08-09-10

CAMPERTRIP DAG 6: donderdag 12 augustus

's morgens staat onze achterband net nog niet op de velg... we spuiten het ding vol schuim en rijden heel traag en voorzichtig naar de bandengarage... tegen 08.00u stipt staan we er voor de poort en zijn de eerste klant. De brave man monstert ons wiel uitgebreid en besluit dat er niks aan mankeert... hoe en waarom de lucht ontsnapte is voor hem een compleet raadsel... voor mij ook... ik opper om voor alle zekerheid dan maar het reservewiel te monteren... maar dat plan vindt hij maar niks... volgens hem is hij daar niet echt op voorzien... hij doet enkel gewone autobanden, zijn krik gaat maar tot 500 kg en zo een Mercedescamionneke (wat onze camper eigenlijk is) opkrikken is - volgens hem - wreed moeilijk en ingewikkeld... ik wil er desnoods zelf aan beginnen, maar mijn madam ziet dat - zeker na de exposé van de garagist - ook niet echt zitten!

Hij zet 4,5 druk op de achterband, checkt gelijk de 3 anderen en besluit dat "hij - de band - het normaal probleemloos zou moeten uithouden nu" Het produkt dient zich wel eerst te vermengen in de band... we moeten dus een uurtje rustig rijden, tegen max 50km/u  en mogelijke lekken aan band of "soepap" gaan automatisch gedicht worden door de kleefmousse...

Wij dus op pad... lichtjes gerustgesteld... ik rij op die bochtige wegeltjes toch al niet harder dan 50... 'k zal regelmatig de band onderweg nakijken en vanavond bekijken we dan wel de hele situatie opnieuw...

Ondertussen hebben we ook ons reisplan moeten aanpassen... we bellen de collega maar die blijkt vanavond net ergens naartoe te gaan... en meldt dat er bovendien toch geen plaats is om te parkeren in zijn dorp... ik wist al wel dat het hele gat maar vier huizen en half groot is...of zoiets... en in een bocht van de weg tegen de helling plakt... veel parking is er niet, dat vermoedde ik al... maar dat in heel Champussac volgens hem geen min of meer plat stukske van 7 meter lang te vinden is... dat is spijtig nieuws... we gaan onze camper daar nooit kunnen zetten... tja... we bestuderen de kaart en besluiten dan maar om naar Balazuc te bollen... in de hoop dat er daar wel platte stukskes van minimum 7 meter aanwezig zijn...

BIMG_0427.jpg

de route naar Balazuc is in elk geval al speciaal... het is al heet maar toch nog wat somber... maar het landschap is heel mooi... en het baantje zo smal dat ik hoop geen tegenliggers tegen te komen... we geraken echter goed daar zonder iemand te zien... en de band houdt zich ook goed... zo te zien...

BIMG_0431.jpg

we rijden heel traag en voorzichtig de smalle brug over... en sukkelen doorheen het dorpje waarbij ik halfweg in een steile bocht oog in oog (eigenlijk koplamp in koplamp) kom te staan met een bomma in een klein Peugeotje... de bomma is duidelijk niet gewoon om in achteruit bergop te bollen en zou liever zien dat ik plaats ruim... maar ik ben groter en imposanter, 'k heb ook dikkere bumpers en bovendien heel veel tijd wegens in congé... we hebben zelfs eten en drinken bij... 'k blijf dus rustig wachten op haar "démarche... 'k zou sowieso nooit vlot terug beneden geraken... met veel gezucht en gekraak (dat laatste niet van haar maar van haar "vitessenbak"!) ruimt ze baan en geraken wij boven op een mooie ruime parking ons gerief kwijt... tegen de modeste som van 3 euro voor een hele dag...

BIMG_0428.jpg

BIMG_0425.jpg

we wandelen het dorpje door... en twijfelen even om ons al op het strand te installeren om te zonnen... maar 't is nog wat bewolkt... ik bestudeer mijn groen Michelinboekske en lees dat er een paar kilometer verderop een heel mooi en uniek soort "nederzetting" moet zijn... "Viel Audon"  (http://vielaudon.free.fr/)

we slaan dus resoluut het pad naast de rivier in en volgen de wegwijzer...

BIMG_0448.jpg

Viel Audon ligt maar een kwartiertje verder... het is een soort commune of coöperatief... 40 jaar geleden bleef er van het gehucht enkel een ruine over maar enkele vrijwilligers namen toen het besluit om de boel te restaureren en er een soort ecologisch verantwoord boerderijcomplex van te maken met opleidingsfaciliteiten en jeugdherberg en winkeltje/staminee... en sindsdien hebben in de loop der jaren meer dan tienduizend jongeren meegeholpen aan de opbouw en uitbating van het geheel...

BIMG_0435.jpg

we stevenen recht op de marcobiotisch en ecologische verantwoordde kroeg af en bestellen een koffie (Martine) en een raar soort eigengebrouwen fruitsap (ik) en daarna bezoeken we het dorpje...

BIMG_0436.jpg

het hele complex oogt rommelig en ongestructureerd... ergens beneden is een ploeg vrijwilligers druk aan het metselen... ze zijn zo te zien allemaal van goede wil... maar ik vermoed toch halvelings dat er zeker nog 10.000  gaan vandoen zijn om het hele gedoe af te krijgen...

BIMG_0438.jpg

Op de terugweg houden we even een stop... 't is best al warm... de eerste kajakkers beginnen te passeren... het keienstrand zit misschien niet echt makkelijk, maar het water is helder en fris en we blijven zeker een uurtje in het water ploeteren en genieten...

BIMG_0442.jpg

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Het water gaat er anders dan voorheen.
De stroom van een rivier hou je niet tegen.
Het water vindt altijd een weg omheen.

Misschien eens gevuld door sneeuw en regen,
neemt de rivier mijn kiezel met zich mee.
Om hem dan glad en rond gesleten,
te laten rusten in de luwte van de zee.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,
ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
de stroom nooit meer dezelfde weg kan gaan.

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde.
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten,
ik leverde bewijs van mijn bestaan.
Omdat, door het verleggen van die ene steen,
het water nooit dezelfde weg kan gaan

(Bram Vermeulen)                       

BIMG_0447.jpg

't is middag wanneer we terug richting Balazuc wandelen... de kajakkers passeren onder ons de "rapides"... en wij hebben trek in een glaasje frisse witte wijn...   

BIMG_0450.jpg

dat glaasje wijn gaat er vlot in op een terrasje vlak naast de brug en de kippenbrochet met gemengde sla en frietjes zijn héél lekker... een hollandse trut zeurt aan een tafel iets verder wel een kwartier lang onafgebroken over de verschrikkelijke "staat" van het (unisex!)toilet... na een passage door ondergetekende durf ik te stellen dat het mens duidelijk nog niks heeft meegemaakt in haar leven... toch niet op sanitair niveau... of het ontbreken ervan!

BIMG_0452.jpg

de rest van de namiddag blijven we op het strandje liggen... wat zwemmen en zonnen... meer moet dat niet zijn op congé... ik vind een leeg flesje Heineken, zomaar weggegooid op dat strandje (door diezelfde hollandse zeur?) en besluit dat te gebruiken om tijdelijk een portie zand in te stockeren... voor mijn zandverzameling thuis... en daarmee zit er ook al eens iets deftigs in zo een fles Heineken.

BIMG_0454.jpg

rond een uur of vier pakken we ons boeltje bijeen, doen op de terugweg een paar winkeltjes... schaffen ons voor Martinneke een mooie pareo aan... in een leuk boetiekje... en voor ons beiden een grote pint en frisdrank... op een leuk terrasje... en vinden moeiteloos onze camper terug... die nog steeds lucht heeft in alle vier zijn banden...

We wenden resoluut de motorkap richting Vallon Pont d'Arc... waar we niet binnengeraken... 30 jaar geleden was het een gezellig dorpje waar je vlot kon parkeren op het dorpsplein, naast het terras waar je ging dineren... nu is het dorp van weleer flink uitgedeind... 't is er bovendien toevallig markt... zoals blijkbaar overal waar we passeren... bovendien zijn de meeste toegangswegen éénrichtingsstraat en/of afgesloten voor campers... ligt er een rotonde of zeven op je weg rondom het centrum... en staat de camperplaats - als je ze eindelijk hebt ontdekt - bomvol... hoewel... traditiegetrouw hebben een aantal Fransen zich hier ook weeral heel breed gezet... luifel uit en compleet terras naast hun doening en zo... ik ben al wat ambetant door al de omleidingen en kan hun veel te brede "mentaliteit" niet echt apprecieren... maar we kunnen wel drinkwater indoen en ons vuil water kwijtgeraken... dat is al iets...

Even later meent één van die terrasbrede fransen - die vlak tegenover de lozingsplaats veel te veel plaats inneemt - dat het nodig is mij er te komen op wijzen dat ik mijn vuilwatertank aan het spoelen ben met drinkwater... ik hou mij van de onnozele (wat mij zoals eerder al gezegd meestal zeer goed afgaat) en verklaar dat we in België misschien wel zevenentwintig regeringen hebben, maar wel maar één soort water... die mens geeft echter niet af... om mijn drinkwater aan te vullen is die ene slang OK... maar 'k moet een ander slangetje nemen achteraan de paal om mijn toiletcontainertje te spoelen en het rooster en zo te kuisen... uit pure baldadigheid stop ik met de poetswerkzaamheden... check het rooster... waarop nog zeer aanzienlijke "sporen" achterblijven... kruip grijnzend achter het stuur en rij opgeruimd de camperplaats af... hij mag voor mijn part nog dagen op zijn terras blijven zitten... hij zit daar goed... met uitzicht op... 'k hoop dat de wind in zijn richting staat!

Onschuldig           

5 minuutjes verder, in Salavas... bemerken we een klein magazijn met een grote lege parking... de manager(?) is net haar winkel aan het sluiten en ik vraag beleefd of het een probleem is als we daar blijven staan... het blijkt absoluut geen probleem...

BIMG_0460.jpg

er staan wel vuilbakken aan de straatkant maar we installeren ons in een hoekje en staan daar goed... redelijk vlak en héél rustig... en bovendien... zonder vies stinkende roostertjes in de buurt...

BIMG_0456.jpg

Salavas blijkt een heel mooi stemmig dorpje te zijn... 't ligt op een heuveltje vlakbij de rivier rond een oude burcht... we wandelen het hele dorp door en rond en eindigen in de plaatselijke kroeg alwaar ik het genoegen smaak enkele "Picon-Pressions" tot mij te nemen... tegen een spotprijs van 2,5 euro 't stuk... eigenlijk zitten we hier zo te zien toch wel beter dan op die camperplaats!

BIMG_0459.jpg

we zetten nog een boompje op met de patron over "vroeger"... 35 jaar geleden kwam ik hier voor de eerste keer kajakken... en onze laatste passage - met Pascale en Walter - dateert ondertussen ook al van 1981... en behalve die beroemde rotsboog zelf, is alles hier bijna niet meer te herkennen... vinden wij... en hij ook... toen was de streek in elk geval veel rustiger... en morgen gaan we eens naar de camping van toen... kijken of daar veel is veranderd...     

14:07 Gepost door yvesken | Permalink | Commentaren (0) | Tags: voer sleutelwoorden in |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.