13-01-15

oudejaar

Dinsdag, de dag na onze uitstap, kan ik niet goed uit de voeten wegens wreed zeer aan mijn rechter exemplaar. Tijdens mijn zwemtochtje naar dat eerste Qulaan eiland gisteren, was ik vermoedelijk op een stukje steen of koraal gestapt op het strand of in het ondiepe water voorbij het rif en 's avonds in de bar deed dat een heel klein beetje pijn... 't was een zwart puntje, iets van niks, maar onder de massale en gezamenlijke belangstelling van de hele bende, heeft Thierry - die mens is in het dagelijks leven militair verpleger in het hospitaal van Neder-over-Heembeek - dat zwarte dingetje er proberen uit te prutsen... uit mijn voet...  

De ochtend nadien doet die hele voet zeer als ik er op sta...

Huilen

We blijven aan het zwembad... om tussendoor eens naar het water te kunnen pikkelen voor een uitwendige verfrissing... of naar de bar voor een inwendige... maar vooral om te liggen en te lezen en de dag vliegt voorbij... tegen 's avonds heb ik mijn "Dan Brown" (Het verloren symbool) helemaal uit... tot grote verbazing van de animator... die komt elke dag nakijken of ik alweer aan een nieuw boek bezig ben en staat paf van al dat "gelees"... in zijn ogen ben ik een zware intellectueel... en wie zijn wij om animatoren tegen te spreken! 

we worden in elk geval al goed bruin... en dat mag ook wel want morgen is het de laatste dag... niet van de congé, maar van het jaar... en daarna kort het toch wel af... 

IMG_4549.JPG

We gaan 's avonds pizza eten bij Pizza Basta... eentje met tonijn en ansjovis voor mij en een meer normale voor de madam... ze zijn -  zoals elke keer - bijzonder lekker en 't is rustig zitten ook... toch zodra het Italiaans koppel - met een bijna onverdraaglijk luidruchtige janker van een kleine - naast ons zijn biezen pakt! Ik heb mijn fototoestel wel mee maar ik vergeet bij al dat gesmikkel om iets te trekken!

De dag nadien - oudejaarsdag - is het bijna windstil als we opstaan en mijn voet doet precies nog even veel zeer.

Door dat gekerf om het zwarte spikkeltje er uit te prutsen, zit er nu een sneetje in en dat wil maar niet dichtgaan... nu ja... ik besluit dat dergelijke triviale pijntjes gewoon dienen genegeerd... ik laat er door niemand meer naar kijken, want zie dat het nadien dan nog erger gaat zijn.

Na het ontbijt hinkel ik dus weer naar het strand... waar we een parasol en zeteltjes versieren op de tweede rij

IMG_4557.JPG

en waar we tot onze verbazing ontdekken dat het water helemaal weg is op het rif.

We hebben het vorige jaren ook telkens eens meegemaakt: op sommige dagen komt door een combinatie van geen wind en laag water(?) het rif bijna helemaal droog te liggen... en dat geeft leuke beelden!

IMG_4552.JPG

 

IMG_4553.JPG

IMG_4554.JPG

IMG_4555.JPG

IMG_4556.JPG

IMG_4558.JPG

IMG_4563.JPG

IMG_4561.JPG

We wandelen tot op de pier, trekken ons eigenzelve eens en zitten dan lang te turen naar een school visjes vlak naast de pier... in een paar centimeter diep water ligt een hele school piepkleine visjes te dobberen en zich te verdedigen tegen veel grotere aanvallers... een aantal vissen jagen op de kleintjes en stormen de plek binnen waarbij die dan uit mekaar schieten om even later weer één front te vormen...

IMG_4564.JPG

IMG_4567.JPG

We staan er zelf ook op, zie ik nu, maar op dat moment vragen we ons af hoe lang het gaat duren voor de "groten" hun honger gestild is... één ding is zeker: er zijn zo veel kleintjes dat die toch niet allemaal gaan opgepeuzeld worden... hoop ik... nu ja... de ene zijn dood is de andere zijn brood... ook bij de vissen zo te zien!

