31-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 04/01/13: 't kort af

IMG_8557.JPG

de laatste volledige dag is begonnen... nu wordt het duidelijk dat de congé er bijna op zit... ik ben eens gaan kijken in het infolokaal van de reisagenten en op het bord staat onze vlucht al aangekondigd en is de "pick-up tijd" ook vermeld... half tien 's avonds... lekker laat, met dank aan onze plaatselijke tijdrekening...

IMG_8639.JPG

we ontbijten niet te vroeg, zitten nog wat in het zonnetje op het terras en gaan dan voor de laatste keer wandelen richting ander hotel...

IMG_8641.JPG

daar is het nog bijlange geen "00.00 colck"... hoop en al 10u plaatselijke colck... we mogen dus de pier op...

IMG_8644.JPG

IMG_8642.JPG

IMG_8643.JPG

de zuurstofapparatuur(?) op het einde van de pier ziet er niet bijzonder nagelnieuw uit... en al liggen er nu drie boten, er is nog steeds geen levende ziel te bespeuren... echt hectisch kan je de sfeer in en rond het duikcentrum van Wadi Gimal dus niet noemen... 

IMG_8645.JPG

maar ooit moet het hier toch wel iets meer "gefloreerd" hebben, afgaande op de bootjes van allerlei model en soort, die nu op het strand liggen te verkommeren...    

we wandelen eens tot aan de baan waar aan de overkant een bergje met ruine en bord de aandacht van Martine heeft getrokken...

IMG_8646.JPG

ik klauter naar boven om poolshoogte te nemen en zij gaat in bikini liever niet de openbare weg op en blijft wachten... en krijgt na enkele tellen het gezelschap van een heel vriendelijke securitykerel, die haar absoluut wil laten "schuilen" in zijn kotteke... een voorstel dat ze kordaat afwijst...

IMG_8647.JPG

en terwijl de veiligheidsman naar de madam loert, sta ik boven te loeren naar het natuurgebied Wadi Gamal... dit blijkt de officiële noordelijke toegangspoort te zijn... de ruine is geen overschot van een of ander antiek bouwsel maar een vrij nieuw gebouwd infocentrum in ruinestijl... de stoffige infoborden en kaarten die her en der liggen zien er dan weer wel uit alsof ze al heel oud zijn en om één of andere duistere reden hebben ze de kaarten "op hun kop" gemaakt: het noorden van de kaart ligt onderaan en 't is dus voor een normale mens redelijk ingewikkeld om de dingen correct te situeren... maar veel mensen komen hier niet die kaarten bekijken denk ik... geen normale en geen andere... en buiten een acacia naast het bouwsel valt er voor de rest volstrekt niks anders te bespeuren dan rotsen, stenen en stof... en dat hebben we de laatste dagen al genoeg gezien op weg naar ons bergje...  ik neem dan maar een foto van de overkant... van het duikcentrum, Martine en haar éénmansfanclub...

IMG_8648.JPG

IMG_8649.JPG

IMG_8650.JPG

IMG_8651.JPG

even later zijn we weer op de terugweg... we wandelen langs de promenade van het Shams Alam Beach resort tot aan het kleine zwembad met eilandje... waar ik een (klein) fotootje van neem...

de Russen en aanverwante volkeren steken nog in hun bed denk ik... op één enkele toerist na is alles ook hier weeral in diepe rust verzonken... zelfs aan de poolbar geraken we niet aan een pint... we hebben weliswaar een foute kleur van all-inclusive-bandje, maar 'k heb geld mee... er is echter geen ober te vinden en op eigen initiatief in de frigo duiken, dat durf ik zelfs niet... 'k weet de frigo's trouwens niet staan...

IMG_8652.JPG

Tegen de middag zijn we weer aan ons strand en hotel... op eigen terrein, waar ik de frigo wel weet staan maar waar een behulpzame ober mij prompt een frisse pint serveert...

De rest van de middag luieren we, snorkelen een paar keer en komen twee zeeschildpadden tegen... twee begot... en weeral een hoop mooie en rare vissen ook... we menen dus volmondig dat de vakantie op dat gebied zeer geslaagd te noemen is... maar één of ander mens is in de loop van de namiddag duidelijk een andere mening toegedaan...

IMG_8654.JPG

wanneer de toezichters iemand bespeuren die recht staat op het rif, dan zwaaien en fluiten ze hem tot de orde... het gebeurt dagelijks dat onnozelaars rechtstaan waar het niet mag en zo op de koralen trappen en schade toebrengen aan het fragiele systeem... bij laag water kan je trouwens makkelijk staan en zelfs zitten op het rif... 't is dan hoop en al een halve meter diep daar... maar het mag niet... absoluut niet!

die middag merken ze een kerel die blijkbaar ongegeneerd een 100-tal meter van het strand op de rand van het rif zit... tussen zijn positie en het strand is de lagune wel een meter of 8 diep... maar hij zit plat op de koralen van het buitenrif, dat net onder de zeespiegel zit... een duidelijke overtreding!

ze zwaaien, fluiten en worden hoe langer hoe bozer, maar niks kan de man ertoe bewegen van zijn zitplaats af te gaan... hij blijft zo te zien stoïcijns volharden in de boosheid... na een minuut of tien beginnen de strandwachters toch blijkbaar wat ongerust te worden en ééntje gaat met een surfplank poolshoogte nemen... even later wordt de man moeizaam op de surfplank geholpen, komt er nog wat volk aangezwommen om te helpen en slagen ze er in om de overtreder op het strand te krijgen, waar hij in het zand wordt gelegd... steeds meer volk stroomt onderwijl toe om te kijken... de meesten enkel om als ramptoerist dik in de weg te staan maar één kerel holt hard weg en even later komt een golfkarretje aangebold met de dokter aan boord en loopt een andere kerel na wat commotie even hard weg... om de dokterstas te halen, want die hadden ze zo te zien precies niet bij...  ondertussen hebben ze schermen gezet rond de man op de grond en na een half uur chaos en veel heen en weer geloop en druk gedoen, dragen ze het slachtoffer naar het kotteke van de animate, waar even later een ambulance hem komt oppikken... wij hebben alles van op onze zetel liggen aanschouwen en zijn razend curieus... later op de middag vernemen we aan de bar dat een man van middelbare leeftijd bij het snorkelen een serieuze slok zeewater had binnen gekregen, onwel was geworden en niet meer tot op het strand geraakte... 'k weet niet of hij eerst onwel was en dan een slok binnenkreeg dan wel mottig werd door het ongewild drinken van zeewater... maar blijkbaar was het uiteindelijk allemaal niet zo erg als het er van ver uitzag en mocht hij de dag nadien toch naar huis... wij ook trouwens... spijtig genoeg... en dat zonder mottig te zijn geweest... 

IMG_8655.JPG

die avond wordt ik vóór het eten nog eventjes deskundig afgetroefd door Bruno op het biljart... 't is dan ook al van een eind in de vorige eeuw geleden dat ik nog een keu vast had... en 't waren ook wel heel slechte biljartstokken... vooral die van mij!

Onbeslist

en na het eten doen we ons in de Badawia Shisha tent nog eens te goed aan een waterpijpke...

IMG_8635.JPG

IMG_8637.JPG

't is te zeggen, vooral de anderen... ik lurk na enig aandringen wel eens aan het ding, maar 't is ook al van in de vorige eeuw geleden dat ik nog rookte - van 22 november 1999 om precies te zijn - en na een trek of twee hou ik het voor bekeken... 'k weet niet wat er zo lekker aan is... aan gewone smoor begin ik sowieso nooit meer... en dat waterpijpgedoe, dat vind ik echt ook maar niks!  

en dan naar bed... morgen de allerlaatste dag... we hebben bijbetaald om de kamer te mogen houden tot 18.00u.. dus morgen nog een dagje alles geven aan het strand en tussendoor valiezen pakken!

 

     

12:16 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 03/01/13: QUAD

 

we hebben nog twee volle dagen te gaan na vandaag en zowat alle (goede?) voornemens zijn ondertussen ingevuld... we zijn gaan eten in het visrestaurant, we zijn gaan snorkelen rond de Qulaaneilanden, 'k ben naar mijn bergje geweest, wel niet tot helemaal boven, maar toch twee keer tot daar... ongeveer... en terug! 

Enkel de quad staat nog open op het programma en daar gaan we donderdagmiddag iets aan doen: Bruno en ik hebben om 16.00u afspraak aan de receptie... voor een tochtje van 2,5 uur... hopelijk staat er genoeg licht op die dingen, want iets na zessen gaat de zon onder en in de woestijn hebben ze geen straatverlichting... ik weet dat, 'k ben er twee keer doorgelopen en geen lamp zien staan... op de baan trouwens ook niet...

Om iets voor 4 uur staan we aan de receptie... met hoofddoek, "lange" broek en deftig schoeisel... en een fleske water... voor als we onderweg eens stoppen...

IMG_8605.JPG

Er zijn nog een aantal gegadigden, stipt vier uur vertrekken we aan de balie... voor de tent staat een blinkend proper soort "triporteur", dat lijkt me ook best leuk om eens mee rond te hossen, maar 't wordt vandaag ander vervoer... meer aangepast aan het stoffige landschap... aan het quadkot naast de ingangspoort staat er al een rijtje klaar op ons te wachten

IMG_8608.JPG

IMG_8609.JPG

we verliezen dan een hele hoop tijd met het knopen van sjaals en het verdelen van de quads en het bepalen van de volgorde en dies meer maar uiteindelijk zit iedereen... en begint de hele "quadcrew" met het starten van die dingen... hetgeen niet echt vlotjes verloopt... ze prutsen met hun drietjes aan die dingen en wij kijken vanachter onze doek toe en nemen alvast een foto van onszelf!

IMG_8607.JPG

  

de mijne - een Honda - wil trouwens helemaal niet in gang... en dat verbaast me niks... het ding ziet er redelijk "geteisterd" uit en heeft precies al twee golfoorlogen en een arabische lente meegemaakt... met vereende krachten trachten ze er leven in te krijgen... tevergeefs... 

IMG_8610.JPG

uiteindelijk krijg ik een andere toegewezen... een Yamaha... er werkt geen enkel metertje, de electrische starter is stuk, zodat je hem moet aantrekken met de kabel, de zitting zit wreed los en het gashendeltje doet wat raar... zodra je het lost, valt hij trouwens stil... eens hij draait is gas geven dus de boodschap... en tegelijk remmen ook zolang de colonne voor mij niet in beweging komt... maar het lukt... bijna twintig na vier rijden we heel rustig de hotelpoort uit, steken voorzichtig de baan over en slaan daar een zandweg in... en daar geeft de gids plots vol gas... de kerel heeft een jongedame achterop die blijkbaar zelf niet durft sturen, wel eens wil quadrijden... wel, dat zal ze geweten hebben vandaag... haar cauffeur gaat er met een rotvaart vandoor, de rest voor ons volgt en wij - Bruno en ik - kijken mekaar even verwonderd aan en duwen dan ookhet hendeltje helemaal naar voor...

