14-08-15

Cruisen op de Canal du Midi... vandaag is rood... de kleur van het bovendek!

Om half één 's middags arriveren we in Port Cassafières, dat ligt wat weggestoken aan het kanaal en de toegangsweg blijkt een smal wegeltje langsheen een pretpark, maar ons Sonja - mijn trouwe maar soms wat moedwillige GPS - stuurt ons naadloos tot aan het haventje!

IMG_5879.JPG

Dat haventje ligt trouwens goed vol... tientallen boten wachten braaf in de rij op klantjes... of zijn door klantjes aangemeerd... of ook niet... want de meeste exemplaren liggen er precies verlaten bij ... hier en daar merken we dat er personeel van Le Boat aan de gang is met... onderhoud of andere nuttige maritieme bezigheden? Weet ik veel, maar we kunnen ons niet van de indruk ontdoen dat het hier precies nog geen hoogseizoen is. 

IMG_5878 - kopie.JPG

IMG_5877.JPG

IMG_5875.JPG

Nu ja, wij hebben al meer dan een half jaar geleden onze Clipper - een viersterrenschuit! - besteld, die zal er wel tussen liggen, maar eerst speuren we de kade af naar de vrienden, ontdekken hen bijna direct en het weerzien is bijzonder hartelijk.

IMG_5881.JPG

IMG_5882.JPG

We installeren ons op het terras van Le Boat en klinken op een goede vaart!

IMG_5880.JPG

Zij hebben overnacht in Portiragnes en zijn hier dus al van voor de noen, hebben ondertussen hun licht opgestoken in het kantoor en melden ons dat we sowieso niet voor 5 uur op de boot kunnen, maar dat ze hem al wel vermoedelijk hebben gevonden: er ligt een Clipper aan de kade klaar, met een enorme bbq op het dek, gezien er blijkbaar maar twee Clippers tussen liggen waarvan ééntje met zo een ding op het dek en wij inderdaad een gas-bbq bij reservatie hebben besteld, is dat exemplaar met nr. 15 met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de onze! We bewonderen ons schip en vragen aan één of andere passerende Le Boat-kerel - die druk bezig is met touwen en waterslangen - of we alvast een kijkje mogen nemen... maar dat mag niet!

Tja, 't was handig geweest om al eens een idee te hebben over de inhoud van onze - eveneens op voorhand gereserveerde - "proviandfeestmand" en van de aanwezige kastruimte in de kombuis en om de omvang en inhoud van de frigo te weten en zo, maar als 't niet mag, dan mag het niet nietwaar...

We hebben nog een paar uur wachten voor de boeg en besluiten boodschappen te gaan doen, kwestie van onderweg niet direct op zoek te moeten gaan naar een winkel of marktje aan de waterkant. In de Intermarché van Cers slaan we mondvoorraad in voor een paar dagen en voorzien ons ook van een paar flesjes water en aperitief en wijn... vooral witte en rosé wijn!  

IMG_5883.JPG

Tegen half vier zijn we weer, eten een hapje en trekken dan vol verwachting naar de balie om de inscheping te regelen.

Ik teken een hele verzameling documenten, krijg een tas met twee mappen vol informatie over de boot en de reisweg en met alle andere nuttige weetjes waarvan een zoetwaterkapitein van onze slag dient op de hoogte te wezen.

De juffrouw achter de toog vraagt eveneens of we na afloop zelf gaan poetsen of dit - tegen betaling - aan hen wensen over te laten. Voor ons type boot beloopt die poetsbeurt wel 95€, maar na overleg met de dames besluiten we dat het er nog wel af kan. We hebben geen idee hoe vuil we hem wel gaan maken op die zes dagen tijd, maar als je in die hitte een hele witte(!) boot dient binnen en buiten terug toonbaar te maken, dan zijn 95€ niets te veel en dus welbesteed... denken we zo.

De baliejuf vraagt - en krijgt - mijn kredietkaart, telt alvast de kosten voor eindschoonmaak, vermeerderd met de garantie voor 4 kussens en de borgsom voor onze barbeque en maakt me alvast ook 250€ lichter voor het brandstofverbruik... dat zal later worden gecorrigeerd als het juiste bedrag gekend is... ze vergeet wel te zeggen hoe het brandstofverbruik wordt berekend en wat de literprijs van de diesel is... en ik vergeet het te vragen.

Na een kwartiertje zijn de meeste administratieve beslommeringen afgehandeld en mogen en kunnen we eindelijk aan boord gaan. Ze meldt ons nog dat er subiet een technicus gaat komen om ons alles aan boord uit te leggen en dan reppen we ons naar de kade...

De reistassen en andere spulletjes worden uitgeladen... de mondvoorraad gestouwd en de frigo gevuld en we bestuderen het proviand van de feestmand en besluiten dat het toch handiger was geweest als we even vooraf hadden geweten wat er allemaal in zat... nu hebben we sommige spullen zonet ook nog eens aangekocht... maar niet getreurd... 't zal wel allemaal op geraken.

De technicus komt er na een half uurtje eindelijk door... wij - de mannen - werden al wat ongeduldig, maar zij -  de vrouwen - vonden dat niks erg, daarmee hebben ze het meeste al rustig kunnen uitpakken.

IMG_5885.JPG

De brave kerel legt ons onder andere uit hoe de motor dient gestart en gestopt, waar we moeten op letten bij het aanmeren, welke zekeringen er allemaal in zitten en waar, hoe we een lijn moeten gooien en hoe een knoop leggen en wijst waarvoor de knopjes op het dashboard van de binnenste stuurpositie dienen. Het drinkwater kunnen we bijvullen met een slang en de stop weten we nu dus zitten en de sleutel ligt naast de schuifdeur, de landstroomaansluiting ligt - samen met hoger vernoemde waterslang en een hamer en twee forse pinnen - in een bak onder de zitbank op het dek en van een aantal dingen hoeven we ons niks aan te trekken... gas bijvoorbeeld hebben we genoeg bij voor de hele week... mazout ook en afvalwater hoeven we ook niet te lozen en verder moeten we bijvoorbeeld op het dashboard binnen, de knop van de boegschroef ook niet gebruiken.

