12-05-17

ZUID-AFRIKA dag 13 en 14 (de Tafelberg!!)

Het is echt routine geworden: elke ochtend vroeg op en vroeg ontbijten en vroeg valiezen buiten zetten... tja, een mens gaat natuurlijk niet zo ver vliegen om dan lang in zijn bed te liggen, dat kunnen we thuis ook... een pak beter en aanzienlijk goedkoper op de koop toe!

IMG_0863.JPG

Om 7 uur ziet het er buiten goed uit: een zonnetje dat zich boven de huizen uit wringt en de temperatuur is al aangenaam warm om nog zo vroeg te zijn en vooral... 't is bijna windstil! 

Beneden in de straat is het al volle ambiance. Later aan tafel verneem ik dat er hier achter in één of andere kroeg de hele nacht lawaai en muziek is geweest, maar 'k heb zelf niks gehoord.

Treinen, dáár pleeg ik mijn slaap al wel eens voor te laten, maar een streepje muziek... pfftt... we snurken er los door!  

IMG_0866.JPG

Het hotel ziet het weer helemaal zitten: ze hebben zelfs voor het ontbijt buiten gedekt... dat is de eerste keer, blijkbaar gaat het hier vandaag en misschien ook de volgende dagen een pak warmer worden... nu dat we vertrekken?

Spijtig, hoewel... as je in de hitte een programma zoals het onze moet afwerken, da's ook niet echt een cadeau. Per slot van rekening was het hier geen strand of zwembadvakantie.

IMG_0867.JPG

IMG_0868.JPG

Om acht uur moeten we de bus op, eerst naar Houtbaai de boot in en daarna de berg op... nadat we uit de boot en in de bus zijn gekropen en terug naar Kaapstad gebold, wel te verstaan!

IMG_0871.JPG

IMG_0872.JPG

IMG_0873.JPG

IMG_0875.JPG

Ik speel weeral een respectabele hoeveelheid lekkers binnen en ga dan voldaan een luchtje scheppen op het terras. Terwijl de laatste ontbijters in het restaurant gauw nog hun koffie binnen gieten, bestudeer ik met plezier nog een laatste keer de dagelijkse logistieke operatie... het ziet er chaotisch uit, maar als je goed toekijkt en de stromen materiaal bestudeerd, verloopt alles eigenlijk met een zekere routine en organisatie.

Mijn fantasie slaat op dergelijke momenten nogal vlug op hol en ik mijmer over de operatie "Market Building".

Hoe wij het ook mogen noemen, waarschijnlijk heeft dat gesleur met kraampjes en "souvenirs" géén operationele naam. Het zal de "zwartmensen" worst wezen, denk ik. Als hun winkel er maar staat tegen dat de toeristen komen.   

Maar deze toeristen gaan de kelk aan zich voorbij laten gaan... alweer! We zijn hier om 8 uur weg, waren telkens net te laat of te vroeg om potentiele klandizie te kunnen betekenen en komen niet meer terug... nu ja, toch vandaag of deze eerste tijden niet.

Misschien ooit nog wel eens... maar dan graag een beetje langer, zodat we meer op eigen tempo en dus vooral op ons gemak het land kunnen bezoeken.

We bollen stipt op tijd Kaapstad uit en nog geen 25 minuten later rijden we Houtbaai binnen, tussen de duinen... mooie duinen trouwens, met hagelwit zand en struiken... een beetje zoals bij ons aan de kust... en staan even later aan de kaai!

IMG_0877.JPG

IMG_0878.JPG

20170416_082533.jpg

20170416_082651.jpg

Hier gaan we dus naar de zeehonden kijken... of robben... of hoe die beesten ook mogen heten... maar het eerste dat we zien is alweer een marktje... in opbouw.

Zo gaan ze natuurlijk weeral geen rommel slijten aan ons, vroege vogels... tegen dat de kramen gemonteerd zijn en vol liggen, zijn we straks waarschijnlijk al weer weg. Het boottochtje duurt namelijk naar het schijnt maar drie kwartier.