Dit hebben we nog nooit meegemaakt... 'k heb al dikwijls in Egypte en elders van die quadtochtjes gedaan en meestal is dat een vrij saaie en langzame bedoening... allemaal braaf op een rijtje... de traagste bomma van voor en verbod om voorbij te steken... maar dit is dus even anders... we mogen volgas door de woestijn... moeten zelfs of we zijn de rest kwijt... voorbijsteken, van het pad afwijken, donuts draaien onderweg, bergjes over springen en straffe toeren uithalen... het mag hier allemaal... de "gids" trekt zich geen moer aan van ons stuur- en rijgedrag... wij vinden het prachtig en halen alles uit het quadje... enige nadeel... ik krijg gewoon geen gelegenheid om even te stoppen voor een foto... pas als na een tiental minuten één van de quads in panne valt en we noodgedwongen stoppen en wachten, slaag ik er in om mijn toestel boven te halen en Bruno te trekken... en terwijl ik met één hand de foto neem moet ik zien dat ik met de andere ook genoeg gas blijf geven en tegelijk fors op de voetrem sta... nogal ingewikkeld en niet van aard om nog veel actiefoto's te nemen... 

IMG_8611.JPG

het landschap is prachtig maar stoffig, niet dat we er veel van zien met die snelheid... zeker niet als je achterin de colonne rijdt... er is dan ook nog een jong kereltje in de groep die er een sport van maakt zoweel mogelijk stof op te werpen en daarbij ook nog in andermans weg te rijden... na een tijdje zijn we zijn stoten beu en trachten hem om beurten in de wind te zetten... letterlijk... en in dit stoflandschap betekent dit dat je dan geen hand voor je ogen meer ziet...         

na een spurt van 35 minuten - met enkel een paar korte stops als de motor van iemand weer stil valt - komen we aan een soort toeristische bedoeïen-nederzetting... de gids meldt ons dat we daar een kwartiertje gaan uitblazen en thee drinken... 

IMG_8612.JPG

IMG_8616.JPG

IMG_8622.JPG

de thee is kokendheet, pekzwart en niet te zuipen zonder een paar dikke lepels suiker... maar 't is inbegrepen in de quadtour, dus nemen we het glaasje maar aan...

IMG_8613.JPG

 IMG_8615.JPG

en terwijl we het gloeiendhete bocht trachten binnen te krijgen, zien we plots "onze" quads wegrijden... we gaan uitleg vragen aan de gids en die legt uit dat de groep die hier op "safari" is, volgens programma ook een kwrtiertje quad te goed heeft en gezien ze niet genoeg quads hebben om al die dingen tegelijk te doen, gebruiken ze de onze tijdens deze pauze... maar wij mogen als we willen eens op een kameel zitten!

IMG_8624.JPG

IMG_8621.JPG

dat willen we niet... sommigen van een andere groep safaritoeristen kruipen er wel op, maar wij hebben geboekt om met de quad te rijden, niet om op beesten te kruipen... de gids sust ons en zegt dat ze binnen 10 minuutjes zeker terug zijn... en wij wachten dan maar... en wachten... en gaan eens naar een waterput kijken even verderop...

IMG_8619.JPG

het grondwater zit hier 35 meter diep maar is niet drinkbaar voor de mens... wel voor de kamelen... en ik vraag me af waarvan ze de thee hebben gemaakt... nu ja, die heeft in elk geval lang gekookt!

IMG_8618.JPG

IMG_8617.JPG

en dan wachten we opnieuw en drentelen wat rond en na 45 lange minuten komt eindelijk de colonne weer in zicht... 't is ondertussen bijna half zes... we hebben al meer staan koekeloeren naar kamelen en bedoeientoestanden dan dat we hebben gereden!  

nog even een fotootje en we zijn weer weg... 

IMG_8623.JPG

we bollen ongeveer langs dezelfde route terug maar doen nu hier en daar onderweg een specialleke: eens tegen een steile helling oprijden en halfweg draaien en eens zigzaggend van een heuveltje vlammen en voor de rest... vollenbak doorheen het landschap... over of naast het spoor... allemaal ok zolang je maar geen dikke stenen raakt kan en mag het... precies 35 minuten later staan we weer aan het hotel... bestoft en tevreden... de beloofde 2,5 uur bleken in werkelijkheid wel maar 1 uur en 10 minuten te zijn... maar gezien de stijl en het tempo was het toch de moeite waard... een heel korte maar toch unieke ervaring, dat is het minste wat je kan zeggen... 

alle kleren worden uitgebreid uitgeklopt op het terras en gaan dan direct in de zak van de vuile was en na een kwartier onder de douche zie ik er zelf weer een beetje toonbaar uit... hoewel...

Stoer   

16:34 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 03/01/13: weer naar het bergje

de rest van de vorige namiddag heb ik liggen mijmeren over mijn bergje... en 's avond gemeld aan Bruno dat ik een nieuwe poging ga wagen... hij gaat misschien mee, maar zal nog zien en als hij er niet is tegen half negen, mag ik vertrekken... woensdagochtend zit ik weeral heel vroeg aan het ontbijt, wacht even op Bruno - die er niet doorkomt (wegens 's nachts mottig geweest verneem ik later) - en vertrek dan alleen... halfweg naar de poort passeer ik de feesttent waar de opruimwerkzaamheden bezig zijn..

IMG_8572.JPG

nu ja, veel bezigheid valt er nu nog niet te bespeuren op dit vroege uur, maar er is duidelijk nog werk te doen     

de bewakers aan de ingang monsteren me wat nieuwsgierig, herinneren zich blijkbaar duidelijk onze passage gisteren en willen weten wat ik weeral ga doen, daar in de buitenwereld... ik zeg dat ik ga "walk in the dessert and climb the hill" en wijs met een brede glimlach en dito handgebaar naar de einder... 'k versta geen knijt van de commentaren, maar aan hun wezen te zien besluiten ze onder mekaar dat er duidelijk een vijs los moet zitten bij mij en dat je met een gek best niet in discussie gaat... ik mag dus door... 

IMG_8573.JPG

aan de bushalte zit geen mens... 'k zou ook eens voor de lol de bus kunnen nemen... maar wanneer en naar waar?... de nodige info ontbreekt: van bordjes met uurregelingen hebben ze hier nog ooit gehoord... dus trek ik te voet de baan over en stap met stevige pas naar het zuidwesten... gisteren bleek de route rechtdoor onmogelijk wegens die ravijnen, maar iets verder naar het zuiden ligt er een soort wadi, meen ik mij te herinneren van toen we naar de Qulaaneilanden reden... 'k ga eerst de hoek afsnijden tot aan dat platte stuk en dan van opzij trachten naar mijn bergje te geraken... 

IMG_8574.JPG

en het eerste wat ik tegenkom na een paar honderd meter is een soort bedoeïenendorp... denk ik toch... ik durf niet goed van nabij foto's trekken... die mensen hebben ook hun privacy en veel fotogenieks valt er trouwens niet te bespeuren... enkele hutten en barakken in een valleitje waarrond een hele familie kinderen en vrouwen drentelen en even verder een kudde geiten en voor de rest afval... veel afval... het lijkt wel een stortplaats... en geen enkele beplanting...

maar even verder groeit er toch weeral een acacia...    

IMG_8575.JPG

dat is zowat het enige "groen" dat hier overleeft peins ik...

IMG_8576.JPG

maar er zijn nog sporen van leven... een kleine kilometer verderop passeer ik een stukje grond dat mooi gelijkgemaakt werd en afgeboord is met stenen... het grondplan van iets(?) maar ik kan me niet voorstellen van wat... het heeft trouwens een rare trechtervorm... 

IMG_8577.JPG

vanop het volgende heuveltje bestudeer ik nog eens het rare plekje... 't is misschien het plan voor een koraal... niet van de soort op de riffen voor de kust hier maar in de betekenis van een plaats om hun geiten te verzamelen... zoals in de tijd van de cowboys... maar dan gaan die muurtjes wel wat te laag zijn om de beestjes binnen te houden... 'k geraak er niet uit...  

IMG_8578.JPG

in het volgende valleitje staat ook weeral een verlaten bouwsel... een kot deze keer... er moet hier toch wel degelijk passage zijn van inhemers... redelijk veel passage zelfs, aan sommige sporen te zien...    

IMG_8579.JPG

ik wandel - en klauter op sommige stukken - welgemoed verder tot ik de top van mijn bergje helemaal aan mijn rechterkant zie liggen... vanaf hier moet het mogelijk zijn op via zo een heuvelkam tot daar te geraken...

IMG_8580.JPG

en dat lukt inderdaad... 'k zit deze keer op het juiste spoor... letterlijk... er loopt een soort pad naar de top... af en toe is het spoor zo goed als verdwenen door erosie maar ik vind telkens na wat rondspeuren terug de juiste route, leg onderweg een steen bij op een hoopje - hier zijn dus nog al wandelaars geweest  - en geraak probleemloos tot aan de voet van mijn berg!

IMG_8584.JPG

't is nog een vijftig meter tot op de top... ik zet me even neer om uit te blazen en geniet van het landschap...

IMG_8581.JPG

IMG_8583.JPG

IMG_8587.JPG

de donkere vlek die we vanaf het hotel zien, is eigenlijk een plek waar de bergwand is ingestort... lang geleden... hoop ik...

IMG_8585.JPG

ik geraak met een ommetje tot op de richel, net boven de "instorting"... de ondergrond heeft hier andere kleuren... raar...

IMG_8586.JPG

en dan tracht ik heel voorzichtig op handen en voeten naar boven te klauteren... de rotsen zijn vlijmscherp en er breken bij elke stap stukjes af te naar beneden rollen... 'k ben al een paar keer bijna onderuit geschoven en mijn handen doen al zeer als - nog een dikke 20 meter onder de top - plotsklaps mijn Egyptische Pond valt... en ik mezelf de zeer pertinente vraag stel "hoe moet ik seffens weer naar beneden geraken?"

IMG_8589.JPG

vooruit naar beneden stappen is wat te steil, om gewoon de helling af te hollen is het wat te hoog en op mijn achterste naar beneden schuiven is géén optie... dan is het vel van mijn handen en mijn shortje van mijn gat geschuurd tegen dat ik terug op het paadje ben... ik hurk even neer... bestudeer rustig de situatie, neem nog een foto van het landschap en begin te peinzen dat ik mezelf toch wel in een redelijk moeilijke positie heb gebracht... en als ik schuif, val of strompel en daarbij per abuus iets kneus, verrek of breek, is er vandaag wel geen Bruno bij die hulp kan halen... 

IMG_8590.JPG

het enige positieve aan de situatie is het uitzicht... schitterend!

Na een paar minuten steek ik het fototoestel weg en begin voetje voor voetje gehurkt naar beneden te schuifelen, draai me op de steilste stukken om en ga achterwaarts steunend op de handen verder en kom na 5 héél lange en moeizame minuten weer op het spoor uit onderaan de helling... lichtjes opgelucht en zwaar bezweet!

