01-09-11

dag 21 campertrip 2011: vrijdag 29 juli

Vanaf zeven uur ben ik al druk in de weer: douchen, ontbijten, opruimen, inpakken, de voorruit wassen, het verlengsnoer oprollen, alles twee keer checken in de koffer en in de camper en buiten aan de camper... en rond 8.00u zijn we klaar... even nog dag zeggen aan onze (slaperige) buren Martine, Yves en Charlotte... Soraya slaapt nog... en we bollen Jezera uit en zijn ruim op tijd het eiland af voor de brug naar het vasteland opengaat... die is dagelijks twee keer een half uur open, om 9.00u en om 17.00u. 't Is opnieuw wat bewolkt en niet echt warm... nu ja... om te rijden is dit eigenlijk ideaal weer...    

IMG_4138.JPG

het eerste uur rijden we door het binnenland langs kleine wegen naar het noordoosten en komen zo goed als geen mens tegen... ofwel neemt iedereen hier de snelweg ofwel slapen ze op vrijdag lang uit... we passeren vlotjes Stankovci en Benkovac en andere oorden waar we nog nooit van gehoord hebben en vermoedelijk zelden of nooit toeristen voorbijkomen... en Kroaten ook niet... zo te zien...    

IMG_4140.JPG

IMG_4141.JPG

om half tien rijden we door Obrovac... een wat apart dorp... het ligt helemaal ingeprangd in een smalle kloof aan de rivier Zrmanja... die even verder uitmond in de baai van Novigrad...    

IMG_4142.JPG

wij nemen daar de kustweg nr 8 die helemaal tot in Rijecka loopt... da's handig, we moeten niet meer zoeken op de kaart... 't is vanaf nu gewoon altijd volgen... bijna 200 km lang! IMG_4145.JPG

aan de ene kant ligt de zee met in de verte het eiland Pag en aan de andere kant het Velebit gebergte... en dat geeft een wat apart klimaat... op sommige plaatsen staat er een stevige wind die uit de bergen naar zee waait... om kwart voor elf stop ik eens, om de benen te strekken en het kussen onder mijn pijnlijke achterkant op te schudden en een fotootje te nemen en zo... en waai prompt bijna van de sokken wanneer ik uitstap... de rukwinden zijn zo fors dat de camper heen en weer schudt... en Martinneke er zelfs liever niet uit komt... maar het uitzicht is wel mooi!   

IMG_4152.JPG

IMG_4153.JPG

ik hou de camper recht op de weg... wat echter op sommige stukken echt niet makkelijk is en na een kwartiertje komen we in Karlobag... je ziet van ver een op het eerste zicht enorme kerk staan, vlak aan het water... maar bij nader inzien blijkt het gezichtsbedrog en is het slechts een massief stuk muur, met kerktoren... een overschotje van een ooit veel groter bouwsel... 

IMG_4155.JPG

IMG_4156.JPG

het dorp is een strategisch kruispunt: het ligt op de weg Zadar - Rijeka, op een plaats waar de zeeëngte naar het eiland Pag maar 1800m breed is en aan één van de enige wegen over het Velebit gebergte... strategisch of niet... de strandaccomodatie heeft duidelijk zijn glorietijd achter zich gelaten... en dat al een tijdje geleden...

IMG_4159.JPG

we rijden door en stoppen rond de middag even aan een uitzichtspunt...  er is weliswaar geen cafe of terras te bespeuren, maar je hebt een prachtig vergezicht op de eilanden Cres en Krk... en het kleinere "witte" eiland op de voorgrond is een wat speciaal exemplaar...   

IMG_4163.JPG

IMG_4161.JPG

dat eiland - Goli - was onbewoond tot WOI, toen werd er door de Oostenrijkers een gevangenkamp opgericht voor Russische krijgsgevangenen... na WOII nam Tito het opnieuw in gebruik om er politieke gevangenen op te bergen... vanaf de zomer van 1948 - na de breuk met Stalin - werden er massaal communisten op vastgezet... onder meer 2000 Italiaanse communisten die na de oorlog mee waren komen helpen met de opbouw van het land... de sukkels zijn er naar het schijnt nooit meer afgeraakt... zowel Italië als Joegoslavië hebben het zaakje "doodgezwegen". Sinds 1989 is het echter terug onbewoond en kan je het bezoeken...

mmm... toch rare jongens... die Joegoslaven!  

IMG_4160.JPG

Een half uurtje verder houden we voorbij Senj de volgende "pitstop" aan een "geografisch" monument... de 45e breedtegraad loopt hier voorbij... nu loopt die 45e breedtegraad door een heleboel punten, maar hier hebben ze het blijkbaar nodig gevonden er naast de weg een soort monument voor te zetten...   

