03-06-10

de wereld is om zeep!

verslag van een bewogen dag: ( de opgegeven uren kunnen afwijken van de realiteit... 'k heb echt niet de hele tijd mijn klok in het oog gehouden en op dergelijke momenten is het begrip "tijd" echt wel heel relatief)

11.00u: ik amuseer mij stichtelijk en hou mij onledig met het communautair jennen van mijn naaste Brusselse (en bijgevolg redelijk ééntalige) collega...

11.30u: lunchtijd... ik ga rustig in het bedrijfsrestaurant met de collega's Pierre, Guy en Carlo een stukje eten... kalkoenpavé met gebakken aardappeltjes en boontjes... ziet er lekker uit!

11.35u: zeer verward telefoontje van mijn vrouw... er is iets heel ergs gebeurd op het werk van onze Jan en daarbij zijn er blijkbaar 2 of 3 doden gevallen... Jan belde zonet hysterisch naar huis.... hijzelf zit onder het bloed... en den Andre is dood... en op de achtergrond klonk komplete chaos... 

11.36u: ik laat mijn bord staan waar het staat en storm als een gek van aan de Belgacom-torens naar het justitiepaleis... mijn zoon Jan is namelijk jongste bediende op het vredegerecht 4e kanton...

4ekanton3

11.55u: ik arriveer aan de vijfhoek voor de Boomstraat, kompleet overstuur en zwaar buiten adem...de hele buurt blijkt vanaf daar spergebied... vakkundig en massaal geblokkeerd door politie en hulpdiensten... ik mag dus niet door... ook niet na enig aandringen... met horten en stoten leg ik uit dat mijn zoon op het vredegerecht van het 4e kanton werkt...

12.00u: de zeer vriendelijke - doch kordate politieagenten - laten mij nog altijd niet door maar kijken na mijn uitleg zwaar bezorgd en sturen een collega naar het betrokken gebouw om te checken hoe het zit met Jan... ik draai ook zwaar bezorgd rondjes op het afgezette kruispunt.

4ekanton4

12.05u: na zowat de langste 10 minuten uit mijn leven - ondertussen weet ik van een aanwezige journalist dat er inderdaad 2 doden zijn gevallen(!)... maar meer weten we niet! - komt de agent terug met de bevrijdende melding: de genaamde Jan Lambrechts hoort NIET bij de slachtoffers...!

12.10u: ik bel naar het thuisfront om het "goede nieuws" te melden en omarm in opperste opluchting de eerste de beste toevallige omstaander... ben in lang niet zo kontent geweest... de mens begrijpt mij en leeft mee!

12.15u: ik tracht Jan te bereiken maar hij neemt zijn GSM niet op... ondertussen komen steeds meer politiewagens toe... en fotografen... en cameraploegen... en allerlei notabelen.. zoals de Brusselse burgemeester... en de minister... en nog een hoop volk....

12.45u: ik krijg Jan even aan de lijn - hij belt me via een vaste telefoon - en hij bevestigd dat er vlak voor de middag een schietpartij was in de rechtbank en dat Andre Bellemans, zijn vriend, collega en mentor, is doodgeschoten en rechter Isabelle Brandon ook... midden in de zitting... maar dat hijzelf niks heeft... hij zat wel onder het bloed... maar dat was omdat hij bij de rechter getracht had nog een pols te voelen... en nu moet hij wachten om verklaringen af te leggen...

12.50u: een ploeg van TVBrussel vraagt wat ik daar sta te doen aan de draad... mijn kop staat echt niet naar interviews... maar ik leg uit dat ik de pa ben van Jan en vertel wat ik weet... véél weet ik echter niet... behalve dan het allerbelangsrijkse... dat hij blijkbaar in orde is... en ik lichtjes van mijn melk...   

13.00u: ik doe een praatje - off the record - met een aanwezige VRT-journalist en blijf ongeduldig turen naar het gebouw aan de overkant van de straat achter het politielint...

13.15u: ik bemerk plots achter het venster op de 2e verdieping onze Jan... en zwaai bijna de armen van mijn lijf... maar weet niet of hij mij heeft gezien... 'k ben wel iets meer opgefleurd... maar niet veel... ondertussen gaat het leven gewoon door... onder het oog van de opgetrommelde politiemacht genieten de ambtenaren uit de buurt gezellig van het zonnetje op de terrasjes... 