Ik heb de top dan wel niet gehaald, maar ben toch op mijn begje geraakt... zo hoog als in de gegeven omstandigheden veilig te doen was... 't is tien uur tien als ik de terugweg aanvat...

IMG_8592.JPG

op de top geraak je al niet zonder stevige lange broek en handschoenen, je moet ook nog zorgen dat je onderweg niet in een put valt!

IMG_8591.JPG

ik kom op verschillende plaatsen vrij diepe putten tegen, duidelijk géén gevolg van erosie... dit is door mensen gegraven... maar waarom?... wat valt er hier te vinden?... volgens Elke zit er hier halfedelgesteente in de grond en is het dat wat ze trachten te ontginnen... opaal of iets dergelijks... ik ontdek dat de ondergrond in elk geval op verschillende plaatsen mooie kleuren vertoont, maar vind geen opaal.. nu ja, 'k heb er ook niet echt naar gezocht!

IMG_8582.JPG

even later ben ik beneden in een dwarsvallei en sla af naar het zuiden om tot aan de wadi te lopen en zo met een grote boog terug naar het hotel te geraken...  nu is het simpel: enkel het duidelijk zichtbare paadje volgen

IMG_8593.JPG

uiteindelijk loop ik inderdaad vandaag telkens in een boog van en naar het hotel, 'k heb het nadien op Google Earth minutieus zitten nakijken... de blauwe lijn is de route van onze "mislukte" poging van de eerste dag en de rode lijn ongeveer de route die ik de tweede dag neem om boven te geraken...  en de gele is de afstand in vogelvlucht vanaf de grote baan tot het bergje... uiteindelijk maar 2,6 kilometer... maar wel zware kilometers!

het bergje.jpg

onderweg kom ik nog plaatsen tegen waar erosie heeft gezorgd voor mooie kleurtjes en bizarre vormen...

IMG_8594.JPG

IMG_8597.JPG

het laatste gedeelte gaat over desolate steenvlaktes

IMG_8598.JPG

 

IMG_8599.JPG

 en plots ben ik terug in de "beschaving"...

IMG_8601.JPG

IMG_8600.JPG

natuurgebied of geen natuurgebied... ik heb het al aangehaald, in Egypte doen ze heel simpel wat betreft afvalverwerking: als iets weg mag, gooien ze het weg... en liefst niet te ver weg... in dit geval, gewoon de woestijn in, hoop en al 200 meter van de hoofdweg.

IMG_8603.JPG

maar het wegeltje naar de stortplaats, dáár mag je niet door... dat is afgezet met een paar olievaten... nu ja afgezet... 't is redelijk belachelijk een barrikade op te werpen op een zandweg, als er naast je versperring nog een hele woestijn van ruimte is om te passeren!                  

IMG_8604.JPG

even later ben ik op de weg... geen bus te zien... chance dat ik dáár niet heb op gewacht! 

Stoer

en als ik naar het strand trek om Martinneke te gaan vertellen van mijn tocht, kan ik het onderweg toch niet laten om een kiekje te nemen van het gescheiden "hotelvuilnisbakkensysteem"...

IMG_8606.JPG

we zullen wij wel alle onze rommel mooi in het juiste bakje deponeren... en nadien kappen zij het hele zootje waarschijnlijk gewoon in de woestijn... bij de rest!

   

                  

 

14:22 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 02/01/13: HET BERGJE

Over nieuwjaarsdag kunnen we zeer kort zijn: het was een lui dagje, net lang genoeg om te recupereren van de oudejaarsfeestelijkheden... geen gin-tonic, geen pinten... enkel tussendoor een watertje en languit rusten op het ligbed aan het strand...

Maar de ochtend van 2 januari zijn we weer helemaal "in vorm": vandaag gaan we de berg op... om zeven uur sta ik op en om half acht komen Bruno en Elke net achter mij naar het restaurant gewandeld voor een vroeg ontbijt...

IMG_8516.JPG

nu er nog geen volk staat aan het ontbijtbuffet, maak ik van de gelegenheid gebruik om die "infrastructuur" eens te trekken... en laat me dan een stevige omelet met ham, kaas, tomaat, ajuin én pilipili klutsen... en bakken

IMG_8517.JPG

IMG_8520.JPG

IMG_8519.JPG

IMG_8518.JPG

Elke is enkel meegekomen voor de gezelligheid, zij gaat na haar ontbijt terug slapen en wij stappen stipt om 8 uur welgemoed en met fikse pas het hotel uit en de woestijn in... de kortste weg tussen twee punten is volgens ons een rechte lijn, ook in Egypte om 8 uur 's ochtends, we zetten dus lijnrecht koers naar het bergje in de verte...

IMG_8521.JPG

het landschap is vreselijk dor, op een verdwaald acaciastruikje na groeit er niks... echt helemaal niks... na een klein half uurtje flink doorstappen over een golvend donkergrijs steenlandschap kijken we eens achterom en zien in het tegenlicht nog net de koepel van het hoofdgebouw boven de heuvels uitkomen...  en vóór ons komt het bergje stilaan dichter... nu ja, het bergje komt natuurlijk niet dichter, wij naderen!

IMG_8522.JPG

IMG_8523.JPG

het laatste gedeelte van het landschap verandert de rotsbodem in de verte van kleur en ziet er van op onze positie redelijk egaal uit... we schatten dat we zeker over de helft zijn... dat wordt dus een "makkie"... we zijn er zeker van dat we binnen het kwartier aan de voet van ons bergje gaan staan en tegen 9 uur boven op de top!

IMG_8526.JPG

Maar dat valt even tegen... een paar honderd meter verder passeren we een soort zandpiste en vanaf dat punt verandert plots het landschap: er lopen lange geulen dwars over onze staprichting, waarbij er aan onze kant steeds een steile helling naar beneden is en een lichthellende aan de andere kant naar boven... vandaar dat we ze van ver niet konden onderscheiden... de eerste geulen zijn maar een metertje diep of zo... 

IMG_8524.JPG

IMG_8527.JPG

IMG_8528.JPG

IMG_8529.JPG

IMG_8531.JPG

we steken een viertal van die geulen over, die worden trouwens steeds imposanter, en komen dan plots aan een stuk waar er ook dwarsgeulen lopen, ongeveer in de richting van de top...

Bruno heeft ondertussen vertelt van de super safari die hij verleden week deed... uren op de bus gezeten, dan nog een hele tocht in een jeep, een tiental minuutjes op een dromedaris en even lang op een quad... en dan in een zogezegd authentiek bedoeiendorp gaan eten en thee drinken en als toemaatje drie seconden door een sterrekijker loeren... 'k heb niet echt iets gemist, maar ze hadden daar wel - buiten de obligate kamelen en geiten en aanverwante diersoorten- ook slangen... onder dewelke een soort cobra... in de woestijn gevangen... en de bedoeien van dienst legde aan de toeristen uit dat als je daarvan een beet krijgt, je binnen de 20 minuten je opwachting maakt bij Allah... maar geen paniek: normaal vluchten die beesten weg als ze iets voelen aankomen, enkel wanneer je plots te dicht nadert en zij niet op tijd weg geraken, vallen ze aan...

IMG_8532.JPG

we nemen opgeruimd één van de dwarsgeulen en volgen die omhoog richting bergje... de heuvels rondom worden steeds steiler en de geul dieper en smaller... tot we plots door een soort canyon lopen waarvan de bodem nog geen halve meter breed is... de rotswanden komen dus heel dicht bij mijn blote benen... en mogelijke schuilplaatsen van cobra's ook... we houden even beraad en besluiten om toch maar uit de spleet te kruipen en langs boven een weg te zoeken richting het bergje... niet dat we schrik hebben... maar we zijn er toch niet helemaal gerust in en hebben bovenden absoluut geen zin om nu al onze opwachting te maken in het paradijs... 70 maagden op of af!

en boven merken we nu pas dat het hele gebied doorsneden wordt door redelijk diepe geulen... van ver zag je er niks van, maar van dichtbij lijkt het hier wel de Grand Canyon... maar dan véél kleiner...

IMG_8533.JPG

IMG_8534.JPG

IMG_8535.JPG

IMG_8537.JPG

IMG_8538.JPG

hier en daar zijn er ook serieuze barsten in de grond... we besluiten niet uit te testen hoe stevig de rotsbodem nog standhoudt aan de andere kant van zo een barst... die rotsen zijn trouwens overal vrij brokkelig maar tegelijkertijd toch vlijmscherp... de erosie en de wind heeft alle mogelijk zachte materiaal - zand en stof en gruis en zo - weggeblazen denk ik en de harde korrelige ondergrond blootgelegd... vandaar ook dat hier niks groeit...

we staren gefascineerd naar het landschap en beginnen te beseffen dat het bergje - hoewel precies binnen handbereik - nog bijlange niet bereikt is...

IMG_8536.JPG

een grote en vrij diepe canyon verspert de weg en omlopen is zo te zien niet haalbaar... door de brokkelige en scherpe ondergrond geraken we zonder hulpmiddelen en deftige schoenen en beschermkledij gewoon de steile rotswand niet af... het enige dat wel beneden geraakt... is onze schaduw!  

 IMG_8539.JPG

het is ondertussen negen uur... we besluiten om geen gevaarlijke stunts uit te halen en de berg te laten liggen waar hij ligt... spijtig, maar 't is het risico niet waard... als troostprijs klimmen we naar een veel bescheidener topje een honderd meter verderop

IMG_8540.JPG

tommetoch... we zitten op dat andere heuveltopje wat beaat te loeren naar ons bergje... we hadden er zo graag opgestaan, daar boven... en een steen bij gelegd op het hoopje dat je duidelijk ziet liggen... maar 't heeft niet mogen zijn, de natuur heeft ons redelijk tegengewerkt...

later thuis heb ik het zaakje op Google Earth grondig bestudeerd... we waren op 350 meter van de top, maar hadden vanaf dat punt een serieuze omweg moeten maken om al die canyons te omzeilen...  het blauwe lijntje is de route die we volgden tot aan het punt waar we niet verder konden

het bergje.jpg

Nu ja... 't was toch plezant om eens wat lichaamsbeweging te hebben... we bewonderen het landschap en zien in de verte ons hotel liggen en ik neem een paar foto's van de omgeving en van mijneigenzelve

IMG_8541.JPG

IMG_8542.JPG

IMG_8543.JPG

IMG_8544.JPG

en dan vatten we de terugtocht aan... 't is bergaf maar de zon klimt al hoger... we zetten er stevig de pas in en precies 45 minuten later komt Gorgonia Beach weer in zicht...

IMG_8545.JPG

IMG_8546.JPG

en een kwartier later lig ik wat uitgeteld aan het strand tegen Martine te vertellen over onze "grootse" tocht en dito beklimming... er is een zweem van teleurstelling maar later - na de noen - ga ik snorkelen en krijg het zoals elke dag aan de stok met een paar assertieve doktervissen (Acanthurus Sohal) die mij duidelijk een ambetante indringer vinden

DokterVis.jpg

maar ik spot eindelijk ook mijn eerste zeeschildpad... plus een gewone én een blauwgespikkelde pijlstaartrog, enkele gitaarvissen, een blauwstekel Eenhoornvis en een uit de kluiten gewassen Napoleonvis... 'k heb er geen foto's van genomen maar mijn dag kan uiteindelijk toch niet meer stuk!              

