20-04-17

ZUID-AFRIKA dag 3 (Krugerpark)

Om half vijf loopt de wekker af... maar ik ben vanzelf wakker geworden om 4u20. Om VIER uur TWINTIG, begot!

De laatste twee nachten hebben we dus hoop en al een uur of 6 geslapen, maar de adrenaline maakt dat ik klaar wakker en alert aan de dag begin!

Wel spijtig dat we niet meer "geniet" hebben van onze mooie kamer: je komt hier toe bij valavond, hebt voor het diner enkel de tijd om je op te frissen en de nacht is bijzonder kort. 't Is eigenlijk zonde dat ze je voor dat beetje in zo een prachtige kamer installeren. Maar we hebben er toch van genoten... heel eventjes!

ang

IMG_0610.JPG

De valiezen staan mooi op tijd voor de deur te wachten op de kruier en om 5 voor 5 zoeken we in het donker de weg doorheen de tuin naar de salon, waar de koffie klaar staat. Het is een koffiemachine, dus ik duw voor mezelf een warme choco met suiker uit de tapkraan, om de dag monter te starten (ik lust zo niet echt koffie)

IMG_0611.JPG

IMG_0612.JPG

Bij het downloaden van mijn foto's heb ik na terugkomst gemerkt dat de beeldkwaliteit niet echt schitterend is als ik dingen trek met de smartfoon zonder flash... maar dan is het eigenlijk te laat om daar iets aan te doen... met flash is 't resultaat iets beter...

Gelukkig is het buiten al klaar tegen dat we in het Krugerpark aankomen!

DSC_9854.JPG

We bestuderen tijdens de koffie - of warme choco - de salontafel en geraken gefascineerd door de bollen in de schaal naast Mandela. Dat lijkt ons nu nog eens een leuk cadeautje zie!

Later komen we te weten dat het een soort gedroogde vruchten zijn "Monkey appels" en zullen we er inderdaad een paar kopen als souvenir, maar de eerste ochtend houden we het gewoon bij kijken en koffie... of in mijn geval warme choco!

In het busje staan de breakfast-zakjes op de zetel klaar en we rijden in het donker Witrivier uit richting Kruger Park, waar we een dik half uur later in de file voor de poort staan van Numbi Gate. Het is ondertussen ochtend aan het worden maar de gate is nog dicht: het park gaat pas om 6 uur open! Maak dat nu mee, die beesten gaan nog niet wakker zijn, mijn gedacht!

We hadden eigenlijk feitelijk dus 10 minuten langer kunnen slapen! Of misschien heeft de Jan rapper gereden dan voorzien, nu ja, belangrijkste is dat we er zijn en volgens de Louis is er heel vroeg op de ochtend het meeste te zien. Op dus naar de wilde beestjes!

Ik verorber al wachtende een groot deel van mijn ontbijt en neem een (wazige) foto van de Louis die buiten op wacht staat  

IMG_0615.JPG

Stipt op tijd gaat het hek open en even verder staan de jeeps te wachten.

DSC_9856.JPG

IMG_0617.JPG

Elke jeep heeft 9 zitjes, we moeten ons dus opsplitsen in groepen van 8 en 10, om geen koppels te scheiden. Ik beland in de jeep van 10 en kruip vooraan naast de chauffeur, die even later een chauffeuse blijkt te zijn.

Achter mij zitten de 9 anderen wat te kleumen: het is nog bijzonder frisjes in dat Krugerpark en die jeeps zijn helemaal open... eigenlijk zit ik nog het beste vooraan, laag in de voorzetel én achter het windscherm... voor 't moment toch nog, denk ik bij mezelf!

DSC_9855.JPG

DSC_9858.JPG

Kwart na zes is iedereen klaar en start onze vrouwelijke driver. Ik heb haar vermoedelijk wat wantrouwig bekeken toen ze achter het stuur kroop, want ze verzekert me dadelijk dat ze "a very good driver" is.

Helemaal gerust ben ik er niet in... vooral haar toch wel speciale haartooi baart me lichtjes zorgen... volgens mij verbergt ze onder dat bijzonder hoge kapsel één of andere geheime bewapening... voor mochten we een close-encounter hebben met een al te opdringerige leeuw of zo!

wink

Het schakelen gaat echter vlot en ze rijdt rustig en beheerst op een soort grote baan het park in, een verharde weg die even verder over gaat in een onverharde baan, maar nog geen 5 minuten later ben ik alweer wat ongerust... de andere jeep - die van 8 - slaat plots een smal zanderig zijpaadje in, waar je duidelijk niet in mag en zij blijft de "grote baan" volgen...

IMG_0618.JPG

Ik vind het aan de ene kant positief dat zij zich wel aan de verkeersregels houdt... maar aan de andere kant... gaat ze alleen nog wel de weg vinden... en gaan wij dan wel genoeg beestjes zien?

IMG_0619.JPG

DSC_9861.JPG

We rijden een tijdje terwijl de zon op komt en het iets warmer wordt en om precies 6u37 zien we onze eerste beestjes: een kudde impala's.

Daarvan zijn er naar het schijnt héél veel, dus zo bijzonder is dat eigenlijk niet, maar voor ons zijn het de eerste beestjes van de reis... ze krijgen dus onze enthousiaste en uitbundige fotografische aandacht!

DSC_9864.JPG

IMG_0620.JPG

DSC_9866.JPG

Tien minuten later hebben we weer prijs... een paar zebra's komen heel dicht in het vizier...

DSC_9869.JPG

DSC_9870.JPG

IMG_0622.JPG

Er is voor ons ondertussen een andere jeep opgedoken, niet die met de andere helft van de groep en één van de zebra's wandelt rustig tussen de twee jeeps over de baan en komt heel dichtbij.

DSC_9871.JPG

Terwijl de camera's achter mij intensief de beestjes fotograferen, neem ik zo onopvallend mogelijk een paar kiekjes van het haar van onze chauffeuse... die pekzwarte hoge toren biologeert me al even neig als de hele kudde zebra's.

IMG_0623.JPG

Martine - en een aantal andere dames - verzekeren me later tijdens de lunch dat het zonder enige twijfel een soort pruik betreft, maar op dat moment ben ik nog vast overtuigd dat die harige stapel puur natuur is en geraak er maar niet aan uit hoe ze dat in hemelsnaam zo in vorm kan houden.

Maar de aandacht dient weer gericht op de natuur rondom ons... want 3 minuten later en 300 meter verder is er iets gaande... er staat plots een trosje jeeps... en op safari betekent zulks dat er "iets" te zien is! 

20170406_065619.jpg

20170406_065711.jpg

Op dergelijke momenten is het ieder voor zich... in de jungle geldt ook onder jeeps de wet van de sterkste... of de rapste... elke chauffeur tracht zijn voertuig zo dicht mogelijk bij het beest in kwestie te manoeuvreren en blokkeert - als het nodig is - daartoe vrolijk en onbekommerd de weg voor de anderen!

Dat heeft vermoedelijk te maken met de kans op grotere fooien: hoe meer wilde beesten van dichtbij gezien, hoe contenter de klanten en hoe vrijgeviger ze vermoedelijk zijn achteraf... maar bij ons is de fooi op voorhand vastgelegd én rond gehaald, dus in principe krijgt ze geen bal - of geen Rand - meer als ze zich uitslooft.

Wij wringen ons er tussen en ik zie nog net iets bewegen in het struikgewas, maar ben veel te laat om deftig te zien wat het is en zeker om een foto te nemen.

Dennis, op onze achterste rij, heeft een beter zicht op de omgeving dan ik hier beneden op mijn zeteltje en hij bezweert ons dat hij een jachtluipaard of cheetah heeft zien wegsluipen... tja... dát was mooi geweest op de foto... maar we hebben het net gemist.

Volgende keer meer geluk dan maar. Ik zet mij recht om beter de omgeving rond te speuren, maar dát mag niet: als een toezichter - of de parkpolitie of wie het ook moge zijn die dergelijke dingen controleert - ziet dat er iemand recht staat in een jeep krijgt de driver een fikse boete! Voorin moet je braaf blijven zitten, dus zitten we braaf en denken... 

"Ons moe nie huil nie ons moe nie treur nie... die dag in die Krugerpark is nog lank!"

