25-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 03/01/13: weer naar het bergje

de rest van de vorige namiddag heb ik liggen mijmeren over mijn bergje... en 's avond gemeld aan Bruno dat ik een nieuwe poging ga wagen... hij gaat misschien mee, maar zal nog zien en als hij er niet is tegen half negen, mag ik vertrekken... woensdagochtend zit ik weeral heel vroeg aan het ontbijt, wacht even op Bruno - die er niet doorkomt (wegens 's nachts mottig geweest verneem ik later) - en vertrek dan alleen... halfweg naar de poort passeer ik de feesttent waar de opruimwerkzaamheden bezig zijn..

IMG_8572.JPG

nu ja, veel bezigheid valt er nu nog niet te bespeuren op dit vroege uur, maar er is duidelijk nog werk te doen     

de bewakers aan de ingang monsteren me wat nieuwsgierig, herinneren zich blijkbaar duidelijk onze passage gisteren en willen weten wat ik weeral ga doen, daar in de buitenwereld... ik zeg dat ik ga "walk in the dessert and climb the hill" en wijs met een brede glimlach en dito handgebaar naar de einder... 'k versta geen knijt van de commentaren, maar aan hun wezen te zien besluiten ze onder mekaar dat er duidelijk een vijs los moet zitten bij mij en dat je met een gek best niet in discussie gaat... ik mag dus door... 

IMG_8573.JPG

aan de bushalte zit geen mens... 'k zou ook eens voor de lol de bus kunnen nemen... maar wanneer en naar waar?... de nodige info ontbreekt: van bordjes met uurregelingen hebben ze hier nog ooit gehoord... dus trek ik te voet de baan over en stap met stevige pas naar het zuidwesten... gisteren bleek de route rechtdoor onmogelijk wegens die ravijnen, maar iets verder naar het zuiden ligt er een soort wadi, meen ik mij te herinneren van toen we naar de Qulaaneilanden reden... 'k ga eerst de hoek afsnijden tot aan dat platte stuk en dan van opzij trachten naar mijn bergje te geraken... 

IMG_8574.JPG

en het eerste wat ik tegenkom na een paar honderd meter is een soort bedoeïenendorp... denk ik toch... ik durf niet goed van nabij foto's trekken... die mensen hebben ook hun privacy en veel fotogenieks valt er trouwens niet te bespeuren... enkele hutten en barakken in een valleitje waarrond een hele familie kinderen en vrouwen drentelen en even verder een kudde geiten en voor de rest afval... veel afval... het lijkt wel een stortplaats... en geen enkele beplanting...

maar even verder groeit er toch weeral een acacia...    

IMG_8575.JPG

dat is zowat het enige "groen" dat hier overleeft peins ik...

IMG_8576.JPG

maar er zijn nog sporen van leven... een kleine kilometer verderop passeer ik een stukje grond dat mooi gelijkgemaakt werd en afgeboord is met stenen... het grondplan van iets(?) maar ik kan me niet voorstellen van wat... het heeft trouwens een rare trechtervorm... 

IMG_8577.JPG

vanop het volgende heuveltje bestudeer ik nog eens het rare plekje... 't is misschien het plan voor een koraal... niet van de soort op de riffen voor de kust hier maar in de betekenis van een plaats om hun geiten te verzamelen... zoals in de tijd van de cowboys... maar dan gaan die muurtjes wel wat te laag zijn om de beestjes binnen te houden... 'k geraak er niet uit...  

IMG_8578.JPG

in het volgende valleitje staat ook weeral een verlaten bouwsel... een kot deze keer... er moet hier toch wel degelijk passage zijn van inhemers... redelijk veel passage zelfs, aan sommige sporen te zien...    

IMG_8579.JPG

ik wandel - en klauter op sommige stukken - welgemoed verder tot ik de top van mijn bergje helemaal aan mijn rechterkant zie liggen... vanaf hier moet het mogelijk zijn op via zo een heuvelkam tot daar te geraken...

IMG_8580.JPG

en dat lukt inderdaad... 'k zit deze keer op het juiste spoor... letterlijk... er loopt een soort pad naar de top... af en toe is het spoor zo goed als verdwenen door erosie maar ik vind telkens na wat rondspeuren terug de juiste route, leg onderweg een steen bij op een hoopje - hier zijn dus nog al wandelaars geweest  - en geraak probleemloos tot aan de voet van mijn berg!

IMG_8584.JPG

't is nog een vijftig meter tot op de top... ik zet me even neer om uit te blazen en geniet van het landschap...

IMG_8581.JPG

IMG_8583.JPG

IMG_8587.JPG

de donkere vlek die we vanaf het hotel zien, is eigenlijk een plek waar de bergwand is ingestort... lang geleden... hoop ik...

IMG_8585.JPG

ik geraak met een ommetje tot op de richel, net boven de "instorting"... de ondergrond heeft hier andere kleuren... raar...

