02-05-17

ZUID-AFRIKA dag 10 (In the jungle, the lion sleeps tonight)

IMG_0837.JPG

De tuin van Thorntree County ligt er nog héél rustig bij om 7.40u. Iedereen slaapt nog... of is binnen bezig met valiezen pakken... of neemt misschien een douche (om een bruin kleurtje te krijgen)

undecided

of verricht andere matineuze taken... maar ik loop in elk geval lekker rustig helemaal alleen door het domein en neem een fotootje van de ingang en van het andere zwembad en van de planten... 't is wat somber weer... er waaien dikke wolken over, maar vandaag moeten we toch een eindje rijden... erg is dat niet!

IMG_0833.JPG

IMG_0834.JPG

IMG_0832.JPG

IMG_0835.JPG

 

20170413_085056.jpg

20170413_085240.jpg

20170413_085245.jpg

Tegen achten bespeur ik ander leven aan het busje, ga naar de kamer Martine oppikken, zet de valiezen buiten en rep mij naar het ontbijt, waar we opnieuw kiezen voor de vettige versie, die met ham en eieren en zo...

Tien voor negen vertrekken we weer en blijkbaar is er vanmorgen of vannacht een ongelukje gebeurd even voorbij ons guesthouse.

We weten niet of het te maken had met de KKNK-feestelijkheden, maar er is hier duidelijk iemand zwaar in een ander zijn gat gereden en die laatste (de eerste eigenlijk) is daardoor de gracht in geschoven en ligt daar wat ongelukkig scheef te hangen...

20170413_085950.jpg

't is - afgezien van die paar incidenten op de snelweg in de gietende regen - het eerste "accident" dat we tegenkomen... houden zo, denk ik dan!

Veel kans op ongelukken is er verder die ochtend zo te zien niet: de wegen zijn vrij goed, dikwijls kaarsrecht en echt druk verkeer is er ook al niet!

20170413_091917.jpg

We schieten goed op en klimmen na een klein half uur de Ruitersberg op om op 860 meter hoogte de Robinson pas te nemen en dalen dan naar zee richting Mosselbaai.

20170413_093435.jpg

20170413_094011.jpg

20170413_094034.jpg

20170413_094355.jpg

Boven zit het weer dicht en is het uitzicht navenant, maar een paar kilometer verder in de afdaling komen we onder het wolkendek en zetten we ons even opzij voor een foto- en pi(t)sstop... 't is frisjes... wreed frisjes... maar het uitzicht is wel mooi.

20170413_095346.jpg

20170413_095112.jpg

20170413_095056.jpg

In de verte ligt de oceaan en Mosselbaai, maar de zichtbaarheid reikt vandaag niet zo ver, dus we bollen voort. Bergaf gaat het trouwens heel vlot vooruit, zelfs in de mist en motregen en nog geen half uur later staan we in Hartenbos, waar onze chauffeur woont. Terwijl die mens even verdwijnt (om dag te gaan zeggen thuis?), krijgen wij een klein half uurtje vrije tijd.

20170413_102946.jpg

Op een hete of zwoele zomerdag moet het hier fijn vertoeven zijn... een prachtige baai met schitterend zandstrand en een mooie promenade en winkeltjes en cafeetjes en zo, waar in de zomer terrassen buiten staan. Maar 't is herfst nu... er waait een stugge bries en we voelen ons bijna thuis aan zee op een doodeweekse kwakkeldag met "belgisch" weer.

20170413_103001.jpg

Er is wel een zwembad... met warm water!! Of voor hitsige jongeren? Ik zou wel eens willen uitvogelen hoe dat juist zit, maar dáár is geen tijd voor.

20170413_103143.jpg

We beperken ons tot de aanschaf van een bekertje verhitte koffie en choco "take away" in een snackbar en wandelen dan tot aan een marktje... om te constateren dat ze daar ook koffie hadden... en ook om mee te nemen!

20170413_104627.jpg

20170413_104322.jpg

Nu ja, erg is dat niet... mijne warme meeneemchoco is best lekker.

