23-01-13

Gorgonia Beach - Marsa Alam 02/01/13: HET BERGJE

Over nieuwjaarsdag kunnen we zeer kort zijn: het was een lui dagje, net lang genoeg om te recupereren van de oudejaarsfeestelijkheden... geen gin-tonic, geen pinten... enkel tussendoor een watertje en languit rusten op het ligbed aan het strand...

Maar de ochtend van 2 januari zijn we weer helemaal "in vorm": vandaag gaan we de berg op... om zeven uur sta ik op en om half acht komen Bruno en Elke net achter mij naar het restaurant gewandeld voor een vroeg ontbijt...

IMG_8516.JPG

nu er nog geen volk staat aan het ontbijtbuffet, maak ik van de gelegenheid gebruik om die "infrastructuur" eens te trekken... en laat me dan een stevige omelet met ham, kaas, tomaat, ajuin én pilipili klutsen... en bakken

IMG_8517.JPG

IMG_8520.JPG

IMG_8519.JPG

IMG_8518.JPG

Elke is enkel meegekomen voor de gezelligheid, zij gaat na haar ontbijt terug slapen en wij stappen stipt om 8 uur welgemoed en met fikse pas het hotel uit en de woestijn in... de kortste weg tussen twee punten is volgens ons een rechte lijn, ook in Egypte om 8 uur 's ochtends, we zetten dus lijnrecht koers naar het bergje in de verte...

IMG_8521.JPG

het landschap is vreselijk dor, op een verdwaald acaciastruikje na groeit er niks... echt helemaal niks... na een klein half uurtje flink doorstappen over een golvend donkergrijs steenlandschap kijken we eens achterom en zien in het tegenlicht nog net de koepel van het hoofdgebouw boven de heuvels uitkomen...  en vóór ons komt het bergje stilaan dichter... nu ja, het bergje komt natuurlijk niet dichter, wij naderen!

IMG_8522.JPG

IMG_8523.JPG

het laatste gedeelte van het landschap verandert de rotsbodem in de verte van kleur en ziet er van op onze positie redelijk egaal uit... we schatten dat we zeker over de helft zijn... dat wordt dus een "makkie"... we zijn er zeker van dat we binnen het kwartier aan de voet van ons bergje gaan staan en tegen 9 uur boven op de top!

IMG_8526.JPG

Maar dat valt even tegen... een paar honderd meter verder passeren we een soort zandpiste en vanaf dat punt verandert plots het landschap: er lopen lange geulen dwars over onze staprichting, waarbij er aan onze kant steeds een steile helling naar beneden is en een lichthellende aan de andere kant naar boven... vandaar dat we ze van ver niet konden onderscheiden... de eerste geulen zijn maar een metertje diep of zo... 

IMG_8524.JPG

IMG_8527.JPG

IMG_8528.JPG

IMG_8529.JPG

IMG_8531.JPG

we steken een viertal van die geulen over, die worden trouwens steeds imposanter, en komen dan plots aan een stuk waar er ook dwarsgeulen lopen, ongeveer in de richting van de top...

Bruno heeft ondertussen vertelt van de super safari die hij verleden week deed... uren op de bus gezeten, dan nog een hele tocht in een jeep, een tiental minuutjes op een dromedaris en even lang op een quad... en dan in een zogezegd authentiek bedoeiendorp gaan eten en thee drinken en als toemaatje drie seconden door een sterrekijker loeren... 'k heb niet echt iets gemist, maar ze hadden daar wel - buiten de obligate kamelen en geiten en aanverwante diersoorten- ook slangen... onder dewelke een soort cobra... in de woestijn gevangen... en de bedoeien van dienst legde aan de toeristen uit dat als je daarvan een beet krijgt, je binnen de 20 minuten je opwachting maakt bij Allah... maar geen paniek: normaal vluchten die beesten weg als ze iets voelen aankomen, enkel wanneer je plots te dicht nadert en zij niet op tijd weg geraken, vallen ze aan...

