10-01-15

Qulaan eilanden

Maandag 22 december is een wat speciale dag: we gaan op excursie met de bus! 't is de eerste keer deze vakantie dat we een echte uitstap buiten het hotel gaan doen, de wandelingen langs het strand niet meegerekend.

Tegen half negen Egyptische tijd komen ze ons oppikken, halftien voor ons dus: we gaan ontbijten en hebben daarna nog een zee van tijd voor de bus komt... en gezien ik nu toch mijn fototoestel mee heb, passeer ik de wachttijd met kiekjes te nemen van het bord met grondplan in de tuin (het pijltje geeft onze kamer aan) en het terras van de Garden Bar en de bar zelf en de trappen naar de receptie en de lounge voor die receptie... en Martinneke in een zetel en zo... IMG_4477 pijl.jpg

IMG_4478.JPG

IMG_4479.JPG

IMG_4474.JPG

IMG_4476.JPG

IMG_4481.JPG

IMG_4480.JPG

IMG_4482.JPG

en de vlaggen voor de deur... een geluk dat het busje er dan plots aan komt gestoven, wie weet wat had ik anders nog getrokken!

IMG_4483.JPG

de bus komt er dus door met een tiental minuutjes vertraging en blijkt zoals daarnet gezegd niet echt een grote autocar, maar een eerder bescheiden camionetteke, dat al bovendien propvol volk zit... we zijn met twee koppels en wurmen ons met moeite door de schuifdeur, terwijl de "gids" de voucher checkt en zich omstandig verontschuldigt voor de "delay", maar in een vorig hotel was het uur blijkbaar niet goed afgesproken en hebben ze moeten wachten op een klant... ik vind ondertussen samen met Martine op de achterste bank nog vrij hoekje en we zijn vertrokken...

IMG_4547.JPG

Onze "driver" is duidelijk vastbesloten om de verloren tijd in te halen en geeft kwistig gas... nu is het een meevaller dat er op die baan heel weinig verkeer is, anders zouden we nooit heelhuids in Hamata zijn geraakt... het traject loopt bijna 60 km door een zowat uitgestorven streek, enkel hier en daar kom je een kleine nederzetting tegen en op twee plaatsen passeren we een checkpoint en moet hij stapvoets langs de olievaten en over de verkeersdrempels, maar de hele tijd tatert de jonge knul onafgebroken met de twee andere kerels naast hem op de voorbank, hij kijkt voortdurend naar hen in plaats van de weg in het oog te houden, snijdt ongegeneerd bochten af, rijdt links van de baan als er rechts te veel putten zijn, steekt de - gelukkig zeer schaarse - camions voorbij in een bergop zonder enig zicht op de weg achter de top en mist hier en daar zelfs bijna een bocht, zodat we met piepende banden rakelings langs het stof en de stenen schuiven... wij loeren achteraan regelmatig ongerust naar mekaar en ik bestudeer alvast het schuifraampje naast mij... kwestie van te weten hoe je uit het wrak geraakt als we seffens overkop de woestijn in tollen... maar het geluk is met ons... na dik veertig minuten staan we aan het winkeltje voor de haven van Hamata, waar je snorkelspullen kan huren en even later mogen we er uit.

Ik besluit om hem straks géén fooi te geven... als hij absoluut zelfmoordneigingen koestert, dat hij dat dan doet zonder toeristen achterin, maar niet met mij op de achterbank... "astemblieft he seg"!

IMG_4484.JPG

Aan de chaos verleden week op de luchthaven te zien, zitten de hotels redelijk bomvol dit jaar... het onze toch in elk geval, maar zo te zien is er niet al te veel volk vandaag om in te schepen... de chauffeur daarnet was een laagvlieger, maar die uitstap naar de Qulaan eilanden is duidelijk geen hoogvlieger... 't is natuurlijk ver voor de mensen die in de buurt van Port Ghalib zitten.. minstens 2 uur en half op de bus... of in een soort "Formule 1" camionetteke... je zou voor minder aan je zwembad blijven liggen... maar toch loont de boottocht de moeite... 't is onze derde keer dat we het doen!