20170413_104904.jpg

20170413_104910.jpg

Op het gebied van afvalwaterhuishouding zijn ze hier redelijk streng!

20170413_105041.jpg

Op gebied van controle op plagiaatgoederen iets minder... ik denk dat de bazin van de Stichting Hergé een "attaque circonflexe" zou krijgen als ze zag welke namaak hier vrolijk wordt gesleten.

20170413_104810.jpg

20170413_110133.jpg

Terwijl wij ons amuseren op het marktje en als toemaatje een heel vreemd soort toeristentreintje zien voorbij tuffen (hier kan je dus best NIET op de sporen parkeren) is onze chauffeur weer opgedoken en om 11.00u zetten we koers naar onze volgende stop, nog geen tien kilometer verder: het museum Bartolomeu Dias in Mosselbaai. 

20170413_110741.jpg

20170413_110837.jpg

We rijden langs een paar chique wijken Hartenbos uit en vernemen dat deze streek de absolute "place to be" is voor de Zuid-Afrikaan tijdens zijn congé. Iedereen die kan, heeft hier een buitenverblijf... of huurt er eentje in de zomer en je kan hier tijdens de kerstvakantie - dan is het volop zomer! - op de koppen lopen.

En nu, met het lange Paasweekend op komst, wordt het ook héél erg druk, legt Louis uit, die hier zelf trouwens ook altijd op vakantie komt met zijn eerste vrouw ('t is zijn enige ook: hij heeft er maar één).

laughingkiss

We hadden hem zo wel geloofd, maar als we even later de N2 opdraaien naar Mosselbaai, zien we het bewijs voor ons: er staat een volwassen file langsheen de hele kustweg, maar blijkbaar valt het nog mee. Op de werkelijke topdagen staat het verkeer hier gewoon stil!

20170413_111535.jpg

Uiteindelijk valt het nu mee... het gaat vooruit... heel traagjes... maar toch vooruit en 25 minuten later staan we voor het museum.

20170413_135221.jpg

De ingang ziet er niet uit, maar binnen is er toch wel wat te zien. Louis geeft eerst in de tuin plenair zijn uitleg en dan mogen we vrij de verschillende onderdelen bezoeken.

20170413_113807.jpg

20170413_113819.jpg

Er liggen een paar gebouwen in een grote hellende tuin, waarin tevens de eerste postbus van Afrika staat: een grote boom die als postpunt diende voor de reizigers die Kaap de Goede Hoop rondden. Ze konden hier een brief achterlaten en dankzij dat systeem werd de tijd dat de post onderweg was aanzienlijk ingekort...

20170413_122427.jpg

20170413_122440.jpg

Ik hoop dat ik het allemaal goed heb onthouden: een boodschap versturen vanuit bijvoorbeeld het verre Oosten naar Europa en terug duurde indertijd zowat 8 (acht jaar)!

Als je hier je brief achter liet - de eerste kwiet die het systeem "uitvond" - stak zijn epistel in een schoen - kon die mee op een volgend schip dat naar de "andere" juiste richting terugvoer en het duurde bijgevolg hoop en al een jaar of twee... voor het thuisfront nieuws kreeg. Van een revolutionaire verbetering gesproken!

Martine haar ouwe GSM geeft even later binnen de minuut aan dat haar dagelijkse SMS-boodschap toegekomen is bij Monika in Kortenberg. (onze Jan heeft geen gsm meer)  

Tja... tijd... 't is een relatief begrip!

Naast het staan mijmeren over tijd en ruimte, kan je hier ook andere dingen bezoeken: onder meer een replica op ware grote van het karveel waarmee Bartolomeu Dias hier verzeild geraakte in 1488. Hij voer als eerste rond Afrika en maakte de zeeroute naar India op die manier "open" voor Vasco da Gama.

Het gekke is dat de mens het op dat moment niet besefte: gezien hij door een storm ver uit koers was geslagen, kwam hij in Mosselbaai aan land, zonder ook maar een idee te hebben dat hij de zuidelijk kaap van het continent was voorbij geraakt... 't is maar omdat het water warmer werd dat hij besefte vermoedelijk in de Indische oceaan te zitten. Ge moet niet slim zijn... maar soms gewoon geluk hebben...en de wind moet wat mee zitten!