         

09:53 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

19-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 31/12/12: echte champagne, mosselen en gin-tonic

op deze laatste dag van 2012 gaan we 's morgens op stap... een beetje calorietjes verbranden ter voorafgaandelijke compensatie van de feestelijkheden van vanavond... en geef toe... er zijn eind december véél kouwelijker, somberder en mottiger plekken op aarde dan dit hier om op stap te gaan... we nemen ons nu al voor: als we in de winter nog naar Egypte willen, staat deze bestemming met stip bovenaan het lijstje... 't is hier gewoon prachtig!

IMG_8467.JPG

en het grote voordeel is: de meeste toeristen blijven de hele dag in het hotel zelf hangen, je komt dus zo goed als niemand tegen, als je een lange strandwandeling maakt... tenzij al eens een vreemde vogel...

IMG_8463.JPG

en 't is niet dat de streek helemaal onbebouwd en ongerept is... de olievaten weten we ondertussen al liggen, maar we ontdekken in de duinen ook een vorm van "bewoning"...

IMG_8466.JPG

terwijl we ons lichtjes verbazen over het feit dat er wel degelijk mensen wonen en leven in een soort koterij midden in "den bled", bestudeer ik in de verte mijn bergje... het staat vast nu: volgend jaar ga ik er naartoe... en Bruno heeft gezegd dat hij mee gaat! Tof.

IMG_8465.JPG

IMG_8464.JPG

we poseren nog even langs de waterlijn... zo een beetje op zijn Russisch... die poseren ook graag voor de foto hebben we gisteren gemerkt... borst(en) vooruit en buik ingetrokken... hoewel dat laatste bij mij wat problematisch begint te worden... 'k ben precies toch een beetje verdikt... maar toch al goed bruin ook! 

IMG_8469.JPG

tegen de middag hebben we genoeg gewandeld en keren terug naar het hotel waar we de rest van de namiddag lekker luieren en eens gaan snorkelen... en weeral géén zeeschildpadden zien... 't zal niet meer voor dit jaar zijn!

IMG_8471.JPG

rond de vijven is het dagelijks "pannekoekentijd" in de Sandy bar...

IMG_8473.JPG

kwestie van al wat een beetje "fond" te leggen voor straks... en dan douchen en een proper hemd en lange broek en de zondagse schoenen aan... en tegen 19.00u maken we onze opwachting op de receptie... de formule is dezelfde als met kerstavond: eerst buiten aperitieven en na een uurtje dan gezamelijk naar de grote tent voor het buffet en feest. De drankjes zien er ook weer hetzelfde uit als verleden week... appelblauwzeegroenig en redelijk alcoholloos...

IMG_8480.JPG

ik wend de steven naar mijn maat, de ober... die "verzorgt" ons van in het begin zeer goed in de panoramabar 's avonds en incasseerde daarom ook al regelmatig een bakshish en wordt van langs om meer "large" bij het uitgieten van mijn gin en brandy...

IMG_8477.JPG

de punch is best te doen... niet straf maar fris, net zoals met kerst... maar de hapjes zijn beduidend lekkerder...

IMG_8478.JPG

 IMG_8474.JPG

rond acht uur begint de hele bende te versassen naar de tent, we drinken de klutskes uit en moeten ons voor niks haasten... deze keer heb ik het bonnetje van de tafelreservatie mee... in het bovenzakje van mijn hemd... en tien minuutjes later - als de grote sloef door is - wandelen we ook naar de tent... ze hebben er trouwens voor oudejaarsavond nog een lap meer op gegeven: zelfs de oprijlaan tussen hotel en tent is nu feestelijk verlicht...

IMG_8500.JPG

even later staan we ook aan te schuiven... we zitten aan tafel 73, die was nog vrij toen ik boekte, dus koos ik dezelfde, vlakbij de uitgang en dicht bij de bar... meer moet dat niet zijn!

IMG_8481.JPG

IMG_8483.JPG

IMG_8490.JPG

de kelners staan strak in het gelid en hebben voor vandaag hun kerstmuts geruild voor een ander potske en wij installeren ons aan tafel en zetten direct - uit solidariteit met die mannen - ook een potske op...

IMG_8485.JPG

IMG_8484.JPG

en zodra we goedgemutst neerzitten, maken we kennis met de tafelgenoten... een koppel uit Oostende... 'k ben na bijna 3 weken alweer hun naam kwijt, maar hij deed iets in immobieldingen... en zij niks... geloof ik... vriendelijke mensen!

IMG_8488.JPG

wanneer ik het initiatief neem om de eerste fles wijn te kraken, blijkt trouwens dat ze hun eigen fles drank meehebben... op het eerste zicht een beetje raar in een all-inclusive hotel, maar het is verdorie echte champagne.. tja... dát zit natuurlijk niet in onze all-inclusive formule inbegrepen... nu ja... ze buizen hun fles op het gemak onder hun tweetjes uit en wij hebben van de slag meer gewone wijn voor ons...     

de sfeer zit er - ondanks het feit dat wij géén champagne mee hebben - direct goed in...

IMG_8487.JPG

IMG_8489.JPG

ik ga het podium eens trekken, waar de jongelui van de animatie klaar zitten voor de show straks, duidelijk iets met Charly Chaplin... maar dan met een Arabische toets... Aladin Chaplin en de magische waterpijp of zo? 

en herinner mij dan mijn truuk van vorige week: het op het strategisch juiste moment gaan fotograferen van het buffet en daardoor de file voor zijn... en tracht hetzelfde te doen... maar deze keer lukt het niet zo vlot...

IMG_8491.JPG

IMG_8492.JPG

 IMG_8493.JPG

wanneer het startschot wordt gegeven, sta ik net aan een gedeelte waar weliswaar veel schotels met zeevruchten (en Heinz ketchup!) maar geen bordjes staan... en tegen dat ik mijn  fototoestel weg heb gestoken en aan de uitkant bij de stapels bordjes arriveer, staat er begot toch al wel een volwassen rij aan te schuiven zeker...

IMG_8494.JPG

IMG_8495.JPG

ik sluit dan maar aan achter de beide dames... 't is toch allemaal koud eten aan deze kant... echt gehaast moeten we dus niet zijn... en kom even later aan tafel met een goed gevuld bord zeevruchten en mossels... 

IMG_8497.JPG

en later zal blijken dat mijn redenering niet helemaal klopt... 't is niet omdat het een koude schotel is, dat je je niet moet haasten... zeker niet als het koude schotels zeevruchten betreft en mossels... die natuurlijk al geruime tijd uit de frigo zijn gehaald en dus al een wijle open en bloot in een overvolle tent staan te "acclimatiseren"...

de koude schotels zijn niet echt koud meer te noemen, ze zijn ondertussen op kamertemperatuur gekomen en dat is in Egypte toch iets warmer dan bij ons, zelfs op oudejaarsavond... maar de sushi zijn lekker en de garnalen ook (beter dan in La Vela eergisteren) en van de charcuterie en de asperges en andere groenten heb ik ook geen klagen... maar die mossels... hola... de eerste die ik binnenspeel smaakt wat rubberachtig, maar krijg ik met wat kauwen en wringen toch doorgeslikt... ik hou van gekookte mossels en ben zot op moules parqués en zo... maar die tweede... manmanman... dan loopt het eventjes grondig fout... het beestje is gewoon niet te vreten... het smaakt naar... wel, ik kan nog steeds niet juist zeggen waarnaar die mossel smaakte... naar iets vies, iets ongelooflijk walgelijks... kortom naar iets waar een mossel absoluut niet naar mag en normaal niet naar kan smaken... ik kokhals en spuw het onding terug uit op mijn bord en mijn honger en goesting zijn plots helemaal gesneden... de rest van de avond tracht ik nog wel een bordje warm te proeven... maar het "eetplezier" is er een beetje af... nu ja... ieder nadeel heeft zijn voordeel... 'k ga deze avond alvast niet nog meer verdikken... hoop ik...

ondertussen is het showgedeelte begonnen... eerst de obligate dansjes van de kinderclub... ondertussen drinken wij rustig een glaasje wijn... dan worden alle personeelsleden en kelners en koks op het podium geroepen en ondertussen drinken wij rustig nog een glaasje wijn en krijgen zij een donderend applaus en wij een speech en felicitaties en beste wensen van de general-manager himself...

een zeer wakkere en assertieve dame van een tafel achter ons, klampt de man prompt aan als hij van het podium stapt... de tapijten tussen onze tafels liggen wat (te) los op mekaar gedrapeerd en over één tapijtrand zijn er al zeker een tiental lomperikken gestruikeld... onder wie de dame in kwestie... in plaats van zich voor te nemen haar voeten deftig op te heffen, heeft ze dus duidelijk besloten direct de hogere instanties in te schakelen...  de general-manager luistert minzaam naar haar geanimeerde uitleg, geeft haar volmondig gelijk - voor zover ik het Italiaans getater kan volgen - en hij delegeert het probleem dan stande pede naar één van de managers in zijn kielzog... die trommelt direct een lagere echelon op - die spoorslags komt aangedraaft - en geeft hem de dwingende opdracht hier direct iets aan te doen en deze laatste kerel begint op zijn beurt via zijn radio bevelen te blaffen naar één of andere werkman achter de coulissen... ik bewonder het staaltje logistieke organisatie en opvolging, amuseer mij opperbest, vergeet even de mosselen en neem een foto van de ongeduldig wachtende supervisor(?) en van het kwaadwillige stuk tapijt in kwestie.

IMG_8498.JPG

voor zijn neus strompelen er vervolgens nog bijna twee dames, maar 'k ben net te laat om dat ook vast te leggen... even later duikt er een onderhoudsman op met een nietjesmachine, hij valt op zijn knieën en begint verwoed de twee dikke tapijten aan mekaar te nieten... ik vind het allemaal prachtig en denk zelfs weeral heel even aan de geneugten van mijn vroegere job als opperhoofd van de logistieke werkmannen bij Belgacom... maar wij hadden op de valse vloeren tapijttegels... vastgelijmd! 

Lachen

de nietjes helpen niet echt... in de loop van de avond gaan er nog regelmatig madammen strompelen!

IMG_8503.JPG

en dan starten de lichteffecten en rookmachine en barst Charlie Chaplin los... we krijgen achtereenvolgens liedjes en bijhorende dansjes te zien van ABBA, van Michael Jacksons' Thriller en zelfs Ierse tapdanstoestanden gelijk Lord of the Dance... ondertussen drinken wij rustig een glaasje wijn en vragen ons af wat dat in Allah's naam met Chaplin te maken heeft... maar ze doen hun best en meer dan je best kun je eigenlijk niet doen nietwaar!

en wij doen trouwens ook ons best...

