24-08-15

cruise... epiloog.

Vrijdag de 17e juli is onze laatste dag op het water, 't is te zeggen... tegen uiterlijk negen uur moeten we afgemonsterd zijn, dienen alle onze spullen van boord gehaald en de sleutels binnen gebracht op het kantoortje...

Ik strijk plechtig mijn Vlaamse Leeuw... nu ja, plechtig... 'k heb er niet speciaal een hemd en das voor aangetrokken, maar de vlag wordt van de gelegenheidsmast gehaald, opgevouwen en op gepaste wijze weggeborgen... en de mast - een doe-het-zelf-combinatie van een stuk buis en een halve borstelsteel - in de kant gegooid, want de vuilbakken staan helemaal aan de andere kant.

IMG_6291.JPG

Ik hou nauwlettend die overkant in het oog, maar het tijdstip om op te kramen nadert en er komt maar geen plaatsje vrij aan de kade... we besluiten de auto's uit de bewaakte parking te halen en helemaal rond te rijden tot op onze oever, dat scheelt hem telkens meer dan 250 meter gesleur met bagage, pakken en zakken... enkele reis!

IMG_6298.JPG 

Op een half uurtje zijn we uit- en weer ingeladen en de boel poetsen hoeft niet... daarvoor hebben we op voorhand 95€ opgehoest, maar gezien de stoffige en spinwebbige toestand van de boot ga ik daar subiet direct toch eens over klappen met de baliemadam.  

't is dus al even na negen als we onze opwachting maken aan diezelfde balie... met de twee fardes én een aantal ingevulde documenten. Ik geef de sleutel en het etui met mappen van de vaarkaarten en technische gegevens af en de juffrouw vraagt waar de boot ligt, want de vaaruren moeten berekend worden. Ik wijs naar buiten en leg uit dat er - in tegenstelling tot onze verwachting - geen plaatsje voorzien was voor ons en dat we dus aan de hele andere kant van het haventje liggen en dat we zulks niet echt klantvriendelijk noch praktisch vonden bij het leegmaken van de boot. Ze is niet echt onder de indruk van mijn opmerking, bekijkt me wat korzelig en stuurt dan een medewerker buiten om de cijfertjes te gaan noteren.

Als ze vraagt of ik soms de "debriefing" documenten ook al heb ingevuld, meld ik dat dit inderdaad al is gebeurd en overhandig haar met gepaste trots mijn lijvig epistel... een heel blad recto verso volgekribbeld met opmerkingen... in mijn beste Frans!

Ze loert verbaast naar al dat geschrijf en ik vertel haar dat de meeste van mijn grieven al wel onderweg mondeling werden vermeld in Narbonne, maar dat er toch nog een paar puntjes zijn die ik even wil bespreken... en dan begin ik in het lang en breed uit te weiden over de staat van properheid van de boot bij aanvang, van de spinnenwebben aan de vensters en het vingerdikke stof op het meubilair in de kombuis... en het servies met sporen van etensresten van een vorige gebruiker... en dat ik desgewenst foto's kan tonen van alle "dingetjes" die ik nu aanhaal.

Ze begint zich hoe langer hoe ongemakkelijker te voelen en de beide andere dames achter de balie hebben eerst intensief staan meeluisteren, maar hoe langer mijn exposé duurt, hoe meer ze doen alsof ze druk met iets anders bezig zijn. Het is duidelijk: onze juffrouw moet op geen morele steun rekenen van haar collega's.

Ik vertel verder over de deur op het dek, die niet afgesloten kan worden, omdat er een ander slot in zit dan in de deur aan stuurboord en we hadden maar één soort sleutel en begin dan over de piepkleine maar defecte ventilator die we zelf uiteindelijk wel aan de praat kregen, maar die mijn inziens niet helemaal beantwoordt aan de beschrijving uit hun brochure. Ik tracht haar diets te maken dat wij in Vlaanderen iets heel anders bedoelen wanneer we het hebben over "een goed werkend airconditioningssysteem".

Ik meld terloops dat we wél tevreden waren met de mand mondvoorraad en de indrukwekkende barbeque, als het goed is, dan zijn we niet te beroerd om dat ook te zeggen!

Wanneer ik echter over de boegschroef begin en pols naar de mail die ze in Narbonne zouden verstuurd hebben, weet ze van niks, ze bladert in een paar mappen maar vindt geen mail... ik vraag me af of ze niet op de pc in de mailbox zou zoeken, maar zwijg beleefd want wil haar niet meer opjagen dan nodig, ondertussen is ze namelijk redelijk zenuwachtig aan het worden.

Ik leg uit dat ik dezelfde vraagjes ook al stelde in het kantoor in Narbonne, maar het best nog eens wil proberen: waarom kregen we een boot zonder boegschroef terwijl voor dit type staat vermeld dat ze wel zo een ding in huis hebben en waarom heeft niemand ons vooraf uitgelegd dat we dus op dergelijk besturingshulp niet konden rekenen en we ons bijgevolg terecht afvragen waarom we zowat 700 euro meer hebben besteed aan een "viersterrenboot" terwijl we op eentje met twee sterren toch bijna van dezelfde "luxe" hadden genoten...

Misschien kan zij mij uitleggen en overtuigen waarom ik er toch goed aan deed een exemplaar met vier sterren te huren... het duizelt haar nu blijkbaar voor de ogen... en ze blijft het antwoord schuldig

Ik doe er nog een schepje op, wijs naar mijn genaaide lip en zeg dat we door hun schuld dus wel een ongeluk hebben gehad, omdat hun boot niet in orde was...

Dat is er zo te zien te veel aan, ze schuift een paar documenten naar mij, vraagt of ik die alvast wil invullen en spurt naar achteren. Ik trek dus naar buiten met o.a. een blanco "rapport d'incident en cours de croisière", een "dossier compensation client", en een "enquéte" formulier en het stellige voornemen dat allemaal helemaal vol te schrijven! 

Ik installeer me in de schaduw op het terras met genoeg schrijfgerief en haar verzameling papieren en begin welgemoed nog eens mijn grieven uitgebreid neer te pennen.. en even later komt er een mannetje bijzitten, die vraagt wat er aan de hand is.

Hij heeft geen blauwe uniformpolo aan, maar ik vermoed dat hij ook een lid van de staf is, een supervisor of zo, en begin dus nog maar eens op te sommen over welke dingetjes we niet echt tevreden zijn en vooral, vraag hem of hij het soms normaal vindt dat de klanten een ongeluk krijgen omdat ze een boot ontvangen hebben die onderweg niet conform blijkt aan de beschrijving en verwachting en als het dan zo is dat er dingen niet kloppen met de publiciteit, waarom niemand ons dat expliciet vooraf vertelt heeft en ik herhaal mijn vraag: of hij me kan overtuigen waarom ik er goed aan deed een "vier ankers" te huren... want ikzelf kan er geen zinnig antwoord op verzinnen.

Hij zegt dat hij daar niet direct kan op antwoorden en ik vraag dan of er dan niemand in huis is die dat wel kan... een manager bijvoorbeeld.

Daarop wordt hij lichtjes kregelig en verklaart dat hij de manager is. Ik monster hem aandachtig en vraag wat er dan nu moet gebeuren. In plaats van een deftig antwoord te zoeken en tot een oplossing te komen, doet hij wat managers vermoedelijk nog al wel eens plegen te doen... zijn paraplu opentrekken!

Hij heeft zich duidelijk vast voorgenomen een mogelijke eindeseizoensbonus niet op het spel te zetten en begint dus eerst en vooral uit te zoeken in zijn hiërarchie waar en door wie het fout liep en start helemaal bij het begin: de boeking.

Ik heb mijn Le Boat brochure - vastgekleefd in de vakantiemap - voor mij op tafel liggen en hij vraagt of hij even het blad met de beschrijving van de Clipper kan bekijken, besluit dan waarschijnlijk dat hij best een kopie zou nemen en scheurt plots de hele brochure uit mijn farde en beent er mee weg. Ik zit paf te kijken en hoop vooral dat ik ze nog terug krijg.

Pascale en Walter hebben nog een hele rit naar het Noorden voor de boeg en komen zeggen dat ze vertrekken en ik verzeker hen dat ik onze zaak naar best vermogen zal verdedigen!

Even later komt hij - de manager - weer naar de tafel gestapt, gooit triomfantelijk de losgescheurde brochure weer op mijn map en verklaart dat hij nu weet wat er mis is... de reisagent is in de fout gegaan. Dit is nog een uitgave van 2014! 

Tja, ik antwoord dat we al eind 2014 hebben geboekt... en enkel deze brochure konden krijgen toen. 

Hahaa... Dat kan zijn maar... in die van 2015 werden de gegevens aangepast. We hadden ons nadien maar op de meest recente uitgave moeten baseren voor de meest recente info, dan waren we van alle veranderingen op de hoogte geweest!

Ziezo, probleem opgelost, wat hem betreft.

Ik fluit hem echter onmiddellijk terug en vraag om dan eens uit te leggen hoe een type boot plots op één jaar kan veranderen... verleden jaar zaten er dus - als de brochure toen klopte - nog wel boegschroeven in een Clipper, maar vanaf 2015 niet meer. Ik vraag of ze die dan rond Nieuwjaar allemaal hebben gedemonteerd en of dat niet verschrikkelijk veel aan overuren heeft gekost om de mensen op zo een feestdagen te laten werken.

Hij kijkt me wantrouwig aan, maar weet geen afdoend antwoord te geven... de brochure wordt wel als schuldige afgevoerd en hij zoekt het nu dichterbij en vraagt wie ons de uitleg vooraf heeft gegeven.

Ik weet met de beste wil van de wereld niet meer hoe die keel heette die bij ons de summiere uitleg van de knopjes en het testvaartje deed... 't was een gast met een blauwe polo of t-shirt, dat weet ik nog, zonder baard of bril... een vriendelijke jongeman... die beschrijving slaat op de helft of meer van zijn werknemers hier, dus daar is hij ook niks mee...

Als ik hem er aan herinner dat ze in Narbonne een uur gezocht hebben naar het defect vooraleer te ontdekken dat er geen in zat en de technicus van dienst daar dus ook nog niet wist dat een Clipper vanaf dit jaar plots geen boegschroef meer heeft en ik nog langs mijn neus mee geef dat zulks geen goed doet aan de geloofwaardigheid van zijn stelling van daarnet, wordt hij nog iets ambetanter dan hij al was en wil weten hoe die kerel in Narbonne er dan uit zag... ik geef krek dezelfde beschrijving als daarnet, maar kan er wel een detail aan toevoegen, 't was een Engelstalige!

Hij denkt even na, maar geraakt er niet uit. Ik vraag hem - een beetje om hem nog meer op stang te jagen - of zijn technici dan niet op de hoogte zijn van het feit dat al die boegschroeven daar rond Nieuwjaar zijn uitgehaald, maar hij kan het sarcasme in mijn vraag niet echt smaken...

Als ik dan ook nog durf te opperen dat er misschien wel iets schort aan de opleiding van zijn mensen of toch op zijn minst aan de bijscholing, wordt hij zichtbaar boos... ik duw door, begin over ons ongeluk, wijs hem mijn lip en vertel voor de "elvendertigste" keer deze week zeer plastisch hoe het zover is gekomen en wiens fout het volgens ons is en zeg dat we eigenlijk niets minder verwachten dan een billijke tegemoetkoming...

Enig medeleven had ik niet echt verwacht, binnen aan die balie heeft vanochtend ook niemand ook maar een zweem van empathie vertoond, laat staan gevraagd of het nog zeer deed of zoiets... maar de manager ziet alweer een uitweg om een schuldige aan te duiden.

Hij verklaart dat uiteindelijk de stuurman - dus ikzelf - de eindverantwoordelijkheid draagt, dat ik kan zeggen over zijn boot wat ik wil, maar dat het wel mijn eigen fout is als ik dwars door een bende overhangende takken ben gevaren, 'k had maar voorzichtiger en oplettender moeten zijn!

Voila, probleem weeral opgelost... denkt hij... maar hij dwaalt!

Nu word ik lichtjes ambetant... mij zomaar beschuldigen... dat wens ik niet te pikken!

Ik bijt hem toe dat ik zijn visie absoluut niet volg en wel om het volgende: als ik mijn auto in de garage afhaal - pakweg na een onderhoud - en in de eerste de beste bocht draait mijn stuur niet omdat het stuurslot blokkeert, dan is dat mijn inziens absoluut niet mijn fout als ik het "decor" in rij. Je kan en mag sowieso verwachten dat de auto een stuur heeft dat draait indien nodig... wel, op zijn boot is 't net hetzelfde: je kan redelijkerwijs verwachten dat de boot reageert als je op de knop duwt en denkt dat je daarmee de boegschroef activeert... indien ze dat niet doet, omdat ze defect is of er gewoon geen zin zit of om welke reden dan ook, dan is dat niet de fout van de huurder/stuurman, maar van de firma die je het ding zo heeft afgeleverd.

Ik voeg er nog aan toe dat de richting van gesprek mij hoe langer hoe meer begint tegen te steken en vraag wanneer hij met oplossing of alvast een voorstel tot compromis gaat afkomen.

Hij zegt dat dit moet besproken worden met het hoofdbureau in Nederland. Ik maan hem prompt vriendelijk doch gedecideerd aan om daar dan maar direct mee te beginnen en contact op te nemen met zijn baas... en weg is hij.

We blijven tien minuutjes wachten aan, onze terrastafel, maar de manager blijkt verdwenen... definitief.

Uiteindelijk stevenen we terug op de balie af, monsteren vol verwachting de juffrouw die ons even bekijkt en dan ook naar achteren verdwijnt.

Even later komt ze terug met nieuws: we krijgen de 95€ kosten voor de eindpoetsbeurt volledig terugbetaald en de som van 40€ - die ik had uitgegeven aan een taxi van de kliniek naar de sluis - ook direct uitbetaald, als voorlopige compensatie... al de rest moet met "Nederland" geregeld worden... door onszelf!

Wij krijgen de manager duidelijk niet meer te zien, beseffen dat het hier stopt en hebben geen zin om nog verder te discuteren met de juffrouw, die doet tenslotte ook maar haar werk en heeft al helemaal zelf niks te zeggen.

We gaan dus schoorvoetend akkoord.

Ze brengt de vaartijd in rekening, trekt daar de garantie voor de bbq af en die voorlopige compensatie en debiteert mijn kredietkaart. Ik teken het papier "onder voorbehoud van verdere afhandeling door het kantoor in Nederland" en wij stappen het eindelijk af.

Buiten is het bloedheet... maar in de auto hebben we seffens wel airco! 

De cruise zit er nu echt op... en het laatste gedeelte was duidelijk eentje met "wild water" en veel tegenstroming!

Maar ondanks le Boat (en hun "lamentabele" service) hebben we ons een week lang best geamuseerd!

 

Ondertussen zijn we een maand later, hebben we - nog maar eens - het hele verhaal per mail doorgezonden aan dat hoofdkantoor en kregen zowaar een reactie:

Ze geven mij op alle punten gelijk, betreuren de foute informatie - die ondertussen zou zijn aangepast - op website en in de brochure, snappen niet goed wat er allemaal verkeerd ging in het kantoor in Port Cassafières,maar geloven mij volledig en verontschuldigen zich dan ook uitgebreid voor alle opgelopen ongemak, verzekeren mij dat dit allemaal nooit had mogen gebeuren en zeker niet conform de hoge standaard is, die ze normaal hanteren tegenover de klanten. Ze zullen zorgen dat zulks in de toekomst ten stelligste vermeden wordt en informeerden zelfs naar de staat van genezing van mijn gewonde lip, kortom ze doen hun uiterste best om hun imago op te krikken... maar dat is maar voor een deel gelukt.

En ik krijg namelijk geen duit terugbetaald, maar geniet wel een (aanzienlijke) korting op een volgende reis, op te nemen binnen de drie jaar!

Tja... dat vinden we toch een wat povere eindoplossing en daar moeten we dus nog eens over nadenken.

Het was de eerste keer dat we met onze twee koppels iets samen organiseerden... ik wil nog best eens samen gaan varen... liefst op een ander kanaal en bij voorkeur in géén Clipper meer... maar de agenda's moeten passen en zo... 't ware handiger geweest voor iedereen als ze gewoon de compensatie hadden terug gestort...

Mocht het toch nog helemaal in orde komen, dan zullen we niet nalaten om dit blogsgewijs te verkondigen...

Hoop doet leven!

Stoer 

 

 

16:48 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

23-08-15

Laatste dag op het Canal du Midi: beloofd is beloofd... een frisse pint voor de sluiswachter!

Op onze laatste dag zijn we traditioneel vroeg op, niet dat we niet goed kunnen slapen, dat valt best mee, maar ik wil nog zo veel mogelijk bewust genieten van onze tocht... die laatste dag gaat zo voorbij zijn, denk ik!

Vandaag is het voor de verandering weeral tropisch warm, het eerste uur nog redelijk bewolkt, maar daarom niet minder heet... ik verdom het een T-shirt aan te doen, maar we zetten wel het zondagse hoedje op... kwestie van straks in stijl Béziers te passeren. 

DSC_8004.JPG

IMG_6227.JPG

De sluizen van Fonséranne zijn "stroomafwaarts" open van 9.00u tot 10.30u... we zorgen er dus voor dat we iets voor negen daar aankomen en er liggen drie wachtenden voor ons. We gaan dus seffens met de tweede lichting mee versassen, 't gaat precies weeral vlotter gaan dan verwacht.

IMG_6228.JPG

Stipt om negen uur begint de operatie "trappen-af", de eerste boten varen binnen in de bovenste sluis en een kwartiertje later is ze leeg - en weer vol water - en zijn wij aan de beurt.

DSC_8014.JPG

DSC_8016.JPG

DSC_8017.JPG

Ik stuur met vaste hand onze Clipper het sas in, draai mooi naar bakboord en leg hem bijna perfect tegen de kant, Martine geeft de touwen door en Walter en Pascale houden ze vast op de wal.

DSC_8024.JPG

Na ons komt er nog één boot binnen om mee naar beneden te zakken, het gaat dus telkens vrij snel om in en uit te varen en de "kabelploeg" op de wal kan nu ook weer vier sluizen lang meelopen met de touwen in de hand... we versassen dus moeiteloos, alsof we al jaren niks anders doen tijdens de congé en ondervinden geen enkel probleem... toch wel een beetje tot onze eigen verbazing.

DSC_8025.JPG

DSC_8027.JPG

IMG_6232.JPG

IMG_6230.JPG

IMG_6233.JPG

achter ons is er niet veel beweging meer... blijkbaar zijn er vanochtend maar 5 "dalers" onderweg op dit gedeelte van het kanaal... echt druk kan je het dus niet noemen... en zelfs de toeristen staan maar dun gezaaid op het bruggetje. 

IMG_6234.JPG

IMG_6235.JPG

IMG_6236.JPG

IMG_6237.JPG

In de laatste sluis neem ik iedereen weer aan boord, we draaien even later naar rechts richting "pont-canal" en plots stijgt gejuich op vanaf de wal. Er ligt een Péniche te wachten om naar boven te versassen en blijkbaar is er een hele troep gepensioneerde Vlamingen met dat ding op uitstap: zodra ik de bocht om kom getuft... met mijn Leeuwenvlag wapperend aan de boeg, heffen die oudjes uit volle borst aan: "Ze zullen hem niet temmen... de fiere Vlaamse Leeuw..." ik zwaai en toeter enthousiast en zing vrolijk maar een beetje uit de toon mee...