20170413_114443.jpg

20170413_114459.jpg

20170413_115358.jpg

We bestuderen het karveel van buiten en - na enige file te hebben gedaan - ook van binnen en komen tot de slotsom dat het toch wel straffe mannen waren, toen in de 15e eeuw.

Straffe mannen...

Dat bootje is piepklein, naar huidige normen gemeten! Die mannen waren gek om zo een ongelooflijke reis te ondernemen in zo een petieterig schuitje. Ze zaten bovendien maandenlang als sardienen opeen gepakt... maar ze hadden al wel een wc met spoeling en een redelijk ingerichte keuken met zinken pompbak en stromend water uit de kranen... of zou dat een iets minder originele aanpassing van de moderne bouwers wezen?

In elk geval: rare jongens, die Portugezen!

20170413_115525.jpg

20170413_115712.jpg

20170413_115725.jpg

20170413_115936.jpg

20170413_120013.jpg

20170413_115914.jpg

20170413_120313.jpg

Mijn madam beleeft even haar eigen Titanic-momentje... veel kwaad kan het niet, want ijsbergen vallen er in dit museum niet te bespeuren... maar dat is dan ook veruit het enige dat ze niet in huis hebben!

De verdere collectie is namelijk redelijk "eclectisch": er wordt buiten een aantal oude schilderijen van kaarten, een bizar allegaartje van spullen tentoon gesteld, waarvan de zin  - of onzin - en de relevantie me niet steeds even duidelijk is.

 

20170413_121208.jpg

20170413_121644.jpg

20170413_121806.jpg

20170413_121821.jpg

20170413_121942.jpg

20170413_121858.jpg

Van schoensmeerspullen over tandartsenstoelen, drukpersen en strijkijzers tot brandweerpakken en beschilderde toiletpotten... het is alsof ze de ronde van 't stad deden de dag dat het groot vuil buiten stond of zich eens goed hebben laten gaan op de jaarlijkse rommelmarkt en de beste stukken naar hier hebben gesleept.

Rare jongens, die Afrikaners!     

Als toemaatje ligt er buiten in het gazon een overschotje van een skelet van een soort walvis...

20170413_122314.jpg

We nemen ook een kijkje in het paviljoen achter de postboom, daar blijken een aantal aquaria te huizen... 

20170413_122637.jpg

20170413_122858.jpg

20170413_122946.jpg

met echte vissen en namaak scheepswrakken en boven op het verdiep een tentoonstelling over... iets didactisch over de zee.

20170413_122746.jpg

We staan na 5 minuten weer buiten, merken nog een postbus tussen de struiken, een rode van vermoedelijk Engelse origine...  waar je volgens een bordje géén post mag in steken. Je kan wel een kaartje met speciale afstempeling van hieruit versturen, maar dat dient afgegeven aan de balie van het museum... de rode bus in de struiken wordt niet geleegd... NIET!

Waarom ze daar dan staat te staan? Tja... het museum stond binnen al genoeg vol met rommel, denk ik!

20170413_123242.jpg

20170413_123125.jpg

Na een laatste blik op de mooie tuin en Santos Beach, verderweg in de diepte, zit ons museumbezoek er op en worden we er naast verwacht bij Gannet, voor de lunch.

20170413_135201.jpg

Het is een mooi en modern restaurant... waar je blijkbaar lekkere en heel grote pizza kan eten... maar gezien we aan zee zitten opteer ik voor inktvis... met frieten!

20170413_130752.jpg

20170413_130855.jpg

Rond twee uur is alles op en beginnen we aan de laatste etappe van de dag: een ritje van een 40-tal kilometer tot aan onze overnachtingsplaats van vandaag, de Garden Route Game Lodge. 

20170413_141129.jpg

20170413_142853.jpg

20170413_143646.jpg

Het verkeer valt mee, toch in onze richting. We passeren de "buitenwijken" van Mosselbaai en geven flink gas op de N2, hebben bijna geen file en staan bijgevolg al om kwart voor drie aan de poort van het domein.