IMG_8508.JPG

IMG_8507.JPG

de Oostendse fles champagne is al lang op en onze wijn begint ook schaars te worden... tegen middernacht krijgen we een glaasje schuimwijn... om te toasten op het nieuwe jaar... géén fles roze broebelwijn zoals met kerst, maar één enkel glaasje witte schuimwijn... en als de ober wat heftig was bij het inschenken hou je - eens het schuim weg - echt niet veel over om te klinken...

IMG_8511.JPG

om middernacht gaat dan na het aftellen het licht uit, vallen de ballonnen in het donker naar beneden ('k snap niet goed de bedoeling van dat manoeuver) en zoenen wij mekaar en wensen iedereen het allebeste voor 1013... het nieuwe jaar dat thuis in Vlaanderen wel pas binnen twee uur zal beginnen...

IMG_8509.JPG

 IMG_8510.JPG

het officiële Egyptische nieuwjaarsmoment halen we nog wel ,een uurtje later, maar ondertussen zijn Bruno en ik overgeschakeld van wijn naar gin-tonic en worden door de obers héél goed gesoigneerd en op een redelijk lege maag is dat een combinatie die niet geheel zonder risico is... zelfs niet op een volle maag peins ik...

Het officiële tijdstip dat ze in Vlaanderen de overgang maken, dat maken wij niet meer mee... tegen half twee is het feest gedaan, we zijn weeral zo goed als de laatsten en worden vriendelijk, subtiel maar toch onverbiddelijk de tent uit gewerkt... onderweg naar het hotel komen we als plezante afsluiter van de avond een aantal feestvierders tegen, die hun kamer niet meer binnen kunnen... blijkt dat je vannacht aan de receptie je sleutelkaarten moet laten aanpassen aan 2013... anders werken ze niet meer en kan je inderdaad je kamer niet meer in...niemand heeft dat echter op voorhand gecommuniceerd en het stond nergens vermeld... deze nacht is het dus bijzonder druk geweest aan de receptie, maar tegen dat wij ons aanmelden met de kaartjes is de chaos helemaal voorbij en zijn de meesten ondertussen toch onder zeil gegaan... vermoedelijk en hopelijk in hun eigen kamer met een nieuwe sleutelkaart...

IMG_8515.JPG

ik neem een fotootje van die vermoedelijk laatste sleutelwisseltoestand van de nacht en wacht dan aan de trap... misschien kunnen we nog eens naar de disco beneden... die gaat nu toch wel open zijn... maar Martine vindt het welletjes geweest... we gaan recht naar de kamer, nu dat we er binnen kunnen! 

en ze heeft gelijk... ze heeft altijd gelijk... ook in 2013!       

    

                 

14:14 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 30/12/12: Qulaan

de congé is al half... 't is te zeggen, we hebben nog één hele week voor de boeg en gaan daar maximum van profiteren... dus niet al te laat opstaan, samen gaan ontbijten en dan buiten goed op tijd klaar staan voor de bus... wij hebben wel het voordeel dat we een uurtje later moeten opstappen dan de rest...

IMG_8369.JPG

stipt om half tien - Gorgoniatijd - rijdt het busje voor... het zit zo te horen - en te zien - al meer dan half vol met Russen en aanverwante Oostblokkers maar die wilden duidelijk allemaal goed voorin zitten... we palmen dus gezamelijk de achterbank in... elk jaar lees je wel in de krant iets over bus- of andere botsingen in Egypte... als er dan al een frontaal ongeluk mocht gebeuren, zitten we daar het veiligst... peins ik... behalve als ze in ons gat rijden!

IMG_8372.JPG

Maar die kans is klein... het enige andere verkeer op de baan zijn een paar vrachtwagens... meestal van respectabele leeftijd en topzwaar geladen... we steken er dus onderweg wel enkele voorbij, maar worden zelf niet ingehaald... het tempo van onze chauffeur - volgens mij verre aangetrouwde familie van de Schumachers - is dan ook vrij stevig te noemen en de kans dat een nog rappere weggebruiker in onze achterkant zou vliegen bijgevolg quasi nihil... witte lijnen dienen in Egypte bovendien enkel ter verfraaiïng van het wegdek... je mag duidelijk naar believen aan deze of gene kant van zulke lijn rijden... zeker in bochten... ook in onoverzichtelijke exemplaren en zelfs vlak voor hellingen... dat mag daar allemaal... vermoed ik!?   

behalve misschien aan de checkpoints... daar moet je wat inhouden en braaf tussen de tonnen blijven...  

IMG_8373.JPG

bij het binnenkomen en buitenrijden van de schaarse dorpen moet je aan de Rode Zee namelijk bijna steeds en overal een soort controlepost passeren... meestal een paar militaire bouwsels met wachttoren en een wegversmalling met prikkeldraad en olievaten, waar standaard dan een tros soldaten in de lommer vanop een stoeltje het verkeer monstert en dan doorwuift... vandaag moeten we twee zulke "posten" voorbij... vlak voor en na Abu Ghusun, een zo goed als uitgestorven gat zo een dertig kilometer ten zuiden van het hotel... we mogen door... maar 't is volgens een bordje wel streng verboden er van foto's te maken...

Onschuldig

na een klein uurtje rijden zijn we in Port Hamata, maar vooraleer naar de boot te gaan stoppen we nog even aan een kantoortje waar je snorkelgerief kan huren... ik heb mijn gloednieuwe duikbrilletje en snorkel mee en Bruno is ook helemaal uitgerust... maar blijkbaar is de rest van het gezelschap vertrokken zonder eigen gerief... terwijl wij wat zitten te wachten onder een afdakje doen de Russen uitgebreid boodschappen en even later stappen de meesten op met een bonte verzameling vinnen, brillen, tuba's en zelfs zwemvesten...  

IMG_8376.JPG

IMG_8374.JPG

de dames gaan nog even naar het toilet op de wal... en wij ook... je weet nooit hoe die dingen er op zo een boot gaan uitzien...  

IMG_8377.JPG

de rest van het gezelschap is ondertussen met fikse pas de pier afgemarcheerd en de boot op... en wij wandelen op ons gemak ook naar daar... ze gaan hoegenaamdniet vertrekken zonder ons peins ik... het is hier momenteel trouwens heel rustig... vorige keer stonden er verschillende grote bussen en zat onze boot goed vol... nu zijn wij de enige groep... hoop en al 20-25 man... nog geen halve boot vol en de andere liggen leeg te wachten... 't is toch wel een beetje crisis denk ik... 

IMG_8378.JPG

IMG_8382.JPG

we vinden een plaatsje bovenaan op de achterste banken en installeren ons daar half in de zon, half in de lommer en leggen alvast ons gerief klaar...

IMG_8379.JPG

IMG_8381.JPG

we krijgen een uitgebreide exposé over het verloop van de dag... in een redelijk soort Engels en alles wordt dan door één van de Russische dames simultaan vertaald voor diegenen die geen knijt Engels verstaan... in de verte zie je de eerste eilandjes al bovensteken, die liggen minder dan 4 kilometer ver... maar als ze nog steeds dezelfde trip doen, gaan wij normaal eerst naar het verste, zo een tien kilometer varen...   

IMG_8383.JPG

Om precies tien uur - Egyptische tijd - varen we van de pier weg... voor ons is het al elf... en eigenlijk tijd voor een aperitief... terwijl een paar crewleden de toeristen vermaken met oregami van handdoeken en onze madammen een dutje doen in de zon, ga ik op verkenning... aan de bar in de cabine kan je je vrij van drankjes bedienen... koffie, spa, cola, limonade... vanalles... en zoveel je maar wil...

IMG_8384.JPG

IMG_8393.JPG

IMG_8385.JPG

gin-tonic staat echter niet op de kaart en pinten zijn blijkbaar ook verboden wegens niet halal genoeg... 'k sta dus rap terug buiten en wandel eens tot aan de boeg...

IMG_8387.JPG

IMG_8392.JPG

de eilandjes zijn omgeven door ondieptes, zandbanken en riffen die soms net onder de oppervlakte liggen en de boot laveert behoedzaam tussen al die obstakels door en ik ga dan ook eens boven kijken bij de stuurman...    

IMG_8391.JPG

tot mijn verbazing navigeren die mannen gewoon op zicht, de boot beschik over geen radar of sonar... er staan eigenlijk helemaal geen metertjes op het dashbord... het enige hulpmiddel is een opstapje... daar gaat hij op staan wanneer hij goed moet kunnen zien waar de doorgangen zijn... 't is even slikken en ik denk al even aan de Costa Concordia, maar deze mannen kennen natuurlijk de omgeving beter dan wij en we geraken na een uurtje inderdaad vlot bij de eerste snorkelhalte, een rif en bijhorend zandstrand vlak voor het meest noordelijke eilandje 

IMG_8397.JPG

terwijl een aantal snorkelaars in de rubberboot worden geladen om afgezet te worden aan het uiteinde van het rif, ga ik alleen snorkelen aan de kant van het strand... 'k heb vorige keer dat tochtje al gedaan. Toen in 2010 mocht je trouwens absoluut niet naar de binnenzijde van het rif voor het strand en zeker niet aan land... nu wel... daar moet ik van profiteren... je krijgt niet alle dagen de kans om op een onbewoond eiland rond te lopen... Martineke zal mijn landing vanaf de boot volgen en in beeld brengen, belooft ze. 

IMG_8399.JPG

IMG_8401.JPG

 IMG_8402.JPG

IMG_8405.JPG

IMG_8409.JPG

IMG_8410.JPG

ik kom als eerste aan op het eiland... 't heeft wel iets... het enige gezelschap dat ik een kwartier lang heb zijn een familie zeearenden die even verder een enorm nest hebben op een duintje en twee jonge(?) arenden scheren een paar keer rakelings over het strand... ik geniet met volle teugen maar na een kwartiertje zijn de snorkelaars onderweg langs de buitenkant van het rif en is de rubberboot het volk gaan oppikken dat nog aan boord was... Martine wordt afgezet... dat is fijn... maar met haar ook de lichtjes volumineuze russische dames... het eilandje lijkt direct véél voller...

ik zwem dan maar terug om op mijn beurt een paar fotootjes te maken vanaf de boot 

IMG_8411.JPG

IMG_8412.JPG

er staat op het strand een bordje "no landing" maar dat is duidelijk van dezelfde "familie" als die witte lijnen op de wegen... vermoedelijk ooit met heel goede bedoelingen geplaatst, maar volkomen overbodig gebleken wegens compleet genegeerd door zowat alleman...

IMG_8413.JPG

ondertussen is er een tweede boot toegekomen, daar zit zo te zien nog minder volk op dan op de onze, maar die worden even later ook gedropt op het strand... echt ongerept kan je het eiland dus niet echt meer noemen en die zeearenden hebben de laatste tijd duidelijk hun rustigste jaren gehad...