'k ben een zeer tevreden Vlaams "taktivist": mijn vlag is dan toch niet ongemerkt in dat kanaal gepasseerd!

IMG_6238.JPG

Net voorbij de kanaalbrug moeten we even aanleggen want het licht van de heel diepe sluis staat op rood en achter ons legt de andere boot ook aan... 't is een Welsh koppel en de madam heeft wat moeite met de touwen bij het aanmeren, maar met behulp van Walter komt het allemaal in orde.

Ze hebben in dat type ook geen boegschroef... dat type heeft er sowieso nooit ééntje gehad... ook niet volgens de brochure. Als je maar met twee bent, lijkt het dan toch niet altijd evident om je boot te krijgen én te houden waar je dat graag zou willen, maar ze wisten op voorhand wel wat ze hadden of niet.    

Voor ons ligt één van de boten die met het eerste groepje in Fonséranne mee daalde, we zijn nu dus met drie om te versassen.

Vlak voor we de luis in varen, kijk ik op de klok, we vertrokken precies een uur geleden boven en liggen hier toch al even te wachten... we hebben er dus nog géén uurtje over gedaan om de hele sluizentrap en de kanaalbrug voorbij te geraken... als het zo verdergaat, gaan we veel te vroeg in Port Cassafières zijn... maar er zijn nog mogelijkheden genoeg om eens te stoppen straks. 

IMG_6239.JPG

IMG_6240.JPG

Bij het dalen valt het me op dat op die andere boot voor ons ook maar twee man zit en dat ze maar één lijn vastleggen achter de paal... maar de sluiswachter zegt er niks van, dus 't zal wel mogen zekers!?

IMG_6241.JPG

IMG_6242.JPG

De fotografe in Martine is wakker geschoten, maar de camera staat op "filmen"... 'k heb dus een hoop korte filmpjes van die ochtend, die ooit wel eens gemonteerd zullen geraken.

Onbeslist

Als de deuren opendraaien gaat onze voorganger er als een speer vandoor... hij geeft volgas en zigzagt met een forse vaart de haven van Béziers door om een paar minuten later weer voor ons te liggen aan de volgende sluis.

Wij varen vlot achter hem binnen en slaan de touwen om de palen, maar de Welshman en zijn lady achter ons hebben weer een "probleempje"...

IMG_6243.JPG

IMG_6244.JPG

uiteindelijk komt het allemaal goed te liggen en zakken we alle drie een metertje of vijf en dan spurt de haastigaard voor ons er weer vandoor.  

IMG_6245.JPG

IMG_6246.JPG

IMG_6248.JPG

IMG_6249.JPG

Wij tuffen rustig achter hem aan, mogen even verder zelfs door het rode licht varen aan de ophaalbrug... ik vertraag zoals voorgeschreven en we maken ons al klaar om tijdelijk aan te meren, maar op de wal doet één of andere kerel in een kostuum met fluo hesje erover druk teken dat ik door moet varen... dus doen we dat braaf!

IMG_6250.JPG

we wuiven wel naar de "Welsh" boot en doen teken dat ze door mogen!

P1040641.JPG

 

en komen na een half uurtje twee kilometer verder aan "mijn" sluis... die van Ariège!

Hier moet ik absoluut eerst even aanleggen, grabbel een fris blikje bier uit de frigo en storm de wal op tot bij de sluiswachter. Hij herkent me direct, informeert hoe het gaat met mijn gezicht en hoe de tocht is verlopen, ik vertel in het kort over onze wedervaren, geef hem het blikje cadeau... en hij verzekert me dat het zal smaken... straks... "pendant la pause de midi" want nu moet er gewerkt worden!

P1040642.JPG

De rappe gast van daarstraks ligt namelijk ondertussen te wachten in zijn sluis. Ik vraag of hij nog even wil openhouden, want dat we er ook bij willen en geen probleem... voor mij wil hij graag nog even wachten met versassen!

IMG_6251.JPG

Nog even heel serieus kijken naar het vogeltje voor een "selfie" en ik spurt weer naar de boot en een paar minuten later liggen we naast "le mec rapide" in de sluis, die mij redelijk donker monstert... hij heeft door dat het duidelijk door mij is dat hij hier al een tijdje ligt te wachten en daar is hij niet bepaald vrolijk van geworden.

P1040643.JPG

We doen alsof we het niet zien en versassen vrolijk en Martine is duidelijk zeer tevreden met haar taak... het vasthouden van het touw.

IMG_6254.JPG

Die andere al te wachtende mens werd ondertussen blijkbaar een beetje nerveus van de hele toestand en is er in geslaagd zijn boot compleet dwars in de sluis te laten afdrijven... hij ligt weer maar met één touw vast rond een bolder en botst tegen de sluismuur vooraan en dan achteraan en schuurt zelfs tegen onze zijkant...  

IMG_6253.JPG

Ik zou wel kunnen helpen... misschien... maar negeer hem feestelijk en als we versast zijn toeter en zwaai ik even later uitbundig naar mijn "copain-éclusier" en vaar statig de sluis uit en terwijl de "Black Panther" weer opstoomt, varen we traagjes naar de brug over de snelweg en bekijken we met gemengde gevoelens aan stuurboord de boom waar we zes dagen geleden "een conflict mee hadden"!

DSC_8042.JPG

DSC_8043.JPG

't Is dan volgens mij nog zelfs geen plataan maar eerder een fors soort struikgewas... duizenden van die mooie platanen moeten ze rooien, maar dit nutteloze in  de weg hangende stuk gewas, dat laten ze ongehinderd de mensen hinderen... rare jongens, die Fransen van de VNF!

Nu ja, 't is dat het zo moest zijn... hoewel, over die hele toestand ben ik zeker nog niet uitgebabbeld... morgen plan ik een hartig woordje te richten aan die "pipos" van Le Boat.

Maar nu moeten we verder...       

De sluizen liggen hier dicht op mekaar... een dikke kilometer verder komt de volgende al in zicht en besluiten wij om te stoppen voor de middag. In Villeneuve-lès-Béziers zal wel "horecagewijs" wel iets te doen of te vinden zijn, hopen we en je kan zo te zien iets voor de sluis mooi aanleggen aan de walkant... want er is plaats zat!

De sluis staat 300 meter verder op rood, dus de kerel voor ons drijft in het midden van het kanaal traagjes naar de deuren toe en ik steek hem aan stuurboord traag voorbij omdat ik vóór de sluis wil aanleggen.

En plots hebben we ambras: de onnozelaar denk waarschijnlijk dat ik hem wil voorbijsteken om seffens het eerst te kunnen binnenvaren en hij heeft daarnet al (te) lang moeten wachten op ons... dit is de druppel die zijn emmer doet overlopen. Hij begint te roepen en te schelden en sommeert me om achter hem te blijven... op dergelijke momenten van mogelijke crisis en conflicten verkies ik meestal om plots de Franse (of desgevallend een andere inheemse taal) niet langer machtig te zijn en mij te beperken tot wat dommig en onbegrijpend kijken (iets wat me dan meestal zeer goed af gaat),

maar ik wil nu geen aanleiding geven tot een spelletje zeeslag of zoiets en roep hem toe dat ik helemaal de sluis niet in wil en dat we gaan aanleggen en dat hij zich niet zo druk moet maken, maar hij heeft het eerst niet goed gesnapt peinzen wij, want hij keelt weer naar ons dat het niet mag, voorbijsteken... en dat hij het kan weten, want dat hij een "profesionel" is...

Wij lachen ons een bult als we terugdenken aan zijn passage in de sluis daarnet en ik wil nog iets "spitant" terugroepen, maar tegen dan heb ik mijn handen vol met stoppen, want zijn we al aan de plaats waar we willen aanmeren.

Terwijl Walter op de kant springt met een touw, dobbert de profesionel ons voorbij... iets gerustgesteld maar nog altijd veel kwader dan zou moeten... we zwaaien vriendelijk... maar nu negeert hij me een beetje... tja, dat moet hij weten... 

Wij gaan aan wal, sluiten de boot af en trekken op verkenning naar het centrum... en zoal in elk frans dorp was er hier toevallig toch wel markt zeker vanochtend, maar loopt ze net op haar einde... en dat is voor sommige kramen maar best ook... want er steekt een briesje op en de parasol van een legumenboer gaat prompt vliegen, vlak achter de rug van Walter en Pascale. 

IMG_6259.JPG

 

IMG_6260.JPG

IMG_6261.JPG

Er is hier trouwens van alles te doen: markt, kermis én er zijn een paar restaurants met mooie terrasjes!

We installeren ons op het terras van Le Grand Café.

IMG_6262.JPG

IMG_6263.JPG

't is gezellig zitten en gezien het ondertussen al één uur door is, wordt het rustig en besluiten we de menu te vragen... 

IMG_6267.JPG

 voor dat geld en in die temperatuur kan je het allemaal zelf niet staan klaarmaken...

IMG_6265.JPG

het is half drie als we opstappen... zeer tevreden en voldaan... tijd voor een siesta!

IMG_6270.JPG

en als we een half uurtje liggen te soezen en te puffen, komt plots de politie aangereden... ik bedenk al wat er zou kunnen fout zijn met ons... we hebben redelijk wat wijn gedronken bij het eten, maar 'k lig vast en ga nog zeker niet direct varen... maar ze komen gewoon een babbeltje doen met een visser... Walter leest ondertussen onder de lommer van een boom onverstoorbaar in zijn boek verder.    

De rest "zoezelt" doorheen de zwoele namiddag, maar ik hou mij een uurtje nuttig onledig met het invullen van de documenten "debriefing fin de croisière" van Le Boat en lijst alvast alle dingetjes op die niet in orde waren, waarbij het hoofdstuk "boegschroef" met bootlengtes op kop ligt van mijn grieven, op enkele kabellengtes gevolgd door de rubrieken airco en cleaning.

Om half vijf denken we dat het toch tijd wordt om nog een eindje verder te varen...

IMG_6274.JPG

We passeren de voorlaatste sluis en even later de kaalgeslagen rede ten oosten van Villeneuve-lès-Béziers en 35 minuten later liggen we voor het allerlaatste exemplaar waar we deze reis door moeten.

IMG_6275.JPG

IMG_6278.JPG

de fietsende vader en zoon beseffen niet dat het onze laatste is... en zelf maken we er ook niet echt een plechtig moment van... we versassen "as usual" probleemloos en perfect op mekaar ingespeeld...

IMG_6276.JPG

maar het is toch met enige weemoed dat ik achterom kijk.

P1040647.JPG

één van de laatste - en kleinste - bruggetjes! 

IMG_6279.JPG

Om twintig voor zes - onder een wat loden hemel - arriveren we in Port Cassafières en varen even later de haven binnen.. om daar vast te stellen dat er aan de kade gewoon geen plaatsje meer vrij is.

IMG_6281.JPG

Je zou zo denken dat de verantwoordelijken van Le Boat bijhouden wie er hoogstwaarschijnlijk elke avond binnen komt en dus morgenvroeg dient leeg- en schoongemaakt en in functie van dat aantal (veel kunnen dat er echt niet zijn) de nodige plaats dan voorzien aan de kade, maar zo ver hebben ze op dat kantoor duidelijk niet over het zaakje door gedacht.

Wij moeten morgen uitpakken en het ding definitief binnen leveren...  maar nee hoor... het hele haventje ligt zo vol als een ei.

Het merendeel van de boten is duidelijk niet verhuurd en paar waar er toch leven op valt te bespeuren, liggen hier ofwel om halfweg de tocht te overnachten of zijn voor ons toegekomen en moeten morgen ook teruggegeven.

IMG_6282.JPG

Ik leg me dan maar aan de overkant, voor een aantal niet gebruikte exemplaren en als we aangemeerd zijn, merk ik dat de deur aan de waterkant zit, dus maken we weer los en draai ik 180° om... hetgeen zeer vlot lukt en even later zijn we dan toch definitief aangemeerd. Morgen hoop ik te kunnen verhuizen naar een vrijgekomen gaatje, anders moeten we de hele haven rond om uit te pakken en alles naar de auto te brengen...

maar dat zien we dan wel!

IMG_6284.JPG

Ik mag de toastjes voor het aperitief maken en terwijl Walter en Pascale de bbq en het bijhorende lekkers klaarmaken ga ik op de wal nog een paar foto's nemen van onze Clipper en dan een wandelingetje maken rond de haven...

IMG_6285.JPG

IMG_6286.JPG

P1040648.JPG

IMG_6287.JPG

het kantoor is morgen open vanaf 09.00u. Vlak voor dat kantoor maak ik kennis met twee koppels Vlamingen uit het Antwerpse, die mij vrolijk goedenavond wensen... ik vraag me een seconde lang af hoe die nu kunnen weten dat ik ook Vlaming ben, maar dan valt mijn euro: als je met een grote Leeuwenvlag op de boeg binnen komt gevaren en daarna nog even in dat haventje begint donuts te draaien ook... dan blijft je aankomst - én afkomst - niet echt onopgemerkt.

Stoer

Die komen van Narbonne en blijven hier een nachtje liggen alvorens terug te varen. Ze doen net het omgekeerde traject van ons en zitten op een Corvette. Dat ding is ook voorzien voor 4 mensen en kost zowat 700 euro minder dan de onze... ze zijn er redelijk content van, maar ze hebben wel geen "deftig werkend koelingssysteem", enkel een kleine ventilator... en natuurlijk ook geen boegschroef!

Roepen

Ik leg uit dat wij eigenlijk niet meer hebben voor wel een pak meer geld en ons dus eigenlijk zwaar bekocht voelen en wanneer ik uitgebreid vertel van mijn "wreed accident", betuigen ze zowaar hun oprechte medeleven. Ik bedank hen en rep me dan naar de overkant... 't eten is gereed!

De laatste avond verloopt in feestelijke stemming... we eten zoals altijd heel lekker (met dank aan Walter en Pascale voor de puike culinaire zorgen) en ik ga met een gelukkig gevoel slapen... maar ook wel met het voornemen morgen eens goed mijn gedacht te gaan zeggen, daar in den bureau van Le Boat!        

  

18:46 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-08-15

5e dag cruisen op het Canal du Midi: een Ural "trekt" op twee wielen!

Onze voorlaatste dag begint zoals al de vorigen: met schitterend weer, een blauwe hemel, een stevig ontbijt en de Leeuw wapperend in een zacht briesje.

IMG_6180.JPG

Ik ben vroeg op en vroeg klaar, 'k heb dan ook minder te wassen... want ik mag nog altijd niet met te veel water aan een deel van mijn gezicht komen. De wonde geneest wel goed, blijkbaar heb ik het geluk gehad bij een heel goeie dokter terecht te komen... nu ja geluk... 't is allemaal wat relatief.

IMG_6184.JPG

Terwijl Martine na het eten wat met haar voeten speelt, trek ik een paar wrakkige bootjes die in de buurt liggen aangemeerd. We hebben het nog al gemerkt, dat hele kanaal ligt vol met boten in verschillende stadia van verval.. eigenlijk is't op sommige plaatsen een echt scheepskerkhof... als je bij ons op straat een ouwe auto achterlaat, heb je een boete voor sluikstorten aan je been en sleepkosten er bovenop, maar op Franse wateren mag er precies ietsje meer rommel ongestraft blijven liggen, dat is duidelijk.

IMG_6182.JPG

IMG_6183.JPG

Om half elf vertrekken we, vandaag gaan we tot voor de trap van Fonsérannes en vanmorgen moeten we niet verder dan Capestang... het verkeer is weeral rustig... zoals voorgeschreven toeteren we vrolijk naar de zeldzame tegenliggers en bewonderen het traag voorbij glijdende landschap.

IMG_6186.JPG

IMG_6188.JPG

IMG_6190.JPG

IMG_6187.JPG

Na twee uurtjes varen zijn we er, in Capestang en leggen aan in het midden van het dorp aan de kade... maar tegenwoordig wel in de volle zon. Tot nog geen twee jaar geleden stonden hier ook grote oude platanen, maar de ziekte heeft ze allemaal geveld. 

IMG_6191.JPG

P1040607.JPG

Aan de andere kant van de brug staan ze er nog, maar worden daar toch ook al dor aan één kant.

We trekken het dorp in en lopen twee straten verder op een paar mooie oude auto's... een modest modelletje 

P1040608.JPG

en een iets chiquer type... maar die laatste is wel een "allochtoon"!  

P1040609.JPG

Ik heb geen plannetje van het dorp en we hebben geen idee wat er te beleven valt, maar de indrukwekkende kerk steekt hoog uit boven de daken en als er al iets te doen is, dan is dat in die dorpjes meestal wel in de buurt van de kerk, gokken we.

IMG_6192.JPG

We hebben juist gegokt: 't is markt op het plein er naast! 

IMG_6200.JPG

IMG_6199.JPG

de meeste marktkramers zijn wel al aan het opkramen, maar ik kan toch nog een hapje versieren voor bij het aperitief seffens op een terras en onze aandacht gaan dan onverdeeld naar een kerel die pseudo militaire kledij en aanverwante spullen verkoopt en zijn hele handel verstouwd in een Ural, met sidecar en aanhangwagen.

IMG_6193.JPG

P1040614.JPG

P1040615.JPG

We zijn zwaar onder de indruk en best nieuwsgierig, want het ding ziet er nagelnieuw uit en dat blijkt ook zo te zijn. De eigenaar vertelt ons dat ze die dingen nieuw invoeren.

Deze is een 750CC, 2 cilinder boxer met cardan en het zijwiel van de sidecar is ook aangedreven.

We zijn helemaal weg van het ding, als kleine jongens staan we genietend te gapen en vooral de speciale "camouflage" uitvoering staat ons wreed aan... 

P1040617.JPG

De dames hebben ondertussen een schommelzitje bemachtigd en we besluiten om uitgebreid te aperitieven.

IMG_6194.JPG

Eerst een Perrier en een pintje, voor de dorst... en dan een karaf wijn... voor de goesting!

En voor de eerste keer kopen we een krant... kwestie van te weten te komen wat er zoal allemaal thuis aan de hand is... niet veel blijkt... er komt blijkbaar een tax-shift, waar zo goed als niemand content mee is... en 't is bij ons ook al twee weken heel warm en droog... waar iedereen dan weer wel content mee is... fijn zo, mijn hof zal er schoon bijliggen!

IMG_6195.JPG

IMG_6198.JPG

Ik ga nog een kijkje nemen in de kerk, die er binnenin lekker fris bij ligt, maar als je weer buiten komt slaat de hitte nog ongenadiger toe...

Bij vorige reizen door Frankrijk is het ons al elke keer opgevallen dat elk dorp in Frankrijk, hoe klein ook, een oorlogsmonument heeft "voor de gesneuvelden voor het vaderland" van 14-18 en 40-45 en hier is 't niet anders. Walter heeft ontdekt dat dit plein toneel was van een oorlogsdrama: in 1944 verzamelde de SS hier bijna 200 man en deporteerde ze naar Duitsland... er staat niet bij hoeveel het hebben overleefd... maar 'k vrees dat het niet goed is gekomen met die mannen. 

P1040616.JPG

Rond half twee komen we weer aan de boot en willen lunchen, maar 't is niet uit te houden in de zon.

We varen noodgedwongen het dorp uit en zoeken een eind verder een plek in de schaduw. Manmanman... zo warm!

IMG_6203.JPG

IMG_6204.JPG

IMG_6205.JPG

de omgeving is mooi, groen en rustig... terwijl iedereen een dutje doet, wandel ik een eindje weg...