Even de baai uit, tot aan Duikers Eiland, waar een uit de kluiten gewassen en kroostrijke kolonie robben woont en terug... maar dit is niet zoals met de "BIG 5". Hier hebben we 100% garantie dat we de beestjes gaan zien... er zitten er trouwens al een paar in de haven! Als voorsmaakje.

 

20170416_082758.jpg

20170416_082903.jpg

 

IMG_0882.JPG

Louis koopt de tickets, iedereen haast zich de loopplank op en zoekt een goed plaatsje... vooraan op de boeg zijn ze het felst begeerd, maar er is echt wel plaats genoeg want de boot zit absoluut niet vol.

Het is dan ook de eerste tocht van de dag peins ik. Om kwart voor negen zwaaien Louis en Marleen (die deze trip ooit al deed en nu geen goesting heeft om nog eens naar die robben te gaan zien) ons uit en varen we de haven uit in ideale omstandigheden: een stralende zon, een heel licht briesje en een bijna rimpelloze zee.

IMG_0881.JPG

IMG_0880.JPG

IMG_0885.JPG

IMG_0887.JPG

IMG_0888.JPG

IMG_0889.JPG

Als we de baai uit draaien en de oceaan op draaien, wordt de golfslag een ietsje hoger, maar het eilandje - eigenlijk meer een partij rotsen  - ligt maar goed anderhalve kilometer verder... veel tijd om echt mottig te worden hebben we niet.

Ik ga op verkenning en ontdek dat deze boot ook een onderwatervenster heeft... twee zelfs, naast mekaar, onderin het ruim. De broers zijn al even benieuwd als ikzelf naar wat er allemaal te zien is onder ons... maar dat valt wat tegen... niks eigenlijk!

IMG_0883.JPG

IMG_0884.JPG

Seffens misschien, als we bij de zeehonden zijn?

IMG_0892.JPG

Die kan je in elk geval niet missen... het eiland zelf ook al niet, want er ligt er maar eentje voor de kust en alle boten varen sowieso naar daar en de robben ook niet, want die zitten er het haar op de (zee)hond.

Dat Duiker Eiland (in het Engels vertaald als Seal Island) is lichtjes overbevolkt volgens mij, maar blijkbaar hebben robben graag veel vriendjes om zich heen.

20170416_090604.jpg

20170416_090925.jpg

De kapitein vertelt tijdens de nadering een hele uitleg over de luidsprekers, maar veel wijzer word ik er niet van.

Maar... dat kan ook zijn omdat ik niet echt mijn best doe om me te concentreren: filmen en luisteren tezamen en je tegelijk rechthouden én zien dat er genoeg robben in beeld komen maar niet te veel koppen van toeristen bij opstaan... 't is allemaal niet gemakkelijk!


 

 

20170416_091243.jpg

We gaan ook weer even naar onderen om te zien of er nu wat te zien valt, maar buiten een hoop wieren of andere plantenslierten is er niets... de robben blijven duidelijk van onder die boot weg en veel vis zit hier ook niet zo te zien... de stommelingen die hier komen rondzwemmen worden prompt allemaal opgepeuzeld, vermoed ik. 

IMG_0890.JPG

Na een kwartiertje "Seal-watching" zit ons bezoek aan het eilandje er op.

Met een flinke vaart gaat onze boot ervandoor, weer naar de baai... en naar de zon, want de meer dan 200 meter hoge rotswand naast de ingang van de baai werpt een serieuze schaduw op zee en het is dan echt nog frisjes.

20170416_091449.jpg

IMG_0895.JPG

 

IMG_0893.JPG

20170416_092445.jpg

IMG_0897.JPG

 

IMG_0898.JPG

Om half tien zit onze cruise er op en varen we naar de kade waar Marleen ons opwacht en Louis... en een dikke zeehond of zeeleeuw(?) én bovendien een heel varieté-ensemble.

