07-01-15

28 graden en een fris windje: 't is precies bijna Kerstmis!?

De eerstvolgende dagen liggen we uitgebreid vakantie te nemen... 's ochtends niet al te lang blijven liggen, een douchke nemen, een short en T-shirt aan en dan naar het ontbijtbuffet en daarna op het gemak een vrije parasol met twee ligstoelen zoeken op het strand... waarbij we wel dagelijks tweedes komen om op de eerste rij te kunnen liggen: die plaatsjes worden standaard in alle vroegte al ingenomen door handdoeken van onverlaten die - tegen de regels in - eerst komen reserveren en zich dan op hun gemak gaan klaarmaken en ontbijten. Wij weigeren halsstarrig mee te doen aan dat gedoe en liggen dus meestal op de derde rij, hetgeen bij nader inzien eigenlijk de beste plaatsjes blijken, want na de middag heb je daar het langste ongehinderd volle zon!

Ik zeul een paar dagen mijn kodakske niet mee, maar wel een leesboek uit de hotelbibliotheek. Er liggen o.a. massa's Italiaanse en Duitse tijdschriften en boeken maar ook een 30-tal Nederlandstalige romans, meestal vermoedelijk achtergelaten door Hollanders... aan de oude stickers van de bibliotheken te zien... én door vrouwen... aan de titels te zien... maar ik vind toch enkele avonturen- en spionageverhalen en lees dus in twee dagen en half een spannende roman uit, waarvan ik de naam al niet meer weet, maar die in elk geval ooit eigendom was van de openbare bib van Heerenveen... ze gaan het ding daar niet missen, hoewel vrij goed geschreven, was het boek al enkele jaren afgeschreven.

Martine heeft zich ondertussen laten ompraten door een kerel van het spa- en massagecentrum. Die verkopers zijn nogal opdringerig, patrouilleren elke dag langs het strand en aan het zwembad en pikken er elke ochtend direct foutloos de nieuwkomers uit... heb je een wit velletje, dan staan ze daar de eerste of ten laatste tweede dag... ze stoppen naast je stoel met een farde onder de arm, stellen zich uitgebreid voor, zetten zich er gezellig bij en babbelen je dan lijnrecht de massagetafel op.

Ik doe dan alsof ik geen knijt Engels, Frans, Duits of wat dan ook versta... enkel Vlaams... en dát, dat kunnen ze toch niet!

De kerel die ons als prooi heeft uitgekozen tracht zijn commerciële exposé te slijten aan ons beiden tegelijk, maar ik knik vriendelijk doch een beetje beaat neen in zijn richting en lees gewoon verder in mijn afgeschreven romannetje, maar Martine kan of durft zich niet echt wegstoppen... ze blijft luisteren en heeft dus prijs... de kerel zet alle zeilen bij en zaagt en zeurt tot ze uiteindelijk akkoord gaat met een gezichtsmassage... "one hour complete massage" voor maar 40€.

Ge kunt er zelf niet voor aan uw tronie beginnen prutsen... we komen hier nog goed weg, peins ik dan mezelf... maar eens die voucher opgemaakt is, richt hij zijn aandacht naar mij... ik negeer hem uitgebreid maar hij legt Martine dan maar uit dat hij mijn haar wil afdoen... ze zegt dat ik nog maar onlangs naar de kapper ben geweest en ik duik dieper en dieper achter mijn boek en loer uiteindelijk toch heel eventjes geniepig door mijn zonnebril naar de volhouder... "shave beard?" probeert hij prompt... voor 10€... ik vervloek mezelf dat ik toch oogcontact maakte, knik nee en wanneer hij aandringt en lichtjes op mijn systeem begint te werken, zeg ik wat kortaf dat ik mijzelf wel zal scheren als ik daar een dwingende behoefte voor mocht voelen opkomen... hij kijkt verongelijkt terug in het besef dat ik dus wel Engels versta... ik voel me absoluut niet schuldig en lees voort. De eindstand blijft dus 1-0... voor hem.

In de late namiddag trekt Martinneke met haar voucher naar de "spa" voor haar "one hour facial massage", ik ga haar opwachten aan de bar van het zwembad... tot mijn verbazing staat ze twee gin-tonics en dik 25 minuten later alweer bij mij.

We hebben het al gemerkt, tijd is relatief en hij gaat sneller vooruit op congé dan als je pakweg op school voor de klas staat of gaat werken, hier maken ze echter van een vol uur nog geen halfje... maar... ze hebben wel met een soort draadje haar gezicht bewerkt... een vrij pijnlijke operatie, maar één waar ze volgens eigen zeggen een héél zacht velletje heeft aan overgehouden... ze is dus gematigd tevreden en ik prijs mezelf gelukkig dat ik me niet liet scheren... letterlijk en figuurlijk!

