben... maar 't is een mooie wandeling en het weer blijft schitterend... wel nog altijd met veel wind... veel te veel wind!

DSC_0735.JPG

DSC_0734.JPG

DSC_0736.JPG

DSC_0738.JPG

DSC_0739.JPG

Nog een laatste kiekje van in het park... een panoramisch, met Marleen (toevallig) op de voorgrond... laughing

20170415_161443.jpg

En we wandelen er aan de zuidwestelijk hoek weer uit, waar de bus ons even verder opwacht en ik een foto neem van een mooi oud "art deco" gebouw.

DSC_0740.JPG

De volgende halte is even verder in de wijk Bo-Kaap, die ligt tegen een helling aan de meest zuidoostelijke voet van Signal Hill, waar we vanochtend onze dag begonnen. De wijk is vooral bekend om zijn veelkleurige huisjes, die zijn in verschillende pasteltinten geverfd en doen qua sfeer wat Caraïbisch aan... of op gebied van bouwstijl wat Kaapverdisch... en wat betreft kleur doen ze mij eerder denken aan Burano in de lagune van Venetië...

maar het eerste dat ik trek is een auto, ook in een mooi kleurtje... een klassieke auto!   

DSC_0741.JPG

Een prachtig onderhouden Ford Cortina... een Mark II uit de late zestiger jaren.

DSC_0743.JPG

DSC_0744.JPG

DSC_0745.JPG

Onder leiding van Louis stappen we dan een paar straten door en ik heb weeral een twijfelachtig gevoel... aan de ene kant is dit een vorm van mensjeskijken en een soort inbreuk op de autochtonen hun privacy.

Het moet  vermoedelijk niet echt leuk wezen als drommen toeristen elke dag op je stoep staan je gevel te fotograferen... aan de andere kant... 't is hun fout een beetje: als ze er zo geen vrolijke kleuren hadden op gesmost, kwam hoogstwaarschijnlijk geen hond naar hun huizen kijken!

De laatste halte ligt aan het water: we gaan als afsluiter van de stadsrondrit een bezoek brengen aan de "Waterfront". De oude wat verloederde en leegstaande pakhuizen in de haven werden omgebouwd tot hippe en moderne winkelcentra en de buurt bruist sindsdien ongelooflijk. Wij parkeren voor Victoria Wharf Mall... een enorm complex en krijgen een klein anderhalf uur vrije tijd om te shoppen... of andere dingen te doen.

We mogen ook langer blijven, maar dan moeten we zelf zien hoe we thuis geraken... wij besluiten eerst eens te zien wat er zoal te zien is!

wink

DSC_0760.JPG

DSC_0761.JPG

Dat blijkt veel... heel veel: die hele Victoria werf beslaat verschillende gebouwen en ingangen met veel gaanderijen en verdiepingen en nog veel mee winkels en een massa volk... naar het schijnt een beetje zoals de Wijnegem of de Waasland Shopping Center bij ons... maar dan groter en nieuwer!

Ik ben er thuis al 62 jaar lang met succes in geslaagd weg te blijven uit dergelijke helse oorden en kan dus niet vergelijken.

Maar 'k ben blij vooral dat mijn lieftallige eega niet zo direct haar draai vindt en we na een kwartier aan de andere kant weer buiten staan, waar er trouwens ook veel te beleven en te zien valt!

DSC_0746.JPG

DSC_0747.JPG

DSC_0749.JPG

DSC_0752.JPG

DSC_0750.JPG

DSC_0748.JPG

DSC_0751.JPG

DSC_0754.JPG

Waterfront is een mooie en plezant plek waar echt veel te zien en te beleven is, kunst, kermis, bootjes, maar de Tafelberg is en blijft van overal prominent aanwezig en je kan dus bijna niet naders dan er eens bewust mee op de foto te gaan.

DSC_0757.JPG

We zouden hier nog uren kunnen rondslenteren, maar hebben geen zin om het busje te missen en onze tijd is dus wat beperkt, maar we sluiten de wandeling af in Cafe-restaurant Den Anker een hippe kroeg met - hoe kan het anders met zo een naam - Vlaamse uitbaters.

Normaal drink ik geen bieren van bij ons in den vreemde... daarvoor moet je geen duizenden kilometers ver vliegen... dat kan je bij ons ook... maar hier is de goesting (en de dorst) om mij eens aan een La Chouffe te wagen... net groot genoeg...  

De rekening nadien ook!

DSC_0756.JPG

Iedereen is mooi op tijd aan het busje en een kwartier later staan we voor ons hotel, waar de markt alweer zo goed als opgekraamd is.

IMG_0855.JPG

Vanavond zitten we voor de laatste keer allemaal samen aan tafel en dat moet passend gevierd worden...

IMG_0856.JPG

Marleen heeft een mooie speech op papier gezet, wij hebben allemaal gul bijgedragen bij de fooienomslag voor de chauffeur en vooral voor Louis, de gids en mijn Martine stopt hem nog een extraatje toe voor de goede zorgen en de "specialekes" tijdens mijn verjaardag... iedereen is dus blij en tevreden en zoals gewoonlijk blijven wij in de bar plakken met Jeanine en Ludo en deze keer in het gezellige gezelschap van de oudste van de broers... plakken, tot de laatste man... en vrouw!

20170415_225326.jpg

20170415_225734.jpg

Die nacht slapen we goed en dat is maar best... de volgende dag wordt een hele lange en het gaat vanaf morgenochtend vroeg, weer een uur of veertig duren voor we terug een deftig bed zien... en nu maar hopen dat de regio van de Kaap morgen geen last heeft van flatulentie... euhhh turbulentie... bedoel ik... want wind, dat kunnen we morgen echt wel missen!     

 

23:32 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

05-05-17

ZUID-AFRIKA dag 11 (onderweg naar Kaap de Goede Hoop)

Ik vertel bijna alle dagen hetzelfde, maar 'k heb dan ook elke dag hetzelfde voor: iets voor de wekker al wakker, vroeg uit bed en vroeg op stap...

20170414_072851.jpg

20170414_072858.jpg

Het is redelijk overtrokken... maar dat is weeral niet echt erg.

Vandaag is het vrijdag en staat er normaal een lange rit op het programma.

IMG_0839.JPG

20170414_070818.jpg

20170414_070756.jpg

We gaan eerst ontbijten, vereffenen onze rekening, waarbij ze een paar drankjes per abuus op een andere kamer hadden geboekt, maar Tony zag het niet zitten om op te draaien voor mijn (dubbele) Gin tonic en zo...

20170414_071449.jpg

20170414_071505.jpg

20170414_072810.jpg

20170414_072122.jpg

Alles komt echter in orde, ik pas (heel genereus) bij tot het juist is.wink

Het ontbijt is eens te meer zeer uitgebreid en lekker en we doen dus enthousiast véél krachten op voor de komende tocht en verzamelen dan stipt op tijd aan het busje

En die tocht wordt een stuk langer en gevulder dan voorzien: we gingen - in principe - vandaag naar Kaapstad rijden en daar dan in de vroege namiddag aankomen, een bezoek brengen aan de Tafelberg met de kabelbaan en nadien een stadsrondrit met ons eigen busje doen en tot slot zouden we wat vrije tijd hebben om de stad te bezoeken.

Morgen gingen we dan volgens het boekje de volledige toer doen van het Kaapse schiereiland en Kaap de Goede Hoop bezoeken en de pinguïns in Simonstad/Boulders dag zeggen en vanop een boot de zeehonden in Houtbaai bewonderen en langs Chapman's peak passeren en zo... en dan zondag, de laatste dag, stonden er normaal een paar proeverijen van wijn in de regio van Stellenbosch en Paarl en een bezoek aan het taalmonument op het programma en dan naar het vliegveld... maar er is een probleempje!

Eigenlijk meer dan één!

Wij hadden al van in het begin het gevoel dat die laatste dag schier onmogelijk te doen was: de normale groepen vertrekken 's avonds laat pas naar huis via Londen, maar wij - met onze onnozel lange "Emirates" vluchten via Dubai - worden al om tegen 15.00u ten laatste op de luchthaven verwacht voor de check-in. We hebben de eerste dag het grootste deel van de ochtend verloren en de laatste dag pitsen ze er ook weer minstens een uur of drie af.

Goed bezig...Blauwe Vogel... denken wij dan... maar daar is nu niks aan te doen...

'k zal later wel een zaag spannen tegen die gasten... als we weer thuis zijn.

Het volgende probleem is dat ze onze reis niet alleen voor en na hebben ingekort met bijna een halve dag, maar de programmatie van sommige andere dagen was ook niet denderend: blijkbaar niet echt gehinderd door enige kennis van zaken ter plaatse, heeft het reisbureau ons ingepland om morgen het schiereiland van de kaap te bezoeken, terwijl daar net die dag - zoals elk jaar - de "Marathon van de 2 Oceanen" doorgaat.

http://www.twooceansmarathon.org.za/

Heel het gebied is morgen de hele dag hermetisch afgesloten voor alle verkeer, omwille van die marathon en bijhorende feestelijkheden.  Je kán dus gewoon niet naar Houtbaai of Cape Point of Kaap de Goede Hoop. 

Louis heeft echter zwaar zitten puzzelen en improviseren en een redelijk aanvaardbare oplossing uitgedokterd: 

We gaan vandaag goed doorrijden tot in Simonstad, daar een korte stop houden om te lunchen, dan Boulders aandoen (met de pinguïns), vervolgens doorrijden naar de Kaap en als afsluiter de Tafelberg bezoeken. De stadrondrit is dan voor morgen en de boottocht voor zondag... of zo!

Voor alle zekerheid las ik nog even een uitgebreide passage langs de weelderige sanitaire faciliteiten van het restaurant in... het moet gezegd... de toiletten in al die lodges en eigenlijk overal onderweg zijn zonder uitzondering mooi en proper... bijzonder proper! 

20170414_075606.jpg

Om acht uur draaien we de N2 op en bollen met flinke vaart naar het westen...

