wiewetda

Het heeft 's nachts serieus geregend maar onze camper blijkt gelukkiglijk waterdicht... toch als ge al de dakraampjes hebt toegedraaid... wat bij ons maar net op tijd het geval was, gezien ik wakker ben geworden van het geluid van de eerste dikke druppels op het dak...

Ik duikel tussen mijn andere prullen het papiertje op met de toegangscodes en neem een lange warme douche in het sanitaire blok, we ontbijten binnen - wegens buiten nog wat frisjes - en pakken daarna alles in... voor het vertrek checken we buiten minutieus of de dakraampjes en antenne toe zijn gedraaid en al de koffers en luiken op slot... en binnen of al de kastjes goed toe zijn... en vertrekken bijgevolg met gerust en enthousiast gemoed... om in de tweede (of derde) bocht te schrikken als de frigo vrolijk openvliegt... het schuiverke onderaan die frigo, dat dient om hem te blokkeren, zo te zien een beetje vergeten in de juiste stand te zetten! Er is niks breekbaars gebroken en de salami en kaas overleven hun vlucht ook probleemloos, maar we besluiten prompt dat we het item "frigo" zeker moeten toevoegen aan onze "dagelijkse checklist vóór vertrek".

Na een half uurtje komen we aan de eerste toeristische bestemming van de dag: het slagveld rond Verdun.

In 1916 is hier nogal stevig gevochten... tijdens de waanzinnige slag die duurde van februari tot december werden hele dorpen definitief van de kaart geveegd, miljoenen granaten afgeschoten op een paar vierkante kilometer grond en er vielen een dikke 800.000 slachtoffers waarvan een kwart doden... de hele streek is uitgeroepen tot gedenkplaats en het slagveld ondertussen helemaal bebost maar er zijn tal van gedenkplaatsen te bezoeken en we willen wel eens zien wat er daar vandaag nog herinnert aan de miserie van bijna 100 jaar geleden...

Het eerste memoriaal dat we tegenkomen is de "Tranchée des Baïonettes"

het is een wat luguber betonnen bouwsel... vlak na de oorlog werden op deze plaats een 60-tal lijken gevonden in een loopgraaf en hun geweren stonden netjes naast mekaar tegen de borstwering met de bajonetten net boven de grond uitstekend... een voormalig commandant van de bewuste eenheid concludeerde dat ze tijdens een zwaar bombardement levend waren begraven, net voor de stormloop op de vijandelijke linie... 't waren dus ware Franse helden die op waarlijk heroïsche wijze aan hun eind waren gekomen... het verhaal werd wereldwijd gepubliceerd in de media en een mythe was geboren... in 1920 werd het monument ingewijd... 't is eigenlijk een aartslelijk sinister gedrocht... maar dat zal wel de bedoeling geweest zijn zeker? 

Enkele jaren later kwam de ware geschiedenis aan het licht: een (Duitse) ooggetuige van toen verklaarde dat de bewuste compagnie van het 137e regiment zich overgaf na zware verliezen en gevangen werd genomen, de lijken werden door de Duitsers bijeengebracht in die loopgraaf die daarop werd dichtgegooid en ze lieten met opzet de geweren staan met de bajonet net boven, om het massagraf later te kunnen terugvinden... de realiteit was dus iets minder heroïsch...  maar het monument stond er op dat moment al en de bijhorende legende bleef voortleven in het collectieve geheugen...

Er stonden vroeger trouwens jarenlang echte bajonetten onderin het memoriaal, maar die werden zo dikwijls gepikt door toeristen-souvenirjagers dat ze er dan maar houten kruisen hebben gezet... 

we poseren nog even voor een laatste kiekje... de misschien op het eerste zicht rare beeldcompositie - met ondermeer de ietwat ongelukkige positie van het kruis op de achtergrond - is geheel en al te wijten aan het toeval en/of valt volledig onder de verantwoordelijkheid van de gelegenheidsfotografe Martine!

de volgende stap ligt even verder: het Ossuaire de Douaumont en de nationale begraafplaats.