IMG_8415.JPG

Nu ja, als die Egyptenaren hun natuurgebieden hier willen openstellen voor de mens, 't zal misschien spijtig zijn voor de beestjes, maar goed voor de commerce... ik laat het niet aan mijn hart komen... 'k ben niet van "groen!" of "gaia" en 't is uiteindelijk mijn eiland niet... ik lig lekker in het zonnetje te kijken naar de zee, de natuur, de eilandjes en even later naar de madammen die terug worden aangevoerd en soms al wat moeizaam het trapje op klauteren... (maar dat laatste heb ik niet digitaal durven vereeuwigen!)...

 IMG_8416.JPG

IMG_8417.JPG

wanneer iedereen aan boord is geraakt, krijgen we bericht dat de lunch is opgediend... lekker, best lekker... ik heb grote honger... 't is dan ook al half één... en dan nog in Egyptische tijd!

IMG_8418.JPG

IMG_8419.JPG

na de lunch kappen de dames zich af en zet de stuurman koers naar het volgende eiland...

IMG_8421.JPG

IMG_8423.JPG

IMG_8424.JPG

dat eilandje - kleiner dan het eerste maar rotsachtiger en met een mangrovebosje middenin - ligt maar 2,3 km verder, maar door de riffen moeten we een hele omweg maken... een half uurtje later ankeren we voor de kust... hier mogen we niet aan land... we gaan enkel snorkelen rond een prachtig rif waar onder andere een hele familie murenen woont en je ook verschillende anemonen en bijhorende clownvisjes kan spotten...

en effectief: ik zie de murenen zitten en kom op drie plaatsen anemonen tegen... en clownvisjes... en nog honderden andere soorten vis... en dat allemaal zonder één druppel water in mijn brilletje te krijgen... wel verdorie weeral géén zeeschildpadden te bespeuren, maar toch... mijn dag kan niet meer stuk!  

IMG_8428.JPG

IMG_8427.JPG

IMG_8432.JPG

IMG_8436.JPG

na een half uurtje snorkelen heb ik er genoeg van... ik klauter fluks het trapje op en Martine neemt een foto... waarop ik later zal ontdekken dat we na een week precies toch weer al wat meer bruin zijn... en verdikt ook!      

een half uurtje later zijn we aan de derde stop... een nog kleiner eilandje met een strand maar waar we ook niet aan land mogen... dit is trouwens een speciaal geval: er ligt één of andere kerel begraven... die stierf toen hij in de buurt was aan het vissen of zoiets en werd dan maar op het eiland bijgezet...   

IMG_8439.JPG

we ankeren enkele tientallen meter van het strand af en als je goed kijkt - en inzoomt - kan je het bewuste graf zien liggen...

IMG_8441.JPG

 IMG_8442.JPG

één ding is zeker: de brave man ligt hier rustig... maar hoe het dan moet met bijvoorbeeld hun versie van Allerheiligen - of wat ze hier ook plegen te doen om de doden te herdenken - dat weet ik niet goed... vermoedelijk zetten de islamieten nooit bloempotten op hun graven(?)

IMG_8440.JPG

ondertussen is de tweede boot ook toegekomen... en het wordt hier druk want we gaan vermoedelijk allemaal hetzelfde toertje snorkelen rond een mooi stukje rif...  

en hier is er nog een "toemaatje" te bewonderen... vlak onder onze boot ligt een wrak... zelfs van boven op ons dek kan je de contouren van de brokstukken goed onderscheiden en al snorkelend is het al helemaal een speciale belevenis... 

IMG_8445.JPG

IMG_8443.JPG

IMG_8446.JPG

wij bestuderen de andere boot naast ons, die boven water... van hetzelfde model maar toch anders... en Bruno vindt het wrak onder ons "graaf" en blijft tot het laatste moment rondploeteren...

't is kwart na drie  - Egyptische tijd - als we uitgesnorkeld zijn en iedereen terug aan boord begint te komen... wij genieten in het namiddagzonnetje... en ik zit in eerste instantie rechts naast Elke aan de reling te kijken met één been opzijgeplooid op de bank...

IMG_8447.JPG

tot er een volslanke Russische dame komt bijzitten en haar omvangrijke derrière pardoes op mijn been parkeert... ik loer eerst verbouwereerd naar haar nek en denk "dat moet ze nu toch voelen, dat er iets onder haar gat zit!?", maar het mens beweegt geen vin... en ik ook niet... 'k wil wel, maar kan het zo direkt niet... na een volle minuut of zo - die voor mijn gevoel veel langer duurt - begin ik zachtjes met mijn been te wrikken, kwestie van er onderuit te geraken voor het seffens slaapt... maar er komt geen enkele reactie van de dame... in zo een oppervlakte moeten toch een massa zenuwen zitten... ik kan dus echt niet goed geloven dat haar kont helemaal gevoelloos is, maar mijn been gaat het seffens wel zijn als het nog lang duurt... 'k verzamel dus al mijn moed en mijn krachten en trek dan met een fikse snok mijn geplette ledemaat onder haar achterste uit... dát heeft ze blijkbaar wel gewaar geworden, ze bekijkt me plots met een rare en wat smalend ontgoochelde blik en ik vraag me af of ze nu liever gewoon op mijn been was blijven zitten dan wel deugd had van mijn gefriemel... mijn Russische taalkennis is echter te zeer ontoereikend om een vruchtbare discussie over het onderwerp in te zetten... ik "degageer" en zij schuift voldaan op richting Elke en ik tracht dan de bloedsomloop in mijn been terug op peil te krijgen en ga vervolgens discreet mijn toestelleje halen om wat foto's te trekken van het mens... als bewijs voor later mocht ik er iets aan overhouden...

IMG_8448.JPG

(ondertussen zijn we alweer bijna twee weken thuis en gaat het opperbest met al mijn ledematen!)

de terugreis verloopt zonder verdere incidenten... we moeten nog wel allemaal op een kluit zitten voor de groepsfoto... waarbij Elke deze keer schaamteloos wordt in de schaduw gewrongen... door dezelfde dame!

we vullen een enqueteformulier in, steken een cent in de "tip box" van de crew, bestellen het filmpje van de tocht, recupereren ons schoeisel en trachten dan zonder ongelukken de rest van de tocht te overleven... met andere woorden, we blijven zo lang mogelijk boven zitten want beneden heeft de crew een muziekje opgezet en zijn de Russen uitgebarsten in een enthousiaste dans... ook de dames... en dát vinden we toch wat te gevaarlijk voor lijf en leden...     

IMG_8451.JPG

IMG_8388.JPG

(op het filmpje - dat we later thuis grondig hebben geëvalueerd - blijkt dat wij hier en daar ook wel eens even figureren, maar dat de hoofdrol toch is weggelegd voor o.a. alweer dezelfde russische dames, die werkelijk kamerbreed een zeer prominente plaats opeisen... zowel aan het strand, in het water als op de boot!)         

IMG_8450.JPG

't is precies 4 uur als we terug aanleggen aan de pier van Hamata...

IMG_8452.JPG

we gaan de laatsten van boord en kijken op het einde van de pier nog eens letterlijk en figuurlijk achterom... 't was al bij al een heel leuke dag... prachtige tocht, mooi weer, schitterende snorkelplekken, lekker gegeten... kortom een dagje om in te lijsten... maar wel nog altijd geen zeeschildpadden tegengekomen... tommetoch...

wat we even verder wel tegenkomen is rommel... Egyptenaren hebben een heel simpel systeem voor hun afvalverwerking: als iets niet meer kan dienen, gooien ze het gewoon weg...

IMG_8454.JPG

IMG_8453.JPG

die pier naar de toeristenboten ziet er uit alsof hij dagelijks wordt geborsteld, maar de rest van de haven is één grote stortplaats... en zeggen dat we hier midden in een natuurgebied zitten en dat je voor de rest geen schelpje op die eilanden mocht rapen... natuurbehoud... 't is allemaal nogal relatief...

als we aan het busje komen, staat de hele bende buiten druk te tateren... we kunnen niet weg want het ding staat met een platte band...

IMG_8457.JPG

IMG_8456.JPG

IMG_8455.JPG

terwijl de chauffeur zich geweldig vuil maakt, zijn helper zich een ongeluk wringt om het wiel los te krijgen, de buurtkinderen van alle kanten toestromen en de Russen gezamelijk iets gaan drinken, sta ik met een brede glimlach zwaar geïnteresseerd op hun handen te kijken... tot ze me vriendelijk doch gedecideerd sommeren om op het terras in de haven zelf te gaan wachten... tesamen met de rest van mijn goepje...

't is bijna half vijf - plaatselijke tijd - als we eindelijk op onze achterbank geraken waar de rest van de bende alvast een dutje tracht te doen... en ik tracht een foto te trekken... Abdel Schumacher aan het stuur wil echter de verloren tijd duidelijk inhalen en gaat er met een rotvaart vandoor... ik hoop dat het reservewiel bestand is tegen dergelijk baangeweld en neem ondertussen dan maar een redelijke gebougeerde foto van onseigenzelf!

IMG_8459.JPG

IMG_8460.JPG

IMG_8462.JPG

we denderen na een kwartiertje al weer voorbij Abu Ghusun, vertragen even aan de checkpoints - waarvan je dus absoluut geen foto's mag nemen maar geen hond die het ziet als je het toch doet - en staan iets voor vijven weer op het bordes van Gorgonia Beach.. moe maar tevreden... 't is bovendien voor ons plots zes uur geworden... hoogste tijd voor een aperitiefje... en dan douchen, nog aperitieven, uitgebreid eten en nakaarten in de bar... en het niet te lang trekken vandaag... morgen is het oudejaarsavond en gaat het al laat genoeg worden... peinzen we toch!     

  

11:34 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

16-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 29/12/12: zaterdag visdag

de zaterdag besluiten we om eens lekker niks te doen... 't is weekend! Niet dat we de andere dagen zo druk bezig zijn, maar weekend is weekend... ook in de congé... we gaan dus naar het strand en leggen ons op een beddeke... uit de wind en in de zon!

IMG_8345.JPG

en na een half uur verveel ik me al een beetje en trek er op uit... ik ga - zoals al dagen gepland - een nieuw duikbrilleke kopen in het supermarktje van de souks... en de souks gaan net open gaan... 'k wil dat gele met fluo pijpje... er was er gisteren zo maar eentje en 't hangt er nog!

De verkoper ontvangt mijn euro's en scheurt dan prompt de plastieken beschermdoos open, prutst de duikbril en snorkel er uit en gooit de lege verpakking met bijhorende papiertjes en garantiebewijs(?) doodgemoederd ergens onder zijn toog... ik loer wat verbluft naar zijn onverwachte manoeuvers en probeer hem dan in mijn beste Engels wijs te maken dat ik graag de hele boel compleet had ontvangen... mét doos en handleiding en garantie inbegrepen... maar de uitbater wuift mijn vraag luchtig doch gedecideerd weg... ik heb blijkbaar enkel de spullen gekocht, niet de doos... en na wat aandringen steekt hij de bril en pijp in een ander onnozel plastiek zakske... 'k heb geen zin om al van 's ochtends onder een toog in iemand anders zijn vuilbak te gaan rommelen en bovendien misschien een fikse rel te veroorzaken, dus bol het maar af met enkel de bril en pijp in dat plastiek zakske... nu ja... veel handleiding kan er niet bij horen, 't is duidelijk: de kant met het glas moet van voren op je gezicht en het rekkerke vanachter op je kop en de pijp... nu ja, die steek je met het mondstuk in je mond nietwaar!