IMG_6202.JPG

IMG_6201.JPG

IMG_6206.JPG

IMG_6207.JPG

Tegen vier uur is de temperatuur al iets menselijker en steken we opnieuw van wal... de tocht verloopt vlekkeloos, enkel in de passage door de tunnel van Malpas laat ik een steek(je) vallen.  

IMG_6209.JPG

De tunnel ligt iets scheef tegenover het kanaal, terwijl je er in vaart, moet je bijsturen en na 10 meter versmalt hij dan nog ook... niet veel maar genoeg om nog  eens te moeten bijsturen... ik neem een fotootje tijdens de nadering en nog eentje vlak voor de ingang... loer met één oog het donker in en ben net te laat om te merken dat ik iets te weinig heb bijgedraaid om die versmalling te kunnen passeren en raak aan bakboord de zijkant van het jaagpad.

IMG_6210.JPG

't Is een botsingetje van niks en we hebben totaal geen schade, maar het klinkt in die smalle gang alsof de halve wereld vergaat... Martine, die net beneden was, komt paniekerig kijken en denkt al bijna dat een we perte-totale hebben... maar het valt mee... enkel mijn laatste foto blijkt serieus "gebougeerd"!

Wenkbrauw ophalen

IMG_6212.JPG

P1040620.JPG

IMG_6214.JPG

P1040623.JPG

IMG_6215.JPG

Het buitenvaren lukt beter, we tuffen vredig voorbij de haven van Colombiers en vanaf daar is 't maar een uurtje meer tot aan Fonsérannes... we besluiten dus om ongeveer op dezelfde plaats als op de heenweg te overnachten, maar dan nu wel aan de andere oever... kwestie dat onze buitendeur dan aan de walkant ligt. 

IMG_6218.JPG

IMG_6216.JPG

IMG_6217.JPG

We liggen dan op die manier wel naast het jaagpad en daar passeren regelmatig fietsers en wandelaars... aanleggen rond bomen mag niet, we slaan onze piketten zoals voorgeschreven en drinken gauw een paar pinten, want dat hebben we onderweg gemerkt: zo een leeg blikje Kronenbourg is verduiveld handig om de zichtbaarheid van je staken te vergroten!

Veiligheid voor alles en alles voor de veiligheid... een mens moet daar al eens iets voor over hebben nietwaar!

IMG_6220.JPG

Terwijl de bemanning op het dek de tafel dekt en in de kombuis druk bezig is met de voorbereidingen voor het diner... wandel ik eens langs de dijk tot ik in de verte Béziers zie liggen... en dat is genoeg gestapt voor één avond!

IMG_6219.JPG

de apero roept en Walter is al druk bezig met de bbq!

P1040626.JPG

P1040624.JPG

IMG_6222.JPG

IMG_6224.JPG

P1040627.JPG

Hij en Pascale maken er hun werk van, want 't is eigenlijk onze laatste dag op het kanaal, morgen hebben we nog wel een vaardag, maar 's avonds gaan we waarschijnlijk al in Port Cassafières zijn, want de boot moet 's anderendaags om 09.00u al binnen zijn.  

We moeten vandaag dus maximaal profiteren en genieten... en dat doen we dan ook zeer enthousiast!

Ik trek - wat tegen mijn hand - en selfie, die bij nader inzien wreed mottig "gekadreerd" blijkt en beperk me dan wijselijk tot eten en drinken.  

P1040628.JPG

En zo kabbelt de avond zachtjes langs de boeg weg... en drinken wij nog een deftig flesje op de goede afloop!

DSC_7992.JPG

IMG_6226.JPG

 

16:50 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

19-08-15

4e dag cruisen op het Canal du Midi: "I found your problem!"

Onze vierde dag is alweer een feestdag, we hebben al een Vlaamse feestdag en een verjaardag gehad en nu volgt als toemaatje de Franse "fête national", want vandaag is 't "katorze zwiljet"!

Je zou dan denken dat je op zo een hoogdag kan uitslapen, maar nee hoor, aan de overkant van het water staat een building in de steigers en hebben de bouwvakkers duidelijk geen boodschap aan welke feestdag dan ook. Van voor de zevenen is het een geklop en gehamer en geroep van jewelste.

IMG_6120.JPG

Volgens ons zijn er - zoals tegenwoordig overal - daar zo goed als zeker alleen Polen aan het werk en die mannen zal het worst wezen of het hier nu vandaag quatorze, quinze of soixante dix-huit juillet is. 

IMG_6121.JPG

We liggen nog lekker in de schaduw maar het is al warm en het belooft precies nog veel heter te worden, we zijn ondertussen al 10 dagen weg van huis en 't is al tien dagen een hittegolf... Dit wordt echt wel een zomer om in te kaderen!

Aangezien ze op het kantoor van Le Boat hebben gemeld dat hun technieker pas na tien uur komt, hebben we tijd zat om te ontbijten en ondertussen ook eens naar onze "airco" te kijken. In de brochure en op de website van Le Boat werd van ons type vaartuig vermeld dat het "een goed werkend koelingssysteem" heeft, maar om te beginnen blijkt het hele systeem bij ons enkel te bestaan uit een kleine ventilator... én die is dan nog stuk ook.

De vorige dagen had ik andere dingen aan - en in - mijn hoofd, maar nu besluiten we er eens deftig naar te kijken en slagen er - met enige moeite - in om de draagarm recht te krijgen, de draadjes weer correct in het "suikertje" te steken en ja hoor... we hebben koeling!

IMG_6122.JPG

IMG_6123.JPG

Niet dat zo een belachelijk molentje veel verschil maakt, maar het draait en we zullen het er mee moeten doen, want meer koeling heeft Le Boat blijkbaar niet voorzien op een 4-sterrenboot!

Een best aparte vorm van humor hebben die gasten!

Wenkbrauw ophalen

Pascale en Walter gaan boodschappen doen even verderop... niet alleen Poolse bouwvakkers werken op de nationale feestdag(!) en ik laat de watertank vol lopen... we hebben de hele nacht ook walstroom gepakt, hoewel dat niet echt nodig was... maar we hadden het nu.

Dat voltanken duurt redelijk lang, de meter van onze tank stond gisteren op half vol en we zijn halfweg, dus normaal moeten we nu met ons water toekomen tot op het einde van de reis.

IMG_6124.JPG

IMG_6125.JPG

Ondertussen liggen we na een uurtje al in de volle zon en wordt het lekker tropisch... 't is precies of het in zo een stad nog warmer is dan op den buiten... maar we klagen niet. Trouwens, als het té wordt, kunnen we nu toch al onze ventilator opzetten!

Tong uitsteken

Ik ben om kwart na tien net op weg naar het kantoor om te checken waar hij blijft, als de technicus er aan komt. Een vriendelijke Engelstalige mens die - als ik hem vertel dat de knoppen van de boegschroef niet functioneren -prompt ons hele dashboard begint te demonteren.

IMG_6126.JPG

Hij is druk in de weer met kabeltjes en meters en kruipt rond en zweet zich een ongeluk in die bloedhete kajuit, we weten niet goed waar hij naar zoekt, maar hij vindt het duidelijk niet direct.

IMG_6127.JPG

Terwijl we nu toch moeten wachten, beslist Walter om gelijk ook maar eens iets te doen aan onze terrastafel. Het is geen echt stevige vaste tafel, maar een vrij licht plastieken ding en de poten staan al drie dagen los, zodat ze de neiging heeft te wiebelen. We hebben er al een paar keer aan getrokken en op geduwd... aan die poten bedoel ik, maar Walter haalt het hele zootje eens uit mekaar, past alles minutieus weer in mekaar en hoopt dat ze nu stabieler gaat staan... en dat is ook wel zo... een beetje.

Na een uur noeste arbeid steekt de technicus van Le Boat plots zijn hoofd uit de kajuit en roept me.

"I have found your problem" zegt hij en troont me mee naar onze slaapkamer, heft daar het bed op en wijst naar de ruimte in het vooronder. Ik loer wat beaat in het gat, merk niks wereldschokkends in die ruimte en bekijk hem met vragend verwonderde blik.

"The bow thruster should be here, but apparently, there is no such system on this boat!" legt hij me uit.

Ik kijk wat verbluft naar hem en dan weer naar het gat en leg in mijn beste Engels uit dat het ding er normaal wel zou moeten inzitten. Hij snapt het ook niet goed, maar iets wat er niet is, kan je niet herstellen. We zullen het dus verder zonder moeten doen. Terwijl hij ons bed weer plat legt en in de kajuit de boel weer gaat dicht vijzen, kruip ik het trapje op en ga het nieuws melden aan de rest van onze "crew".

We snappen er niks van! Ik neem er mijn brochure van Le Boat bij en samen bestuderen we de beschrijving van de boten en daar staat het zwart op wit: ons type heeft vier sterren (of ankers) en moet dus in principe zo een systeem hebben en er staat boven de foto van de Clipper trouwens duidelijk in de reeks logootjes dat van de boegschroef vermeld. Volgens mij is dit een vorm van bedrieglijke reclame. We hebben betaald voor een type met bepaalde specificaties en nu blijkt dat in realiteit sommige van de dingen gewoon niet aanwezig zijn.

Moest het "Met 4 in boot" zijn, voor service, uitrusting, propertijd en geloofwaardigheid gaven we momenteel hoop en al 1 bedje... of ankertje in dit geval... met een beetje goede wil misschien twee... maar meer niet.. en we zijn nog maar halfweg! De trofee voor beste rederij gaan ze op die manier niet binnenhalen, peins ik.

Ik ben lichtjes verontwaardigd. De technicus tracht zich in alle talen - maar toch vooral in het Engels - te verontschuldigen en wij verzekeren hem dat we begrijpen dat het zijn schuld niet is...

Hij dacht zo te zien trouwens ook dat een Clipper een boegschroef heeft en kon vermoedelijk(?) niet weten dat ze het verdomde ding net op onze boot niet hebben geïnstalleerd... of misschien gedemonteerd?

Hij vertrekt naar de volgende klant en ik stap op hoge poten naar het kantoortje even verderop, om eens ferm mijn gedacht te gaan zeggen tegen de juffrouw achter de balie. Die aanhoort lijdzaam mijn litanie, maar kan er ook niks aan doen. Ik zeg dat ik dát ook wel snap maar dat ik toch even wou melden dat we tot nu toe niet echt onverdeeld gelukkig zijn met de service die we van Le Boat al mochten ontvangen. Ze zegt dat ze alles heeft "genoteerd" en dat ze alvast een mail zal sturen naar het kantoor in Port Cassafières.

Als ik weer buiten stap en naar de boot been, bedenk ik dat ze eigenlijk niet echt veel heeft opgeschreven en vraag me af wat er zoals per mail gaat worden gecommuniceerd. Nu ja, dat zien we overmorgen dan wel, als we ginder toekomen.

In het besef dat we uiteindelijk helemaal niet meer op een boegschroef moeten rekenen, steken we van wal...

We zijn hier geraakt zonder, 't zal in het terugvaren ook wel lukken zeker...?

In elk geval, we kennen nu de weg... hoewel je niet echt verkeerd kan varen op zo een kanaal!

We tuffen rustig het Canal de La Robine op en versassen waar nodig en trachten in de schaduw te varen waar mogelijk en genieten van de trip. 

IMG_6128.JPG

IMG_6129.JPG

IMG_6130.JPG

IMG_6131.JPG

IMG_6132.JPG

IMG_6134.JPG

IMG_6135.JPG

De Leeuw wappert vrolijk op de boeg, de sfeer op ons dek is opperbest en we komen geen accidenten tegen en precies twee uur later zijn we op de Aude.

IMG_6136.JPG

IMG_6137.JPG

P1040569.JPG

P1040570.JPG

P1040571.JPG

IMG_6138.JPG

IMG_6139.JPG

IMG_6140.JPG

Ik toeter uitbundig wanneer we de muur ronden aan het begin van het Canal de la Jonction en als we die lange kademuur zien, voor de sluis van Gailhousty, besluiten we om aan te leggen voor de middag.

't is ondertussen bloedheet en we wilden sowieso hier eens stoppen. Ik leg mij langs de kade zoals een echte... en dat zonder boegschroef!!... en Walter legt ons vast zoals het hoort en dan gaan we op verkenning.

IMG_6141.JPG

IMG_6143.JPG

We hebben chance, er valt iets te beleven want er is net een boot naar beneden aan het versassen...

IMG_6142.JPG

IMG_6144.JPG

IMG_6146.JPG

P1040583.JPG

't is er eentje mét boegschroef... zeker weten! mompeldemompeldmmmpmmlll....Roepen 

Een vlaag van ambetantigheid, gekruid met een vleugje jaloezie, bekruipt me... heel eventjes maar... 't gaat snel weer over... de site is prachtig, de natuur overweldigend, de zon schijnt onbarmhartig, de krekels zingen oorverdovend en de pastis staat koud voor seffens ... echt geen sfeer om lang negatieve gevoelens te koesteren.

IMG_6145.JPG

IMG_6147.JPG

P1040585.JPG

We kuieren rond het gebouw en bewonderen de architectuur en ik trek een foto van Walter die de boot trekt!

IMG_6148.JPG

Ik trek hem dan maar ook, even later vanop dezelfde plaats. 

P1040586.JPG

en hij trekt dan weer aan mij, als ik het trapje afklauter,

IMG_6149.JPG

en ik wandel achter hem naar de boot, beslis dat ik nog niet direct honger heb en kruip dan het talud op om een kijkje te nemen op de kaaimuur aan de Aude.

IMG_6150.JPG

Waar een selfie niet mag ontbreken!

IMG_6152.JPG

En zeggen dat ik met mijn wonde uit de zon moet blijven... begin maar, met zo een weer!

IMG_6153.JPG

Ik laat het touw hangen dat één of andere grapjas aan een boom heeft geknoopt en wandel dan naar de overkant... daarvoor moet je wel helemaal terug tot aan de sluis en onderweg zie ik aan die overkant fietsers stroomafwaarts passeren... en even later terugrijden naar boven...

IMG_6154.JPG

P1040581.JPG

De dames vragen zich af waar ik blijf en of ze de tafel niet moeten beginnen dekken en ik roep dat ik er seffens aan kom! Nog enkel een paar fotootjes van het gebouw en het vroegere droogdok nemen zie!

IMG_6155.JPG

IMG_6156.JPG

En dan komen er nog een paar groepjes fietsers aan, die duidelijk het noorden kwijt zijn... ze volgen de fietsroute langs het Canal de la Jonction en willen richting Narbonne, maar vinden de juiste weg niet, hoewel er eentje een soort fietskaart van de streek bij heeft.

Ik bestudeer mee het plannetje en besluit hetgeen ik eigenlijk al vermoedde: je kan gewoon niet langs het water van het ene kanaal naar het andere, wel op het water, maar niet ernaast! De Aude loopt sowieso tussen beide en er is enkel een spoorwegbrug waar wij onderdoor voeren daarstraks en daar mag je eigenlijk niet over denk ik.

Er komen nog een paar koppels fietsers toe die allemaal hetzelfde probleem hebben... blijkbaar stopt hier de route en is er nergens aangegeven hoe je aan de fietsweg langs het Canal de la Robine geraakt.

Ik heb hun kaart niet meer maar heb wel de moeite gedaan om de situatie eens op Google op te zoeken en te saven zodat ik het in het lang en breed aanschouwelijk kan uitleggen.

(indien geen interesse, gelieve even wat door te scrollen) Stoer

kaart Aude.jpg

Linksboven van ongeveer noord naar zuid loopt het ene kanaal en rechtsonder van west naar oost begint het andere en de rivier loopt tussenbeide. Er ís gewoon geen verbinding, enkel die spoorwegbrug waar zeker geen wegeltjes van of naartoe leiden.

Volgens mij moet je (buiten het kaartje) in Sallèles-d'Aude het jaagpad verlaten en de weg volgen tot in Cuxac-d'Aude... daar kan je de rivier over via een brug en aan de sluis van Raonel - waar dat hondje mee wou - kom je dan weer op het jaagpad van het Canal de la Robine.

Het is een hele uitleg, maar blijkbaar klink ik overtuigend genoeg en de verzamelde fietsers keren hun ros en vertrekken weer naar het noorden.

Ik neem nog een fotootje...

P1040580.JPG

en dan is het etenstijd!

de dames staan klaar op het dek te loeren naar... 'k weet eigenlijk niet naar wat!?

P1040587.JPG

Na de lunch houden we een heel lange siesta... merken dat het bovendek ondertussen in de zon ligt en verkassen met een drankje naar binnen...

IMG_6159.JPG

en ontdekken proefondervindelijk dat die stomme ventilator zoals gedacht niets effect heeft... geen enkel, nada, noop, nothing, niets... 't maakt enkel een irritant zoemend lawaai, dus af, die handel!

P1040589.JPG

Ook zonder het wel zeer unieke "Le Boat airco-systeem" is een dutje best mogelijk... dat is bij deze eveneens empirisch uitgetest en bewezen.

Rond drie uur worden we wakker en voelen ons alweer in grote vorm en klaar voor grootse maritieme operaties.

IMG_6157.JPG

Ik neem nog gauw een foto van onze mooie siesta-plek en we pakken in... net als we afvaren, komt er een collega-toerist het hoekje om gevaren en we versassen samen.

IMG_6162.JPG

Terwijl vooraan Walter en Pascale rustig en bedaard toezicht houden op de kabels, is er achteraan meer ambiance!

IMG_6164.JPG

IMG_6166.JPG

IMG_6167.JPG

een groepje jongeren is een tijdje eerder al gearriveerd en amuseert zich kostelijk met het duiken van de brug boven de sluis. Als ze "leeg" is, staat er niet genoeg water in, maar zodra we naar boven beginnen te versassen, duiken die gastjes vrolijk in het water... volgens mijn bescheiden mening is dit niet echt een ongevaarlijke en compleet veilige vorm van amusement, maar ze doen maar... zolang ze niet op onze boot duiken, kan het me weinig schelen... zelf zou ik het nu wel niet doen... want ik mag van de dokter met mijn gezicht niet in het water... maar anders... holalaa...

Onbeslist    

Tijd om nog eens een kiekje te nemen van mijn vrienden Pascale en Walter!

IMG_6168.JPG

en zo varen we stroomopwaarts rustig verder het Canal de la Jonction op... versassen zoals het hoort, waar het moet.

IMG_6169.JPG

IMG_6170.JPG

IMG_6171.JPG

IMG_6172.JPG

Tegen 5 uur zijn we weer op het Canal du Midi, besluiten niet weer het ommetje naar Le Somail te maken, maar direct rechtsaf te varen, richting Argeliers en ergens een goed plekje voor de nacht te zoeken... maar een kilometer of twee verder zien we aan stuurboord een boot aan de kade liggen waarvan de bevolking heel geagiteerd staat te roepen en te zwaaien en teken te doen naar het water.

't is vlak aan een boerderij waar je - volgens het bord op de kant - kan wijnproeven en wij denken al dat het zwaaiende zootje te diep in het proefglas heeft gekeken, maar dan plots begrijpen we hun geroep en gewijs. Ze zijn gestrand!

Nu is het kanaal niet echt diep... origineel ooit 180 cm, maar tegenwoordig ligt er een hoop drab in van gevallen bladeren en zo en is 't gemiddeld nog hoop en al een meter tot anderhalve meter diep... maar de gemetselde zijkanten zijn natuurlijk veel ondieper. De kerel heeft het gekunnen om zichzelf op de stenen bodem tegen de zijkant te parkeren en zit muurvast.