IMG_8586.JPG

en dan tracht ik heel voorzichtig op handen en voeten naar boven te klauteren... de rotsen zijn vlijmscherp en er breken bij elke stap stukjes af te naar beneden rollen... 'k ben al een paar keer bijna onderuit geschoven en mijn handen doen al zeer als - nog een dikke 20 meter onder de top - plotsklaps mijn Egyptische Pond valt... en ik mezelf de zeer pertinente vraag stel "hoe moet ik seffens weer naar beneden geraken?"

IMG_8589.JPG

vooruit naar beneden stappen is wat te steil, om gewoon de helling af te hollen is het wat te hoog en op mijn achterste naar beneden schuiven is géén optie... dan is het vel van mijn handen en mijn shortje van mijn gat geschuurd tegen dat ik terug op het paadje ben... ik hurk even neer... bestudeer rustig de situatie, neem nog een foto van het landschap en begin te peinzen dat ik mezelf toch wel in een redelijk moeilijke positie heb gebracht... en als ik schuif, val of strompel en daarbij per abuus iets kneus, verrek of breek, is er vandaag wel geen Bruno bij die hulp kan halen... 

IMG_8590.JPG

het enige positieve aan de situatie is het uitzicht... schitterend!

Na een paar minuten steek ik het fototoestel weg en begin voetje voor voetje gehurkt naar beneden te schuifelen, draai me op de steilste stukken om en ga achterwaarts steunend op de handen verder en kom na 5 héél lange en moeizame minuten weer op het spoor uit onderaan de helling... lichtjes opgelucht en zwaar bezweet!

Ik heb de top dan wel niet gehaald, maar ben toch op mijn begje geraakt... zo hoog als in de gegeven omstandigheden veilig te doen was... 't is tien uur tien als ik de terugweg aanvat...

IMG_8592.JPG

op de top geraak je al niet zonder stevige lange broek en handschoenen, je moet ook nog zorgen dat je onderweg niet in een put valt!

IMG_8591.JPG

ik kom op verschillende plaatsen vrij diepe putten tegen, duidelijk géén gevolg van erosie... dit is door mensen gegraven... maar waarom?... wat valt er hier te vinden?... volgens Elke zit er hier halfedelgesteente in de grond en is het dat wat ze trachten te ontginnen... opaal of iets dergelijks... ik ontdek dat de ondergrond in elk geval op verschillende plaatsen mooie kleuren vertoont, maar vind geen opaal.. nu ja, 'k heb er ook niet echt naar gezocht!

IMG_8582.JPG

even later ben ik beneden in een dwarsvallei en sla af naar het zuiden om tot aan de wadi te lopen en zo met een grote boog terug naar het hotel te geraken...  nu is het simpel: enkel het duidelijk zichtbare paadje volgen

IMG_8593.JPG

uiteindelijk loop ik inderdaad vandaag telkens in een boog van en naar het hotel, 'k heb het nadien op Google Earth minutieus zitten nakijken... de blauwe lijn is de route van onze "mislukte" poging van de eerste dag en de rode lijn ongeveer de route die ik de tweede dag neem om boven te geraken...  en de gele is de afstand in vogelvlucht vanaf de grote baan tot het bergje... uiteindelijk maar 2,6 kilometer... maar wel zware kilometers!

het bergje.jpg

onderweg kom ik nog plaatsen tegen waar erosie heeft gezorgd voor mooie kleurtjes en bizarre vormen...

IMG_8594.JPG

IMG_8597.JPG

het laatste gedeelte gaat over desolate steenvlaktes

IMG_8598.JPG

 

IMG_8599.JPG

 en plots ben ik terug in de "beschaving"...

IMG_8601.JPG

IMG_8600.JPG

natuurgebied of geen natuurgebied... ik heb het al aangehaald, in Egypte doen ze heel simpel wat betreft afvalverwerking: als iets weg mag, gooien ze het weg... en liefst niet te ver weg... in dit geval, gewoon de woestijn in, hoop en al 200 meter van de hoofdweg.

IMG_8603.JPG

maar het wegeltje naar de stortplaats, dáár mag je niet door... dat is afgezet met een paar olievaten... nu ja afgezet... 't is redelijk belachelijk een barrikade op te werpen op een zandweg, als er naast je versperring nog een hele woestijn van ruimte is om te passeren!                  

IMG_8604.JPG

even later ben ik op de weg... geen bus te zien... chance dat ik dáár niet heb op gewacht! 

Stoer

en als ik naar het strand trek om Martinneke te gaan vertellen van mijn tocht, kan ik het onderweg toch niet laten om een kiekje te nemen van het gescheiden "hotelvuilnisbakkensysteem"...

IMG_8606.JPG

we zullen wij wel alle onze rommel mooi in het juiste bakje deponeren... en nadien kappen zij het hele zootje waarschijnlijk gewoon in de woestijn... bij de rest!

   

                  

 

14:22 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.