IMG_4565.JPG

IMG_4566.JPG

We wandelen tot aan het buitenste rif en staan geruime tijd te genieten van het zonnetje en het zicht op de zee...

IMG_4568.JPG

IMG_4569.JPG

en ik neem nadien nog een paar foto's van het rif en zo en voor we het weten is het alweer tijd voor het aperitief en voor een bordje frieten en kippenvleugels op de bbq en een frisse pint en zo... aspecten van het dagelijkse leven waar we deze keer geen foto's van nemen: de mensen gaan anders nog denken dat je in zo een "all-inclusive" niets anders doet dan eten en drinken... hetgeen bij nader inzien er niet zo heel ver naast is gedacht!

Tong uitsteken

Traditioneel staat er vanavond een grote show op het programma... een aperitief in de Garden Bar en dan diner met buffetten in de tent en een fles Egyptische Champagne... en feesthoedjes en zo... maar nadien een show en daarvoor maken de animatoren na de noen al wat reclame!  

IMG_4570.JPG

Aan de uitrusting van de sportmonitoren te zien wordt het dit jaar iets met travestieten... zoals "les Filles de Malines"... maar dan Egyptisch... les Filles de Gorgonia? Dat zou pas straf zijn, want travestie en homotoestanden en zo, daar zijn de islamieten normaal niet direct wild van denk ik... hoewel... de heren lopen hier tradintioneel zelf ook in lange jurken... nu ja... dat zien we straks wel in de tent... eerst doen we rond 4 uur in de namiddag op het strand mee aan "de ballonwensen"!

Je schrijft een wens voor 2015 op een papiertje, steekt dat in een ballon, laat die opblazen en nadien lost iedereen tegelijk zijn exemplaar... zodat al die wensen de woestijn in waaien... richting Soedanese grens.

't is plezant en het kost niks, dus elk jaar wensen wij dapper mee!

IMG_4573.JPG

IMG_4574.JPG

IMG_4575.JPG

Het duurt wel even voor alles opgeschreven en opgeblazen geraakt... maar de bar is vlakbij!

IMG_4577.JPG

IMG_4578.JPG

IMG_4579.JPG

IMG_4580.JPG

IMG_4584.JPG

IMG_4582.JPG

IMG_4581.JPG

Mocht iedere toerist - zowat 600 man - meedoen, we stonden daar nu nog, want het opblazen en vastknopen gaat heel langzaam, gelukkig wil niet iedereen een ballon met wenskaartje de lucht in sturen, maar er komt toch wel wat volk op af en zelfs de dikke kerel met zijn golfkarretje komt kijken!

Voor het derde jaar op rij is er tijdens ons verblijf hier een Italiaan die slecht te been is... hij zit in de eerste blok naast de receptie en rijdt elke dag met zijn golfkarretje van de kamer naar het strand, parkeert boven op het duin naast de hangmatten en ligt dan steevast de hele dag onder de zelfde parasol, vlak naast zijn "parkeerplaats"... volgens mij woont die mens hier... of zit hij hier elk jaar in elk geval de hele winter... nu ja, we weten dat er Vlamingen zijn die hier ook jaarlijks komen overwinteren van november tot maart... en in de zomer ook nog eens een paar weken terugkomen! Maar die hebben hier geen golfkarretje... die Italiaan intrigeert mij dus... maar net niet genoeg om hem zelf te gaan vragen hoe dat eigenlijk zit met zijn situatie... mijn Italiaans is trouwens ook niet van die aard om een gesprek over lange congés en golfkarretjes in de juiste baan te krijgen. We gaan het bijgevolg nooit precies weten... of misschien volgend jaar... als zijn karretje dan nog op de duin staat, stap ik er naartoe voor meer uitleg!

Maar dit jaar hebben we onze handen vol met ballonnen...

IMG_4583.JPG

IMG_4585.JPG

IMG_4586.JPG

IMG_4587.JPG

IMG_4588.JPG

om klokslag drie minuten na half vijf tellen we af en gaat de pastelkleurige vloot de lucht in... recht naar het zuiden...

IMG_4589.JPG

IMG_4590.JPG

We kijken de gekleurde bolletjes na... zien dat de onze flink mee stijgt met de bende en besluiten dat de missie geslaagd is.. binnen enkele uren ligt er een beetje meer afval in of voorbij Wadi el Gemal Natural Park... maar met een blijde boodschap en/of geheime wens aan een touwtje... goed zo... hoogste tijd voor... juist, een aperitiefje!

IMG_4571.JPG

IMG_4572.JPG

Ik trek - en passant - een paar kiekjes in de souks, omdat ik in de zakkende zon de kleurtjes mooi vind en sla dan een gin-tonic achterover aan de Pool Bar en vervolgens moeten we dringend naar de kamer om te gaan douchen en ons zondagse broek en hemd aan te doen en zo... want tegen half acht worden we verwacht voor... het aperitief, maar deze keer wel een speciale: de nieuwjaarsapero!    

Maar als we voor onze kamerblok het wegje inslaan, merken we dat er iets niet pluis is in het kot vlak voor de deur... er staat een onderhoudsman te hameren op een grote waterketel... hij slaat er duchtig op los en als ik pols wat er zoal aan de hand is meldt hij laconiek "problem sir"

We stappen de kamer binnen en merken even later dat dit klopt als een bus: we hebben inderdaad een "problem"!

IMG_4595.JPG

Er komt maar een heel fijn straaltje water uit de kraan en dat ziet er bovendien niet echt fris uit. Ondertussen gaat het geklop en ge mompel buiten onverminderd voort en hebben we binnen nog steeds geen pressing op de kraan tot ik plots water hoor lopen en even later de kloppende kerel weg stapt met een soort kloetsj kloetsj kloetsj...        

Ik ga een kijkje nemen in het kot en de ketel staat er nog...

IMG_4593.JPG

Binnen loopt het heel moeizaam, maar buiten stroomt het vrolijk weg... er is duidelijk ergens een lek geslagen!

IMG_4591.JPG

IMG_4594.JPG

Ons hele wegje staat blank... het loopt net niet binnen bij ons, met dank aan het richeltje onder de deur dat net hoog genoeg blijkt.

Binnen hebben we na een kwartiertje plots wel weer water, ook in de douche, maar enkel koud...

We besluiten ons toch maar te wassen, want het kan precies nog een tijdje duren voor dat alles hier weer in orde is... ik scheer me met het wat bruine vocht in de lavabo... een mens ligt de hele dag in de zon om bruin te worden... dan kan een beetje kleur bij het scheren ook geen kwaad vermoed ik... en neem nadien een heel korte koude douche... maar ben nadien wel opgefrist!

IMG_4597.JPG

Aangezien het wassen veel minder tijd in beslag nam dan anders, zijn we goed op tijd klaar en zitten nog wat op ons terras te genieten van de ondergaande zon op deze laatste avond van 2014...  we zijn hier trouwens twee kamers verder het jaar 2014 begonnen en beseffen nu plots dat dit jaar echt is voorbij gevlogen... er is massaal veel in gebeurd, maar toch zitten we hier nu en lijkt het alsof we nog maar even geleden ook op ons terras zaten te mijmeren en te wachten op het aperitief... toen wel na een warme douche... als ik het me goed herinner!

Tegen half acht halen we onszelf uit de overpeinzingen en stappen opgewekt naar de receptie waar de feestelijk uitgedoste kelners ons opwachten met de traditionele droge koekjes, toastjes met vispasta en raar gekleurde dranken

IMG_4606.JPG

We zijn nog maar net compleet met onze bende en hebben net ons eerste glas binnen, als we bericht krijgen dat de eersten al mogen doorgaan naar de tent... ze willen iedereen deze keer in gespreide slagorde naar ginder krijgen, kwestie om seffens te lange files te vermijden aan de ingang... en wij zijn bij de eerste selectie uitverkorenen...

