03-03-13

daar is de lente... daar is de zon... bijna, maar ik denk dat ze weldra zal komen!

Gisteren was het een dagje om zo vlug mogelijk te vergeten... een absoluut complete baaldag... de "perikelen" van de vrijdagavond zinderden oorverdovend na in mijn geest en leden... in Zaventem-dorp is er niet echt een bruisend nachtleven te bespeuren op een dergelijke winterse avond... maar we hebben in de nacht van vrijdag op zaterdag duidelijk een waarlijk heroïsche poging gedaan om de bestaande grenzen van het vermaak op te zoeken, grondig af te tasten en zelfs lichtjes te overschrijden... met als gevolg dat een frisse douche zaterdagmiddag niet genoeg was om het spinrag in mijn kop weg te spoelen...

maar we zijn plichtsbewust en een jongen van stavast - ook in zware crisistijden - en dus gingen we boodschappen doen in het "Geebeeke", hebben onderweg iets geconsumeerd aan de toog van het volkshuis en daar, tegen enkele zwaar geïnteresseerde kennissen, onze grieven kamerbreed geventileerd... en toevallig ook tegen de pa van Amy... die eventjes SPA-schepen was, maar momenteel haar zitje kwijt is ingevolge de beslissing van de Raad voor Verkiezingsbetwistingen... maar de pa heeft me bezworen dat ze echt niet kwaad is op ons... mocht er geen zwik foefelende liberalen van verschillende blauwe strekkingen tussenzitten, het zou misschien nog goedkomen met de plaatselijke dorpspolitiek! Iets meer opgeruimd toog ik huiswaarts alwaar we voor de madam en mezelf spruitjes met aardappelen en een zeer lekkere paardenbiefstuk klaarmaakten... als ge van Vilvoorde zijt, geraakt ge misschien niet zo gemakkelijk aan een partijvoorzitterschap... maar paardenvlees... dát gaat er moeiteloos en zeer vlot in hoor!

We sloten dus de dag iets vrolijker af dan we hem begonnen... 'k heb nadien gemerkt dat we 's ochtends in een duistere bui een wat negatieve post hadden gepleegd op deze zelfde blog... maar er stonden bij nader inzien niet echt veel taalfouten in en 'k sta nog altijd volledig achter de boodschap! 

Het enige waar ik echt spijt van heb, dat is dat ik 's nachts blijkbaar aan mijn goeie whisky heb gezeten, een bijzonder lekkere maar vrij prijzige  "single malt" van een jaar of 18 oud (taxfree gekocht in Egypte), waar we normaal enkel degusterend van nippen bij speciale gelegenheden... het volume in mijn fles is sinds vrijdagnacht bijna evenveel gezakt als de koers van mijn Belgacom-aandelen... dedju toch... 't ergste is: echt veel smaak kan ik er echt niet van gehad hebben... peins ik... en dát is toch wel héél spijtig!

Maar vandaag - zondag -  was het al iets beter gesteld met mijn humeur... je kan uiteindelijk niet blijven sjagrijnig doen nietwaar... het risico is te groot dat verregaande verzuring er voor zorgt dat je na luttele tijd misschien wel op de heer EVR zou beginnen te lijken... de heer EVR is plaatselijke oppertjeef, schepen in lopende zaken van iets waar ik niet kan opkomen, zelfverklaard Vlaams voorman en één keer per jaar gordelaar in foute outfit... de mens is een echte ervaringsdeskundige op gebied van verzuring en sjagrijnigheid en ik wil het risico echt niet lopen dat ik op hem zou beginnen trekken... niet fysiek en ook niet op ander gebied... dat kan ik mijn naasten, mijn buren en bij uitbreiding de rest van Zaventem echt niet aandoen!

03032013090.jpg

Onder het motto "het moeten niet alle dagen spruitjes zijn!" zijn we vandaag met de hele familie gaan "brunchen"... voor Uganda... nu ja, niet voor heel Uganda, maar voor het schoolproject van "Kids for Uganda"... de kroost is daar een vijftal jaren geleden mee naartoe geweest om te helpen bij de bouw van een schooltje en de ramen te verven van een weeshuis en nog wat dingen te doen die hij thuis nadien nooit meer heeft gedaan... maar het is een puike organisatie... ze leveren goed werk ginderachter en dus verdienen ze onze steun... en als je die steun dan nog kan geven in de vorm van "lekker gaan eten", mag je toch niet twijfelen!

Het buffet was zeer uitgebreid en bijzonder lekker... we genoten van soep en spek met eieren en ballekes met krieken en worstjes en kippeboutjes en pastasla met kip en ham, tomaat en mozzarella en quiche met prei en brocolli en kramiek en broodjes met charcuterie en kaas en vers fruit en tiramisu en chocomouse en nog wat dingetjes om de gaatjes te vullen... kortom... je kreeg waar voor je geld... véél waar...

De zaal zat goed vol en de sfeer was goed... heel goed zelfs... er waren dan ook zo goed als geen dorpspolitiekers aanwezig... hier en daar zag ik wel een mandataris van één of andere kleur en van mijn eigen partij was enkel "den beste" opgedaagd... ik dus... 

Onschuldig

Er liep wel ook nog een paars koppeltje rond van middelbare leeftijd... de blauwe dame, die we graag omschrijven als "zij-die-als-kopvrouw-ooit-echt-heel-graag-burgemeester-wilde-worden-maar-door-één-of-andere-duistere-interne-strubbeling-net-naast-de-begeerde-sjerp-greep" en haar rooie vriend... ze hebben daar in haar deel van de partij bijwijlen al wel eens last van collectief en selectief geheugenverlies en springen soms ook niet echt zorgzaam om met paperassen... maar de uitnodiging voor deze brunch was dan precies toch in het zicht blijven hangen op hun prikbord... een chance voor die kids in Uganda!

en na een waarlijk copieuze brunch - eentje om U tegen te zeggen - vertrokken we spoorslags naar de metropool... waar in de Lotto Arena het Vlaamse Nationaal Zangfeest doorging... 

03032013091.jpg

We hebben dus uit volle borst - en ook wel met een volle pint - staan meekelen... 'k had wel de indruk dat er minder volk was dan verleden keer... het zijn dan ook geen verkiezingen dit jaar... nu ja, toch niet dat we nu al weten... er zaten beneden weliswaar wel een aantal politiekers van N-VA en andere Vlaamse strekking in de dure afdeling, maar wij zaten - nu ja stonden eigenlijk - traditiegetrouw ergens boven op het goedkopere balkon... vlak bij de toog... tussen het zingen door werden er dus rondjes gegeven en straffe verhalen verteld en grote plannen en afspraken gemaakt en kreeg ik bovendien veel bemoedigend schouderkloppen van de maten van TAK en de VVB... de mannen zitten blijkbaar ook allemaal op facebook!

We zijn alweer een ietsepietsje vrolijker gezind... nu niet dat we al zo direct de uitstraling vertonen van een ware poel van jolijt... maar de wrevel en frustratie is weeral iets minder groot.

't Gaat toch precies weer goedkomen met mij... peins ik... en voor morgen voorspellen ze ook nog volle zon en een lekker lenteweertje... eerst te voet naar de markt boodschappen doen... dan in de Z eens navragen of ik mezelf heb geamuseerd verleden vrijdag... en dan gaan we eens de moto opblinken en trachten in gang te krijgen zie... want zoals een Hollander ooit verkondigde "ieder nadeel heb zijn voordeel"... 'k heb de eerste tijden niks speciaal om handen... dus wreed veel tijd om met mijn oud Viragootje rond te tuffen...

20:26 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.