Onbeslist     

ik ga alles direct uittesten en het werkt perfect... er komt geen drup water binnen en mijn zicht op het koraalrif en bijhorende vissen is geweldig verbeterd... maar 'k zie wel weeral geen enkele zeeschildpad... zelfs na een half uur snorkelen - zonder één druppel insijpeling - is er van die beesten nergens ook maar een schild te bespeuren... maar dat ligt waarschijnlijk niet aan het nieuw brilleke!

na de snorkeltocht trekken we er op uit en gaan even verder op het strand de zandkastelen bewonderen... en in Egypte hebben die een aangepast model!

IMG_8347.JPG

het is ergens tussen eb en vloed... er staat dus wat water op het binnenrif aan het strand en 't is bovendien groene vlag, want echt bijna rimpeloos water... je ziet dan ook zonder zwembril op het rif rond je voeten honderden vissen zwemmen... maar géén zeeschildpadden!

IMG_8348.JPG

en er zitten ook weeral vogels te vissen... een "multicoloreel" koppeltje... en we komen zelfs een kameel tegen... of een dromedaris... soit... éne met één bult... een mehari, peins ik!... maar weeral géén zeeschildpadden! 

IMG_8349.JPG

IMG_8350.JPG

en na de noen gaan we eens kijken in het "winkeltje" aan de zuidkant van het hoteldomein... daar hebben de plaatselijke neringdoeners zelfs verschillende tentjes en barakken opgezet en slijten allerhande spullen aan de toeristen... zelf blief ik niks... 'k heb mijn brilleke, snorkel en sloefen... maar 't moet toch zijn dat ze tussendoor iets verkopen, anders zaten ze daar niet, denk ik dan!

IMG_8351.JPG

en terwijl Martine de snuisterijen keurt, bestudeer ik in de verte "mijn" berg...

IMG_8352.JPG

IMG_8353.JPG

volgende week stap ik er op af... na nieuwjaar... om 2013 direct sportief in te zetten!

de namiddag verloopt volgens een ondertussen beproefde formule: obligate pannekoeken om 17.00u, eerste apero aan de poolbar iets voor zessen, douche en aankleden en tweede apero in de panoramabar rond half acht... vandaag worden het zelfs een derde en vierde apero... we hebben een reservatie in visrestaurant La Vela tegen half negen en dus een zee van tijd om eerst iets te drinken!

Iets voor half negen trekken we dan vol verwachting naar het strand, naar het "chique" restaurant... daar zit het nog goed vol met de eerste shift, maar we krijgen toch een tafeltje en besluiten prompt een fles deftige wijn te bestellen... je kan ook gewoon drank nemen binnen de all-inclusive formule, maar als we dan toch eens deftig en rustig gaan tafelen, hoort daar een serieuze fles bij... en die mag dan al iets kosten... het duurt wel even voor een ober de tijd heeft om zich over ons te ontfermen... 't is bijna negen uur als we eindelijk de menu krijgen om te kiezen... 

de fles komt er aan, in een ijsemmer(!) en de ober tracht ons diets te maken hoe het zaakje hier in mekaar zit: we kiezen eerst bij hem van de kaart een warm voor- en hoofdgerecht en kunnen dan langs het koude buffet en de soep... maar al heeft het even geduurd voor het tempo er in zat, 't moet nu precies wel vooruit gaan... ik heb net een bordje volgeladen met koude hapjes en de anderen een kommeke soep uitgeschept, als ze al aan de tafel staan met het warme voorgerecht... in mijn geval een soort pasta... zeer maagvullend maar niet echt culinair verbluffend... en Martine en Bruno opteerden voor hetzelfde...

IMG_8359.JPG

IMG_8360.JPG

IMG_8358.JPG

mijn gnocchi met kreeftesaus - of wat het ook was - zijn net binnen en ik neem me voor alsnog een bordje soep te gaan proeven, als het hoofdgerecht al wordt opgediend... we opteerden allemaal voor hetzelfde: de gegrilde visschotel... en dat zal dan rapper gaan zekers(?)... ik vertik het echter om er direct aan te beginnen en ga me eerst om een kom vissoep... ze moeten me niet opjagen... daar kan ik niet tegen, zeker niet in de congé!

na de soep... absoluut niet slecht van smaak, maar zeker niet beter dan in het gewone restaurant, begin ik aan mijn gegrilde vis... en die valt redelijk tegen...

IMG_8363.JPG

een paar goed doorbakken en bijgevolg redelijk droge gambas, een stukje krab en twee brokken gefrituurde vis in een wak deegje... en als begeleiding één stukje aardappel,één partje tomaat en een zwarte olijf... 'k weet niet goed wat die gebakken vis hier komt doen... dat ziet er allerminst gegrild uit... eerder iets uit de dagelijkse bakken in El Wadi, het hoofdrestaurant... en aan dat krabbetje is absoluut géén eten aan... volgens mij gaan ze met zo een schotel nooit Masterchef winnen... bijlange niet... integendeel... ze zouden vlot passen in een aflevering van SOS PIET!

IMG_8364.JPG

Ik heb na tien minuten peuzelwerk precies meer in mijn bord liggen dan in het begin... maar we zeuren niet te veel... de sfeer is goed en er is nog koud buffet seffens... én dessert... om mogelijke gaatjes te vullen... en de wijn is goed... we moeten hem echter wel zelf bijschenken... maar dat kunnen we nietwaar... bij de andere tafels komen de obers regelmatig vragen of er nog (gratis) wijn moet zijn... maar de onze staat in een ijsemmertje op tafel en dat is blijkbaar al genoeg service geweest...

IMG_8362.JPG

we zitten in een mooi kader... en heel rustig... 't is eens iets anders en best gezellig... we babbelen honderuit, amuseren ons wreed goed en bespreken op een gegeven moment even of we nog een flesje van dezelfde wijn gaan nemen of eens iets anders proberen, als plots een ober met een briefje naar de tafel komt: of ik even wil tekenen en roomnumber en name vermelden!? We melden vrolijk dat we nog een fles willen van hetzelfde merk... om het gemakkelijk te maken: same wine, same room, same number (we zullen dat later wel onderling regelen), maar dát blijkt niet meer te gaan... we mogen nog wel even langs de desserts... maar ook weer liefst niet te lang meer... want het is hier ver "finished"... rondom ons is de eerste shift al lang opgeruimd en loopt de zaal leeg... 

IMG_8365.JPG

lichtjes verbouwereerd spoeden we ons naar het dessertenbuffet... ik wil trouwens ook nog één en ander proeven van het koude buffet... o.a. de zwaardvis in aspic en nog wel wat rare dingetjes... maar terwijl ik sta te kiezen ruimen ze voor mijn neus de schotels op en zodra we dan het dessert binnen hebben, worden we zowat buiten gekeken... 't is net 22.00u als we La Vela buitenstappen...

IMG_8366.JPG

op iets meer dan een uur hebben we een koud voorgerecht, soep, warm voorgerecht, hoofdschotel en dessert binnen moeten werken... en één flesje wijn van 100 pond... er zijn misschien Chinezen bij ons in Vlaanderen waar het nóg rapper gaat... maar echt veel zullen dat er tegenwoordig toch niet meer zijn... 

de rest van de avond gaan we uitblazen aan de bar en maken de bilan op van ons "restaurantbezoek"... 't was mooi zitten, maar voor de rest geen aanrader... in Komen Eten zou ik zeggen: "ik geef 5 punten voor sfeer en gezellligheid en 6 voor het eten"... da's elf op twintig... net niet gebuisd!

Morgen gaan we eens niet met eten bezig zijn: we nemen de bus naar de boot en gaan snorkelen rond de Egyptische Seychellen... de Qulaan eilanden... mooi, heel mooi... we deden die uitstap twee jaar geleden tijdens de Paasvakantie en zijn stijf benieuwd of alles nog zo prachtig is als in onze herinnering! 

15:08 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 28/12/12: nieuw sloefen

van donderdag 27 december valt niet veel te vertellen... zon, zee, zwemmen, eten en drinken... kortom "buzinnès as joezoeal"... ik vergeet wel feestelijk mijn centen op de kamer, heb in de loop van de dag geen zin om ze te gaan halen en stel dus de aankoop van een nieuw zwembrilleke noodgedwongen uit tot de dag nadien! 

IMG_8339.JPG

de dag nadien installeren we ons aan het zwembad en als ik die bewuste vrijdag de 28e 's ochtends mijn uitrusting grondig evalueer, blijkt dat mijn zeesloefen honger hebben... 

IMG_8338.JPG

ze dateren pas van verleden jaar november - toen Martinneke ze kocht in Port Ghalib - en hebben dus hoop en al twee congés aan de Rode Zee op de teller staan... maar de ondergrond is hier duidelijk wreed sletig voor zulke sloefen: ze zien er echt niet uit... ik besluit dus om eerst en vooral over te gaan tot de aanschaf van nieuw en degelijk schoeisel... dat brilleke kan wel wachten tot morgen... en 'k ben tegen de noen de gelukkige bezitter van een gloednieuw paar... 

IMG_8344.JPG

't zijn er in een mottige zalmroze kleur... ze hadden enkel dit in mijn maat of vuurrode... dan toch nog liever roze sloefen dan opzichtige karmijnrode exemplaren... trouwens... ze gaan vermoedelijk toch weeral maar een paar weken meegaan...

om ze in te lopen doe ik een toertje doorheen het hotel... langsheen de Sandy bar...

IMG_8341.JPG

 en de hangmatten op het duintje achter de rijen parasols...

IMG_8342.JPG

en eens rond de sportvelden en het barakske van de "animation"  

IMG_8343.JPG

en tegen dat de dag om is beginnen ze al de eerste sporen van sleet te vertonen... 

en 'k ben eerst vandaag op prospectie geweest voor een brilleke en heb het aanbod in de souks grondig bestudeerd: morgen koop ik mij er eentje van het duurste model... met snorkel!... een knalgeel exemplaar met een fluo pijpke!         

17:53 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Gorgonia Beach - Marsa Alam 26/12/12: koralen op het strand

de laatste woensdag van het jaar 2012 dient zich een beetje somber aan... 't is zwaar bewolkt en er staat een fikse bries... niet direct liggen-bakken-in-de-zon weer, dus we besluiten na het ontbijt eens naar de andere kant te wandelen... volgens Google Earth is er geen noemenswaardige autochtone bewoning langs die kant te bespeuren en het eerstvolgende hotel ligt meer dan 10 kilometer naar het noorden... we hoeven ons dus geen lor aan te trekken van andere tijdsrekeningen... hoewel het - eens je het hotel buiten komt - een uur vroeger is, gaan we daar met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid absoluut geen last van hebben... denken we...

ik doe nog even een schuchtere poging om bij eb een zeeschildpad tegen te komen in de meest noordelijke put van het rif, waar die beesten zich naar het schijnt plegen op te houden, maar zonder positief resultaat... het enige dat ik na een paar minuten tegenkom is weeral water in mijn brilleke... 't is uiteindelijk elf uur door als we vertrekken... elf uur "Gorgoniatijd" wel te verstaan!