Het is een ritje van meer dan 300 km, tot aan de lunch! We stoppen onderweg dan ook enkel even voor een plaspauze... na anderhalf uur een eerste keer ergens aan een benzinestation, langs de grote baan in de buurt van Swellendam.

20170414_092412.jpg

20170414_092115.jpg

De dames schuiven aan, ik moet (nog) niet en drentel wat rond... maar veel is er niet te zien...

20170414_092232.jpg

20170414_092355.jpg

De Naartjies (mandarijntjes) staan hier 5 Rand... de kilo... of per stuk? Ik vraag het me heel even af, maar besluit dat het me eigenlijk geen bal kan schelen... en we krijgen al fruit genoeg op al die buffetten! 

De volgende pitstop ligt vlak voor Caledon, bij een gloednieuw tankstation, vlak naast een casino.

20170414_105146.jpg

We hebben geen tijd om even te gaan blackjacken, jackpotten of kleurenwiezen of wat ze in Zuid-Afrika ook voor spelletjes mogen organiseren om de gokkende mens legaal van zijn zuurverdiende centen te ontlasten. 

Ik neem een foto... van ver, de bus wordt ondertussen volgetankt en we zijn weer weg... voor heel even, want een paar kilometer verder moeten we aan de kant.

20170414_110537.jpg

Het is de eerste keer dat we eigenlijk politiecontrole tegenkomen op deze reis.

Een jaar geleden werden we aan de Franse grens ook eens - op weg naar de Champagnestreek - gecontroleerd door de gendarmen, toen moest iedereen zijn identiteitskaart omhoog houden en klak of hoed afzetten en werden we allemaal grondig gecheckt door een paar tot de tanden gewapende zeer argwanende flikken. Ze beloerden ons toen alsof we een bende Vlamingen waren, die enkel en alleen naar hun mooie land kwamen afgezakt om zich eens een hele dag lang buitensporig tegoed te doen aan champagne en ander geestverruimend vocht... hetgeen eigenlijk toen wel zo goed als helemaal klopte... als ik het me vaag herinner... maar we wijken af!

Ik zit helemaal achteraan, dus kan niet goed zien wat er precies wordt nagekeken, maar 't is in orde.

We mogen door! 

20170414_110544.jpg

20170414_110555.jpg

20170414_110809.jpg

Het landschap is dan een tijdje droog en golvend met stevige bergen in de verte en zo rond kwart na elf passeren we "Sir Lowry's Pass" en dalen af naar de voorsteden van Kaapstad aan False Bay.

20170414_111643.jpg

20170414_114346.jpg

20170414_115951.jpg

Dik twintig kilometer verder verlaten we de grote baan die we eigenlijk al de hele dag volgden en draaien af naar de kustweg, waar we alweer voorbij een enorm uitgestrekte "township" rijden.

20170414_120019.jpg

We rijden nu vlak langs de zee en duinen en passeren dorpjes met vrolijke namen zoals Muizenberg en Vishoek...

We stoppen nergens meer, de tijd loopt en we moeten seffens nog veel bezoeken... in Vishoek hoeven we trouwens niet zo nodig te pauzeren: het plaatsje staat bekend als "droogdorp".

Jarenlang kon je er geen alcohol kopen of drinken. Je zal daar maar per abuus terechtkomen en een terrasje willen plegen... mmm... maar wel goed voor de lijn en zo.

20170414_121430.jpg

20170414_121557.jpg

20170414_122506.jpg

We rijden duidelijk door een betere buurt: in plaats van barrakken en koterij staan er nu redelijk chique huizen met imposante hekken, stroomdraden en veiligheidscamera's.

 

Om precies 13.00u rijden we in Simonstad een pleintje op en meldt de Louis dat we drie kwartier hebben om een hapje te eten. Ik heb nog niet echt honger en Martine ook niet, dus we besluiten om een wandelingetje te doen op het marktje en in de aanpalende winkelstraat en dan langs de haven een terras te zoeken voor een drankje.

DSC_0494.JPG

DSC_0505.JPG

DSC_0506.JPG

DSC_0496.JPG

DSC_0497.JPG

DSC_0498.JPG

DSC_0493.JPG

DSC_0495.JPG

DSC_0501.JPG

DSC_0500.JPG

DSC_0503.JPG

DSC_0504.JPG

Na een koel glas wijn, een ijskoude Windhoek en (toch maar eens) een sanitaire stop, staan we weer paraat... en klimmen naar het pleintje waar de bus staat... de zon komt er met zijn momenten door en dan is het direct warm... en als ze even weg is, voelt het fris aan... raar weer, hier aan de zee... een beetje zoals bij ons

Terwijl mijn madam met een paar andere madammen - die ondertussen iets hebben gegeten - nog eens naar de prullaria in de kraampjes gaat kijken, wandel ik de straat een eindje af... tot aan het publieke sanitair (een nuttig oord, maar waar ik nu niet direct moet zijn) met even verder aan de overkant het steegje naar de plaatselijke moskee (een mijn inziens onnuttig oord, waar ik nooit of te nooit ga willen zijn!)

DSC_0507.JPG

Later op de bus verneem ik van Ludo en Jeanine dat er 100 meter verder een speelgoedmuseum was... dáár had ik nu wel eens binnen een kijkje willen nemen zie, maar 't is te laat.

Even later rijden we anderhalve kilometer verder naar een parking, waar we vlakbij op het strand de pinguin-kolonie van Boulders gaan bewonderen.

DSC_0510.JPG

En we zijn duidelijk niet alleen!

DSC_0511.JPG

Het is een stukje strand met grote rotsen, waar over een afstand van nog geen kilometer honderden - misschien wel duizenden - pinguïns op een kluit leven en nesten maken en broeden en nog alle andere dingen doen die pinguïns normaal plegen te doen.

Leuk... de beestjes doen rustig hun ding en wij staan er - iets minder rustig - op te kijken... je kan er via een loopbrug vlakbij komen en aan het einde van dat plankier is het bijna file en sommigen wringen zich zelfs naar voor met ellebogenwerk en al, om de beste fotoplaatsjes te veroveren.

Nu ja, zolang ze mekaar hinderen en de pinguïns gerust laten, kan het me niet te veel schelen, maar naar het schijnt dient er tegenwoordig zwaar toezicht gehouden op de zeer twijfelachtige attitudes van sommige soorten toeristen.

Vooral Japanners, Chinezen en andere Aziatische kwieten beschouwen de eieren van de pinguïns als afrodisiacum. Als je niet oplet en ze niet tegenhoudt, roven ze de nesten leeg en bakken 's avonds in hun hotelkamer op een campingvuurtje een ei, dat ze dan opsmikkelen in de hoop er een iets minder klein piemeltje aan over te houden.

surprised 

Tsjonge... rare jongens toch... die Aziaten. De neushoorns hebben met die mannen een soortgelijk probleem en sterven er trouwens bijna van uit. (maar dan niet door eieren, maar door hun haar op de neus).

Als het niet zo triest was, 't zou om mee te lachen zijn... maar grappig?... nee, dat is het niet!    

DSC_0514.JPG

De pinguïns zelf vinden we dan weer wel redelijk grappig.

DSC_0517.JPG

DSC_0519.JPG

DSC_0521.JPG

DSC_0524.JPG

DSC_0527.JPG

DSC_0531.JPG

DSC_0535.JPG

Na een dik half uur hebben we genoeg pinguïns gezien voor de rest van de reis... het zijn best leuke beestjes, maar veel meer doen dan staan staren in het zand of van en naar zee waggelen zit er niet in...

Ze trekken ook allemaal op mekaar, hoewel de jongen moeiteloos hun ouders herkennen en omgekeerd. Op het strand wonen er een hele hoop, de nesten open en blootgesteld aan hun natuurlijke vijanden... en horden hitsige Aziaten, maar in de struiken tracht de overheid de beestjes een logistiek steuntje te geven, wie wil krijgt daar zijn eigen appartementje.

Wij wandelen terug naar de bus, zonder eieren!

Een half uur later staan we aan de volgende toeristische "hot spot": Kaap de Goede Hoop.

Het is niet de meest zuidelijke punt van het continent, maar de meest zuidwestelijke... en elke zichzelf respecterende toerist moet een fotootje hebben van zijn eigen zelve achter het beroemde bord.

DSC_0549.JPG

't is dus aanschuiven!

DSC_0544.JPG

Ik wil absoluut ook een foto met mijn vlag en mijn "Leeuw" wekt - zoals meestal - toch wel wat gevoelens op bij andere Vlamingen... de jeugd vindt het prachtig, maar een aantal van mijn oudere reisgenoten wil absoluut niet mee op de foto...

Geen probleem, dan heb ik meer plaats achter het bord!

DSC_0541 (2).JPG

Ik ben het al wat gewoon, die rare en negatieve reacties, maar blijf het toch wel een beetje vreemd vinden dat zoveel Vlamingen hun eigen vlag als iets "vies" beschouwen... als je de symbolen van je eigen volk en gemeenschap niet leuk vindt of respecteert, ben je dan voor jezelf leuk of respecteer je je eigenzelf dan wel? 

Het is wat spijtig, maar ze doen maar... ik heb toch een foto met mijn vlag... mijn mooie vlag, waar ik wel trots op ben!

'k Ben dus wreed tevreden en even verder laat ik er mij nog eens mee trekken...

DSC_0552.JPG

We hebben hier 25 minuten tijd gekregen, dus na het vendelzwaaien blijft er nog wat tijd over, om het landschap te bewonderen...

DSC_0545.JPG

DSC_0546.JPG

DSC_0557.JPG

En dan is het alweer tijd om in te stijgen en een kaap verder naar het zuiden te rijden... twee kilometer (in vogelvlucht) verder naar het zuidoosten ligt namelijk een nog iets zuidelijker punt, Cape Point.

Om op het geografisch werkelijk meest zuidelijke punt van het continent te staan, moet je 150 km weer naar het oosten, naar Cape Agulhas, in de buurt van Struisbaai. Maar daar zijn we vandaag zelfs niet in de buurt gepasseerd.