20170406_070254.jpg

De zon schijnt ondertussen al flink en het wordt aanzienlijk comfortabeler, maar het volgende half uur zien we enkel een grote arend in een boomtop zitten. Of 't kan ook een buizerd of iets anders zijn geweest! Maar 't is wel een mooie grote vogel!

DSC_9872.JPG

Van groot gesproken: om half acht komt een voorlopig hoogtepunt op beestengebied in zicht. Een kudde olifanten staat vlak naast de baan als ontbijt een hoop struiken en takken te verorberen. 

DSC_9875.JPG

DSC_9880.JPG

DSC_9881.JPG

We bewonderen hen 5 minuten lang - op dwingende vraag van de driver - in een serene stilte en proberen niet te veel op te vallen (je weet nooit hoe zo een olifant zijn ochtendhumeur is) en laten hen dan verder ontbijten.

De eerste van de "big 5" is binnen! Yeah!

20170406_074110.jpg

Een kilometertje verder slaan we een paadje in naar een meer... maar daar is niks te zien... nu ja, water en groen, maar geen beestjes!

DSC_9883.JPG

DSC_9886.JPG

Heel in de verte steekt wel iets boven water, het zou een nijlpaard kunnen zijn, maar te ver om goed te onderscheiden.

De solitaire ouwe olifant langs de baan iets voorbij het meer, die kunnen we wel goed onderscheiden, maar het beest keert ons de rug toe en kuiert weg... 't was er ook maar eentje, als je net een hele kudde voor de lens hebt gehad is zo een eenzaat niet echt spectaculair meer!

Een mens went snel...

20170406_075616.jpg

IMG_0628.JPG

We spotten een andere kudde zebra's, links van de weg en plots zien we nr. 2 van de Big Five, zomaar midden op diezelfde weg!

20170406_081932.jpg

DSC_9896.JPG

De buffel wandelt statig over en als hij het struikgewas links in gaat, zien we dat daar een hele hoop van zijn vriendjes zitten.

DSC_9894.JPG

DSC_9889.JPG

20170406_082150.jpg

Mooi... de camera's klikken als bezeten en ik loer door mijn verrekijker... gek eigenlijk dat een bende uitheemse runderen een mens zo in vervoering kan brengen!

Na de buffels hebben we nog een paar "ontmoetingen":

met een andere jeep

20170406_083100.jpg

met een koppel uit de kluiten gewassen vogels waarvan ik de naam niet meer weet

Ondertussen kreeg ik van een Zuid-Afrika-kenner een mailtje met meer uitleg: 

De vogels waarvan je de naam niet meer kent is de Southern Ground Hornbill. Een met uitsterven bedreigde diersoort. Het zijn vleeseters, die niet kunnen vliegen. Koppels zijn voor het leven en de jongen blijven lang bij de ouders.

20170406_084818.jpg

met een paar jonge mannetjesantilopen die een robbertje uitvechten

20170406_082729 (2).jpg

en dan toch met een familie nijlpaarden: de volgende poel is wel bewoond! Op de kop van die nijlpaarden ligt op de koop toe een kolonie waterschildpadden te zonnen... dat hebben we nog nooit gezien... nu ja, in het park van Zaventem liggen die gewoon op het randje van de vijver... mmm... maar dat komt dan weer misschien omdat er in Zaventem geen nijlpaarden zijn?  

20170406_083722.jpg

en om negen uur kwart vind onze chauffeuse dat het tijd is voor een koffiepauze.

IMG_0630.JPG

We rijden Skukuza binnen, een uitgestrekt "restcamp", met hotel en tented lodges en restaurants en een golfbaan en zelfs een historisch treinstation... zoals later zal blijken. (https://www.sanparks.org/parks/kruger/camps/skukuza/)

Wij hebben echter geen idee dat al dat fraais aanwezig is... en ook geen tijd om bijvoorbeeld te gaan golfen.

cool

20170406_092131.jpg

We nestelen ons gewoon even op een bank aan de rivier, nemen een fotootje, doen een sanitaire stop, eten de laatste restjes van het ontbijt op en dan is het alweer tijd om weer op zoek te gaan naar beestjes.  

Om half elf hebben we nr 3 te pakken... nu ja, niet echt duidelijk in beeld, maar er liggen twee leeuwen in de struiken te dutten en zowat alle jeeps en auto's uit de verre omgeving geven bij dat nieuws plankgas en haasten zich naar de bewuste plek.