IMG_4485.JPG

IMG_4486.JPG

We zijn met zijn vijftienen uit het camionetteke gekropen en schepen in met 17 man - 12 toeristen en drie begeleiders (gids, fotograaf en nog éne waarvan ik de functie niet goed kan inschatten) en een kapitein en een stuurman... allemaal op de Qulaan Hopper en we vertrekken direct... we zijn de enige gegadigden en vandaag is dit de enige boot die uitvaart... 't zal rustig zijn tussen de eilanden 

IMG_4488.JPG

Dat betekent ook dat je veel plaats hebt op zo een boot... bij een vorige gelegenheid was het bijna wringen om een plaatsje te vinden voor je handdoek, maar deze keer kunnen we ons heel breed installeren en genieten onbekommerd van de tocht en het schitterend uitzicht.

IMG_4489.JPG

IMG_4490.JPG

De Qulaan eilanden liggen zes tot zeven kilometer uit de kust ter hoogte van Hamata, dik honderd kilometer ten zuiden van Marsa Alam, 130 km van de Soedanse grens en zowat op dezelfde hoogte als Assouan op de Nijl en ze bestaan uit een vijftal eilandjes die net boven de zeespiegel uitsteken en omgeven worden door kilometerlange koraalriffen.

qulaan.jpg

Wij zetten eerst koers naar het meest noordelijke van de groep, een driehoekig met mooi strand aan de luwzijde op de zuidelijke kant van de driehoek... daar mag je ook aan land, maar enkel tot op het strand... in de duinen zitten een tiental nesten van zeearenden en die mag je absoluut niet storen!  

IMG_4491.JPG

IMG_4493.JPG

IMG_4494.JPG

IMG_4495.JPG

We passeren eerst een paar eilandjes, waar je helemaal niet aan land mag... er is ook niet echt veel te zien, behalve dan het nest van een koppel zeearenden, dat boven op het graf van een visser is gebouwd.. die verdronk hier - volgens de overlevering - ooit heel lang geleden in een zware storm en zijn kameraden hebben hem dan maar prompt op het eiland begraven.

IMG_4496.JPG

IMG_4497.JPG

Na een uurtje varen komen we met een ommetje rond het rif tot voor het strand en daar gaan we eerst snorkelen en nadien een wandeling maken langs het strand... ik toch, Martine blijft aan boord om te zonnen zonnen en een paar fotootjes te trekken van mijn maritieme manoeuvers.

IMG_4503.JPG

 

IMG_4501.JPG

IMG_4498.JPG

IMG_4499.JPG

Het water is zalig, lauw en kristalhelder en het rif schitterend, maar na een half uur heb ik het wel gezien en klauter weer aan boord...

IMG_4500.JPG

IMG_4504.JPG

De rest van de toeristen klautert ook uit het water of wordt van het strand gehaald met de zodiac en dan is het tijd voor de lunch! 

IMG_4507.JPG

IMG_4505.JPG

IMG_4506.JPG

We poseren nadien even voor de foto en nemen dan een siesta terwijl we verhuizen naar de snorkelstop op het volgende eiland.

IMG_4510.JPG

IMG_4511.JPG

IMG_4513.JPG

Nog even een selfie en dan is het tijd om me klaar te maken voor de trip... hier mag je niet aan land, je moet onder begeleiding een toer maken langs enkele riffen, maar nergens kan je eigenlijk voet aan grond zetten... nu heb ik het zo niet meer op snorkelen in "dieper" water... verleden jaar ben ik eens zonder adem gevallen aan het hotel, toen ik voorbij het buitenste rif lag te snorkelen... 'k had plots geen adem meer (een wreed ambetant overschotje van mijn astma) en 'k ben toen enkel met de grootste moeite aan land geraakt... eerlijk gezegd dacht ik dat ik ging verzuipen... sindsdien ben ik wat onzeker als het te diep is onder mijn voeten... maar ze hebben reddingsvesten aan boord voor sukkelaars van mijn slag!