IMG_6173.JPG

 

Ze vragen of we een handje kunnen helpen en dat kunnen we. Volgens het boekje is het verboden om je door een andere boot los te laten trekken en moet je de firma bellen en wachten tot die je komen ontzetten, maar we zitten hier in het spreekwoordelijke hol van Pluto...er loopt geen serieuze grote baan langs en een haven van Le Boat is ook niet direct in de buurt gesitueerd... wie weet vanwaar de "hulp" moet komen... en we hebben vanmorgen nog aan den lijve ondervonden dat de techniekers van Le Boat soms al wel eens niet goed weten waar ze mee bezig zijn.

We zijn er om mekaar te helpen nietwaar!

We gooien dus een lijn en met vereende krachten sleuren we de andere boot vrij vlotjes - bij de tweede poging - terug vlot en lopen dan zelf vast aan de overkant. Er staat hier dus duidelijk echt wel weinig water in dat stuk van het kanaal. De anderen trekken nu op hun beurt en even later zijn we allebei weer mobiel...   

en nog even verder vinden we de ideale spot om aan te leggen!

Het jaagpad aan de overkant zodat we niemand hinderen met onze kabels, niet te dicht bij een bocht, met genoeg water onder de kiel en in de schaduw.

IMG_6175.JPG

IMG_6174.JPG

we bewonderen even later een zeilbootje dat zo ongeveer het grootste stootkussen van de hele week meezeult en dekken dan de tafel voor het aperitief

P1040590.JPG

Pascale, die ook een tak tegen haar wezen kreeg... maar met minder verstrekkende gevolgen, wordt verzorgd door Martine en wij proeven of de pastis nog smaakt... en hij smaakt... we zijn er zeer content van!

P1040604.JPG

en waar we nog contenter van zijn, dat is van onze krekel: normaal hoor je die beesten de hele dag van jetje geven, maar er eentje in de kijker krijgen, dat is andere koek... Walter ziet er echter plots eentje zitten, vlak boven onze kop op een tak en slaagt er op de koop toe in om het beest duidelijk voor de lens te krijgen. 

P1040601.JPG

Straf, heel straf...

Het diner is zoals steeds een zalige bedoening: een lekker BBQ-tje met alles er op en er aan... met dank aan Pascale en Walter voor de kookkunsten!

Lachen

en zo loopt een hete dag alweer bijna ongemerkt over naar een zwoele avond en houden we de decibels tijdens het slapen binnen een aanvaardbaar niveau... maar dat laatste is van horen zeggen!

P1040606.JPG

   

20:10 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-08-15

derde dag cruisen op het Canal du Midi: bijna een sluis te ver!

Alles bij mekaar staan er vandaag negen sluizen op het programma en een goeie 15 km varen... met het (ontbreken van) andere verkeer dat we de laatste dagen tegenkwamen, gaan we tegen de middag in Narbonne zijn, als we ons niet inhouden!

Ik ben vroeg op en stap naar de bakker: vlak voor de brug ligt een omgebouwde aak en dat blijkt de enige winkel van het dorp en tegelijk ook de bakker te wezen... het is te zeggen, 't is een "depot de pain", als je voraf besteld hebt, kan je hier brood afhalen. Wij hebben gisteren - vlak voor sluitingstijd - nog gauw een "commande" geplaatst en vanmorgen mogen we dus verse croissants en stokbrood afhalen.

Na een volumineus ontbijt zijn we dan ook paraat om weeral een dagje sluizen te trotseren. 

Om iets voor half tien gooien we de trossen los, steken van wal, draaien 180° om en varen terug naar Le Somail 

IMG_6058.JPG

Het is al bij al wel een mooi dorpje, maar veel valt er niet te beleven... een cultureel centrum in aanbouw... momenteel nog een beetje een ruïne, een bootverhuurder, een enorme boekenwinkel (die gesloten is), twee restaurants, waarvan ééntje open, een chambre d'Hôtes, een "Péniche Epicière" en een mooi bruggetje, dat is 't.

IMG_6060.JPG

IMG_6061.JPG

Je bent er rap rond en ook rap door... met een correcte snelheid van zowat 2km/u tuf ik voorbij de huurboten van Nicols en de drijvende buurtwinkel, het dorp door... een stralende ochtend in! 

IMG_6062.JPG

Aan de noordkant van het dorp passeren we aan de ene kant de camping-car parking, waarbij de herinneringen aan vorige reizen met de camper opborrelen en ik me afvraag of je hier vrij mag staan en hoe lang en of er een servicepunt is en zo...  en aan de andere kant ligt een Crusader van "onze" firma, eentje met drie hutten en drie ankers of sterren én met een boegschroef... nu ja, toch op papier... en terwijl ik dat model bestudeer, vraag ik me af die boegschroef bij hen wel werkt... en zo neen, of ze dat dan al hebben ondervonden... nu ja, als ze het systeem nog niet nodig hadden, weten ze nog niet of ze al dan niet gekloot zijn... maar dat merken ze dan nog wel!

IMG_6063.JPG

IMG_6065.JPG

Twee kilometer verder heb ik geen tijd meer om me veel af te vragen, net op de kanaalbrug over het riviertje de Cesse komt er een tegenligger af en 'k heb maar net plaats genoeg om te passeren, maar slaag er naadloos in om die operatie tot een goed einde te brengen!     

IMG_6066.JPG

IMG_6067.JPG

Een boogscheut verder passeren we de Port de la Robine en dan komt de toegang tot het Canal de Jonction in zicht, de bocht nemen rechtsaf is een "pies of keek", maar 200 meter achter de brug ligt al de eerste sluis.

IMG_6068.JPG

 

Ik zet Martine en Walter af en tracht dan voor de sluis in de vaargeul te blijven wachten, zonder aan te meren... maar het duurt vrij lang voor er groen licht komt en de wind (en de stroming?) zorgen er voor dat ik uiteindelijk, na wat heen en weer gedrijf, weer het kanaal uit vaar tot op de splitsing, daar een ruime bocht neem en aan een nieuwe poging tot "approach" begin... en tegen dan gaat de deur net open.

IMG_6069.JPG

Wij interpelleren de hulptroepen aan de wal en informeren naar de reden waarom het zolang heeft geduurd.. blijkt dat vanaf hier de sluizen "automatisch" zijn, met ander woorden, je moet zelf op de juiste knoppen duwen om de boel te activeren en het staat er in het groot en in twee talen uitgelegd, maar die uitleg bleek toch minder duidelijk dan gedacht.

IMG_6070.JPG

Tot in Sallèles-d'Aude, het volgende dorp, ligt er om de 650 meter een sluis van hetzelfde type, de eerste keer ging het wat moeizaam, maar nu ze de "truk" doorhebben, gaan we veel vlotter door de andere vijf exemplaren geraken, verzekert mijn bemanning mij... en wie ben ik om hun woorden in twijfel te trekken.

IMG_6071.JPG

IMG_6072.JPG

IMG_6073.JPG

Het moet gezegd: mijn team werkt perfect samen en wij hebben na de tweede sluis al zoveel routine dat we bijzonder vlot en quasi zonder oponthoud telkens een dikke 3 meter lager versassen...

 

Er zit soms al eens eentje tussen met een wreed lage brug, zodat onze bbq net te hoog blijkt en bijna van het dek wordt gesleept...  IMG_6074.JPG

En er zitten heel soms ook al eens tegenliggers in, zodat we toch even dienen aan te meren...   

IMG_6075.JPG

IMG_6077.JPG

maar meestal hebben we het water exclusief voor ons...

IMG_6076.JPG

IMG_6078.JPG

IMG_6079.JPG

IMG_6080.JPG

Het weer is weeral schitterend... zonnig en heet, maar met een briesje, dat weliswaar weinig verkoeling brengt...

Er is niks dat zo op een sluis van het Canal de Jonction trekt, als een andere sluis op dat kanaal... en ik trek er dan ook nog telkens een kiekje van... maar zo passeert de ochtend rustig en zonder ongelukken.

IMG_6081.JPG

IMG_6082.JPG

IMG_6083.JPG

Het is pal op de middag wanneer we de voorlaatste invaren... een vrij diepe en ik vind dat ik een biertje heb verdiend! Hoewel mijn bemanning eigenlijk de laatste twee uur bijna zonder onderbreking druk in touw is geweest met op en afspringen en kabels gooien of vasthouden, terwijl ik rustig op mijn gat achter het roer zat, mag de taak van de kapitein/stuurman niet worden onderschat... vooral... de hele tijd in die blakke zon zitten, daar krijg je dorst van!

IMG_6084.JPG

 

't Is wel een alcoholvrije Hoegaarden! 'k Moet nog varen vandaag!  

IMG_6085.JPG

IMG_6086.JPG

IMG_6087.JPG

1100 meter verder ligt de laatste sluis van dit kanaal... die van Gailhousty en dat is een speciale: vlak naast het sas staat een gebouw waar vroeger de administratieve diensten van de waterwegen in huisden en het was een dubbele sluis, de laagste kon dienen als een soort droogdok, ooit konden hier dus de schepen worden opzijgezet om te herstellen. Het complex werd in gebruik genomen in 1770, maar tegenwoordig is de hele toestand al lang niet meer in bedrijf, maar het complex is wel een geklasseerd monument. 

IMG_6088.JPG

IMG_6089.JPG

IMG_6090.JPG

IMG_6091.JPG

We overwegen nog even om hier te stoppen voor de lunch, maar besluiten nog een uurtje door te varen, een plek met meer schaduw te zoeken en hier op de terugweg eens aan te leggen. Ik neem iedereen aan boord, de kabels worden vakkundig opgerold en we draaien even later de Aude op.

IMG_6092.JPG

IMG_6093.JPG

400 meter lang volgen we de Aude... aan de juiste kant van de boeien, want aan de andere kant loopt de rivier over een betonnen richel naar beneden en staat er echt niet veel water meer, maar wij genieten van onze enige moment op een natuurlijke waterloop en varen even verder door een poort het Canal de La Robine op.

IMG_6094.JPG

IMG_6095.JPG

Een half uur lang tuffen we helemaal alleen onder de bomen door... 't is een mooi stukje natuur... en vooral rustig!

IMG_6098.JPG

IMG_6097.JPG

De sluis van Raonel haalt ons uit onze overpeinzingen... vlak daarvoor hebben we en zeilbootje ingehaald en daar kan je dus alvast niet zeggen dat er geen hond te zien is onderweg!

IMG_6096.JPG

Hij zou graag mee willen, denken we, maar we houden de boot af!

Knipogen  

Iets na enen vinden we een plaatsje waar we makkelijk kunnen aanleggen, een paar honderd meter voor de sluis van Gua. We lunchen daar en nemen dan een uitgebreide siesta in de lommer.  

Zo tegen vier uur in de namiddag is de grootste hitte wat over... 't is nu nog hoop en al 30°, dus tijd om het laatste stukje te doen.

Ik trek achter de bocht eens een kiekje van de sluis zonder mij...

IMG_6100.JPG

en eens met mij!

IMG_6099.JPG

Deze (de sluis bedoel ik) heeft zelfs een restaurant met terras aan het water, maar het zaakje is dicht. Een chance dat we daarstraks uitgebreid hebben gegeten en gedronken, want de horeca in Frankrijk durft op een brugdag(?) precies al wel eens gewoon congé te hebben genomen!

IMG_6102.JPG

IMG_6103.JPG

IMG_6104.JPG

IMG_6105.JPG

We zijn goed bezig... al zeggen we het zelf en versassen met een "air", eigen aan echte profs... en varen dan vrolijk Narbonne binnen, waar mijn statuut van "prof" even later een flinke knauw krijgt.

We passeren de basis van Le Boat, links liggen tientallen boten aan de kade en ik zoek alvast of we daar vanavond misschien een plaatsje gaan vinden en daardoor let ik niet zo goed op de borden die rechts op de oever staan en vaar dus blijkbaar straal voorbij de knop waar je op voorhand de sluis van Narbonne, zo een driehonderd meter verderop, moet activeren.

IMG_6106.JPG

IMG_6107.JPG

We passeren onder een viertal bruggen, vergapen ons aan de mooie gebouwen en de kaden onderweg en komen even verder aan een sluis die dicht is. Naast de sluis loopt het kanaal naar een watervalletje en er staat een bord dat alle scheepvaart verboden is vanaf dat punt.

IMG_6110.JPG

We bekijken mekaar wat onzeker en ik probeer alvast achteruit te varen, als plots uit een kantoortje op de kade een kerel komt gestormd die kwaad roept dat we de sluis niet hebben bediend zoals het hoort, voor de spoorwegbrug moesten we al het systeem in werking hebben gezet en dat we er zo niet gaan in geraken en beter moesten opletten... hij is dus net echt content! 

tja... dat kan allemaal wel zijn, OK, ik ben in de fout gegaan en realiseer me dat nu maar al te goed, maar heb mijn handen voor het moment een beetje vol met te proberen niet naar die verdomde waterval af te drijven en wil 180 graden draaien tegen de stroom in en zonder boegschroef blijkt dat in elk geval een hele zware dobber te wezen en als hij niet kan helpen, dat hij mij nu dan maar gerust laat, want ik begin stilletjes te panikeren.

De sluismuur én de stroming maken dat het draaien namelijk niet echt goed lukt, we blijven telkens tegen de zijmuur van de sluis hangen en ik krijg al visioenen en zie onszelf morgen op de voorpagina van de plaatselijke kranten staan: "bateau avec touristes belges vient bêtement de rater l' écluse de Narbonne et s'échoue définitivement sur la cascade au centre ville"  

of zoiets... en dan een uitgebreid verslag over die domme belgen met een foto van onze Clipper op zijn zijkant, zo scheef tegen de bloembakken hangend...

Schamen  

Walter is ondertussen op de kade gesprongen met een touw, trekt uit alle macht terwijl ik volgas mee tracht te draaien en we krijgen even later zelfs hulp van twee jonge kerels die mee komen sleurenn en na een paar bange minuten krijgen we de boot in de andere richting gemanoeuvreerd, ik neem Walter aan boord en we maken dat we weg zijn.

500 meter verder besluiten we dat het welletjes is geweest voor vandaag. We vinden een gaatje aan de kade van Le Boat en leggen aan... en bekomen eerst en vooral van de emoties!

P1040548.JPG

Ik trek dan naar het kantoortje van Le Boat om mijn beklag te gaan doen over de "properheid" en de "propellerheid" van onze Clipper, terwijl de anderen even op verkenning gaan naar een winkel in de buurt.

Ik vind - na lang wachten - eerst een kerel bereid om mijn deursleutel te vervangen, zodat we het ding alvast vlotter op slot krijgen... nu ja, och die ene deur, want aan dat andere slot boven op het dek, daar kan hij niks aan verhelpen. Vlak voor sluitingstijd daagt er nog een juffrouw op tegen wie ik mijn verhaal van de kapotte boegschroef en het accident en de spinnenwebben en dies meer vertel.

Zij belooft om morgenvroeg een technicus te sturen... tegen een uur of tien... eerder kan echt niet.

Ik leg uit waar we liggen en ga de anderen melden dat onze problemen vermoedelijk morgen tegen de middag wel gaan opgelost zijn. We blijven dus sowieso in 't stad liggen, nemen een douche, doen ons deftige goed aan, sluiten ons vaartuig af en wandelen de stad in!

IMG_6108.JPG

Ik ben stijf benieuwd om te weten hoe en waar het mis ging daarstraks en wil de situatie aan die sluis eens op het gemak bestuderen vanop de wal. We wandelen langs de kade en merken inderdaad dat er lichten staan én een paal met drukknop... tommetoch... niet gezien... gewoon onnozel voorbij dat rode licht gevaren.

sluis lichten.jpg

( 't was te ver om van op onze kant zelf een foto van te maken, dus heb ik de hulp ingeroepen van Google Streetview... in dit geval canalview)

Als we aan de sluis komen, ben ik wel even stilletjes... als we niet waren weggeraakt met behulp van de touwtrekkers, had dit precies toch wel een beetje problemen kunnen opleveren!

IMG_6109.JPG

P1040549.JPG

P1040550.JPG

Nu ja, 't is allemaal goed afgelopen, we besluiten er niet van wakker te liggen... en er eentje op te gaan drinken... op die goede afloop.

P1040555.JPG

Trouwens een heel mooi plein, dat "Place de l'Hôtel de Ville"!

IMG_6113.JPG

P1040554.JPG

P1040553.JPG

IMG_6114.JPG

In het midden hebben ze er zelfs een stukske Romeinse heirbaan blootgelegd. 

IMG_6115.JPG

Na een pintje en een wandeling, zoeken we een restaurant om de dag waardig en culinair af te sluiten.

P1040557.JPG

P1040558.JPG

P1040559.JPG

P1040560.JPG

en vinden de geschikte plek: Le Coq Hardi... gezellig, vriendelijke bediening en goeie prijs/kwaliteit... enkel het speciale bier dat ik mij door mezelf laat aansmeren als aperitief blijkt een beetje een misser!  

IMG_6117.JPG

IMG_6116.JPG

6,5 euro moeten ophoesten voor een pint van de Brouwerij Haacht, al hebben ze er dan een speciaal gepersonaliseerd etiketje op geplakt... daar wordt ik niet echt vrolijk van... laat staan zat! 

IMG_6118.JPG

Maar de fois gras is zeer lekker en de entrecote blijkt effenaf delicieus...

IMG_6119.JPG

en zo eindigt onze derde dag een beetje zoals hij begonnen was... aan tafel.

Sjonge, we gaan er deze congé weeral niet op vermageren... peins ik zo!

Onschuldig  

19:03 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-08-15

Cruisen op de Canal du Midi... zonder sluizen en zonder ongelukken!

Zondag 12 juli is alweer een feestdag: Walter is jarig! Maar we zijn op alles voorzien en hebben vooraf een speciale mand besteld en de liquide inhoud daarvan ligt sinds gisteren te koelen in het frigootje, vanavond is het dus feest.  

IMG_6001.JPG

Terwijl Martinneke het dek borstelt, ga ik op zoek naar een gepaste mast voor mijn Leeuwenvlag en vind in een kot naast de dichtstbijzijnde wijngaard een stuk loden buis, dat precies wel kan dienen.

IMG_6005.JPG

't is nog niet ideaal, maar toch al beter dan ze gewoon voor het raam te hangen. Ze wappert nu toch al!

IMG_6008.JPG

We ontbijten uitgebreid, smeren onze lip in, trekken klak en T-shirt aan, bestuderen de vaarkaart, bewonderen mijn wapperende vlag en tegen 9.00u gooien we de trossen los en steken van wal... op naar Le Somail.

DSC_7960 - kopie.JPG

DSC_7958.JPG

DSC_7957.JPG

Vandaag staat er 40 kilometer op het programma, zonder sluizen, maar wel met de passage door de tunnel van Malpas. Van boven aan de trap van Fonsérannes tot voorbij Roubia volgt het kanaal de hoogtelijn 41 en kronkelt dus langs en rond de glooiingen in het landschap en enkel aan de heuvel ten zuiden van de Etang de Montady hebben de ingenieurs indertijd beslist om daar niet proberen rond te graven, maar er dwars doorheen...

DSC_7965 - kopie.JPG

Maar eerst passeren we Colombiers... waar we niet stoppen!

IMG_6014.JPG

IMG_6015.JPG

Een dikke kilometer verder komt de tunnel in zicht.