DSC_0561.JPG

Wij staan even later aan Cape Point dus, waar boven op de rotsen een vuurtoren het doel is van een wandeling... een steile wandeling omhoog... ééntje met veel trappen... en dan nog een geluk dat we geen eten mee hebben... enkel een vlag!

cool

DSC_0577.JPG

Je kan een kabeltreintje nemen, maar we zitten al genoeg in de bus, een beetje lichaamsbeweging gaat geen kwaad kunnen.  

DSC_0562.JPG

DSC_0563.JPG

DSC_0565.JPG

Martine heeft last van haar voeten (ooit een ongelukje met de ligamenten gehad, dat toen niet echt goed werd aangepakt in het ziekenhuis). Ze blijft ergens halverwege op een bankje wachten en ik klim verder tot aan de vuurtoren. Waar het zicht prachtig is... en weids... vanaf hier tot aan de Zuidpool is er niks meer... alleen water! 

Negen maand geleden stonden we op de Noordkaap... en nu hier... bijna 12.000 km zuidelijker... helemaal aan de andere kant van de bol.

Het geeft best een wat bizar gevoel: er ligt een hele wereld tussen die twee plekken... een wereld waar we nog veel plekken moeten van ontdekken.

 

DSC_0569.JPG

DSC_0566.JPG

DSC_0570.JPG

DSC_0571.JPG

Ik laat mezelf nog eens trekken met mijn vlag, maar Marleen heeft dat kiekje nog op haar toestel staan... hoop ik. De broers, hoewel twee derde van die mannen in Catalonië en Spanje woont, willen ook graag eens "De Beest uithangen" en wij zijn steeds bereid om dergelijke initiatieven te loven, te steunen en te vereeuwigen!

DSC_0572.JPG

DSC_0575.JPG

Nog een laatste blik op het landschap en dan dalen we af naar beneden... nu ja, naar boven afdalen zou wat belachelijk zijn... peins ik.

Onderweg pik ik Martine op, de zon is er door gekomen en zij heeft lekker zitten wachten ne babbelen met andere dames van de groep... en we zijn net op tijd weer aan het busje om de laatste etappe aan te vangen.  

DSC_0578.JPG

 Het is 10 voor vijf als we de parking afrijden...

DSC_0579.JPG

Van aan Cape Point tot de ingang van het natuurpark doen we er een kwartier over... door een heel mooi landschap.

DSC_0581.JPG

DSC_0585.JPG

DSC_0587.JPG

DSC_0590.JPG

Er rest ons nu nog iets minder dan een uur om aan de voet van de Tafelberg te geraken... de laatste gondel van de kabelbaan vertrekt namelijk om 18.00u stipt en als we die niet halen, moeten we dat bezoek noodgedwongen opschuiven naar morgen.

Bovendien hebben wij vanaf hier bijna 60 km voor de boeg, langs meestal kleinere en kronkelige wegen... 't zal nipt worden! Misschien hadden we dan telkens wat vroeger moeten samenkomen op de twee Kapen hier... maar 't is nu zo... rijden maar... op hoop van zegen en vlot verkeer!

DSC_0595.JPG

We bollen dus zonder dralen over het plateau van het Kaapse Schiereiland, draaien voorbij Simonstad de kustweg op en even verder terug af richting Sunnydale, laten de kustweg van Chapman's Peak spijtig genoeg links liggen (letterlijk) en haasten ons langs de "Ou Kaapse Weg" naar de voorsteden van Kaapstad.

In Westlake draaien we de snelweg op die dwars door de voorsteden loopt tot onder de berg, het verkeer valt mee dus we schieten goed op, maar als we het centrum naderen heeft onze chauffeur slecht nieuws: het is zeker nog een kilometer of vijf doorheen de stad en zijn GPS geeft momenteel aan dat onze ETA staat op 18.05u... en dat terwijl het verkeer hoe langer hoe drukker wordt.

We zouden 5 minuten moeten inhalen op de gemiddeld berekende snelheid en moeten dan nog parkeren en snel uitstappen en te voet tot aan de ingang van het gebouw lopen en tickets kopen en zo...

We halen het vandaag dus niet meer... 18.00u gaat het daar beneden dicht... zonder pardon!

't was een kwestie van minuten, maar de Tafelberg... dat wordt iets voor morgen.

 Om 18.00u staan we voor het hotel             

We checken in en krijgen een kamer helemaal bovenaan op de hoogste verdieping... een best mooie en gerieflijke kamer, maar wel een heel pak kleiner en minder fraai dan de soms schitterende "suites" in de lodges onderweg... en de badkamer is proper, maar piepklein... als de deur open staat geraak je niet in één keer onder de douche of op toilet... 't is wat passen, draaien en meten, maar met een beetje handigheid gaan we hier toch gewassen geraken, denk ik. 

IMG_0860.JPG

IMG_0862.JPG

IMG_0865.JPG

Dit is hier onze laatste kamer van de reis en we blijven hier lang... twee dagen lang!

Terwijl mijn madam vakkundig de valiezen uitpakt, doe ik traditioneel een verkenningswandelingetje, neem een kijkje buiten op de markt... en word prompt geïnterpelleerd door de securitykerel aan de draaideur.

Hij maant me aan voorzichtig te zijn, goed uit te kijken en zeker niet te opzichtig rond te paraderen met mijn fototoestel.

Ik zeg dat ik mezelf best kan verdedigen als het moet en ik trouwens enkel een toertje ga doen rond de markt en dat ze daar trouwens al druk bezig zijn met opkramen en dat ik subiet terug ga zijn.

Hij kijkt alsof hij er niet echt gerust in is... en ik ben er even later echt wel niet helemaal gerust in: sommige blikken zijn ronduit vijandig, maar straal negeren is op dergelijke momenten het beste wat je kan doen... hoop ik.   

20170414_180123.jpg

20170414_180134.jpg

20170415_072139.jpg

Na 5 minuten sta ik weer aan de voordeur, bedank de portier voor de goede raad en besluit dan maar wat foto's van binnen te nemen.

IMG_0848.JPG

IMG_0847.JPG

IMG_0845.JPG

In het restaurant staat alles klaar voor seffens, maar eerst wil ik nog een kijkje nemen op het dak, daar zou naar het schijnt een zwembad zijn en heb je vermoedelijk ook een mooi uitzicht...

Het klopt allebei... min of meer!

IMG_0842.JPG

Het zwembad is niet echt fors uitgevallen en zit vol met - aan het accent te horen - Britse jeugd... en de kleine sauna ook.

Er zit hier in het hotel duidelijk een bende schooljongeren die er al even duidelijk kamerbreed voor zorgen niet te onopgemerkt door hun congé te denderen. In het zwembad zitten er maar een paar, de rest holt in nat zwempak joelend heen en weer door de gangen en liften en heeft de kleedkamer naast de (overvolle) sauna herschapen in een slagveld.

Tja... je bent puber of je bent het niet.

IMG_0840.JPG

Het uitzicht is in elk geval mooi... over de daken heen zie je de Tafelberg liggen... onze stek voor morgenochtend!

En dan is het hoog tijd voor een aperitief... of een grote pint van grote dorst... en gaan we aan tafel.

20170414_221220.jpg

Ik schep mij - zoals elke dag - weeral veel te veel op... en sla dat dan nog vrolijk allemaal naar binnen ook!

20170414_194932.jpg

20170414_200639.jpg

Al die buffetten altijd... gezond kan dat niet zijn... tenzij je met mate(n) eet... en die hebben we ondertussen... maten... goeie maatjes... waarmee we nadien nog redelijk lang blijven plakken!

IMG_0849.JPG

Die nacht slapen we ongestoord door alles door... want die jongerenbende zit op een lager verdiep!          

laughing

   

 

   

 

08:48 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

02-05-17

ZUID-AFRIKA dag 10 (In the jungle, the lion sleeps tonight)

IMG_0837.JPG

De tuin van Thorntree County ligt er nog héél rustig bij om 7.40u. Iedereen slaapt nog... of is binnen bezig met valiezen pakken... of neemt misschien een douche (om een bruin kleurtje te krijgen)

undecided

of verricht andere matineuze taken... maar ik loop in elk geval lekker rustig helemaal alleen door het domein en neem een fotootje van de ingang en van het andere zwembad en van de planten... 't is wat somber weer... er waaien dikke wolken over, maar vandaag moeten we toch een eindje rijden... erg is dat niet!

IMG_0833.JPG

IMG_0834.JPG

IMG_0832.JPG

IMG_0835.JPG

 

20170413_085056.jpg

20170413_085240.jpg

20170413_085245.jpg

Tegen achten bespeur ik ander leven aan het busje, ga naar de kamer Martine oppikken, zet de valiezen buiten en rep mij naar het ontbijt, waar we opnieuw kiezen voor de vettige versie, die met ham en eieren en zo...

Tien voor negen vertrekken we weer en blijkbaar is er vanmorgen of vannacht een ongelukje gebeurd even voorbij ons guesthouse.

We weten niet of het te maken had met de KKNK-feestelijkheden, maar er is hier duidelijk iemand zwaar in een ander zijn gat gereden en die laatste (de eerste eigenlijk) is daardoor de gracht in geschoven en ligt daar wat ongelukkig scheef te hangen...

20170413_085950.jpg

't is - afgezien van die paar incidenten op de snelweg in de gietende regen - het eerste "accident" dat we tegenkomen... houden zo, denk ik dan!

Veel kans op ongelukken is er verder die ochtend zo te zien niet: de wegen zijn vrij goed, dikwijls kaarsrecht en echt druk verkeer is er ook al niet!

20170413_091917.jpg

We schieten goed op en klimmen na een klein half uur de Ruitersberg op om op 860 meter hoogte de Robinson pas te nemen en dalen dan naar zee richting Mosselbaai.

20170413_093435.jpg

20170413_094011.jpg

20170413_094034.jpg

20170413_094355.jpg

Boven zit het weer dicht en is het uitzicht navenant, maar een paar kilometer verder in de afdaling komen we onder het wolkendek en zetten we ons even opzij voor een foto- en pi(t)sstop... 't is frisjes... wreed frisjes... maar het uitzicht is wel mooi.