20170413_143747.jpg

De "Garden Route Game Lodge" ( http://grgamelodge.co.za/) ligt in een gelijknamig privé-natuurpark van een tiental vierkante kilometer, waar we straks een tochtje gaan door maken met een jeep... maar eerst krijgen we de tijd om ons om te kleden en op te frissen en wat te genieten van de weeral prachtige kamer met terras of wat te zonnen aan het zwembad... of een drankje te bestellen aan de bar!

20170413_145515.jpg

20170413_145531.jpg

20170413_145706.jpg

20170413_145824.jpg

Ze hebben hier zelfs hun eigen zeepjes, drie soorten! (niet dat we dat nu nodig hebben: sinds Oscar bij de Anjelier in Kampenhout, ben ik de gelukkige bezitter van een kleine 450 zeepjes en pottekes shampoo van overal in de wereld.)

20170413_150236.jpg

Het terras geeft uit op de tuin met zwembad... maar we verkiezen een verkenningstoer en een drankje boven een zwempartij.

20170413_150626.jpg

20170413_150701.jpg

20170413_151922.jpg

20170413_151213.jpg

20170413_151856.jpg

Ik ga dus op stap en ontdek na een paar minuten dat er hier buiten onze soort kamers-op-een-rijtje ook aparte hutjes liggen, met een mooier en weidser uitzicht, maar wel wat afgelegen tussen de bosjes en 's avonds in het donker lijkt me dat minder handig want ik ben er zeker van dat hier wel degelijk beesten rond lopen... aan de kak te zien zelfs grote beesten... of anders veel van dezelfde soort die hier allemaal tegelijk hun grote moesten doen!

20170413_151237.jpg

Terwijl ik goed uitkijk waar ik mijn voeten zet en wat door het uitgestrekte park rondstruin, breekt de zon plots door de wolken en ziet het er allemaal nog mooier uit.

20170413_151357.jpg

20170413_151550.jpg

20170413_151615.jpg

DSC_0386.JPG

Martine is ondertussen omgekleed en klaar voor een bezoek aan de bar.

DSC_0387.JPG

DSC_0389.JPG

Het is buiten in het zonnetje echter veel leuker zitten en om half vijf worden we verwacht op de parking voor onze "game drive", we nemen nog een selfie van ons beiden en zijn dan helemaal klaar om op safari te vertrekken!

DSC_0391.JPG

Louis staat paraat maar gaat deze keer niet mee, hij houdt enkel wat toezicht op het instijgen van zijn troepen, bezorgt iemand in elke jeep de omslag met de fooi en even later stelt onze driver/ranger zichzelf voor en zijn we vertrokken!

DSC_0392.JPG

DSC_0393.JPG

Het volgende anderhalf uur gaan we onder de deskundige leiding van een gedreven jonge gast op zoek naar de "big four" (luipaarden zitten hier niet, maar de andere grote vier wel)... en hopelijk nog veel meer beestjes.  

DSC_0395.JPG

We wéten dat dit het Krugerpark niet is, dat de dieren hier in een uitgestrekte maar omheind soort zoölogie zitten, ieder op zijn eigen - al dan niet van de rest afgesloten - stukje en hier dus niet echt in het wild leven.

Maar het park is groot genoeg om een gevoel van "echt" te hebben en tevens klein genoeg om alle soorten op anderhalf uur zeker te spotten.

De jonge Ranger verstaat zijn vak, weet zijn beestjes perfect zitten en blijkt een vaardige 4x4 chauffeur en we hossen dus over kleine paadjes doorheen het park. De avond valt, de temperatuur daalt maar Martine is lekker ingepakt en bij de rest zorgt de adrenaline ervoor dat we mogelijke afkoeling rats vergeten.

DSC_0399.JPG

De olifanten laten we in de verte links liggen, die hebben we verleden week al genoeg van dichtbij gezien, maar voor de rest krijgen we alles wat we maar kunnen verlangen voor de lens...en soms zelfs heel dichtbij!