In de katakomben van dit vreemd gevormde gebouw ('t heeft wat weg van een zwaard dat tot het heft in de grond steekt) uit 1932, liggen de resten van zowat 130.000 niet geïdentificeerde gesneuvelden, Fransen en Duitsers door mekaar... 

het knekelhuis in de kelders is niet toegankelijk... de rest wel... tegen betaling... wij bezoeken de tentoonstelling beneden en het museum in de toren en klauteren helemaal tot boven waar je een wijds uitzicht hebt op de begraafplaats en de omliggende bossen waar ooit het slagveld was...

er liggen 15.000 Fransen begraven... onder oneindige lange kaarsrechte rijen kruisjes... enkel de Islamieten liggen dwars... richting Mekka.    

we wandelen terug naar de camper met een ommetje doorheen de begraafplaats, nemen een laatste fotootje en rijden naar het volgende monument... het fort van Douaumont.

Dit bolwerk werd door de Duitsers al in de eerste week van de slag om Verdun ingenomen... 't werd slecht verdedigd door enkel een paar Franse reservisten... maar den Duits had blijkbaar toen niet direct door dat Verdun op dat moment zo goed als binnen handbereik lag... dat gaf de Fransen de kans om zich te reorganiseren en de slag verbeten verder te zetten... 't zou pas verschillende maanden en duizenden doden later terug in Franse handen vallen... in het fort zelf bevindt zich trouwens een massagraf (in een dichtgemetselde gang) met bijna 700 Duitsers...

langs de binnenkant is het oord wat kil, somber en vochtig... langs de buitenkant loopt een mooi wandelpad rond het hele terrein... 't is er rustig wandelen doorheen de natuur en halfweg komt de zon er zowaar zelfs wat door...

op de parking maken we even een praatje met een Hollander die doorheen Frankrijk trekt in een Citroen "Onze Légère" van 1956... en klauteren dan in onze Mercedes Arca 4.8 van 2003. Die van hem is dan misschien ouwer en mooier en klassieker en zeldzamer en zo... maar die van ons is veel praktischer om doorheen Frankrijk te reizen... peinzen wij zo...

de volgende halte op het programma is een bezoekje aan het dorp Douaumont...

hoewel... 't is één van de negen dorpen die zo grondig verwoest werden tijdens de slag dat ze daarna niet meer werden heropgebouwd... er staan een handvol monumenten en gedenkstenen maar echt veel dorp is er verder dus niet meer... met paaltjes wordt aangegeven waar de straten ooit liepen en op bordjes staat vermeld welk huis waar stond...

.

dit hier was een "épicerie" en vlak ernaast lag het gemeentehuis...

we vinden stilletjesaan dat we genoeg slagveldsfeer hebben opgesnoven en besluiten verder te bollen richting Verdun... onderweg kom je overal constant restanten tegen van de "Groote Oorlog"... in de bossen ligt het nog vol sporen van bomkraters,  loopgraven, observatieposten, mitrailleursnesten en andere toestanden... 

aan het "fort de Vaux" eten we onze boterhammetjes op en tegen half één rij ik Verdun binnen alwaar we na enig draaien en keren doorheen smalle straatjes een prachtig parkeerplaatsje vinden... groot genoeg voor onze 7 meter, vlak bij het centrum en naast een kerk... kwestie van de plek nadien makkelijk terug te vinden

we bezoeken het stadje, plegen een terrasje en doen wat aan windowshopping... 't is zondag, mijn geliefkoosde dag om te winkelen... niet in het minst omdat de meeste van die zaken dan normaal dicht zijn... of toch zouden moeten zijn!

Een dik uur later rijden we resoluut de parking af en nemen de weg naar het zuiden... de "Voie Sacrée", waar we even stoppen bij het monument aan het beginpunt van de weg... 

deze weg, van Verdun tot Bar-le-Duc, was de enige mogelijke route om de frontroepen te bevoorraden tijdens de slag... de Duitsers hebben hem bewust niet gebombardeerd, gezien het hun bedoeling was het Franse leger te laten doodbloeden bij Verdun... en op het hoogtepunt van de slag reden hier onafgebroken 12.000 camions op en af met vers voetvolk, materiaal en munitie...