20170413_095346.jpg

20170413_095112.jpg

20170413_095056.jpg

In de verte ligt de oceaan en Mosselbaai, maar de zichtbaarheid reikt vandaag niet zo ver, dus we bollen voort. Bergaf gaat het trouwens heel vlot vooruit, zelfs in de mist en motregen en nog geen half uur later staan we in Hartenbos, waar onze chauffeur woont. Terwijl die mens even verdwijnt (om dag te gaan zeggen thuis?), krijgen wij een klein half uurtje vrije tijd.

20170413_102946.jpg

Op een hete of zwoele zomerdag moet het hier fijn vertoeven zijn... een prachtige baai met schitterend zandstrand en een mooie promenade en winkeltjes en cafeetjes en zo, waar in de zomer terrassen buiten staan. Maar 't is herfst nu... er waait een stugge bries en we voelen ons bijna thuis aan zee op een doodeweekse kwakkeldag met "belgisch" weer.

20170413_103001.jpg

Er is wel een zwembad... met warm water!! Of voor hitsige jongeren? Ik zou wel eens willen uitvogelen hoe dat juist zit, maar dáár is geen tijd voor.

20170413_103143.jpg

We beperken ons tot de aanschaf van een bekertje verhitte koffie en choco "take away" in een snackbar en wandelen dan tot aan een marktje... om te constateren dat ze daar ook koffie hadden... en ook om mee te nemen!

20170413_104627.jpg

20170413_104322.jpg

Nu ja, erg is dat niet... mijne warme meeneemchoco is best lekker.

20170413_104904.jpg

20170413_104910.jpg

Op het gebied van afvalwaterhuishouding zijn ze hier redelijk streng!

20170413_105041.jpg

Op gebied van controle op plagiaatgoederen iets minder... ik denk dat de bazin van de Stichting Hergé een "attaque circonflexe" zou krijgen als ze zag welke namaak hier vrolijk wordt gesleten.

20170413_104810.jpg

20170413_110133.jpg

Terwijl wij ons amuseren op het marktje en als toemaatje een heel vreemd soort toeristentreintje zien voorbij tuffen (hier kan je dus best NIET op de sporen parkeren) is onze chauffeur weer opgedoken en om 11.00u zetten we koers naar onze volgende stop, nog geen tien kilometer verder: het museum Bartolomeu Dias in Mosselbaai. 

20170413_110741.jpg

20170413_110837.jpg

We rijden langs een paar chique wijken Hartenbos uit en vernemen dat deze streek de absolute "place to be" is voor de Zuid-Afrikaan tijdens zijn congé. Iedereen die kan, heeft hier een buitenverblijf... of huurt er eentje in de zomer en je kan hier tijdens de kerstvakantie - dan is het volop zomer! - op de koppen lopen.

En nu, met het lange Paasweekend op komst, wordt het ook héél erg druk, legt Louis uit, die hier zelf trouwens ook altijd op vakantie komt met zijn eerste vrouw ('t is zijn enige ook: hij heeft er maar één).

laughingkiss

We hadden hem zo wel geloofd, maar als we even later de N2 opdraaien naar Mosselbaai, zien we het bewijs voor ons: er staat een volwassen file langsheen de hele kustweg, maar blijkbaar valt het nog mee. Op de werkelijke topdagen staat het verkeer hier gewoon stil!

20170413_111535.jpg

Uiteindelijk valt het nu mee... het gaat vooruit... heel traagjes... maar toch vooruit en 25 minuten later staan we voor het museum.

20170413_135221.jpg

De ingang ziet er niet uit, maar binnen is er toch wel wat te zien. Louis geeft eerst in de tuin plenair zijn uitleg en dan mogen we vrij de verschillende onderdelen bezoeken.

20170413_113807.jpg

20170413_113819.jpg

Er liggen een paar gebouwen in een grote hellende tuin, waarin tevens de eerste postbus van Afrika staat: een grote boom die als postpunt diende voor de reizigers die Kaap de Goede Hoop rondden. Ze konden hier een brief achterlaten en dankzij dat systeem werd de tijd dat de post onderweg was aanzienlijk ingekort...

20170413_122427.jpg

20170413_122440.jpg

Ik hoop dat ik het allemaal goed heb onthouden: een boodschap versturen vanuit bijvoorbeeld het verre Oosten naar Europa en terug duurde indertijd zowat 8 (acht jaar)!

Als je hier je brief achter liet - de eerste kwiet die het systeem "uitvond" - stak zijn epistel in een schoen - kon die mee op een volgend schip dat naar de "andere" juiste richting terugvoer en het duurde bijgevolg hoop en al een jaar of twee... voor het thuisfront nieuws kreeg. Van een revolutionaire verbetering gesproken!

Martine haar ouwe GSM geeft even later binnen de minuut aan dat haar dagelijkse SMS-boodschap toegekomen is bij Monika in Kortenberg. (onze Jan heeft geen gsm meer)  

Tja... tijd... 't is een relatief begrip!

Naast het staan mijmeren over tijd en ruimte, kan je hier ook andere dingen bezoeken: onder meer een replica op ware grote van het karveel waarmee Bartolomeu Dias hier verzeild geraakte in 1488. Hij voer als eerste rond Afrika en maakte de zeeroute naar India op die manier "open" voor Vasco da Gama.

Het gekke is dat de mens het op dat moment niet besefte: gezien hij door een storm ver uit koers was geslagen, kwam hij in Mosselbaai aan land, zonder ook maar een idee te hebben dat hij de zuidelijk kaap van het continent was voorbij geraakt... 't is maar omdat het water warmer werd dat hij besefte vermoedelijk in de Indische oceaan te zitten. Ge moet niet slim zijn... maar soms gewoon geluk hebben...en de wind moet wat mee zitten!

20170413_114443.jpg

20170413_114459.jpg

20170413_115358.jpg

We bestuderen het karveel van buiten en - na enige file te hebben gedaan - ook van binnen en komen tot de slotsom dat het toch wel straffe mannen waren, toen in de 15e eeuw.

Straffe mannen...

Dat bootje is piepklein, naar huidige normen gemeten! Die mannen waren gek om zo een ongelooflijke reis te ondernemen in zo een petieterig schuitje. Ze zaten bovendien maandenlang als sardienen opeen gepakt... maar ze hadden al wel een wc met spoeling en een redelijk ingerichte keuken met zinken pompbak en stromend water uit de kranen... of zou dat een iets minder originele aanpassing van de moderne bouwers wezen?

In elk geval: rare jongens, die Portugezen!

20170413_115525.jpg

20170413_115712.jpg

20170413_115725.jpg

20170413_115936.jpg

20170413_120013.jpg

20170413_115914.jpg

20170413_120313.jpg

Mijn madam beleeft even haar eigen Titanic-momentje... veel kwaad kan het niet, want ijsbergen vallen er in dit museum niet te bespeuren... maar dat is dan ook veruit het enige dat ze niet in huis hebben!

De verdere collectie is namelijk redelijk "eclectisch": er wordt buiten een aantal oude schilderijen van kaarten, een bizar allegaartje van spullen tentoon gesteld, waarvan de zin  - of onzin - en de relevantie me niet steeds even duidelijk is.

 

20170413_121208.jpg

20170413_121644.jpg

20170413_121806.jpg

20170413_121821.jpg

20170413_121942.jpg

20170413_121858.jpg

Van schoensmeerspullen over tandartsenstoelen, drukpersen en strijkijzers tot brandweerpakken en beschilderde toiletpotten... het is alsof ze de ronde van 't stad deden de dag dat het groot vuil buiten stond of zich eens goed hebben laten gaan op de jaarlijkse rommelmarkt en de beste stukken naar hier hebben gesleept.

Rare jongens, die Afrikaners!     

Als toemaatje ligt er buiten in het gazon een overschotje van een skelet van een soort walvis...

20170413_122314.jpg

We nemen ook een kijkje in het paviljoen achter de postboom, daar blijken een aantal aquaria te huizen... 

20170413_122637.jpg

20170413_122858.jpg

20170413_122946.jpg

met echte vissen en namaak scheepswrakken en boven op het verdiep een tentoonstelling over... iets didactisch over de zee.

20170413_122746.jpg

We staan na 5 minuten weer buiten, merken nog een postbus tussen de struiken, een rode van vermoedelijk Engelse origine...  waar je volgens een bordje géén post mag in steken. Je kan wel een kaartje met speciale afstempeling van hieruit versturen, maar dat dient afgegeven aan de balie van het museum... de rode bus in de struiken wordt niet geleegd... NIET!

Waarom ze daar dan staat te staan? Tja... het museum stond binnen al genoeg vol met rommel, denk ik!

20170413_123242.jpg

20170413_123125.jpg

Na een laatste blik op de mooie tuin en Santos Beach, verderweg in de diepte, zit ons museumbezoek er op en worden we er naast verwacht bij Gannet, voor de lunch.

20170413_135201.jpg

Het is een mooi en modern restaurant... waar je blijkbaar lekkere en heel grote pizza kan eten... maar gezien we aan zee zitten opteer ik voor inktvis... met frieten!

20170413_130752.jpg

20170413_130855.jpg

Rond twee uur is alles op en beginnen we aan de laatste etappe van de dag: een ritje van een 40-tal kilometer tot aan onze overnachtingsplaats van vandaag, de Garden Route Game Lodge. 

20170413_141129.jpg

20170413_142853.jpg

20170413_143646.jpg

Het verkeer valt mee, toch in onze richting. We passeren de "buitenwijken" van Mosselbaai en geven flink gas op de N2, hebben bijna geen file en staan bijgevolg al om kwart voor drie aan de poort van het domein.

20170413_143747.jpg

De "Garden Route Game Lodge" ( http://grgamelodge.co.za/) ligt in een gelijknamig privé-natuurpark van een tiental vierkante kilometer, waar we straks een tochtje gaan door maken met een jeep... maar eerst krijgen we de tijd om ons om te kleden en op te frissen en wat te genieten van de weeral prachtige kamer met terras of wat te zonnen aan het zwembad... of een drankje te bestellen aan de bar!