DSC_0397.JPG

DSC_0401.JPG

DSC_0404.JPG

DSC_0406.JPG

DSC_0410.JPG

DSC_0411.JPG

DSC_0414.JPG

DSC_0418.JPG

DSC_0419.JPG

We bewonderen neushoorns en zebra's en giraffen en gnoes... maar een eerste absolute hoogtepunt is wanneer we een jachtluipaard zien zitten met een paar jongen... moeder heeft net die ochtend een antilope gescoord en ze zijn gezamenlijk bezig aan hun avondeten.  

DSC_0421.JPG

DSC_0423 (2).JPG

DSC_0424 (2).JPG

DSC_0421 (2).JPG

DSC_0427 (2).JPG

We zijn ongelooflijk in de wolken... dat maakt onze hele dag goed... en hij was al helemaal niet slecht tot nu toe.

DSC_0429.JPG

We blijven zeker 10 minuten staan en op die korte tijd worden in de jeep onbetamelijk veel megabites vol geschoten, allemaal met die familie sheeta's... onze bijna "close-encounter" met een gelijkaardig exemplaar in het Krugerpark was hiermee vergeleken peanuts... heel kleine nootjes zelfs!

We weten wel dat de omstandigheden anders zijn, dat de prooien niet weg kunnen uit het park, dat het antilopenbestand desnoods zelfs wordt bijgevuld als er te veel sneuvelen en dat de jongen vermoedelijk zullen worden gevangen en geruild met andere parken om de bloedlijn te verbeteren bij het kweken... maar het zal ons op dat moment allemaal boerewors wezen!

Onze driver wéét dat hij ook gescoord heeft en zijn achterbanken vol tevreden klantjes zitten en doet er nog een schep bovenop!

We rijden een afgesloten gedeelte van het park binnen waar de leeuwen zitten. Die mogen niet vrij met de andere beestjes "spelen", er zouden na verloop van tijd geen andere soorten meer over blijven. Ze hebben hun eigen leefgebied waar er net genoeg prooien worden uitgezet... allemaal wat artificieel, maar we trekken ons er geen bal van aan als we na een kwartier de familie ontdekken. De drie vrouwen liggen te soezen in de ondergaande zon, maar volgens onze ranger is de mannetjesleeuw vrij dicht in de buurt en hij zegt dat we hem gaan zoeken.

DSC_0434.JPG

Natuurlijk is dat beest niet ver... het kan hier niet buiten het domein... maar als we hem plots statig over een heuveltje zien komen aanschrijden, zijn we toch even stil. 

DSC_0437.JPG

Het is een prachtig exemplaar.

DSC_0438.JPG

En hij kent zijn klassiekers: helemaal in de stijl van "the Lion King" schrijdt hij voort, de kop omhoog... ruikend waar de vrouwtjes zijn... de manen in de wind... hij poseert werkelijk in het licht van de ondergaande zon en wij gaan helemaal uit de bol... zo geruisloos mogelijk weliswaar, overdonderd, roer- en sprakeloos... en dat is maar best ook!

Leeuwen beschouwen een jeep weliswaar niet als voedsel en zien er trouwens niet echt hongerig uit... maar 't blijven wilde dieren.

DSC_0439.JPG

We mogen niet te veel lawaai of te bruske bewegingen maken van onze parkranger en zeker niet uit de jeep komen... dan gelijkt ons silhouet plots wel op een prooi!    

DSC_0440.JPG

Hij passeert ons op een paar meter, doet gewoon alsof we er niet zijn en wij volgen hem op eerbiedige afstand...

DSC_0443.JPG

Een paar minuten later komen we allemaal bij de vrouwtjes aan en de "koning" snuift eens diep, doet een uitgebreide plas, kijkt uitdagend rond en nestelt zich dan op een paar meter van zijn harem... die heffen even de kop op, zien dat de baas thuis is en doen verder met wat ze gemiddeld 22 uur per dag doen... liggen, dutten of slapen.

DSC_0447.JPG

Het weerzien met zijn harem is voor ons een beetje een anticlimax... maar we zijn toch héél content dat we dit hebben meegemaakt... op naar de volgende soort!  