't is er tegenwoordig een pak rustiger op een zondagnamiddag in augustus... we komen zo goed als geen camions tegen en een kleine 2 uurtjes later arriveren we op onze geplande overnachtingsplaats: de camperplaats van Giffaumont-Champaubert bij de Lac du Der

"t staat er redelijk vol maar er is ruimte voor zeker een paar honderd campers... we installeren ons en doen een toertje naar de jachthaven en het meer...  

        

op en rond het meer is nog meer volk want er is net die zondag toch wel een wedstrijd jetski aan de gang zeker, rustig zitten en zonnen is dus niet aan de orde en zwemmen al helemaal geen optie... we wandelen langs de dijk tot aan het dorpje waar net die zondag toch wel een grote rommelmarkt aan de gang is zeker... 

rommelmarkten is al meer ons ding... en als de zon er flink doorkomt, wordt het zowaar zalig en gezellig snuisteren...

we eten een frietje en sandwich met pikante sosis, drinken een frisse pint en een rode wijn... al even fris want ze steken die hier blijkbaar in de frigo... een hele fles kost maar 3 keer meer dan een plastiek potteke... dus kopen we gelijk een fleske voor "onder de baan" en voor straks op ons terras...

en 's avonds blijven we rustig nagenieten van onze eerste hele volledige camperdag...

't is wel aan het water, maar van muggen hebben we die avond absoluut geen last... wel al eens van een ander beestje dat komt meegenieten van een glaasje wijn...

de avond valt, de dagjesmensen en jetskimannen zijn vertrokken... het wordt heel rustig op onze weide... ik vul mijn dagboek in, drink de klutskes uit, we nemen een douchke... nu zonder toegangscode maar wel met véél minder water dan vanmorgen... en zien nadien de zon rustig zakken... 't zal morgen weeral een lange en mooie dag worden... 

  

 

De eerstvolgende dagen ga ik mij hier blogsgewijs vooral bezig houden met het vertellen over onze campertrip van verleden maand... we zijn ondertussen goed terug thuis geraakt, de herinneringen zijn nog vers en al de fotootjes gedownload... 't is eens iets anders dan over politiek te zeveren en zo... dáár zit er precies toch niet veel "bougement" in... en dat was bij ons wel het geval... precies 3154 km en 500 meter hebben we "gebougeerd"... en het begon op zaterdag 7/8 om 13.08u.

De camper is tegen de middag ingepakt en volgeladen... alles zit proper weggeborgen in kastjes, de frigo (met grote diepvries!) staat op, de GPS is ingesteld... er zijn strikte orders verstrekt aan de kroost... in het lang en het breed... in de hoop dat er iets blijft hangen.... we nemen uitgebreid afscheid van zoon en zijn lief en draaien voorzichtig de hoek om... op naar Frankrijk... met een ommetje langs de Walen... onze "Arca 4.8 Mercedes 316 CDI" is iets meer dan 3 meter hoog, dik 2,3 meter breed en vooral 7 meter lang... 't is even wennen... zeker in de bochten... maar tegen dat we 166 km later een tank- en shoppingstop inlassen in Martelange ben ik het ding al goed gewoon... we slaan gauw een voorraadje in... goedkope smoor voor Martinneke en wat drank voor de chauffeur( voor 's avonds, na het rijden!) en tanken nog eens vol... 'k heb ook een jerrycanneke van 25 liter voorzien als reserve (de mazout is nog altijd iets goedkoper in Luxemburg, 'k heb geen idee hoeveel het ding gaat verbruiken en in Frankrijk zijn de naftpompen in sommige streken niet echt dik gezaaid) je kan niet vooruitziend genoeg zijn... zeker als het je eerste keer is!

Onze eerste echte stop is Aarlen... 34 jaar geleden heb ik daar 5 maanden opleiding gevolgd... als KRO... Kandidaat Reserve Officier... in de kazerne Callemeyn... ondertussen werd mijn militaire carrière "met behoud van graad en eretekens" stopgezet op 31/12/2000 (wegens leeftijdsgrens) door toenmalig minister Flahaut en is "den troep" zelf al wel een eeuwigheid afgeschaft... door dinges... allé... ik kan op zijn naam niet komen maar 't was een tjeef met een zweetlipke die zelf nooit bij den troep was en ooit zijn villa in Bormes-les-Mimosas door facteurs liet opknappen... of toch zoiets... soit... 't heeft geen belang... mijn legerkostuums zijn ondertussen ook al jaren geleden de zak ingegaan van spullenhulp... maar nu we er toch in de buurt passeren wil ik daar - in mijn oude kazerne - wel eens een kijkje nemen... 'k ben curieus wat er van dat kwartier Callemeyn is overgebleven... 

op deze zelfde plaats hebben we ooit met ons 26e peleton "gemarcheerd" zie... de fotootjes van toen zijn wel wat flou maar 't ziet er tegenwoordig wel iets anders uit: er hangen nu begot balkons voor de vensters en wij hadden in de tijd zelfs geen gordijnen!   