IMG_8302.JPG

Net voorbij de hotel- en tijdsgrens ligt een baaitje vol rotsgesteente en daar net achter staat een souvenirwinkeltje op de grens van duinen en strand... nu ja... 't is meer een soort koterij van planken en zeildoek waarin enkele dames een handeltje in sieraden en sjaaltjes en dies meer hebben opgezet... als ik mijn fototoestelletje bovenhaal, checken de dames gauw of hun hoofd- en andere doeken wel degelijk allesbedekkend zijn en houden mij dan door hun spleetjes heel nauwlettend in de gaten... ik ga ostentatief met mijn rug naar hun commerce staan en neem een fotootje van Martine en het baaitje... uit ervaring weten we dat ze meestal een kleine "vergoeding" vragen om vereeuwigd te worden, maar 'k geen geld bij en ook geen zin om met die dames in de clinch te gaan van 's ochtends tien uur... in hun tijdrekening wel te verstaan...

we wandelen gauw door en nemen ons voor later nog eens naar de spulletejs te komen kijken... als we de nodige fondsen bij hebben

IMG_8304.JPG

voor ons klaart het wat op boven de duinen.. maar achter ons ziet de lucht er dreigend uit...

IMG_8305.JPG

Martinneke speurt ondertussen het strand af naar mooie schelpjes... we weten wel dat je die dingen absoluut niet mag meenemen naar huis, maar je vindt toch soms heel mooie exemplaren langs de vloedlijn... je komt trouwens heel mooie stukken koraal tegen ook... tot ver in de duinen zelfs... losgeslagen en aangespoeld en daarna zo te zien bijeen gelegd door wandelaars(?)... hier en daar liggen hele verzamelingen...

IMG_8306.JPG

IMG_8312.JPG

IMG_8310.JPG

je denkt dan even bij jezelf... zouden ze nu echt zo een klein stukske missen als je dat meeneemt?... neen toch... zelfs geen groot stuk!... het ligt hier vol met die dingen... maar dan bedenk je dat er serieuze boetes staan op het illegaal uitvoeren van koraal... en laat je alles liggen waar het ligt...

we komen bovendien niet alleen koraal en schelpen tegen...

IMG_8307.JPG

midden in die duintjes kom ik plots een roestig olievat tegen... aangespoeld of achtergelaten... het ligt er in elk geval al een tijdje en het gaat er nog even blijven liggen ook, want zoiets mogen we dan misschien wel oprapen... we laten het ferm waar het is... de natuur heeft zowat 50 jaar nodig om een simpel bierblikje af te breken... dit vat kan hier dus nog wel even meegaan peins ik 

IMG_8315.JPG

ik laat mijn eigenzelve ook eens trekken... 'k ben precies al wat bruin... en een beetje verdikt!

In de verte links ligt het bergje waar ik één dezer naartoe wil... je kan echt moeilijk inschatten hoever het weg ligt, maar we zien het nu toch al van de zijkant en we zijn naar schatting een dikke twee kilometer ver langs het strand... 'k ben echter niet echt gespecialiseerd in driehoeksmeetkunde... vroeger op school al niet en dat is er met ouder worden niet echt op gebeterd... maar ik maak me sterk dat ik er op een uur moet geraken... aan mijn bergje... toch als ik flink doorstap!

IMG_8313.JPG

Momenteel is dat echter niet aan de orde... de zon komt er hoe langer hoe meer door en we wandelen rustig terug naar Gorgonia... waar het ondertussen al middag is en dus hoog tijd voor het aperitief!  

De rest van de dag brengen we zeer nuttig door: uitgebreid lunchen, een beetje zwemmen, géén schildpad zien, iets gaan drinken, nog eens in het water en dan iets gaan drinken en zo tegen 5 uur 's middags samen met de Antwerpse vrienden een pannekoekje binnenspelen... met niet te veel suiker!

IMG_8316.JPG

wanneer we opkramen passeer ik even met Martine in de plaatselijke souks, een verzameling winkeltjes halfweg tussen strand en zwembad waar de modale toerist alles vindt wat hij nodig heeft... en wat hij niet nodig heeft ook... wij gaan er enkel even "windowshoppen", want 'k heb dus nog altijd geen geld op zak... normaal vind ik persoonlijk dát de tofste manier van shoppen: enkel wat naar de uitstalramen kijken en zeker niet tot consumeren overgaan... ik blief normaal al die "souvenirs" en andere rommel niet... maar 'k zou nu toch wel graag een nieuw duikbrilleke hebben... morgenvroeg gaan we dus geld meebrengen en inkopen doen!

IMG_8321.JPG

IMG_8318.JPG

IMG_8319.JPG

IMG_8320.JPG

na weeral een voortreffelijk diner - mens ik ga verdikken als dat zo blijft duren! - brengen we de rest van de avond door met het maken van zelfportretten in de zetel aan de receptie...

IMG_8331.JPG

en met het smoren van de shisha... nu ja, ik niet... maar de rest heeft de smaak goed te pakken!

IMG_8333.JPG

en met het degusteren van een glazeke brandy...  en ik kan er echt niks aan doen dat die kelner zo een grote klutsen inschenkt... echt niet!

IMG_8337.JPG

en als afsluiter gaan we aan de receptie voor het slapengaan boeken voor het visrestaurant... daar willen we zaterdagavond gaan dineren onder ons vijven...

IMG_8326.JPG

      

17:28 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Gorgonia Beach - Marsa Alam 25/12/12: PASTA & SHISHA

IMG_8287.JPG

Kerstdag wordt een heel rustige dag... 's morgens valt het mij direct op dat we met wind zitten... niet van het buffet gisteren, maar er staat buiten een stevig briesje... de eerste dag eigenlijk dat het waait... we laten het niet aan ons hart komen, leggen ons achter een schutsel op het strand en 'k ga zelfs eens snorkelen... waarbij ik tot de ontdekking kom dat er water in mijn duikbrilleke binnensijpelt... het ding is dan ook al zo oud als de straat en de rubberen dichting na jaren in de kelder toch wat verduurd peins ik... maar het lukt och redelijk om wat van de prachige koralen en visjes te zien... er zouden ook zeeschildpadden zitten even verderop en zelfs een zeekoe... maar die kom ik vooralsnog niet tegen... maar 'k neem me toch voor om op zijn minst deze congé te snorkelen tot we een schildpad spotten!

Weeral een voornemen... en 'k moet al naar mijn berg en met de quad rijden en vis gaan eten in de Vela ... 

IMG_8291.JPG

Wat betreft eten en dan vooral vis en zeevruchten, dat zit alvast goed... 's avonds staat er voor één keer toevallig geen file aan de pastabar buiten... meestal verdringen er zich daar constant een tros Italianen die wel eens andere pasta willen dan die van de bomma thuis zeker(?)... maar die avond staat er echt zo goed als geen volk aan te schuiven... de normale klantjes zijn nog aan het bekomen van hun te overdadig kerstbuffet peins ik... nu ja, 't zal me mortadello wezen... ik grijp mijn kans en laat me een kakelverse pasta bereiden... ééntje met zeevruchten... "hot?" vraagt de kerel onder de muts... met een brede grijns... en ik knik wat beaat van ja... 

IMG_8292.JPG

sjonge... dát zal ik geweten hebben... de pasta is perfect gegaard en de cuisson van zeevruchten en vis precies goed en bijzonder lekker van smaak... maar de "saisoning"... hola... de chef heeft uit een potteke een kwistig lepeltje rode saus tussen mijn slierten gedraaid en hier en daar smaak je dat goed door... sommige happen gebeurt er niks, maar dan plots heb je een mondvol met een wreed pikant stukje... ik laat een ober aanrukken "au pas gymnastique" en sommeer hem vriendelijk doch zeer kordaat om mij dringend te voorzien van rode wijn... veel rode wijn... en zo eindigt deze kerstdag op een waarlijk culinaire eenzame hoogte... toch wat betreft de hoeveelheid pilipili... en rode wijn!

als afsluiter gaan we nog iets drinken... maar de panoramabar zit vol en de zetels aan de receptie ook...dáár zitten dus vanavond blijkbaar al die pastaliefhebbers... we trekken dus naar de Shishabar... een schitterend ingerichte ruimte waar het heel stemmig vertoeven is...

IMG_8293.JPG

maar er staat wel nooit iemand achter de toog - de obers van de Panorama cumuleren deze bar er bij - en de zetels en kussens zijn zowat de ongemakkelijkste zittoestanden van heel Marsa Alam en belendende parochies... het kan aan mijn botstructuur liggen... of aan de omvang van mijn buik... maar ik vind er mijn draai niet in... in die zetels voel ik me zo ongemakkelijk en ambetant als een Open-VLD'er tegenwoordig op een Zaventemse gemeenteraad... en als ik op zo een kussen kruip, heb ik na een minuut al bijna geen adem meer... 't is iets puur fysiek: mijn middenrif dat door mijn omvangrijke buik duwt tegen de onderkant van mijn longen... peins ik... want van de smoor kan het niet zijn... je mag hier roken maar het is hier voornamelijk een waterpijpenbar... aan elke tafel zitten er wel iemand aan zo een shisha te lurken, maar dat geeft zo te zien helemaal geen rook... het ruikt enkel wat zoet... naar Granny Smith...

IMG_8295.JPG

IMG_8294.JPG

we bewonderen wat de inrichting, ik trek een paar  - bij nader inzien redelijk slechte en overbelichte - foto's en dan bestellen we ook een pijp... niet voor mij, maar Bruno wil absoluut eens van die appeltjes proeven en vindt in Martine en Elke gewillige medepijpsters...

IMG_8297.JPG

toen we lang geleden de afvaart van de Nijl deden en onze boot in Assouan of in Luxor - 'k weet het niet meer precies - aan de kade lag vlak bij een shishabar, heeft ze dat ook ooit eens geprobeerd... toen ook tesamen met een paar andere Vlamingen... manmanman... al die pijpetrekkers hebben toen nadien de halve nacht in koor liggen bassen als een oude trekhond... de boot waggelde toen bijna van het geweld van hun hoesten en kuchen... maar deze keer valt het mee... ofwel was dat toen grotere vuiligheid dan nu... ofwel trekken ze nu op een gezondere manier aan die pijp... maar de hele nacht hoor ik geen kuchje... en dat is maar goed ook: we hebben onze nachtrust nodig want morgen gaan we op jacht... op schildpaddenjacht... toch als mijn brilleke zijn water kan buiten houden!      

10:42 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |