27-02-12

een weekje zon, zee en zwemmen... het vertrek!

Zaterdag 25 februari... het is middag, de valies en reistas staat klaar in de gang, we verorberen nog gauw de laatste restjes uit de frigo en checken op de website van de luchthaven nog even de vertrekkende vluchten... alles lijkt normaal, geen vertragingen gemeld... we kijken nog maar eens na of we alles bijhebben, overlopen nog eens het "todo" lijstje van de kroost en zo rond kwart na drie zoenen we hem en zijn lief gedag, wandelen bepakt en bezakt tot op de straathoek waar net op dat moment een bus aankomt... van geluk gesproken... 5 minuten later staan we al welgemoed en in optimale vakantiestemming op de luchthaven van Zaventem... we zijn vertrokken... "Marsa Alam, here we come!"

We kijken nog even na op het grote bord waar we precies dienen in te checken... en daar staat onze vlucht toch wel "delayed" zeker!

IMG_5640.JPG

't is begot de enige vlucht met vertraging op het hele bord... en dan nog delayed tot 9 uur vanavond... en we zijn pas half vier! Dat moet een "missing" zijn... een uurtje geleden was er thuis op de website trouwens nog geen sprake van enige vertraging... we slepen dus de valies - met al onze kleren  - en de sportzak - met schoenen, snorkelgerief, zwemvinnen en nog wat onontbeerlijke rommel - tot aan balie 11... waar we zowat de eersten en enigen zijn om al in te checken... 

IMG_5639.JPG

na zeven bochten tussen de paaltjes en linten staan we voor een vriendelijke hostess die onze valies en sportzak vlotjes incheckt en met een innemende glimlach bevestigt dat er inderdaad wat vertraging is... 2 uur en veertig minuten om precies te zijn... "er scheelde iets met het vliegtuig, zodat het gisteren te laat vertrok en het heeft die opgelopen achterstand nog niet kunnen wegwerken" of toch zoiets... waarom ze dat dan niet eerder op de website konden zetten is me niet duidelijk... ik meld haar dan ook mijn lichte ongenoegen over het feit van die ontbrekende info... we hadden verdorie nog een paar uur thuis kunnen wachten... maar ja, we zijn hier nu toch, we gaan sowieso nu niet meer de bus op kruipen naar het dorp... en daarbij, we krijgen als tegemoetkoming elk een drankbonnetje... we zullen die vijf uur wachten wel overleven denken we zo... en trekken prompt naar een bar met zicht op de vliegtuigen om onze bonnetjes te consumeren...

IMG_5641.JPG

het uitzicht vanuit de bar valt dus nog mee... maar ons bonnetje iets minder... het blijkt een exemplaar met een waarde van 3 (drie) euro... per stuk!... maar nu moet je eens proberen om in de ganse luchthaven iets drinkbaars vast te krijgen voor drie euro... een flesje plat water ja, dat gaat nog net... maar voor zowat al de rest dien je bij te passen... op de koop toe heeft de kassamadam blijkbaar nog nooit gehoord van drankbonnetjes van drie euro... na een omstandige explicatie, een beminnelijke glimlach van onzentwege en cash bijpassen van de nodige fondsen, worden de kleinoden toch aanvaard - zij het met lichte aarzeling - en kunnen wij voluit genieten van onze cola zero... 't is nog niet helemaal de "all-inclusive" waarvoor we boekten maar zoals gezegd... het uitzicht is best wel leuk... we zien gedurende anderhalf uur talloze vliegtuigen toekomen en vertrekken... en allemaal zonder vertraging!... en zo gaat de namiddag stilletjes over in avond en besluiten wij om langs de douane te passeren en wat tax-free inkopen te plegen...

IMG_5642.JPG

ik besprenkel me kwistig met minstens een vijftal "reukjes-voor-mannen" en mijn handen en polsen stinken daarna uren in de wind... je moet blijkbaar - volgens mijn madam - die geurtjes op een soort teststokje spuiten en zo uitproberen... en je mag zeker niet beginnen "mélangeren" op je eigen vel, want dát geeft soms nogal rare effecten... aan wie zeg je het... ik verspreid ter hoogte van mijn horloge een straffer geurtje dan de gemiddelde keet op de Sint Truidersteenweg... enfin, peins ik toch, want ik ken die baan alleen van horen zeggen... een chance dat de shop zo goed als leeg is... wegens de crisis?... of hebben al die andere mensen geen tijd om hier rond te lummelen omdat zij misschien een vliegtuig dienen te halen dat wel stipt op tijd is?... we gaan het nooit weten... in elk geval, 't is er rustig en na onze boodschappentrip proberen we een andere kroeg uit... waar het ook heel rustig is... en met zowat hetzelfde uitzicht als daarnet... maar dan iets verderop in het gebouw en ondertussen ook wat donkerder buiten... 