IMG_0631.JPG

DSC_9908.JPG

Iedereen krijgt om beurt een paar minuutjes om zijn foto te nemen... de leeuwinnen ('t zijn meisjes) trekken zich van al die drukte niks aan en blijven lekker liggen soezen.

DSC_9910.JPG

Op de foto zie je alleen een kop boven het gras steken in de schaduw van de struiken, maar als we stilstaan mag ik wel even rechtstaan van de madam achter het stuur en met mijn verrekijker zie ik ze op dat moment héél goed liggen... ik heb dat ding dan toch niet voor niks meegezeuld!

DSC_9913.JPG

De eerstvolgende kilometers valt er niet veel te trekken, ik neem enkel een kiekje van een formatie kopjes onderweg en even verder van de koppen van de acht in de andere jeep!

DSC_9913.JPG

DSC_9914.JPG

Om elf uur spotten we onze eerste giraffen... ze staan wel een eindje weg tussen de bomen, maar we hebben ze toch gezien.

DSC_9917.JPG

 

Even verder komen we een nieuwe kudde olifanten tegen en die zijn helemaal geen eindje weg! We rijden tot vlakbij en dan zetten we onze motor af.

DSC_9919.JPGZe staan redelijk dicht zelfs en als de stier van de familie ons in de mot krijgt, komt hij even kijken wat we nu precies van zin zijn. Wij zitten diep onder de indruk en gapen met een klein hartje naar het beest.

Ik loer naar ons madam naast mij, om te checken of het wel allemaal veilig is, maar zij doet teken dat er geen gevaar is... en houdt toch haar hand aan de starter om er rap van door te kunnen gaan.

DSC_9922.JPGDSC_9921.JPGDSC_9925.JPGDSC_9929.JPGDSC_9927.JPGNa tien minuten trekt de kudde verder en rijden wij stilletjes weg... om na een paar honderd meter uitgelaten tegen mekaar te beginnen vertellen hoe straf dit wel was... en missen zo bijna een giraf aan de linkerkant... maar het moet gezegd, die beesten zijn dan wel enorm groot maar bijster goed gecamoufleerd!  

DSC_9931.JPG

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In een afzink even verder gooit onze driver plots alles dicht: ik had hem nog niet zien staan, maar aan de overkant staat een olifant op de weg en blijkbaar vertoont hij tekenen van "ambetantigheid"

Het is volgens haar absoluut niet raadzaam om verder te rijden, dus we kunnen enkel wachten tot hij goesting heeft om de baan vrij te maken.

Het DSC_9933.JPG     

          

We wachten dus een minuut of vijf, tot hij blijkbaar verdwenen is ginder boven, want plots komt een hele file de heuvel af... die stonden aan de andere kant te wachten tot hij baan ruimde.

DSC_9934.JPG

   

Midden tussen de file steekt als toemaatje plots alweer een andere olifant over... een iets jonger dier.

DSC_9935.JPGAls er iets is waar ze er blijkbaar genoeg van hebben in het Kruger Park, dan zijn het olifanten, leeuwen of luipaarden lopen er zo te zien niet dik gezaaid, maar olifanten kom je achter elke hoek of struik tegen!

DSC_9936.JPG

Iets voor twaalven hebben we een nieuwe ontmoeting... met de andere jeep en ik neem eens een fotootje van gids Louis... 't moeten niet altijd olifanten zijn!

cool

DSC_9937.JPG

 

De volgende beestjes voor de lens zijn een ooievaar op zijn nest, met drie jongskes

en een luipaardschildpad op wandel langs de baan

en nog eens een paar olifanten.

DSC_9938.JPG

DSC_9940.JPGDSC_9943.JPGWe passeren dan een droog beekje met veel zand en keien en een rivier met iets meer water én... een familie olifanten!

DSC_9944.JPGDSC_9946.JPGDSC_9949.JPG

Blijkbaar hebben we de voorbije drie uur in een cirkel gereden, want plots staan we opnieuw voor de poort van Skukuza, waar we om 1 uur een stop houden voor de lunch.

