20-05-12

een week om liever te vergeten

ze was nochtans goed begonnen...

zondag:

communiefeest in Mariadal... schitterend weer... iets voor de middag ons zondagse goed aangetrokken, de madam ingeladen in de rolstoel en zo goed en kwaad als het lukte naar de oma gebold... onderweg wel gemerkt dat sommige voetpaden op de Steenokkerzeelstraat niet echt "rolstoelvriendelijk" zijn, dat de boordsteen aan de brug toch wel heel hoog is en dat op zowat 50 meter voor de ingang van het politiekantoor plots gewoon het voetpad er mee ophoudt... je moet wat scheef verder over een berm met rode steentjes... gelukkiglijk staan er geen auto's die zondag en is het droog, we kunnen dus vrij vlot over de parkeerstrook verder tot aan het zebrapad...

IMG_6325.JPG

IMG_6326.JPG

 

IMG_6327.JPG

de toegangsweg tot het gebouwencomplex Mariadal ligt er tegenwoordig wreed proper bij sinds de sporthal helemaal af is... een voetpad is er hier wel helemaal niet, maar 't is een privéweg... veel doorgaand verkeer zou er niet mogen zijn... en is er dus ook niet... toch niet op een zondag zo vlak voor de noen.

IMG_6328.JPG

We vieren eerst bij oma moederdag met een glaasje champagne... of twee... en bollen dan door naar de feest... 

IMG_6330.JPG

IMG_6332.JPG

het wordt stilaan warm, maar 't is bergaf... het lukt me dus om niet al te zweterig tot in brasserie Mariadal te geraken... waar we Martinneke met rolstoel parkeren op het terras voor het aperitief... een zeer goede lokatie: de kelners komen steeds langs daar buiten met hapjes en flessen... de cava stroomt rijkelijk en uiteindelijk zijn we dan toch redelijk zweterig tegen dat we aan tafel gaan!

IMG_6334.JPG

IMG_6340.JPG

de communiefeest is een voltreffer... veel en plezant volk, een handig plaatsje op de hoek van de tafel vlak bij het buffet, leuke buren en toffe ambiance...

IMG_6350.JPG

het BBQ-buffet is eveneens heel lekker, maar halfweg slaag ik er lompweg in om op iets te bijten dat eigenlijk niet echt bijtbaar was... mijn tand kraakt en later zal blijken dat een stuk van een vulling afgebroken is... op het moment zelf trek ik het me niet te veel aan... ik ga nog een bord vullen en spoel de eerste pijn weg met een glaasje wijn... de namiddag verloopt dus nog redelijk vlot en rimpelloos, tot één of andere onnozelaar - duidelijk opzettelijk! - een drets ijsroom smost op mijn hemd en das... ik ken de mens - een smal exemplaar met een brilleke - absoluut niet, noch zijn diepere beweegredenen, maar vermoed dat het olympisch hoge promillepeil er voor iets zal tussenzitten en ga niet in discussie... het hemd ligt ondertussen nog altijd bij de vuile was en de das moet eens naar de droogkuis... maar we geraken goed thuis met rolstoel en al en slapen 's avonds voor TV los door zowat alle programma's heen... zelfs "Scheire en de Schepping"... en dat is wel spijtig! 

maandag:

we staan op zonder kater... 't was blijkbaar toch een deftig soort wijn gisteren... en trekken naar de wekelijkse markt... gisteren was er veel over van dat buffet, maar een mens durft zo niet direct zijn tupperwarepotjes mee te nemen nietwaar... toch niet naar een feest van iemand anders...  we doen dus onze inkopen en voelen ons tegen de middag aan wat belabberd... de tand doet wreed zeer en de dafalgan helpt maar matig... 's avonds trek ik als toeschouwer naar de gemeenteraad en krijg daar een zware hoestbui, toevallig strategisch welgekomen, want midden in het wauweldiscours van één of andere UF-er die weeral de taalwet aan zijn laars lapt... maar zelfs de gratis pint nadien smaakt mij niet en ik rep mij al voor donker huiswaarts om in de zetel wat te liggen zweten en vooral zagen over mijn tand.

dinsdag:

het is onze allerlaatste werkdag... we zorgen er voor dat alles voor Martinneke geregeld is vóór ons vertrek, nemen dan een trein rond de negenen, die prompt een kwartier vertraging heeft... en geraken toch nog aan de BGC-torens... we zeggen dag tegen de schaarse aanwezige bijna ex-collega's, betalen bij de restaurantbeheerder de uitstaande poef van het afscheidsfeest van 3 weken geleden en krijgen op de koop toe van een collega een paar fotootjes van toen doorgestuurd:

