07-11-11

beestige toestanden...

Precies vandaag is het blijkbaar 10 jaar geleden dat Sabena "ons verliet"... toen een aangekondigde en onvermijdbare dood... niet dat wij er van wakker lagen... van hun vliegtuigen soms wel... maar van dat faillisement al veel minder... wij werkten er namelijk geen van beiden... en dat scheelt natuurlijk... hoewel het niet veel heeft gescheeld... mijn madam was begin jaren 80 namelijk een paar maanden "Sabénien" en ik werd het ooit bijna... met glans geslaagd in de examens en "batig gerangschikt" en zo... 'k miste alleen de juiste politieke steun(!), anders was ik toen binnen geweest... en had ik tien jaar geleden weer op straat gestaan... tja... een mens moet een beetje chance hebben in het leven!

Lachen 

toen het boeltje dus overkop ging waren wij persoonlijk maar wat blij dat we géén deel uitmaakten van die grote "familie", maar in het dorp en de streek had de zaak natuurlijk wel grote gevolgen... de cafés in Zaventem zagen bijvoorbeeld hun omzet zwaar zakken want het was plots gedaan met de talrijke nachtelijke feesten(!)... en een aantal horecazaken ging zelfs nadien gewoon mee overkop... pas op, ik vind zoiets niet uit, het stond zowat letterlijk vandaag in mijn gazet...

 'k heb toen dus blijkbaar toch wel wat ambiance gemist... in de lucht én op de grond... toen toch... want ondertussen zijn de zeden wat veranderd en is van de grond gaan precies niet zo spectaculair meer als voorheen...

airhostessen 1.png vroeger

airhostessen 2.pngnu

tja... Sabena... 't is dus - zoals gezegd - al 10 jaar geleden dat we er afscheid van namen... en precies nu - tien jaar later - hebben wij weeral afscheid moeten nemen van iets wat ons dierbaar was... of toch ook niet... deze keer niet van een vermoedelijk slecht gerunde vliegtuigmaatschappij-met-een-ééntalig-franse-benaming-en-veel-te-veel-poef... maar van een koppel waterschildpadden...

'k weet het... 't is niet helemaal hetzelfde, maar afscheid nemen... "afscheid nemen is altijd een beetje weg gaan".. het doet ons altijd wel iets... of toch ook niet...

de schildpadden huisden in een bak op de kamer van de zoon... een hoog knuffelgehalte hadden ze niet echt en de aaibaarheidsfactor van zo een beestje ligt echt wel een eind onder die van bijvoorbeeld de gemiddelde stewardess... maar echt veel last hadden we er niet van... van de waterschildpadden bedoel ik...  enkel... ze stonken, jongens toch, die konden stinken! Nu ja, de beesten zelf misschien nog zo niet, maar hun water des te meer... ondanks een pompje en filter en regelmatige poetsbeurten en dies meer, verspreidde die bak meestal na enkel dagen telkens een kwalijk geurtje... "exit" de schildpadden dus... de bak buiten en de beesten ook! 

04112011543.jpg

04112011544.jpg

we brachten ze bij een vriend van de zoon, waar ze nu in een heel groot aquarium zitten... tussen een heleboel soortgenoten... en daar gaan ze wel vriendjes mee worden... hopen we toch... maar dat zit tot nu toe wel goed: volgens de laatste berichten hebben de groten onze twee kleintjes (nog) niet opgevreten... 't zijn dan ook waterschildpadden nietwaar... geen luchtvaartmaatschappijnen! 

15:47 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.