20170413_145515.jpg

20170413_145531.jpg

20170413_145706.jpg

20170413_145824.jpg

Ze hebben hier zelfs hun eigen zeepjes, drie soorten! (niet dat we dat nu nodig hebben: sinds Oscar bij de Anjelier in Kampenhout, ben ik de gelukkige bezitter van een kleine 450 zeepjes en pottekes shampoo van overal in de wereld.)

20170413_150236.jpg

Het terras geeft uit op de tuin met zwembad... maar we verkiezen een verkenningstoer en een drankje boven een zwempartij.

20170413_150626.jpg

20170413_150701.jpg

20170413_151922.jpg

20170413_151213.jpg

20170413_151856.jpg

Ik ga dus op stap en ontdek na een paar minuten dat er hier buiten onze soort kamers-op-een-rijtje ook aparte hutjes liggen, met een mooier en weidser uitzicht, maar wel wat afgelegen tussen de bosjes en 's avonds in het donker lijkt me dat minder handig want ik ben er zeker van dat hier wel degelijk beesten rond lopen... aan de kak te zien zelfs grote beesten... of anders veel van dezelfde soort die hier allemaal tegelijk hun grote moesten doen!

20170413_151237.jpg

Terwijl ik goed uitkijk waar ik mijn voeten zet en wat door het uitgestrekte park rondstruin, breekt de zon plots door de wolken en ziet het er allemaal nog mooier uit.

20170413_151357.jpg

20170413_151550.jpg

20170413_151615.jpg

DSC_0386.JPG

Martine is ondertussen omgekleed en klaar voor een bezoek aan de bar.

DSC_0387.JPG

DSC_0389.JPG

Het is buiten in het zonnetje echter veel leuker zitten en om half vijf worden we verwacht op de parking voor onze "game drive", we nemen nog een selfie van ons beiden en zijn dan helemaal klaar om op safari te vertrekken!

DSC_0391.JPG

Louis staat paraat maar gaat deze keer niet mee, hij houdt enkel wat toezicht op het instijgen van zijn troepen, bezorgt iemand in elke jeep de omslag met de fooi en even later stelt onze driver/ranger zichzelf voor en zijn we vertrokken!

DSC_0392.JPG

DSC_0393.JPG

Het volgende anderhalf uur gaan we onder de deskundige leiding van een gedreven jonge gast op zoek naar de "big four" (luipaarden zitten hier niet, maar de andere grote vier wel)... en hopelijk nog veel meer beestjes.  

DSC_0395.JPG

We wéten dat dit het Krugerpark niet is, dat de dieren hier in een uitgestrekte maar omheind soort zoölogie zitten, ieder op zijn eigen - al dan niet van de rest afgesloten - stukje en hier dus niet echt in het wild leven.

Maar het park is groot genoeg om een gevoel van "echt" te hebben en tevens klein genoeg om alle soorten op anderhalf uur zeker te spotten.

De jonge Ranger verstaat zijn vak, weet zijn beestjes perfect zitten en blijkt een vaardige 4x4 chauffeur en we hossen dus over kleine paadjes doorheen het park. De avond valt, de temperatuur daalt maar Martine is lekker ingepakt en bij de rest zorgt de adrenaline ervoor dat we mogelijke afkoeling rats vergeten.

DSC_0399.JPG

De olifanten laten we in de verte links liggen, die hebben we verleden week al genoeg van dichtbij gezien, maar voor de rest krijgen we alles wat we maar kunnen verlangen voor de lens...en soms zelfs heel dichtbij!

DSC_0397.JPG

DSC_0401.JPG

DSC_0404.JPG

DSC_0406.JPG

DSC_0410.JPG

DSC_0411.JPG

DSC_0414.JPG

DSC_0418.JPG

DSC_0419.JPG

We bewonderen neushoorns en zebra's en giraffen en gnoes... maar een eerste absolute hoogtepunt is wanneer we een jachtluipaard zien zitten met een paar jongen... moeder heeft net die ochtend een antilope gescoord en ze zijn gezamenlijk bezig aan hun avondeten.  

DSC_0421.JPG

DSC_0423 (2).JPG

DSC_0424 (2).JPG

DSC_0421 (2).JPG

DSC_0427 (2).JPG

We zijn ongelooflijk in de wolken... dat maakt onze hele dag goed... en hij was al helemaal niet slecht tot nu toe.

DSC_0429.JPG

We blijven zeker 10 minuten staan en op die korte tijd worden in de jeep onbetamelijk veel megabites vol geschoten, allemaal met die familie sheeta's... onze bijna "close-encounter" met een gelijkaardig exemplaar in het Krugerpark was hiermee vergeleken peanuts... heel kleine nootjes zelfs!

We weten wel dat de omstandigheden anders zijn, dat de prooien niet weg kunnen uit het park, dat het antilopenbestand desnoods zelfs wordt bijgevuld als er te veel sneuvelen en dat de jongen vermoedelijk zullen worden gevangen en geruild met andere parken om de bloedlijn te verbeteren bij het kweken... maar het zal ons op dat moment allemaal boerewors wezen!

Onze driver wéét dat hij ook gescoord heeft en zijn achterbanken vol tevreden klantjes zitten en doet er nog een schep bovenop!

We rijden een afgesloten gedeelte van het park binnen waar de leeuwen zitten. Die mogen niet vrij met de andere beestjes "spelen", er zouden na verloop van tijd geen andere soorten meer over blijven. Ze hebben hun eigen leefgebied waar er net genoeg prooien worden uitgezet... allemaal wat artificieel, maar we trekken ons er geen bal van aan als we na een kwartier de familie ontdekken. De drie vrouwen liggen te soezen in de ondergaande zon, maar volgens onze ranger is de mannetjesleeuw vrij dicht in de buurt en hij zegt dat we hem gaan zoeken.

DSC_0434.JPG

Natuurlijk is dat beest niet ver... het kan hier niet buiten het domein... maar als we hem plots statig over een heuveltje zien komen aanschrijden, zijn we toch even stil. 

DSC_0437.JPG

Het is een prachtig exemplaar.

DSC_0438.JPG

En hij kent zijn klassiekers: helemaal in de stijl van "the Lion King" schrijdt hij voort, de kop omhoog... ruikend waar de vrouwtjes zijn... de manen in de wind... hij poseert werkelijk in het licht van de ondergaande zon en wij gaan helemaal uit de bol... zo geruisloos mogelijk weliswaar, overdonderd, roer- en sprakeloos... en dat is maar best ook!

Leeuwen beschouwen een jeep weliswaar niet als voedsel en zien er trouwens niet echt hongerig uit... maar 't blijven wilde dieren.

DSC_0439.JPG

We mogen niet te veel lawaai of te bruske bewegingen maken van onze parkranger en zeker niet uit de jeep komen... dan gelijkt ons silhouet plots wel op een prooi!    

DSC_0440.JPG

Hij passeert ons op een paar meter, doet gewoon alsof we er niet zijn en wij volgen hem op eerbiedige afstand...

DSC_0443.JPG

Een paar minuten later komen we allemaal bij de vrouwtjes aan en de "koning" snuift eens diep, doet een uitgebreide plas, kijkt uitdagend rond en nestelt zich dan op een paar meter van zijn harem... die heffen even de kop op, zien dat de baas thuis is en doen verder met wat ze gemiddeld 22 uur per dag doen... liggen, dutten of slapen.

DSC_0447.JPG

Het weerzien met zijn harem is voor ons een beetje een anticlimax... maar we zijn toch héél content dat we dit hebben meegemaakt... op naar de volgende soort!  

We rijden het afgesloten leeuwengebied weer uit en zetten koers naar een kudde buffels... en zijn even later getuige van een mooie zonsondergang... ze zakt bijna weg achter de heuvels en het wordt nog iets frisser.

DSC_0454.JPG

Ik doe mijn kapke op en trek even later de volgende en laatste soort van de grote vier: de buffels! 

DSC_0452.JPG

DSC_0456.JPG

We rijden naar een iets hoger gelegen plateau en staan even te genieten van het uitzicht...  

DSC_0460.JPG

DSC_0461.JPG

DSC_0463.JPG

en dan is het tijd om weer naar de Lodge te bollen... voor ons is het goed geweest... de nijlpaarden in de poel vlak bij de uitgang zijn zo te zien niet thuis, maar die hebben we aan het Nkambeni-tentenkamp ook al genoeg gezien en de paar koppels vogels genieten ook niet echt meer onze onverdeelde aandacht... eigenlijk willen we naar de warmte nu! 

DSC_0467.JPG

DSC_0466.JPG

Om kwart na zes rijden we het hek weer door naar buiten... of naar binnen in de lodge eigenlijk en stoppen voor het reptielengebouwtje. Als afsluiter gaan we een paar krokodillen en schildpadden naast het gebouw en even later een verzameling slangen en ander fraais binnen bewonderen... 't is mijn ding niet... slangen, maar het is daar binnen lekker warm.

DSC_0475.JPG

DSC_0471.JPG

DSC_0472.JPG

DSC_0474.JPG

We loeren wat naar de glazen kasten waar telkens één slang in woont... en als apotheose haalt onze ranger hier en daar een (ongevaarlijk?) exemplaar uit zijn of haar kast en die mag je dan zelf eens vastnemen...

DSC_0473.JPG

 Mij doen ze met dat soort stunts géén plezier, maar de broers vinden het prachtig...

DSC_0468.JPG

DSC_0469.JPG

DSC_0470.JPG

En na deze attractie zit onze safari er helemaal op... nog een laatste blik op de jeeps en dan is het de hoogste tijd om iets te drinken!

DSC_0478.JPG

DSC_0481.JPG

Je kan kiezen: een glaasje met soort porto of een beker met iets warms...

DSC_0480.JPG

 

DSC_0479.JPG

Ik ga me nog eens inschenken, we praten wat na over onze "tocht" van daarnet en voor we het beseffen is het tijd voor het diner.