Dat zijn we ook helemaal niet van plan, ik leg hem uit dat we enkel binnen gaan moeten zijn om het ding te starten, maar dat we voor de rest alles gaan bedienen vanaf de stuurpositie boven op het dek en hij geeft me grif gelijk... 't is de eerste dagen zeker geen weer om binnen te zitten!  

We hebben een parasol aan boord, maar geen kussens, ik ga ze nog even halen aan de balie en nadien zijn we klaar voor een proefvaartje... de Le Boat-kerel start de motor terwijl wij aandachtig toekijken en dan mogen we hem zelf ook eens starten en daarna gaan we buiten de lijnen losmaken en binnenhalen en bestuderen we ingespannen de manoeuvers die hij uitvoert om de ligplaats te verlaten... we varen met een kalm gangetje de haven uit en het kanaal op... hij legt nog eens uit dat een boot geen remmen heeft en dat je hem in achteruit moet zetten om te stoppen en toont ook dat een boot iets trager en/of later reageert dan een auto... wij zijn bijzonder gewillige leerlingen, knikken begrijpend en beamen alles wat hij zegt... en mogen dan even later zelf het roer overnemen... ik vaar een paar honderd meter een redelijk rechte koers en mag dan de boot keren op het smalle kanaal, dat gaat - onder zijn instructies - bijzonder vlotjes en een paar minuten later varen we zeer gezapig weer de haven binnen en leg ik hem achteruit weer in zijn plek aan de kade... er moet even wat getrokken en geduwd worden, maar al bij al is het helemaal niet slecht voor een eerste keer...

IMG_5887.JPG

 

We zetten de parasol op en hij overloopt nog eens de belangrijkste dingen en vraagt of er nog vragen zijn en wij vragen hem of die bbq wel klopt, want we hadden on-line een veel bescheidener model gereserveerd!

Maar ja hoor, 't is in orde, ze hebben blijkbaar geen andere types in voorraad, dus we krijgen deze chique mastodont van een gas-bbq... en de fles zit zo goed als vol, dus we kunnen desgewenst een hele week ongebreideld alles roosteren waar we zin in hebben.

 

IMG_5884.JPG

Er is maar één klein detail, het ding wil niet aanslaan, de elektrische ontsteking doet het niet meer, ook niet na intensief gepruts aan de knoppen, maar hij probeert het dan met een lucifer en dat lukt wel... we krijgen prompt zijn doosje cadeau. Hij checkt nog even of de slangen en kabels en ander materiaal compleet zijn en even later is hij weg en staan we er alleen voor!

IMG_5888.JPG

We zitten nog een kwartiertje te kijken naar de andere bootjes... maar besluiten dat we beter ergens rustig kunnen wennen aan onze nieuwe thuis voor de volgende zeven nachten... we checken grondig of we alles mee hebben, zetten de auto's op de bewaakte parking en vertrekken dan plechtig doch ook voorzichtig... en met gepaste trots, uit onze ligplaats... zonder ook maar één andere boot te raken. Dat begint alvast foutloos!

We zijn goed bezig!

Stoer

P1040499.JPG

Met parasol open en hoed op varen we de haven uit, toeteren (verplicht bij dergelijke manouevers!) zéér enthousiast om onze komst aan te kondigen en slaan dan rechtsaf... richting Vias en Agde.

Het kanaal roept!  

IMG_5890.JPG

De Canal du Midi loopt hier zowat kaarsrecht, maar "recht" varen blijkt moeilijker dan gedacht... zodra je aan het roer komt, beweegt de boot naar links of rechts... maar wel pas na een paar seconden, dus meestal heb je net iets te lang bijgestuurd en als je dát dan weer wil compenseren ga je ongewild weer een klein beetje de andere kant op... we zigzaggen dus rustig vooruit en zijn niet de enige die wat moeite hebben met op koers te blijven... de schaarse boten - en bootjes - die we tegenkomen zwalpen ook lichtjes van links naar rechts, correctie: van bak- naar stuurboord!

P1040503.JPG

IMG_5892.JPG

De eerste "hindernis" op onze tocht dient zich aan na iets minder dan drie kilometer: de Ouvrages du Libron

IMG_5891.JPG

Het is een "kunstwerk" uit 1855, dat toelaat dat het riviertje "le Libron" doorheen het kanaal kan vloeien zonder dat het water vermengt wordt... of zonder dat het kanaal te veel water zou binnen krijgen bij hoog debiet van dat riviertje.... of zoiets... in elk geval, 't is een straf staaltje ingenieurswerk en ik snap het niet helemaal , maar je kan hier een uitgebreide uitleg vinden over het systeem: http://projetbabel.org/fluvial/images/libron_dessins.ppt

We geraken er - mits enige moeite - zonder blutsen of builen doorheen en passeren even later de twee bruggen in Vias en hebben het daar direct aan de stok met één of andere nijdige bootbewoner-met-een-kort-lontje.

Walter is de wreed smalle "Ouvrages" doorgevaren en ik heb dan het roer overgenomen en stevende met een gezapig gangetje - dacht ik - onder die veel bredere bruggen door... en vlak na de tweede brug begint één of ander kereltje kwaad te roepen en te vloeken... blijkt dat ze willen dat we hier tegen maximum 2 km per uur voorbij die aangemeerde ouwe schuiten passeren en ik dus blijkbaar iets rapper ging...

de vraag is: hoe weet je nu in hemelsnaam wanneer je 2 km per uur doet... er staat geen "kilometrique" op het dashboard, enkel een toerenteller, die gaat tot 4000 toeren, maar we zijn daarstraks vergeten te vragen welk toerental zoals overeenkomt met welke snelheid... 1400 toeren is dus duidelijk te veel, want dat draaide hij zonet toen we onder onze "sjokkedijzen" kregen van dat kwade mannetje!    