De kazernegebouwen van de vroegere infanterieschool staan er nog... maar daarmee is alles gezegd... de 2 grote soldatenblokken en de messblok zijn omgebouwd tot appartementen, de paradegrond is een soort parking geworden en de stafblokken en leslokalen staan te verkommeren...

nu poseert Martinneke een paar meter verder voor de trappen naast onze ARCA 4.8 Mercedes 316 CDI...  

En diezelfde stafblokken moeten zo te zien vandaag nog wel wat gerestaureerd worden...

't is moeilijk te geloven, maar hier kregen wij dus lang geleden opleiding... over militaire dingen zoals... "het peleton in de aanval"... en kaartlezen en radioprocedures... en het onderhoud van de FAL 7.62... en het gebruik van het gasmasker... en les over schootsvelden, vooruitgeschoven posities, verplichte doorgangen en defensieve stellingen en infiltraties... die laatste twee onderwerpen zijn nog altijd actueel  zo te zien... maar les wordt hier vermoedelijk nooit meer gegeven... peins ik...

Ik blijk ook niet de enige nostalgicus... terwijl we daar wat staan te kijken, stopt er nog een auto vol "ramptoeristen"... de kerel blijkt van de klas van 67 en zat hier ooit bij de MP's... die zaten in de blok recht tegenover ons en moesten nog harder kuisen dan wij van de infanterie... die mannen schuifelden op vilten zooltjes rond door de gangen om toch maar geen strepen te maken op de vloer... we halen even nog wat herinneringen op uit de "goede oude tijd" en nemen dan afscheid van mekaar en van onze oud-kazerne...

Ik wend de steven richting uitgang... met behulp van Martinneke  (want zomaar blindelings achteruit manoeuvreren lijkt me nog wat te link de eerste dag, zelfs in een lege ex-kazerne) en zet koers naar het zuiden... Frankrijk wacht...

We passeren onze oude oefenterreinen "Lachland" bezuiden Arlon... die zijn nog steeds militair domein en dus verboden toegang... en houden even verder halt in een onooglijk dorpje waar er zich - volgens info toevallig ontdekt op het net - een zeer bizar autokerkhof zou bevinden...

In het dennebosje bovenop de berm achter dat wit villaatje, werden er volgens die info blijkbaar heel lang geleden - misschien zelfs al van in de tijd dat ik hier in de buurt bij het leger was - honderden autowrakken gedumpt... en die zouden er nog steeds liggen... Martinneke blijft liever in de camper wachten maar ik moet er het fijne van weten

als een echte infanterist-stormfuselier klauter ik de steile berm op, wurm mij onder en over stekelige takken, overwin enkele prikkeldraden en geraak nat in 't zweet, zonder kleerscheuren maar met digitaal fototoestelletje, boven in het bos... alwaar ik ontdek dat het klopt als een bus... dat van die oude auto's... een overzichtje: 

na een half uurtje rondwandelen op deze toch wel vreemde plek, kleffer ik terug de helling af en de camper in... 't is stilletjes vrij warm aan het worden... en na mijn klimpartij ben ik lichtjes oververhit... een pitsstop met verfrissing is dus zeer aangewezen... even voorbij Virton vinden we een terrasje met ruime parking alwaar ik mijn 7 meter vlot kwijtgeraak...

 

na een crèmeke, een koffie en een dikke pint rijden we de Franse grens over... die eigenlijk geen grens meer is...of toch!?

't is wat bewolkt... maar Frankrijk is groot en we zijn er nog maar net binnen... we bollen sowieso naar het zuiden en desnoods stoppen we niet voor het echt zonnig is... 'k heb iets meer dan 110 liter mazout mee en een frigo vol eten en drank... daarmee gaan we toch wel tot aan het goede weer geraken zeker?