DSC_0485.JPG

DSC_0487.JPG

DSC_0486.JPG

Deze keer is het wel terug in buffetvorm... een zeer uitgebreid en bijzonder lekker buffet... manmanman... eten hebben we op deze reis al goed gedaan... en veel!

Ik durf niet aan mijn tonnage denken... dat zijn trouwens zorgen voor thuis.

Terwijl mijn madam de wijnkaart bestudeert, schep ik mij alvast eens een bordje vol... en ga nadien nog eens terug... en nog eens...

DSC_0489.JPG

DSC_0490.JPG

DSC_0491.JPG

Na een zeer copieuze maaltijd in een mooi en gezellig kader en opperbeste sfeer, besluiten we de avond aan de bar... waar ik als toetje bij mij whisky (a double sir? yes, make it a double... baie dankie!) nog een stukje kaas proef.

DSC_0488.JPG

In de kamer neem ik een heet bad - want we hebben een ligbad! - en dan kruipen we weeral vrij vroeg onder de wol... kijken nog wat TV en merken  - zoals elke avond - dat er echt niet veel bijzonders op is. 

Morgen rijden we naar Kaapstad, het wordt de laatste etappe van de reis.

Het zal bovendien een lange dag worden, met veel programmawijzigingen, maar dat leg ik dan wel uit!

smile

16:54 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-05-17

ZUID-AFRIKA dag 9 (over Kobus se gat en veel meer)

Uitslapen wil in Zuid-Afrika zeggen: tot 6.45u blijven liggen. Dat komt er van als ze de bar op een ontiegelijk vroeg uur dicht doen en dan nog in een land waar er 's nachts niks op TV is... je gaat vroeg naar bed, bent lang voor zeven uur uitgeslapen, je staat dan maar op en even later onder de douche met de kranen te worstelen...

20170413_083719.jpg

Ze hebben hier wel wat probleempjes met het water: na de zware storm en te overvloedige regenval van de voorbije dagen blijkt het leidingwater wat "vervuild"... niks ergs, drinken doen we er sowieso al niet van en 't is enkel een beetje mottig als je je tanden wil poetsen, dat doe je beter van de fles.

Maar bij het douchen merk je er minder van.... ik trek me er in elk geval geen knijt van aan.

Ik ben dus proper en fris als ik een kwartier later door de tuin loop te kuieren... de zon is iets na mijn verschijning ook boven de heuvels opgekomen en het wordt zo te zien een mooie dag.

20170412_082251.jpg

20170412_073035.jpg

 

20170412_073104.jpg

20170412_073112.jpg

20170412_073201.jpg

20170412_073207.jpg

Om half acht gaan we ontbijten. Nu vind ik een buffet als ontbijtformule leuker, maar hier moet je kiezen tussen twee in de keuken klaargemaakte borden: een Afrikaans of een Europees...  

20170412_080234.jpg

20170412_080229.jpg

Martine neemt het Afrikaans - maar dat blijken vooral muffins te wezen én komkommer en rare priegeltjes kaas...  ik opteer met graagte voor het andere, want daar zitten eieren en spek en zo bij.

20170412_074013.jpg

Mmmja... het is niet slecht, je krijt er nog een glas muesli met witte kaas met fruit of zoiets bij... maar 'k heb toch liever een buffetvorm!

Om 8.30u is iedereen paraat en rijden we anderhalve kilometer verder naar onze eerste attractie van de dag: de Cango Farm. Een struisvogelboerderij... je kan het complex niet missen!

20170412_100200.jpg

20170412_084256.jpg

DSC_0195.JPG

DSC_0199.JPG

DSC_0200.JPG

20170412_085755.jpg

We worden eerst binnen ontvangen in een soort leslokaaltje en krijgen daar een uitgebreide uitleg over die vogels en ik onthoud:

dat het de grootste vogels zijn van het hele dierenrijk, 2,5 meter hoog kunnen worden en 150 kg zwaar,

dat ze hard kunnen lopen... 50 km/u in de halve tot lange fond en bij spurtjes halen ze zelfs 70 km/u... in een bebouwde kom zouden ze dus vlot geflitst worden,

dat leder heel sterk is, met typische rare gaatjes in van de pluimen en er wreed dure "sakkosjen" en andere gerief van worden gemaakt,

dat de pluimen ooit in de 18e eeuw 20.000 toenmalige ponden waard waren per kilo en dat de struisvogelboeren hier toen degoutant rijk zijn geworden en enorme villa's lieten zetten die door de bevolking Pluimpaleizen werden genoemd,

dat het vlees lekker is (maar dat hadden we gisteren al empirisch ondervonden), maar dat ze wel geen billen of borst serveren, die zijn wat te gespierd om mals te zijn, de filés op de rug zijn het lekkerst,

dat die beesten je met één stamp kunnen doodtrappen,

dat één oog evenveel weegt als hun complete hersenen en dat ze dus echt niet bijster slim zijn... (ze kunnen altijd nog bij een traditionele belgische partij zoals de CD&V carrière maken:... het bezit van veel hersenen is niet vereist, laat staan gewenst en het bedrijven van struisvogelpolitiek is er schering en inslag, maar we wijken weer af! )

dat ze stevige en enorm grote eieren leggen die 1,5 kilo kunnen wegen en het equivalent zijn van zowat 30 kippeneieren

en dat je overal op kan: op de eieren kan je staan, mocht die rare goesting je bekruipen, maar op de beesten zelf kan je effectief op hun rug kruipen, mocht dat nu weer een wat vreemde persoonlijke betrachting wezen.

En dan gaan we naar buiten waar we onze eerste vogel tegenkomen... ik heb al de namen van die beesten daar op de Cango Farm niet gememoriseerd, waarom ook... echt luisteren doen volgens mij ze niet... die paar hersencellen laten ze enkel toe adequaat te reageren op eten, denk ik toch. 

20170412_090459.jpg

20170412_090629.jpg

Er zit ook een "anders-valide" bij... eentje met te korte poten. In de natuur zou dat een vogel voor de kat zijn geweest... weliswaar een grote, maar de katachtigen zijn hier ook iets forser.

Maar hier op de boerderij is het de troetel van het personeel en lieveling van de toeristen geworden, voor zover een dergelijk beest zulke gevoelens kan opwekken, maar 't moet gezegd: hij is inderdaad iets meer aaibaar dan zijn uit de kluiten gewassen soortgenoten.

20170412_091013.jpg

De verzorger/gids laat ons dan een paar kunstjes zien, waarbij het duidelijk is dat de beesten eigenlijk alleen maar reageren op één enkele prikkel: voedsel (dat is nu weliswaar wel meer een motivatie bij "getemde" dieren die aangeleerde kunstjes vertonen, maar deze hier doen niks speciaals... enkel naar eten pikken).

Wij - de toeristen - vinden het prachtig!

DSC_0224.JPG

DSC_0226.JPG

DSC_0227.JPG

We doen een rondgang langs alle kooien en bestuderen de beestjes uitgebreid...

20170412_092225.jpg

DSC_0230.JPG

DSC_0235.JPG

en dan komt het hoogtepunt van het bezoek er aan: het berijden van de volstruis!

Twee - redelijk smalle en pezige - stalknechten (cowboys... eigenlijk birdboys of misschien "volstruisruiters"?) jagen elk een exemplaar in een hoek van de "arena" en trekken een zakje over zijn kop: als een struis niks meer ziet, wordt hij veel kalmer en handelbaarder.   

Er volgt dan een rondje rodeo... ze klimmen op de rug, hangen eigenlijk meer achteraan over hun gat, trekken de zak weg en maken een dolle rit rond de arena... vroeger mochten toeristen ook eens rijden, maar dat is omwille van redenen die ik vergeten ben bij de meeste boerderijen afgeschaft... iets met veiligheid of respect voor dier én mens of ecologie of GAIA dat van zijn oren heeft gemaakt??? ... 'k weet het niet meer... en het zal me ook worst wezen.

Ik kruip daar toch niet op, ik hou er een simpele en gezonde filosofie op na: dieren (nu ja, toch die dieren die voor consumptie in aanmerking komen) dienen om op te eten, niet om op te zitten.

20170412_092533.jpg

DSC_0246.JPG

20170412_092634.jpg

Het dier wordt dan in een soort houten staketsel geleid waar ze haar pluimen laten zien én alhoewel echt rondjes rijden ze hier dus niet meer laten doen door de bezoekers, kan je toch eens even op een beest kruipen.

20170412_092726.jpg

20170412_092743.jpg

Er staat een maximum tonnage op deze activiteit: je mag maar een kilo of 75-80 wegen, dus ik val (net) buiten de normen, maar Alexander is een slanke, sportieve jongeling en komt moeiteloos in aanmerking als "vrijwilliger"

't Moet gezegd: hij zit er schoon op. cool

Het volgende onderdeel van de show, is de "truc met de emmer": een brave ziel houdt een emmer eten voor zijn borst, gaat er mee tegen de draad staan en vanachter zijn rug pikken de vogels de lekkere hapjes uit die emmer.

Hier zijn geen gewichtsbeperkingen voorzien en ik sta wat grijnzend rond te kijken wie ze zo gek gaan krijgen en voor ik het goed besef hebben ze iemand gevonden en moet ik GSM, klak en bril afgeven en sta even later met de rug tegen de afsluiting, met op buikhoogte - niet helemaal op mij gemak  - die voederbak!

DSC_0254.JPG

DSC_0256.JPG

DSC_0258.JPG

DSC_0257.JPG

Toch wel een wat bizarre ervaring, die kleine harige kopjes zo vlakbij je eigen gladde maat 60 en al die stevige nekken die van jetje geven over je schouders heen en mijn eigen nek heeft gelijk een massage gekregen. Nog een geluk dat dat ze enkel oog hadden voor de emmer en mijn kale kop niet wilden bebroeden...          

Martine mag dan eens demonstreren hoe sterk zo een ei is... 

(voor dergelijke kunstjes kiezen dan weer géén mens van bijna 100 kg)

DSC_0260.JPG

En dan zit het officiële gedeelte van de rondleiding er op... we geven de gids zijn omslagje met het door Louis op voorhand geprepareerde fooiengeld en krijgen dan nog ruim de tijd om in het onvermijdelijke winkeltje rond te snuisteren, een sanitaire stop te doen of gewoon wat rond te lummelen en foto's te nemen.