Het arrangement van de Blauwe Vogel voorziet enkel ontbijt en diner en ik had me voorgenomen om tijdens de middag weinig of niks te eten, kwestie van mijn gewicht toch wat onder controle te houden... maar het vlees is zwak... zeker als het tussen een hamburger zit!

20170406_134402.jpgen een mens moet drinken... zeker in warmere streken!

20170406_133108.jpg20170406_133113.jpgOm half drie stijgen we weer in voor de volgende rit en wissel ik van zitje met Martine! 

IMG_0632.JPG

 

DSC_9954.JPGNa de middag blijkt echter dat het beste van de dag door is: het volgende anderhalf uur rijden we in volle vaart van de ene plek naar de andere om weinig of geen beesten te zien??? volgens mij worden die "drivers" per kilometer betaald.

We karren van de ene poel naar de andere plas langs geasfalteerde banen en de enige "ontmoetingen" die we nog hebben zijn een andere schildpad, een kameleon, een termietenheuvel, een paar kudu's, wat antilopen en een waterbok of zoiets... én als apotheose... een jakhals! Die laatste maakt onze namiddag toch nog goed op beestjesgebied, want de andere jeep heeft die niet gezien!

De jakhals blijkt trouwens volgens mijn vriend en Zuid-Afrikakenner Philippe geen jakhals, maar een Black Spotted Hyena, zeer zeldzaam! 't Is maar dat u het weet!   

wink

DSC_9955.JPGDSC_9959.JPGDSC_9961.JPGDSC_9964.JPGDSC_9966.JPGDSC_9956.JPGDSC_9970.JPGAl komen we dan geen leeuwen of neushoorns tegen, het Kruger Park is een prachtig landschap, het weer is ideaal en ik geniet met volle teugen... en Martine doet een dutje... 't zijn al drie zware dagen en wreed korte nachten geweest!

DSC_9965.JPGDSC_9972.JPGDSC_9973.JPGDSC_9976.JPGDSC_9975.JPG

  

Rond vier uur vindt onze chauffeuse blijkbaar dat de "game drive" er op zit. Plots passeren we weer aan de Numbi gate en slaan even voor een spoorwegbrug rechts een baantje in. 

Volgens mijn Blauwe Vogel brochure slapen we normaal twee nachten in de Shalati Kruger Lodge, een klein tentenkamp met 14 ruime safaritenten, in het park, want (ik citeer):

"We logeren in super-gezellige lodges & guesthouse. Kleinschalig & familiaal geleid."                

Louis heeft ons vanmorgen of gisteren wel iets gezegd over een verandering, maar toen had ik geen idee waarover het ging... hoewel ik het naar het schijnt wel had moeten weten! Blijkbaar zat er bij de tickets die we verleden week ontvingen een blad met een nieuw reisprogramma waarin - een beetje stoemelings - Shalati was gewijzigd in Nkambeni.

Maar nergens anders werd verwittigd dat er een wijziging was doorgevoerd. Ik heb dat programma niet echt meer bekeken: ik had er al eentje, een mooie Blauwe Vogel-folder in kleur en wie gaat er nu denken dat ze "last-minute" van overnachtingsplaats gaan veranderen zonder dat apart en duidelijk te melden aan hun klantjes?

Nu ja, het zal wel meevallen zeker, elke lodge heeft zijn voor en nadelen vermoed ik.  

Op de hoek van het baantje staat echter een wegwijzer naar Nkambeni Lodge en daar gaan we dus naartoe.

Het is wel dicht bij de bewoonde wereld, die andere lag volgens Google Earth veel meer naar het noorden, midden in het park...

undecided

Om kwart na vier worden we gedropt aan de Lodge en die is op het eerste zicht niet echt kleinschalig: we zien een wegwijzer staan "tent 90 tot 160" Honderzestig!? Hier zit dus - als het vol zit - meer dan 300 man?

"Familiaal geleid"... ik weet niet hoe groot die familie Carlier is, daar in Sint Truiden, maar als ze dit familiaal vinden, dan zijn ze zelf met heel veel, peins ik!

Nu ja, het is nu zo, we staan (weeral) voor een voldongen feit... en "elk nadeel heb zijn voordeel": er is hier waarschijnlijk vanalles te doen en we gaan misschien meer ruimte hebben om te wandelen en zo dan in een klein dingetje.