IMG_5643.JPG

uiteindelijk nestelen we ons aan de balie een half uurtje op voorhand... je weet maar nooit nietwaar... maar één ding moet je die mensen van Thomas Cook nageven, ze zijn standvastig: als ze zeggen dat er twee uur en veertig minuten vertraging gaat zijn, dan is er twee uur en veertig minuten vertraging... aan de incheckbalie loopt het ondertussen héél langzaam vol... blijkbaar zijn er toch een aantal mensen die vooraf wisten dat ze te vroeg gingen zijn... of die er in één of andere luchthavenkroeg nog veel langer hebben over gedaan om hun 3 euro op te krijgen... maar iets na half negen is het zo ver... we mogen instijgen... wij hebben een zitje op rij 28... helemaal achteraan... en die van vanachteren zouden volgens de hostess eerst moeten "boarden"... zodra het belletje gaat drumt het hele zwik echter traditiegetrouw met veel elleboogwerk naar voor...

IMG_5644.JPG

Tegen dat wij instijgen staan er dus al een paar pipo's vooraan dik in de weg hun uitgebreide en volgens mij veel te omvangrijke handbagage weg te stouwen en moeten wij ons een weg worstelen naar de 28C en D... normaal zit ik graag aan het venstertje... beetje bang in zo een ding en hou graag visueel contact met de buitenwereld ver onder mij, maar 't is toch donker... dus nu steekt het zo nauw niet...

IMG_5645.JPG

we zitten naast mekaar... met een gangpad tussen ons... wel handig als je ooit neerstort en moet evacueren... en ook wel als je onderweg even moet pipi doen... of zoiets... je benen strekken gaat ook vlotter... toch als er geen karretje moet passeren.. of iemand anders die moet pipi doen... of zoiets...

IMG_5646.JPG

Martinneke zegt dag tegen mij, haalt haar oortjes, opblaaskussenje en blinddoek boven en maakt er het beste van en ik lees mijn gazet en kijk naar een film... iets met Jim Carrey en een bende pinguins... we hebben een rustige vlucht en krijgen tussendoor van de hostessen een drankje... en een bakje warm eten van onbestemde afkomst en samenstelling... maar vrij lekker... en later bij de landing nog een fruitbol ook... tegen het oorsuizen... en ze passeren ook nog met oortjes en taxfree spullen en ander nuttig gerief en er valt als eens iemand flauw in het gangpad, net achter je zetel... en je volgt op het schermpje de vlucht op een landkaart en maakt wat kennis met de andere Vlamingen in de buurt en zo... en voor je het weet loopt het zowaar tegen drie uur in de ochtend - plaatselijke tijd - en ben je in Port Ghalib... 

de temperatuur is zacht... zo een 17 graden... en er staat een (fris) briesje en de nachtelijke hemel is helder... dat belooft dus voor morgen! De administratieve en andere noodzakelijke beslommeringen verlopen zo vlot als je in een dergelijk land mag verwachten... eerst formuliertje invullen, dan in de rij voor het visum, nadien aanschuiven aan de pascontrole... dan even verder opnieuw een check van je documenten... en om het hoekje alweer in de rij voor de doorlichting van lijf en leden... en van je handbagage... vervolgens weer een documentencheck aan een poortje... (eigenlijk geraak je peins ik in België als inwijkeling een heel stuk vlotter aan het staatsburgerschap, OCMW-steun en/of dopgeld dan dat je hier gewoon nog maar als toerist binnengeraakt, maar dat zal weeral geen politiek-korrekte gedachte wezen, 'k zal ze maar iets kleiner en tussen haakjes zetten) ... en tot slot wachten aan de lopende band op je gewone bagage... en die komt er prompt aan... op dit nachtelijk uur zijn we de enige vlucht en terwijl wij al die files deden, zijn de valiezen blijkbaar allemaal al uitgeladen en draaien ze rondjes op de transportband... Martine neemt onze sportzak met schoenen en snorkelgerief en gaat alvast naar buiten... en ik wacht op de valies met onze kledij... en wacht... en wacht...

IMG_5650.JPG

om 3.37u - plaatselijke tijd - valt de band stil... leeg... en vertrekken de plaatselijke bagagemannen... en wacht ik nog steeds op mijn valies... en met mij nog twee andere valiesloze toeristen... we vragen voor alle zekerheid - in onze beste gebarentaal - of dat werkelijk alles was dat van het vliegtuig is gekomen... en de mannen bevestigen dat dit inderdaad alles was... "no more luggage left"...  onze valies is er dus niet bij... één of andere functionaris merkt dat wij nog aan die band staan te talmen, komt poolshoogte nemen en wij leggen hem gezamelijk doch moeizaam uit dat we onze valies ontberen... ondertussen staat Martinneke buiten bij de hostess van Thomas Cook en bij de rest van de bus te wachten... hoop ik... en begint vermoedelijk toch beseffen dat er iets scheelt met mij... hoop ik... 

Ik beraadslaag met de twee andere valieslozen en we besluiten eerst de buitenwacht op de hoogte te brengen van de situatie... de andere kerel stapt dus lichtjes geagiteerd de uitgangsdeur voorbij om het zaakje uit te gaan leggen aan de rest van de familie en mag prompt niet meer binnen van de veiligheidsagenten... ik besef net op tijd dat die ene bepaalde deur blijkbaar de "grens" is, hoed er mijn voor die magische lijn niet te overschrijden en zwaai en roep van in de binnenhall de hostess en Martinneke dichterbij... 'k leg hen de situatie luidkeels uit en ze bezweren mij allebei dat ze gaan wachten op ons en dat wij er vooral moeten voor zorgen dat de juiste papieren worden ingevuld... de andere kerel tracht ondertussen opnieuw binnen te geraken, maar stuit op een categoriek "njet", maar dan in het Egyptisch... hij moet helemaal rondlopen en langs de hoofdingang en enkele controlepunten passeren wil hij terug het gebouw in... de veiligheidsagenten zijn ondertussen aangegroeid tot een hele tros ambtenaren van allerlei gradatie en allooi en na enige babylonisch geconverseer slaag ik er toch in één of andere kerel met hemd, das en badge zo ver te krijgen dat hij een document opduikelt uit een schuif en aanstalten maakt om het in te vullen... mijn bagagelabeltje wordt langs alle kanten uitgebreid en grondig gecheckt, besnuffeld en bestudeerd, ik dien visum en identiteitskaart opnieuw boven te halen... en een balpen, want zoiets heeft hij precies niet bij... al die data worden zeer nauwkeurig vergeleken, gewikt en gewogen en dan besluit hij dat het blijkbaar toch opportuun is een document in te vullen... de kerel schrijft tergend langzaam - maar zeer minutieus - alle gegevens over... we zetten allebei nog enkele handtekeningen, ik slaag er met enige handigheid in mijn balpen te recuperen en even later kan ik eindelijk de buitendeur uit stappen... zonder valies weliswaar... maar met een officieel papier!

We stevenen op de bus af... waar de rest van het gezelschap al een tijdje gelaten zit te wachten... ik leg aan mijn slaperige medereizigers uit wat er scheelt en even later komt de hostess haar welkomstbabbel doen, meldt dat de eerste stop is voorzien aan de Three Corners Faurouz, ons hotel en wenst ons nog allemaal een goede nacht en een prettig verblijf in Egypte... enige cynisme is die meiskes absoluut niet vreemd, zelfs niet op een dergelijk matinaal tijdstip!

De buschauffeur is duidelijk blij dat hij eindelijk kan vertrekken... we bollen langsheen het nachtelijke Port Ghalib en hij zet er een flinke vaart in en is ondertussen ook druk in de weer met zijn GSM... vermoedelijk aan het thuisfront zijn verlate komst aan het melden(?) en daardoor vliegen we zowaar de zijweg naar ons hotel voorbij... hij gaat zwaar in de remmen - op de gelukkiglijk kompleet verlaten weg - en na enige raar gemanoeuvreer geraken we toch terug op het rechte pad en de juiste weg en een slagboom en enkele vluchtheuvels later staan we voor het bordess van hotel Fayrouz...en... het moet gezegd - ieder nadeel heeft zijn voordeel! -  terwijl Martinneke buiten aan de bus even wacht op de sporttas, steven ik met flinke stap naar binnen en sta als allereerste aan de balie...

IMG_5651.JPG

we checken in, krijgen een welkomstdrankje en een document om in te vullen en een kamersleutel met label en twee "towelcards" en nog wat info en tot slot een all-inclusive bandje om... een blauw - wegens reguliere klant  - en even later trommel ik een kruier op om onze sportzak en onszelf naar de kamer te brengen... hij is eerst wat wantrouwig: "only one luggage sir?" maar ik leg hem uit dat onze valies een beetje zoek is geraakt en vermoedelijk dus later komt... morgen... of zo... hopelijk... en dat ze die dan wel later op de kamer zullen afzetten zeker(?)...De brave man is blijkbaar oprecht bezorgd om zoveel ongemak, wenst ons het allerbeste toe, incasseert een fooi en gaat dan snel de anderen aan de incheckbalie van dienst zijn... diegenen met een valies... 

IMG_5652.JPG

Wij monsteren de kamer en het uitzicht naar buiten en ontdekken dat het krek dezelfde is als twee jaar geleden... da's straf... de TV speelt, er staat een fruitkorf klaar en een fles rode wijn met twee glazen... we zijn reguliere klanten weet u wel... maar 't is toch echt te laat om nu nog een flesje te kraken... het is ondertussen zowat vijf uur geworden... binnen anderhalf uur kan je al gaan ontbijten... als je zou willen... maar 'k weet niet of dat dat wel gaan willen... wij willen nu vooral slapen... nog even toch!

IMG_5653.JPG

we hangen onze reiskleren in de kast... even douchen en klaar... wel handig zo zonder valies... we zijn nog nooit zo snel uitgepakt geweest... even later gaat het licht en de TV uit... en morgen zien we dan wel weer... en als ik de eerste op ben, 'k weet dan toch in elk geval al wat ik moet aantrekken... mijn jeanske en blauw hemd met lange mouwen!

Stoer

 

17:29 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.