DSC_7970.JPG

Hij werd in 1679 aangelegd, is 165 meter lang, 6 meter hoog en 8 en een halve meter breed, jaagpad inbegrepen. Veel plaats is er dus weeral niet. Ik toeter weeral even enthousiast als kleine die net een nieuw trompetteke heeft gekregen van de bomma en nader omzichtig de ingang, maar er zijn vandaag weeral zo goed als geen tegenliggers, dus we hebben het kanaal zowat voor ons alleen.

Aan de volgende brug, 2 km verder, liggen een paar woonboten... tegen 1200 toeren, dus vermoedelijk 2km/u, passeren we en merken dan aan de overkant een grote boerderij(?) die vroeger redelijk stevig beschermd werd!

  

IMG_6016.JPG

IMG_6018.JPG

IMG_6019.JPG

Ik kan me niet voorstellen dat er hier ooit fregatten de aanval hebben ingezet om de oevers te bestormen, maar in elk geval, de kanonnen stonden toch paraat!

IMG_6021.JPG

Aangezien het kanal de hele dag op een hoogte van 41 meter loopt, is het regelmatig op precies die hoogte ingegraven in de flanken van de heuvels en ligt er onder de dijk een weids landschap... enkel spijtig dat de beroemde platanen er allemaal aan gaan. Hele stroken zijn gerooid en overal merk je de al zieke bomen die langzaam hun gezonde buren aantasten... binnen een paar jaar gaat hier geen plataan meer overblijven denken we.

IMG_6020.JPG

IMG_6022.JPG

Rond half elf passeren we Poilhes, een piepklein dorpje, maar met een mooie lange en gerieflijke kade, waar je zo te zien vrij mag aanleggen.

IMG_6023.JPG

Ik leg me een eind achter een boot die ook net is toegekomen, we zijn dus toch niet alleen op stap vandaag, maar als je in dezelfde richting vaart tegen dezelfde snelheid, tja, dan kom je onderweg mekaar niet tegen!

IMG_6025.JPG

IMG_6026.JPG

Even later arriveert er zelfs een derde... 't is druk vanochtend!

We zoeken het winkeltje dat wordt vermeld op de vaarkaart, vinden dat na enig rond speuren en navragen bij een autochtoon en slaan vers brood en fruit in... en een beetje wijn ook en trekken dan een fotootje op de brug.

IMG_6027.JPG

Ik heb daarnet wel gemerkt dat eer iets scheelt aan onze sleutel... of aan het slot. Toen ik de boot op slot wou doen, weigerde de sleutel om te draaien in het slot van de schuifdeur op het dek. Die opzij van de boot krijg ik wel dicht, maar de andere met geen mogelijkheid. Blijkbaar hebben ze dat slot vervangen, maar er een ander ingestoken. Je kan het wel langs binnen dichtschuiven en dan aan de zijkant afsluiten, maar 't is niet echt handig. Onze sleutel is trouwens ook verwrongen, vermoedelijk omdat er iemand te hard probeerde hem in dat foute slot om te draaien. Weeral iets dat ik morgen moet melden als we in Narbonne aan dat bureau van Le Boat komen.

Nu ja, ik weetniet of we het ding echt moeten afsluiten... de kade wordt hier ook weeral goed bewaakt door zwaar geschut.

IMG_6031.JPG

We geraken in elk geval binnen, stouwen alles weg en trekken dan naar de overkant naar een soort wijnbar met ouwe gril, mooie tuin en uitnodigend terras.

Het blijkt een auberge/restaurant/chambre d'hôtes/wijnhandel en -proeverij te zijn, met eigen wijngaarden en eigendom van Vlamingen. We doen een praatje en bestellen een wit wijntje... van hun voorkeur. 

IMG_6030.JPG

IMG_6029.JPG

IMG_6028.JPG

P1040542.JPG

Ik trakteer op de verjaardag dus een glaasje BeauVignac Picpoul en daarna nog een glaasje van een soort Sauvignon... want op één been kan je niet staan... en straks is het pas tijd voor de lunch!

P1040541.JPG

Een dik uur (en een nog dikkere rekening) later wandelen we weer de 100 meter naar de boot... ik laat me vereeuwigen met strohoed, zonnebril en kanon... en dan is het de hoogste tijd om een plekje in de lommer te zoeken voor de lunch... de temperatuur is licht tropisch te noemen, iets van een 35 graden schat ik... dus we meren liefst aan waar zoveel mogelijk lommer is, maar geen te nabije takken... 't is niet gemakkelijk!

 

IMG_6032.JPG

IMG_6033.JPG

IMG_6036.JPG

Dankzij mijn onvolprezen kabelvasthoudersteam... en ook wel een beetje mijn sublieme stuurmanskunst, leggen we aan op een mooie plek in de schaduw en met zicht op de vallei en Capestang. Dat ligt 2,5 kilometer verder, maar het kanaal maakt hier zoveel bochten dat je de kerk van het dorp wel 10 km lang kan zien liggen.

Op het menu voor vanmiddag staat vers stokbrood, vier soorten kaas en een flesje rosé... meer moet dat niet zijn! 

IMG_6039.JPG

 

IMG_6038.JPG

Ik trek nog eens een portret van mijneigen zelve... kwestie van mijn gezwollen lip nadien thuis nog eens grondig digitaal te kunnen "bewonderen"!

IMG_6037.JPG

Rosé drinken lukt al zonder al te veel te smossen, maar het doet wel zeer als ik lach... serieus blijven is dus de boodschap... uiterlijk toch, want diep vanbinnen heb ik echt een heel fijne tijd!

Een half uurtje later zijn we in Capestang... het ligt er goed vol, maar we moeten daar nu voor niks stoppen, we hebben goed gegeten en nog alles in huis... we besluiten om hier op de terugweg halt te houden en dan het dorpje en die mastodont van een versterkte kerk en zo te gaan bezoeken.

IMG_6040.JPG

IMG_6042.JPG

IMG_6043.JPG

De volgende tien kilometer varen we afwisselend tussen schaduwrijke en al gerooide stukken... honderden bomen zijn al gesneuveld... best veilig, want geen overhangende takken, maar wel een beetje treurig zicht.

We draaien en keren mee met het kanaal en er zitten zelfs een paar echte haarspeldbochten tussen... ik toeter uitgelaten voor elke bocht, maar het duurt een hele tijd voor we iemand tegenkomen... en plots is er verkeer voor ons!

IMG_6044.JPG

Een grote aak met toeristen vaart op zijn gemak in het midden en een collega huurder hangt er achter en geraakt zo te zien niet voorbij. We zitten dus in een "file"... de eerste van de hele reis... 't is eens iets anders.

IMG_6045.JPG

Aan een slakkengangetje volgen we kilometerslang en hebben soms al eens zin om wat te stoppen... maar mijn bemanning meldt unaniem dat ze niet echt onder een - artificieel - watervalletje willen... en ik mag niet met mijn gezicht in of onder het water... spijtig, want het ziet er uitnodigend fris uit!

IMG_6046.JPG

IMG_6047.JPG

Een paar scherpe bochten verder zitten we plots op een recht stuk van zo te zien zeker meer dan een kilometer en de kerel voor mij besluit dat hij het zich gaat riskeren... volle gas stuurt hij zijn boot links voorbij de aak en verliest prompt de controle over het stuur... 'k weet niet goed of het door de deining komt van de schroef van de aak of omdat hij maar één hand vrij heeft en in de andere constant een flesje Leffe... of gewoon uit lompigheid, maar mijn voorligger zigzagt even gevaarlijk heen en weer en mist de aak op centimeters.

Hij schrikt zich zo te zien een hoedje, zorgt dat hij van zijn Leffe af geraakt en begint als een gek met twee handen aan het stuur te draaien om te compenseren en draait te ver door en moet dan weer compenseren en zo voort...

Wij bestuderen die maritieme toestanden met gezonde argwaan, besluiten om te wachten tot hij helemaal voorbij de grote boot is gesukkeld en wagen het er dan ook op... 't moet gezegd: mijn inhaalmanoeuver is niet perfect, maar zeer degelijk... spijtig dat er geen foto's of filmpje van zijn... maar ik heb ook mijn twee handen vol doch geraak er vlot over en even later steken we zelfs de "zigzagger" voorbij... die is door al dat geweld de kant in gevaren en steekt met zijn boeg tussen de struiken...

Ze laten het niet aan hun hart komen en staan lustig te klinken en te lachen... tja, als er maar geen takken afbreken, dan kan zo een uitstap tot in het groen echt wel geen kwaad, denk ik bij mezelf, geef even kwistig gas, vaar hen kaarsrecht voorbij en heb het kanaal weer helemaal voor mij alleen.

IMG_6048.JPG

IMG_6049.JPG

De dames trekken het zich allemaal niet aan... die genieten gewoon op het achterdek.

En de Walter... die zorgt dat zijn nek niet verbrand!

IMG_6050.JPG

IMG_6051.JPG

Rond vijven leggen we aan in Argeliers... in de schaduw... we willen eens naar dat dorp wandelen en dan straks hier blijven slapen en merken dan dat er vlakbij een kudde paarden op de wei vlak naast het water staaten dat de wind pal vanuit die wei komt geblazen.

Gezien mijn allergie voor dat gedierte, drinken we een aperitiefje en zijn dan weer weg... we gaan door tot in Le Somail, dat is het volgende dorp, zo een 6 km verder... daar is sowieso een café met terras aan het water... en hopelijk staan er geen paarden!  

We passeren de toegang tot het Canal de Jonction, waar we morgen in moeten, richting Narbonne en aan de Pont-canal de Cesse, net voorbij de Port de la Robine, moet ik opzij voor een grote aak. Er zijn dus toch tegenliggers. 

IMG_6052.JPG

Van een eind voor Le Somail ligt er al een hele vloot aan de kant

IMG_6053.JPG

IMG_6054.JPG

De bomen zijn hier allemaal gekapt en sommige vaartuigen gezonken... 't is geen echt idyllisch gezicht, maar in het dorp zelf is het dan weer wel heel gezellig!

IMG_6055.JPG

IMG_6056.JPG

Ik vaar enthousiast onder het bruggetje door en zoek een plaatsje, maar in het centrum zelf ligt het vol. De helft van de ruimte aan de kades is gereserveerd voor de boten van Nicols, een "concurrerende" maatschappij... en aan de andere plaatsen mag je of helemaal niet aanleggen of ligt het vol.

IMG_6057.JPG

We vinden een mooie rustige plek even voorbij het dorp, geen directe buren, enkel een zeilbootje van een onverlaat die doodgemoedereerd zijn touwen over de voetweg tot rond een boom heeft gespannen... iets wat absoluut niet mag, wegens wreed gevaarlijk voor passerende voetgangers en fietsers.  

P1040546.JPG

We noteren dat we straks in het donker goed gaan moeten opletten als we terugkomen... en slaan dan onze piketten in de grond... zoals reglementair voorgeschreven... en trekken dan naar de enige kroeg van Le Somail, dat tevens restaurant blijkt te zijn en een uitgesproken voorkeur heeft voor etende klantjes. Maar we mogen wel rechtstaand aan een soort ton/staantafel iets consumeren...

P1040547.JPG

 

We sluiten de dag af met een fotootje vanop de brug...

en bouwen dan een vet feestje... voor Walter zijn verjaardag... een feestje waar verschillende foto's van werden getrokken... hebben we later gemerkt... maar "pricacygewijs" ga ik mij beperken tot eentje!  DSC_7978 - kopie.JPG

Onbeslist    

15:30 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-08-15

Cruisen op de Canal du Midi... vandaag is rood... de kleur van het bovendek!

Om half één 's middags arriveren we in Port Cassafières, dat ligt wat weggestoken aan het kanaal en de toegangsweg blijkt een smal wegeltje langsheen een pretpark, maar ons Sonja - mijn trouwe maar soms wat moedwillige GPS - stuurt ons naadloos tot aan het haventje!

IMG_5879.JPG

Dat haventje ligt trouwens goed vol... tientallen boten wachten braaf in de rij op klantjes... of zijn door klantjes aangemeerd... of ook niet... want de meeste exemplaren liggen er precies verlaten bij ... hier en daar merken we dat er personeel van Le Boat aan de gang is met... onderhoud of andere nuttige maritieme bezigheden? Weet ik veel, maar we kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat het hier precies nog geen hoogseizoen is. 

IMG_5878 - kopie.JPG

IMG_5877.JPG

IMG_5875.JPG

Nu ja, wij hebben al meer dan een half jaar geleden onze Clipper - een viersterrenschuit! - besteld, die zal er wel tussen liggen, maar eerst speuren we de kade af naar de vrienden, ontdekken hen bijna direct en het weerzien is bijzonder hartelijk.

IMG_5881.JPG

IMG_5882.JPG

We installeren ons op het terras van Le Boat en klinken op een goede vaart!

IMG_5880.JPG

Zij hebben overnacht in Portiragnes en zijn hier dus al van voor de noen, hebben ondertussen hun licht opgestoken in het kantoor en melden ons dat we sowieso niet voor 5 uur op de boot kunnen, maar dat ze hem al wel vermoedelijk hebben gevonden: er ligt een Clipper aan de kade klaar, met een enorme bbq op het dek, gezien er blijkbaar maar twee Clippers tussen liggen waarvan ééntje met zo een ding op het dek en wij inderdaad een gas-bbq bij reservatie hebben besteld, is dat exemplaar met nr. 15 met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de onze! We bewonderen ons schip en vragen aan één of andere passerende Le Boat-kerel - die druk bezig is met touwen en waterslangen - of we alvast een kijkje mogen nemen... maar dat mag niet!

Tja, 't was handig geweest om al eens een idee te hebben over de inhoud van onze - eveneens op voorhand gereserveerde - "proviandfeestmand" en van de aanwezige kastruimte in de kombuis en om de omvang en inhoud van de frigo te weten en zo, maar als 't niet mag, dan mag het niet nietwaar...

We hebben nog een paar uur wachten voor de boeg en besluiten boodschappen te gaan doen, kwestie van onderweg niet direct op zoek te moeten gaan naar een winkel of marktje aan de waterkant. In de Intermarché van Cers slaan we mondvoorraad in voor een paar dagen en voorzien ons ook van een paar flesjes water en aperitief en wijn... vooral witte en rosé wijn!  

IMG_5883.JPG

Tegen half vier zijn we weer, eten een hapje en trekken dan vol verwachting naar de balie om de inscheping te regelen.

Ik teken een hele verzameling documenten, krijg een tas met twee mappen vol informatie over de boot en de reisweg en met alle andere nuttige weetjes waarvan een zoetwaterkapitein van onze slag dient op de hoogte te wezen.

De juffrouw achter de toog vraagt eveneens of we na afloop zelf gaan poetsen of dit - tegen betaling - aan hen wensen over te laten. Voor ons type boot beloopt die poetsbeurt wel 95€, maar na overleg met de dames besluiten we dat het er nog wel af kan. We hebben geen idee hoe vuil we hem wel gaan maken op die zes dagen tijd, maar als je in die hitte een hele witte(!) boot dient binnen en buiten terug toonbaar te maken, dan zijn 95€ niets te veel en dus welbesteed... denken we zo.

De baliejuf vraagt - en krijgt - mijn kredietkaart, telt alvast de kosten voor eindschoonmaak, vermeerderd met de garantie voor 4 kussens en de borgsom voor onze barbeque en maakt me alvast ook 250€ lichter voor het brandstofverbruik... dat zal later worden gecorrigeerd als het juiste bedrag gekend is... ze vergeet wel te zeggen hoe het brandstofverbruik wordt berekend en wat de literprijs van de diesel is... en ik vergeet het te vragen.

Na een kwartiertje zijn de meeste administratieve beslommeringen afgehandeld en mogen en kunnen we eindelijk aan boord gaan. Ze meldt ons nog dat er subiet een technicus gaat komen om ons alles aan boord uit te leggen en dan reppen we ons naar de kade...

De reistassen en andere spulletjes worden uitgeladen... de mondvoorraad gestouwd en de frigo gevuld en we bestuderen het proviand van de feestmand en besluiten dat het toch handiger was geweest als we even vooraf hadden geweten wat er allemaal in zat... nu hebben we sommige spullen zonet ook nog eens aangekocht... maar niet getreurd... 't zal wel allemaal op geraken.

De technicus komt er na een half uurtje eindelijk door... wij - de mannen - werden al wat ongeduldig, maar zij -  de vrouwen - vonden dat niks erg, daarmee hebben ze het meeste al rustig kunnen uitpakken.

IMG_5885.JPG

De brave kerel legt ons onder andere uit hoe de motor dient gestart en gestopt, waar we moeten op letten bij het aanmeren, welke zekeringen er allemaal in zitten en waar, hoe we een lijn moeten gooien en hoe een knoop leggen en wijst waarvoor de knopjes op het dashboard van de binnenste stuurpositie dienen. Het drinkwater kunnen we bijvullen met een slang en de stop weten we nu dus zitten en de sleutel ligt naast de schuifdeur, de landstroomaansluiting ligt - samen met hoger vernoemde waterslang en een hamer en twee forse pinnen - in een bak onder de zitbank op het dek en van een aantal dingen hoeven we ons niks aan te trekken... gas bijvoorbeeld hebben we genoeg bij voor de hele week... mazout ook en afvalwater hoeven we ook niet te lozen en verder moeten we bijvoorbeeld op het dashboard binnen, de knop van de boegschroef ook niet gebruiken.

Dat zijn we ook helemaal niet van plan, ik leg hem uit dat we enkel binnen gaan moeten zijn om het ding te starten, maar dat we voor de rest alles gaan bedienen vanaf de stuurpositie boven op het dek en hij geeft me grif gelijk... 't is de eerste dagen zeker geen weer om binnen te zitten!  

We hebben een parasol aan boord, maar geen kussens, ik ga ze nog even halen aan de balie en nadien zijn we klaar voor een proefvaartje... de Le Boat-kerel start de motor terwijl wij aandachtig toekijken en dan mogen we hem zelf ook eens starten en daarna gaan we buiten de lijnen losmaken en binnenhalen en bestuderen we ingespannen de manoeuvers die hij uitvoert om de ligplaats te verlaten... we varen met een kalm gangetje de haven uit en het kanaal op... hij legt nog eens uit dat een boot geen remmen heeft en dat je hem in achteruit moet zetten om te stoppen en toont ook dat een boot iets trager en/of later reageert dan een auto... wij zijn bijzonder gewillige leerlingen, knikken begrijpend en beamen alles wat hij zegt... en mogen dan even later zelf het roer overnemen... ik vaar een paar honderd meter een redelijk rechte koers en mag dan de boot keren op het smalle kanaal, dat gaat - onder zijn instructies - bijzonder vlotjes en een paar minuten later varen we zeer gezapig weer de haven binnen en leg ik hem achteruit weer in zijn plek aan de kade... er moet even wat getrokken en geduwd worden, maar al bij al is het helemaal niet slecht voor een eerste keer...

IMG_5887.JPG

 

We zetten de parasol op en hij overloopt nog eens de belangrijkste dingen en vraagt of er nog vragen zijn en wij vragen hem of die bbq wel klopt, want we hadden on-line een veel bescheidener model gereserveerd!

Maar ja hoor, 't is in orde, ze hebben blijkbaar geen andere types in voorraad, dus we krijgen deze chique mastodont van een gas-bbq... en de fles zit zo goed als vol, dus we kunnen desgewenst een hele week ongebreideld alles roosteren waar we zin in hebben.