Louis of de tweede jeep zijn nog nergens te bespeuren, maar onze sleutels liggen klaar, dus even later staan we na een wandelingetje van een goeie 400 meter voor tent nr 125.

IMG_0635.JPG

 

IMG_0636.JPG 

Het ziet er stemmig uit, met een terrasje met zicht op de afsluiting en één stoel... en er staat net een antilope te grazen aan de overkant van de draad, leuk! Maar we gaan precies wel om beurten moeten buiten zitten om naar de beestjes te kijken, maar dat zien we nog wel later!

IMG_0633.JPG

Binnen lijkt alles OK: een groot en goed bed, met muskietennet en voldoende opbergruimte en een grote badkamer met wc en lavabo en twee douches... één buiten en één binnen!

IMG_0641.JPGWe pakken een beetje uit gezien we hier twee nachten blijven en bewonderen dan de ondergaande zon en trekken tegen een uur of zes naar de bar voor een aperitiefje en nadien worden we verwacht in de boma voor een diner.

20170406_174921.jpg20170406_174621.jpgOnderweg komen we nog een beestje tegen... wel geen leeuw of zo en dat is maar best ook, want het is binnen de omheining!

20170406_174828.jpg

 

Uiteindelijk valt het in die Nkambeni Lodge allemaal wel mee: er is een groot zwembad met ligweide en stoelen en de bar is leuk om zitten, de (frisse) pinten en wijn redelijk goedkoop naar onze normen en voor een fles zeer deftige rode wijn aan tafel betaal je omgerekend zowat 10 euro!

IMG_0645.JPG

IMG_0646.JPGIMG_0652.JPG

IMG_0644.JPG

En we krijgen er nog een inheems dansje bovenop.       

Halfweg ons diner begint het wel te regenen, maar dat kan de pret niet bederven. Ik vergeet echter wel mijn eten te trekken!

Het eten en de wijn zijn zo bijzonder lekker dat daar geen tijd voor is, na een dag in zo een jeep is de honger groot en de goesting nog groter, ik maak beter kennis met mijn reis- en tafelgenoten én de sfeer is goed - afgezien van een klein akkefietje over de verdeling van de groepen morgenvroeg voor de wandelsafari... ik snap nog steeds niet goed waar er een probleem was, maar er zijn een aantal mensen die in de jeep van Louis zaten en daardoor een soort "voorkooprecht" hadden om morgen met de vroege te vertrekken en sommige anderen vinden dat maar niks, hoewel niemand anders zich daaraan stoort en er is dus wat verwarring en ik stel voor - gezien het mij worst zal wezen wanneer en in welke groep ik vertrek en Martine toch niet mee gaat - om dan met een latere groep te vertrekken als dat voor iedereen beter zou uitkomen, maar dat blijkt dan weer geen oplossing, omdat ik maar alleen ben en er een minimum én maximum aantal deelnemers is vereist... kortom allemaal heel ingewikkeld en vrij nutteloos als discussie, maar als puntje bij paaltje komt mag ik wel blijven liggen want 'k zit plots in de laatste groep, die van 10 uur.

Hoera, lekker lang uitslapen!

Het zal nodig zijn na de voorbije korte nachten.

13:07 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Gij moest schrijver geworden zijn. Uw verslag leest als een spannend boek.

Gepost door: Rägnhild | 20-04-17

Sappige reisverslaggever, ik dacht de vogels te kunnen determineren, maar je kan helaas niet inzoomen op de foto's ... Ik zal morgen eens grasduinen in mijn vogelatlas. Het koppel heeft het silhouet van een gier, maar ik weet het niet zeker.

Gepost door: Franz | 20-04-17

Tof om lezen! Reisverhalen bundelen in boek, dat zou pas leuk zijn... benieuwd naar de rest van the big five.

Gepost door: Josiane | 20-04-17

Bedankt Yves voor weer een tijdje genot van je te lezen. Ik zie uit naar je verdere belevenissen terwijl ik op avontuur was in http://www.lelitquidanse.com/.
kus ook aan d'ons.

Gepost door: freddy | 21-04-17

Zo gedetailleerd verteld ! Is nu alsof ik er zelf ben geweest vanuit mijn luie zetel!
Reisje uitgespaard

Gepost door: Patsie | 21-04-17

Post een commentaar