20170412_094728.jpg

DSC_0262.JPG

20170412_094704.jpg

20170412_094623.jpg

DSC_0264.JPG

20170412_095128.jpg

DSC_0263.JPG

DSC_0265.JPG

20170412_095211.jpg

DSC_0271.JPG

20170412_094611.jpg

Een deel van de winkel is ook bar, maar 10 uur is echt te vroeg om aan pinten te beginnen en koffie is mijn ding niet... we gaan buiten wat in het zonnetje zitten en doen dan een toertje in de naaste omgeving.

DSC_0267.JPG

DSC_0268.JPG

DSC_0270.JPG

DSC_0275.JPG

DSC_0261.JPG

20170412_101747.jpg

20170412_101523 (2).jpg

20170412_100057.jpg

Schoemanspoort... 't is een onooglijk dorpje van 5 huizen en een kerk... maar wel een mooie kerk en het dorp ligt in een schitterend landschap...

Martine trekt mij eens van bij de bus - aan de overkant van de straat - en even later rijden we de gelijknamige pas over naar de Cango grotten.

DSC_0276.JPG

En kwartier nadien staan we aan de ingang van de grotten.

DSC_0277.JPG

DSC_0281.JPG

 

Die Cango grotten werden ontdekt in 1780 door Jacobus van Zyl, een plaatselijke boer maar eigenlijk moeten we zeggen "herontdekt", want ze werden al een paar duizend jaar geleden bewoond door "San", de plaatselijke prehistorische bevolking.

Je kan als toerist twee soorten ondergrondse circuits doen: de "Heritage" wandeling, die je op ongeveer een uurtje doorheen het makkelijk begaanbare deel van de grotten leidt en de "Adventure Tour", die door iets moeilijker begaanbare spleten en spelonken loopt en waarbij je wel degelijk een paar keer moet klimmen of jezelfd door een brievenbus dient te wurmen en zo... de speciale passages staan in de inkomhal op ware grote nagemaakt, zodat je vooraf even kan passen of je wel overal door geraakt. Wij doen de Heritage-tour en dat is maar goed ook, ik weet niet hoeveel kilo ik ondertussen ben bijgekomen maar het lijkt me duidelijk dat sommige spleten niet compatibel zijn met mijn buikomvang... 

DSC_0280.JPG

We moeten nog even wachten op het vertrek van de volgende gids en we zoeken het terras op om een praatje te slaan en ik neem alvast een fotootje van een kaart aan de muur en van de te volgen richtlijnen bij noodgeval en van mijn madam en van de bovenkant van de heuvel waar de grotten in zitten... dat laatste lijkt een vrij belachelijke bezigheid want uiterlijk zie je natuurlijk niet dat het onderin redelijk hol is... maar 't is wel een heel mooi landschap... vind ik.

DSC_0279.JPG

DSC_0283.JPG

DSC_0288.JPG

DSC_0286.JPG

Om elf uur stipt mogen we er in.

DSC_0289.JPG

In het eerste kleine zaaltje hebben ze een soort voorstelling gemaakt van het leven van de prehistorische "San" die hier leefden en onder andere tekeningen maakten op de wanden... maar zulks hoeft niet echt voor mij.

Ik vind het meestal wat te naïef schools belerend, dat soort namaak-opstellingen.

DSC_0292.JPG

DSC_0290.JPG

We passeren een paar artificiële doorgangen - de originele doorgang naar de eerste "echte" grot na de ingang was véél kleiner - en staan dan in "Van Zyl's Hall"...

DSC_0295.JPG

Je volgt in het halve donker braaf de met voetlicht aangegeven wandelpaden en hebt geen idee waar je precies bent, tot ze plots de verlichting aanzetten en je merkt in welke immense en prachtige zaal je bent terechtgekomen.

Die hal meet 90 op 50 meter en is bijna 20 meter hoog... en het hele gedoe wordt feeëriek verlicht.   

20170412_111558.jpg

Ze zeggen van hun eigen grot dat het één van de mooiste van de wereld is... en ik ben geneigd hen te geloven. Het is werkelijk indrukwekkend en prachtig.

DSC_0301.JPG

DSC_0300.JPG

DSC_0299.JPG

DSC_0305.JPG

DSC_0306.JPG

DSC_0307.JPG

Na de enorme "Van Zyl's" hall volgen onder andere "Botha's Hall", de "Rainbow Room", de "Bridal Room", de "Crypt", de "Temple" en de "Throne Room"... ik weet begot echt niet meer in welk deel welke foto werd genomen, maar 't is al gelijk... het enige dat we met zekerheid kunnen zeggen is dat het een prachtige ervaring is!

DSC_0308.JPG

DSC_0309.JPG

DSC_0310.JPG

DSC_0316.JPG

DSC_0319.JPG

DSC_0320.JPG

DSC_0323.JPG

DSC_0324.JPG

Na een precies een uur staan we weer buiten.

"Ons het die nasionale gedenkwaardigheid nie beskadig nie"... zoals het ons vriendelijk werd verzocht.

DSC_0326.JPG

Als ik ooit terugkom naar Zuid-Afrika en als ik dan met eigen (gehuurd) vervoer op stap ben en als ik al dan niet per abuus in de buurt passeer en als ik tegen dan iets minder volume heb... dan zou ik wel eens die "adventure-tour" willen proberen... 't moet de moeite zijn... ALS...!

Als alles goed gaat, verwachten ze ons nu voor de lunch bij "Kobus se gat", aan de voet van de Swartbergpas.

Door omstandigheden is het programma namelijk vanmorgen wat door mekaar gegooid, op voorspraak van Alexander én in samenspraak met de groep heeft Louis geprobeerd om de timing wat aan te passen aan onze verzuchtingen: normaal zouden we vanmorgen een eind later zijn vertrokken en ergens tussen de struisen en de grotten in hebben geluncht of zo... en in de loop van de namiddag dan de Swartbergpas hebben gedaan en daarna de dag afgesloten in het restaurant "Kobus se gat".

Maar iedereen was akkoord om de boel wat te versnellen, zodat we straks naar Oudtshoorn kunnen om het festival "Klein Karoo Nasionale Kunstefees" - het KKNK - een paar uurtjes mee te maken. 

We lunchen dus vanmiddag "kosten inbegrepen" en vanavond zoeken we zelf wat te knabbelen op dat festival.

Tof!

DSC_0329.JPG

Het weer is schitterend als we om twintig voor één aan het restaurant toekomen, dat ligt wat afgelegen aan het begin van de historische pas over de Swartberge... het waait stevig, maar de zon steekt... als het maar droog blijft!

Straks gaan we namelijk met een speciaal busje met aanhangwagen voor de fietsen de pas op en komen met een mountainbike weer dezelfde weg naar beneden... 11 km afdalen op een onverharde baan... moet kunnen.

De pas helemaal over rijden naar het noorden tot in Prins Albert (dat is echt de naam van een dorpje, géén vroegere titel van een royale schuinsmarcheerder!), dat kan niet meer, want twee dagen (2!) geleden heeft het hier in die "berge" héél zwaar gestormd en geregend en op de noordflank is een deel van de weg nu gewoon weg.

Weggespoeld door de regen begot!

De pas is 27 km lang en klimt tot 1583m hoog en werd aangelegd tussen 1881 en 1888 door Thomas Bain. Er werden toen gevangenen gebruikt voor de aanleg van de weg en hij bestaat uit losse (!) stenen, die mooi - en hopelijk stevig -  in mekaar werden gepast en zo een kronkelig baantje vormen tegen de steile hellingen. (meer info vind je - in het Afrikaans  - op https://af.wikipedia.org/wiki/Swartbergpas )   

Ze hadden tijdens de aanleg blijkbaar al tussendoor last van vloedgolven en grondverschuivingen ten gevolge van hevige regenval...  

Panikeren kunnen we straks nog... nu gaan we eerst aan tafel!

DSC_0332.JPG

DSC_0333.JPG

DSC_0331.JPG

DSC_0335.JPG

DSC_0334.JPG

We zijn deze middag de enige klantjes... ik weet niet goed of dat positief is... maar wij hebben ons programma aangepast en misschien komen de meeste groepen inderdaad 's avonds langs... of is het - omdat de pas dicht is aan de andere kant  - nu rustiger dan gewoonlijk op deze baan?

In elk geval, de ontvangst is hartelijk, de wijn fris en goed van smaak en het buffet ziet er heel lekker uit! 

DSC_0336.JPG

DSC_0339.JPG

DSC_0338.JPG

 

DSC_0340.JPG

Ik trek mijn eerste bord ('k ga nadien nog tussendoor eens bijvullen, maar daar zijn geen foto's van) en als we om kwart voor twee van tafel gaan is één ding al zeker: we staan er stevig op om seffens de afdaling te doen!

DSC_0350.JPG

DSC_0344.JPG

DSC_0345.JPG

Martine neemt een paar fotootjes van de mooie omgeving en - zonder dat ik het merk - van mezelf... wij zijn namelijk zelf in volle mentale voorbereiding voor onze fietstocht... die zondvloed van twee dagen geleden zit me niet echt lekker, want het weer kan hier naar het schijnt plots compleet omslaan, maar ik speur de hemel af en afgezien van een paar donkere wolkjes héél ver weg, ziet het er goed uit.

DSC_0346.JPG

DSC_0347.JPG

DSC_0348.JPG

Rond twee uur krijgen we een briefing van de baas (Kobus?) en even later zijn we met zijn busje op weg naar boven...

DSC_0349.JPG

De eerste kilometers vallen mee... mooi uitzicht op een dito landschap... maar dan merken we precies regen uit de wolken vallen... weliswaar heel in de verte, maar toch... het regent duidelijk op de zuidflank van de Swartberge en wij moeten daar seffens naar boven...  