 

IMG_5884.JPG

Er is maar één klein detail, het ding wil niet aanslaan, de elektrische ontsteking doet het niet meer, ook niet na intensief gepruts aan de knoppen, maar hij probeert het dan met een lucifer en dat lukt wel... we krijgen prompt zijn doosje cadeau. Hij checkt nog even of de slangen en kabels en ander materiaal compleet zijn en even later is hij weg en staan we er alleen voor!

IMG_5888.JPG

We zitten nog een kwartiertje te kijken naar de andere bootjes... maar besluiten dat we beter ergens rustig kunnen wennen aan onze nieuwe thuis voor de volgende zeven nachten... we checken grondig of we alles mee hebben, zetten de auto's op de bewaakte parking en vertrekken dan plechtig doch ook voorzichtig... en met gepaste trots, uit onze ligplaats... zonder ook maar één andere boot te raken. Dat begint alvast foutloos!

We zijn goed bezig!

Stoer

P1040499.JPG

Met parasol open en hoed op varen we de haven uit, toeteren (verplicht bij dergelijke manouevers!) zéér enthousiast om onze komst aan te kondigen en slaan dan rechtsaf... richting Vias en Agde.

Het kanaal roept!  

IMG_5890.JPG

De Canal du Midi loopt hier zowat kaarsrecht, maar "recht" varen blijkt moeilijker dan gedacht... zodra je aan het roer komt, beweegt de boot naar links of rechts... maar wel pas na een paar seconden, dus meestal heb je net iets te lang bijgestuurd en als je dát dan weer wil compenseren ga je ongewild weer een klein beetje de andere kant op... we zigzaggen dus rustig vooruit en zijn niet de enige die wat moeite hebben met op koers te blijven... de schaarse boten - en bootjes - die we tegenkomen zwalpen ook lichtjes van links naar rechts, correctie: van bak- naar stuurboord!

P1040503.JPG

IMG_5892.JPG

De eerste "hindernis" op onze tocht dient zich aan na iets minder dan drie kilometer: de Ouvrages du Libron

IMG_5891.JPG

Het is een "kunstwerk" uit 1855, dat toelaat dat het riviertje "le Libron" doorheen het kanaal kan vloeien zonder dat het water vermengt wordt... of zonder dat het kanaal te veel water zou binnen krijgen bij hoog debiet van dat riviertje.... of zoiets... in elk geval, 't is een straf staaltje ingenieurswerk en ik snap het niet helemaal , maar je kan hier een uitgebreide uitleg vinden over het systeem: http://projetbabel.org/fluvial/images/libron_dessins.ppt

We geraken er - mits enige moeite - zonder blutsen of builen doorheen en passeren even later de twee bruggen in Vias en hebben het daar direct aan de stok met één of andere nijdige bootbewoner-met-een-kort-lontje.

Walter is de wreed smalle "Ouvrages" doorgevaren en ik heb dan het roer overgenomen en stevende met een gezapig gangetje - dacht ik - onder die veel bredere bruggen door... en vlak na de tweede brug begint één of ander kereltje kwaad te roepen en te vloeken... blijkt dat ze willen dat we hier tegen maximum 2 km per uur voorbij die aangemeerde ouwe schuiten passeren en ik dus blijkbaar iets rapper ging...

de vraag is: hoe weet je nu in hemelsnaam wanneer je 2 km per uur doet... er staat geen "kilometrique" op het dashboard, enkel een toerenteller, die gaat tot 4000 toeren, maar we zijn daarstraks vergeten te vragen welk toerental zoals overeenkomt met welke snelheid... 1400 toeren is dus duidelijk te veel, want dat draaide hij zonet toen we onder onze "sjokkedijzen" kregen van dat kwade mannetje!    

IMG_5896.JPG

Ik vermoed dat 1600 toeren een mooie kruissnelheid is en ongeveer overeenkomt met 4 km en hou die snelheid aan en na een uurtje varen is het genoeg geweest voor vandaag: we zoeken een schaduwrijk plekje, ver van mogelijke wegen en bewoning en leggen aan voor de nacht en ik verleg mijn leuning en neem een eerste drankje: een groot glas water!

P1040501.JPG

IMG_5895.JPG

IMG_5894.JPG

Terwijl iedereen bekomt van onze eerste vaartocht en alles klaarmaakt voor het diner, merk ik dat er nog een detail ontbreekt aan de uitrusting: 't is morgen de 11e juli, dus onze feestdag... 'k heb speciaal mijn vlag mee gebracht om op Vlaamse gepaste wijze de Beest uit te hangen, maar bij gebrek aan een mast, hangen we hem aan de zijkant!

IMG_5897.JPG

Ik maak voor mezelf wel een notitie: morgen ergens een soort vlaggenmast zien te vinden, zodat de Leeuw vrij kan wapperen en klauwen! 

Onder het genieten van een stukje stokbrood en kaas en wijn, maken we de balans op van de eerste dag: 't is best leuk, dat varen krijgen we wel onder de knie, maar onze boot is niet zo fris als hij zou moeten zijn. Op het eerste zicht zag het er bij het inschepen allemaal wel OK uit, maar dan heb je geen tijd om in detail alles te controleren en op het tweede en derde zicht merken we nu dat de boot eigenlijk toch niet zo okselfris is als gedacht... buiten is hij oppervlakkig geborsteld of vermoedelijk eens afgespoten, maar er ligt toch nog vrij veel viezigheid in richeltjes en hoeken...

IMG_5909.JPG

IMG_5913.JPG

IMG_5907.JPG

De bbq ziet er vrij nieuw uit maar heeft eveneens de laatste dagen weken(?) een laagje stof verzameld

IMG_5908.JPG

Binnen hangt het spinrag in lagen voor de vensters en is alles ook bijzonder stoffig en de spiegels in de bad-en slaapkamer hebben al in tijden geen zeemvelletje meer gezien!

IMG_5899.JPG

IMG_5900.JPG

IMG_5904.JPG

Nu ja, erg is dat allemaal niet, maar we nemen ons toch voor om dit even te melden bij terugkomst, als je 95€ dient op te hoesten om het ding weer proper te krijgen na gebruik, mag je toch verwachten dat het dat ook vooraf is!     

We bladeren na het exquise kaas-en wijnavondje nog wat door de gekregen mappen en checken de info uit de brochure met de realiteit en ontdekken nog een detail: in de brochure staat voor dit type boot ( 4 ankertjes of sterren), dat hij in het bezit is van het volgende... ik citeer:

De boten zijn uitgerust en voorzien van een zeer hoge standaard, waaronder moderne hutten, verwarming en koeling. Voor groter vaargemak zijn er boegschroeven en walstroom aanwezig.”

Moderne hutten, dat is relatief, maar het is in elk geval een goed bed heb ik daarstraks al even uitgetest en het toilet en de douche werken ook naar behoren. Boegschroeven hebben we vandaag nog niet nodig gehad, maar dat komt morgen hoogstwaarschijnlijk wel, walstroom, daar gaan we niet veel geniet van hebben als we zoals gepland telkens gaan trachten in de vrije natuur aan te leggen, maar volgens de technicus kan de batterij moeiteloos mee als je elke dag een uur of 5-6 vaart. Verwarming gaat niet zo direct nodig zijn deze hete zomer, en als we op zoek gaan naar "koeling", vinden we enkel een kleine ventilator, die wat droevig tegen de wand boven het keukentje hangt te hangen.

IMG_5903.JPG

Het ding functioneert niet, maar dat zou toch niet veel verschil uitmaken, want de bevestigingsarm is helemaal verbogen zodat het molentje naar beneden tegen de wand hangt en enkel een klein plekje muur zou "verfrissen".

We nemen ons voor daar één van de volgende dagen dringend eens naar te kijken... 'k heb mijn Leatherman mee en Walter is een handige mens, hoe moeilijk kan het zijn om dat ding weer aan de praat, of aan het draaien, te krijgen?    

En met die nijvere gedachte gaan we naar bed en laten ons letterlijk in slaap wiegen!

DSC_7919.JPG

IMG_5910.JPG

De volgende ochtend ben ik in een opperbest humeur: 't is de elfde juli, een hoogdag dus en we hebben vrij goed geslapen en lagen er bovendien naar mijn normen bijzonder vroeg in, dus om zeven uur ben ik helemaal uitgeslapen en loop al vrolijk neuriënd rond te stommelen, neem een douche, zorg mee voor het dekken van de ontbijttafel en ga dan aan wal een ochtendwandelingetje maken, merk vanop afstand dat mijn vlag niet echt goed hangt, zoek maar vind geen geschikte vlaggenstok en besluit ze dan maar aan de voorkant te plakken.. voorlopig!

IMG_5911.JPG

Voor negen uur zijn we al helemaal klaar om - letterlijk - van wal te steken, de afwas is gedaan en de bedden luchten... er heerst al een lichtjes tropische temperatuur boven het kanaal en we varen resoluut weer vanwaar we gisteren gekomen zijn. Vandaag wil ik volgens plan de sluizen rond Béziers passeren... we moeten er een stuk of zes gewone doen en daarna de sluizentrap van Fonsérannes, alles bijeen iets van een 25 km varen denk ik... tegen 4 km per uur... daar zijn we dus vermoedelijk wel een hele dag zoet mee!

IMG_5914.JPG

IMG_5915.JPG

Walter aan het roer en de dames keuvelend op de bank... en ik spiedend met mijn verrekijker... hoewel er niet veel te zien valt... we hebben weinig of geen tegenliggers en het verkeer in onze richting is ook op één hand te tellen...

We passeren wel weer de doorgang van de Libron... 

P1040506.JPG

P1040507.JPG

Waar we heel traag en voorzichtig doorheen varen, zonder iets te raken, hoewel we maar langs beide kanten nog geen meter speling hebben. 

Daarna zetten we koers naar Béziers en houden braaf het midden van het kanaal aan... zoals het hoort... behalve als er boten aangemeerd liggen, dan kruip ik zo ver mogelijk naar de overkant, om weeral geen ambras te hebben met boze bewoners! 

IMG_5916.JPG

Er liggen wel veel boten langs de kant... soms mooie boten... maar dikwijls ook ouwe wat verkommerde exemplaren en duidelijk hier en daar ook "afzetsels" van verhuurmaatschappijen...

IMG_5917.JPG

IMG_5918.JPG

IMG_5919.JPG

Om 9.20u passeren we onze thuisbasis, waar niet veel beweging valt te bespeuren...

IMG_5920.JPG

IMG_5921.JPG

en even verder merken we aan de kant een grote rijnaak... hoe die ooit hier geraakte, dat is me een raadsel, want sommige bruggetjes lijken me echt wel te nipt voor dergelijke boten, maar blijkbaar moet het toch wel gelukt zijn, anders lag die hier niet... en we gaan trouwens nadien nog grotere gusten tegenkomen.  

IMG_5922.JPG

Om kwart voor tien is het eerste grote moment van de dag aangebroken... we naderen in Portiragnes onze eerste sluis!      

IMG_5923.JPG

Ik toeter van ver genoeg zeer uitbundig om onze komst te melden, de sluiswachter reageert direct en we krijgen na een paar minuten groen licht en mogen dus zowat zonder wachten binnenvaren...

Ik zet - zoals voorgeschreven - twee "matrozen" aan wal, om de meertouwen vast te houden bij het versassen, we geraken zonder enige moeite in de sluis en achter mij gaat de poort dicht: we zijn de enige klantjes!

IMG_5924.JPG

IMG_5925.JPG

IMG_5926.JPG

IMG_5927.JPG

Martine en Walter kwijten zich perfect van hun taak, Pascale supportert vanaf het dek en ik trek een selfie van de kapitein!

Onbeslist

Na een kwartiertje zijn we versast! 

IMG_5929.JPG

Anderhalve kilometer voorbij de eerste sluis moeten we onder de Pont Du Caylus door, een wreed smal bruggetje, waar we nog minder overschot hebben dan aan de Ouvrages van daarstraks, maar waar ik met vlag en wimpel slaag in een foutloze (onder)doorvaart!  

IMG_5930.JPG

Voor Villeneuve-les-Béziers ligt het vol aangemeerde boten, traag varen is dus de boodschap!

Je moet trouwens niet alleen opletten voor kwade bootsmannen, overhangende takken vormen een veel ambetanter probleem... een kanaal met bomen langs de oever heeft zijn charme, maar veel van die bomen hebben takken die fors in de weg hangen, je dient dus soms duchtig te laveren om geen bladeren rond je kop et krijgen... een mens zou dan denken, "waarom snoeien ze die dingen niet in functie van de scheepvaart", maar ze hebben hier een groot probleem: de platanen langs het Canal du Midi zijn ziek en sterven massaal af, er zijn er al duizenden gerooid en een veelvoud is ook al aangetast en staat te verdorren, 't is een regelrechte ramp voor de groene omgeving, dus diegenen die overblijven, daar willen ze vermoedelijk liever niet te veel aan knippen!   

IMG_5931.JPG

Maar traag varen heeft zijn voordelen, je kan dan bijvoorbeeld beter de ouwe Peugeots bewonderen langs de waterkant!

Hier hebben ze de oude zieke bomen vervangen door jonge, maar 't is toch niet hetzelfde wat betreft sfeer! 

IMG_5932.JPG

Bij onze tweede sluis krijgen we gezelschap... ik zet vooraf mijn kabelslepers probleemloos af aan wal en vaar vlot en ongehinderd de sluis in, maar we moeten even wachten met versassen: er hebben ons twee boten ingehaald en gaan mee omhoog. 't Is even iets meer opletten, maar alles verloopt heel vlotjes.

IMG_5934.JPG

IMG_5935.JPG

IMG_5936.JPG

IMG_5937.JPG

IMG_5933.JPG

Walter en Martine houden de kabels vast met een flair alsof ze het al hun hele leven doen!

P1040510.JPG

We versassen en varen even later doorheen de velden richting derde sluis... die van Ariège, vlak achter de snelwegbrug van de A9, la Languedocienne.

Er staat een strak briesje dat ons wat naar rechts duwt, maar ondertussen kan ik al redelijk goed bijsturen en we gaan in zowat rechte lijn vooruit... de brug en de sluis komen in zicht... ik toeter en bestudeer de situatie vóór de sluis en besluit om mijn troepen af te zetten aan de betonnen boord onder de brug, daar hebben ze het makkelijker om aan land te gaan dan aan het smalle plankiertje vlak voor de sluis.

Ik stuur naar stuurboord, vertraag en laat Walter en Pascale afstappen terwijl Martine zich aan de achterkant beneden aan de reling klaar zet om seffens de touwen door te geven en ik bedenk dat we eigenlijk goed bezig zijn en al flink ingespeeld op mekaar... en dan loopt het plots grondig fout.

De wind waait stevig onder die brug en duwt mij tegen de kant en achter mij is één van de twee boten, die daarstraks samen met ons versasten, heel dichtbij gekomen om ook zijn mensen onder die brug af te zetten.

Ik kan dus niet achteruit manoeuveren en vooruit hangt er weeral een (forse) boom laag over het water... de motor staat in vrijloop want ik ben daarnet heel voorzichtig de kade genaderd en terwijl mijn boot traag verder naar voor drijft, besluit ik om voor de eerste keer de boegschroef te gebruiken om van de kant weg te geraken, dat zal makkelijker zijn om tegen de wind in die boom te ontwijken.

Ik duw de schakelaar op het dashboard naar links, maar er gebeurt niks... ik drijf gewoon rechtdoor... terwijl die stomme boom alsmaar dichterbij komt, besluit ik om eens rechts te proberen, 't is misschien net averechts dat je de schakelaar moet omzetten, maar er gebeurt nog steeds niks.

Ik begrijp het niet goed wat ik verkeerd doe, bedenk koortsachtig hoe ik kan uitwijken, tracht volgas naar achteren te geraken, maar het is te laat, de takken van de boom bleven ondertussen achter de reling vooraan hangen en zijn doorgebogen door de druk en plots breekt er eentje af met een knal. Het afgebroken stuk dondert in het water en de overschot zwiept met volle kracht over het bovendek en raakt me vol in het gezicht. Ik vloek en sakker en geef dan maar gas vooruit en slaag er uiteindelijk in om de boot van de kant weg te krijgen, dwars doorheen de overschot van bladeren... dat lukt maar ondertussen voel ik dat er bloed loopt over mijn kin.

Martine die beneden stond en dus gelukkig net ontsnapt is aan de zwiepende tak, komt een kijkje nemen en aanschouwt verschrikt de ravage, de tafel is omgevallen en alles ligt op het dek verspreid... en dan bekijkt ze mij en schrikt nog veel meer.

Het bloed spuit ondertussen uit mijn mond en lip en het hele bovendek kleurt bloedrood... ze gaat een papieren zakdoekje halen en terwijl ik dat tegen mijn mond houd, slaag ik er toch nog in de boot te blijven besturen en vaar moeizaam maar foutloos tot in de sluis en in het zicht van mijn bemanning.

Walter en Pascale, die al aan wal waren, merken nu pas dat er iets is gebeurd en staren verschrikt naar de toestand op het bovendek en de sluiswachter steekt zijn kop over de rand, bekijkt de situatie, stormt weg en komt even later met een soort steriel en bloedstelpend verband aangedraafd en sommeert me dat tegen mijn kop te houden. We versassen en ondertussen groeit de bezorgdheid bij de anderen en kleur ik mijn omgeving meer en meer rood!

P1040513.JPG

We geraken versast, ik bedank de sluiswachter voor het steriele doekje, neem iedereen weer aan boord en vaar voort. Het doet (nog) niet echt pijn, maar 'k voel me wel wat suf en vooral hoe langer hoe meer kleverig en zowat een halve kilometer voorbij de sluis besluiten we wijselijk om aan te leggen in de schaduw, wat op ons effen te komen, de boel op te kuisen en mijn wonde deftig te verzorgen...

Niemand heeft tot nu toe de moed gevonden om het doekje even weg te nemen en mijn gehavend gezicht van nabij te bestuderen, dus ik besluit om zelf eens in ons badkamer de situatie te "evalueren" en daar besef ik dat het er eigenlijk niet echt goed uit ziet... ik heb een diepe snee boven mijn lip en kan los door die lip mijn tanden zien, ze staat dus helemaal open en aan de binnenkant en onderaan is mijn mond ook stuk... zodra ik het groene doekje van de sluiswachter ophef, begint alles weer vollenbak te bloeden... ik besef plots dat we dit zelf niet gaan goed krijgen en meld aan de rest van de bemanning dat ik precies toch liever zou hebben dat er iemand een ambulance belt!

We maken ons weer los, ik draai op het kanaal 180 graden (met één hand!) en steven in volle vaart terug naar de sluis, we leggen aan een paar honderd meter voor de sluis, waar we het verkeer niet hinderen, lopen langs het jaagpad verder en vragen aan de sluiswachter of hij de hulpdiensten kan bellen. Die mens is heel bezorgd en gedienstig, zijn vrouw ontfermt zich over mij en bezweert me de hele tijd om kalm te blijven, maar eigenlijk bén ik kalm... alles speelt zich af in een soort vertraagde film, de pompier, die zijn echter wel razend snel daar: de locatie ligt goed weggestopt en is normaal bijster moeilijk te vinden... zei de sluiswachter zonet... niet direct iets om ons gerust te stellen, denk je dan, maar we hebben geluk... nu ja, als je nog van geluk kan spreken in zo een situatie: één van de ambulanciers is vroeger nog sluiswachter geweest en kent alle toegangswegen naar alle sluizen van de regio op zijn duimpje.