4ekanton5
  

13.20u: ik SMS naar Jan dat ik sowieso in de buurt blijf... en er straks zal zijn voor hem.. maar nu een toertje ga doen... eens de blok rondlopen om de stress wat weg te werken...                     

14.00u: op het Poelaertplein is blijkbaar een spontane solidariteitsactie van magistraten ontstaan en iets verder geeft het parket een persconferentie... 

14.10u: ik zie onze Jan buitenkomen... hij komt tot aan de politieversperring en valt wenend in mijn armen... ik mag over de draad van de aanwezige officier en samen gaan we naar de parking naast het gebouw waar de mensen van slachtofferhulp druk bezig zijn

14.15u: onze Jan legt uit wat er gebeurd is... op het einde van de zitting hoort hij 2 knallen, schenkt er niet echt aandacht aan maar gaat toch een kijkje nemen als een advocate luid begon te gillen... hij ziet een kerel (die hij al had zien zitten achteraan in de zaal) naar buiten lopen en steekt zijn kop binnen in de zaal... daar merkt hij dat zijn collega Andre op de grond ligt... schreeuwt naar een andere collega dat ze de hulpdiensten moeten bellen en gaat op de straat de kerel achterna... een paar honderd meter verder is hij het spoor echter bijster en loopt als een gek terug naar de rechtbank.... daar ligt Andre voorover in een plas bloed en ontdekt hij achter de balie ook het lichaam van de rechter, tracht haar pols te nemen.. en merkt dat ze ook dood is... de aanwezigen slaan in paniek, vluchten uit de rechtszaal en barrikaderen zich in hun bureau tot de hulpdiensten even later massaal - doch te laat - toestromen... 

Ik laat hem praten... 'k peins dat het goed is dat hij het allemaal kan zeggen... even later moet hij mee naar binnen om ter plaatse verklaringen af te leggen... 

15.45u: na anderhalf uur wachten daagt hij terug op... alles is verteld en genoteerd... hij heeft een brochuurtje mee met de cördinaten van slachtofferhulp... de straat aan de voorkant blijkt nog steeds met doeken afgesloten... mensen van het labo troepen samen op de straat... Andre en de rechter liggen vermoedelijk nog binnen... en Jan wil weg... naar huis....

15.55u: we halen net de trein naar Zaventem... op de trein vertelt hij nog eens het hele verhaal... tot stille verbijstering van enkel dames die noodgedwongen meeluisteren....

15.25u: we zijn thuis... alles wordt nog eens in detail herhaald voor de mama... de emoties laaien hoog op... wij laten hem praten, moedigen hem aan... denken dat het goed is dat hij het kwijt kan... zolang hij er kan over praten moet hij dat zeker doen...

19.30u Jan vertrekt naar Stalstudio... met Freddy... hij wil de ploeg niet in de steek laten... één dag voor de examenvoorstelling...  Wij hopen dat het vanavond lukt.. daar in het theater... maar beseffen ook zeer goed dat het vandaag niet stopt... eigenlijk begint het hele verwerkingsproces nog maar pas... het werk op de rechtbank zal nooit meer hetzelfde zijn... het besef dat Andre -  en de rechter - er niet meer zijn... dat is nog niet helemaal doorgedrongen... maar dat komt nog... zij zijn er niet meer... maar wij moeten er zijn... voor hem!

De wereld is om zeep... 't ging volgens mij al niet echt schitterend met onze maatschappij... zeker niet in sommige stukskes van Brussel... maar als ze nu al vrederechters en griffiers afknallen... in hun eigen rechtbank... wat voor zinnige verklaring kan je godverdegodver dáár nu nog over geven...? 

Trouwens... echt zeer benieuwd hoe de politieke klasse deze "faits-divers" weeral gaat uitleggen aan de brave burger... en wat ze gaan doen met het krapuul dat hiervoor verantwoordelijk is... als ze hem al ooit vinden... en berechten... en liefst zonder procedurefouten...

en wat ze aan de toenemende onveiligheid gaan doen... want dat er eindelijk iets moet gebeuren... dat is zeker... ook na de 13e juni!... enfin... vind ik toch...

maar wie ben ik... enkel de pa van een 21-jarige toffe knul... een jongen die vandaag in één klap zijn baas, kameraad, coach... en zijn jeugdige onbezorgdheid voor een groot deel kwijt is geraakt!    

 

22:31 Gepost door yvesken in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.