IMG_5896.JPG

Ik vermoed dat 1600 toeren een mooie kruissnelheid is en ongeveer overeenkomt met 4 km en hou die snelheid aan en na een uurtje varen is het genoeg geweest voor vandaag: we zoeken een schaduwrijk plekje, ver van mogelijke wegen en bewoning en leggen aan voor de nacht en ik verleg mijn leuning en neem een eerste drankje: een groot glas water!

P1040501.JPG

IMG_5895.JPG

IMG_5894.JPG

Terwijl iedereen bekomt van onze eerste vaartocht en alles klaarmaakt voor het diner, merk ik dat er nog een detail ontbreekt aan de uitrusting: 't is morgen de 11e juli, dus onze feestdag... 'k heb speciaal mijn vlag mee gebracht om op Vlaamse gepaste wijze de Beest uit te hangen, maar bij gebrek aan een mast, hangen we hem aan de zijkant!

IMG_5897.JPG

Ik maak voor mezelf wel een notitie: morgen ergens een soort vlaggenmast zien te vinden, zodat de Leeuw vrij kan wapperen en klauwen! 

Onder het genieten van een stukje stokbrood en kaas en wijn, maken we de balans op van de eerste dag: 't is best leuk, dat varen krijgen we wel onder de knie, maar onze boot is niet zo fris als hij zou moeten zijn. Op het eerste zicht zag het er bij het inschepen allemaal wel OK uit, maar dan heb je geen tijd om in detail alles te controleren en op het tweede en derde zicht merken we nu dat de boot eigenlijk toch niet zo okselfris is als gedacht... buiten is hij oppervlakkig geborsteld of vermoedelijk eens afgespoten, maar er ligt toch nog vrij veel viezigheid in richeltjes en hoeken...

IMG_5909.JPG

IMG_5913.JPG

IMG_5907.JPG

De bbq ziet er vrij nieuw uit maar heeft eveneens de laatste dagen weken(?) een laagje stof verzameld

IMG_5908.JPG

Binnen hangt het spinrag in lagen voor de vensters en is alles ook bijzonder stoffig en de spiegels in de bad-en slaapkamer hebben al in tijden geen zeemvelletje meer gezien!

IMG_5899.JPG

IMG_5900.JPG

IMG_5904.JPG

Nu ja, erg is dat allemaal niet, maar we nemen ons toch voor om dit even te melden bij terugkomst, als je 95€ dient op te hoesten om het ding weer proper te krijgen na gebruik, mag je toch verwachten dat het dat ook vooraf is!     

We bladeren na het exquise kaas-en wijnavondje nog wat door de gekregen mappen en checken de info uit de brochure met de realiteit en ontdekken nog een detail: in de brochure staat voor dit type boot ( 4 ankertjes of sterren), dat hij in het bezit is van het volgende... ik citeer:

De boten zijn uitgerust en voorzien van een zeer hoge standaard, waaronder moderne hutten, verwarming en koeling. Voor groter vaargemak zijn er boegschroeven en walstroom aanwezig.”

Moderne hutten, dat is relatief, maar het is in elk geval een goed bed heb ik daarstraks al even uitgetest en het toilet en de douche werken ook naar behoren. Boegschroeven hebben we vandaag nog niet nodig gehad, maar dat komt morgen hoogstwaarschijnlijk wel, walstroom, daar gaan we niet veel geniet van hebben als we zoals gepland telkens gaan trachten in de vrije natuur aan te leggen, maar volgens de technicus kan de batterij moeiteloos mee als je elke dag een uur of 5-6 vaart. Verwarming gaat niet zo direct nodig zijn deze hete zomer, en als we op zoek gaan naar "koeling", vinden we enkel een kleine ventilator, die wat droevig tegen de wand boven het keukentje hangt te hangen.

IMG_5903.JPG

Het ding functioneert niet, maar dat zou toch niet veel verschil uitmaken, want de bevestigingsarm is helemaal verbogen zodat het molentje naar beneden tegen de wand hangt en enkel een klein plekje muur zou "verfrissen".

We nemen ons voor daar één van de volgende dagen dringend eens naar te kijken... 'k heb mijn Leatherman mee en Walter is een handige mens, hoe moeilijk kan het zijn om dat ding weer aan de praat, of aan het draaien, te krijgen?    

En met die nijvere gedachte gaan we naar bed en laten ons letterlijk in slaap wiegen!

DSC_7919.JPG

IMG_5910.JPG

De volgende ochtend ben ik in een opperbest humeur: 't is de elfde juli, een hoogdag dus en we hebben vrij goed geslapen en lagen er bovendien naar mijn normen bijzonder vroeg in, dus om zeven uur ben ik helemaal uitgeslapen en loop al vrolijk neuriënd rond te stommelen, neem een douche, zorg mee voor het dekken van de ontbijttafel en ga dan aan wal een ochtendwandelingetje maken, merk vanop afstand dat mijn vlag niet echt goed hangt, zoek maar vind geen geschikte vlaggenstok en besluit ze dan maar aan de voorkant te plakken.. voorlopig!

IMG_5911.JPG

Voor negen uur zijn we al helemaal klaar om - letterlijk - van wal te steken, de afwas is gedaan en de bedden luchten... er heerst al een lichtjes tropische temperatuur boven het kanaal en we varen resoluut weer vanwaar we gisteren gekomen zijn. Vandaag wil ik volgens plan de sluizen rond Béziers passeren... we moeten er een stuk of zes gewone doen en daarna de sluizentrap van Fonsérannes, alles bijeen iets van een 25 km varen denk ik... tegen 4 km per uur... daar zijn we dus vermoedelijk wel een hele dag zoet mee!

IMG_5914.JPG

IMG_5915.JPG

Walter aan het roer en de dames keuvelend op de bank... en ik spiedend met mijn verrekijker... hoewel er niet veel te zien valt... we hebben weinig of geen tegenliggers en het verkeer in onze richting is ook op één hand te tellen...

We passeren wel weer de doorgang van de Libron... 

P1040506.JPG

P1040507.JPG

Waar we heel traag en voorzichtig doorheen varen, zonder iets te raken, hoewel we maar langs beide kanten nog geen meter speling hebben. 

Daarna zetten we koers naar Béziers en houden braaf het midden van het kanaal aan... zoals het hoort... behalve als er boten aangemeerd liggen, dan kruip ik zo ver mogelijk naar de overkant, om weeral geen ambras te hebben met boze bewoners! 

IMG_5916.JPG

Er liggen wel veel boten langs de kant... soms mooie boten... maar dikwijls ook ouwe wat verkommerde exemplaren en duidelijk hier en daar ook "afzetsels" van verhuurmaatschappijen...

IMG_5917.JPG

IMG_5918.JPG

IMG_5919.JPG

Om 9.20u passeren we onze thuisbasis, waar niet veel beweging valt te bespeuren...

IMG_5920.JPG

IMG_5921.JPG

en even verder merken we aan de kant een grote rijnaak... hoe die ooit hier geraakte, dat is me een raadsel, want sommige bruggetjes lijken me echt wel te nipt voor dergelijke boten, maar blijkbaar moet het toch wel gelukt zijn, anders lag die hier niet... en we gaan trouwens nadien nog grotere gusten tegenkomen.  

IMG_5922.JPG

Om kwart voor tien is het eerste grote moment van de dag aangebroken... we naderen in Portiragnes onze eerste sluis!      

IMG_5923.JPG

Ik toeter van ver genoeg zeer uitbundig om onze komst te melden, de sluiswachter reageert direct en we krijgen na een paar minuten groen licht en mogen dus zowat zonder wachten binnenvaren...

Ik zet - zoals voorgeschreven - twee "matrozen" aan wal, om de meertouwen vast te houden bij het versassen, we geraken zonder enige moeite in de sluis en achter mij gaat de poort dicht: we zijn de enige klantjes!

IMG_5924.JPG

IMG_5925.JPG

IMG_5926.JPG

IMG_5927.JPG

Martine en Walter kwijten zich perfect van hun taak, Pascale supportert vanaf het dek en ik trek een selfie van de kapitein!

Onbeslist

Na een kwartiertje zijn we versast! 

IMG_5929.JPG

Anderhalve kilometer voorbij de eerste sluis moeten we onder de Pont Du Caylus door, een wreed smal bruggetje, waar we nog minder overschot hebben dan aan de Ouvrages van daarstraks, maar waar ik met vlag en wimpel slaag in een foutloze (onder)doorvaart!  

IMG_5930.JPG

Voor Villeneuve-les-Béziers ligt het vol aangemeerde boten, traag varen is dus de boodschap!

Je moet trouwens niet alleen opletten voor kwade bootsmannen, overhangende takken vormen een veel ambetanter probleem... een kanaal met bomen langs de oever heeft zijn charme, maar veel van die bomen hebben takken die fors in de weg hangen, je dient dus soms duchtig te laveren om geen bladeren rond je kop et krijgen... een mens zou dan denken, "waarom snoeien ze die dingen niet in functie van de scheepvaart", maar ze hebben hier een groot probleem: de platanen langs het Canal du Midi zijn ziek en sterven massaal af, er zijn er al duizenden gerooid en een veelvoud is ook al aangetast en staat te verdorren, 't is een regelrechte ramp voor de groene omgeving, dus diegenen die overblijven, daar willen ze vermoedelijk liever niet te veel aan knippen!   

IMG_5931.JPG

Maar traag varen heeft zijn voordelen, je kan dan bijvoorbeeld beter de ouwe Peugeots bewonderen langs de waterkant!

Hier hebben ze de oude zieke bomen vervangen door jonge, maar 't is toch niet hetzelfde wat betreft sfeer! 

IMG_5932.JPG

Bij onze tweede sluis krijgen we gezelschap... ik zet vooraf mijn kabelslepers probleemloos af aan wal en vaar vlot en ongehinderd de sluis in, maar we moeten even wachten met versassen: er hebben ons twee boten ingehaald en gaan mee omhoog. 't Is even iets meer opletten, maar alles verloopt heel vlotjes.

IMG_5934.JPG

IMG_5935.JPG

IMG_5936.JPG

IMG_5937.JPG

IMG_5933.JPG

Walter en Martine houden de kabels vast met een flair alsof ze het al hun hele leven doen!

P1040510.JPG

We versassen en varen even later doorheen de velden richting derde sluis... die van Ariège, vlak achter de snelwegbrug van de A9, la Languedocienne.

Er staat een strak briesje dat ons wat naar rechts duwt, maar ondertussen kan ik al redelijk goed bijsturen en we gaan in zowat rechte lijn vooruit... de brug en de sluis komen in zicht... ik toeter en bestudeer de situatie vóór de sluis en besluit om mijn troepen af te zetten aan de betonnen boord onder de brug, daar hebben ze het makkelijker om aan land te gaan dan aan het smalle plankiertje vlak voor de sluis.

Ik stuur naar stuurboord, vertraag en laat Walter en Pascale afstappen terwijl Martine zich aan de achterkant beneden aan de reling klaar zet om seffens de touwen door te geven en ik bedenk dat we eigenlijk goed bezig zijn en al flink ingespeeld op mekaar... en dan loopt het plots grondig fout.

De wind waait stevig onder die brug en duwt mij tegen de kant en achter mij is één van de twee boten, die daarstraks samen met ons versasten, heel dichtbij gekomen om ook zijn mensen onder die brug af te zetten.

Ik kan dus niet achteruit manoeuveren en vooruit hangt er weeral een (forse) boom laag over het water... de motor staat in vrijloop want ik ben daarnet heel voorzichtig de kade genaderd en terwijl mijn boot traag verder naar voor drijft, besluit ik om voor de eerste keer de boegschroef te gebruiken om van de kant weg te geraken, dat zal makkelijker zijn om tegen de wind in die boom te ontwijken.

Ik duw de schakelaar op het dashboard naar links, maar er gebeurt niks... ik drijf gewoon rechtdoor... terwijl die stomme boom alsmaar dichterbij komt, besluit ik om eens rechts te proberen, 't is misschien net averechts dat je de schakelaar moet omzetten, maar er gebeurt nog steeds niks.

Ik begrijp het niet goed wat ik verkeerd doe, bedenk koortsachtig hoe ik kan uitwijken, tracht volgas naar achteren te geraken, maar het is te laat, de takken van de boom bleven ondertussen achter de reling vooraan hangen en zijn doorgebogen door de druk en plots breekt er eentje af met een knal. Het afgebroken stuk dondert in het water en de overschot zwiept met volle kracht over het bovendek en raakt me vol in het gezicht. Ik vloek en sakker en geef dan maar gas vooruit en slaag er uiteindelijk in om de boot van de kant weg te krijgen, dwars doorheen de overschot van bladeren... dat lukt maar ondertussen voel ik dat er bloed loopt over mijn kin.

Martine die beneden stond en dus gelukkig net ontsnapt is aan de zwiepende tak, komt een kijkje nemen en aanschouwt verschrikt de ravage, de tafel is omgevallen en alles ligt op het dek verspreid... en dan bekijkt ze mij en schrikt nog veel meer.

Het bloed spuit ondertussen uit mijn mond en lip en het hele bovendek kleurt bloedrood... ze gaat een papieren zakdoekje halen en terwijl ik dat tegen mijn mond houd, slaag ik er toch nog in de boot te blijven besturen en vaar moeizaam maar foutloos tot in de sluis en in het zicht van mijn bemanning.

Walter en Pascale, die al aan wal waren, merken nu pas dat er iets is gebeurd en staren verschrikt naar de toestand op het bovendek en de sluiswachter steekt zijn kop over de rand, bekijkt de situatie, stormt weg en komt even later met een soort steriel en bloedstelpend verband aangedraafd en sommeert me dat tegen mijn kop te houden. We versassen en ondertussen groeit de bezorgdheid bij de anderen en kleur ik mijn omgeving meer en meer rood!

P1040513.JPG

We geraken versast, ik bedank de sluiswachter voor het steriele doekje, neem iedereen weer aan boord en vaar voort. Het doet (nog) niet echt pijn, maar 'k voel me wel wat suf en vooral hoe langer hoe meer kleverig en zowat een halve kilometer voorbij de sluis besluiten we wijselijk om aan te leggen in de schaduw, wat op ons effen te komen, de boel op te kuisen en mijn wonde deftig te verzorgen...

Niemand heeft tot nu toe de moed gevonden om het doekje even weg te nemen en mijn gehavend gezicht van nabij te bestuderen, dus ik besluit om zelf eens in ons badkamer de situatie te "evalueren" en daar besef ik dat het er eigenlijk niet echt goed uit ziet... ik heb een diepe snee boven mijn lip en kan los door die lip mijn tanden zien, ze staat dus helemaal open en aan de binnenkant en onderaan is mijn mond ook stuk... zodra ik het groene doekje van de sluiswachter ophef, begint alles weer vollenbak te bloeden... ik besef plots dat we dit zelf niet gaan goed krijgen en meld aan de rest van de bemanning dat ik precies toch liever zou hebben dat er iemand een ambulance belt!

We maken ons weer los, ik draai op het kanaal 180 graden (met één hand!) en steven in volle vaart terug naar de sluis, we leggen aan een paar honderd meter voor de sluis, waar we het verkeer niet hinderen, lopen langs het jaagpad verder en vragen aan de sluiswachter of hij de hulpdiensten kan bellen. Die mens is heel bezorgd en gedienstig, zijn vrouw ontfermt zich over mij en bezweert me de hele tijd om kalm te blijven, maar eigenlijk bén ik kalm... alles speelt zich af in een soort vertraagde film, de pompier, die zijn echter wel razend snel daar: de locatie ligt goed weggestopt en is normaal bijster moeilijk te vinden... zei de sluiswachter zonet... niet direct iets om ons gerust te stellen, denk je dan, maar we hebben geluk... nu ja, als je nog van geluk kan spreken in zo een situatie: één van de ambulanciers is vroeger nog sluiswachter geweest en kent alle toegangswegen naar alle sluizen van de regio op zijn duimpje.

P1040514.JPG

 

Terwijl Martine omstandig uitlegt wat er is gebeurd, trachten ze het bloeden op hun beurt te stelpen en leggen mij ondertussen aan een paar apparaten: het hart is in orde maar de bloeddruk is veel te hoog... verdorie, te hoog... en ik heb daarnet al zoveel laten wegspuiten... als dat maar goed komt!

De jongste van het drietal, een 17-jarige stagiaire, heeft duidelijk op de cursus geleerd - en onthouden - dat je met een gewonde moet blijven communiceren om zeker te zijn dat hij niet in shock gaat... telkens ik mijn ogen even dicht doe, begint hij dus bezorgd te babbelen en 'k moet antwoorden. Een andere teamlid neemt mij schrijft mijn identiteitsgegevens op en het correct noteren van naam en straat blijkt niet zo makkelijk voor een Fransman... nu ja, als ze voor de rest hun stiel maar kunnen.

Ik heb trouwens nog steeds geen factuur ontvangen... zou het zijn dat ze nadien toch niet meer aan hun krabbels uit geraakten?

De derde tracht een bestemming te regelen. Bij ons rijden de hulpdiensten standaard naar de dichtstbijzijnde kliniek, tenzij je - op eigen verantwoordelijkheid - kiest voor een andere, maar in Frankrijk moeten ze blijkbaar vooraf het akkoord hebben dat de dokter je kan of wil behandelen(?)

Het is zaterdag en de paar dokters in de buurt geven zo te zien niet thuis, maar na een 10-tal minuten krijgt hij groen licht! We mogen binnen in de "Clinique Champeau Mediterrannee", een kliniek "medico chirurgical". In vliegende vaart gaat het dwars door Béziers.

Béziers, van op het kanaal lijkt het best een mooie stad, maar als je ze bekijkt vanop het bedje achterin een ziekenwagen, die met gillende sirènes verkeersremmers op en af hotst, dan valt dat eigenlijk vies tegen! 't is een iets meer spectaculaire manier van verplaatsen dan bijvoorbeeld per hop-on-hop-off bus... maar ik raad het toch niemand aan!   

De ontvangst is correct en heel vlot... eigenlijk valt er buiten ikzelf geen enkel patiënt te bespeuren, maar voor ik me daar kan zorgen over maken, lig ik op een bedje, komt een verpleegster aangedraafd met allerhande spullen en even later stapt de dokter binnen, bestudeert uitgebreid mijn lippen en stelt me gerust: ik ben nog steeds wat versuft... een beetje te wijten waarschijnlijk aan de gecombineerde ervaringen van die takslag, het zicht op de wonde, de hitte en de helse rit, dus glashelder werkt het boven bij mij nog niet helemaal, maar voor zover ik me nadien herinner legt hij vriendelijk uit dat er wel een aantal draadjes in moeten, want zowel boven als onder en binnen als buiten dient de boel genaaid, maar het ziet er een mooie rechte snede uit, zodat hij het zootje kan dicht krijgen met minimaal risico op ontsteking en complicaties, maar ik ga er wel een litteken aan overhouden... dat lijntje zal je blijven zien.

Een paar prikken om te verdoven en acht draadjes later is de boel weer vakkundig dicht genaaid, krijg ik er een dikke laag pommade op en een voorschrift voor pijnstillers, mondwater om het binnen te ontsmetten en "betadine" zalf om 4 a 5 keer daags langs buiten op te smeren... en de dwingende raad om er de eerste dagen mee uit de zon en zeker uit het water te houden.

Géén zon en géén water... water is niks, we zitten er wel op, maar in het kanaal mag je toch niet zwemmen... en douchen zal zeer omzichtig moeten gebeuren... maar geen zon... hoe we dat moeten flikken met dit weer bovenop het open dek van een boot... dat moeten we straks bekijken!

De factuur - die eigenlijk best meevalt - kan via kredietkaart worden vereffend, ze willen een taxi bellen voor ons en ik mag, terwijl we daarop wachten, in het toilet (eindelijk) zo goed en zo kwaad het gaat, het bloed van mijn buik en armen wassen.

Vijf minuten later stopt de taxi, we leggen hem uit dat we naar de sluis van Ariège moeten op het kanaal, maar eerst naar een apotheek zouden willen. De man is bijzonder vriendelijk, rijdt half Béziers rond op zoek naar een apotheek die open is op een zaterdagnamiddag, vindt er ook eentje en terwijl ik daar binnen stap, zoekt hij samen met Martine de bewuste sluis op. De mans is géén sluiswachter geweest en heeft nog nooit van de sluis van Ariège gehoord, die staat zelfs niet in zijn GPS of op zijn plan.

Ondertussen ben ik blijkbaar bij de traagste apotheker van heel de Languedoc en omliggende gewesten verzeild geraakt. Ze staan met zijn tweetjes achter de toonbank, maar de ene is bezig een uitgebreide uitleg te geven over één of ander geneesmiddel aan een dikke dame, die duidelijk geen bal snapt van de hele explicatie... telkens opnieuw wijst hij op de doos wat ze moet doen en hoe en hoeveel keer... en telkens weer stelt ze dan dezelfde onnozele vragen... terwijl ik denk "mens... laat dat kieken toch vertrekken, ze moet thuis maar de bijsluiter lezen" is zijn vrouwelijke collega iets aan het inscannen voor een klant, maar wordt telkens onderbroken door een paar snotneuzen die zich tussen de rekken amuseren met allerhande doosjes te pakken, die omhoog te steken en te vragen waarvoor de dingen dienen. 't Zijn waarschijnlijk buurjongens of neefjes of weet ik veel wat soort familie, die zich stierlijk vervelen en dan maar hier komen snuisteren tussen de pilletjes en zo... de dame achter de toog laat telkens haar scanner in de steek en legt dan bijvoorbeeld rustig en gelaten uit dat het een middel is om de hond te ontwormen en dat ze het moeten terugzetten waar het stond, maar dat ze eigenlijk liever zou hebben dat ze overal afblijven. Ik ben zeker dat die snotneuzen het expres doen, maar ze blijft er stoïcijns kalm bij en ik word hoe langer hoe zenuwachtiger en wanneer ik haar uiteindelijk vriendelijk aanpor om wat spoed te zetten, is ze niet echt onder de indruk en loert ze zelfs wat wantrouwig naar mij: klanten die haar zomaar opjagen, dat blieft ze eigenlijk niet echt... maar als ik haar mijn wonde aanwijs en zeg dat ik dringend pijnstillers nodig heb en ander onontbeerlijke verzorgingsmiddelen en dat er buiten een taxi wacht in dubbele file, slaagt ze er toch in om de vorige bestelling - zeer op het gemak - te verwerken en dan in hetzelfde tempo mijn drie spullen bijeen te zoeken.

Ik betaal, storm weer buiten en duik de taxi in, waar ze er nog steeds niet uit zijn, naar welke verdomde sluis er nu eigenlijk dient gereden. Ik herinner mij dat we na het ongeluk hebben aangelegd vlak naast een grote baan, waar een parking was van tweedehands auto's en camping-cars... en dát kent de chauffeur wel! Er is maar één handelaar in occasies op de baan naar Villeneuve.

Tien minuten later draaien we het wegeltje in onder de snelwegbrug dat naar de sluis leidt en de chauffeur staat er op ons er zo dicht mogelijk bij af te zetten. De rekening is ondertussen niet echt opgelopen... voor nog geen 35 euro hebben we heel Béziers doorkruist en dan nog een eeuwigheid gewacht voor die slome apotheker zijn deur... 't is geen geld!

Ik geef 40€, zeg dat het juist is, bedank hem hartelijk voor de moeite en we gaan de wachter melden dat mijn gezicht genaaid is. Het koppel is blij en opgelucht en ik beloof hem dat we hem een pint gaan betalen voor de moeite... nu niet, maar in het terugkomen eind van de week, passeren we hier toch en leggen we zeker even aan!             

IMG_5941.JPG

Onze Clipper ligt er nog... met Leeuwenvlag! 't Is niet voor niks de Vlaams-nationale feestdag... maar dit wordt wel een feestdag om nooit te vergeten!

IMG_5939.JPG

We installeren ons in de schaduw van de parasol en vertellen van onze wedervaren in de ambulance en de kliniek en apotheek en dies meer en drinken een wijntje om te bekomen en houden krijgsberaad over de verdere dagindeling en ik neem een "selfie"... in de zon... en duik dan ook de schaduw in!

IMG_5938.JPG

We blijven nog een uurtje liggen, eten een stukje en besluiten dan om toch verder te varen... we moeten op tijd in Fonsérannes aankomen, want er geldt daar een strikte uurregeling en we moeten nog drie sluizen door voor we daar aankomen!

IMG_5944.JPG

Na een laatste blik op de brug en de boom in de verte, draaien we en varen naar Béziers, ik kom er wel net van, maar wil de stad nu toch ook eens op mijn gemak bekijken vanop het water!

'k Ben blij dat we weer varen, dan heb ik een bezigheid en zit niet te piekeren over het voorval van daarnet. Daar hebben we later nog tijd genoeg voor, om ons druk te maken over verwondingen en littekens en zo..

Ik neem we wel twee dingen voor: vanaf nu blijf ik mijlen ver weg van overhangende bomen en in Narbonne ga ik op het bureau van Le Boat binnenstappen om een hartig woordje te klappen met die gasten: onze boot functioneert ziet zoals het zou moeten, die boegschroef is stuk en dát kan eigenlijk niet... 't is moeilijker zonder en bovendien nog gevaarlijk ook als je het niet weet, zoals daarstraks is gebleken. Ik ben dus niet echt tevreden van de service en handelswijze van Le Boat... en nu druk ik mij nog heel diplomatisch uit... dát gaan ze binnen drie dagen geweten hebben!

IMG_5945.JPG

Vlak voor de binnenhaven van Béziers, moet je een vrij diepe sluis door, met een verschil van 4.24m is dit tot nu toe de diepste! Ik zet alvast voor de sluis Martinneke af om de touwen te houwen... en kom dan tot de vaststelling dat ze hier een ander systeem hebben: je moet je touwen rond een paal in de sluismuur steken en vanop je boot de boel opvolgen... ze staat dus boven werkloos te kijken... maar we zijn met genoeg en versassen zonder problemen de volle 4 meter en 24 cm naar omhoog!

IMG_5946.JPG

IMG_5947.JPG

IMG_5948.JPG

IMG_5949.JPG

Het is best een imposante bedoening, op precies vijf minuten loopt de sluis helemaal vol en eens boven, kan Martine gewoon aan boord stappen.  

IMG_5950.JPG

Pascale, Martine en Walter afwisselend aan de touwen en ik aan het roer... eigenlijk zijn we een prachtig team... we zijn één dag bezig en vier sluizen ver en hebben nog maar één accidentje gehad... hout vasthouden, maar hopelijk blijft het bij dat ene... en met die optimistische gedacht in het achterhoofd stuur ik onze Clipper resoluut de Port Neuf van Béziers in aan de overkant is er in de verte weer een sluis... een nog veel diepere en het licht staat op rood en we besluiten om even aan te leggen... er is plaats genoeg aan de kade en daar te wachten tot het verkeer stroomopwaarts door mag!

IMG_5951.JPG

IMG_5953.JPG

IMG_5954.JPG

Die dokter kan veel zeggen over in de schaduw blijven en zo, maar een parasol open laten staan als je vaart blijkt geen goed plan. Je hebt de onberekenbare wind en mottig hangende boomtakken en lage bruggen en allerhande toestanden en we willen niet dat het ding de eerste dag stuk gaat... afgezien van de garantie die we zouden kwijt zijn, kunnen we er dan ook niet meer onder in de lommer zitten, als we aangemeerd liggen... maar nu is 't de moeite niet... na een kwartiertje wachten in de stekende zon begint het water voor de deur te kolken... het is duidelijk dat ze leeg loopt en even later is het aan ons en varen we voorzichtig het diepste sas van de hele tocht in: 6.19m hoogteverschil.  

IMG_5955.JPG

IMG_5956.JPG

IMG_5957.JPG

IMG_5958.JPG

Het versassen gaat hier ook weeral snel: op weeral ongeveer 5 minuten is de boel vol gelopen en even later kunnen we er uit!

IMG_5960.JPG

IMG_5961.JPG

Vlak achter de sluis, net na de bocht, begint de "pont-canal" over de rivier Orb... er is net een lichter over het aquaduct gevaren en die legt zich rechts om te wachten... ik moet er dus aan bakboord voorbij en net als er er voorbij ben, merk ik dat er nog een boor op komst is, achter mij vertrekt de lichter en ik wijk uit naar stuurboord en wacht daar tot de tegenligger is gepasseerd... en dat gaat allemaal vrij vlot... zelfs met een dikke genaaide lip en zonder boegschroef.

Maar 'k had het toch graag anders gehad: zonder kapotte lip en mét boegschroef!   

IMG_5962.JPG

IMG_5963.JPG

P1040517.JPG

IMG_5965.JPG

P1040518.JPG

Er komt nog een zeilbootje aan, net voor de andere uit de vaargeul van de brug is, dus we wachten nog een paar minuutjes en dan is 't aan ons!

P1040521.JPG

IMG_5968.JPG

P1040523.JPG

P1040522.JPG

IMG_5972.JPG

Het traject van het kanaal liep vroeger een stukje door de rivier en gaf dan uit op de onderste sluis van Fonsérannes, maar dat gaf - ondanks het gebruik van nog een paar andere sluizen - regelmatig problemen bij droogte of te hoge waterstand en in 1857 werd begonnen met de bouw van een brug over de Orb. Ze was een jaar later klaar en overspant de rivier op 12 meter hoogte, ze is 240 meter lang en 28 meter breed, maar dat is met de twee jaagpaden inbegrepen: de vaargeul zelf is veel smaller en je hebt nog wel wat overschot aan de kant, maar echt veel is dat niet... kwestie is vooral van recht te varen... een techniek de wij ondertussen al redelijk onder de knie hebben, want ik blijf kaarsrecht in het midden als we de oversteek maken!

IMG_5973.JPG

IMG_5974.JPG

P1040525.JPG

Pascal geniet van het uitzicht en Martine neemt op mijn vraag een berg kiekjes en drie minuten later zijn we er over en houden ons klaar voor de volgende "attractie": een kilometer verder ligt de sluizentrap van Fonsérannes... ooit zeven sluizen diep, maar sinds de kanaalbrug er is, dient het laagste exemplaar, dat toegang gaf tot een oud kanaaltje naar de Orb, niet meer... maar het blijft een spectaculair bouwwerk... je gaat in zes trappen bijna 22 meter hoger.

 

In 1990 werd een hellend vlak in gebruik genomen, een beetje vergelijkbaar met dat van Ronquières, maar dan kleiner. En dit heeft eigenlijk nooit deftig gefunctioneerd, toen na een paar keer gebruik te worden, de remmen het begaven en de waterbak met een vaartje naar benden donderde, besloot men om het ding niet te herstellen.

P1040527.JPG

P1040526.JPG

P1040528.JPG

Het stukje "recent historisch-technische archeologie" ligt nu te roesten in het landschap...

Wij laten de boel links liggen, houden dus stuurboord aan en nemen de bocht naar de sluizentrap, waar we nog net iets te vroeg zijn... 't is rood licht voor ons maar ik heb geen zin om aan te leggen en tracht te blijven drijven voor de scherpe toegangsbocht... iets wat niet echt makkelijk blijkt... maar met een boegschroef was dat véél vlotter gegaan... als ik daaraan denk, word ik alweer kregelig op de mannen van Le Boat, maar 't is te mooi weer en het landschap is prachtig en de sfeer is verder te leuk om lang boos te zijn...  

P1040529.JPG

IMG_5976.JPG

Tegen dat we de onderste sluis in varen, ben ik alweer helemaal goedgemutst... heel geconcentreerd maar voor de rest in opperbeste stemming... en wel een beetje te dik ook... als ik mezelf in profiel nadien op die foto zie... een beetje!

P1040530.JPG

IMG_5977.JPG

Die doortocht van de sluizen is een toeristische topper: er staat een pak volk - een soort zomerse ramptoeristen - aandachtig te kijken naar het geklungel van de gelegenheidsmatrozen zoals wij... maar het valt goed mee... mijn twee kabelslepers hebben door dat je - eens we onder het bruggetje door zijn - gewoon kan meelopen van de ene sluis naar de andere, zonder het touw telkens te moeten lossen...

IMG_5978.JPG

IMG_5979.JPG

IMG_5980.JPG

IMG_5982.JPG

IMG_5986.JPG

IMG_5983.JPG

We schieten goed op, ik stuur de Clipper zo goed als foutloos vrolijk van de ene in het andere sas en op iets meer dan een half uur zijn we helemaal boven. De hele doortocht, wachttijd inbegrepen, heeft ons minder dan een uur gekost, dat hadden we vooraf nooit durven denken, maar er is vandaag dan ook zeer weinig verkeer, ik denk dat tijdens onze sessie stroomopwaarts er hoop en al een vijftal boten zijn versast.

P1040533.JPG

IMG_5987.JPG

IMG_5985.JPG

Na de onvermijdelijke "selfie", is het welletjes geweest met al die sassen en sluizen... het is de hoogste tijd om een leuk plekje voor de nacht te zoeken en een aperitief tot ons te nemen... dat hebben we na al die commotie vandaag toch wel verdient!

Drie kilometer verderop vinden we onze ideale plek, vlak na Gourgasse en vlak voor het stuk waar het kanaal smaller wordt en je daarom liever niet kan aanleggen. 

DSC_7925.JPG

We liggen tussen de wijngaarden van de Côteaux du Languedoc, maar de druiven zijn nog bijlange niet rijp.

P1040539.JPG

P1040536.JPG

P1040537.JPG

Ik doe een toertje op de wal om de benen te strekken, trek een fotootje en laat mij dan aan boord een rosé uitscheppen en maak peinzend de balans op van de dag!

IMG_5990.JPG

DSC_7941.JPG

en dan is het de hoogste tijd om aperitiefhapjes te smikkelen en de tafel te dekken en de bbq te starten... en te merken dat sommige borden in de kast gewoon vies zijn... het servies werd door de vorige gebruikers niet deftig afgewassen en duidelijk niet vooraf gecheckt door Le Boat... mocht het niet zijn dat we prachtig liggen en warm water genoeg hebben om vooraf gauw eens af te wassen en wijn en eten ook in, overvloed in stock hebben... we zouden er ons weeral kunnen druk in maken, maar we beloven onszelf dat pas na afloop te doen... als we het ding binnen leveren...en nu gewoon te genieten van de reis!    

IMG_5991.JPG

DSC_7926.JPG 

IMG_5994.JPG

IMG_5988.JPG

IMG_5997.JPG

Na het excellente diner, met dank aan het betere bakwerk door Walter en de groente en patatjesomkadering door Pascale, oefen ik mij in het meelijwekkend kijken...

DSC_7931.JPG

En in het aan een glas drinken zonder smossen... hetgeen moeilijker is dan u denkt, toch als je lip wat gevoelloos is en dik onder de zalf zit!

DSC_7933.JPG

DSC_7934.JPG

DSC_7935.JPG

IMG_5998.JPG

De hemel kleurt oranjerood... 't zal morgen weer heet worden!    

En zo loopt onze eerste hele dag, een zaterdag en op de kop toe 11e juli, ten einde in alle rust en sereniteit... en met een paar lege wijnflessen...  niet helemáál zoals we het vooraf hadden gepland, maar het is nu zo... we gaan er het beste van maken!

12:42 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ja wa nen boterham, ik heb het in 2x moeten lezen.
Den 11/07/15 zal een speciale datum blijven.
Nu op naar de laatste week.
Groeten daar Yves met het geschonden bakkes.X

Gepost door: Freddy | 14-08-15

De commentaren zijn gesloten.