23-08-15

Laatste dag op het Canal du Midi: beloofd is beloofd... een frisse pint voor de sluiswachter!

Op onze laatste dag zijn we traditioneel vroeg op, niet dat we niet goed kunnen slapen, dat valt best mee, maar ik wil nog zo veel mogelijk bewust genieten van onze tocht... die laatste dag gaat zo voorbij zijn, denk ik!

Vandaag is het voor de verandering weeral tropisch warm, het eerste uur nog redelijk bewolkt, maar daarom niet minder heet... ik verdom het een T-shirt aan te doen, maar we zetten wel het zondagse hoedje op... kwestie van straks in stijl Béziers te passeren. 

DSC_8004.JPG

IMG_6227.JPG

De sluizen van Fonséranne zijn "stroomafwaarts" open van 9.00u tot 10.30u... we zorgen er dus voor dat we iets voor negen daar aankomen en er liggen drie wachtenden voor ons. We gaan dus seffens met de tweede lichting mee versassen, 't gaat precies weeral vlotter gaan dan verwacht.

IMG_6228.JPG

Stipt om negen uur begint de operatie "trappen-af", de eerste boten varen binnen in de bovenste sluis en een kwartiertje later is ze leeg - en weer vol water - en zijn wij aan de beurt.

DSC_8014.JPG

DSC_8016.JPG

DSC_8017.JPG

Ik stuur met vaste hand onze Clipper het sas in, draai mooi naar bakboord en leg hem bijna perfect tegen de kant, Martine geeft de touwen door en Walter en Pascale houden ze vast op de wal.

DSC_8024.JPG

Na ons komt er nog één boot binnen om mee naar beneden te zakken, het gaat dus telkens vrij snel om in en uit te varen en de "kabelploeg" op de wal kan nu ook weer vier sluizen lang meelopen met de touwen in de hand... we versassen dus moeiteloos, alsof we al jaren niks anders doen tijdens de congé en ondervinden geen enkel probleem... toch wel een beetje tot onze eigen verbazing.

DSC_8025.JPG

DSC_8027.JPG

IMG_6232.JPG

IMG_6230.JPG

IMG_6233.JPG

achter ons is er niet veel beweging meer... blijkbaar zijn er vanochtend maar 5 "dalers" onderweg op dit gedeelte van het kanaal... echt druk kan je het dus niet noemen... en zelfs de toeristen staan maar dun gezaaid op het bruggetje. 

IMG_6234.JPG

IMG_6235.JPG

IMG_6236.JPG

IMG_6237.JPG

In de laatste sluis neem ik iedereen weer aan boord, we draaien even later naar rechts richting "pont-canal" en plots stijgt gejuich op vanaf de wal. Er ligt een Péniche te wachten om naar boven te versassen en blijkbaar is er een hele troep gepensioneerde Vlamingen met dat ding op uitstap: zodra ik de bocht om kom getuft... met mijn Leeuwenvlag wapperend aan de boeg, heffen die oudjes uit volle borst aan: "Ze zullen hem niet temmen... de fiere Vlaamse Leeuw..." ik zwaai en toeter enthousiast en zing vrolijk maar een beetje uit de toon mee...

'k ben een zeer tevreden Vlaams "taktivist": mijn vlag is dan toch niet ongemerkt in dat kanaal gepasseerd!

IMG_6238.JPG

Net voorbij de kanaalbrug moeten we even aanleggen want het licht van de heel diepe sluis staat op rood en achter ons legt de andere boot ook aan... 't is een Welsh koppel en de madam heeft wat moeite met de touwen bij het aanmeren, maar met behulp van Walter komt het allemaal in orde.

Ze hebben in dat type ook geen boegschroef... dat type heeft er sowieso nooit ééntje gehad... ook niet volgens de brochure. Als je maar met twee bent, lijkt het dan toch niet altijd evident om je boot te krijgen én te houden waar je dat graag zou willen, maar ze wisten op voorhand wel wat ze hadden of niet.    

Voor ons ligt één van de boten die met het eerste groepje in Fonséranne mee daalde, we zijn nu dus met drie om te versassen.

Vlak voor we de luis in varen, kijk ik op de klok, we vertrokken precies een uur geleden boven en liggen hier toch al even te wachten... we hebben er dus nog géén uurtje over gedaan om de hele sluizentrap en de kanaalbrug voorbij te geraken... als het zo verdergaat, gaan we veel te vroeg in Port Cassafières zijn... maar er zijn nog mogelijkheden genoeg om eens te stoppen straks. 

IMG_6239.JPG

IMG_6240.JPG

Bij het dalen valt het me op dat op die andere boot voor ons ook maar twee man zit en dat ze maar één lijn vastleggen achter de paal... maar de sluiswachter zegt er niks van, dus 't zal wel mogen zekers!?

IMG_6241.JPG

IMG_6242.JPG

De fotografe in Martine is wakker geschoten, maar de camera staat op "filmen"... 'k heb dus een hoop korte filmpjes van die ochtend, die ooit wel eens gemonteerd zullen geraken.

Onbeslist

Als de deuren opendraaien gaat onze voorganger er als een speer vandoor... hij geeft volgas en zigzagt met een forse vaart de haven van Béziers door om een paar minuten later weer voor ons te liggen aan de volgende sluis.

Wij varen vlot achter hem binnen en slaan de touwen om de palen, maar de Welshman en zijn lady achter ons hebben weer een "probleempje"...

IMG_6243.JPG

IMG_6244.JPG

uiteindelijk komt het allemaal goed te liggen en zakken we alle drie een metertje of vijf en dan spurt de haastigaard voor ons er weer vandoor.  

IMG_6245.JPG

IMG_6246.JPG

IMG_6248.JPG

IMG_6249.JPG

Wij tuffen rustig achter hem aan, mogen even verder zelfs door het rode licht varen aan de ophaalbrug... ik vertraag zoals voorgeschreven en we maken ons al klaar om tijdelijk aan te meren, maar op de wal doet één of andere kerel in een kostuum met fluo hesje erover druk teken dat ik door moet varen... dus doen we dat braaf!

IMG_6250.JPG

we wuiven wel naar de "Welsh" boot en doen teken dat ze door mogen!

P1040641.JPG

 

en komen na een half uurtje twee kilometer verder aan "mijn" sluis... die van Ariège!

Hier moet ik absoluut eerst even aanleggen, grabbel een fris blikje bier uit de frigo en storm de wal op tot bij de sluiswachter. Hij herkent me direct, informeert hoe het gaat met mijn gezicht en hoe de tocht is verlopen, ik vertel in het kort over onze wedervaren, geef hem het blikje cadeau... en hij verzekert me dat het zal smaken... straks... "pendant la pause de midi" want nu moet er gewerkt worden!

P1040642.JPG

De rappe gast van daarstraks ligt namelijk ondertussen te wachten in zijn sluis. Ik vraag of hij nog even wil openhouden, want dat we er ook bij willen en geen probleem... voor mij wil hij graag nog even wachten met versassen!

IMG_6251.JPG

Nog even heel serieus kijken naar het vogeltje voor een "selfie" en ik spurt weer naar de boot en een paar minuten later liggen we naast "le mec rapide" in de sluis, die mij redelijk donker monstert... hij heeft door dat het duidelijk door mij is dat hij hier al een tijdje ligt te wachten en daar is hij niet bepaald vrolijk van geworden.

P1040643.JPG

We doen alsof we het niet zien en versassen vrolijk en Martine is duidelijk zeer tevreden met haar taak... het vasthouden van het touw.

IMG_6254.JPG

Die andere al te wachtende mens werd ondertussen blijkbaar een beetje nerveus van de hele toestand en is er in geslaagd zijn boot compleet dwars in de sluis te laten afdrijven... hij ligt weer maar met één touw vast rond een bolder en botst tegen de sluismuur vooraan en dan achteraan en schuurt zelfs tegen onze zijkant...  

IMG_6253.JPG

Ik zou wel kunnen helpen... misschien... maar negeer hem feestelijk en als we versast zijn toeter en zwaai ik even later uitbundig naar mijn "copain-éclusier" en vaar statig de sluis uit en terwijl de "Black Panther" weer opstoomt, varen we traagjes naar de brug over de snelweg en bekijken we met gemengde gevoelens aan stuurboord de boom waar we zes dagen geleden "een conflict mee hadden"!

DSC_8042.JPG

DSC_8043.JPG

't Is dan volgens mij nog zelfs geen plataan maar eerder een fors soort struikgewas... duizenden van die mooie platanen moeten ze rooien, maar dit nutteloze in  de weg hangende stuk gewas, dat laten ze ongehinderd de mensen hinderen... rare jongens, die Fransen van de VNF!

Nu ja, 't is dat het zo moest zijn... hoewel, over die hele toestand ben ik zeker nog niet uitgebabbeld... morgen plan ik een hartig woordje te richten aan die "pipos" van Le Boat.

Maar nu moeten we verder...       

De sluizen liggen hier dicht op mekaar... een dikke kilometer verder komt de volgende al in zicht en besluiten wij om te stoppen voor de middag. In Villeneuve-lès-Béziers zal wel "horecagewijs" wel iets te doen of te vinden zijn, hopen we en je kan zo te zien iets voor de sluis mooi aanleggen aan de walkant... want er is plaats zat!

De sluis staat 300 meter verder op rood, dus de kerel voor ons drijft in het midden van het kanaal traagjes naar de deuren toe en ik steek hem aan stuurboord traag voorbij omdat ik vóór de sluis wil aanleggen.

En plots hebben we ambras: de onnozelaar denk waarschijnlijk dat ik hem wil voorbijsteken om seffens het eerst te kunnen binnenvaren en hij heeft daarnet al (te) lang moeten wachten op ons... dit is de druppel die zijn emmer doet overlopen. Hij begint te roepen en te schelden en sommeert me om achter hem te blijven... op dergelijke momenten van mogelijke crisis en conflicten verkies ik meestal om plots de Franse (of desgevallend een andere inheemse taal) niet langer machtig te zijn en mij te beperken tot wat dommig en onbegrijpend kijken (iets wat me dan meestal zeer goed af gaat),

maar ik wil nu geen aanleiding geven tot een spelletje zeeslag of zoiets en roep hem toe dat ik helemaal de sluis niet in wil en dat we gaan aanleggen en dat hij zich niet zo druk moet maken, maar hij heeft het eerst niet goed gesnapt peinzen wij, want hij keelt weer naar ons dat het niet mag, voorbijsteken... en dat hij het kan weten, want dat hij een "profesionel" is...

Wij lachen ons een bult als we terugdenken aan zijn passage in de sluis daarnet en ik wil nog iets "spitant" terugroepen, maar tegen dan heb ik mijn handen vol met stoppen, want zijn we al aan de plaats waar we willen aanmeren.

Terwijl Walter op de kant springt met een touw, dobbert de profesionel ons voorbij... iets gerustgesteld maar nog altijd veel kwader dan zou moeten... we zwaaien vriendelijk... maar nu negeert hij me een beetje... tja, dat moet hij weten... 

Wij gaan aan wal, sluiten de boot af en trekken op verkenning naar het centrum... en zoal in elk frans dorp was er hier toevallig toch wel markt zeker vanochtend, maar loopt ze net op haar einde... en dat is voor sommige kramen maar best ook... want er steekt een briesje op en de parasol van een legumenboer gaat prompt vliegen, vlak achter de rug van Walter en Pascale. 

IMG_6259.JPG

 

IMG_6260.JPG

IMG_6261.JPG

Er is hier trouwens van alles te doen: markt, kermis én er zijn een paar restaurants met mooie terrasjes!

We installeren ons op het terras van Le Grand Café.

IMG_6262.JPG

IMG_6263.JPG

't is gezellig zitten en gezien het ondertussen al één uur door is, wordt het rustig en besluiten we de menu te vragen... 

IMG_6267.JPG

 voor dat geld en in die temperatuur kan je het allemaal zelf niet staan klaarmaken...

IMG_6265.JPG

het is half drie als we opstappen... zeer tevreden en voldaan... tijd voor een siesta!

IMG_6270.JPG

en als we een half uurtje liggen te soezen en te puffen, komt plots de politie aangereden... ik bedenk al wat er zou kunnen fout zijn met ons... we hebben redelijk wat wijn gedronken bij het eten, maar 'k lig vast en ga nog zeker niet direct varen... maar ze komen gewoon een babbeltje doen met een visser... Walter leest ondertussen onder de lommer van een boom onverstoorbaar in zijn boek verder.    

De rest "zoezelt" doorheen de zwoele namiddag, maar ik hou mij een uurtje nuttig onledig met het invullen van de documenten "debriefing fin de croisière" van Le Boat en lijst alvast alle dingetjes op die niet in orde waren, waarbij het hoofdstuk "boegschroef" met bootlengtes op kop ligt van mijn grieven, op enkele kabellengtes gevolgd door de rubrieken airco en cleaning.

Om half vijf denken we dat het toch tijd wordt om nog een eindje verder te varen...

IMG_6274.JPG

We passeren de voorlaatste sluis en even later de kaalgeslagen rede ten oosten van Villeneuve-lès-Béziers en 35 minuten later liggen we voor het allerlaatste exemplaar waar we deze reis door moeten.

IMG_6275.JPG

IMG_6278.JPG

de fietsende vader en zoon beseffen niet dat het onze laatste is... en zelf maken we er ook niet echt een plechtig moment van... we versassen "as usual" probleemloos en perfect op mekaar ingespeeld...

IMG_6276.JPG

maar het is toch met enige weemoed dat ik achterom kijk.

P1040647.JPG

één van de laatste - en kleinste - bruggetjes! 

IMG_6279.JPG

Om twintig voor zes - onder een wat loden hemel - arriveren we in Port Cassafières en varen even later de haven binnen.. om daar vast te stellen dat er aan de kade gewoon geen plaatsje meer vrij is.

IMG_6281.JPG

Je zou zo denken dat de verantwoordelijken van Le Boat bijhouden wie er hoogstwaarschijnlijk elke avond binnen komt en dus morgenvroeg dient leeg- en schoongemaakt en in functie van dat aantal (veel kunnen dat er echt niet zijn) de nodige plaats dan voorzien aan de kade, maar zo ver hebben ze op dat kantoor duidelijk niet over het zaakje door gedacht.

Wij moeten morgen uitpakken en het ding definitief binnen leveren...  maar nee hoor... het hele haventje ligt zo vol als een ei.

Het merendeel van de boten is duidelijk niet verhuurd en paar waar er toch leven op valt te bespeuren, liggen hier ofwel om halfweg de tocht te overnachten of zijn voor ons toegekomen en moeten morgen ook teruggegeven.

IMG_6282.JPG

Ik leg me dan maar aan de overkant, voor een aantal niet gebruikte exemplaren en als we aangemeerd zijn, merk ik dat de deur aan de waterkant zit, dus maken we weer los en draai ik 180° om... hetgeen zeer vlot lukt en even later zijn we dan toch definitief aangemeerd. Morgen hoop ik te kunnen verhuizen naar een vrijgekomen gaatje, anders moeten we de hele haven rond om uit te pakken en alles naar de auto te brengen...

maar dat zien we dan wel!

IMG_6284.JPG

Ik mag de toastjes voor het aperitief maken en terwijl Walter en Pascale de bbq en het bijhorende lekkers klaarmaken ga ik op de wal nog een paar foto's nemen van onze Clipper en dan een wandelingetje maken rond de haven...

IMG_6285.JPG

IMG_6286.JPG

P1040648.JPG

IMG_6287.JPG

het kantoor is morgen open vanaf 09.00u. Vlak voor dat kantoor maak ik kennis met twee koppels Vlamingen uit het Antwerpse, die mij vrolijk goedenavond wensen... ik vraag me een seconde lang af hoe die nu kunnen weten dat ik ook Vlaming ben, maar dan valt mijn euro: als je met een grote Leeuwenvlag op de boeg binnen komt gevaren en daarna nog even in dat haventje begint donuts te draaien ook... dan blijft je aankomst - én afkomst - niet echt onopgemerkt.

Stoer

Die komen van Narbonne en blijven hier een nachtje liggen alvorens terug te varen. Ze doen net het omgekeerde traject van ons en zitten op een Corvette. Dat ding is ook voorzien voor 4 mensen en kost zowat 700 euro minder dan de onze... ze zijn er redelijk content van, maar ze hebben wel geen "deftig werkend koelingssysteem", enkel een kleine ventilator... en natuurlijk ook geen boegschroef!

Roepen

Ik leg uit dat wij eigenlijk niet meer hebben voor wel een pak meer geld en ons dus eigenlijk zwaar bekocht voelen en wanneer ik uitgebreid vertel van mijn "wreed accident", betuigen ze zowaar hun oprechte medeleven. Ik bedank hen en rep me dan naar de overkant... 't eten is gereed!

De laatste avond verloopt in feestelijke stemming... we eten zoals altijd heel lekker (met dank aan Walter en Pascale voor de puike culinaire zorgen) en ik ga met een gelukkig gevoel slapen... maar ook wel met het voornemen morgen eens goed mijn gedacht te gaan zeggen, daar in den bureau van Le Boat!        

  

18:46 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.