Maar eerst willen we naar Sténay, daar is een mooie camperplaats, toch volgens de website "www.campercontact.nl"

In Montmédy - het allereerste franse dorp op onze reisweg - loopt het echter al wat fout: ons Sonja (troetelnaam voor mijn GPS) stuurt me resoluut doorheen een paar smalle straatjes en dan een steile helling op richting citadel... waar we tot op een parking geraken waar zelfs een soortement camperplaats blijkt te zijn... wel heel basic... een bordje met vermelding dat je daar mag/moet staan, meer niet...

Allemaal goed en wel, maar ik wil helemaal niet naar Montmedy, het zal best een mooi toeristisch plaatsje wezen... 't is een oude Vaubanvesting bovenop een heuveltopje en vermoedelijk zeker en vast een bezoekje waard ... maar 'k wil naar Sténay... we moeten nog een onderkomen vinden voor onze Arca 4.8 Mercedes 316 CDI en 't is onze eerste keer en na zessen is daar misschien geen plaats meer voor ons en wie weet waar we dan gaan terechtkomen!

We geraken terug op de juiste route en klokslag 18.00u rijden we Sténay binnen...  de camperplaats staat zo te zien wel bomvol en in het dorpscentrum heb ik ook al enkele campers aan de kant zien staan... voor de slagboom heb je echter een code nodig, te verkrijgen na het betalen van 6 euro in de capitainerie ernaast... waar dus niemand op post is... of op het "bureau de tourisme"... in het dorpscentrum(!)... maar 'k heb geen goesting om ernaartoe te wandelen en de file aan het loket te doen... ik hang wat de naïveling uit (ben ik vrij goed in)... en spiek op het papiertje van een Hollander die net uit het dorp komt aangewandeld... 't zijn maar 4 cijfertjes, dat kan ik wel onthouden... en 't zou me verwonderen dat ze voor elke klant een aparte code hebben... niet dus... 'k geraak moeiteloos binnen... en palm net het laatste plaatsje in!

we hebben een zee van ruimte... mooi aan het water... prachtig plekje en allemaal voor nog geen 6 euro...

Een kwartiertje later komt een potige en zeer kordate dame - la capitaine van de capitainerie - me melden dat ze vreemd genoeg mijn nummerplaat niet op haar lijstje heeft staan... en toch zijn we blijkbaar binnengeraakt... en of ik gelijk de verschuldigde som van 6 euro zou willen vereffenen... ik hou mij weeral van de onnozele, verklaar dat ik haar overal gezocht heb maar niet gevonden... dus net gemist blijkbaar... en laat wat diplomatisch in het midden hoe we dan eigenlijk wel voorbij die slagboom zijn geraakt... kortom, 'k werp mijn schaarse charmes volledig in de strijd... en meld onder andere dat ze trouwens de onverwachte eer en genoegen heeft deel uit te maken van onze allereerste avond op onze allereerste camperplaats... en dat het in elk geval een prachtige en propere locatie is om onze reis te beginnen! 

Ze is zowaar "geënchanteerd"... ik hoest braaf en gewillig - en met brede glimlach - mijn 6 euro op en krijg een papiertje met slagboomcode en met code voor het sanitaire gebouwtje (met warme douche!) plus nog een paar raadgevingen...

we eten een stukje en drinken een glaasje wijn... en genieten...  ik ben zinnens een dagboek bij te houden en noteer waar we zijn en hoever van huis en zo ... en nadien sluiten we de boel hermetisch af en trekken naar het dorpje op verkenning...

  

echte camperaars trekken 's avonds nergens heen... zullen we later op de reis merken... echte camperaars koken, eten en afwassen in hun camper en kijken daarna naar TV... in hun camper!

Wij zijn echter geen "echten"... we zijn nog helemaal "bleu"... we eten onze meegebrachte hapjes buiten op aan het water, spoelen ons glas af en wandelen daarna dus naar een dorpje waar op een zaterdagavond in augustus zo goed als niks te zien of te beleven is, drinken daar dan op een terrasje veel te dure en niet echt lekkere pinten van een ongekend soort frans bier en kruipen nadien opgetogen en vol verwachting voor de eerste keer in ons camperbed... 

onze eerste (halve) dag zit er al op zie... we zijn 252 km ver van huis geraakt... de rest van Frankrijk ligt morgen op ons te wachten!

