19-04-17

ZUID-AFRIKA dag 1 en 2. (van héél lang zitten in vliegtuigen en busjes)

Op dinsdag 4 april is de roes van vreugde en voldoening al wat verneveld: mijn productie "Oscar" bij de Anjelier in Kampenhout bleek een groot succes en trok drie volle zalen, het publiek kwam en zag dat het goed was en mijn zoon vond het zelfs theater van hoog niveau! (op een paar details na). Het was een fijne ploeg om mee te werken en de sfeer was schitterend... zowel tijdens als na de voorstellingen. Ik was een trotse regisseur.

Zelfs de frieten na afloop smaakten beter dan gewone van het kot in Zaventem op de markt... enkel zo nog bijvoorbeeld een curryworstje erbij, dat had het zaakje compleet af gemaakt. wink (=inside joke)

Ik ben dus twee dagen later, op die vierde april, nog steeds een héél tevreden mens... en dan moet onze reis nog beginnen! 

Van de vestimentaire voorbereidingen en vooral van het "vullen der valiezen" hebben we ons gewoontegetrouw niet te veel aangetrokken, enkel braaf de instructies van de madam opgevolgd, gezegd welke spullen we zeker niet in de valies wilden meezeulen en wat we dan wel absoluut wel wensten mee te nemen en we maakten bovendien zelf helemaal alleen onze handbagage klaar.

We zullen - volgens onze eigen inschatting - dus sowieso veel te veel kleren bij hebben voor die twaalf dagen en slepen tevens een bonte verzameling prullen mee waarvan er - volgens Martine - een deel hoogstwaarschijnlijk absoluut overbodig gaan zijn... maar een mens kan toch niet naar Zuid-Afrika trekken zonder aangepaste safarihoed én mijn klak van Catalunya... en een smartfoon en twee fototoestellen en bijhorende reservebatterijen en de nodige oplaadkabeltjes én een overmaatse verrekijker in etui om de al dan niet wilde beesten goed van dichtbij te kunnen bewonderen en een zaklamp en een zelf samengestelde farde met documenten en twee (2) reisgidsen plus een Blauwe Vogelmap met de uitgeprinte e-tickets en onze paspoorten en een Leeuwenvlag van zowat een vierkante meter (zonder stok!) en een paar tijdschriften-voor-onderweg en drie Pallieterkes van de voorbije weken... omdat ik met dat toneel geen tijd heb gehad om ze thuis grondig te lezen én een speciale Zuid-Afrikaanse tussenstekker - geleend van Anneke en Theo, waarvoor dank én mijn leren etui met voor twee weken pilletjes tegen de cholesterol en de jicht en de bloedruk en nog wat aandoeningen en ook wat schrijfgerief en een redelijk beetje cash in euro (moest mijn maesto-applicatie niet werken want ik vertrouw die bank voor geen meter) en vier hardgekookte eitjes van de zoon zijn kippen voor een mogelijk eerste hongertje onderweg en nog wat spulletjes waarvan ik de naam ondertussen ben vergeten omdat ze uiteindelijk totaal niet gebezigd werden...

Kortom, we hebben alles bij wat nodig is... denken we op dat moment toch... en blijven op de koop toe ruim onder het maximum toegelaten gewicht, fijn, we kunnen bijgevolg ginder ongestoord cadeautjes kopen!    

We gaan dus iets voor de middag opgeruimd, blij en wel bepakt onze opwachting maken aan de bushalte op de hoek van de straat, hoeven nog geen 10 minuten te wachten op een exemplaar dat de juiste richting uit bolt en staan nog 5 minuten later op de luchthaven, vinden naadloos de rij van Emirates, hoewel er nog helemaal geen rij staat en geraken dus bijzonder vlot ingecheckt en gaan dan buiten nog wat van het lentezonnetje genieten.

IMG_0551.JPG

Tegen enen staat er al wel een forse rij bij de dames van Emirates aan te schuiven... 't was dus een strak plan om vroeg genoeg te komen! 

IMG_0550.JPG

We stevenen met fikse pas naar de grenscontrole en geraken met al onze bezittingen zonder piepen het land uit... zelfs mijn hardgekookte eitjes schuiven geruisloos door de scanner.

Bij Martine daarentegen gaan prompt de alarmbellen af: ze zeult een zware ronde metalen asbak met schroefdeksel mee die ze ooit cadeau kreeg bij een paar sloffen Marlborosmoor en dat ding zorgt bij elke vlucht die ze neemt standaard voor de nodige ophef bij het veiligheidspersoneel.

De tas wordt grondig doorzocht en de asbak met gepast wantrouwen gemonsterd en besnuffeld, maar ze mag er mee door... zoals altijd.

IMG_0555.JPG

Even later zitten we in de buurt van onze gate te wachten op vlucht EK184... de "departure" is voorzien voor 15.05u en we hebben dus nog even tijd om een pintje en een glas wijn te consumeren... en een kiekje te nemen van de vliegtuigen buiten.

We zitten blijkbaar in de hoek van het verre oosten: het is een komen en gaan van Chinezen en Thais en zo ongeveer precies rond 13.43u komt zowaar onze Boeing 777-300ER in zicht!

IMG_0552.JPG

20170404_134326.jpg

IMG_0553.JPG

Wij trachten ondertussen te ontdekken wie van de anderen ook in onze groep gaat zitten... geen makkelijke opdracht, want zo een vliegtuig kan iets meer dan 400 man stouwen, een beetje afhankelijk van hoeveel verschillende klassen er zijn en het merendeel van die gegadigden zitten op een kluit aan dezelfde gate te wachten op het startschot. In die bende soortgenoten-die-je-nog-niet-kent ontdekken is een wreed moeilijke opdracht. 

Het is dus een Boeing 777-300ER en volgens de opgezochte info (ik heb een klein beetje vliegangst en zoek vooraf altijd op of die verdomde dingen wel helemaal te vertrouwen zijn en of de maatschappij ook een beetje in orde is en zo) een héél veilig en zuinig toestel en Emirates heeft er tegenwoordig meer dan 130 van in gebruik... méér dan 130 begot! En dan hebben ze nog een hele hoop andere soorten waaronder een tros Airbussen A380! We gaan vandaag dus niet met het eerste het beste maatschappijtje in zee -  nu ja in de lucht! 

IMG_0554.JPG

Tegen half drie is het zover en drumt de massa zichzelf met man en macht én vooral met uit de kluiten gewassen stukken handbagage de slurf in en reppen mijn medereizigers zich naar hun zitje... wij laten de meesten voorgaan... het eerste stuk van de reis is 6 en een half uur zitten... en dat lijkt ons echt lang genoeg... ik heb geen zin vooraf al een half uur in het ding te zitten wachten tot iedereen aan boord is, want het inschepen van zo een bataljon neemt echt wel een half uurtje tijd in beslag!

Van uren en tijd gesproken: ik ben trouwens nog steeds een beetje lichtjes kregelig omdat we via Dubai vliegen, daar halfnacht straks 5 uur lang in transit moeten wachten op een aansluiting en alles bij mekaar dus bijna 22 uur onderweg gaan zijn: in plaats van de "Vlucht met British Airways vanuit Brussel via Londen Heathrow naar Johannesburg, zonder enige jetlag".

Geen Jetlag, mijn oor... eerst 5200 km en dan nog eens 6400 km vliegen... je gaat me niet wijsmaken dat bijna een hele dag en nacht in zo een "seat", zonder deftig te slapen, géén lichaamlijke sporen gaat nalaten... en dan spreek ik nog niet over mogelijke turbulentie onderweg (waar wij absoluut niet - ik herhaal NIET!!- van houden)   

F***ing Blauwe Vogel!

frown 

In onze originele folder - die we van die Blauwe Vogel mannen kregen - werd dat detail over Dubai gemakshalve niet vermeld en op de contactnamiddag ter plaatse werd er ook met geen woord gerept over het feit dat sommige groepen met een serieuze omweg naar Johannesburg dienden te vliegen.

Kwestie van vooraf geen al te ambetante vragen te moeten beantwoorden zeker(?)... en eens de toeristen weg zijn, tja... dan is het voor de toerist toch echt niet meer mogelijk om nog veel kritiek te spuien... dan ben je weg in groep en maak je er sowieso het beste van! 

We ontdekten namelijk pas ongeveer bij ontvangst van de e-tickets dat er iets ingrijpend was veranderd: toen de dag voor ontvangst van het reisdossier met definitieve(?) info en planning, een dame van het reisbureau belde om me te melden dat de vlucht van Dubai naar Zuid-Afrika een half uurtje vroeger zou vertrekken, wist ik eerst niet waar ze het over had, maar ze heeft me bezworen dat deze wijziging géén invloed heeft op het reisprogramma, 't is enkel een verandering van vlucht!

Ik betwijfel of dat laatste gaat kloppen, want volgens mij is zoiets onmogelijk, maar we zien wel als het zo ver is! 

Nu ja, als we instappen en ik mij installeer op seat 31D, is het ongenoegen alvast een beetje afgezwakt: ik zit wel aan geen venstertje, maar naast een middengang heb je ruimte om eens je benen te strekken en er zit een TV schermpje in de stoel met keuze uit meer dan 100 films en nieuwszenders en spelletjes en beelden van rompcamera's naar beneden en naar voren en we krijgen een gratis hoofdsetje... en voor, naast en achter ons zit de rest van onze Zuid-Afrika-groep... we gaan ons dus niet vervelen... hopen we! 

20170404_151201.jpg

Dat blijkt een vrij juiste inschatting: je hebt gewoonweg geen tijd om je te vervelen: na het opstijgen komt er een eerste drankje en ik kijk naar de nieuwste "Jason Bourne" met Matt Damon en Tommy Lee Jones en iets na vijven is mijn film net op tijd uit want dan serveren ze het "diner": Chicken curry met rijst en broccoli en pepertjes en vooraf een slaatje met feta en tomaat en een broodje en dan een puddinkje als dessert en met echt metalen bestek en als toemaatje nemen we ons elk een flesje rode wijn... allemaal inbegrepen! 

20170404_171511.jpg

20170404_171545.jpg

Mijn foto's - met de smartfoon - trekken op niet veel merk ik nadien, maar over het eten zijn we het eens, dit is zowat het beste vliegtuigvoer dat we ooit kregen voorgeschoteld!

20170404_174049.jpg

Nadien is het tijd voor een volgende film... en dan nog ééntje en tussendoor check ik eens waar we zitten: we vliegen in een boogje om het moslim-ambrasgebied van Turkije en Syrië maar het doet toch wat raar aan om plots Aleppo op de kaart te zien staan... al zitten we dan meer dan 10 km hoog, de oorlog met die islamitische gekken van IS komt ineens bijna tastbaar dichtbij! 

20170404_193141.jpg

20170404_193236.jpg

Maar we hebben geen tijd om ons veel zorgen te maken, want we krijgen nog een (lekker) hapje en een drankje en om kwart voor tien - kwart voor twaalf plaatselijke tijd - staan we aan de grond in Dubai

IMG_0556 (2).JPG

Waar iedereen zijn hebben en houden verzamelt en traditiegetrouw naar de uitgang drumt, vóór het toestel goed en wel stil staat.

Het is pikdonker buiten en zwoel en het stinkt naar kerosine. Ze steken ons in bussen om kilometers ver naar een of andere terminal (B?) te rijden, waar we door een controle moeten en dan met de lift naar beneden worden gedirigeerd en een soort metro dienen te nemen, om alweer naar een andere terminal (A) te sporen en daar dan te wachten op onze volgende vlucht.

Allemaal wat ingewikkeld en omslachtig, maar we hebben de tijd: we moeten hier bijna 5 uur door zien te komen, De Blauwe Vogel madam heeft enkele dagen voor vertrek wel aan de telefoon gezegd dat de vlucht iets of wat was vervroegd, maar het blijft een lange nacht... en een heel dure ook... zal even later blijken!

Het is dus een grote luchthaven... voorzien van alle mogelijke faciliteiten voor moslims... en heel proper...  

IMG_0557.JPG

Maar ook aan niet-moslims is gedacht: er zijn dag en nacht cafés open... mét bier en zo! 

We hebben weliswaar goed en genoeg gegeten op het vliegtuig, maar een drankje tijdens het nachtelijke wachten, dat moet kunnen.

De halve groep nestelt zich in bar-restaurant Cho Gao en we maken de toesnellende obers diets dat we niets willen om te eten maar wel een drankje wensen te consumeren, bij voorkeur een alcoholisch en dat we dat dan bij betaling bij voorkeur wensen te vereffenen met onze visakaart, gezien we geen Dirhams gaan omwisselen voor dat beetje dat we hier zijn.

Dat kan, dus de ober neemt de bestelling op, snelt weg en brengt ons even later een Perrier voor Martine en een Corona voor mij en na een half uurtje - op één been kan je niet staan, ook 's nachts niet! - nog een fruitsapje voor Martine en een verse Corona voor mij.

De rest van de groep kiest ook voor Corona of aanverwante biersoorten, want er heerst een soortement happy-hour regeling voor die biertjes: één kopen en 2e gratis... of zoiets.

Hoewel... gratis... alles is relatief, als ik de rekening vraag voor mijn drankjes (één perrier, één fruitsap en één betalende Corona) bedraagt mijn schuld 91 DHS (of AED) de juiste afkorting is ons niet helemaal duidelijk want ze gebruiken beide precies door mekaar, maar omgerekend naar euro is er geen twijfel mogelijk: 24,68€ VIERENTWINTIG euro en achtenzestig cent... voor 3 drankjes... en daar komt normaal nog een tip bovenop.

IMG_0558.JPG

Spotgoedkoop is anders... en dan nog tippen ook?

Ik gebaar van krommen haas en laat het lijntje waar je het bedrag van een tip kan invullen leeg... het wordt nu al het duurste rondje van de hele reis... hoop ik toch!

Het telefoontje van die madam van de Blauwe Vogel blijkt bij nader inzien een vrij nutteloze bezigheid te zijn geweest, want de gemelde vervroeging van het vertrekuur loopt uiteindelijk uit in een vertraging zodat het al even over half drie is (half vijf plaatselijke tijd) als we eindelijk weer opkrassen: lift en bus in en uit en een ander vliegtuig in, weer een Boeing 777-300ER (ze hebben er daar toch genoeg van) en weer met een schermpje en alles erop en eraan.

Terwijl normale mensen proberen een dutje te doen, begin ik aan mijn zoveelste film... een oorlogsgeval in 't Engels gesproken, maar deze keer zonder Engelse ondertitels. In het vorige toestel kon dat wel als optie worden aangevinkt, dus hier moet ik mij goed concentreren om te kunnen volgen en dat is echt niet eenvoudig met het lawaai van de motoren en de airco en het gesnurk en of gebibber van mijn medepassagiers. Het is namelijk berekoud in dit exemplaar: de airco staat veel te hard en mijn hoofd voelt na een tijdje ijzig aan. Wanneer verschillende passagiers daarover klagen tegen de hostessen, wordt er ontwijkend geantwoord in de zin van "it will be warmer soon", maar de rest van de nacht lig ik naar mijn scherm te kijken met een deken op mijn kale kop.

Tegen zes uur in de ochtend ga ik een plas doen en merk dat er achteraan een rij zetels leeg staat, aan het venster en daar is er precies minder "trek" van die verdomde airco.

Ik installeer mij aan het venster en zie in de opkomende zon dat we de Oostkust van het Afrikaanse continent passeren, als één van de hostessen mijn verhuis in de mot krijgt en mij even later komt sommeren op te krassen.

 

20170405_060345.jpg

Ik zit blijkbaar op een zetel voorbehouden voor de "crew" en moet weer naar mijn eigen plaats. Argumenteren dat het daar veel te veel trekt helpt geen zier... 'k moet en zal weer naar mijn 41G versassen, in het midden naast de gang en pal in de polaire luchtstroming.  

Als ik straks in Zuid-Afrika aankom met een snotvalling, dan zal het haar fout zijn!

yell

Het is ondertussen ook in het vliegtuig ochtend en dus klaar geworden.

20170405_083527.jpg

We krijgen de gebruikelijke drankjes en om 8u30 een stevig ontbijt... 

20170405_083505.jpg

Op het menu staat puree met spinazie en worstjes en bonen in tomatensaus en fruit en een broodje en we kijken dan naar een paar afleveringen van de Big Bang Theory, doen een spelletje tetris en tegen half elf zetten we de daling in naar Johannesburg.

Iets voor elf landen we, geraken zonder problemen doorheen de controle, worden de fiere eigenaars van een visumstempel in ons nieuwe paspoort en om half twaalf staan we aan de band voor onze valiezen... tezamen met de hele Emirates-crew.

IMG_0561.JPG

In de aankomsthal staat om 12.00u een stevige kerel in een soort safari-uitrusting met een bordje 'Blauwe Vogel" klaar. Louis De Preez - een prille zeventiger met een energieke uitstraling, een wat moeilijke manier van stappen en een voor ons grappig accent - zal deze volgende twaalf dagen onze reisleider en gids zijn.

Hij schouwt zijn troepen, telt de koppen, wijst waar we best geld af kunnen halen " niet te veel want de Rand is de laatste dagen in vrije val" en als iedereen van de nodige fondsen is voorzien en al zijn bagage heeft verzameld, sommeert hij ons hem te volgen en beent met fikse - wat hoekige stap - richting uitgang... en wij volgen... al dan niet met een karretje.

IMG_0562 (2).JPG

20170405_115548.jpg

We hebben gelijk met onze vluchtgegevens van de Blauwe Vogel een brief gekregen betreffende fooien: er zal bij aankomst van iedereen een bedrag worden gevorderd voor het betalen van de fooien van kruiers, gidsen, rangers, obers en andere dienstverleners onderweg, maar het dragen van de bagage op de luchthaven is daar precies alvast niet bij inbegrepen.  

Dik 150 meter verder komen we door een ander gebouwtje uit aan de parking voor de bussen en daar staan een aantal kruiers gretig te wachten... om fluks mijn valies van het bagagekarretje op de grond te zetten... en hopelijk ook om ze seffens in de bus te heffen(?)

Het begrip "kruier" krijgt in Zuid-Afrika blijkbaar een iets andere invulling en echt moe gaan ze zich niet maken aan ons, maar de fooi is hen van harte gegund!

smile  

IMG_0563.JPG

Het is dan nog even wachten op het busje dat iets na de middag komt voor gereden. Alle valiezen en tassen worden door de chauffeur, met behulp van de opnieuw verzamelde kruiers, in een aanhangwagentje gepropt en wijzelf zoeken een plaatsje in de bus.

Het is 12u20 als we de luchthaven uit rijden en aan onze lange tocht beginnen.

IMG_0567.JPG

Louis de gids stelt Jan de chauffeur voor, heet ons allen "baie welkom" en legt uit wat er zoal vandaag op het programma staat. 

We hebben een goeie 350km voor de boeg of meer dan vijf uur rijden, een paar sanitaire stops onderweg inbegrepen. 

We worden vanavond voor zessen verwacht in ons eerste Guesthouse, Stille Woning in Witrivier, waar het aperitief dan zal klaar staan. Tot zijn spijt is Louis dus genoodzaakt het voorziene programma drastisch in te korten. Dat ziet er normaal gezien zo uit: (ik citeer)

’s Ochtends aankomst in Johannesburg International Airport waar u wordt opgewacht
door uw Blauwe Vogel gids. We voorzien voldoende tijd voor het afhalen of het wisselen
van geld op de luchthaven.
We laten Johannesburg achter ons en trekken naar de provincie Mpumalanga. We
stoppen in een aantal typische dorpjes die u te voet kan verkennen en waar wat
tijd is voorzien om te shoppen. De gids laat u tevens kennis maken met een aantal
interessante historische plaatsen. In de loop van de middag bereiken we het rustige,
mooie dorp Witrivier.

Normaal komen de groepen vroeg in de morgen toe, maar bij ons is het al middag, dus we moeten wat door rijden! In de praktijk verkennen we dus géén typische dorpjes, valt er niks te shoppen en maken we zeker geen kennis met interessante historische plaatsen.

Eens buiten de luchthaven draait driver Jan een snelweg op en zet er flink vaart achter en we rijden tegen 100 km per uur over de N12 en later de N4 langsheen uitgestrekte velden... en andere velden... en nog velden...

IMG_0564.JPG

IMG_0565.JPG

IMG_0566.JPG

Louis vertelt ondertussen over de streek waar we door rijden en de streken waar we naartoe gaan en wat er allemaal gaat te zien zijn, maar ergens voel ik mij bekocht... dit is niet wat er in de brochure wordt voorgespiegeld en zeker niet wat ik had ik verwacht!

Nu ja, eigenlijk net wel wat ik had verwacht en gevreesd: nadat ze ons de tickets met de (nieuwe) vluchtgegevens via Dubai hadden gestuurd, was ik er zo goed als zeker van dat een inkorting van het programma nodig zou zijn om op tijd in die eerste overnachtingsplaats te geraken. De madam van Blauwe Vogel beweerde telefonisch weliswaar van niet, maar ieder logisch denkend mens snapte vooraf dat je met bijna vier uur minder tijd niet kan doen wat normaal voorzien is. Niet echt correct van de organisatie om zulks niet vooraf te melden. We leggen dat dan ook uit aan Louis en die kan ons enkel gelijk geven, maar kan er zelf niks aan doen... enkel het beste ervan maken.  

Dat begrijpen we. 

We berusten dus en na twee uur rijden hebben wij toch ook onze eerste stop: geen typisch dorpje maar een korte lunchpauze aan een benzinestation op de snelweg, waar we rap iets eten, even buiten op de bank van het zonnetje genieten, een kiekje nemen van onze bus...  en dan weer op weg naar White River!

IMG_0568.JPG

IMG_0569.JPG

IMG_0570.JPG

IMG_0571.JPG

En weer gaat de tocht langs velden en weiden... het wordt iets minder plat maar één zaak is nu al duidelijk: Zuid-Afrika is een groot land... een oneindig groot en leeg land... we komen geen dorp tegen, enkel soms in de verte een boerderij of een grote fabriek... maar de typische dorpjes liggen voorlopig goed verscholen, ergens ver achter de einder. 

IMG_0572.JPG

IMG_0574.JPG

IMG_0577.JPG

IMG_0578.JPG

IMG_0581.JPG

Het landschap wordt na enkele uren rijden toch iets meer gevarieerd, we rijden nu niet langer door eindeloze groene vlaktes maar langs en doorheen heuvels en ergens in de buurt van Schoemanskloof houden we om 16.00u een tweede - kortere - pitstop aan alweer een benzinestation.

Dan is het nog even doorbijten voor het laatste stuk van de lange dag: een klein uurtje verder passeren we in Nelspruit, waar we dwars doorheen de files van het werkverkeer sukkelen en nog een kwartier later rijden we White River of Witrivier binnen.

Om kwart na vijf worden we in Stille Woning ontvangen door een mooie jongedame die ons welkom heet, de kamersleutels verdeelt en een aperitiefje serveert...  

De dag zit er eindelijk op... gisteren iets voor de middag thuis vertrokken en na een bijna onafgebroken tocht (de nachtelijke uren wachten in Dubai tel ik ook mee als "reizen") van zowat dertig uur (en ik woon dan nog op 5 minuten van de luchthaven, de anderen zijn al langer onderweg) zijn we allemaal toe aan wat rust... een momentje van rust en van benen uitstrekken!

IMG_0582.JPG

IMG_0584.JPG

IMG_0583 (2).JPG

IMG_0585 (2).JPG

Na het welkomstdrankje is het hoog tijd voor verfrissing en trekken we naar de kamer... een bijzonder mooie kamer trouwens.

IMG_0586.JPG

IMG_0588.JPG

IMG_0590.JPG

IMG_0587.JPG

Ze is kraaknet, heel groot en comfortabel en met een hemelbed met perfecte matras, met ernaast een ruime badkamer met grote douche én als bonus hangt er aan de muur goed volk... meer moet dat niet zijn!

We frissen ons op, doen iets proper aan en terwijl Martine de pijama's zoekt voor straks ga ik op verkenning.

IMG_0589 (2).JPG

IMG_0591 (2).JPG

IMG_0592 (2).JPG

IMG_0595.JPG

IMG_0596.JPG

IMG_0594.JPG

Stille Woning ligt in een residentiele buurt en is omringd door een prachtige tuin met zwembad, met een schitterende eetzaal en salon... maar we worden tegen 19.00u verwacht in de boma voor de welkomstmaaltijd. Boma... die ken ik uit de tijd van de Kampioenen, maar deze boma blijkt een ronde omheinde binnenplaats met in het midden een vuur waar rond wordt gegeten.

IMG_0601.JPG

IMG_0593.JPG

De avond valt snel en tegen half zeven is het sowieso te donker om te zwemmen en wandelen we de 25 meter naar die boma voor een aperitiefje... iets heel strafs, aangeboden door het huis!

IMG_0599.JPG

IMG_0597 (2).JPG

IMG_0604.JPG

De rest van de groep druppelt ook de boma binnen en Louis stelt het programma van de volgende dag voor en dat is niet min: opstaan om 4.30u, de valiezen buitenzetten om kwart voor vijf! Even een tasje koffie nemen en om vijf uur vertrekken we naar het Krugerpark. Ontbijt krijgen we mee en eten we onderweg op in het busje of na aankomst in het park, waar we op stap gaan in de open safari-jeeps!

Het wordt dus een korte nacht, maar de avond is alvast heel geslaagd, een lekker diner rond het kampvuur, met een deftige fles wijn en eindelijk tijd om rustig beter kennis te maken met onze reisgenoten en als toemaatje een optreden van het personeel, dat voor ons "Shosholoza" zingt... het mooie Zuid-Afrikaans volksliedje dat we kennen van Helmut Lotti! 

wink

IMG_0606.JPG

IMG_0605 (2).JPG

De eerste - eigenlijk al de tweede - dag was lang en begon in mineur, maar hij zit er eindelijk op en de sfeer is nu opperbest.

We gaan rond een uur of tien - naar mijn normen heel vroeg! - naar de kamer, zetten de wekker en vallen rond elven als een blok in slaap!                    

 

00:16 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik volg met grote interesse, want staat op mijn Bucket list...

Gepost door: Rägnhild | 19-04-17

Was al aan het wachten op de verslagen..... nu benieuwd naar vervolg... want hier hebben we ook interesse voor!

Gepost door: Josiane | 19-04-17

Al een knap gekruide inleiding die ons met woord en beeld in je Zuid-Afrikaans avontuur onderdompelt. Ik kijk ernaar uit om ook de andere episodes te ontdekken. Fijn, zo'n reisverslag, Yves!

Gepost door: Franz | 19-04-17

Ik keek er al naar uit om je verslag te lezen en ben benieuwd naar het vervolg. Wij hebben deze reis (ook me de Blauwe Vogel) gedaan in 2007 en ik kan het momenteel niet goed zien, maar 'k heb het vermoeden dat het nog dezelfde gids Louis is als bij ons. Wij zijn wel via Londen gevlogen met African Airlines.

Gepost door: Marleen | 19-04-17

Post een commentaar