2012_0427Image0061.JPG

We sluiten de PC definitief af en regelen de teruggave van abonnement en sleutels en dies meer... en we voelen ons ondertussen hoe langer hoe ellendiger... na de noen staat er normaal nog een feestje van een collega aan de laadkaai op het programma en ik heb afspraak in de "Laatste Minuut" achter het Noordstation: er komen speciaal een paar anciens af...  maar ik zie het echt niet zitten! 'k zie niet uit mijn ogen en voel me zo mottig als een pier, neem in alle stilte afscheid van de paar mannen die op dat moment in de buurt zijn en stap rond één uur op de trein naar huis...

het zit er op... dit is het einde van mijn professionele "carrière"... 'k had het mij dat moment iets glamoureuzer voorgesteld, maar ja... eigenlijk wil ik maar één ding nu: nog een dafalgan en dan in kamerjas mijn zetel in... of naar bed...

thuis mail ik om mij te verontschuldigen voor de bestuursvergadering van 's avonds en bel dan naar de tandarts... die vertrekt woensdagnamiddag op lang weekend maar ik mag eerst nog even langskomen... om 11 uur!... en met die "opbeurende" gedachte kruip ik in mijn zetel en lig de rest van dag namiddag rillerig naar TV te loeren!

woensdag:

de tandarts heeft goed en slecht nieuws... het slechte is dat ik dus een stuk vulling kwijt ben onderaan een kies en dat er daaronder een serieuze ontsteking zit... het goede is dat ze nu het gat voorlopig zal dicht pleisteren en even 5 dagen op en af naar Spanje gaat en tegen dat ze terugkomt zou die ontsteking moeten beter zijn en kan ze al de rommel er uit boren, de tand ontzenuwen en opnieuw "plomberen"... ik bol naar huis met een voorschriftje voor antibiotica en een post-it met mijn nieuwe afspraak

de rest van de dag tracht ik het huishouden wat te beredderen, help mijn madam waar het kan en bedenk dat ik mij mijn eerste echte pre-pensioendag precies anders had voorgesteld...

donderdag:

normaal zou ik een hele dag gaan motorijden met Ulrich en co naar de "dijken van Zeeland"... maar de tandarts heeft het me afgeraden: een hele dag rondhossen op een motor gaat geen goed doen aan mijn tand en ik voel me zelf trouwens ook niet lekker genoeg voor zo een toestanden... we houden ons dus in de plaats daarvan bezig met wokken en eten en afwassen en zweten en dies meer... en in de late namiddag is er plots heel goed nieuws: volgens de verpleegster is het gat in mijn been eindelijk dicht! Na precies 40 dagen verzorging moet er eindelijk geen wiek meer in... hoera... 'k ben gematigd enthousiast, want nu komt een mogelijke operatie weeral plots dichterbij... maar dat zien we later wel...

vrijdag:

ik neem braaf mijn dafalgans en antibiotica voel me al wat beter... we beginnen ook al wat in een routine te zitten thuis... kussens verhuizen van bed naar zetel, trap afhelpen, koffie zetten, ontbijten, afwas, opruim, stofzuigen, de krant lezen... het gaat al best vlotjes en na de middag besluit ik wat mee te helpen schilderen in Stalsstudio... het dekor voor het examen is bijna af... en nadien eten we de wok-restjes van gisteren op en steken dan een donkere was in!

zaterdag:

vandaag zonnig weer: we hangen de was in de tuin, halen een reisgids van de Spaanse Pyreneeën in de bib en 's avonds gaan we samen kijken naar het examen "Literaire Creatie" in Stalstudio... de kroost doet ook mee, hij leest één van de examenwerken voor. Wij geraken met Martinneke naadloos de trap op... weliswaar met de lijfelijke hulp van Geert Jan, scenarioschrijver voor soaps op TV en na zijn uren mannetjesputter en helper van dames in nood... het examen is prachtig... de cava lekker en mijn oud-studiegenoot Erik trots... en met reden: hij haalt 87% voor zijn kortverhaal... schitterend!

zondag:

en zo zijn we een week verder... een speciale en vooral rare week... een heel gevulde week... maar toch een week om liever niet over te doen... hopelijk geraakt dinsdag mijn tand gevuld en Martinneke volgende week aan een nieuw en handiger model plaaster... en gaan de eerstvolgende weken van mijn pre-pensioen veel plezanter en minder koortsig verlopen!

12:54 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Proficiat met je einde-loopbaan, Yves! Ik ben uiteraard jaloers maar heb intussen de knoop doorgehakt: het volgende schooljaar wordt mijn allerlaatste! Dus TBS-58+ vanaf 1-9-'13 voorafgaand aan definitief pensioen vanaf 1-7-'15! Ik ben blij, opgelucht en vooral 'bevrijd' dat het einde stilaan in zicht is, dat kan ik je wel vertellen.

Gepost door: Anneke | 26-08-12

De commentaren zijn gesloten.