We rijden het afgesloten leeuwengebied weer uit en zetten koers naar een kudde buffels... en zijn even later getuige van een mooie zonsondergang... ze zakt bijna weg achter de heuvels en het wordt nog iets frisser.

DSC_0454.JPG

Ik doe mijn kapke op en trek even later de volgende en laatste soort van de grote vier: de buffels! 

DSC_0452.JPG

DSC_0456.JPG

We rijden naar een iets hoger gelegen plateau en staan even te genieten van het uitzicht...  

DSC_0460.JPG

DSC_0461.JPG

DSC_0463.JPG

en dan is het tijd om weer naar de Lodge te bollen... voor ons is het goed geweest... de nijlpaarden in de poel vlak bij de uitgang zijn zo te zien niet thuis, maar die hebben we aan het Nkambeni-tentenkamp ook al genoeg gezien en de paar koppels vogels genieten ook niet echt meer onze onverdeelde aandacht... eigenlijk willen we naar de warmte nu! 

DSC_0467.JPG

DSC_0466.JPG

Om kwart na zes rijden we het hek weer door naar buiten... of naar binnen in de lodge eigenlijk en stoppen voor het reptielengebouwtje. Als afsluiter gaan we een paar krokodillen en schildpadden naast het gebouw en even later een verzameling slangen en ander fraais binnen bewonderen... 't is mijn ding niet... slangen, maar het is daar binnen lekker warm.

DSC_0475.JPG

DSC_0471.JPG

DSC_0472.JPG

DSC_0474.JPG

We loeren wat naar de glazen kasten waar telkens één slang in woont... en als apotheose haalt onze ranger hier en daar een (ongevaarlijk?) exemplaar uit zijn of haar kast en die mag je dan zelf eens vastnemen...

DSC_0473.JPG

 Mij doen ze met dat soort stunts géén plezier, maar de broers vinden het prachtig...

DSC_0468.JPG

DSC_0469.JPG

DSC_0470.JPG

En na deze attractie zit onze safari er helemaal op... nog een laatste blik op de jeeps en dan is het de hoogste tijd om iets te drinken!

DSC_0478.JPG

DSC_0481.JPG

Je kan kiezen: een glaasje met soort porto of een beker met iets warms...

DSC_0480.JPG

 

DSC_0479.JPG

Ik ga me nog eens inschenken, we praten wat na over onze "tocht" van daarnet en voor we het beseffen is het tijd voor het diner.

DSC_0485.JPG

DSC_0487.JPG

DSC_0486.JPG

Deze keer is het wel terug in buffetvorm... een zeer uitgebreid en bijzonder lekker buffet... manmanman... eten hebben we op deze reis al goed gedaan... en veel!

Ik durf niet aan mijn tonnage denken... dat zijn trouwens zorgen voor thuis.

Terwijl mijn madam de wijnkaart bestudeert, schep ik mij alvast eens een bordje vol... en ga nadien nog eens terug... en nog eens...

DSC_0489.JPG

DSC_0490.JPG

DSC_0491.JPG

Na een zeer copieuze maaltijd in een mooi en gezellig kader en opperbeste sfeer, besluiten we de avond aan de bar... waar ik als toetje bij mij whisky (a double sir? yes, make it a double... baie dankie!) nog een stukje kaas proef.

DSC_0488.JPG

In de kamer neem ik een heet bad - want we hebben een ligbad! - en dan kruipen we weeral vrij vroeg onder de wol... kijken nog wat TV en merken  - zoals elke avond - dat er echt niet veel bijzonders op is. 

Morgen rijden we naar Kaapstad, het wordt de laatste etappe van de reis.

Het zal bovendien een lange dag worden, met veel programmawijzigingen, maar dat leg ik dan wel uit!

smile

16:54 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Voilà den 10 heb ik ook gehad met foto's , wat ik er van vind zal ik je morgenavond zeggen. kus aan jullie beide

Gepost door: Freddy | 04-05-17

De commentaren zijn gesloten.