IMG_4164.JPG

't stelt niet echt veel voor, maar hoe dan ook, 't is toch een beetje een speciale plek... ik zet mij heel voorzichtig op het muurtje en mijn pijnlijke kont bevindt zich dus op dit eigenste moment precies halfweg de Evenaar en de Noordpool... maar die Evenaar en Pool zijn nog wel 5000 km ver... zo ver moeten wij gelukkig niet... 'k ga vandaag niet verder dan Miramare tegen Triest en dat ligt een kleine 150 km verder... richting Noordpool...  

IMG_4167.JPG

veel volk staat er wel niet op deze waarlijk unieke en machtig interessante "cartografische hotspot" en vermoedelijk stroomt op andere momenten hier ook niet echt de grote massa toe: het souvenir- en infokotteke op de parking heeft duidelijk florissantere tijden gekend... en dat al een hele tijd geleden... wij blieven echter geen aandenken, een fotootje volstaat en we wandelen daarna terug naar de camper, waar net op dat moment een "Hummertje" toekomt... best leuk als je met een kroostrijk gezin op stap wil, de vriendjes en vriendinnetjes kunnen dan ook mee... maar 'k zou niet graag met zo een ding de Alpen doortrekken... of een parkeerplaatsje zoeken in een gemiddeld stadscentrum... 

IMG_4168.JPG

IMG_4171.JPG

Achteraan de parking is er een redelijk chique establissement waar wij graag een sonsumptie wensen te nemen... de hele veranda is zowat leeg maar alle vrije tafels zijn "gereserveerd"... misschien door een bende in aantocht waar ook die Hummer-limo op komt wachten... we weten het niet en het kan ons ook niet schelen... binnen lijkt het me maar stoffig en donker... we drentelen wat rond en worden ondertussen straal genegeerd door het personeel... na kort beraad besluiten we op een ander te gaan, ergens waar we wel welkom zijn... en een paar kilometer verder vinden we langs de weg een simpel terrasje waar we kunnen parkeren en wel vriendelijk worden ontvangen... ik beperk mij tot een cola maar de witte wijn is naar het schijnt "heel goed te doen"!      

IMG_4173.JPG

nadien zetten we onze reis langs de kustweg voort, een kustweg die op sommige momenten hoog boven zee loopt en schitterende vergezichten biedt op Krk... en iets voor twee uur zien we in de verte beneden ons de tolbrug liggen die het eiland Krk met het vasteland verbindt... Rijeka komt nu dichterbij... 't is te zeggen, Rijeka blijft natuurlijk liggen waar het ligt, maar wij naderen gestaag... we moeten wel eerst helemaal de baai van Bakar nog rond       

IMG_4175.JPG

IMG_4178.JPG

halfweg die baai - midden in het industriegebied - merk ik een parking naast de weg en we besluiten daar te lunchen... het uitzicht op de zware industrie en olieopslagtanks en dergelijke is allesbehalve idyllisch, maar dat zal me worst wezen... ik heb honger en haal de tomatensla-met-fetakaas-en-sossiskes uit...  

IMG_4176.JPG

na de lunch rijden we de baai uit richting stad en op een groot kruispunt slaag ik er in - niet gehinderd door enige "hulp" van GPS of stratenplan - om vakkundig de foute weg te nemen... we dalen naar zeeniveau over een drukke baan langsheen scheepswerven en soortgelijke toestanden, draaien dan ergens steil omhoog, klimmen opnieuw de heuvel op langs desolate woonblokken en komen na een dik kwartier op een kruispunt uit, 300 meter van dat eerste... we nemen daar dan - toevallig - de juiste weg en doorkruisen even later de hele stad...

IMG_4180.JPG

IMG_4181.JPG

en dat gaat uiteindelijk vrij vlot... we volgen in de buitenwijken ten westen van Rijeka de wegwijzers naar Triest, geraken van de eerste keer op de juiste baan en staan om tien voor 4 aan de grens... we stoppen nog even aan een kraampje om onze laatste Kunas op te consumeren... dat resulteert in een klein fleske rode wijn, een cadeau voor de oma en een grote fles plaatselijke sterke drank voor eigen gebruik... en dan is alles op en gaan we aanschuiven aan de douane...

IMG_4186.JPG

IMG_4187.JPG

IMG_4188.JPG

om precies 16.00u rijden we Slovenië binnen en 38 minuten later staan we aan de Italiaanse grens... en dat allemaal zonder Sloveens wegenvignetteke... ik ga nog wel even voltanken vlak voor we Italië binnenrijden, we staan ver droog en de diesel is sowieso een pak duurder in Italië...

IMG_4189.JPG

ik plak ons Sonja terug tegen de voorruit en tik de coördinaten in van de camperplaats in Miramare en even later rijden we op GPS Triest binnen... 't is net vijf uur en dus spitsuur en vrij druk, maar het valt dadelijk op dat we in een ander land zijn... niet alleen omdat Sonja ons weer "guideert" maar vooral omdat... hoe zal ik het zeggen... de Italianen een wat aparte rijstijl hebben... ze rijden harder en "zenuwachtiger" en trekken zich duidelijk minder aan van mogelijke hinderlijke verkeersregeltjes... 'k geloof nooit dat ze hier al een rijbewijs met punten hebben... maar het straftse maken we mee op een grote boulevard als we Triest buitenrijden...

ik sta aan de verkeerslichten op het rechter vak voor het rood in de file en links naast mij staat een getaand madammeke in een kleine Peugeot... als het groen wordt en de file zich in beweging zet rijden we tegen een goede 40 km/u naast mekaar en plots merk ik in mijn ooghoek dat het mensje dichterbij komt... ze heeft geen richtingsaanwijzer aan, dus ik denk, dat ze wat verstrooid is en daardoor heen en weer zwalpt en toeter heel even om haar wat alerter te maken... er volgt geen noemenswaardige reactie... ze blijft stug voor zich uitkijken en verder rijden met een lichte afwijking naar rechts... ik ben er niks gerust in maar bedenk "wij zijn groot en wit en drie meter hoog en zeven meter lang, het kán gewoon niet dat we in haar dode hoek zitten en ze ons niet opmerkt"  het oude besje blijft echter gestadig naderen... blijkbaar heeft ze voor zichzelf uitgemaakt dat het veel fijner en leuker rijden is op het rechtervak... het feit dat ik mij daar op dat eigenste moment óók bevind, is vermoedelijk een triviaal en bijgevolg volkomen te negeren detail... ik toeter nog eens kort, maar ze stuurt halsstarrig verder mijn richting uit... als het besje nog een half metertje van mijn zijkant af is, vloek ik eens, toeter uitgebreid en zwaai met mijn linkerarm buiten om haar aan te manen afstand te houden, maar het antieke mormel blijft oostindisch (of italiaans) doof en komt steeds korterbij... ik besef plots dat ik maar twee opties heb... gewoon verder mijn file volgen en binnen seconden meemaken dat ze aan 40/50 km/u tegen de zijkant van de camper en/of de stuurcabine aanschurkt, met alle gevolgen vandien... of nu remmen en hopen dat er achter mij geen pipo te dichtbij zit... anders is mijn momenteel licht gehavende achterkant seffens helemaal naar de sjokkedijzen... ik opteer op het laatste moment voor optie twee en ga diep in de remmen... terwijl de glazen en het bestek rinkelen in de kasten achter ons, scheert de ouwe trut rakelings - het scheelt echt maar centimeters - langs mijn rechtervoorvleugel en zet doodgemoederd op mijn vak haar rit verder... zonder haar hoofd te bewegen, de neus pal tegen de vooruit en het verstand op nul... 

Ik toeter, knipper met mijn lichten en ben zo geschrokken en boos dat ik ter plaatse enkele pseudo-italiaanse krachttermen en scheldwoorden uitvind en verwens het verdomde stomme ouwe italiaanse kieken daarna uitgebreid en intensief in het Vilvoords... tot Martinneke vindt dat het welletjes is... ik zou mij beter wat kalmeren: er is geen ongeluk gebeurd en alle glazen zijn precies nog heel... ik besef dat ze gelijk heeft... ze heeft trouwens altijd gelijk... en kalmeer wat... maar op dergelijke momenten ben ik vurig en onvoorwaardelijk pleitbezorger van diegenen die voorstander zijn van een jaarlijkse opfrissingcursus voor ouderlingen... met desnoods intrekken van het rijbewijs... vooral als de oudjes van vrouwelijke en italiaanse kunne zijn!       

IMG_4191.JPG

even verder laten we het drukke verkeer en bijhorende onvoorzichtige ouwe taarten achter ons en komen op een rustige boulevard... we vinden vlot een plaatsje en wandelen langs de dijk tot aan een kiosk waar we onszelf trakteren op iets lekkers... in mijn geval zonder alcohol, 't is volgens Sonja wel niet ver meer, maar 'k moet toch nog een stukje rijden tot aan de camperplaats!  

IMG_4193.JPG

IMG_4194.JPG

IMG_4196.JPG

IMG_4197.JPG

wanneer we rond zessen terug naar de camper gaan, is het drukkend warm en de hemel in de verte oogt dreigend donker... volgens ons zit er onweer in de lucht... nu ja, dát hebben we vandaag nog niet gehad! 

IMG_4198.JPG

IMG_4199.JPG

we vinden dankzij Sonja de camperplaats, want wegwijzers staan er niet direct, integendeel: aan het begin van de doodlopende dijk naar de camperplaats staat een bord dat als maximum hoogte "3m" aangeeft... daar kunnne we dus niet onderdoor... ik volg toch maar de gps-instructies en we komen uit op de parking van een groot domein... verderop gaan we later inderdaad een poort tegenkomen waar je best niet met een camper door tracht te rijden, maar op de camperplaats geraak je moeiteloos... 't is wel een betaalende parking met een hele rare regeling... hoe langer je er staat, hoe duurder het wordt per uur... begrijpe wie kan... maar vanaf 19.00u tot 08.00u 's morgens mag je er gratis staan en zelfs overnachten...

't is nog lang geen 19.00u als we toekomen, de vriendelijke parkeerwachter stelt prompt voor dat we nog een klein uurtje ergens anders gaan staan - of nog wat gaan rondrijden - en dan terugkomen... want anders moet hij ons drie euro aanrekenen... we bedanken voor de goede raad maar besluiten toch voor dat laatste uurtje te betalen en ons nu al te installeren...  

rare jongens toch, die Italianen!    

IMG_4217.JPG

IMG_4228.JPG

het wordt hoe langer hoe donkerder in het noorden en het rommelt heel in de verte, maar hier is het droog en dus wandelen we eens tot in het park... we hebben nu toch betaald!

Knipogen

IMG_4214.JPG

en dat blijkt een fijne beslissing: 't is een uitgestrekt domein met op een in zee uitstekende rots een schitterend kasteel... omringd door prachtige tuinen...    

IMG_4200.JPG

Het geheel werd gebouwd in 1860 door Maximiliaan van Habsburg... de eerste bewoners waren dus naaste familie van die in Laken, gezien die Maximiliaan getrouwd was met Charlotte van Sachsen, dochter van Leopold 1

de laatste bewoners waren Amerikaanse troepen: na de oorlog was het domein het hoofdkwartier van de Amerikaanse bezettingstroepen in Triest en vanaf 1955 is het een museum...

IMG_4202.JPG

IMG_4206.JPG

het kasteel zelf gaat net dicht, maar we bezoeken de schitterende tuinen terwijl het in de verte stevig aan het onweren is... hopelijk trekt het weg!

IMG_4201.JPG

IMG_4205.JPG

IMG_4203.JPG

IMG_4208.JPG

op de terugweg nemen we een wegeltje doorheen het park en passeren enkel fonteinen en een stukske dat doet denken aan de dodengang in Diksmuide... de laatste slachtoffers die hier vielen zaten echter niet in "tranchees"... 't waren twee generaal-majoors die allebei hun kepie definitief aan de kapstok hingen wegens hartaanval... zó gezond moet het hier dus toch niet zijn...  

IMG_4211.JPG

IMG_4213.JPG

IMG_4216.JPG

terwijl de aalscholvers op een kluitje zitten... trekken wij na ons bezoekje aan het kasteelpark naar de dichtsbijgelegen kroeg... en dat is toevallig een hele stemmige loungebar... 

IMG_4222.JPG

de campari en mojito zijn heel lekker en perfect geschonken en je krijgt er zelfs een brochette frietjes bij geserveerd... maar de rekening ligt wel in een iets hogere categorie dan we in Jezera gewoon waren!  

IMG_4220.JPG

IMG_4221.JPG

we geraken voor donker en net voor de regen terug binnen en terwijl het buiten zwaar onweert, bestudeer ik alvast de gids en het stratenplannetje van Venetië... als alles goed gaat zijn we tegen de middag daar... en hopelijk trekt die onweerszone morgen naar ergens anders... naar Kroatië bijvoorbeeld!   

Onschuldig

Mijn onsportieve gedachten worden echter bijna onmiddelijk afgestraft... ik smos per abuus een deel van mijn Ozujsko over het stratenplannetje... Venetië ligt er van de slag redelijk vochtig bij... nu ja... in het echt zal dat ook niet veel schelen zekers... maar dat zien we morgen dan wel weer! 

IMG_4223.JPG

10:47 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.