IMG_4608.JPG

IMG_4609.JPG

IMG_4610.JPG

IMG_4623.JPG

onder het geschetter van een Thebaanse trompet schrijden we 5 muniten later plechtig de tent binnen, doorheen een erehaag van (piepschuimen) Sfinksen en installeren ons aan de gereserveerde tafel

IMG_4614.JPG

IMG_4615.JPG

IMG_4617.JPG

IMG_4618.JPG

IMG_4624.JPG

het diner valt mee... de buffetten zijn overdadig en schitterend versierd en best lekker en als je een beetje oplet, hoef je echt geen lange file te doen... we verorberen dus vlot en moeiteloos enkele gangen en kijken nadien wat verbluft naar een ingehuurde groep die een soort historische evocatie brengt over de farao's en zo... nogal statisch en voor buitenstaanders wreed onbegrijpelijk... we "genieten" daarna van de show van het eigen animatieteam, bewonderen een derwish en een buikdanseres en voor we het weten is het tijd om de fles "champagne" te kraken...

IMG_4626.JPG

IMG_4627.JPG

IMG_4630.JPG

IMG_4632.JPG

IMG_4633.JPG

Klokslag middernacht is het zo ver... licht uit, aftellen, harde muziek en ballonnen die naar beneden vallen, toeters en gejuich en klinken en zoenen... vooral zoenen!

Hoera... 't is Nieuwjaar! we wensen mekaar het allerbeste toe en hopen dat we allemaal in het nieuwe jaar een goede gezondheid en standvastige pree of pensioen mogen hebben en houden en ook veel geluk in de liefde en de lotto en bij uitbreiding in alles wat we maar willen ondernemen en dat we volgend jaar hier allemaal samen weer terug mogen staan!

De sjampieter van inheemse makelij is iets minder, maar de sfeer is goed, tot één of andere pipo achter de draaitafel plots vindt dat er maar één soort muziek draaibaar is op zo een feestavond... "heavy dinges"... of zoiets: een dikke drie kwartier lang speelt hij enkel een soort "modern" maar totaal onaangepast lawaai, waar zelfs de aanwezige jeugd geen blijf mee weet... geen enkele slow, geen enkele gewone rock-en-roll, geen klassiek stukske ertussen... zelfs geen Italiaanse kaskraker... kortom, geen enkel dansbaar nummer... volgens mij doet hij het expres, want heeft hij opdracht gekregen iedereen buiten te jagen voor enen, zodat ze rap kunnen opruimen... en het plan lukt probleemloos...

de zaal loopt razendsnel leeg en wij - feestbeesten par excellence - houden het toch nog redelijk lang uit, maar rond 1.15u vinden we het ook welletjes en druipen af naar de bar in de lounge... waar de drank vanaf middernacht wel betalend is geworden en een fles van die mottige Egyptische schuimwijn bovendien omgerekend 35 euro kost... tja... dán snappen we het we plaatje helemaal.

Tegen dat het bij ons in België ook middernacht is, zitten wij al op de kamer SMS-jes te lezen en te beantwoorden... morgen is er een nieuwe dag... de eerste van een nieuw jaar en de voorlaatste hier voor ons... daarna zien we wel... over iets gaan reklameren hoeft echt niet, want den Alexis gaat zelf de CEO eens aanspreken over dat feest want "la musique et le show étaient encore pire que l'année passée!"

"t zal mij allemaal een zorg wezen! Mijn voet is beter... ik ga morgen zeker nog eens snorkelen en zwemmen in het grote zwembad en hopelijk daarna een warme douche nemen en overmorgen... dan gaan we quad rijden!   

 Yes!!

Stoer

13:17 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.