We liggen de tweede avond na het diner in een zetel in de garden bar als Martine plots een bekend gezicht ziet: Alexis en Chantal zijn hier ook! 't is een half en half Brussels koppel... zij is een Franstalige Brusselès en hij is van origine Grieks-Ciprioot en verleden jaar hebben we ons daar wreed goed mee geamuseerd! Ze zijn dit jaar een dag na ons gearriveerd en kwamen al op de vlucht hierheen andere vakantiekennissen van hen tegen.

We zitten dus vanaf dag drie meestal met zijn zessen te aperitieven... en dat durft al eens uitlopen, want we hebben mekaar die eerste dagen veel te vertellen!  

Op het terras voor het La Vela restaurant, doen ze elke avond aan een soort show-cooking... 't is te zeggen, aan de ene kant van de lange toog buiten ligt er elke dag iets op de barbeque - vis, kikkerbillen, rare sossiskes, krab, lever... - en aan de andere kant kan je verse(?) pasta laten klaarmaken... de Italianen staan daar elke dag rijen druk aan te schuiven maar dinsdagavond heb ik chance... we zijn zo lang blijven hangen in de bar dat de Italianen hun vaste (en vroege) shift al bijna door is... ik laat mij dus door de kok een pasta klaarmaken... met alle mogelijke soorten zeevruchten... die liggen in bakken klaar, je hoeft maar te wijzen wat je er in wil hebben... ik doe teken dat er "van alles wat" in mag... 't mag ook best "hot" zijn... en dát zal ik geweten hebben!

's Ochtends heb ik een beetje... hoe zal ik het beleefd uitdrukken... hmmm... laat ons stellen dat ik geen probleem heb met een te vaste stoelgang!

Wenkbrauw ophalen

IMG_4395.JPG

Het gaat echter de rest van de voormiddag vrij goed, we gaan ontbijten, ik neem mijn fototoestelletje mee naar het strand en ga - nadat we zijn geïnstalleerd - op wandel door het park rond het hotel en kuier eens tot aan de ingang op de grote baan... 

IMG_4399.JPG

Al loopt er maar één weg langs de kust naar het zuiden, veel verkeer passeert er hier niet echt... en veel is er ook niet te zien... enkel een lege bushalte en 100 meter verder links een militair checkpoint. De poortwachter houdt mij nauwgezet in de gaten en ik wandel na 5 minuten terug naar binnen... tot zijn grote opluchting... toeristen die midden op de weg gaan foto's trekken van wegen en controleposten en zo... dat hebben ze precies niet echt graag. Ik knik vriendelijk dag, steek mijn duim op en fixeer mijn aandacht dan maar op de enorme tent op de parking... alles staat klaar voor het kerstfeest, vanavond!

IMG_4397.JPG

IMG_4396.JPG

Vorig jaar was er geen tent, dan vierden we kerst en oudejaar in het gewone restaurant, wegens te weinig klanten was het toen budgettair niet haalbaar, maar gezien Sharm-el-Sheikh en Taba dit jaar no-go zone zijn, wegens te onveilig, zit alles hier dit jaar helemaal vol, de week tussen kerst en Nieuwjaar is er geen kamer meer vrij! Dat belooft voor vanavond: 't zal een file worden aan het buffet waar ze op de Ring aan de "Quatre bras" enkel van kunnen dromen...

Als ik terug aan de receptie kom, is 't weer van dat...

IMG_4400.JPG

Eén ding moet gezegd: de sanitaire infrastructuur is zeer goed in Gorgonia... ruim en in de marmer en vooral proper en zelfs met van die kleine handdoekjes in plaats van papieren servietten... dat hadden ze verdorie indertijd op het werk enkel op het verdiep van Bellens. De rest van het werkvolk moest het doen met wegwerppapiertjes. Ik voel me hier dan ook een beetje VIP... en beetje te veel zelfs... en te dikwijls... vandaag toch!      

Roepen

Als ik weer op het strand ben geraakt - na een korte stop onderweg aan het toilet naast het zwembad - besluiten we om een wandelingetje te doen naar links, in de richting van het noorden.... wind tegen in het opgaan, maar wind mee nadien! 

IMG_4403.JPG

IMG_4401.JPG

Eens een paar kilometertjes langs het strand en doorheen de redelijk ongerepte natuur wandelen is best fijn... deze keer wel niet helemaal tot aan het volgend hotel, want aan die kant ligt het dichtstbijzijnde etablissement meer dan 12 km ver en 't is op de koop toe verlaten: toen de Arabische Lente verkeerd uitdraaide een paar jaar geleden, heeft de Italiaanse eigenaar uit schrik zijn kot dicht gedaan en definitief zijn biezen gepakt en sindsdien staat het complex te verkommeren... nu heeft dat waarschijnlijk ook wel zijn charme... ronddwalen in een verlaten stoffig hotel... ik zie het wel zitten om mij eens te wagen aan Urban Exploring... midden in de woestijn, maar...

12 km is echt ver stappen... in dit weer, in zwembroek en op teensletsen... daarbij, in mijn buikzakske geraakt vanzeleven niet genoeg reservetoiletpapier om 24 km lang toe te komen!

IMG_4409.JPG

We beperken ons tot een tocht van een uurtje en gaan dan pootjebaden en naar de vissen kijken in het ondiepe water op het rif, terwijl de madam in het zonnetje zit te genieten van het uitzicht en ze zich terwijl afvraagt wie er hier zich heeft geamuseerd om twee stokken in het zand te steken.

IMG_4406.JPG

IMG_4408.JPG

IMG_4404.JPG

Er steekt trouwens in die duinen wel meer in het zand... ik loop nog venen een paar honderd meter verder en ontdek een bizar "kunstwerk", gemaakt door één of ander verliefd koppel met héél veel tijd...

IMG_4411.JPG

IMG_4413.JPG

IMG_4415.JPG

IMG_4414.JPG

IMG_4412.JPG

IMG_4417.JPG

Wie het ook was, die H en W en/of M en J moeten uren bezig geweest zijn met verzamelen en plaatsen van al die honderden schelpen en koralen... nu ja, je mag toch niks meenemen naar huis, daar staan zware boetes op en zelfs gevangenisstraf, dus kan je er maar beter hier iets moois van maken.

IMG_4410.JPG

Ik trek nog een "selfie" van mijn eigen en een fotootje van Martine en we wandelen weer naar ons hotel... om uit te rusten van de gedane inspanningen en... eens gauw naar het... juist!  

IMG_4402.JPG

De rest van de namiddag verloopt rustig en tegen half zes pakken we op het strand ons boeltje in, gaan uitgebreid douchen en hijsen ons in de zondags kleren, want vanaf zeven uur is 't grote receptie in de Garden bar... met rare drankjes en dito hapjes!

IMG_4418.JPG

IMG_4419.JPG

IMG_4421.JPG

De hele bende poseert even voor de foto: Thierry, Alexis, Chloé, Sandrine, Chantal en Martine... ze zijn precies op het moment van de opname niet helemaal overtuigd van mijn fotografische deskundigheid... en helemaal ongelijk kan ik hen bij nader inzien nu ook niet geven... maar ze staan er op, da's toch al iets! 

IMG_4422.JPG

Rond 8 uur is het zover: we mogen in groepjes naar boven en naar de tent!

IMG_4424.JPG

IMG_4423.JPG

't is even aanschuiven buiten... en daarna binnen ook... meer dan 600 man die allemaal het juiste plaatsje moeten krijgen, 't is een redelijk omvangrijke organisatorische en logistieke operatie, maar we geraken vlotjes aan de juiste tafel, waar we kennismaken met twee andere Belgen... uit Jette... ik kan dus mijn Brussels uitproberen en dat valt geweldig mee: we verstoen ons presees ofdawe malkander al joere frequenteire!

IMG_4426.JPG

IMG_4427.JPG

Over de rest van de avond kunnen we heel beknopt zijn: mijn ingewanden spelen al een hele dag solo slim en hebben het 's avonds duidelijk niet zo voorzien op buffetten... die zien er pertang heel mooi uit... maar ik neem enkel een soepke en nadien een beetje mager (?) vlees en een stukje brood en rijst... hou mij vooral ver van fruit en rauwe groente en spartel op die manier moeizaam doorheen het diner...

Maar als de show begint is het welletjes geweest... 't is maar pakweg 25 meter tot de uitgang van de tent en dan nog 150 meter tot aan de ingang van het hoofdgebouw, waar er zich naast de receptie - zoals eerder gezegd - een heel mooie sanitaire installatie bevindt... maar ik zie al dat weg en weer gedraaf echt niet meer zitten en Martine vindt het ook niet erg om nu al voort te gaan... tegen elf uur zijn we dus terug op de kamer... waar het toilet vlakbij is... en da's handig... echt héél handig... ge moogt gerust zijn! 

Later zal ik van de anderen vernemen dat de show niks voorstelde en dat ik dus niet echt iets gemist heb... maar toch... 'k hoop dat we tegen oudejaarsavond weer helemaal "operationeel" gaan zijn!

Wenkbrauw ophalen         

11:46 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.