  

    

De camper staat voor de deur klaar, vandaag en morgen is 't dus inpakken... en bedden opmaken en frigo vullen en dies meer...

vanavond even nog naar een verjaardagsfeestje (zonder camper!) en best niet te bont maken (zonder kater?)want morgen na de noen zijn we weg... terwijl de kroost thuis op het kot past, gaan wij dus zoals gezegd wat door Frankrijk trekken... saluut... en tot binnen een week of drie!

(wij Vlamingen zijn zo een beetje polyglot nietwaar!)

de keizer... in dit geval Nero, den boxer!

and I...

en dan hebben we verder ook nog...

  

Nero op "das Boot"...

"Nero and I"... op wandel... en

"Nero and I"... op zwemles

 

't is misschien de boxer met het meeste schrik van diep water... maar tegelijkertijd wel de liefste boxer die ik ken!

ik ben al weken bezig met onze reis minutieus uit te stippelen en voor te bereiden... we gaan met de motorhome namelijk dwars door Frankrijk trekken tot aan de Middellandse zee - met een ommetje doorheen de Ardeche... en onderweg had ik onder andere foto- en pitstops voorzien in de Champagnestreek... en nadien in Beaune, Vosne-Romanée, Nuits-Saint-Georges, Meursault, Puligny-Montrachet, in Pouilly... én in Fuissé!... in  Moulin-à-Vent... en dieper naar het zuiden in Chateauneuf-du-Pape... kortom... het risico zat er dik in dat we hier en daar onderweg misschien al eens een goed glazeke wijn zouden tot ons nemen... 

en sinds haar tweedaags verblijf op Suikerrock is die van ons nu toch wel begonnen met zich in de pinten te smijten zekers... in plastieken pottekes dan nog!... manmanman... !

'k heb precies iets met honden... niet dat we er zelf hebben, maar bij de vrienden waar er wel honden zijn, kom ik blijkbaar goed overeen met de beestjes...

Gisteren naar het criterium in Wolvertem geweest... Leeuwenvlagjes uitdelen en "den arrivé" wat zwart geel kleuren... en deze keer mocht het wel van de burgemeester... Londerzeel is Brussel niet newaar... Londerzeel is namelijk Vlaams en democratisch...

die gasten hadden trouwens een beetje "retard" wegens een klein probleempje... een camion - die bovendien helemaal niet in de karavaan meereed - geraakte net niet onder de opblaasboog... het ding moest dus gauwgauw afgelaten worden zodat de bewuste camion erover geraakte... en daarna terug opgeblazen zodat de rest - de echte karavaan - eronderdoor kon...

nadat de bollen en ballonnekes uitgedeeld en weggesmeten waren, werden de vedetten binnengereden... niet op de velo, maar op een soort paardentram... die "discreet" reklame maakte voor één of ander soort drank 

wij hadden ondertussen een VIP-bandje weten te versieren... toch wel plezant tegenwoordig dat de N-VA zoveel mandatarissen telt... en een beetje relaties hebben... 't helpt echt wel om aan gratis drank te geraken...      

nu moet ik wel zeggen... in die VIP tent zijn ze met vanalles bezig... behalve eigenlijk met dat criterium... dik 80% van die mannen staan te "netwerken" met mekaar en bezien de koers zelfs niet... eigenlijk hebben - zo te zien - enkel de aanwezige dames oog voor de coureurs... en dan vooral voor hun gespierde - en gladgeschoren! - kuiten... en ik vind dat niet uit... enkele gillend enthousiaste madammen hebben het me persoonlijk bevestigd...

enfin... na 7 colaatjes ('k was met de moto en bleef dus traditiegetrouw alcoholvrij) en 90 ronden is Petacci gewonnen... peins ik... in een spurt met drie... voor Basso(?) en Jurgen Van Den Broeck... 't betert precies met die jongen... nog 5e in Parijs en gisteren in Wolvertem toch al 3e... nog een koerske of twee/drie en hij staat vanvoor!