IMG_8532.JPG

we nemen opgeruimd één van de dwarsgeulen en volgen die omhoog richting bergje... de heuvels rondom worden steeds steiler en de geul dieper en smaller... tot we plots door een soort canyon lopen waarvan de bodem nog geen halve meter breed is... de rotswanden komen dus heel dicht bij mijn blote benen... en mogelijke schuilplaatsen van cobra's ook... we houden even beraad en besluiten om toch maar uit de spleet te kruipen en langs boven een weg te zoeken richting het bergje... niet dat we schrik hebben... maar we zijn er toch niet helemaal gerust in en hebben bovenden absoluut geen zin om nu al onze opwachting te maken in het paradijs... 70 maagden op of af!

en boven merken we nu pas dat het hele gebied doorsneden wordt door redelijk diepe geulen... van ver zag je er niks van, maar van dichtbij lijkt het hier wel de Grand Canyon... maar dan véél kleiner...

IMG_8533.JPG

IMG_8534.JPG

IMG_8535.JPG

IMG_8537.JPG

IMG_8538.JPG

hier en daar zijn er ook serieuze barsten in de grond... we besluiten niet uit te testen hoe stevig de rotsbodem nog standhoudt aan de andere kant van zo een barst... die rotsen zijn trouwens overal vrij brokkelig maar tegelijkertijd toch vlijmscherp... de erosie en de wind heeft alle mogelijk zachte materiaal - zand en stof en gruis en zo - weggeblazen denk ik en de harde korrelige ondergrond blootgelegd... vandaar ook dat hier niks groeit...

we staren gefascineerd naar het landschap en beginnen te beseffen dat het bergje - hoewel precies binnen handbereik - nog bijlange niet bereikt is...

IMG_8536.JPG

een grote en vrij diepe canyon verspert de weg en omlopen is zo te zien niet haalbaar... door de brokkelige en scherpe ondergrond geraken we zonder hulpmiddelen en deftige schoenen en beschermkledij gewoon de steile rotswand niet af... het enige dat wel beneden geraakt... is onze schaduw!  

 IMG_8539.JPG

het is ondertussen negen uur... we besluiten om geen gevaarlijke stunts uit te halen en de berg te laten liggen waar hij ligt... spijtig, maar 't is het risico niet waard... als troostprijs klimmen we naar een veel bescheidener topje een honderd meter verderop

IMG_8540.JPG

tommetoch... we zitten op dat andere heuveltopje wat beaat te loeren naar ons bergje... we hadden er zo graag opgestaan, daar boven... en een steen bij gelegd op het hoopje dat je duidelijk ziet liggen... maar 't heeft niet mogen zijn, de natuur heeft ons redelijk tegengewerkt...

later thuis heb ik het zaakje op Google Earth grondig bestudeerd... we waren op 350 meter van de top, maar hadden vanaf dat punt een serieuze omweg moeten maken om al die canyons te omzeilen...  het blauwe lijntje is de route die we volgden tot aan het punt waar we niet verder konden

het bergje.jpg

Nu ja... 't was toch plezant om eens wat lichaamsbeweging te hebben... we bewonderen het landschap en zien in de verte ons hotel liggen en ik neem een paar foto's van de omgeving en van mijneigenzelve

IMG_8541.JPG

IMG_8542.JPG

IMG_8543.JPG

IMG_8544.JPG

en dan vatten we de terugtocht aan... 't is bergaf maar de zon klimt al hoger... we zetten er stevig de pas in en precies 45 minuten later komt Gorgonia Beach weer in zicht...

IMG_8545.JPG

IMG_8546.JPG

en een kwartier later lig ik wat uitgeteld aan het strand tegen Martine te vertellen over onze "grootse" tocht en dito beklimming... er is een zweem van teleurstelling maar later - na de noen - ga ik snorkelen en krijg het zoals elke dag aan de stok met een paar assertieve doktervissen (Acanthurus Sohal) die mij duidelijk een ambetante indringer vinden

DokterVis.jpg

maar ik spot eindelijk ook mijn eerste zeeschildpad... plus een gewone én een blauwgespikkelde pijlstaartrog, enkele gitaarvissen, een blauwstekel Eenhoornvis en een uit de kluiten gewassen Napoleonvis... 'k heb er geen foto's van genomen maar mijn dag kan uiteindelijk toch niet meer stuk!              

         

09:53 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.