P1040514.JPG

 

Terwijl Martine omstandig uitlegt wat er is gebeurd, trachten ze het bloeden op hun beurt te stelpen en leggen mij ondertussen aan een paar apparaten: het hart is in orde maar de bloeddruk is veel te hoog... verdorie, te hoog... en ik heb daarnet al zoveel laten wegspuiten... als dat maar goed komt!

De jongste van het drietal, een 17-jarige stagiaire, heeft duidelijk op de cursus geleerd - en onthouden - dat je met een gewonde moet blijven communiceren om zeker te zijn dat hij niet in shock gaat... telkens ik mijn ogen even dicht doe, begint hij dus bezorgd te babbelen en 'k moet antwoorden. Een andere teamlid neemt mij schrijft mijn identiteitsgegevens op en het correct noteren van naam en straat blijkt niet zo makkelijk voor een Fransman... nu ja, als ze voor de rest hun stiel maar kunnen.

Ik heb trouwens nog steeds geen factuur ontvangen... zou het zijn dat ze nadien toch niet meer aan hun krabbels uit geraakten?

De derde tracht een bestemming te regelen. Bij ons rijden de hulpdiensten standaard naar de dichtstbijzijnde kliniek, tenzij je - op eigen verantwoordelijkheid - kiest voor een andere, maar in Frankrijk moeten ze blijkbaar vooraf het akkoord hebben dat de dokter je kan of wil behandelen(?)

Het is zaterdag en de paar dokters in de buurt geven zo te zien niet thuis, maar na een 10-tal minuten krijgt hij groen licht! We mogen binnen in de "Clinique Champeau Mediterrannee", een kliniek "medico chirurgical". In vliegende vaart gaat het dwars door Béziers.

Béziers, van op het kanaal lijkt het best een mooie stad, maar als je ze bekijkt vanop het bedje achterin een ziekenwagen, die met gillende sirènes verkeersremmers op en af hotst, dan valt dat eigenlijk vies tegen! 't is een iets meer spectaculaire manier van verplaatsen dan bijvoorbeeld per hop-on-hop-off bus... maar ik raad het toch niemand aan!   

De ontvangst is correct en heel vlot... eigenlijk valt er buiten ikzelf geen enkel patiënt te bespeuren, maar voor ik me daar kan zorgen over maken, lig ik op een bedje, komt een verpleegster aangedraafd met allerhande spullen en even later stapt de dokter binnen, bestudeert uitgebreid mijn lippen en stelt me gerust: ik ben nog steeds wat versuft... een beetje te wijten waarschijnlijk aan de gecombineerde ervaringen van die takslag, het zicht op de wonde, de hitte en de helse rit, dus glashelder werkt het boven bij mij nog niet helemaal, maar voor zover ik me nadien herinner legt hij vriendelijk uit dat er wel een aantal draadjes in moeten, want zowel boven als onder en binnen als buiten dient de boel genaaid, maar het ziet er een mooie rechte snede uit, zodat hij het zootje kan dicht krijgen met minimaal risico op ontsteking en complicaties, maar ik ga er wel een litteken aan overhouden... dat lijntje zal je blijven zien.

Een paar prikken om te verdoven en acht draadjes later is de boel weer vakkundig dicht genaaid, krijg ik er een dikke laag pommade op en een voorschrift voor pijnstillers, mondwater om het binnen te ontsmetten en "betadine" zalf om 4 a 5 keer daags langs buiten op te smeren... en de dwingende raad om er de eerste dagen mee uit de zon en zeker uit het water te houden.

Géén zon en géén water... water is niks, we zitten er wel op, maar in het kanaal mag je toch niet zwemmen... en douchen zal zeer omzichtig moeten gebeuren... maar geen zon... hoe we dat moeten flikken met dit weer bovenop het open dek van een boot... dat moeten we straks bekijken!

De factuur - die eigenlijk best meevalt - kan via kredietkaart worden vereffend, ze willen een taxi bellen voor ons en ik mag, terwijl we daarop wachten, in het toilet (eindelijk) zo goed en zo kwaad het gaat, het bloed van mijn buik en armen wassen.

Vijf minuten later stopt de taxi, we leggen hem uit dat we naar de sluis van Ariège moeten op het kanaal, maar eerst naar een apotheek zouden willen. De man is bijzonder vriendelijk, rijdt half Béziers rond op zoek naar een apotheek die open is op een zaterdagnamiddag, vindt er ook eentje en terwijl ik daar binnen stap, zoekt hij samen met Martine de bewuste sluis op. De mans is géén sluiswachter geweest en heeft nog nooit van de sluis van Ariège gehoord, die staat zelfs niet in zijn GPS of op zijn plan.

Ondertussen ben ik blijkbaar bij de traagste apotheker van heel de Languedoc en omliggende gewesten verzeild geraakt. Ze staan met zijn tweetjes achter de toonbank, maar de ene is bezig een uitgebreide uitleg te geven over één of ander geneesmiddel aan een dikke dame, die duidelijk geen bal snapt van de hele explicatie... telkens opnieuw wijst hij op de doos wat ze moet doen en hoe en hoeveel keer... en telkens weer stelt ze dan dezelfde onnozele vragen... terwijl ik denk "mens... laat dat kieken toch vertrekken, ze moet thuis maar de bijsluiter lezen" is zijn vrouwelijke collega iets aan het inscannen voor een klant, maar wordt telkens onderbroken door een paar snotneuzen die zich tussen de rekken amuseren met allerhande doosjes te pakken, die omhoog te steken en te vragen waarvoor de dingen dienen. 't Zijn waarschijnlijk buurjongens of neefjes of weet ik veel wat soort familie, die zich stierlijk vervelen en dan maar hier komen snuisteren tussen de pilletjes en zo... de dame achter de toog laat telkens haar scanner in de steek en legt dan bijvoorbeeld rustig en gelaten uit dat het een middel is om de hond te ontwormen en dat ze het moeten terugzetten waar het stond, maar dat ze eigenlijk liever zou hebben dat ze overal afblijven. Ik ben zeker dat die snotneuzen het expres doen, maar ze blijft er stoïcijns kalm bij en ik word hoe langer hoe zenuwachtiger en wanneer ik haar uiteindelijk vriendelijk aanpor om wat spoed te zetten, is ze niet echt onder de indruk en loert ze zelfs wat wantrouwig naar mij: klanten die haar zomaar opjagen, dat blieft ze eigenlijk niet echt... maar als ik haar mijn wonde aanwijs en zeg dat ik dringend pijnstillers nodig heb en ander onontbeerlijke verzorgingsmiddelen en dat er buiten een taxi wacht in dubbele file, slaagt ze er toch in om de vorige bestelling - zeer op het gemak - te verwerken en dan in hetzelfde tempo mijn drie spullen bijeen te zoeken.

Ik betaal, storm weer buiten en duik de taxi in, waar ze er nog steeds niet uit zijn, naar welke verdomde sluis er nu eigenlijk dient gereden. Ik herinner mij dat we na het ongeluk hebben aangelegd vlak naast een grote baan, waar een parking was van tweedehands auto's en camping-cars... en dát kent de chauffeur wel! Er is maar één handelaar in occasies op de baan naar Villeneuve.

Tien minuten later draaien we het wegeltje in onder de snelwegbrug dat naar de sluis leidt en de chauffeur staat er op ons er zo dicht mogelijk bij af te zetten. De rekening is ondertussen niet echt opgelopen... voor nog geen 35 euro hebben we heel Béziers doorkruist en dan nog een eeuwigheid gewacht voor die slome apotheker zijn deur... 't is geen geld!

Ik geef 40€, zeg dat het juist is, bedank hem hartelijk voor de moeite en we gaan de wachter melden dat mijn gezicht genaaid is. Het koppel is blij en opgelucht en ik beloof hem dat we hem een pint gaan betalen voor de moeite... nu niet, maar in het terugkomen eind van de week, passeren we hier toch en leggen we zeker even aan!             

IMG_5941.JPG

Onze Clipper ligt er nog... met Leeuwenvlag! 't Is niet voor niks de Vlaams-nationale feestdag... maar dit wordt wel een feestdag om nooit te vergeten!

IMG_5939.JPG

We installeren ons in de schaduw van de parasol en vertellen van onze wedervaren in de ambulance en de kliniek en apotheek en dies meer en drinken een wijntje om te bekomen en houden krijgsberaad over de verdere dagindeling en ik neem een "selfie"... in de zon... en duik dan ook de schaduw in!

IMG_5938.JPG

We blijven nog een uurtje liggen, eten een stukje en besluiten dan om toch verder te varen... we moeten op tijd in Fonsérannes aankomen, want er geldt daar een strikte uurregeling en we moeten nog drie sluizen door voor we daar aankomen!

IMG_5944.JPG

Na een laatste blik op de brug en de boom in de verte, draaien we en varen naar Béziers, ik kom er wel net van, maar wil de stad nu toch ook eens op mijn gemak bekijken vanop het water!

'k Ben blij dat we weer varen, dan heb ik een bezigheid en zit niet te piekeren over het voorval van daarnet. Daar hebben we later nog tijd genoeg voor, om ons druk te maken over verwondingen en littekens en zo..

Ik neem we wel twee dingen voor: vanaf nu blijf ik mijlen ver weg van overhangende bomen en in Narbonne ga ik op het bureau van Le Boat binnenstappen om een hartig woordje te klappen met die gasten: onze boot functioneert ziet zoals het zou moeten, die boegschroef is stuk en dát kan eigenlijk niet... 't is moeilijker zonder en bovendien nog gevaarlijk ook als je het niet weet, zoals daarstraks is gebleken. Ik ben dus niet echt tevreden van de service en handelswijze van Le Boat... en nu druk ik mij nog heel diplomatisch uit... dát gaan ze binnen drie dagen geweten hebben!

IMG_5945.JPG

Vlak voor de binnenhaven van Béziers, moet je een vrij diepe sluis door, met een verschil van 4.24m is dit tot nu toe de diepste! Ik zet alvast voor de sluis Martinneke af om de touwen te houwen... en kom dan tot de vaststelling dat ze hier een ander systeem hebben: je moet je touwen rond een paal in de sluismuur steken en vanop je boot de boel opvolgen... ze staat dus boven werkloos te kijken... maar we zijn met genoeg en versassen zonder problemen de volle 4 meter en 24 cm naar omhoog!

IMG_5946.JPG

IMG_5947.JPG

IMG_5948.JPG

IMG_5949.JPG

Het is best een imposante bedoening, op precies vijf minuten loopt de sluis helemaal vol en eens boven, kan Martine gewoon aan boord stappen.  

IMG_5950.JPG

Pascale, Martine en Walter afwisselend aan de touwen en ik aan het roer... eigenlijk zijn we een prachtig team... we zijn één dag bezig en vier sluizen ver en hebben nog maar één accidentje gehad... hout vasthouden, maar hopelijk blijft het bij dat ene... en met die optimistische gedacht in het achterhoofd stuur ik onze Clipper resoluut de Port Neuf van Béziers in aan de overkant is er in de verte weer een sluis... een nog veel diepere en het licht staat op rood en we besluiten om even aan te leggen... er is plaats genoeg aan de kade en daar te wachten tot het verkeer stroomopwaarts door mag!

IMG_5951.JPG

IMG_5953.JPG

IMG_5954.JPG

Die dokter kan veel zeggen over in de schaduw blijven en zo, maar een parasol open laten staan als je vaart blijkt geen goed plan. Je hebt de onberekenbare wind en mottig hangende boomtakken en lage bruggen en allerhande toestanden en we willen niet dat het ding de eerste dag stuk gaat... afgezien van de garantie die we zouden kwijt zijn, kunnen we er dan ook niet meer onder in de lommer zitten, als we aangemeerd liggen... maar nu is 't de moeite niet... na een kwartiertje wachten in de stekende zon begint het water voor de deur te kolken... het is duidelijk dat ze leeg loopt en even later is het aan ons en varen we voorzichtig het diepste sas van de hele tocht in: 6.19m hoogteverschil.  

IMG_5955.JPG

IMG_5956.JPG

IMG_5957.JPG

IMG_5958.JPG

Het versassen gaat hier ook weeral snel: op weeral ongeveer 5 minuten is de boel vol gelopen en even later kunnen we er uit!

IMG_5960.JPG

IMG_5961.JPG

Vlak achter de sluis, net na de bocht, begint de "pont-canal" over de rivier Orb... er is net een lichter over het aquaduct gevaren en die legt zich rechts om te wachten... ik moet er dus aan bakboord voorbij en net als er er voorbij ben, merk ik dat er nog een boor op komst is, achter mij vertrekt de lichter en ik wijk uit naar stuurboord en wacht daar tot de tegenligger is gepasseerd... en dat gaat allemaal vrij vlot... zelfs met een dikke genaaide lip en zonder boegschroef.

Maar 'k had het toch graag anders gehad: zonder kapotte lip en mét boegschroef!   

IMG_5962.JPG

IMG_5963.JPG

P1040517.JPG

IMG_5965.JPG

P1040518.JPG

Er komt nog een zeilbootje aan, net voor de andere uit de vaargeul van de brug is, dus we wachten nog een paar minuutjes en dan is 't aan ons!

P1040521.JPG

IMG_5968.JPG

P1040523.JPG

P1040522.JPG

IMG_5972.JPG

Het traject van het kanaal liep vroeger een stukje door de rivier en gaf dan uit op de onderste sluis van Fonsérannes, maar dat gaf - ondanks het gebruik van nog een paar andere sluizen - regelmatig problemen bij droogte of te hoge waterstand en in 1857 werd begonnen met de bouw van een brug over de Orb. Ze was een jaar later klaar en overspant de rivier op 12 meter hoogte, ze is 240 meter lang en 28 meter breed, maar dat is met de twee jaagpaden inbegrepen: de vaargeul zelf is veel smaller en je hebt nog wel wat overschot aan de kant, maar echt veel is dat niet... kwestie is vooral van recht te varen... een techniek de wij ondertussen al redelijk onder de knie hebben, want ik blijf kaarsrecht in het midden als we de oversteek maken!

IMG_5973.JPG

IMG_5974.JPG

P1040525.JPG

Pascal geniet van het uitzicht en Martine neemt op mijn vraag een berg kiekjes en drie minuten later zijn we er over en houden ons klaar voor de volgende "attractie": een kilometer verder ligt de sluizentrap van Fonsérannes... ooit zeven sluizen diep, maar sinds de kanaalbrug er is, dient het laagste exemplaar, dat toegang gaf tot een oud kanaaltje naar de Orb, niet meer... maar het blijft een spectaculair bouwwerk... je gaat in zes trappen bijna 22 meter hoger.

 

In 1990 werd een hellend vlak in gebruik genomen, een beetje vergelijkbaar met dat van Ronquières, maar dan kleiner. En dit heeft eigenlijk nooit deftig gefunctioneerd, toen na een paar keer gebruik te worden, de remmen het begaven en de waterbak met een vaartje naar benden donderde, besloot men om het ding niet te herstellen.

P1040527.JPG

P1040526.JPG

P1040528.JPG

Het stukje "recent historisch-technische archeologie" ligt nu te roesten in het landschap...

Wij laten de boel links liggen, houden dus stuurboord aan en nemen de bocht naar de sluizentrap, waar we nog net iets te vroeg zijn... 't is rood licht voor ons maar ik heb geen zin om aan te leggen en tracht te blijven drijven voor de scherpe toegangsbocht... iets wat niet echt makkelijk blijkt... maar met een boegschroef was dat véél vlotter gegaan... als ik daaraan denk, word ik alweer kregelig op de mannen van Le Boat, maar 't is te mooi weer en het landschap is prachtig en de sfeer is verder te leuk om lang boos te zijn...  

P1040529.JPG

IMG_5976.JPG

Tegen dat we de onderste sluis in varen, ben ik alweer helemaal goedgemutst... heel geconcentreerd maar voor de rest in opperbeste stemming... en wel een beetje te dik ook... als ik mezelf in profiel nadien op die foto zie... een beetje!

P1040530.JPG

IMG_5977.JPG

Die doortocht van de sluizen is een toeristische topper: er staat een pak volk - een soort zomerse ramptoeristen - aandachtig te kijken naar het geklungel van de gelegenheidsmatrozen zoals wij... maar het valt goed mee... mijn twee kabelslepers hebben door dat je - eens we onder het bruggetje door zijn - gewoon kan meelopen van de ene sluis naar de andere, zonder het touw telkens te moeten lossen...

IMG_5978.JPG

IMG_5979.JPG

IMG_5980.JPG

IMG_5982.JPG

IMG_5986.JPG

IMG_5983.JPG

We schieten goed op, ik stuur de Clipper zo goed als foutloos vrolijk van de ene in het andere sas en op iets meer dan een half uur zijn we helemaal boven. De hele doortocht, wachttijd inbegrepen, heeft ons minder dan een uur gekost, dat hadden we vooraf nooit durven denken, maar er is vandaag dan ook zeer weinig verkeer, ik denk dat tijdens onze sessie stroomopwaarts er hoop en al een vijftal boten zijn versast.

P1040533.JPG

IMG_5987.JPG

IMG_5985.JPG

Na de onvermijdelijke "selfie", is het welletjes geweest met al die sassen en sluizen... het is de hoogste tijd om een leuk plekje voor de nacht te zoeken en een aperitief tot ons te nemen... dat hebben we na al die commotie vandaag toch wel verdient!

Drie kilometer verderop vinden we onze ideale plek, vlak na Gourgasse en vlak voor het stuk waar het kanaal smaller wordt en je daarom liever niet kan aanleggen. 

DSC_7925.JPG

We liggen tussen de wijngaarden van de Côteaux du Languedoc, maar de druiven zijn nog bijlange niet rijp.

P1040539.JPG

P1040536.JPG

P1040537.JPG

Ik doe een toertje op de wal om de benen te strekken, trek een fotootje en laat mij dan aan boord een rosé uitscheppen en maak peinzend de balans op van de dag!

IMG_5990.JPG

DSC_7941.JPG

en dan is het de hoogste tijd om aperitiefhapjes te smikkelen en de tafel te dekken en de bbq te starten... en te merken dat sommige borden in de kast gewoon vies zijn... het servies werd door de vorige gebruikers niet deftig afgewassen en duidelijk niet vooraf gecheckt door Le Boat... mocht het niet zijn dat we prachtig liggen en warm water genoeg hebben om vooraf gauw eens af te wassen en wijn en eten ook in, overvloed in stock hebben... we zouden er ons weeral kunnen druk in maken, maar we beloven onszelf dat pas na afloop te doen... als we het ding binnen leveren...en nu gewoon te genieten van de reis!    

IMG_5991.JPG

DSC_7926.JPG 

IMG_5994.JPG

IMG_5988.JPG

IMG_5997.JPG

Na het excellente diner, met dank aan het betere bakwerk door Walter en de groente en patatjesomkadering door Pascale, oefen ik mij in het meelijwekkend kijken...

DSC_7931.JPG

En in het aan een glas drinken zonder smossen... hetgeen moeilijker is dan u denkt, toch als je lip wat gevoelloos is en dik onder de zalf zit!

DSC_7933.JPG

DSC_7934.JPG

DSC_7935.JPG

IMG_5998.JPG

De hemel kleurt oranjerood... 't zal morgen weer heet worden!    

En zo loopt onze eerste hele dag, een zaterdag en op de kop toe 11e juli, ten einde in alle rust en sereniteit... en met een paar lege wijnflessen...  niet helemáál zoals we het vooraf hadden gepland, maar het is nu zo... we gaan er het beste van maken!

12:42 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

08-08-15

congé 2015 - week 1: Poissons Rouges et plombages!

We zijn iets voor tienen in Messimy-sur-Saône vertrokken uit les "Chambres a ID", stellen ons Sonja - mijn onvolprezen maar een tikkeltje verouderde GPS - in op de economische route naar Pérols en vinken "snelwegen" uit... en hebben nog geen 5 kilometer verder al "kweddelen" met het verdomde ding.

IMG_5746.JPG

Ze stuurt me in Beauregard vrolijk en ongegeneerd naar rechts, de brug over, maar die brug is duidelijk al een hele tijd geleden afgeschaft voor het autoverkeer. Ik moet na meer dan 10 jaar gebruik dringend die GPS eens upgraden, denk ik dan op zo een moment, maar ik heb al dikwijls soortgelijke momenten gehad, want de helft van de rotondes onderweg kent ons Sonja ook nog niet... en 't is er vooralsnog niet van gekomen, van dat upgraden, bedoel ik!

Ik sakker en vloek dan wat... "draai waar het kan" en rij door tot ze een alternatieve route heeft berekend en tot nu toe zijn we steeds geraakt waar we moesten geraken, zij het soms wel met veel moeite.

In Hondaribbia in Baskenland zijn we op die manier met de camper ooit eens stomweg het oude stadscentrum in gesukkeld dat formeel verboden was voor verkeer van dergelijke afmetingen maar ik had het bord echt niet zien staan omdat ik te veel met die GPS bezig was en toen we even later over (normaal verkeersvrije) pleintjes en onder arcaden door sukkelden, die daar eigenlijk absoluut niet waren op voorzien, baarden we redelijk wat opzien.

De Basken die ons toen op een metertje vóór hun terrastafeltjes zagen passeren, spreken er waarschijnlijk nog regelmatig van... zeker als ze op vrijdagavond aan mekaar straffe toeristenverhalen vertellen aan de toog, terwijl ze aan de pintxos zitten.

Deze keer is het minder verstrekkend... ik draai om en bol gewoon twee bruggen verder de Saône over, in Villefranche.

IMG_5747.JPG

Vanaf daar kan je - net na de péage - de snelweg op en gaat het goed vooruit... tot we 20 km verder in de staart van de file voor Lyon terecht komen... 't is wat aanschuiven voor de tunnel, maar uiteindelijk geraken we nog redelijk vlot doorheen de stad. Het is bewolkt maar drukkend warm.

In Tournon steken we de Rhone over: 'k heb verleden jaar gemerkt dat het veel vlotter gaat langs de Bison Futé dan langs de N7. Die laatste baan mag dan een wat mythische status hebben, ze heeft ook de neiging om vol te zitten en je moet bijvoorbeeld via een miljoen rotondes helemaal rond Valence sukkelen... de route over de rechteroever is smaller, je passeert ook een massa dorpjes waar je maar 50 en 30 mag, maar je rijdt er een pak rustiger.

We tuffen dus probleemloos naar het zuiden, doen rond de middag een terrasje in Le Pouzin en in de schaduw, want de wolken zijn helemaal weggetrokken en de zon steekt voluit en plots krijgt ons Sonja weer een twijfelachtig ideetje!

In de plaats van gewoon de rechteroever te volgen langs Bourg-Saint-Andéol, stuurt ze ons de rivier over aan de barrage van Donzère. Op haar aangeven doorkruisen we Pierrelatte, houden dan links aan, passeren vlakbij de nucleaire centrale van Tricastin en steken uiteindelijk het kanaal over via de sluis van Bollène... 't is spijtig dat we er niet kunnen stoppen om rustig een kijkje te nemen, want dat ding is 23 meter diep... 't zou een ferm voorsmaakje wezen van de sluizen op onze tocht volgende week op het Canal du Midi.

IMG_5748.JPG

Ik vraag me af wat Sonja bezielde, maar volgde braaf haar instructies... 'k had eigenlijk ook geen alternatief, want de enige wegenkaart die we bij hebben dekt maar vanaf de kust tot ongeveer de hoogte van Bollène. Nu we kunnen volgen op de kaart, is het een stukje comfortabeler rijden...

We geraken naad- en probleemloos tot in Nîmes, waar ik op de ring rond de stad bijna een aanrijding heb met een kerel op een geel sportbrommerke, die mij plots van links de pas afsnijdt, vlak voor mijn neus en dan doodgemoederd op het rechtervak gaat bollen tegen 60 per uur. dat is waarschijnlijk ook zowat zijn topsnelheid. Ik bestudeer aan de volgende lichten het gemotoriseerde kieken met aandacht, maar hij verrekt geen spier. Een dik jekkerke en een helmpje en het verstand op nul staart hij in de verte, draait bij groen licht verkwistend het gas van zijn 50CC helemaal open en "vliegt" met snerpend geraas tegen zeker 50 per uur over de baan, waarbij hij liefst  pal in het midden van het rijvak blijft hangen.

Ik steek hem met enige moeite voorbij en denk dat ik van hem af ben, maar telkens ik ergens voor de lichten sta of iets of wat opgehouden wordt door het verkeer, duikt het gele brommerke weer op in mijn spiegel... en dat zeker 25 km lang... we zijn al op de baan van Lunel naar La Grande Motte als hij eindelijk definitief verdwijnt... maar één ding staat wel vast... met een 50cc brommerke ga je eigenlijk even snel voorruit als met een wagen, toch als je je aan de snelheidsbeperkingen houdt.

Dat doen we dan ook minutieus - de boetes zijn echt wel wat te hoog om te passen in mijn vakantiebudget en we hopen dat we ze drie weken lang kunnen vermijden. (hout vasthouden!)

Om 16.00u zijn we in Pérols, nog iets te vroeg, dus we doen een toertje doorheen het dorpscntrum... om te merken dat het een redelijk uitgestorven bedoening is... 't is weliswaar zondagnamiddag, maar er is zo op het eerste zicht niks open... geen café, geen restaurant, niks... dat beloofd!

Iets voor vijven staan we in de Impasse des Epicéas voor de deur van Les Poissons Rouges, onze Chambre D'hôtes voor de volgende 5 dagen.

IMG_5750.JPG

De ontvangst door de gastvrouw Anne-Marie is hartelijk, de moderne strakke zo te zien gloednieuwe "bungalow", met strakke voortuin en spectaculaire binnentuin met zwembad en vijver, valt direct in onze smaak en de kamer is leuk en fris... de airco staat al de hele dag vollenbak aan en het rolluik was dicht.

IMG_5749.JPG

IMG_5754.JPG

IMG_5755.JPG

IMG_5757.JPG

IMG_5758.JPG

IMG_5760.JPG

IMG_5761.JPG

IMG_5753.JPG

We krijgen een drankje en de sleutels en wat info over het reilen en zeilen en een zapper voor de poort, zodat de auto mee onder de carport kan... na een uurtje zijn we geïnstalleerd en er helemaal klaar voor... voor een zwemmeke en wat luieren... 't is duidelijk dat we de volgende dagen hier een zalige en rustige tijd tegemoet gaan! 

IMG_5831.JPG

IMG_5832.JPG

IMG_5833.JPG

IMG_5834.JPG

IMG_5836.JPG

Eerlijk is eerlijk... we kunnen niet anders dan de "Chambres d'Hôtes les Poissons Rouges" uitgebreid te bestoefen... 't was dik in orde... vijf bedjes... voor de kamer, de tuin, het zwembad, de ontvangst, de service en de sfeer en we beleefden er een bijzonder leuke tijd, ondanks de aanhoudende zinderende hittegolf die de streek ongenadig teisterde.

Een gedetailleerd verslag van die 5 dagen zou ons te ver leiden, maar we geven graag een overzichtje van de activiteiten die we tentoonspreidden.

"Onze" wijk ligt tussen L'étang de l'Or en L'étang de Pérols en je kan langs die laatste waterplas een wandelpaadje nemen naar de grote baan die over de landengte naar de kust loopt.

IMG_5776.JPG

IMG_5778.JPG

IMG_5779.JPG

IMG_5781.JPG

IMG_5783.JPG

IMG_5796.JPG

  

Je wacht best tot de grote hitte wat voorbij is vooraleer op stap te gaan, maar je bent wel op een klein half uurtje wandelen in Carnon-Plage, waar je aan de haven een uitgebreide keuze vindt van restaurantjes... 

IMG_5751.JPG

IMG_5797.JPG

De menu is meestal niet "culinair" hoogstaand, maar je eet er redelijk goed voor weinig geld en de wijn is lekker en fris...

In datzelfde Carnon kan je helemaal rond de haven wandelen, voorbij de viskraampjes tot aan het strand en via een (gratis) veerpontje de oversteek van de havengeul maken en langs de andere kant terug wandelen...

IMG_5785.JPG

IMG_5786.JPG

IMG_5791.JPG

IMG_5788.JPG

    IMG_5790.JPG    

IMG_5793.JPG

Onderweg kan je dan het "Canal du Rhone a Sète" bewonderen... 't is nog niet het Canal du Midi, dat we volgende week gaan onveilig maken en dat naar het schijnt véél mooier is dan dit hier, maar het geeft toch al een voorsmaakje en de huurboten zijn hetzelfde! Hoewel we er zeer weinig bespeuren op dit kanaal.

IMG_5784.JPG

IMG_5795.JPG

Je kan ook uitstapjes doen naar La Grande Motte, waar we niet naartoe gaan omdat we daar twee jaar geleden al een paar dagen met de camper stonden... en naar Palavas-les-Flots... waar we wel naartoe gaan!

Dat dorp ligt geprangd tussen Etangs en de zee en wordt doorkruist door een aantal kanalen en is daardoor zowat één grote jachthaven...  

IMG_5802.JPG

IMG_5801.JPG

IMG_5798.JPG

IMG_5799.JPG

IMG_5810.JPG

Er rijdt ook een raar toeristentreintje en je kan op het uitgestrekte prachtige zandstrand gaan liggen... toch als het niet zo ongezond heet moest zijn als nu...

IMG_5804.JPG

of je kan zelfs met een kabelbaan over de havengeul zweven... de kabelbaan is van in het éne station naar het andere hoop en al 50 meter lang en daarmee toch wel één van de kortste ter wereld peins ik... maar je kan ook gewoon shoppen en terrasjes doen... en selfies maken of portretten van de kerk en watertoren-annex-restaurant-annex-vuurtoren of door je echtgenoot kiekjes laten trekken met een bordkartonnen Stromae... of andere onnozelheden uithalen.

IMG_5803.JPG

IMG_5809.JPG

IMG_5808.JPG

IMG_5805.JPG

IMG_5806.JPG

Je kan uiteindelijk zelfs naar de kermis... een hele grote kermis... met serieus grote attracties... en redelijk veel sfeer want we zien 's avonds de lichtjes over de étang schitteren en knipperen tot bij ons aan het wegje... maar op een bloedhete namiddag zijn de kramen en molens nog wel allemaal dicht... en dát is maar wijs ook... denken wij dan zo!

IMG_5811.JPG

IMG_5812.JPG

IMG_5813.JPG

Je kan eveneens een uitstapje doen naar Montpellier... best wel niet kort na de noen, want dan durft de temperatuur aan ons zwembadje al wel eens de pan uit te swingen... 

IMG_5847.JPG

Je blijft best in de schaduw puffen en lezen...

IMG_5762.JPG

 

IMG_5766.JPG

Maar eens de grootste warmte een beetje door is, stap je naar de tramhalte aan de Etang de l'Or en op een ik en een gij staat ge voor een paar euro 10 kilometer verder in het centrum van Montpellier.

IMG_5848.JPG

IMG_5849.JPG

IMG_5850.JPG

IMG_5851.JPG

ze hebben daar een heel groot plein in de blakke zon!... en vlak daarnaast lange lanen met grote bomen waaronder het lekker zitten is op een terras...

IMG_5853.JPG

In het oude stadscentrum heb je smalle straatjes met lommer, zonder terrassen en ook wel met!

IMG_5855.JPG

IMG_5856.JPG

De kathedraal Saint Pierre ziet er bangelijk stevig en dreigend uit met zijn massieve baldakijn boven de voordeur, maar op het voorplein kan je voor de rest niks gaan doen... laat staan er iets te eten of drinken krijgen...

IMG_5857.JPG

IMG_5859.JPG

Maar naast de Sint-Annakerk liggen dan wel weer fijne terrasjes waar je een heerlijke sla kan consumeren... en doorspoelen met witte wijn!

IMG_5860.JPG

en nadien genieten van een openluchtbal met optreden van een bandje dat uitbundig Salsa speelt

IMG_5862.JPG

je moet enkel goed opletten wanneer de tram weer terug naar Pérols rijdt... 's avonds is de frequentie iets lager en dien je al wel eens noodgedwongen een afzakkertje te nemen in een kroeg vlak naast de halte, om dat half uurtje wachten nuttig te overbruggen...

IMG_5868.JPG

IMG_5864.JPG

IMG_5866.JPG

IMG_5869.JPG

Montpellier... 't is al bij al een fijne stad... wel redelijk bergop bergaf, maar 't is een bezoekje zeker waard, toch in de late namiddag... als de "canicule" wat afzwakt en je maakt vrij snel kameraden wanneer je aan de halte de laatste paar minuten wacht op de avondlijke tram... weliswaar wat rare en zeer tijdelijke kameraden... met een promille die iets hoger ligt dan de gemiddelde medemens... maar 't blijken vriendelijke en compleet ongevaarlijke zatlappen... die zelfs al in la Belgique zijn geweest... en zo geraak je uiteindelijk vlotjes en geamuseerd weer waar je moet zijn... aan je kamer in de B&B waar het ondanks de airco toch nog wreed warm en plakkerig blijkt, zodat een nachtelijk zwempartijtje en/of frisse douche zeer deugd kan doen!       

IMG_5870.JPG

Er is maar één minpunt te melden over ons verblijf in Pérols... dat heeft niks te maken met de omgeving, het verblijf of laat staan de uitbaatster... nee... alles was perfect... behalve mijn tand!

Ik had vooraf al maanden last van een kies... eigenlijk meer van een spleet tussen twee kiezen en was twee weken voor vertrek naar de tandarts geweest... "om zeker geen miserie te hebben op congé!"

Die had een holte gevonden in één van die kiezen, een "plaat gepakt" en prompt het zaakje uitgeboord, gekuist en weer opgevuld... en na een paar dagen had ik nog meer zeer!

Mijn tandarts was ondertussen met verlof vertrokken en ik dacht dat het wel zou overgaan dus verbeet de zeer en reed 1000 km door Frankrijk met een steeds intensiever wordende tandpijn.

IMG_5872.JPG

IMG_5871.JPG

Ik kan nog alles eten en drinken (daarvoor is bij mij meer vandoen dan een ambetant tandje!) maar 't wordt wel hoe langer hoe hinderlijker en hoewel het ontbijt er schitterend uitziet, besluit ik toch mijn beklag te doen en meld ik dat de eerste dag aan onze gastvrouw, die zegt dat de pa van haar kinesist tandarts is en dat ze gelijk eens zal bellen zie...    

Ik mag direct de maandagavond langs gaan, hij zal er mij rond half zes gauw even tussen nemen!

IMG_5769.JPG

De brave man aanhoort mijn hele verhaal, neemt ook een paar foto's en besluit dan dat er duidelijk iets niet echt goed werd afgewerkt bij de vorige behandeling, want mijn nieuwe "plombage" zit rats tot op de zenuw van de kies en drukt daar dus op, telkens ik bijt... met het gekende pijnlijke gevolg.

De nieuwe vulling moet er uit, de kies dient helemaal ontzenuwd te worden en daarna moet er een nieuw vulsel in... eerst voorlopig en dan definitief... en dat allemaal op drie dagen tijd, want we zijn al maandagavond en vrijdagochtend vertrekken we naar het kanaal. Hij begrijpt het probleem, raadpleegt uitgebreid zijn agenda, schuit wat met uren en minder dringende afspraken en vindt een oplossing.  

Vandaag kan hij daar niet meer aan beginnen - wegens nog te veel wachtenden na mij - en 't is toch wel een uurtje werk. Maar ik krijg een afspraak voor woensdag en eentje voor donderdag en ga volmondig akkoord! 

Zo een vriendelijke mens, die mijnheer Leonel in Pérols, "docteur en chirurgie dentaire", mijn dankbaarheid is na al die weken nog steeds intens en welgemeend!

IMG_5770.JPG

IMG_5772.JPG

Martine wacht op het terrasje van het dorpscafé achter de hoek... waar we nadien een bijzonder lekkere pizza soldaat maken in de wetenschap dat mijn miserie bijna voorbij gaat zijn... nog drie daagjes tandebijten... of liever net niet!

IMG_5843.JPG

De woensdag rij ik alleen naar de afspraak en sta stipt op tijd aan zijn deur, waar zelfs een parkeerplaatsje blijkt vrij te zijn...  de tand wordt vakkundig ontzenuwd en voorzien van een voorlopige vulling en ik rij opgewekt en lichtjes verhit terug naar het zwembad!

IMG_5842.JPG

De donderdag gaat de definitieve vulling er in, rekenen we af voor de drie bezoeken (naar de tandarts gaan is in Frankrijk precies een pak goedkoper dan bij ons, maar om telkens zo ver te rijden diesel kost wat te veel en dat gaat er niet op verbeteren, peins ik!) en vullen we de nodige documenten voor de "mutuelle" in en 'k ben net op tijd weer in vorm om 's avonds mijn opwachting te maken op het dorpsplein waar heel toevallig net die avond de "marché du terroir" of zoiets doorgaat!

IMG_5814.JPG

IMG_5816.JPG

Je koopt voor twee euro een glas en mag dan ongebreideld gaan proeven bij de wijnboeren... lekkerrrrr

IMG_5821.JPG

IMG_5818.JPG

't is gezellig: er speelt een band en er zijn ook hapjes... lekkere hapjes...

IMG_5817.JPG

IMG_5820.JPG

IMG_5822.JPG

IMG_5823.JPG

en zo loopt de eerste week ten einde...

IMG_5825.JPG

IMG_5824.JPG

IMG_5826.JPG

We pakken de laatste dag in en zeggen dag tegen Anne-Marie en zijn rond 10.00u klaar om de tocht naar Port Cassafières aan te vatten... in cabrio!  

IMG_5873.JPG

vrolijk gemutst bollen we gezwind richting Sète waar ik absoluut een fotootje wil nemen vanop de zelfde plaats als waar we jaren geleden met ons vorige cabriootje poseerden, toen we naar Manuella en Al in bolden...

IMG_3679.JPG

Maar het mag niet zijn, ze hebben op dat traject van Sète naar Marseillan-plage verdorie een heel nieuwe baan aangelegd, verder van de zee en het strand af... de vroegere weg is nu een fietspad... en je kan enkel hier en daar naar een parking... In plaats van zicht op het strand en de zee kijk je nu 10 kilometer lang op een stomme rietkraag! 

Tja, niks aan te doen... het vergelijkende fotootje is onmogelijk te trekken, maar niet getreurd... 't is een hete week geweest... met veel weg-en-weer gerij naar tandartsen en zo, maar al bij al toch een plezante week... en seffens zien we Walter en Pascale, die op ons wachten in Port Cassafières en straks schepen we in op onze Clipper van Le Boat... en mijn tanden zijn allemaal in orde, het weer is schitterend, het verkeer kalm en de sfeer goed... dus wat kan er ons nu nog overkomen!?

('k had toen beter gezwegen... maar dát wist ik toen nog niet!)

Afgesloten

 

 

   

16:36 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |