21-03-13

Et pour les flamands, la même chose!

'k ben vandaag nog eens naar Brussel geweest... het was weer even geleden, want als een mens er niet meer dagelijks moet zijn voor zijn werk, komt het er niet al te dikwijls meer van om naar daar te sporen... maar vandaag dus wel...

'k moest een bestellingske afhalen... de madam had namelijk via het internet een nogal origineel verjaardagscadeautje gekocht voor een vriendin en ik "mocht" dat vandaag ter plaatse gaan oppikken... en maakte van de gelegenheid gebruik om eens langs een paar boekenwinkels te passeren... 'k had trouwens nog altijd mijn afscheidsgeschenk van Belgacom in de schuif liggen... niet dat we verleden jaar bij ons vertrek veel van die firma kregen hoor... eigenlijk enkel een mailtje met de dwingende vraag om badge en sleutels op tijd binnen te leveren... meer niet... maar de collega's hadden toen een omhaling gedaan en met de ingezamelde fondsen een kredietkaartje gekocht voor de Fnac... en dat ding lag ondertussen al 10 maand in een schuif thuis te wachten op consumptie...

Aldus vertrokken we vanmorgen dik aangekleed maar opgeruimd en welgemoed naar Brussel-Centraal en wandelden van daar langsheen de Grote Markt, Manneke Pis en Comme Chez Sois tot op de Lemonnierlaan om er eens binnen te lopen bij Pêle-Mêle... een grote tweedehandsboekenwinkel... 

Je vind er duizenden - vooral franstalige - boeken, tijdschriften en strips... maar ergens helemaal achteraan in een hoekje stonden er altijd enkele bakken met Nederlandstalige stripverhalen... en daar pleegde ik vroeger al eens een middagje in rond te snuisteren... de enkele bakken zijn ondertussen één enkele bak geworden, maar er zaten vanmorgen toch een tiental strips tussen die ik nog niet had... het voordeel van een dergelijke zaak is bovendien dat de "Vlaamse" spullen worden beschouwd als een soort buitenlandse rommel: in dezelfde bak kom je al eens Duitse of Deense of andere uitheemse publicaties tegen... voor die uitbater is dat blijkbaar allemaal hetzelfde "chinees"... maar de prijs is ook navenant... het aanbod is weliswaar beperkter maar ook véél goedkoper dan de franstalige exemplaren... we zijn als Vlaming duidelijk "quantité négligeable", maar... ieder nadeel heeft zijn voordeel!

Voor iets meer dan 10 euro had ik een mooi stapeltje strips bij mekaar gezocht en stapte nog steeds welgemoed naar de kassa... normaal denk je dan dat een met gemiddeld verstand begaafde kassamadam wel door heeft dat je Nederlandstalig bent, zeker als je minzaam en beleefd een serie uitsluitend Nederlandstalige boekskes voor haar neus legt en die operatie begeleid met de vriendelijk boodschap "alstublieft" ... maar... zo werkt dat niet in Brussel! 

De juffrouw in kwestie monstert mij redelijk achterdochtig en grabbelt dan stuurs naar de boekjes... het idee alleen al dat er blijkbaar een "Flamand" het aandurft om voor haar toog op te duiken, dat staat haar niet echt aan... ze checkt nauwgezet de vermelde prijzen en telt binnenmonds grommend de getallen op... met een rekenmachine... en meldt dan met forse stem "dix cinquante!"... ik schenk haar mijn breedste glimlach en kijk vragend diep in haar ogen... "dix cinquante" herhaalt ze... op een al iets assertievere toon en steekt het kasticketje uit... en op zo een moment kan je dan als Vlaming twee dingen doen... haar vierkant naar de duivel sturen en boos buitenstappen... zonder boekskes... of betalen...

ik opteerde voor het laatste... één van mijn vondsten betrof een "Rik Ringers" die ik nog niet had , een eerste druk uit 1989, voor maar anderhalve euro... en in perfecte staat... dát laat je gewoon niet liggen... voor geen enkel stom brussels kieken... 'k heb mijn aanwinsten betaald, onder de arm genomen en ben buitengestapt onder het luidkeels verkondigen van de blijde boodschap "nog een heel prettige dag verder juffrouw!"...

'k weet het... het lukt me niet altijd en overal, maar eigenlijk is het best dat je op dergelijke momenten altijd toont dat jij slimmer bent dan zij... ook op communautair moeilijke momenten!

Na een fikse wandeling stapte ik even later de Fnac binnen in City 2, stak mijn tweedehandse strips in een kluisje en ging op zoek naar een paar nieuwe exemplaren... mijn kredietkaartje mocht op... een half uurtje later waren we de gelukkige toekomstige bezitters van de Liber Amoricum "Marc Sleen 90", een paar nieuwe strips en de meest recente editie van het kookboek van de boerinnenbond... mijn huidig exemplaar dateert nog van mijn trouw in 1980... en hoewel in grote lijnen de standaard bereiding van pakweg een bloemkool, een prei of een kervelsoepje weliswaar nog altijd wel hetzelfde zal wezen als toen... is het werk in mijn keukenschuif ondertussen toch wel wat "gedateerd" aan het geraken... vandaar!

En als toemaatje schafte ik me nog een biografie aan van de "Laurent"... nu ja, biografie... 't is geschreven door Mario Danneels en niet door zijne weledele hemzelf... en naar het schijnt is ook niet alles wat er in staat helemaal juist... maar Martinneke leest dat graag... en zodus stond ik even later alweer aan een kassa aan te schuiven met de armen vol - duidelijk Nederlandstalige! - lektuur... en, u raadt het... 'k overhandigde de stapel en mijn kaartje met een duidelijke "alstublieft juffrouw", maar had alweer prijs... de dame achter de kassa negeerde straal mijn welkomstwoorden, stak vlotjes het kredietkaartje in haar machine, scande al mijn aankopen en meldde dan dat ik nog "trente huit" cent moest opleggen... ik vroeg beleefd "hoeveel?" en kreeg als antwoord een beetje bits "trente huit"... 

het kadokaartje was maar goed tot het eind van volgende maand, 'k heb dus dezelfde procedure toegepast als bij Pêle-Mêle... beleefd blijven, gimlachen en uitvoerig in het Nederlands bedanken, afscheid nemen en een prettige dag toewensen... volgens mij worden ze daar gewoon ambetant van... al die franstalige trutten... het weigeren van Nederlands te spreken is blijkbaar symptomatisch in hoofdstedelijke boekenwinkels en bij uitbreiding zowat alle handelszaken(?)... maar ergens vraag ik me toch het volgende af: zou het te wijten zijn aan diepe minachting voor de (schaarse) Vlaamse klantjes... of misplaatste pretentie... of gewoon het logische gevolg van een extreem laag IQ en hieruit voortvloeiende algehele en onmeetbare dommigheid... 

Als je op één voormiddag een dergelijke ervaring opdoet, dan kan je alvast met rede besluiten dat de mentaliteit van de modale Brusselaar ten opzichte van zijn Vlaamse sponsors al even vijandig en dus grondig fout is, als die van de bijna duizend plaatselijke en meestal ook fransdolle politici... als ik dan sommige  - zogezegd Vlaamse - politiekers in mijn streek dagelijks hoor wauwelen in de media (bijvoorbeeld de heer EVR, om hem niet te noemen) over hoe schitterend het BHV-akkoord wel mag wezen en dit vooral dankzij de onverdroten inzet van de tjeven is en hoe groot de zegeningen wel zullen zijn van het BHG-onding... en dan vooral voor de Vlamingen uit de rand...  wel dan denk ik dat er nog heel veel werk ligt te wachten voor bijvoorbeeld de mannen van het TAK en dat het tevens hoog tijd wordt dat de plaatselijke N-VA afdelingen allemaal massaal protest aantekenen tegen de inlijving van de Rand in Groot-Brussel!

Die eersten zijn trouwens net gisteren nog goed bezig geweest... cfr. http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/16...

 

18:36 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Schitterend cursiefje!!!
Spijtig genoeg moeten we ook vaststellen dat dergelijke toestanden zich ook buiten Brussel voordoen.
De pest zit al tot in Kortenberg met zelf uitzaaiing tot in het Leuvense...

Met vriendelijke Vlaamse groet

Dirk

Gepost door: Dirk Strompers | 23-04-14

Schone reactie .... al was ik met die boeken buiten gegaan ..... en in mijn schoonste frans een reactie gegeven .... au revoir ... et pour les flamands la même chose ........... gezegd :)


Vlaamse groeten ,

Tom

Gepost door: Tom | 04-07-14

De commentaren zijn gesloten.