Ik wurm me in een XXL-model en klauter met enige moeite het trapje af...

IMG_4515.JPG

IMG_4518.JPG

IMG_4519.JPG

IMG_4520.JPG

Om dan tot de verbluffende vaststelling te komen, dat je met zo een ding niet echt kan snorkelen... 't is de bedoeling dat zo een zwemvest je hoofd boven water houdt... niet er onder... echt zwemmen gaat ook niet, want het spant een beetje onder mijn armen... na 5 minuten ploeteren geef ik de strijd op en kruip terug de boot op... snorkelen, dat hebben we alweer gehad... spijtig, maar niks aan te doen... 'k zal de zee en vissen wel van boven op het dek bekijken...     

IMG_4521.JPG

IMG_4522.JPG

IMG_4523.JPG

IMG_4525.JPG

De volgende twee uur amuseer ik mij dus met rustig de natuur te bewonderen en als eens te trachten in te zoomen op een arendsnest. 

IMG_4526.JPG

IMG_4528.JPG

Andere scheepvaart fotograferen is niet echt een optie: er passeert op de hele dag één ander bootje... een visserssloep... maar als die tegen de zakkende zon in weg tuft, geeft dat wel een mooi beeld... al zeg ik het zelf!

IMG_4529.JPG

IMG_4530.JPG

Ik ga ook regelmatig een frisdrankje halen in de kajuit... 

IMG_4531.JPG

IMG_4532.JPG

IMG_4533.JPG

en terwijl de bemanning in de schaduw zit te babbelen op het natte dek, nemen wij nog een foto van ons eigen op het bloedhete voordek

IMG_4534.JPG

En zo kabbelt de namiddag rustig voort en iets na half vier - Egyptische tijd - zijn we terug in de haven van Hamata... 

IMG_4535.JPG

IMG_4537.JPG

IMG_4538.JPG

IMG_4539.JPG

IMG_4540.JPG

IMG_4541.JPG

't is nog even wachten op Mostafa Schumacher en zijn minibus... waarvan ik gebruik maak om een schone foto te maken van een al even schone Peugeot... 

IMG_4543.JPG

IMG_4542.JPG

Bij ons zijn ze zeldzaam aan het worden, maar in Egypte rijden er nog veel van... deze is wat carrosseriewerk aan, maar niks dat ze op 't school van de madam niet zouden kunnen fiksen... dat zou nog eens een reis zijn: met zo een old-timer helemaal naar huis bollen... je bent "iets langer" onderweg dan met het vliegtuig, maar je moet om te beginnen die heksenketel op de luchthaven niet door... en de banen liggen er in Egypte vrij goed bij... ondanks het weinige verkeer, wel gevaarlijk... maar redelijk goed... 't is natuurlijk wel een heel eind bollen en met die oorlog in Syrië zou je misschien best de andere kant vertrekken... helemaal naar Cairo en dan linksaf, langs de kust van Libië en Tunesië, om daar over te steken naar Sicilië en naar de tip van de voet van Italië en zo helemaal naar boven... alles bij mekaar een kilometer of 6.000 schat ik... 'k zou wel lang onderweg zijn en veel mazout moeten tanken... maar 't zou lang mogen duren, gezien we met pensioen zijn... sjonge... dát zou nogal een trip wezen!

En met die vrolijke gedachte kruipen we even later weer - met ware doodsverachting - in het minibusje...

IMG_4546.JPG

Ik zou het vooraf niet voor mogelijk hebben gehouden, maar we zijn nog rapper in het hotel dan we vanmorgen aan de boot geraakten... 't is nochtans wind tegen...

We spoeden ons naar de Pool Bar om de emoties door te spoelen met een gin-tonic, doen omstandig verslag van de tocht bij de vrienden en trekken dan naar de kamer... waar onze housekeeper een mooie zwaan en hartje heeft gewrongen uit de verse badhanddoeken.  

IMG_4548.JPG

Die krijgt - in tegenstelling tot die snelheidsmaniak van daarstraks - morgen wél een fooi. Voila!

 

     

16:21 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.