IMG_0900.JPG

IMG_0899.JPG

Wij verzorgen echter onze eigen ambiance: Marleen heeft een soort ode aan Louis gemaakt en terwijl we ons installeren voor de voorlaatste rit, ontvangt hij een lofbetuiging in dichtvorm... in het Afrikaans én in naam van ons allemaal!


En zo rijden wij vrolijk Houtbaai met zijn vele duinzand (ze hadden het beter Zandbaai of Duinbaai genoemd) uit en spoeden ons gezwind naar de Tafelberg.  

20170416_094043.jpg

20170416_095011.jpg

20170416_095018.jpg

20170416_095025.jpg

Het landschap en vooral de kustlijn onder de Twaalf Apostelen - die je van uit de bus niet kan zien, wegens hoog boven ons uittorend - is gewoonweg schitterend.

20170416_100448.jpg

Boven op de Tafelberg Road, waar we stipt om 10.00u oprijden, is het uitzicht op de stad ook mooi... maar het zicht op de "road" zelf, dat is iets minder fraai.

IMG_0902.JPG

Het is vandaag Pasen... iederéén heeft congé en gaat op stap en gezien gisteren de kabelbaan dicht was en het weer vandaag ongelooflijk helder is, wil iederéén vandaag graag naar boven... er staat dus een file... een hele lange file.

Maar de Paashaas en een Prinses trachten het zaakje wat op te vrolijken en wandelen langs de wachtenden en gaan gewillig op de foto. Een Paashaas (op basketsloefen) en een prinses... of een elf(?)... de combinatie verbaast me een beetje, is dit de Afrikaanse versie van de schone en het beest? We snappen de betekenis van het koppel niet goed, maar ze komen goed overeen en blijken populair bij de inboorlingen, dus... 

Ieder diertje zijn pleziertje, nietwaar!

IMG_0903.JPG

Wij zelf, wij schuiven aan... we moeten wel. Er zijn er die van krommen haas gebaren en stiekem ergens willen invoegen, maar er staat genoeg volk in uniform om alles in goede banen te leiden... en als de toezichters het niet hebben gezien, worden de onverlaten door de wachtenden tot de orde geroepen.

Zo hoort het... braaf de queue volgen is de boodschap!

IMG_0904.JPG

IMG_0907.JPG

Wij hebben een ticket - dankzij de onvolprezen Louis - en die rij gaat een ietsje rapper... niet veel, maar toch!

IMG_0905.JPG

IMG_0906.JPG

IMG_0908.JPG

IMG_0909.JPG

We schuiven aan en schuiven stilaan naar voor en dan de straat over en dan de trap op en achter ons groeit de file automatisch terug aan en uiteindelijk bijna anderhalf uur nadat we de bus zijn uitgestapt, staan we klaar voor de volgende gondel.

IMG_0910.JPG

Die gondels (er zijn er twee) kunnen elk 64 man aan boord nemen, hebben een draaiende vloer, zodat iedereen bijna een even goed zicht heeft en overbruggen de 700 meter hoogteverschil op ongeveer 5 minuten.

't Is een speciale ervaring... ik heb normaal lichtjes hoogtevrees, maar het uitzicht is zo spectaculair dat ik vergeet van ongerust te zijn.

IMG_0911.JPG

Je kan ook te voet... langs een paadje steil omhoog... lijkt me ook spectaculair en vooral een sportieve uitdaging, maar daar hebben we geen tijd voor... de klok tikt en tegen 15.00u moeten we op de luchthaven zijn.

IMG_0913.JPG

IMG_0914.JPG

IMG_0915.JPG

IMG_0917.JPG

IMG_0919.JPG

IMG_0920.JPG

Iets na half twaalf staan we op de Tafelberg, lezen nauwgezet de instructies en zijn er redelijk gerust in... het blijft zo goed als windstil... een ideale dag... chance, want 't was vanmorgen de laatste kans.

Boven op de berg hebben we anderhalf uur: Louis gaat weer naar beneden en ik krijg de tickets voor de terugrit naar beneden en de gewichtige opdracht ervoor te zorgen dat iedereen ook wel degelijk beneden geraakt... liefst allemaal tegelijk en op tijd. Om 14.00u vertrekt de bus! 

We drentelen wat rond nemen de obligate kiekjes, vergapen ons aan het uitzicht en genieten van onze laatste uren in Zuid-Afrika.

20170416_113819.jpg

20170416_113406.jpg

20170416_114411.jpg

20170416_113607.jpg

IMG_0922.JPG

20170416_125259.jpg

20170416_125354.jpg

De klipdassen hopen op lekkere hapjes, maar mijn picknickrestantjes van gisteren zit in de handbagage in de bus... Martine wandelt met mij langs de korte route op het plateau, maar de paadjes liggen nogal onregelmatig en ze wil na een kwartier "goed oppassen waar en hoe je je voeten zet", toch liever nog wat rustig in het zonnetje blijven genieten, de jongste broers en ikzelf besluiten om een ander pad te nemen en eens te zien waar dat uitkomt.

20170416_115256.jpg

Ik ben er van overtuigd dat we de "grote tour" doen... de "Klipspringer walk". Volgens het infofoldertje "very easy" en een 45 min roundtrip, maar dat is een wat foutief gedacht van mijneigen zelf, hoewel ik het dan nog niet besef!

We steken een soort kloof over en komen op een ander plateau terecht en gaan dan met fikse stap op weg...

IMG_0924.JPG

IMG_0925.JPG

20170416_121336.jpg

IMG_0926.JPG

20170416_121908.jpg

Het adembenemende uitzicht moet natuurlijk uitbundig worden getrokken en door al dat getreuzel bij het fotograferen ligt het tempo duidelijk niet hoog genoeg voor de jeugd.

Ze doen teken dat ze al verder willen en gaan er dan als een speer vandoor... ik volg het paadje op mijn gemak... de grote toer moet je normaal op een 45 minuten kunnen wandelen, dus aan mijn stevig staptempo voorzie ik dat we hoop en op al een half uur rond gaan zijn.

We hebben dus alle tijd... maar het pad blijft maar in dezelfde richting lopen, terwijl we eigenlijk een rondje zouden moeten lopen want het plateau is maar hoop en al 600 meter lang

We zijn bovenaan aan uitzichtpunt 3 vertrokken in tegenwijzerzin... ik had dus na een paar honderd meter al moeten afbuigen naar links, maar na een half uur flink doorstappen ga ik nog steeds rechtdoor... 

kaartje tafelberg.jpg

20170416_122716.jpg

Om half één kom ik twee wandelaars tegen en vraag of het nog ver is tot aan het kabelbaanstation... ze bekijken me eerst wat vreemd en als ik vraag of ze dan niet de ronde van het plateau doen in wijzerzin, blijkt dat ze van Maclear's Beacon komen. Het hoogste punt van de berg en een paar kilometer van het toeristische paadje vandaan.

kaart tafelberg.jpg

Ik dacht dat ik een rondje deed van de veel kleinere Western Table, waar het bovenstation en café en zo zijn, maar zit dus al een heel eind op de uitgestrekte Central Table.

'k Heb nog iets meer dan een half uur om terug te geraken en zet er serieus vaart in, zowat een speedmars afgewisseld met lichte draf, neem op het eind - drijfnat van het zweet - toch nog even een kijkje op panoramapunt nr 1 op Dassie Walk en heb uiteindelijk zelfs een paar minuten over vooraleer we met de hele bende verzamelen om in groep naar beneden te zweven.

20170416_124427.jpg

20170416_124650.jpg

20170416_124831.jpg

20170416_130359.jpg

het was niet de bedoeling en alles behalve een rustig tochtje, maar dat hebben we toch weer meegemaakt en de natuur op die Central Table was mooi en zeker de moeite van het zweten waard. 

Marleen begint zich wel net af te vragen waar haar twee jongsten uitblijven als om klokslag twee uur de beide broers komen aangehold... lichtjes uit de adem maar tevreden dat ze helemaal tot op Maclear's Beacon zijn geraakt.... en terug!

Toch plezant... nog zo jong zijn... ik neem me voor iets meer aan mijn conditie te werken eens we thuis zijn!

We hadden afgesproken om goed op tijd - om één uur dus - samen te komen, omwille van de vermoedelijke file, maar blijkbaar wil wel iedereen wel snel naar boven vandaag, maar niet zo rap terug naar beneden als wij.

Het gaat zeer vlot... zowel het aanschuiven als het instappen.

20170416_131614.jpg

20170416_131645.jpg

20170416_131716.jpg

20170416_131729.jpg

20170416_131746.jpg

20170416_131823.jpg

20170416_131945.jpg

Het blijft een ongelooflijk prachtige ervaring, die Tafelberg, we zijn opgetogen dat we hem toch nog bezocht hebben... op de valreep!   

Op nog geen 20 minuten staan we van boven in de staart van de (heel korte file) terug beneden en zijn bijgevolg zo vroeg terug dat we de Louis missen, die staat ergens op de uitkijk maar heeft ons vermoedelijk niet zo vroeg verwacht en dus compleet gemist.

Het busje staat er wel, maar de chauffeur weet ook niet waar de gids uithangt.

Ik heb zere voeten, die huppeltocht over dat ongelijke terrein ginder boven heeft daarnet veel van mijn voeten gevergd, omdat ik nu niet direct wandelschoenen had voorzien. Lichte mocassins zijn handig op het vliegtuig maar niet bij speedmarsen.

Mijn voeten hebben de "wandeling" overleefd, maar zijn lichtjes oververhit en 'k heb minstens drie blaren, waarvan er eentje op mijn linker dikke teen al helemaal open is gewreven... dat gaat wreed ambetant worden de volgende dagen!

20170416_132900.jpg

We trakteren onszelf dan maar op een frisco terwijl we wachten op Louis. Die komt er uiteindelijk iets na twee uur door en staat paf dat we er allemaal zijn. Nu ja, we waren zonder hem toch niet vertrokken.

We geraken vlotjes op Cape Town International Airport, Louis begeleidt ons naar de "taxterugtrekkingsbalie-voor-toeristen": je kan de 14% BTW op aangekochte goederen terugbetaald krijgen, mits je een officieel aankoopbewijs bezit, de spullen bij de hand houdt en je paspoort en zo bij hebt. Je krijgt dan een document waarmee je - voorbij de check-in - in een speciale bank je geld cash kan terugkrijgen... of op je kredietkaart gestort, afhankelijk van de som.

Martine heeft sommige papiertjes niet bijgehouden maar we gaan toch van een paar spullen terugtrekken... weliswaar na ingewikkelde berekeningen en veel computerinput en uitprint en dan nog stempels op het document en zo... kortom, 't is een administratieve procedure om u tegen te zeggen, maar we krijgen toch bijna 50 rand , contant in de hand!

Bijna 4 euro, net genoeg om iets te drinken.

We nemen uitgebreid afscheid van Louis de gids, pinken een halve traan weg en slikken een krop door en slaan op mekaars schouders en wensen mekaar al het beste toe...

Baie dankie Louis.

En dan is het tijd voor de controle, we kopen nog een paar cadeautjes, zetten ons even later op het enige terras waar ze voedsel en drank verstrekken en besteden onze laatste Rands aan een glas wijn, een pint en een portie frieten!

20170416_161536.jpg

Buiten komen en gaan de vliegtuigen en om iets over 18.00u is 't aan ons en schepen we in voor een vlucht van 9 uur en half naar Dubai...

Voor de rest valt er niet veel meer te vertellen dan bij het vertrek 13 dagen geleden... Martine tracht zoveel mogelijk te slapen, ik hou me bezig met filmpjes kijken en op geregelde - maar voor ons tijdsgevoel compleet absurde - tijdstippen krijgen we eten en drinken.

Eerst in de late avond al een schotel met vis... nu vertrouw ik vis zo niet in dat soort culinaire situaties, maar de kip is uitverkocht tegen dat ze aan onze rij komt, we kijken dan zo sip dat we als compensatie van de lugwaardin twee blikjes bier en twee flesjes wijn ontvangen... maar 'k vergeet toch wel dat menu te vereeuwigen zeker!

Maandagochtend om 1u20u (onze tijd) serveren ze dan ontbijt... of wat daarvoor moet doorgaan.

20170417_012003.jpg

Een omelet met gebakken patatten en worst en een schelletje warme tomaat en daarbij een zoet broodje, een cracker, chesterkaas en een kommeke meloen...  waar halen ze het!

Om 3.30u - 5.30u plaatselijke tijd - staan we in Dubai.

't is daar... hoe zou ik het zeggen... druk... heel druk... om half zes in de ochtend!!

20170417_035500.jpg

20170417_045301.jpg

Het is zoeken naar een zitplaats en eens je eentje hebt gevonden, zaak om niet meer op te staan.

We laten ons dus niet meer verleiden om in hun schandalig dure bars iets te gaan consumeren... wij hebben trouwens nog een flesje wijn en een blik Heineken op zak... van daarstraks bij de vis. Maar om half zes in de ochtend - voor ons gevoel eigenlijk half vier - is mijn goesting in Heineken quasi nihil (anders ook trouwens, het blik staat nu nog altijd in de frigo thuis) 

Om iets voor acht, plaatselijke tijd, is het moment van inschepen daar en worden we de bus opgezet naar het vliegtuig, ik had graag eens in een A380 gezeten maar ze steken ons alweer in een 777-300. Nu ja, als we maar thuis geraken!

Ik had graag ook eens een fotootje van die heel hoge "Bursj dinges" getrokken in het daglicht, maar er hangt een grijsbruine nevel (pollutie vermengd met zand?) over de luchthaven en het zicht is niet denderend.

20170417_055334.jpg

20170417_055909.jpg

Om 8.20u plaatselijke tijd zouden we dan opstijgen richting Zaventem, maar als iedereen zit, blijven we staan!

20170417_063142.jpg

Er scheelt iets... de hostessen staan te fezelen tegen mekaar en tellen de koppen en kijken goed rond en ééntje heeft een map bij die druk wordt bestudeerd en ze geraken er precies niet uit... wij prutsen alvast wat met het schermpje voor ons en kiezen alvast een film en Martine en Jeanine trachten zelfs een dutje te doen

20170417_063646.jpg

maar er blijft commotie en we blijven aan de grond.

Er komen twee heren van het grondpersoneel (redcaps?) naar binnen en er wordt druk overlegd en in documenten gebladerd en gewezen naar blijkbaar belangrijke info waar iets mee scheelt... 

20170417_063545.jpg

Later zal blijken dat er iemand ontbrak en dat zijn bagage wel was ingeladen of zoiets en de standaard procedure is dan dat die spullen moeten gezocht en van het vliegtuig worden verwijderd.

Allemaal heel vervelend... we zijn nog niet lang genoeg onderweg en nu lopen we nog serieuze vertraging op ook! 

Maar uiteindelijk stijgen we dan toch op... zonder die bewuste valies, vermoed ik(?)

Ik neem eens een lichtjes onscherpe selfie en begin dan aan mijn eerste film van de tweede vlucht.

20170417_063804 (2).jpg

En dan begint het hele cateringgedoe weer van voren af aan: een drankje om te beginnen, dan een soort ontbijt, dat wordt opgediend om iets na achten onze tijd... door die vertraging in Dubai is dat alweer een beetje een redelijke timing.

20170417_081100.jpg

Drie uur en half later zijn ze er alweer met een dienblad vol warme bakjes, deze keer schaft de pot rundsstoverij met puree en erwtjes en worteltjes en pasta voor en een raar en loodzwaar stuk cake na.

20170417_113639.jpg

Ik eet braaf alles op maar neem me voor de eerste dagen niks uit plastieken bakjes meer te nuttigen. De service is best OK bij Emirates, maar na 24 uur onderweg te zijn begint het wat tegen te steken!

We zijn dan ook blij als we eindelijk in ons eigen dorpje landen, nemen afscheid, beloven foto's te delen en zo en staan om vijf voor vier aan de bushalte voor de laatste etappe: een ritje van drie haltes, tot op de hoek van mijn straat... de juiste bus laat nog wat op zich wachten... 't is Paasmaandag en dan rijden ze niet zo dik als normaal, maar om kwart na vier zijn we thuis. 

Precies 26 uur en 15 minuten na dat we aan de voet van de Tafelberg aan de terugreis begonnen.  

Het zit er op!

Was het een mooie reis? Absoluut!

Was het een fijne groep? Vast en zeker, ik bedank hierbij trouwens van harte iedereen die mij foto's en filmpjes doorstuurde.

Was het zijn geld waard? Dát weet ik eigenlijk niet goed: er werd ons op papier namelijk meer beloofd dan we kregen en die wijziging van vluchten zorgde er voor dat we een aantal dingen niet konden doen... terwijl aan onze afreisdatum toch één van de duurste prijskaartjes hing.

'k Zit dus met een beetje een dubbel gevoel. Het is een mooi land, de gids was dik in orde en heeft hemel en aarde bewogen om probleempjes met timing en slecht weer en dies meer naar best vermogen op te lossen.

We hebben ons dus echt wel fantastisch geamuseerd... echter niet "dankzij" maar ondanks De Blauwe vogel!

Ik neem mezelf voor om daar toch eens contact over op te nemen, want die foute communicatie en het gebrek aan duidelijke info, dat ligt wat op mijn maag.

(nu mijn verhaal eindelijk verteld is, zal ik die mannen eens een mail schrijven zie!)

Anderhalve dag later blijkt dat er bij het thuiskomen nog veel meer op mijn maag lag dan De Blauwe Vogel: we hebben op het vliegtuig duidelijk iets fout gegeten... we gaan echter nooit precies weten wat er bedorven was.

't Waren dan ook véél bakjes die we die nacht en ochtend voorgeschoteld kregen, maar Martine at bijvoorbeeld geen vis en heeft nadien niks gevoeld... ik at wel vis en had prijs... uitbundige "spuitpoep"!

Nooit vis vertrouwen in dergelijke toestanden... 'k heb het nog bij mijneigen gedacht, maar de kip was op!

Djutoch! 

De halve groep is trouwens - zo vernemen we later - min of meer zwaar ziek geweest "in de buik".

tongue-outcrysealed

In mijn geval heb ik een week op de pot gezeten en "ieder nadeel heeft zijn voordeel": de 2,5 kilo die er ginder waren bijgekomen, die waren er op die week terug af!

foto met hoed (2).jpg

Ziezo... dat was het... saluut!

(misschien volgt u al langer de "zever" die ik hier pleeg te debiteren op onregelmatige basis... misschien ook niet... nu ja, u doet maar... en misschien tot op een volgend vakantieverslag... dat wordt Senegal... in juli!)

cool      

             

08:41 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Bedankt sus voor de uren leesplezier die je me gegeven hebt. Nu ga ik terug mijn plaatske achter de geraniums innemen en auto's tellen. kus en tot gauw.

Gepost door: Freddy | 12-05-17

De commentaren zijn gesloten.