20170412_135842.jpg

20170412_140657.jpg

20170412_141105.jpg

20170412_140615.jpg

 

20170412_140619.jpg

20170412_141132.jpg

De bui trekt de vallei in, maar boven ons wordt het toch hoe langer hoe donkerder...

20170412_141211.jpg

20170412_141446.jpg

20170412_141518.jpg

20170412_141615.jpg

DSC_0357.JPG

DSC_0360.JPG

DSC_0359.JPG

Wij klimmen en klimmen... in eerste versnelling, kronkelend langs een redelijk diepe afgrond onder een alsmaar dreigender lucht en tegen half drie staan we boven op "DIE TOP", 1568 meter hoog... en het blijkt hier frisjes... bijzonder frisjes... en er staat een strak briesje.

20170412_142340.jpg

20170412_142330.jpg

Sommige sportievelingen van vrouwelijke kunne hebben de moed opgevat ook per fiets naar beneden te hossen, maar de meesten doen het toch liever niet. Die andere dames staan wat te kleumen en besluiten om seffens ook al zeker niet een eindje te voet af te dalen... de bedoeling is dat ze een paar kilometertjes of zo langs het pad naar beneden gaan wandelen en dat het busje hen dan onderweg oppikt, maar mijn madam ziet dat plan niet echt zitten.

Terwijl de fietsen worden afgeladen begint het namelijk te miezeren en dat maakt dat de gevoelstemperatuur nog een paar graden daalt. Ik neem een fotootje van de noordflank... waar dus de weg ergens - onzichtbaar van hierboven - deze week is weggespoeld en zoek me dan een niet echt passend helmpje, tracht dat zo goed en kwaad mogelijk op mijn kop vast te riemen en krijg een fiets die nog veel minder past.

DSC_0362.JPG

20170412_142614.jpg

Het verdomde ding is wat te klein voor mij, het zadel is precies wel OK, maar het stuur staat veel te laag en blijkt niet aanpasbaar zonder gespecialiseerd materiaal, het versnellingsapparaat ziet er ook al wat onbetrouwbaar uit en de remmen hebben er lang geleden al de brui aan gegeven... maar dat ga ik pas even later merken.

Terwijl ik een paar foto's neem en eentje laat nemen van mijn eigen bibberende zelf, is de jeugd en de rest van de bende op zijn fiets gekropen en gaat er als een speer vandoor...  

Ik besluit ook te vertrekken, voor het nog harder begint te regenen, zeg dag tegen de dames en stort mij als laatste "enthousiast" in de eerste bocht van de afdaling... om prompt te ontdekken dat de remmen van mijn mountainbike  hun beste tijd hebben gehad: het gaat redelijk bergaf - de eerste kilometer dalen we meer dan 150 meter - en met mijn (bijna) 100 kg ga ik met een flink vaartje het onverharde baantje af, tracht bij te remmen, verlies weinig of geen snelheid en ga noodgedwongen in bijna volle vaart slippend door die eerste bochten.

Van vangrails of enige andere afsluiting hebben ze ook nog nooit gehoord... of willen ze niet van weten, want sinds 1988 is deze weg een "Nasionale Monument" en moet dus in de originele staat worden geconserveerd!

Op het eerste panoramapunt stop ik, lichtjes hijgend en vol adrenaline.. maar niet helemaal op mijn gemak.

20170412_143544.jpg

20170412_143554.jpg

DSC_0366.JPG

20170412_143431.jpg

20170412_144355.jpg

De eerste groep met de broers en andere waaghalzen is al ver voor ons uit het gezicht verdwenen en in het tweede groepje "trage" fietsers heeft er eentje een accidentje gehad: Hilde is gevallen, niet in de afgrond of zo, maar eigenlijk meer over haar stuur gestuikt toen ze een dikke steen raakte of in een put of geul verzeild geraakte...

Ik was er niet bij en heb het dus niet gezien, maar ze kan voort, het bloedt wel wat en morgen worden dat serieuze blauwe plekken... peins ik.

Ik neem een paar foto's vanop het uitzichtpunt, bestudeer mijn remmen, merk dat ik gewoon heel hard moet trekken aan de hendels vooraleer de afgesleten remblokken een beetje effect hebben op de terreinbanden en volg dan voorzichtig de rest.

DSC_0375.JPG

Tijdens de rest van de afdaling begint het harder te regenen en berg ik mijn smartfoontje zo droog en veilig mogelijk weg, maar Martine neemt een sfeerbeeld vanuit het busje... en zeggen dat het daarstraks aan Kobus se Gat zo zonnig en lekker warm was!

DSC_0379.JPG

Terwijl zij lekker droog in de bus zit word ik natter en natter en neem tussendoor toch nog hier en daar een selfie...    

20170412_150203.jpg

20170412_150006.jpg

20170412_150259.jpg

het wordt een vrij helse rit... sommige rechte stukken laat ik mij bollen en haal dan een respectabele snelheid, maar 'k moet dan even later weer zo fors remmen dat mijn polsen er van singelen tot aan mijn ellebogen, maar 'k blijf op de weg én recht op de fiets en amuseer me best wel.

Iets na drie uur staan we weer beneden aan de voet van de pas en nog geen tien minuten later ben ik terug bij Kobus... ga even de slijkvegen van mijn wezen spoelen en mijn bril droog poetsen en bedenk bij mezelf dat het tochtje toch wel de moeite waard was... misschien wel leuker in volle zon, maar dit was toch ook weeral een ervaring waar we kunnen mee uitpakken én die ze ons niet meer kunnen afpakken!

20170412_151225.jpg

We hebben kramp in de vingers van het remmen, maar... hebben de nattigheid overleefd... en mijn gsm blijkbaar ook! Meer moet dat niet zijn!

Een kwartiertje later komt de bezemwagenbus met de dames toe, we kruipen allemaal in ons eigen busje en staan een half uurtje later weer in onze Thorntree Country Guest House, waar ik een hete douche neem en proper goed aandoe, want het is dan de hoogste tijd om te vertrekken naar Oudtshoorn voor de KKNK!

(voor de volledige programmatie, zie: http://kknk.co.za

20170412_175212.jpg

Onze chauffeur heeft een plekje gevonden op een parking vlakbij het grote festivalterrein en we worden tegen 21.00u hier weer verwacht, we hebben dus drie uur de tijd om ons onder te dompelen in het "kunstefeesgedruis"!

cool

Je moet eerst en vooral de obligate stalletjes voorbij zoals op de festivals bij ons... en dan een verzameling dames die struisvogelveren aan de man of vrouw trachten te brengen... en dat is al iets minder "zoals bij ons"!

20170412_175317.jpg

We kopen een kaartje voor het terrein van de rivierbuurt, passeren een origineel soort kindertreintje, nemen een kijkje aan het grote podium, doen samen een rondje langs de eetstalletjes en dan gaat ieder zijn weg.

20170412_180009.jpg

20170412_180037.jpg

20170412_180322.jpg

20170412_180824.jpg

20170412_181007.jpg

20170412_181405.jpg

20170412_181525.jpg

20170412_181057.jpg

20170412_180857.jpg

Het aanbod is zeer gevarieerd, maar meestal zeer verschillend en iets exotischer dan de frieten en hamburgers bij ons... het is me ook een raadsel of het allemaal wel culinair iets voorstelt... bij sommige dingen kan in me wel de inhoud zo ongeveer voorstellen... maar vetkoek, skilpadjes, jaffels, varknekrol, brekkiebun, hoenderslaai... daar durf ik me niet zo direct aan wagen...

Kobus se gat staat hier ook met een groot kraam, als we niks vinden kunnen we altijd hier terecht. Hoewel het aanbod hier misschien wel iets zal verschillen van de "braai" van vanmiddag.

Maar eigenlijk komen we voor de "kunstefees" en op het muziekprogramma staat voor ons podium:

Die Huisgenoot-verhoog se opelugaandvertonings bring van jou gunstelinge soos Bok van Blerk, Juanita du Plessis, Theuns Jordaan, Kurt Darren, Bobby van Jaarsveld, Pieter Koen en vele meer saam op een verhoog.

KKNK-2017-web-Rivierbuurt-bladsy-image-500x400-Huisgenoot.jpg

We kennen er eigenlijk niks van en ik heb nog nooit van één van die artiesten gehoord, maar de muziek is best leuk!

We besluiten van eerst en vooral een wijntje en een pint te halen, ons op het terras te zetten en te genieten van de muziek en de sfeer en voor we het weten is het donker!

20170412_180748.jpg

20170412_182235.jpg

20170412_185136.jpg

Na een uur of wat besluiten we om een toertje door de stad te doen en iets van de andere evenementen mee te pikken... passeren voorbij rare tentoonstellingen en installaties, zoals "keien op de grond" en fonteinen van schuim en luisteren even aan een paar kleinere podia en zien plots Ludo en Jeanine en Dennis en Veerle op een terrasje van een hotel-restaurant zitten.

20170412_190307.jpg

IMG_0831.JPG

IMG_0829.JPG

We schuiven erbij, geraken met veel moeite aan een vol glas en ontdekken dan dat ze ons eigenlijk liever kwijt willen, want dat het zaakje dicht gaat... wij zitten enkel nog wat in de weg!

20170412_194003.jpg

IMG_0828.JPG

Om kwart voor acht is het hele terras rondom ons vakkundig leeggemaakt en opgeruimd en vertrekken wij dan ook maar weer... niet met een "fees taxi", maar te voet de hoek om en na een ommetje langs de hoofdstraat staan we tegen acht uur weer op het terrein met het grote podium, halen nog een wijntje en een blik van een halve liter en zo kabbelt een héél leuke avond stilletjes weg...

20170412_200902.jpg

De sfeer in de bus naar huis is uitgelaten... en de bar is nog heel even open, dus we breien nog een plezant einde aan een heel leuke dag en kruipen dan in bed.

Morgen wordt een "rustig" dagje: er staat een rit naar Mosselbaai op het programma... én een museumbezoek én een safari-game drive... 't is wat je rustig noemt!

wink   

Er komt hier één dezer nog een filmfragmentje bij van die avond... maar dat moet ik eerst nog wat "editen"

   

    

 

18:00 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |